Opinions

Ik vind het erg lastig om hier een eerlijk beoordeling aan te geven.

Ik kan me dan ook goed vinden in 'Captain pervert's commentaar, die muziek was vreselijk misplaatst in de versie die ik heb gezien (Geen idee welke, btw) en sommige momenten waren inderdaad A-team taferelen, maar laat ik dat dan net weer tof vinden

Aangezien mijn nummer 1 film altijd al de remake van snyder is geweest, moest ik natuurlijk het origineel een keer aanschouwen om een eerlijke vergelijkenis te kunnen maken. Nu heb ik dat gedaan en blijf ik er bij dat de remake voor mij persoonlijk stukken beter is.

Het zal dan ook wel vooral aan de leeftijd liggen, ik ben gewend dat er een beetje vaart achter zit, dat de zombies er beter uit zien dan wat blauwe schmink op hun kop, dat de sfeer beter ondersteund word door een creepy soundtrack (Kan dus aan mijn versie liggen?). Maar toch ondanks al die punten waarop ik normaal een film zou afkraken doe ik dat hier absoluut niet, ik vind sommige dingen meer dan geslaagd en zeker gezien die tijd en het budget mag er best wat anders naar gekeken worden door mij als dit in deze tijd m'n eerste kijkbeurt is.

De gore bijvoorbeeld, heerlijk, de sfeer in het winkelcentrum die nog vele male overgenomen zou worden (o.a in recente games, is overduidelijk). Helaas kom ik met dit niet hoger dan een 3.5. Ik heb me erg vermaakt maar het is voor mijn gevoel gewoon te langdradig en soms erg matig uitgevoerd. Had op meer gehoopt

And I heard a voice in the midst of the four beasts, And I looked and behold: a pale horse. And his name, that sat on him, was Death. And Hell followed with him.

Hier had evengoed When there is no more room in hell, the dead will walk the earth kunnen staan, beide quotes die schitteren in de context van deze Dawn of the dead. Keer op keer weet Snyder mij te verassen, zelfs nu bij de 9e herziening...of zit ik al aan de 10e?

Anyhow, m'n halfjaarlijkse kijkbeurt van mijn all-time favoriet zit er weer op, en het versterkt z'n #1 positie nogmaals. Dat brengt me ook weer hier om even lekker lof te uiten, maar ik laat de punten die ik reeds eerder heb besproken even achterwegen. Waar mijn oog (en oor) deze herziening vooral naar uit ging was puur het audiovisuele aspect.

Met de verplaatste focus kon het nog wel eens een beetje minder zijn dan de vorige kijkbeurten, echter is het tegenovergestelde het geval. Snyder brengt het overgrote deel van deze Dawn of the dead op magische wijze in beeld. De overview op de meute zombies buiten hun winkelcentrum, de epische car-scéne met enkele briljante shots van bovenaf of de paniek uitbraak in het begin, overweldigend mooi.

Verder viel zijn gevoel voor sfeer en de timing hierbij dit keer nog meer op. Aan afwisseling absoluut geen gebrek, de rustige stukken worden perfect neergezet tussen de bizar strakke actie sequences. Nergens vervalt het tempo hierbij, ontzettend knap om de totaal verschillende scénes toch hetzelfde gevoel mee te geven, de sfeer vast te houden en de fun te behouden.

Ik zou er pagina's over door kunnen lullen, maar ik schiet op dit moment gewoon weer woorden tekort om de voor mij meest verfijnde film ooit met enkel en alleen lof lastig te vallen.

Mwhja, je ziet het of je ziet het niet .

En met een low-budget bril zie je het. En zelfs zonder dat is ''Dawning'' gewoon een ijzersterk neergezet werkje. Sterke sfeer vooral, heel suggestief waardoor het onder de huid weet te kruipen. Doordat het zo mysterieus weet te blijven voor het grootste gedeelte, had ik weinig problemen om er helemaal in te zitten. Verder nog kudo's voor het sterke acteerwerk van de onervaren cast, het is maar waar je het op baseert.

Zeker verrast, goede dingen over gelezen maar het blijft gissen. Uiteindelijk bleek dat onterecht want Gregg Holtgrewe schotelt iets moois voor, waar je best even de tijd voor mag nemen.

Lees over de vergelijking met Dead End (2003) en meer @ hier <---

Het is pas bij de derde poging echt raak. Deze overklast z'n voorgangers op ieder vlak. Visueel is hij aan z'n plafond, qua gore valt het niet te overtreffen en de algemene drukkende sfeer, door meerdere factoren (zombies én onderling), weet continue te boeien. Het laat nergens een steekje liggen en dat is wat mij zo heeft bezig gehouden. Waar ging hij dan eerder mis? Waarom werkt het nu wel? Wie weet is het gewoon tijd voor een herziening van zowel Night als Dawn

Hoe dan ook, de liefhebbers prijzen hem de hemel in en ik vroeg me altijd af of ik dan niet met een dode mus eindig. Gelukkig bleek het tegendeel dit keer waar. Als liefhebber kun je niet misgaan met deze onmiskenbare klassieker. Het is typerend voor het hele genre en een heus boegbeeld voor de (zombie)horror. Een echte zombieliefhebber zal hier z'n heilige graal in vinden, no doubt.

Kan wel door blijven gaan met het kontlikken van Romero, vooral omdat ik er eindelijk écht reden toe heb. Man, wat was dit genieten. Één van de beste binnen z'n genre, en ik ben blij dat ik dit zo laat nog kan ontdekken

Dit gemiddelde doet me toch twijfelen aan het stemgedrag hier.

En dan vergelijk ik deze met een diary of the dead/land of the dead..

Werkelijk ongelooflijk dat deze hier net een 2.5 gemiddeld behaald!

Ik heb aardig wat films gezien, heel wat slechte en ook heel wat goede, en deze hoort toch meer bij het laatst genoemde..

Het acteerwerk is niet meer als redelijk, en voor zo'n B-film kan dit er best mee door, ik stoorde me er niet aan.

Nick cannon, daar stoorde ik me aan! Wat een overdreven macho personage zet hij hier neer, heerlijk voor de actie wanneer zijn hoofd buiten beeld is, dat wel.

De hersenpannen vliegen door het beeld, de ledematen spatten eraf en het bloed spuit in het rond, goede gore dus.

Het verhaal doet er niet eens toe, die is trouwens zoals altijd droevig.

Er zitten echt een paar mooi geschoten beelden in deze film, enkele scéne's zijn écht heel goed gedaan en ook best over nagedacht.

De aktie is verder in grote mate aanwezig waardoor je je nooit zult vervelen tijdens deze film.

Ook zien de zombies er redelijk tof uit, ze rennen weer als een gek (Wat ik overigens écht een verbetering vind in de zombie films van tegenwoordig, komt de spanning ten goede!)

En er is nog iets bijgekomen, ze kunnen heel ver springen, nu is dit gelukkig niet overdreven en ziet het er soms nog best tof uit ook, er word niet heel erg veel gebruik van gemaakt dus eigenlijk kon het me al niet storen.

Nogmaals, ik snap het even niet meer, ik heb genoeg zombie films gezien om te weten welke goed zijn en welke niet, en deze ontstijgt toch de meerderheid van de recente zombiefilms..eigenlijk op alle punten..

Nu ik aan bijvoorbeeld diary of the dead terug denk is die droevig in vergelijking met deze..

3.5*, omdat ik me ontzettend vermaakt weer heb met een zombie film, en dat is genoeg.

Jammer van de naam... (en dat zei ik toevallig ook al bij [url= Day of the Dead: Bloodline (2018) )

Dat de vroege werken van Romero nogal wat problemen hadden qua rechten is wel bekend (hij zag bijvoorbeeld nauwelijks centjes binnenkomen voor zijn meest iconische zombiefilm Night of the Living Dead). Hier is dat dus ook het geval. Na dit 'vervolg' zou er nog een remake verschijnen én afgelopen jaar nog een extra 'take' op de klassieke Day of the Dead: Day of the Dead: Bloodline (2018) , beide films zouden het bij het grote publiek iets beter doen dan deze, maar er blijft altijd dat extra scherpe commentaar wanneer je het linkt met een classic van Romero. Erg goed brachten ze het er dus niet van af.

Dat is hier niet anders en bovendien terecht. De makers hebben een bewuste keuze gemaakt om het zo op de markt te zetten (soort van Italiaans trucje, zoals Zombi 2 ook een ''vervolg'' moest zijn op Dawn of the Dead), maar als je de naam weglaat en er als zombie-fan neutraal naar kijkt, dan blijft er best een leuke low-budget zombie flick over. Met name het laatste half uur laat toch best wat toffe zombies en (hoewel goedkoop) een hoop blood & guts. Het middenstuk is wel bijzonder problematisch; veel te traag en bovendien erg slecht geacteerd. Desondanks wel boven verwachting en ben daarom nog wel benieuwd naar Dudelson's solo-film Museum of the Dead (2004) , die ligt hier al klaar op DVD. Creepshow 3 is ook nog wel interessant.

Hoe een naam tegen kan werken...

Want hoe je het ook went of keert, het is éindelijk weer eens een prima verzorgde zombiefilm. Nog steeds kan ik boeken volschrijven over de teloorgang van het subgenre sinds de rennende ''ondoden'' hun intrede deden en populaire media (series, games) het kapot blijven populariseren. Toch blijf ik als énorme zombie-fan mijzelf graag aan dezelfde steen stoten in de hoop om weer eens een voldoende uit te delen aan een serieuze zombiefilm. Degelijke komische varianten zijn er genoeg geweest de laatste jaren.

Voegt verder niet zo veel toe aan het verhaal dat Day of the Dead oorspronkelijk vertelde, maar er zit een aardig productiebudget achter, prima gore FX in en voldoende tempo om niet té veel weg te zakken in middelmatig acteerwerk. Dat ze dan redelijk 1 op 1 het ijzersterke concept pakken van Romero's classic, is ze wel vergeven. Ergens wel zonde dat het dan alsnog niet lijkt aan te slaan, al is het maar een beetje... Voor de meeste kritiekpunten valt wel wat te zeggen, maar vraag me dan toch even hardop af of men wel eens écht slechte recente zombiefilms heeft gezien. Deze hoort daar wmb niet bij.

Genieten voor de liefhebbers.

Zoals wel vaker opgemerkt zag ook ik wat overeenkomsten met bijvoorbeeld een 'last house on the left' (heb alleen de remake gezien), alleen is deze een stuk fijner opgebouwd en bevat het minstens zoveel overtuiging in de ontknoping.

Schokkend is dit niet zeker meer, zeer fraai is het allemaal nog wel. 1 kill is echt geniaal, de rest mag er ook best wezen maar is niet memorabel, al zijn het (op de verkrachtingen na) geen indrukwekkende gebeurtenissen, het wordt allemaal zo fijn gebracht dat het nergens écht langdradig word en ookal gebeurd er erg weinig, het gevoel van verveling kwam geen 1 keer in me naar boven.

Er wordt precies genoeg tijd genomen om Jennifer aan je voor te stellen, behoorlijk kort maar dat volstaat gewoon! Je weet dat haar wraak-acties terecht zijn. Het einde liet wellicht iets te lang op zich wachten maar dat doet verder niet zoveel afbreuk aan de rest, je kreeg waar je op hoopte en dat volstaat.

4*

Inconvienent truth, maar dan in een sf jasje.

Ik had er na de trailer best wel zin in, lekker de avond voor kerst naar de bios, een 'spektakel' bekijken, maar dat heb ik helaas niet gezien.

Wat ik wel zag, was een overduidelijk boodschap, en het is geen wonder dat ik meteen moest denken aan 1 persoon, meneertje Gore.

Er word overduidelijk aangeduid dat de mensheid slecht is voor de aarde, en dat we alleen tot inkeer komen wanneer het einde in zicht is.Zo'n boodschap is natuurlijk niet erg, zolang alles er omheen maar tof is..maar helaas is dat niet altijd het geval.

De special effects zijn mooi, het verhaal is redelijk en er zitten een paar leuke scénes tussen. Maar een 'paar' voldoet niet.

Het grootste pluspunt is keanu reeves, die echt Perfect is voor deze rol!

Geweldig om hem na de matrix eindelijk weer eens een rol te zien spelen die écht bij hem past! Top.

Ik irriteerde me overigens dood aan dat kleine jongetje, kan dat kind niet gewoon even z'n muil houden? Hij vuurde gewoon 103minuten lang vragen af op iedereen..

Niet wat ik er van had verwacht, je krijgt een vals beeld van de trailer want dit is alles behalve een spektakel, het is een boodschap verpakt in een best leuk jasje, maar nét niet leuk genoeg.

Ik kan niet zeggen dat ik er spijt van heb hem gezien te hebben, dus een score van 2.5* lijkt me redelijk!

Heb echt bar weinig met vampieren en heb er eigenlijk nooit bij stilgestaan dat deze Daybreakers uit de koker van de Spierig broertjes komt. Undead uit 2003 is altijd al een favorietje van mij geweest. Een guilty pleasure met een tikkie jeugdsentiment. Leuk om te zien hoe ver ze zijn gekomen. Van sleazy zombie/alien nonsense naar gladde vampier sci-fi. Begin is geweldig. Eerste half uur sowieso énorm tof. Sfeertje zit meteen goed, lekker kleurtje, Ethan Hawke is spot on. Maar dan gaat het geleidelijk steeds een stapje terug en schikt het zich aan de bekende normen van z'n soortgenoten. Zat voor mijn gevoel meer in dan een simpel humans vs vampires plotje. De look is er, de inhoud not yet. Benieuwd naar Predestination!

Zoutloos zombievoer. Zoals we de laatste jaren veelal onder bedolven zijn, eigenlijk. Springt er duidelijk niet bovenuit, is ongelooflijk sfeerloos en qua actie kan dit toch echt niet meer.. Het is één groot gedrocht, gebouwd rondom een solide staaltje zombie make-up werk maar verder niks.

Daar redt zo'n filmpje het echter nooit meer mee. Laat het nou maar gewoon LEUK zijn en doe niet zo (semi?)serieus. De cast kan weinig goeds doen, behalve Camille die er wel oké uitziet . Verder een lomp, uitgekauwd en ondergekotst filmpje waar enkel de zombies verdienstelijk voor de dag weten te komen.

Tony's Cinema Trash: Cowboys & Zombies (2010) - tonypulp.blogspot.com

Enorme verrassing. Dead Birds ziet er in zijn presentatie (kijk die poster...) uit als slappe B-meuk... maar blijkt een behoorlijk sfeervol en smakelijk bloederig genrefilmpje te zijn met (gelukkig) weinig pretenties. Vlot van opzet en een fijne 19e eeuwse setting leggen de fundering voor de korte uitbarstingen van bloederig vermaak en extreem foute CGI scares. Dat laatste mag de pret wat mij betreft niet drukken. Wel opvallend dat ze juist die momenten gebruiken op de achterkant van de DVD release... om nog even terug te komen op de jammerlijke presentatie. Op die manier gaat er helaas wel een film 'verloren' voor veel liefhebbers die hem - geef ze eens ongelijk - meteen in een hokje plaatsen van films die waarschijnlijk je tijd verdoen. Gelukkig heb ik veel tijd, dus dit soort gokjes passen nog prima in mijn filmdieet .

Amateur Hour. Een verschrikkelijk lelijk wanproduct, maar heerlijk genietbaar in al z'n knulligheid. Wel met een aantal opvallende uitschieters (en dat beperkt zich dan tot shots) die een professionele indruk maken. Met name de clowns mogen er af en toe best zijn. Maar wát een verrotte soundscape... en dan ook gewoon acteurs die geluid vergeten te maken. Draagt allemaal bij aan een typische home-video... en die kunnen best interessant zijn

Je kunt niet ontkennen dat Dead Dicks behoorlijk te lijden heeft onder matig acteerwerk, maar tegelijkertijd moeiteloos weet te boeien door simpelweg dichtbij z'n toffe premisse te blijven. Hoewel niet helemaal vergelijkbaar, moest ik aan The Special (2020) denken. Films die ondanks hun budgettaire beperkingen toch met leuke ideeën komen die terug lijken te grijpen op thema's die kenmerkend waren voor het werk van o.a Cronenberg of in het geval van The Special meer Frank Henenlotter stijl body horror. Bavota en Springer proberen op een dunne lijn tussen drama & droge/zwarte komedie te balanceren, maar hebben niet de juiste mensen tot hun beschikking om het op de correcte toon te brengen. Voelt daardoor iet wat onevenwichtig, maar kan altijd terugvallen op het bizarre concept van wedergeboorte via een vagina in de muur.

Vroegah, toen ik films nog spannend kon vinden, was er Dead End. In het tijdperk dat ik nog regelmatig de videotheken afzocht naar titels die ik nog niet gezien had, viel ik regelmatig terug op deze film. Op jonge leeftijd altijd erg vreemd, eng en sfeervol gevonden. Nu jaren later kom ik erachter dat 't voor een groot deel simpelweg komisch is, and stil...

Alsnog is Dead End bijzonder spannend. Vooral de eerste helft is nagelbijtend sterk, van het uitzichtloze weggetje waar ze op rijden tot de duistere muur van bomen waar zich eigenlijk alles schuil kan houden. De komst van een mysterieuze vrouw met een baby midden in zo'n bos levert bijna kippenvel op!

De gezin vetes zijn (gelukkig) erg fijn neergezet door een overtuigend spelende cast. De humor brengt het beetje afwisseling in toon met zich mee die zo'n film prima kan gebruiken, 85minuten lang hetzelfde was simpelweg fout gegaan. Nu komt het allemaal wat afwisselend over met o.a de vrouw die doordraait, lol!.

Met dit vrij beperkte, doch geniale concept (een oneindige weg), weet Dead End er het beste van te maken. Het einde zal allemaal wel, geen boeiende twist en een deel van de mysterie eigenlijk verpest maar echt een smet op 't feest kan ik dit niet noemen. Qua gore weet Dead End precies wat 't wilt, het is een film die draait om suspense (met humor!) en niet om gore. Het is dus de enige juiste keuze om dit veelal buiten het beeld om te laten gaan.

Al met al een geweldige herziening, een aanrader voor de regenachtige nacht om even lekker je nagels bij te werken met je gebit.

Hidden gem. Dave Parker scoorde 9 jaar na deze film een bescheiden culthit met The Hills Run Red (2009) en had daarna nog een smakelijke bijdrage aan Tales of Halloween (2015) . En dat kwam dus niet helemaal uit de lucht vallen. Een man uit de Full Moon Features stal, dus automatisch met wat twijfelachtige titels achter z'n naam, maar hier merk je wel enige affiniteit met het genre. Veel verwijzingen en hij weet waar de échte kracht van dit soort genrefilms zit. Ongehinderd door z'n lage budget wordt er duidelijk genoeg tijd & moeite gestopt in de gore en overige monster make-up fx. Paar brute kills & uiteenlopende zombie designs!

Kan me nauwelijks voorstellen dat er een betere buddy cop film is dan deze Dead Heat. Heerlijke chemie tussen een droge Williams en de zeer scherpe Piscopo, bringin the comedy. Flink arsenaal aan oneliners die droger zijn dan de doos van je oma. Verder een stel geweldige effecten met als hoogtepunt het uiteenvallen van Lindsay Frost. Unieke mix van genres. Zo worden ze écht niet meer gemaakt..

Leuk is het zeker. Meer dan dat zelfs. Een droomdebuut voor de Soska sisters. Een lekker hard, eigenwijs en sterk gemaakte independent movie. En dat laatste is wel belangrijk, je moet wel echt van independent films houden om dit te kunnen waarderen.

En dat kwam mij goed uit, want ik heb een hoop kunnen genieten van dit geweldige achtbaanritje met toffe actie, lekkere dialogen, goed acteerwerk en voldoende gore om het niveau 'hoog' te houden . Aanrader dus voor diegene zonder hechting aan budget of ervaring!

Out of the ordinary: Dead Hooker in a Trunk (2009) - tonypulp.blogspot.com

Roel Reiné... de man die op ieder (on)gewenst DTV-vervolg wordt gezet in Hollywood, zo lijkt het wel. Ik kan het meestal wel goed hebben (Pistol Whipped, Death Race 2, Man with the Iron Fists 2...), maar dan haakt hij dus wel meestal aan bij iets wat al bestaat. Dead in Tombstone is een nieuw idee en dat breekt hem soms op. Veel te lang voor wat het te vertellen heeft en zelfs regelmatig saai, terwijl er geen minuut voorbij gaat zonder dat er een stuntman door een raam of tafel vliegt, een kogel tussen zijn ogen krijgt of van een dak valt. Reiné is duidelijk een liefhebber van het betere stunt en vliegwerk, maar als film(!) is het gewoon niet genoeg. Het is dat ik een (kleine) Trejo-fan ben en de meeste meuk waar hij in speelt nog wel eens mee wil pikken.

Hoogtepunt is dat lelijke, smeltende smoelwerk van Rourke.

Dit had wel iets. Charles Band laat weer geen moment stilte vallen (die herkenbare whimsical muziek van hem blijft maar gaan...) en komt pas richting het einde to the point. Dat zorgt (weer) voor een redelijk stroef eerste uur, maar wel met een lekker typisch early 2000's tiener-slasher opbouw met alle stereotypes die je kunt verwachten. Daar kan ik mij wel mee vermaken, zeker met zo'n raar impotentie subplot. Eenmaal Sid Haig en Michael Berryman verschijnen wordt het (uiteraard) iets beter. Vooral Sid Haig (RIP) heeft een ongeëvenaard fijne screen presence, zelfs in zo'n brakke productie. De ultieme rotkop voor dit soort rollen. Paar geinige effecten, maar zoals gebruikelijk too little too late. Iets teveel bezuinigd door Charles, die liever z'n winstmarge groter ziet dan de waarderingen hoger.

Redelijk aangrijpend verhaal, maar ik ben er toch niet zo heel erg over te spreken.

De wraakzuchtige broer is goed neergezet, en komt overtuigend over.

Helaas word er geen kant gekozen, het neemt elementen uit verschillende genres, op sommige momenten pakt dat leuk uit maar het eind product komt redelijk leeg en stroef op mij over.

Veel trage momenten maar die worden grotendeels gered door het verhaal dat wel heel boeiend is.

Kills mochten wel wat meer in beeld, om het effect van zoete wraak beter over te laten komen, en wat minder flashbacks zou ook geen slecht idee zijn.

3*, net niet boven gemiddeld.

Leuk! Blij dat ik hem toch heb kunnen vinden. Wanneer het goed is, is het ook echt wel goed, maar wanneer het inkakt dan heb je hetzelfde effect de andere kant op. Een film met twee gezichten dus, maar als zombieliefhebber zou je dat gedeelte wel op waarde moeten inschatten. Er zit op die momenten erg veel energie in en misschien nog wel belangrijker: genoeg gore. Aanrader voor wie denkt alles wel gezien te hebben in dit subgenre.

Met zo'n Lipovsky weet je van tevoren ook wel dat je een incompetente regisseur (weer) aan het werk zet. Ditmaal om de -niet eens zo geweldige- Dead Rising games te verfilmen. Want hoe-kan-dat-nou-toch?! Een zombie-game zónder film? Snel! Schrijf een pauper-plot en verwerk er een aantal simpele, overduidelijke verwijzingen in. Fuck it, laat het spel zelf ook even zien. Zullen de fans vast een tent in hun broek vormen. Vul het aan met wat clichématige apocalyptische muziekjes terwijl je cast zonder uitstraling hersenloos rond rent over een doodse set met goedkope, ongeïnspireerde gore. En dan kan een ieder tot dezelfde conclusie komen: weer één uur en 3 kwartier down the shitter.

Stop. Please! Nieuwe regisseur, nieuwe kansen. Mooi niet dus. Zelfde droevenis als in het tergende eerste deel, Watchtower, waarin duffe personages een nog duffer verhaallijntje volgen in -wat de hoofdzaak hoort te zijn- een zombie geplaagde stad. Nergens wordt de fun van de game benadert. Toch kun je die super subtiele verwijzingen wel weer afstrepen. De Dead Rising-Bingo was weer een groot succes. Iemand speelt de game? [x] check. Zelf wapens bouwen in een korte montage omdat we snel weer terug willen naar zaken die niet met het spel te maken hebben? [x] check.

Als het zich meer richt op het zijn van een zombiefilm heeft het absoluut potentie om te vermaken, maar er is bijna geen doorkomen aan. Ben nog wel benieuwd naar Deep Evil (2004)

Zachary Ramelan maakte al weinig indruk met zijn aandeel in Zombieworld (2015) , waar hij door o.a de makers van deze short al op zijn plaats werd gezet. Dit is de full feature uitwerking van die short en je merkt aan alles dat er hard aan getrokken moest worden om het zo ver te krijgen. Véél te weinig ideeën (zeker in een tijd dat POV in films meer is dan een gimmick) en dat resulteert in een ondraaglijk loom tempo. Camerawerk is niet dynamisch genoeg; voelt zwaar en bedacht. In alles een mislukt experiment én nog eens de pech dat het nu niet al te creatief meer is (zijn short van twee jaar geleden was er nog redelijk op tijd bij, maar het gaat snel in filmland).

Deze poster deed een beetje hinten naar een Dead Island (een game, voor de leken) achtige flick. De film zelf doet daar af en toe aan mee, maar echt kleurrijk genoeg is het over het algemeen absoluut niet. Voorspelbare zet van Deyoe om hier iets mee te doen, maar het had beter gemogen. Rommelig neergezet en bovendien komt het nergens verder dan leuk en/of redelijk. Gore is oké, cast is oké... ach, het is wel oké.

Soundtrack overigens alleraardigst, zeker voor de gamers onder ons die de impact van de eerste klanken en beelden van de Dead Island trailer nog kunnen herinneren. Dat effect komt half terug richting het einde van de film en dat is al meer dan verwacht. Geen verkeerd filmpje, jammer dat het niet verrast.

Waanzinnig.

Dead Set verbloemd een hoop door z'n originele setting en kan daarmee de clichés voor een goed deel op de achtergrond houden. Het valt met de deur in huis en vervolgt dan vrolijk een sfeervol pad met een leuk aandeel aan gore en gelukkig ook wat humor, om vervolgens te eindigen op een memorabele manier.

Strakke setting dus, een Big Brother programma dat bruut verstoord wordt. Vooral zo sterk omdat de personages op deze manier niet meteen grip kunnen hebben op de situatie, zij weten niets van de situatie buiten en vatten het op als een grap. Wanneer de stront de ventilator raakt is het echter voor iedereen aan.

Hierbij komt een select aantal sterke gore momenten aan bod en zal de humor de rustige momenten omhoog houden. Een continue factor was toch wel de sfeer! Maakt niet uit waar het zich afspeelde, was het niet in het BB huis dan was het wel een verlaten station of een creepy weg door het bos; dreiging was er constant.

Een ander pluspunt aan het Big Brother gedoe is het standaard voorgeschoteld worden met uiteenlopende personages. Zo'n huis wordt natuurlijk gevuld met figuren die je voor 't grootste gedeelte graag dood wilt zien gaan. Komt goed uit met de zombies die aan de deur kloppen. Jammer dat er zo'n travestiet aan te pas moet komen, walgelijk..

Naast het begin, waar de onrust al goed binnen komt vallen, is ook het einde hierin een uitblinker, op z'n minst bloedstollend. Jammer dat deze situatie veroorzaakt moet worden door handelingen waar je bloed van gaat koken, wát een kut(!) actie zeg. Dat soort dingen kunnen me echt tegen gaan zitten.

Gelukkig volgen er dan wat über harde laatste minuten met flink wat vlees verscheurende momenten. De cameraman met een heftige vorm van Parkinson neemt z'n taak wel iets te enthousiast op...

Al met al heeft Dead Set me verrast. Kan niet tippen aan 28 Days Later of Dawn of the Dead maar mag zich met trots presenteren als één van de betere van 't laatste decennium.

Geinig (feature film) debuut. Is wel écht een horrorkomedie, iets wat hier nog niet staat aangegeven (maar inmiddels als correctie is doorgegeven), dus dat kwam een tikkeltje out of the blue. Het basisidee is best geinig; familie bestaande uit een vader die zich te jong gedraagd, zijn nieuwe vriendin die alcoholist is, de zoon geen moment serieus kan zijn, de tomboy zus en de vriend van de zoon die... nja, eigenlijk geen persoonlijkheid heeft... maar verliefd is op de zus, belanden in een crappy hutje in het bos en daar blijkt de buurvrouw met een stel zombies te wonen. Ziet er allemaal piekfijn verzorgd uit, niet alleen qua camerawerk (en iets teveel drone-shots, hoewel gelukkig van hoge kwaliteit), maar ook de hele aankleding en de vrij onopvallende maar fijne synthwave soundtrack.

Het grootste probleem is dat de cast het iet wat houterige scrip zich niet eigen heeft weten te maken. Je merkt gewoon dat het geschreven grappen zijn die als tekst een stuk beter overkomen dan wanneer ze letterlijk zo op beeld worden gebracht. Een deel daarvan kun je nog oplossen in de montage, iets waar het hier ook een aantal keren compleet fout zit qua timing, maar het is uiteraard een beter idee om de acteurs wat meer vrijheid te geven (of dwingt te nemen). Wordt gelukkig -met name richting het einde- nog vrij bloederig en is over 't algemeen een zeer verdienstelijke kennismaking met Ricq, die hopelijk nog meer van zich laat horen in de nabije toekomst.

Pohh... Flop top 3 materiaal voor 2017. Althans, dat hoop ik dan maar! Moet er niet aan denken om nog drie van dit soort drollen te zien dit kalenderjaar. Verschrikkelijk inspiratieloos en hopeloos slecht geacteerd misbaksel. Wellicht de moeite waard omwille de ruzie tussen vriendin en moeder van manlief. Dat is een hilarisch hoogtepuntje en past tussen befaamde scene(s) uit The Room (2003) en Troll 2 (1990) Suneel Tripuraneni kan er geen klote van en zowel cast als crew zet zichzelf behoorlijk te kakken hiermee. Ergens heeft het iets zieligs, maar nóg zieliger is dat ik die anderhalf uur nooit meer terug krijg.

Bagger

Maar wat verwacht je anders. Het verhaal is te slecht voor woorden, waarom kiezen ze daar nou voor? Ongelooflijk...

Daarnaast is het plot ontzettend dom, voelt leeg aan en slaat gewoon nergens op.

Sfeer is er niet, de acteurs verdienen een nekschot voor zo'n wanprestatie en de belichting kan ik nog beter, alsof ze er met een woonkamerlamp naast stonden.

Het geheel is ontzettend voorspelbaar, er gebeurd geen reet, wanneer er dan iets gebeurd is het zo goedkoop en onorigineel mogelijk gebracht.

De acties zijn tergend lomp, slecht uitgevoerd en het script zit ontzettend onlogisch in elkaar, de conversaties zijn gewoon om te janken.

1* voor dit gedrocht