Opinions

Drama-komedie over de broze vriendschap onder een aantal, erg welstellende, frivole en snobistische vrouwen.

De gretigheid waarbij het ongeluk van een "vriendin" wordt aangewend om zich te verkneukelen wordt hier dik uitgesmeerd in een film waarbij het voortdurend oppervlakkig, maar vaak stekelig, getater van de vrouwen alles overheerst en waarbij overacting voortdurend aan bod komt.

Vond het al bij geforceerd en soms burlesk.

Amerikanen zijn echt onovertrefbaar in dergelijke films die een dramatische situatie doen uitdraaien in een hartverwarmend feelgood-movie.

Beter dat dan dat ze een pak criminele nonsens op ons af sturen.

Sentimenteel natuurlijk maar met meerdere levenslessen en nog waarheden op de koop toe.

In de film zegt iemand dat jongeren, nog meer dan volwassenen, onmeedogend zijn in het formuleren van spot en kritiek. Dit gebeurt evenwel meestal zonder besef van de mogelijke (dramatische) gevolgen van hun optreden. Aan volwassenen dit op te merken en aan het probleem te schaven.

Frisse muzikale komedie met een magistrale Danny Kaye.

Gelukkig amper smijt- en gooiwerk of doldwaze achtervolgingen maar grappige situaties en dialogen, waarbij Danny Kaye zijn ganse gamma aan grimassen, klanken en imitaties boven haalt.

Nog steeds genietbaar net als in die tijd toen men zich afvroeg "Hoe doen ze het?" "Een echte dubbelganger ? Met spiegels ? Gewoon knippen en aan elkaar plakken ? Heerlijk filmpje.

Omdat we zoveel van die man gewoon waren, lijken zijn films van de jongste jaren tegenvallers en toegegeven, het is wel wat minder geworden.

Toch kon ik deze "Wonder Wheel" wel smaken. Een 100% herkenbaar Woody Allen's product dat een drama brengt over pech en schuld en waarbij ik toch meerdere malen fijntjes hebben moeten lachen, zo treffend worden enkele menskes in hun zielig gedoe voorgesteld.

Geslaagde tijdsschets in het kleurrijk decor van een vakantie-oord, rijkelijk voorzien van slecht weer, met de typische soundtrack van evergreens, deze keer uit de fifties.

Mooie fotografie en eigenlijk kon Kate Winslet, als de meest ongelukkige van allen, best overtuigen.

Als in de misdaadwereld die de cineast schetst, een stoere held zijn het allerbelangrijkste is, dan is er ongetwijfeld een bloederige knokfilm op komst.

Er is ook een vleug romantiek, maar die is er niet tegen opgewassen en is er alleen maar als intermezzo tussen de vechtpartijen.

Teleurgesteld in dez Wong Kar Wei. Beleefde alleszins meer plezier aan zijn "Days of Boeing wild" en zelfs "In the mood for love".

Een goede film, maar....de filmtitel is aantrekkelijk en het turntoestel speelt zeker een belangrijke rol, maar een groot gedeelte van de film (te lang m.i.) speelt zich ook daarna af en bovendien stel ik mij toch een beetje de vraag of gevangen Britse officieren van de Duitsers dergelijke armslag en faciliteiten kregen.

Het duurt een hele tijd voor ge "in" de film geraakt omdat het eigenlijk wel een beetje onzinnig overkomt, maar gaandeweg toch wat meer respect voor de vaak gevatte, spittante dialogen en gezegden.

De studenten zijn natuurlijk super intelligent en dat er iets groeide tussen La Binoche (toch een grote dame van het doek) en Clive Owen zag ge van ver af komen, al kreeg ge daarbij toch ook wel een meewarig gevoel.

Typisch Amerikaans drama-komedie, die zeker niet lang blijft hangen. Zelfs de schilderwerken lieten geen indruk.

Wordt ge nu niet bepaald enthousiast of opgewonden van.

Gelukkig zitten er in de film enkele sterke acteurs, zoals een Dennis Quaid en een Olivia Wilde.

Toen in de openingsscène zowel de belachelijke coiffure van Melanie Griffith en Joan Cusack als Griffith's irritante stem de toon aangaven, was ik niet echt verwachtingsvol voor deze film, maar gaandeweg valt er toch toe te geven dat de film een zekere charme heeft, hij vlot wegkijkt, toch een portie humor inhoudt, het intrige amusant is en aanvaardbaar opgebouwd en uiteindelijk de drie hoofdacteurs de film toch flink ondersteunen. Ook goede aangepaste muziek.

Een contradictie is inderdaad dat de film een Oscar wegkaapte, weliswaar "maar" voor de muziek, maar dat ook de acteurs fameus werden gelauwerd, minstens genomineerd, en dat anderzijds de waarderingsscores, ook bij IMDB, redelijk laag zijn.

Film had even goed "Average Life" of zoals het liedje 'Threre never be anyone but you" kunnen heten en snijdt, verdienstelijk, vele aspecten van het leven aan. Sommige periodes in de film zijn zeer goed, menselijk en best herkenbaar, terwijl andere de sentimentaliteitsgrens overschrijden.

Zekerlijk genietbaar maar toch niet om echt onder de indruk van te blijven.

Dacht van een film te zien vol gestouwd met autoraces maar dat werd het gelukkig niet. In de plaats kwam een erg genietbare film, die me af en toe deed denken aan het mooie "The straight Story" en die, naast een schitterende Anthony Hopkins, boordevol zat met warmmenselijke scènes, prachtige gezegden en een flinke portie humor.

Drama-komedie als een prachtige satire op de mens in de samenleving : de hypocrisie, de alomtegenwoordige geldingsdrang, de oppervlakkiighed...

Robin Williams, toch wel sterk in het neerzetten van karikaturen, blinkt nu ook gedurende de ganse film uit in die zin.

Grappig en gelukkig niet doldwaas, maar het is toch wat medelijdend kijken op het geklungel van onze amateuristische filmmakers.

Doorheen hun ongekende problemen en improvisaties (man moet vrouw spelen, vrouw moet man spelen,...) blijft er toch voldoende humor overeind om dit filmpje er even als ontspanning bij te nemen.

Eva Löbau lijkt mij een gedegen actrice. Zag haar voorheen echter nooit in een hoofdrol.

Onthouden we de speciale effecten.

Een aaneenschakeling van heroïsche gevechten en wat stoer gepraat tussenin, uit de fantasie van de Griekse mythologie ontsproten, kon mij persoonlijk weinig overtuigen. Er werden nochtans heel wat "namen" ingezet maar hun inbreng kon eigenlijk weinig meerwaarde aan het geheel toevoegen. Zou een insider van deze materie er iets meer aan hebben gehad dan de doorsneekijker, of juist niet ?

Best genietbare romance en melodramatiek uit de jaren 50 met 4 sterren die best aardig acteren in een rol die hun best past : Rock Hudson als de correcte, brave man; Lauren Bacall, clever, eerder koel en mysterieus; Robert Stack : gemotiveerd en wat geweldig; Dorothy Malone : verleidelijk en sexy.

Geen traditionele Hitchcock, zegt de Meester zelf, maar hoe dan ook, een prachtige film en dit met veel dank aan een verbluffende Henry Fonda.

Het verhaal is zeker aangrijpend en zoals het wordt gebracht blijft ook de suspens er in. De soberheid van het wit-zwart verhogen het droevige van het gebeuren en de film legt ook wel accent op de niet altijd optimale werking van het rechtssysteem in de VS.

Zag de film voor de derde maal en hij blijft voor mij een topper.

TV-film die de spanningen binnen een gezin behandelt, de maanden die de val van de Muur voorafgaan en het einde van de DDR inluidde.

Heel wat emoties, maar het is nogal langdradig uitgewerkt.

Toch wel interessant omwille van de schets van de heersende sfeer en de praktijken die de DDR beheersten.

De plotse ommekeer van de punker naar een gemotiveerde militair leek mij toch onwaarschijnlijk.

Karoline Herfurth is een nog veel belovende actrice.

Romantiek, melodramatiek, sentimenteel, maar ook grimmig en knap verhaald en vooral uitstekend geacteerd.

Een roman als deze van Emily Bronté spreekt een groot publiek aan en het is dan ook niet verwonderlijk dat er vele filmische remakes volgden.

Deze "Wuthering Heights" uit 1939 lijkt mij toch "de klassieker" bij uitstek.

Kleine maar toch wel interessante documentaire over het einde van WO I.
Voornamelijk gesteund op de memoires van de hoofdrolspelers in Compiègne en markante feiten bevattende zoals het feit dat uiteindelijk , op de Brits onderhandelaar na, niemand echt tevreden was met het verdrag. De Duitsers konden moeilijk de schuldenlast en de vernedering verkroppen, terwijl Foch er maar een vrede in zag van 20 jaar. En hij had gelijk ook. Daarnaast was ook de opstand en rellen in Berlijn niet onbelangrijk. Iets wat soms in documentaires over die periode over het hoofd wordt gezien.
Doorgaans zwart-wit beelden en archiefmateriaal die de ellende van WW 1 weergeven, met af en toe een vluchtig kleurenbeeld van het huidige Europa. Leek me totaal overbodig.