Opinions

De Spaghetti herleeft, maar deze keer zijn het de anders onverschillige, dodelijke kogels die een eigen leven gaan leiden en de klassieke "gunfight on empty street" omtoveren tot een actievolle, romantische animatie met "raak" en treffend tekenwerk. Een beetje satirisch, toch.

Origineel en grappig.

Typische Woody Allen-komedie, deze keer over het Broadway-milieu, mafia inbegrepen. Woody is er niet bij en al doet Cusack zijn uiterste best en het ook goed, Woody needs Woody.

Goede film die, zoals voor alle Allen films, aandacht vergt en bij de liefhebbers, fijne, begrijpende lach uitlokt.

Knappe opbouw en deze keer niet erg veel evergreens, wel verwijzing naar bekende show-bizz-sterren (Porter, Kern...) of schrijvers (Shakespeare, Poe..).

Heel goede misdaadfilm, met oog voor het detail en waarin de hoofdpersonages geen supermensen zijn maar gewone stervelingen met een gevaarlijk beroep. Vind ik altijd beter dat een reseem van extreme, onmogelijke stunts van ongenaakbare wezens. Verwonderde mij want McQueen is toch een stuntman.

De autoachtervolging is legendarisch, maar duurt te lang.

De acteurs zijn zeer goed. Jacqeuline Bisset moet alleen maar sexy-Anno 68 zijn.

Steve is uitstekend als eenvoudige politie-officier.

En waarom niet, narva77. Een hartverwarmend filmpje. Een wereld apart voor kinderen waar spontane vriendschap alle verschillen wegwerkt.

Een lesje aan pesters en anderen die graag onderscheiden onderlijnen.

Heerlijke groepsfoto.

Bette Davis in een voor haar ongewone dievenkomedie, maar de diva uit vroegere jaren brengt het er samen met de even populaire Ernest Borgnine heel goed van af.

Meerdere komische situaties waarbij effenaf de draak gestoken wordt met de politie. Natuurlijk wat cliché's maar in zijn geheel toch best genietbaar.

Gina herinneren wij ons vooral uit de film "Pane, amore e fantasia" en wat er op volgt en als de weelderige schoonheid die destijds moest optornen tegen andere Italiaanse diva's als Sophia Loren en Claudia Cardinale met nagenoeg even weelderige maten.

"Buona sera, Mrs. Campbell" is een plezierige komedie met een lichtvoetig plot dat wel onderwege amuseert en boeit maar op het einde zich wat gemakkelijk van de ontknoping afmaakt.

Silvers-Lawford-Savalas is een bont trio dat zich even speels naast een verdienstelijke Gina schaart.

Film met de historische ontvoering in 1978 van de Italiaanse politicus Aldo Moro als thema en die zich vooral toespitst op de gevoelens, bedenkingen en twijfels die bij de ontvoerders heersen. Gelukkig zijn de acts van meerdere hoofpersonages van uitstekende kwalitiet zodat de film nooit saai wordt ondanks de psychologische benadering van het gegeven.

Zoveelste film over het helaas aanhoudende gewelddadig rassenonderscheid in de States.

Gebaseerd op een waar gebeurd verhaal van een man die niet zonder moeite en twijfels uiteindelijk uit de KKK-sekte uitstapte.

De verklaringen van dergelijk persoon verduidelijken nog meer hoe zeer de haat ingeburgerd zat.

Geen topfilm. Dat wordt m.i. moeilijk gelet op de vele films die dit onderwerp reeds behandelden en nog steeds doen, maar een bekijkbaar stuk dat alleen maar tot misprijzen om dergelijke verachtelijke rascistische houdingen kan leiden.

Dance-, show- and songfilm.

Heel vlot, met knappe dialogen en behoorlijk acteerwerk.

Het verhaal houdt het simpel maar het is het muzikale dat het moet doen.

Christina Aguilera schittert en ook de expressieve look van Cher gaat niet ongemerkt voorbij.

Niet direct de humor die me aanspreekt. Behoorlijk geforceerd.

Supercast doet wellicht wat werd gevraagd, maar zie er niet meer in dan wat hilariteit, naar het einde vooral wat satire op de CIA...

De Coentjes overtuigen me niet altijd. Dit vind ik maar middelmatig.

Heerlijke roadmovie met gekte en grappige replieken en toestandjes, maar ook met een warm gevoel, menselijke contacten, bekentenissen en geheimpjes en voor één keer heeft een overvloed van "I love you" in het slot mij niet gestoord.

Een zeer aangename verrassing.

Sterren genoeg in de keuken voor een goed restaurant...

Bradley Cooper wil echter het onderste uit de kan en die rol van perfectionist in het vak maar tevens veeleisende en schreeuwende chef, vertolkt hij heel goed, al volgen helaas wat al te veel gelijkaardige scenes.

De frustraties uit het verleden bij dit hoofdpersonages blijven vaag en lijken eigenlijk gewoon meer "opvulling", maar eigenlijk het doet er niet toe als het doel maar bereikt wordt.

Een 3, maar geen Michelins.

Carter ervaart dat Angela meer voorstelt dan wat hij haar voor uitmaakte en Angela wenst geen oorlog.Ze kiest voor de zachte heraanpak
Natuurlijk komt er wat geluk bij te pas, zoals een gevoelige snaar raken maar de film blijft een pleidooi voor de Angela-methode.
Ik weet het, filmpje is enerzijds wat overdreven, anderzijds al te braaf en de realiteit is misschien even anders, maar een 3,5 is er zeker mee verdiend.

Film over een vader-zoon-relatie waarbij een avontuurlijke zoektocht toch wel wat verandering met zich zal meebrengen. Was behoorlijk voorspelbaar.

Niet zo heel sterk uitgewerkt deze film en ook de casting leek me niet zo gelukkig.

Niet ongewild is zeker dat de film meer dan eens de nadruk legt op het grote verschil tussen welstand (de dokter met riante villa met zwembad) en de armoede (de sloppenwijken, de illegale werker, bang voor controles, maar één persoon met telefoon in een dorp...)

Actiefilm, waarbij weer al eens, corruptie bij de politie wordt voorgeschoteld.

Niet zo best opgebouwd. De samenhanging tussen de opeenvolgende scènes was vaak teleurstellend. Leken soms aparte trailers.

Onthouden vooral is de cynische manier waarop de gangsterbaas neerkijkt op de ambtenaar die tegen een matige vergoeding en tegen de corruptie in, zijn leven inzet bij de bestrijding van de misdaad. De slotscène is daarbij zeer sprekend.

'k Zou ze nooit in een houtzagerij toegelaten hebben....

Klassieke dikken en de dunnen kortfilm waarin Ollie even in een "Modern Times"-situatie terecht komt. Geen druppel bloed, echter, en ook dat maakt het zo simpelweg, onschuldig prettig.

En wie dacht dat er in 1932 geen muziek in de wagens zat, moet maar even deze "Busy Bodies" gaan bekijken.

Knappe film onder te brengen in het genre drama/komedie en vooral dit laatste heeft de doorslag. De humor is steeds aanwezig, in situatie en vooral in de dialogen.

Het inlassen van de bruinachtige oude fotografie is een meevaller en heeft de film zowat een licht "waargebeurd"-cachet.

Paul Newman en Robert Redford zijn outstanding en ook Katharine Rosse acteert goed.

Aangenaam verrast. Dacht aan een spiritloze avonturenfilm, maar kreeg een intelligent, goed opgebouwde en boeiende film te zien, die bovendien de tand des tijds grandioos heeft overleefd.

Veel meer dan het verhaal van een butler in dienst van meerdere Amerikaanse presidenten is dit een overzicht van de rassendiscriminatie in de US over een periode van nagenoeg een halve eeuw.

Eigenlijk verwonderlijk dat de film, ondanks een indrukwekkende cast en het aanhalen van enkele dramatische en intense momenten, weinig of niet raakt.

Bovendien valt hij toch al te lang uit en vermits de kijker de opeenvolging van geschiedkundige gebeurtenissen wel kent, is hij ook niet altijd boeiend.

Wel een pluim voor de make-up wat merkwaardige gelijkenissen oplevert.

Pinter en dus toneel. De gesprekken moeten het doen en die vallen mee, zekerlijk wat die bizarre professor Butley allemaal verkondigt. Stekelige dialogen en verrassende, gevatte gezegden, daar moet de film het mee doen. Niet iedereen zal het graag zien maar iedereen zal toch toegeven dat Alan Bates hier toch een merkwaardige act neer zet.

Komedie met een stuk dramatische ondertoon die in feite perfect als toneelstuk kan doorgaan.

Het verhaal is vlot, fris, verrassend met gevatte dialogen en kan rekenen op dat weergaloos "girl-in-my-soup"-meisje, dat Goldie Hawn heet en die veruit de meest geschikte actrice is om die rol van oppervlakkig, zorgeloos, impulsief en naïf meisje echt gestalte te geven.

Mogelijks iets te langdradig zodat de vondsten van het eerste uur achteraf wat clichématig overkomen, en dat het einde wat simpel wordt afgewerkt, maar toch een genietbaar filmpje. Een kleine 4.

Bij de eerste aanblik dacht ik dat het trucage was zoals het nog wel in kermistenten voorkwam. Maar neen het is werkelijk een zwaar gehandicapte man die de rol vertolkt.

Je voelt je zeker niet bepaald gemakkelijk bij de scène op de rotsen en in het water maar het is een schitterende en aandoenlijke opname in de film. Wederzijds vriendschap en waardering doorheen alle taboes zijn hier de winnaars.

Te vermelden alleszins is ook de knappe manier waarop de depressie-jaren in de States wordt ingevuld.

Heb niets tegen fantasierijke films maar deze vond ik toch te complexe en bijwijlen soms wat horrorachtig.

Veel meer plezier beleefde ik aan "Quartier Lointain" dat een min of meer gelijkaardig thema bracht.

Een teder liefdesverhaal in een heel mooie animatiefilm met een verbluffend oog voor detail.

Moet ge minstens twee keer zien. De eerste keer om aan de hand van de ondertiteling het verhaal wat te volgen, een tweede keer om toch maar niets te missen van de schitterende beelden en zonder twijfel weer wat moois te ontdekken.