Opinions

Filler.

Ik kan uiteraard niet vergelijken met de boeken, maar het zou me niet verbazen moest Rowling ook in haar boeken wat problemen hebben gehad om haar paginas vol te krijgen. Getuige een hele zijweg over een toernoei dat niks maar dan ook niks te maken heeft met de overkoepelende verhaalboog.

Het vreemdste is nog wel dat in het daarop volgende half uur één van de keyscenes van het hele verhaal uit de hoed getoverd wordt, namelijk de herrijzenis van Voldemort. Iets waar ik op die moment al lang geen zin meer in had.

Film duurt veel te lang, is weinig spectaculair en volgt de avontuurtjes van aardig vervelende kinderen, die steeds meer op een kruising tussen de middeleeuwen en de 70s gaan lijken. Een goeie kapper zou geen overbodige luxe zijn. Ik zit verder in ieder geval niet te wachten op een schoolbal en nog meer whateverbalwedstrijden.

Beetje nutteloos deel, uitgezonderd het laatste half uur dan. Daar hadden ze beter hun gehele film rond gebouwd.

1.0*

Vermoeiend deel.

Duurde sowieso al eventjes alvorens ik weer kon inpikken. Vorige deel was toch alweer bijna een jaar geleden, heb verder ook de boeken nooit gelezen en de vorige delen vond ik niet bepaald geweldig.

Eens alles weer wat op z'n plaats begon te vallen zat de rot er eigenlijk al goed in. Radcliffe en co zijn zelf wel opgegroeid, zien er fysiek dus gewoon ouder uit, maar hun personages blijven opvallend sullige kinderen. Het werkt niet goed, alsof ze hun oude karakters nooit echt ontgroeid zijn. Verder ook veel kinderachtige highschool tafereeltjes (met geheime liefdes en ander gekeuvel) die toch vooral dienen om de 150 minuten volledig op te vullen.

Visueel is de groeispurt van de reeks alleen maar duidelijker geworden. Zit veel meer geld in, levert geregeld aardige plaatjes op, al blijft het geheel wel wat kitscherig en nogal saai in beeld gebracht. De soundtrack is me eigenlijk niet zo opgevallen in dit deel, wil in ieder geval zeggen dat ik me er niet aan gestoord heb.

Verder een finale die niet bijster sterk was, gelukkig komt het einde van de reeks nu wel finaal in zicht. Neem aan dat dit allemaal erg leuk is voor fans van de boeken, maar verder is het een reeksje dat niet zoveel voorstelt.

1.5*

Redelijk 5de deel.

En met redelijk bedoel ik dan voor een film uit deze reeks. Wat me vooral opviel hier was hoe de Potter reeks van redelijk goedkoop aandoende eerste film uitgegroeid is naar een waardige blockbuster. Er zit duidelijk geld in de aankleding en de effecten.

Maar verder blijven het vooral rechttoe rechtaan verfilmingen van kinderboeken. Ook hier weer een aflevering waarbij het overkoepelende verhaal eventjes een opleving en doorspurt krijgt op het einde, maar waar de rest van de film gereserveerd lijkt voor een nevenevenement. Ondertussen zijn er ook al zoveel geheime vennootschappen en tovenaarsscholen en mythische events en plaatsen gepasseerd dat het nog maar weinig wegheeft van een consistente wereld. Eerder een hoop kinderspanningsclichés op een hoop gegooid.

De kinderacteurs zijn en blijven erg matig, Radcliffe blijft wat een klier en nu z'n personage iets complexer wordt wil het helemaal niet meer lukken. De volwassen cast lijkt iets beter op hun gemak, maar echt geweldig wordt het nergens.

Buiten het derde deel heeft deze reeks maar weinig te bieden. Aangezien de drie volgende delen door dezelfde regisseur gemaakt werden verwacht ik ook maar niet teveel meer. Zal ze uiteindelijk wel een keertje allemaal gekeken hebben, maar een timing durf ik er zeker niet op te plakken, daarvoor boeien de afzonderlijke afleveringen te weinig en is het overkoepelende verhaaltje te pover.

1.5*

Benieuwd naar deze, aangezien hij stukken beter zou moeten zijn dan de eerste twee delen.

In dat opzicht stelt de film dan ook absoluut niet teleur. Visueel véél sterker (hoewel ondertussen op sommige punten toch alweer een beetje verouderd - zoals dat grote beest). Er zitten aardig wat mooie effecten in de film, maar het zijn vooral de iets donkerdere kleuren die de show stelen.

Ook de muziek is aangepast. Wat minder aanwezig en hoewel verder niet geweldig irriteert het ook niet meer zo. Humor is ook een stuk leuker, bij momenten ook echt gewoon grappig en goed.

De kinderacteurs zijn nog steeds niet geweldig, gelukkig staan daar mensen als Thewlis tegenover. Oldman trouwens wéér niet herkend, hoewel ik het op het einde wel dacht te zien.

Verhaaltje is aardig, tot het tijdreismoment. Daar gaat het een beetje de mist in, lijkt ook gewoon op een goedkope poging om toch weer boven de 2 uur uit te komen. Zal vast het boek wel volgen, maar vond het niet geslaagd.

Rest het opvallende beeld van het hert aan dat bosje. Deed mij erg sterk denken aan Mononoke Hime.

Duidelijk veel beter dan de eerste twee delen, toch zijn de kinderacteurtjes wat vervelend en weet het einde niet echt meer te boeien.

2.5*

Mijn eerste aanraking met Potter.

Kwam over als een érg verouderde film. Opvallende dat de effecten in deze film de tijd absoluut niet overleefd hebben. Niet alleen tijdens de sportwedstrijd, maar ook de trol en andere CG dingen zagen er echt opvallend slecht en goedkoop uit.

Acteurs vond ik ook vervelend. Erg Brits posh, behalve dan dat rosse gastje, wat zo'n beetje de enige aanvaardbare kinderacteur is in deze film.

Verder een film die erg gericht is op de jongeren. Denk dat ik dit wel redelijk had gevonden vroeger, al zouden er ook toen al zaken hebben ingezeten die me niet al te veel geboeid hadden. Iets teveel gewone tovenaars en stokjes, terwijl ik het toch meer heb op wat creatievere fantasy.

Soundtrack ook opvallend pover. Leek meer op een collectie leftovers van andere grote bombastische films. Deed me helemaal niks.

Vond het ook aardig lang duren allemaal, en redelijk saai. Had héél wat meer vaart in de film mogen zitten. Hou in ieder geval wel vol tot deel 3, die zou de beste moeten zijn.

1.0*

Flauwe film, soort van biosversie van Blood In, Blood Out.

Hoewel ik Bale een aardig acteur vind wordt hij geregeld stevig gemiscast. Zo ook hier, hij slaat maar een mak figuur in het hele homey-gebeuren. Sowieso nogal een saaie setup met veel onnozele dialoog en foute stoerdoenerij. Het eerste uur is echt helemaal niks waard.

Twee uur is beter, ook visueel wat interessanter. Film komt dan eindelijk op gang en Bale krijgt wat meer ruimte om zijn personage neer te zetten (zonder te moeten leunen op 4 dudes/zin). Toch blijft het einde zelf ook uitermate flauw en zat ik het allemaal wat lamlendig aan te zien.

Buiten wat visuele lolligheidjes op het einde en een vlotter tweede deel heeft deze film toch echt barweinig te bieden. Een hoop zielepoten bij elkaar, ver weg van het drukkende sfeertje waar de film zich eigenlijk zou moeten bevinden. In de plaats daarvan krijg je stoere onbenullige posertjes voorgeschoteld.

Meh. 2*

Doenbaar.

Al blijft het bij mij nog steeds wringen. Misschien wat overdreven, want I.G heeft echt al jaren de switch gemaakt, toch doen het nog steeds pijn om te zien dat ze nu dit soort dingetjes produceren. Niet dat het echt slecht is, maar het mag nog in geen lichtjaren vergeleken worden met hun oudere werk.

Begin vond ik redelijk flauw, al was de ontploffing wel spectaculair in de zin dat je eigenlijk zelden ziet dat een kernpersonage zo om het leven komt in een film. Wat daarna volgt is te gezapig en teveel volgens de regels van melige TV anime. Visueel is het aardig, maar de mix van CG en "traditioneel" is niet zo geslaagd en qua artstyle is het ook maar braafjes.

De twist op het einde vond ik wel geslaagd (wat niet wil zeggen dat het geweldig verrassend was), het brengt in ieder geval wel het nodige werkende drama in de film, al was ook dat te aangezet om écht te overtuigen.

Als tussendoortje of voorafje inderdaad niet verkeerd, maar meer heeft dit filmpje absoluut niet te bieden. En dat komende van een studio die verantwoordelijk is voor aardig wat 5* animes. Het blijft knagen.

3.0*

Mooi Japanse dramatje.

Altijd leuk, die onschuldige Japanse highschool romances. Inderdaad is duidelijk te merken dat Kitagawa's stijl een stuk vrijer is. Geldt wel vaker voor vrouwelijke regisseurs, maar Kitagawa weet gelukkig wel een mooi evenwicht te vinden.

De hand Iwai is nooit ver weg, vergelijkingen met films als Su-ki-da ook niet. Toch weet dit filmpje z'n eigen weg wel te vinden. Enige nare nasmaak was de soundtrack, ik was 100% zeker dat deze van Hisaishi kwam. Blijkt niet zo te zijn en neigt nu wel erg hard naar rip-off materiaal. Maar het maakt de muziek en het effect er niet slechter op verder .

Leuk filmpje, voornamelijk voor fans. Het kabbelt allemaal lekker verder, maar grootste momenten ontbreken volledig. Vind het zelf wel een pluspunt, maar wees gewaaschuwd.

4.0* en een uitgebreide review

Vergelijkbaar met het eerste deel.

Wel in kleur deze keer, al maakt het dat niet veel beter. In het eerste deel was de zwart/wit fotografie af en toe iets te mat, hetzelfde geldt voor de kleurtjes hier. Al zitten er ook hier weer een aantal visueel mooie scenes.

Toch is Nagase in kleur altijd wat leuker, al is het maar omdat z'n hemden zo beter uitkomen. Fijne rol verder, de regie zelf is alleen iets te ingetogen. De film blijft iets te braaf en binnen de lijntjes.

Het verhaaltje is onderhoudend maar meer ook niet, de film blijft ook nog steeds hangen tussen ode en aangezette parodie. Al zal het genre verder ook nooit helemaal mijn ding zijn vermoed ik.

Paar sterke scenes, leuke Nagase en onderhoudend, maar echt goed is het nergens.

3*

Lekker maf en bizar, met (erg) veel enthousiasme gebracht. Dat de film er wat goedkoop uitziet af en toe ... ach, Takeba probeert ook echt wel, maar dat ze voor deze gekke onzin geen groot budget heeft kunnen loswrikken is haar te vergeven. Daarbij is het ook een comedy, die moeten toch vooral grappig zijn.

En dat is het ook echt wel, al moet je wel wat bekend zijn met Japanese popcultuur. Die KKK48 grappen zijn best hilarisch, maar dan moet je ook wel weten wie AKB48 zijn. Daar faalt de film allicht om een breder/internationaler publiek aan te spreken, maar dat hoeft ook niet natuurlijk.

Acteerwerk is lekker droog, de humor heerlijk ongegeneerd en Takeba probeert de film ook niet nodeloos te rekken. Na 75 minuutjes is het gewoon op en stopt ze er ook lekker mee. Heerlijke, dit soort maffe comedies.

Dikke 3.5*

Beetje een tegenvaller.

Doet mij denken aan Neighbor No 13 dit, maar dan veel minder boeiend uitgewerkt. Een matige politiethriller, die één van z'n clous verdacht vroeg weggeeft in de film (de hint was overduidelijk) en verder weinig intrige weet op te wekken.

Ook het einde is tegenvallend. De film lijkt ook wel 20 keer te eindigen, en telkens wordt er weer een nieuwe scene aangebreid. Visueel erg sober, maar af en toe mooie, kille shots. Muziek is vervelend jazzy en past niet, en de film zit vol B-acteurs, die het er niet slecht vanaf brengen, maar verder ook niet echt boeiend zijn.

Toch laat de film geen erg slechte indruk na, maar het had allemaal veel beter gekund en gemoeten, zeker voor een film die de 2 uur overschreidt. Kleine 2.5*

Oké.

Film die gedragen wordt door het trio en dan met name de verschillende kantjes van hun relatie. Af en toe een beetje lachen met elkaar's handicap, dan weer steun bij elkaar zoeken, maar ook af en toe loei irritant zijn of de klootzak uithangen. Vanwege het thema zou je verwachten dat de personages met zijden handschoentjes aangepakt zouden worden, dat is gelukkig niet het geval.

Eerste half uur komt wel wat traag op gang. Als kijker zit je vooral te wachten op de roadtrip, maar daar zit nog wat onnodig gewijfel voor, met ouders die moeilijk doen enzo. De roadtrip is verder redelijk voorspelbaar qua opzet (zeker de verhaallijn met de begeleidster), maar werkt wel. Het is uiteindelijk een redelijk gezellig tripje, als kijker niet vervelend om mee te volgen.

Afloop zag je inderdaad van ver aankomen, erg emotioneel vond ik het ook niet, maar 't is wel een waardig einde voor de film. Daarbij gaat hij ook niet al te lang meer door daarna, iets waar ik ook wel blij mee was. Zo blijft het allemaal net luchtig genoeg en blijft de charme van het trio intact, zelfs al blijven ze op het eind dan maar met z'n tweetjes over.

Een hoogvlieger zou ik het niet willen noemen, maar was wel leuk om een keer gezien te hebben.

3.0*

Die tagline ... gelukkig niet gezien voor de film, had er mij waarschijnlijk heel wat meer van voorgesteld.

Sequel/remake of niet, het had zomaar gekund. Mismaakte moordenaar in een bos/moeras? Joepie!

Eerste half uur is het best. Green is duidelijk horrorliefhebber en geeft de kenner allerlei kleine stukjes fun. Leuke cameos, aardige voorbodes en een paar fijne grapjes.

Film keert wat wanneer de slasher erbij komt. Jammer. De gore is anders leuk, maar Crowley zelf ziet er echt idioot uit. Belachelijk bad guy die in typische 80s fashion lomp loopt te killen. Ben ze sowieso wat beu, die mismaakte hicks, maar dit had echt veel beter gemoeten.

Bloed spuit verder nog wel aardig in het rond, soms zie je ze gewoon emmers richting een boom kijlen, best grappig. Humor verzwakt ook wat in het laatste deel, wat jammer is, want veel meer heeft deze film eigenlijk niet te bieden.

Visueel nog best aardig, al weet Green niet echt veel weg in het bos, soundtrack is vaak misplaatst grappig.

Erg genoten van het begin, maar de film weet het niet echt goed af te maken. Gemiste kans, want het was eigenlijk nog maar schieten op open doel.

3.5*

Matig vervolgje.

Een herhaling van het eerste deel maar zowel de lol als de gore kwamen hier niet zo goed uit de verf. Green zou er wat mij betreft trouwens een keertje goed aan doen een volbloed horror/comedy te maken, hij is namelijk veel grappiger dan dat hij goor is.

Vooral die koekjesman is geniaal in dit deel, verder wordt de humor toch een beetje naar achteren gesteld. In de plaats wat meer domme hick in het moeras. Hij is verder nog wel aardig creatief met bijl en kettingzaag maar dat zijn ondertussen zo'n uitgekauwde wapens dat je er niet héél veel meer mee kan aanvangen.

Vond de gore eigenlijk tegenvallen. Veel bloed, dat wel, maar echt imponeren doet het niet. Daarvoor is het ook wat teveel Amerikaans en te weinig Japans of Frans.

Op zich nog een leuk slashertje maar vond het eerste deel wat beter geslaagd in z'n opzet. Wanneer het slasher gedeelte deze keer weer begon was m'n aandacht een beetje weg en zat ik eigenlijk vooral op het einde te wachten.

2.5*

Beter.

Tweede deel viel aardig tegen, vond het dan ook niet erg dat een nieuwe regisseur met dit deel aan de haal ging. En het moet gezegd, McDonnell doet het zeker niet slecht als nieuwkomer. Haalt het nog niet bij het eerste deel, maar het is een fijne vooruitgang op deel 2.

De humor is gelukkig weer terug. Lompe grapjes, lekker zelfbewust, niks dat te serieus wordt, zelfs de gore niet. De gore zelf is trouwens ook weer wat beter. Crowley zelf ziet er nog steeds wat dommig uit, maar gek genoeg is hij wel indrukwekkender dan in voorgaande delen, ondanks dat hij redelijk vaak in beeld komt.

Beetje loos middenstuk met iets teveel schietwerk voor een film als deze, het silhouette van Crowley en de setting + guns doet af en toe zelfs een klein beetje denken aan The Predator, niet meteen heel erg gepast bij een film als deze.

Maar verder lekker lomp vermaak. Acteerwerk en verhaal op een laag pitje, gore en humor nemen het over. Leuke filler dus.

3.0*

Bijna.

De eerste 20 minuten leken iets interessants op poten te zetten. Sowieso de langste van alle delen (gewone filmlengte zelfs), dus de opbouw verloopt ook net wat beter. Met Macdonald hebben ze ook een keer een goeie actrice vast, ook dat helpt.

Maar dan komt het plotje met de bijen, de hackers en voel je het weer helemaal afglijden. Met de internet outrage cultuur wordt verder weinig gedaan, de rest van de film is vooral hackertje opsporen, aan de hand van een praktisch hulpje die bij elk puzzeltje exact weet wat te doen.

Visueel is het redelijk matig, vooral die bijtjes dan. De film voelt verder ook weer veel te serieus aan voor het pulpie plotje en het interessante materiaal wordt uiterst kundig genegeerd. De finale is dan uiteraard de druppel, Brooker in een frutschrijvertje, jammer dat deze hele reeks aan hem is opgehangen.

Goed begin, één goeie actrice, de rest is the same old shit. Maar die positieve puntjes maken het wél tot één van de betere van de serie, al zegt dat dan vooral meer over de kwaliteit van de rest.

2.0*

Zeer, zeer matig.

Al vond ik hem wel iets beter dan Django. Misschien komt het omdat de film zich op één locatie afspeelt (al is dat ook weer wat vreemd om te zeggen, aangezien je die locatie de eerste drie kwartier niet eens te zien krijgt), waardoor het toch iets meer solide aanvoelt. Van Django herinner ik me nagenoeg helemaal niks meer, een film als deze blijft toch iets makkelijker hangen.

Acteerwerk is pover. Enkel Jackson lijkt zich echt te amuseren, maar die z'n rolletjes in Tarantino films zijn ondertussen wel bekend. Russell doet het aardig voor Russell, al lijkt hij vooral naar Bridges gekeken te hebben. Roth is dan weer een carbon copy van Waltz (die allicht geen tijd of zin had in deze film). Voor de rest zijn het wat schimmige, saaie personages. Leigh is gewoon slecht (wat een flauwe prestatie, haar personage krijgt nooit de body die verwacht wordt) en zo'n Madsen kan je echt niet meer laten opdraven.

Ook de dialogen zijn aan de saaie kant, zeker voor een bijna 3 uur durende film met een plotje voor 45 minuten. Ik ben nooit zo'n fan geweest van Tarantino's schrijfwerk, maar hier is het wel erg magertjes. En verrassend braaf ook, of vinden we Jackson's gebrabbel over z'n "dingus" zo gewaagd? Mnee, anno 2015 mag het scherper.

Visueel viel het hele 70mm me danig tegen. Vanaf het eerste moment valt vooral op hoe blurry alles is. Zeker in de witte sneeuwlandschappen had wat extra scherpte het beeld een stuk mooier kunnen maken. Verder redelijk doorsnee camerawerk en klassieke belichting, veel poeha voor niks dus. Ook de soundtrack was redelijk onopvallend. Nu ben ik ook geen groots Morricone fan, maar hij maakt normaal toch muziek die in ieder geval meer sfeerbepalend zijn dan hier.

Verhaaltje is verder simpel, maar wordt tot op het naadje uitgesponnen om tot 3 uur film te komen. Het springen in de tijd is beperkt tot één hoofdstukje, er zitten twee vage voice over momentjes in en het koffiegeheim wordt verrassend snel uit de doeken gedaan, maar verder is het redelijk rechttoe rechtaan allemaal.

Eerste deel van de film is tergend traag (beetje vechten tegen de slaap zelfs), het tweede deel is wat geanimeerder. Iets meer bloed en wat meer pistoolschoten, al is het ook belange niet zo over the top als de zaal soms leek te denken. In ieder geval gebeurde er wel eindelijk wat.

Njah, 3 uur is overdreven voor een film als deze, het is allemaal wat soft en braaf en de dialogen eisen véél te veel aandacht op, terwijl ze verre van scherp zijn, maar uiteindelijk heb ik me er wel nog redelijk vlot doorheen gesleept, vooral dan tijdens de tweede helft. Ik mag er alleen niet aan denken om er nog een keer voor te moeten gaan zitten.

1.5*

Redelijk begin voor Shinohara.

Sowieso zijn er wel betere drama regisseurs in Japan en z'n recente werk is wel erg gedaald in waarde. Maar hij heeft ooit Breathe In, Breathe Out geregisseerd dus de kans dat ik hem wat extra kansen blijf geven is redelijk groot.

Hatsukoi is een redelijk doorsnee Japans romantisch dramatje. De aanwezigheid van Tanaka zou daarin al de juiste signalen moeten geven. Geen vervelende actrice, maar nooit geweldig en ze duikt vaak op in de wat geliktere films.

Plotje is wel aardig, er zitten een aantal mooie, lieve scenes in en het einde is lekker chill. Maar het is vaak ook wat kleurloos, soms iets te makkelijk en met 110+ minuten ook weer wat aan de lange kant. De liefhebbers weten wat te verwachten, beginnende geïnteresseerden kunnen beter eerst wat beter werk samplen voor ze aan dit soort degelijke filler beginnen.

3.0*

Fijn.

Eerder duister drama met een streepje misdaad/thriller tussendoor, al is dat zoals -fal aangeeft zeer beperkt. Toch vond ik de overval zelf wel spannend of de één of andere manier. Maar Hatsukoi dus, een titel die je aan zowat de helft van alle Japanse romantische film kan geven denk ik. Vreemd om het dan net bij een wat duistere film als deze tegen te komen.

Visueel meer dan degelijk, al werd het nergens echt uitzonderlijk mooi. Klassiek Japans drama camerawerk, typisch kleurgebruik en links en rechts een shot dat de aandacht naar zich toetrekt. Het verhaaltje had zo uit een Wakamatsu kunnen komen ('60, linke opstand, jazzy), maar de film zelf is een pak strakker.

Miyazaki loopt er een beetje verloren. Haar imago strookt niet echt met de tijd en setting van de film, anderzijds maakt dat het ook weer wat intrigerender. Het stille, schuchtere meisje dat ontbolstert tussen wild enthousiaste jeugd in een jazzclub. Het werkte wat mij betreft wel.

Het einde duurt inderdaad iets te lang, had de film iets sneller na de roof zien eindigen, maar de scenes op het eind voegen nog wel iets toe, alleen is de eindafrekening status quo. Het enige wat ik mis was echte voeling met de twee hoofdpersonages. Hun relatie blijft een beetje mak, iets wat toch jammer is voor een romantische film.

Niet verkeerd, maar vooral geen simpel, zomers romantisch filmpje verwachten.

3.5*

Goed.

Maar dat is in dit geval echt niet goed genoeg natuurlijk. Ik had het eigenlijk wel een beetje kunnen verwachten, want hoewel het imago van Miike een serieuze deuk gekregen heeft dit laatste decennium (hij zou te braaf, te commercieel geworden zijn), zijn het nét de minder avontuurlijkere films die internationaal nog wat zichtbaarheid krijgen. Zo ook hier dus.

Het valt vanaf het begin al op dat de film een stuk verhalender is. Visueel wat ingetogener, en hoewel er ook in het eerste kwartier al een paar kleine Miike momentjes zitten, blijven ook die wat onder de radar hangen. Dan hoop je nog dat het daarna nog wel losloopt, maar eigenlijk blijft de film de gehele speelduur een beetje op hetzelfde niveau hangen. Dan véél liever een Miike die af en toe wat qua intensiteit schommelt, zeker met pieken naar boven toe.

Berichten dat het een Miike best-off zou zijn, of zoals hierboven "hysterically absurdist" lijken mij te komen van mensen die niet eens zoveel Miike kennen, of allicht oude fans die ondertussen zelf op leeftijd zijn gekomen en het allemaal graag wat rustiger hebben. Maar ook de afgelopen 10 jaar heeft Miike gewoon films afgeleverd die 10 keer zo gestoord zijn als deze film.

Slecht is het niet. Het vermaakt op zich wel, af en toe een grappig momentje, maar bij Miike mag, nee moét het wat meer zijn, is het ook vaak meer, en dat gemis laat zich toch hard voelen. Een degelijk maar wat onopvallend werkje in Miike's oeuvre, belachelijk dat net deze film naar boven komt drijven.

3.5*

Best oké.

Al is dit wel zo'n horrorfilmpje dat beter scoort buiten de horror om. Carter is misschien iets te direct in het tonen van z'n geesten, ook omdat het eerder saaie creatures zijn. Daardoor willen de scares nooit echt aanslaan en wil de film nooit spannend of eng worden.

Toch is het geen verkeerde film, want sfeervol is het wel. Redelijk modern geëdit, fijn geschoten en voorzien van een goeie soundtrack. Niks echt uitzonderlijks, maar wel zéér solid genrestuff. Ook het acteerwerk is niet verkeerd trouwens. Twee tieners in de hoofdrol maar ik kreeg toch nergens echt het idee naar één of ander tweenie-filmpje te kijken.

Eentje voor de genreliefhebber, zoveel is duidelijk. Best met beperkte verwachtingen ingaan, maar daar krijg je dan wel een fijn en sfeervol horrorfilmpje voor terug. Carter verdient zeker nog een tweede kans.

3.0*

Leuk.

Het is een traditie aan het worden, zo rond Halloween komen er elk jaar een paar van dit soort "Extreme haunts" filmpjes uit. Niet zo héél verwonderlijk natuurlijk, perfect Halloween voer, vooral qua setting dan. Als schrijver moet je niet eens moeite doen om je personages in gevaar te brengen, dat zit al in het genre ingebakken.

Binnen deze niche is dit een fijn maar voorspelbaar filmpje. Sowieso volgen de meeste van dit soort films hetzelfde verhaal, het gaat hem dan ook puur om uitwerking. Beck & Woods doen dat best goed, met een aantal creepy villains, lekker brute moorden en een erg sfeervolle setting. Origineel is het nergens, maar dat stoort ook niet.

Want spannend is het best wel. Vooral tijdens het kijken dan, want er lang blijft de film niet hangen, maar daar ben je dan ook niet echt naar op zoek als je dit soort werk opzet. Gewoon erg leuk vermaak, niet te lang, best eerie en zonder dooie momenten.

3.5*

Niet goed.

Salva is sowieso al geen groot horror regisseur, maar toch verraste het me om zijn naam achteraf terug te zien op de credits. Dit leek eerder een werkje van een regisseur die pas toe was aan z'n eerste film.

Het vergaat het horror genre tegenwoordig weer iets moeilijker dus zal er ook wel weer wat minder geld rondgaan, maar dit zag er bij momenten toch aardig amateuristisch uit. Zéér slechte acteurs en de weinige die dan iets voorstelden (Tobin Bell) deden het erg slecht.

Verhaaltje is ook maar een puinhoop. Af en toe lijkt het meer comedy dan horror, met lamme scares en een mengelmoes van ideetjes die nooit echt een duidelijk of sterk geheel weten te vormen. Binnenshuis spelen er zich nog een paar degelijke scenes af, maar daar houdt het dan ook zo'n beetje mee op.

Mnee, pover horrorfilmpje dit. Salva mag er wat mij betreft mee stoppen, want z'n carriere lijkt niet meer ergens heen te gaan. Veel meer dan bakkenvulling is het niet.

1.5*

Oef.

Waar de eerste film veel miss en af en toe hit was, zitten hier misschien 2 geslaagde grapjes in. De rest is herhaling van de eerste film en zéér matige parodie segmentjes die jammer genoeg niet grappig zijn en vaak gewoon de originele scenes naspelen.

Wayans is onuitstaanbaar in deze film, ook de rest van de familie is maar vervelend. Enkel Gabriel Iglesias kon ik wel appreciëren, vond hun scenes ook het leukst, alleen heeft het niet veel met het thema van de film te maken natuurlijk.

Verder goedkoop van begin tot eind. Een film die écht aanvoelt als makkelijk cashen. Amper moeten glimlachen, vaak verveeld naar het scherm zitten kijken en meermaals naar de klok. Deel 3 kan best in de frigo blijven.

1.0*

Flauw.

Maar daar draaien deze parodieën natuurlijk om. Eigenlijk nooit veel van meegekregen, van het hele Scary Movie nog nooit een film gezien, toch zat ik met m'n verwachtingen in de juiste richting.

Véél (en echt wel érg veel) grappen die de plank misslaan. En dan tussendoor een paar jokes die geslaagd zijn. Hit & miss in optima forma dus, waarbij de misses dan nog enigszins gecamoufleerd worden door een duidelijk genietende Wayans en leuke bijrolletjes van Swardson en Koechner.

De eerste Paranormal Activities is een makkelijk doelwit (en zo lame dat het eigenlijk al een onbedoelde parodie op horror is), het "fake-cam" gebeuren is niet bepaald consistent en de film oogt daarmee ook lekker makkelijk goedkoop, maar links en rechts kent de film z'n momentjes, waardoor het toch niet de hele tijd klokkijken is.

1.5*

Voor de kinderen inderdaad.

Al had ik er dan ook niet zoveel meer van verwacht. Wel grappig om de vroege reacties te lezen van mensen die denken dat ze daarwerkelijk een horrorfilm zullen voorgeschoteld krijgen.

Met de aankleiding is niet zoveel mis. Een sfeervol huisje, belichting is leuk, de settings zijn gedetailleerd. En ook de personages (Stamp) zien er oké uit. Het is dan ook best jammer dat Murphy met z'n hele gezinnetje zo geweldig uit de toon valt. Vond sowieso dat de rol meer voor Will Smith geschreven leek, maar het zwarte zakenmannetje met chique BMW werkt gewoon niet in dit kleurrijke haunted house filmpje.

Verder geen geweldige fan van Murphy, dus z'n ondergang herken ik niet echt in deze film. Vind hem meestal niet grappig. Het is uiteindelijk vooral genieten van de decors en aankleiding, het niveau daalt al snel als er mensen in beeld komen of er verhaaltjes verteld worden.

1.5*

Matig.

De keuze voor animatie is eigenlijk een beetje laf, want Zombie heeft geen enkele reden om het niet in live action te doen. Behalve dan natuurlijk dat het heel wat shockerender zou ervaren worden, maar waarom maakt hij dit anders?

Niet voor de mooie animatie in ieder geval. Hoewel het stijltje nog te vergeven valt als "een stijltje" is de animatie gewoon pover en slecht afgewerkt.

Film draait eigenlijk uitsluitend om de humor. Die wisselt tussen lomp lomp en lomp grappig en schiet in beide richtingen soms aardig door. Bepaalde grappen zijn gewoon bar en bar slecht, anderen werken wel lekker. Leukste momenten vond ik trouwens die in de lift.

Liedjes zijn ruk, de gepoogd grappige teksten ten spijt. Hadden ook beter geschrapt kunnen worden, film is toch al kort genoeg.

Kort genoeg en druk genoeg bezet met grapjes om niet te vervelen, maar echt geslaagd kan je het amper noemen. Beetje kansarme Dead Leaves met meer bloot, poverdere humor en vooral veel minder kwaliteit.

2.5*

Geen verkeerde film van Natali.

Probleem is dat het niet echt een horrorfilm is, waardoor de marketing garant staat voor een verkeerd publiek bij deze film. Eerder een mysterieus filmpje met wat duistere elementen, maar voor te griezelen of gruwelen moet je echt niet bij Haunter zijn.

Gave rol voor McHattie, lekker sfeertje, visueel mooi en voorzien van een knappe soundtrack. Het is dat Breslin een serieuze stoorzender is, anders had dit filmpje wel eens een klein pareltje kunnen zijn. Breslin lijkt nooit haar draai te kunnen vinden en loopt verloren tussen de rest van de cast, waardoor het geniepige sfeertje nooit echt volledig tot z'n recht komt.

Einde is geslaagd voor een film als deze, Natali levert een verzorgde, leuke en sfeervolle film af, maar met een hoofdrolspeelster die haar rol niet kan dragen mist het toch dat beetje extra om er een echt knappe film van te maken.

3.5*

Cheap.

Ze nemen de titel wel erg ruim om een vervolg te brouwen. Heeft niks met deel 1 te maken, het is gewoon een andere "haunting" in "Connecticut". Zo kunnen ze nog wel 100 films bijverzinnen natuurlijk. Het helpt ook niet dat dit tweede deel de stylistische tegenpool is van deel 1. Was deel 1 een fake-docu less-is-more chiller, is dit een overgepolijste, slicke ghostflick geworden. Ze hadden dit eigenlijk veel beter Fertile Grounds 2 kunnen noemen, qua stijl en setting héél wat treffender.

Het is wat jammer, want er zit potentie in dit tweede deel. Je moet er wel érg lang op wachten en Elkins heeft nog heel wat te leren, maar in het laatste half uur zaten toch een paar aardige momenten. Jammer genoeg is dit vooral een more is less filmpje, zowat elke scene heeft één of meerdere geesten en/of verschijningen, waardoor de spanning al snel wegebt. Na een tijdje zijn de geesten ook gewoon niet eng meer, bijna sympathiek zelfs.

Visueel valt er af en toe wel wat te genieten, de film oogt ook niet echt goedkoop, maar daar houden de pluspunten al snel op. Melig einde + fake waarheidsgetrouwe onzin helpen ook niet echt mee om hier een betere film van te maken.

En zo is het resultaat maar een pover vervolg. Makkelijk scoren natuurlijk, maar een beetje genrefilm fan ziet er makkelijk doorheen. Normaal stoort het me niet eens zo sterk dat vervolgen maar losjes vasthangen aan hun voorganger, maar hier maakt Elkins het toch écht te bont. Het werkt dan ook niet in z'n voordeel dat het resultaat op zichzelf ook niet echt veel voorstelt tussen een rits aan soortgelijke films.

1.5*

Fijne verrassing.

Doorgaans niet zo'n fan van haunted house films maar deze was erg goed te pruimen. Opbouw is een beetje traag maar helpt de film iets sfeervoller te zijn. Soundtrack is typisch maar werkt wel, de editing vlot en sfeerversterkend.

't Is allemaal een beetje typisch (buiten de posterscene om, die was echter super(!)) maar Cornwell zorgt gewoon dat het werkt. Naar het einde toe wordt het allemaal nog wat beter en leuker, hoewel het hele Christendom verhaaltje mij minder kon boeien.

Hoewel sterk geacteerd en een leuke toevoeging vond ik de priester toch net iets te melig worden. Rest van de cast doet het trouwens ook wel goed, enkel de vader is een dooie mus.

Fijn filmpje dus, hoewel niet echt opzienbarends. De posterscene is geniaal, de rest wat je kan verwachten van een film als deze, maar dan wel sterk uitgevoerd.

En dat het "echt" niet zo echt is weet je van tevoren toch al, blijkbaar ben ik ondertussen al blind geworden voor zulke marketingpraat. Wat wel handig is.

3.5*