Opinions

Geinig.

Als je kijkt dat Oshii in een paar jaar van Vrouwtje Theelepel naar Tenshi no Tamago gegaan is, is dit best een logische tussenstap.

Z'n voorliefde voor politiek, filosofie en religie zijn hier al terug te vinden. Af en toe pauzeren personages even voor wat besluimeringen. Daartussen toch vooral veel actie en wat politiek gemanouvreer. Zoveel is er dus eigenlijk nog niet veranderd.

Visueel wel een héél stuk minder boeiend. Weinig budget, hoewel dit toch de eerst OAV ooit is. Had er zeker iets meer van verwacht op visueel gebied. Soundtrack is uitermate cheesy maar door een aantal wederkerende nummertjes uiteindelijk toch aardig catchy. Goed is het echter niet.

Heb de 4-delige OAV gezien, niet de verkorte filmversie. Laatste ep veruit het beste, eerste ep moeilijk om in te komen. Eerlijk is eerlijk, heb doorgezet door z'n status en omdat Oshii de reeks heeft geregisseerd.

Voor die hards en completisten. En mensen die graag historisch besef en tijdsbeeld in hun vocabulaire opnemen. Wel leuk om een keer gezien te hebben, maar ook enkel omdat het geregisseerd is door m'n favoriete regisseur. Al leeft het uiteindelijk dan wel een beetje op bij de laatste 30 minuten.

(qua setting deed het me trouwens aardig denken aan Freedom)

1.5*

Nederlandser dan dit worden docus niet.

Wat mensen op een stoeltje in een statische omgeving die hun mening komen verkondigen. Allicht uigenodigd omdat ze "ervaringsdeskundigen" zijn, maar dat zijn ze uiteraard niet. Het zijn cabaretiers die gewoon hun mening geven over een sociaal fenomeen. Hun beroep is komisch zijn, niet (op een serieuze) inzicht hebben in sociale evoluties.

Persoonlijk ben ik het wel eens met een hoop wat gezegd wordt, maar daar hoef ik verder geen 50 minuten aan te verspillen. Ik was het ook wel eens geweest met mezelf zonder deze docu. Jammer is vooral het gebrek aan spanning tussen andere stemmen en/of andere meningen. Het is een eenzijdig pamflet dat niks toevoegt aan de hele discussie. Mensen die het er mee eens zijn zullen knikken, mensen die het er niet mee eens zijn gaan vast niet van mening veranderen door wat een paar komieken op een krukje te vertellen hebben.

En verder is er eigenlijk niks. Het leukste zijn nog enkele komische momenten die voorbij komen. Meestal humor waar ik wel om kan lachen, maar da's uiteindelijk besides the point voor deze docu. Je vraagt je toch af met wat voor doel dit soort onzin eigenlijk gemaakt wordt.

Oh, en wel even blijven zitten tot na de aftiteling. #gemistekans!

Redelijk blitse doorsnee.

Voor het verhaal hoef je deze inderdaad niet te kijken. Al kan ik me ook niet voorstellen dat mensen deze film kiezen om een fijn verhaaltje te zien. Een kapstok voor wat luchtige lol kan je verwachten, dat krijg je dan ook.

Carell is redelijk standaard, maar da's meestal wel goed genoeg om grappig te zijn. Fey (echt? bekend?) staat daar vaak maar wat bleekjes naast. Bijrolletjes zijn verder wel leuk maar vooral klein en veelal bijzaak.

Aardige actiescene nog ergens halverwege de film. Doet een beetje vreemd aan, past ook niet helemaal in deze film maar werd toch aardig in beeld gebracht en vond het daarnaast nog best origineel. Kon er mij dus ook niet echt aan storen.

Film duurt gelukkig niet lang, da's eigenlijk de grote redding. Ook het uitblijven van een dramatische insteek maakt het alleen maar verteerbaarder. Meest geslaagde grap was het trage bootje, erg slim geëdit.

Leuk voer voor tussendoor, al is het niet bepaald iets dat lang zal blijven hangen.

2.5*

Vroege Gordon, nooit best.

En toch, voor een TV film is het eerste deel nog aardig sfeervol. De aankomst in Roemenie en het korte ronddolen met de dromen viel aardig mee.

Uiteraard is het 4:3 formaat zwaar kut en is de muziek af en toe té flauw, maar wanneer het sfeervol moest zijn dan kwam de film er ook wel door. Eens de vampierenhistorie echter begint (zo halverwege de film) is de fut er wel uit. Aardig dom geleuter met een hoop belachelijke vampieren.

Film ontspoort ook een beetje, mist gore, sfeer en spanning vanaf dat moment, wat rest is B-film gebroddel waar ik niet echt blij van wordt. Jammer, want blijkbaar draaide de film wel rond dat tweede deel.

Volgens mij is Dagon het grote keerpunt van Gordon geweest. Of het is The Wonderful Ice Cream Suit (moet ik nog zien). Al heb ik daar zo'n beetje mijn twijfels bij

Matig TVfilmpje. Gordon toont al dat hij sfeer kan scheppen, maar wanneer het eigenlijke horrordeel begint valt hij aardig door de mand.

1.5*

Toevoeging blijkbaar gemist. Prachtig drama, voelde best fris aan binnen een genre dat zich toch vooral conformeert.

4.0* en een uitgebreide review

Fijn dus.

Een film waar je vooraf beter niet zoveel van weet. De titel zegt eigenlijk genoeg, wat er daarna volgt moet je vooral zelf ontdekken. In ieder geval een erg fijn concept, maar ietwat verrassend ook een film die het naar behoren weet uit te werken.

Het is duidelijk dat er achter deze film geen groot budget steekt, toch oogt het niet goedkoop, makkelijk of vluchtig. Het team achter deze film had duidelijk visie, creativiteit en de skills om het ook nog eens te vertalen naar een tof-ogende film.

Acteerwerk is een beetje matig, ook de soundtrack had allicht wat opvallender gemogen, maar wat men hier klaarspeelt aan verwondering en pure vreugde is toch uitzonderlijk. Het is leuk om zo'n filmpje compleet bleu te ontdekken, anderzijds is het ook een beetje zuur dat men dit blijkbaar gewoon kan uitbrengen zonder dat het op mijn radar komt. Ten tijde van social media en hypes verwacht je toch dat je iets beter of je wenken bediend wordt.

4.0* en een uitgebreide review

Fijn.

Gervais haalt z'n David Brent personage weer uit de koffer maar laat de rest van The Office crew braaf zitten. Geen slechte keuze want op een The Office film zat ik niet zo te wachten. Dan liever Brent in een nieuwe setting (al is het eentje waar op het einde van de serie wel al wat van te zien viel).

De scenes op kantoor zijn een beetje lastig, aangezien er niet echt tijd is om een relatie op te bouwen met de andere personages. Ook enkel even op het begin en op het eind te zien. Het stuk on the road is gelukkig een stuk beter, al denk ik wel dat het nodig is om The Office gezien te hebben. Moeilijk in te schatten natuurlijk, maar het is toch vooral wachten op de typische Brent zaken.

De ongemakkelijke conversaties, de history rewrites, de lachjes, ticjes en gebaren, Gervais heeft z'n personage nog steeds perfect onder de knie. De rest heeft vooral kleine rolletjes, al weet Doc Brown toch ook wel iets neer te zetten op de geringe tijd die hij krijgt.

De muziek is vooral komisch, het visuele vooral functioneel. De camera focust op blikken, kijkt wat in het rond om reacties te registreren en blijft soms net wat te lang aanstaan. Het is het klassieke The Office spel, niet bepaald mooi maar het geeft deze film wel een extra komisch gehalte, dus voor een comedy zeker oké.

Gervais mag Brent wel weer even opbergen. Leuk personage maar 90 minuutjes is wel weer genoeg. Genoeg grappige momenten, films zakt nergens echt in, enkel begin en einde zijn wat stroef omdat de personages daar niet echt veel ruimte krijgen om een impact te maken. En wie The Office nog niet gezien heeft, best toch even de serie kijken denk ik.

3.5*

Kon het niet helemaal uitzitten.

Heb de Cannes cut gekeken. Die houdt in dat je meer dan 2 uur kijkt naar mensen die proberen van zombies te ontsnappen. Sowieso een concept dat meer geschikt is voor een snelle film van 80 minuutjes.

Dawn Of The Dead is zo'n film die z'n status verdient mede dankzij de "meerwaarde". Het is meer dan een horrorfilm, er zit namelijk ook maatschappijkritiek in. Dat deze dan net zo lomp is als de belabberde humor doet er niet veel toe. Vreselijk plat en onsubtiel gebracht, deze zogenaamde maatschappijkritiek maakte de film alleen maar belachelijker.

Jammer genoeg was de gore en actie een stuk minder lomp. De zombies lopen erbij als een kruising tussen smurfen en standbeelden, met hun grijs/blauwe schmink. Zag er absoluut niet uit, enorm goedkoop. De rode verf (het bloed dus) stak er schril tegen af. Savini is een grote naam, zal wel ingestaan hebben voor een aantal andere effecten, maar de meeste zombies in deze film leken nergens op.

Verder weer veel verschansende mensen die erg saaie, niet spannende dingen doen. Iets wat de films in de trilogie met elkaar verbindt. Wat moet doorgaan als spanningsopbouw (vermoed ik ?) is enkel saai en uitgekauwd. Ben dan ook een aantal keer weggedommeld, en het laatste half uur heb ik maar met een half oog gekeken.

Zat wel wat actie in maar alles wordt zo duf en levensloos (hah) gebracht dat het de inspanning niet meer waard was. In een filmpje van 80 minuten nog enigszins aanvaardbaar, maar dit was bijna het dubbele. Compleet mislukt en waarschijnlijk ook pretentieus.

Slechtste deel uit de trilogie, met dank aan de lengte, enorm duffe zombies, onwerkelijke filler momenten en een hoop stompzinnige cafépraat die verward wordt met zinnige maatschappijkritiek.

0.5*

Leuke zombiefilm, die vooral verraste door met een hele hoop cliché elementen toch nog een aangename film te maken.

Spannend of eng was het allerminst, maar wel lekker grauw, wat de laatste tijd al eens durfde ontbreken. Uiteindelijk zijn het toch ook weer de snelle zombies die het verschil weten maken. Doyle deed beter, met een visueel betere film, en nog geschiftere zombies, maar gelukkig biedt DotD zelf ook nog wat. Leuke sterf- en ontplofscenes all around.

Leuk testosteron/B filmpje dit. 3*, en een aangename ochtend achter de rug .

Redelijk.

Vooral technisch écht onder de indruk. Hele segmenten van de film richt met zich op de apen die volledig uit CG opgetrokken zijn. Als je kijkt welke evolutie er tussen een 2001 en deze film zit is dat zeker wel een verdienste. Erg veel detail, een sterke mix tussen aap en mens, het voelt ook nooit onnatuurlijk aan.

Als blockbuster dus best geslaagd, enige wat me wat stoorde was de extra gelaagdheid die ze probeerden in het verhaaltje te leggen. Het is allemaal weinig subtiel, met wat fletse moraaltje en repetitieve elementen die het verhaal moeten voorstuwen. Zo is er tot 3x toe een loose canon nodig om het verhaal richting te geven. Het moraaltje dat daaraan vast hangt had best wat subtieler gemogen.

Acteerwerk van de mensen vond ik verder ook maar matig, beetje zielloze figuren, al kan dat ook wel liggen aan de tweedimensionele personages die ze moeten invullen. Eerste uur was in ieder geval wel het boeiendst, de actiescenes waren minder, tweede deel verloor dan ook wat van z'n glans.

Reeves glijdt verder weg. Hij maakt wel een betere film dan ik verwacht had, maar als je kijkt waarvan hij komt vrees ik een beetje voor z'n volgende film. Deze wordt dan nog geredt door een leuk eerste uur en geweldige CG, verder eerder platte kost.

2.5*

Basic, maar wel leuk.

Ondergaat hetzelfde lot als een hoop soorgelijke films. Eerste uur is het leukst. De aanloop, de eerste tegenslag, de paniek en de ramp ... Emmerich zit dichter tegen Independance Day aan dan tegen een aantal andere mormels die hij op z'n naam heeft staan.

Effecten stelden niet teleur, zitten een paar indrukwekkende scenes in, ondanks dat er blijkbaar weer een paar personages op 5 meter van de meest grotesque effecten moeten ontsnappen. Het is zo ontzettend nutteloos, alsof iemand daar nog met omgekrulde vingertjes naar zit te kijken?

Maar zoals steeds is de aftermath van de ramp nogal saai. Gyllenhaal en z'n vriendjes zijn oninteressant, Quaid is gewoon een slecht acteur, de verhaallijn die tussen beiden ontspint is van zeer laag niveau. Gelukkig dat het einde wel een paar grappige kwinkslagen kent, maar het hele tweede uur is jammer genoeg aan de saaie kant, waardoor de film in geheel weer een hoop aan kracht en lol inboet.

Gelukkig is er het eerste uur nog. Leuk popcornvermaak.

2.5*

Omdat de originele Dawn maar liefst 140 minuten duurt, en dat niet zo makkelijk wegslikt op een werkavond, deze alvast maar gezien. Toch niet zo dat er in horrorvehikels als deze geweldige spoilers te verwachten zijn in vervolgen.

Vond het wat beter dan Night ot Living Dead. Sfeertje is wat luchtiger, soms wat té idioot met die wetenschapper en z'n Bub, maar de gore maakt nogal wat goed. Leuke effecten, al zag het er allemaal best nep uit. De make-up was dan weer van serieus minder niveau.

Verder weer een te lang begin. Zombies zijn wat saaiig en veel achtergrond hoef ik er ook niet over. Blijft voor mij ook een obstakel dat het overweldigend gevreesde gevaar zichzelf laat tegenhouden door een kut-ijzeren hekje van amper 2 meter hoog. Wat een dreiging!

Paar leuke gore stukjes, maar het mooiste zie je eigenlijk al helemaal in het begin. Echt gave zombie met z'n tong uit z'n bek. Net zoals bij NotLD verschiet Romero echter z'n beste pijlen alweer in het begin, is het middenstuk té saai en weet het einde nog net een beetje goed te maken.

2.0*

Tja, Miner hé.

Waar Romero dit jaar teruggreep naar de schuifelzombie, komt Miner met iets geheel nieuws. De versnelde zombie. Spastisch lopende zombies in fast forward voor extra effect. Het effect is gelijk aan wat je soms ziet in van die melige 90s HK action flicks. In een zombie film als deze past het jammer genoeg echt niet.

Er wordt nog redelijk omgesprongen met het kleurgebruik, maar Miner had beter wat meer geld aan een betere cameraman uitgegeven. En misschien de volgende keer ook een professioneel editor aangenomen. Echt vreselijke slechte namaak.

Film heeft verder weinig tot niks meer te maken met het origineel (waar ik ook niet weg van was), beetje vreemd om het dan te bestempelen als remake, of de film in ieder geval dezelfde naam te laten dragen.

Zombies zijn verder redelijk saaiig. Enkele leuke ideetjes (zoals het shot door het luchtrooster met de omhoogspringende zombie) maar verder zombie boredom.. Iets waar ik anno 2008 echt niet meer op zit te wachten. Goor is het ook al niet, die typische Miner-kills (telkens weer die cut, amper een volledig kill in beeld) vind ik ook echt niks.

Ik ben geen Miner-wizz, maar dit is wel wat ik van de man verwacht. B-nonsense waar het amateurisme vanaf druipt. De na-aperij doet hem verder ook echt geen goed.

Prullenmandwerk dit. 1.0*

Edit: erg gave poster wel, jammer dat het verspilde moeite was.

Basic zombie filmpje.

Eentje uit de oude doos, met enkele elementen die het een beetje moderner moeten maken. Maar de basis is hetzelfde, misschien niet zo heel vreemd voor een remake van Day of the Dead. Jammer genoeg is het resultaat ook eentje uit de oude doos.

De echte zombie fan zal er waarschijnlijk wel wat lol uithalen. Alle typische zombie momenten zitten erin. Een paar achtervolgingen, wat gore en één of andere basis met een hekje, dat netjes alle zombies tegenhoudt. Tot het hek ze niet meer tegenhoudt natuurlijk.

Beetje maf dat ze naar Bulgarije getrokken zijn voor deze sequel, is niet de eerste horror sequel die naar Oost-Europa trekt trouwens. Veel merk je er niet van, want alles wordt netjes met Amerikaanse acteurs afgehandeld.

Beetje nutteloze remake, maar ik heb dan ook weinig met zombies. Neem dat weg en dan valt het nog best mee.

2.0*

Minutieus.

Een term die ik hier een aantal keer als waardeoordeel terug zie komen. Ik ga zeker niet ontkennen dat de film minutieus is opgezet, maar ik gebruik het woord dan eerder puur beschrijvend. Het raakt meteen ook aan het feit waarom ik 70s films vaak niet zo boeiend vind.

Alles wordt in functie gebracht van het verhaal, dat echt van A tot Z, in al z'n details, verteld moet worden. Ondanks dat er nog redelijk wat tempo in de film zit (lees veel dingen die gebeuren) gaat het toch tergend traag vooruit. Dat komt voor mij dan vooral omdat het niet meer is dan het opdrammen en tonen van gebeurtenissen.

Acteerwerk is flauw, audiovisueel is het een kerkhof en door de droogheid van het hele gebeuren valt er aan de actie ook niet al te veel lol te beleven. En zo moddert het een kleine 2.5 uur aan. Niet voor mij weggelegd dit soort films, vind het een grijze muis zoals er teveel gemaakt werden toen.

Misschien moet ik eens op zoek gaan naar wat docus uit de 70s, dat genre ontbreekt het doorgaans aan een minutieuze opzet. In fictie doet het me alleen niet zoveel, zeker niet als het ten koste gaat van andere zaken.

1.0*

Eerste deel van de film mag "Day of the Men" gedoopt worden.

Veel te lange inleiding eigenlijk. Ik lees hier dat de verkrachtingsscene volgens sommigen te vroeg komt, ik vond ze al rijkelijk laat in de film komen. Het acteerwerk is compleet bagger en spanningsopbouw is er, ondanks de erg lange intro, nauwelijks. De verkrachting is matig en wekt, zoals ToNe al aangeeft, vooral sympathie voor de vrouw, niet voor het personage.

De heren zijn wel toepasselijk irritant genoeg, en het is dan ook wachten op het "Day of the Woman" gedeelte. Jammer genoeg beslaat dat amper het laatste half uur van de film. De moorden zijn leuk maar nogal snel uitgewerkt en bij momenten ook best ingewikkeld (iemand een strop rond z'n nek hangen, vastbinden en beginnen trekken terwijl je seks hebt, 't is knap).

Best vermakelijk, maar niet echt de shocker waar hij als te boek staat. Leuke revenge inderdaad, maar te kort. De badscene is de beste van de film.

2*

Degelijk.

Ben niet bekend met het origineel. Wist zelfs niet dat er een origineel was, al was dat achteraf geen echte verrassing. Het design van de robot is aardig gedateerd, clasht ook aardig met de stijl van effecten die verder gebruik worden. Maar ja, dat zal dan wel een leuke verwijzing zijn voor mensen die het origineel wel kennen.

Het begin voelt aan als een typische rampenfilm, met de initiële ontdekking van "iets", om daarna meteen naar een wetenschapper te cutten die opgeroepen wordt om iets mystieks te onderzoeken. Dat sfeertje blijft trouwens zowat de hele film hangen, daar waar het toch echt een alien contact/invasion film is.

Connelly is een beetje doorsnee, Reeves doet het wel aardig, al is het maar omdat z'n rol aansluit bij z'n acteerstijl (ipv omgekeerd). Smith is het enige echte vervelende personage in de film, maar wel nodig voor het plotje dus daar zit je dan maar mee opgescheept. Qua plot is het trouwens maar matig. Paar melige twists en domme clichés die alles in een goeie plooi moeten leggen. Had liever een slecht einde gezien, maar dat kan niet echt in een film met dit budget vermoed ik.

Effecten zijn ook niet al te best meer, maar de sfeer van de film is wel best oké. Enigszins duister en kalmpjes. Niet teveel actie of dom legergeweld, ondanks alle commotie blijft het redelijk klein, wat ik wel kon appreciëren.

Goed is het niet, maar heb me er wel mee vermaakt. Ook redelijk economisch qua speelduur, zeker voor een film van type. Normaal kom je met 120 minuten niet toe.

2.5*

Spierig kwaliteit.

Ik heb zeer weinig met vampieren, behalve dan als er echt wat anders mee gedaan wordt. En deze film lijkt daar, zeker in het begin, goed aan te voldoen. Het eerste kwartier wordt gespendeerd aan de setting, niet zozeer aan personages of verhaal. En die setting weet best wel te boeien.

Sowieso weten de Spierig broertjes het visueel altijd wel te redden. Erg sfeervol allemaal, met tof camerawerk en mooi kleurgebruik. Eerste deel van de film houdt dan ook makkelijk de aandacht vast. Maar dan begint het wat te schorren. Het begin uit het oogpunt van de vampier vond ik wel tof, ik zat dan ook niet echt te wachten op een redding van de mensheid, toch is het net dat waar de film zich in de tweede helft op richt. Wrong call.

Maar ook de switch van setting naar plot kon me niet zo boeien. Eigenlijk had deze film een soort van Ghost in the Shell-bewerking verdiend. Eentje waarbij het verhaal meer in functie staat van de setting dan omgekeerd. Omdanks dat het begin wel erg tof was, was het soms ook iets te expliciet (het lompe billboard enzo). Had liever meer van de setting gezien dmv het verhaal dan dat het verhaal overnam en de setting gewoon weer achtergrond werd.

Maar ook dat lijkt wat eigen aan de Spierig broertjes. Goed concept, dat in het tweede deel wat verwaterd in een teveel aan plot. Acteurs waren verder wel goed (Hawke weet ze toch echt wel te kiezen), visueel meer dan voldoende en qua gore eigenlijk ook niks tekort gekomen. Jammer dat de film halverwege een verkeerde richting opgaat.

3.5*

Simpel.

Weet niet goed hoe of wat, maar had tijdens het kijken het idee dat ik deze laatst al een keertje gezien had. Of misschien een stuk ervan? Of misschien is het gewoon m'n geheugen dat me parten begint te spelen, maar het was in ieder geval niet de eerste keer dat ik deze film zag.

't Is een actie/rampenfilmje zoals er wel meer gemaakt werden. Een bont groepje onfortuinlijke mensen komt vast te zitten, de held van dienst gaat met gevaar voor eigen leven de boel redden. Held van dienst is ditmaal Stallone, kan ik niet zo goed uitstaan, maar valt op zich nog wel mee in deze film. Al zijn er nog steeds genoeg momenten waarop het té duidelijk is dat hij niet kan acteren.

De opzet is verder redelijk eenvoudig. Een hindernissenparcours waarbij er af en toe een slachtoffer valt. Niet te veel, het moet heldhaftig blijven uiteraard, maar net genoeg voor het nodige drama. Hoort bij het genre maar veel toevoegen doet het niet, het gaat toch vooral om de actiemomenten. Die zijn op zich nog wel redelijk. Effecten zijn wat verouderd ondertussen, maar voor het grootste deel wel geloofwaardig, volgens mij voor de acteurs ook best een redelijk fysiek filmpje.

Cohen is niet bepaald een geweldig regisseur, deze film niet bepaald geweldig, maar als lompe actiefiller valt het nog wel uit te zitten.

2.0*

Een lange weg bergafwaarts.

Het begin viel nog best mee. Opvallend vooral dat het best nog modern oogt, voor een film uit '78 én voor een film die zicht ergens begin 20e eeuw afspeelt. Het camerawerk is best mooi, vooral in de velden. Let wel, het camerawerk, want het kleurgebruik stond me aardig tegen (maar dat heb ik wel vaker met 70s films) en zo bijzonder vond ik de natuuropnames helemaal niet.

Na een half uurtje had ik dat allemaal wel gezien. Van de soundtrack viel me vooral het niet-Morricone nummer op, de rest kan ik me nu al niet meer herinneren. Al is dat natuurlijk nog steeds beter dan de soundtracks die hij normaal aflevert.

Rest nog een uur dat je als kijker moet doorbrengen met een immens duffe cast en een waarlijk suf verhaaltje. Zo halverwege was ik al naar strohalmen aan het grijpen om wakker de blijven, die strijd is de volgende 45 minuten vermoed verder gegaan. Gere bewijst hier trouwens dat hij vroeger ook al een enorme klier was, die heb ik echt nog nooit een goeie rol zien spelen geloof ik.

Had er, ondanks de setting, in het begin nog een redelijk goed oog in, maar de film glijdt al snel af en wat er dan overblijft is amper uit te zitten.

1.5*

Flauwe Scott.

Nu zijn z'n oude films ook niet meteen de beste, maar dan nog steeds steekt Days of Thunder er op geen elk vlak bovenuit. De film heeft wel z'n momentjes, vooral dan tijdens de races zelf, al wat er rondhangt is niet al te best.

De vete tussen Cruise en Rooker, de band tussen Duvall en Cruise, de romance tussen Cruise en Kidman ... allemaal overbodige onzin die teveel aandacht krijgt. Nu besef ik dat je wel een beetje filler nodig hebt om aan 90 minuten film te komen, maar het is allemaal best suf en saai, érg volgens de regeltjes.

De races zijn leuker. Niet dat ik een geweldig grote Nascar fan ben, maar het wordt wel vlotjes in beeld gebracht. Op die momenten komt het talent van Scott toch naar boven. Maar iets maar race scenes was wel leuk geweest. Nu is het vooral wachten van race tot race, jammer genoeg zit er vaak iets teveel tijd tussen om volledig te kunnen boeien.

2.0*

Heerlijk.

Doet wat aan Miyazaki's Spirited Away denken, vooral de manier waarop lokale folklore en echte fantasy elkaar versterken om een geweldige fantasy wereld op poten te zetten. Het is misschien een beetje veel voor mensen die niet zo bekend zijn met Chinese folklore, maar ik vond het wel indrukwekkend.

Visueel erg mooi. Crowdfunded (of toch deels), maar dat zie je er absoluut niet aan. Qua stijl leunt het dichter aan bij de Japanse animatie, maar het toch ook duidelijk een eigen stijl. Muziek is ook sterk, verhaaltjes ietwat warrig maar dat vind ik binnen dit genre eerder een plus. Teveel uitleg verpest vaak het mysterie.

Fijn om te zien dat China ook met animatie uit de voeten kan, al is dat niet zo verwonderlijk. Al jaren dienen ze als outsource-gebied voor de Japanse animatie, het enige wat ze misten waren een paar goeie regisseurs (en niet de grote live action namen die ook eens een animatiefilm probeerden te regisseren). Die hebben ze bij deze gevonden, geweldige film.

4.5* en een uitgebreide review

Hit & miss.

En ditmaal weer een miss voor Linklater. Kon niet zoveel met deze film en dat ligt vooral aan de personages. Dat er niet echt sprake is van een plot is geen probleem, Linklater is sowieso beter wanneer hij karakter- en/of tijdsschetsen maakt, maar dan heb je wel wat fijne personages nodig om de tijd mee door te brengen.

Dazed & Confused is een verzameling Americano clichés. Meelopertjes, jocks, de dopey kids. Veel nuance heb ik niet kunnen ontdekken, veel aangename personages ook niet. Weinig persoonlijkheden, veel eikeltjes en irritante gastjes.

De film volgt verschillende groepjes die de hele speelduur van samenstelling veranderen en elkaar steeds weer kruisen. Aangevuld met een soundtrack die een hoop bekend werk uit de 70s afhaspelt. En dat is het dan wel zo'n beetje. Qua herkenbaarheid zal het denk ik de gemiddelde Amerikaanse highschooler veel meer zeggen, ik ken deze clichés vooral vanwege een teveel aan Amerikaanse highschool films en series.

Niet het soort personages waar ik graag 90 minuten mee doorbreng. Ook niet een setting waar ik enorme melancholische gevoelens voor koester. En dan heeft deze film bitter weinig te bieden, buiten een zekere natural waarmee iedereen doorheen het dorpje zoeft.

1.5*

Sterke film.

Leuk hoe Tom's personage voor mij veel dichter bij het pianospelen staat dan het klassiek cliché. Een wandelende brok zenuwen. Steeds dieper plooien maar nooit breken. Zenuwachtig en schichtig, erg nerveus.

De film straalt dit ook erg goed uit. Scenes die erg plots afbreken, vluchtige glimpsen, snelle onaffe verhaallijnen. Enerzijds de passie voor klassieke muziek, maar ook het electrowereldje dat Tom evengoed tot rust kan brengen.

Visueel knap. De camera is al even nerveus als Tom, maar nergens lijkt het nog maar het minst op een Dogme film. Vaak mooie shots, schijnbaar geschoten door een caffeineverslaafde. En ook de soundtrack is sterk. Erg sfeervol, poppy maar realistisch. Geen reeks nummertjes op een hoopje gegooid, maar geloofwaardig.

En daar is de film misschien nog het sterkst in. In al zijn gebrek aan nuance een realistisch tijdsbeeld schetsen. Niet zozeer inhoudelijk, met moraallesjes en uitvergrootte karakterschetsen van de gebreken van onze huidige maatschappij, maar gevoelsmatig de wereld van een normale man openbreken, en dat stylistisch perfect verwoorden.

Erg sterk uitgewerkt drama, met nog een extra plusje voor de scenes in het Frans/Chinees. Ik blijf het magisch vinden, scenes waar personages twee verschillende talen spreken en elkaar niet kunnen verstaan. Gevoel over semantiek als communicatiemiddel, leunt wel aan bij mijn wereld denk ik.

Dikke 4*, best indrukwekkend. Laat de volgende film maar komen.

Fijn.

Moest af en toe wat terugdenken aan Intouchables, die andere Franse film waar twee mensen uit een verschillend milieu elkaar plots vinden. Deze is dan wel zonder de nodige humor en steunt meer op drama.

Cotillard en Schoenaerts dragen de film, Audiard zorgt tussendoor voor een paar mooie rustmomenten. Er wordt vooral erg mooi met licht gespeeld, wat de film naast het rauwe toch ook iets poetischers geeft. Verder ook goed gebruik van de soundtrack, hoewel de nummers zelf dan niet altijd even leuk zijn.

Zoals de meesten hier ook wel eens dat het einde van de film een beetje tekortschiet. Niet omdat het wat snel of makkelijk afloopt, ook niet vanwege het "goede" einde, maar wel omdat het stukje drama met het zoontje eigenlijk dat beetje teveel was. Voorspelbaar en niet nodig, het rekt de film ook net te lang.

Leuk om een keertje gezien te hebben. De film mist over het geheel wel een beetje durf en een eigen smoelwerk, maar verder een goed drama.

3.5*

Echt slecht.

Het eerste kwartier was het nog wat afwachten of het nu echt horror was, of eerder comedy/horror. Een paar lachwekkende moorden en belachelijke stijlkeuzes zorgen ervoor dat het allemaal nogal moeilijk serieus te nemen valt.

De film doet dat zelf wel, waardoor het al snel eerder huilen dan lachen wordt. Het betert wel iets wanneer Farentino eindelijk wat politiewerk begint te verrichten, maar hoe dichter hij bij de waarheid komt hoe slechter de film wordt. Wat trieste moordjes tussendoor helpen de film dan ook niks.

Rest enkel nog een belachelijke eindtwist die helemaal nergens op slaat en je hebt een baggerwerkje dat niet voor niks onbekend en onbemind is gebleven. Gewoon begraven, maar dan wel in de kist.

1.0*

De moeite.

Al is het wel een film die even nodig heeft op om gang te komen. Visueel is het niet geweldig en het eerste uur steunt vooral op het mysterie, van horror is er dan eigenlijk nog niet zo heel veel sprake. Carruth doet het wel goed (leuk om te zien dat hij er nog "is") en het mysterie, ondanks dat de opzet redelijk bekend is, werkt wel.

Laatste half uur schakelt de film dan toch een versnelling hoger, en doet dat ook erg effectief. Een paar duistere, creepy en zelfs ongemakkelijke scenes. De editing wordt iets beter gebruikt en visueel wordt het ook net een tikkeltje aangenamer. Nog steeds niet hoogstaand, maar wel voldoende.

Jammer dat de film het nalaat niet op het juiste moment te eindigen en voor een iets te flauw einde gaat. Had deze film niet echt nodig, dus da's een beetje een gemiste kans. Heeft geen impact op de score zelf, maar laat je toch met een licht teleurgesteld gevoel achter. Maar verder wel een toffe film, aanrader voor mensen die op zoek zijn naar wat alternatieve horror.

3.5*

Aardig filmpje.

Spannend vond ik het nergens. Eng ook niet. Wel grappig! De relaties onderling en het gelul tussen de familieleden is heerlijk. Die zus die plots zegt dat ze zwanger is, en dat kereltje dat er nog een schepje bovenop doet met "I smoke pot". Redelijk droog en met een aangenaam zwart randje.

Erg veel interesse in de rest van de film had ik verder niet. Visueel is het wel aardig en ook de soundtrack is niet al te erg (maar eerder functioneel). Het verhaaltje zal wel, leek mij meer een catalysator voor het gebeuren. Het einde zal ook allemaal wel. Weinig boeiende twist die gewoon een einde aan het geheel breit en er enige logica aan toevoegt.

Er zit wat (weinig zichtbare) gore in inderdaad, hier en daar een scare, maar voor mij is dit meer een volbloed komisch filmpje. Die opbouwende irritaties zijn gewoon erg fijn.

3.5*, goed geamuseerd, niet te lang.

Blijft gaaf.

Ishii's gone-digital film, en hij speelt er aardig op los. Eerste filmpje blijft wel veruit m'n favoriet, hoe snel en eenvoudig Ishii z'n romance op poten krijgt is bijzonder, zo ook het gevoel dat dit korte filmpje nalaat.

Tweede filmpje is voor mij een bewijs dat ik niet zozeer iets tegen Mexican stand-offs heb, wel iets tegen westerns, het laatste filmpje blijft inderdaad wat achterop hinken in vergelijking met de rest, maar door het einde toch nog steeds de moeite waard.

Fijn anthology project van Ishii waar hij lekker speelt met z'n digitale speelgoed en tussendoor ook nog eens een erg gaaf project weet af te leveren.

4.5* en een uitgebreide review

Fijn filmpje.

Na Eerie is regisseur Red duidelijk weer een beetje gegroeid. Geen horror deze keer, wel een thriller over een aantal minder populaire studenten die de school bully een lesje willen leren en ondertussen ook een centje willen bijverdienen. Het vervolg laat zich redelijk makkelijk raden.

Red doet niet al te veel moeite om er een ingenieus verhaal onder te steken, Dead Kids is dan ook een redelijk simpel genrefilmpje. Gelukkig is er wel voldoende aandacht voor de uitwerking, toch hetgeen belangrijk is bij dit soort films.

Visueel echt wel netjes. Sterk gebruik van kleur en fijn camerawerk. Ook de acteurs doen het goed. Beetje over the top soms, maar het stoort niet. En ook het tempo is lekker vlot, waardoor de film eigenlijk nergens inzakt of saai wordt. Geen grootse cinema, daarvoor is het toch net wat te bekend terrein, maar wel erg leuke filler.

3.5*