Opinions

Fijn vervolg.

Al mag je "vervolg" eerder ruim zien, want met een hele nieuwe cast en een moderne setting heeft deze film toch niet zo heel veel meer te maken met de vorige. Behalve dan dat het regisseursduo weer terug is en het qua genre wel naadloos aansluit. Ondertussen is er trouwens ook al een derde deel, maar dat oogt wat minder ambitieus.

Nieuwe cast dus, maar nog wel steeds een hoop A-listers. Simon Yam, Tony Leung en Louis Koo (uiteraard), dat zijn niet de minste. Ze doen het ook alle drie goed, al mag dat niet echt verbazen natuurlijk. Van dit soort rollen pikken ze er elk jaar wel enkele uit. Enkel Leung als de stereotype bad guy is wat verrassender misschien, gaat hem ook wel goed af.

Verder undercover misdaad en een hoop actie. De film loopt lekker, ziet er ook best slick uit en kent amper momenten dat het inzakt. Een meesterwerk is het niet, daarvoor is de film te weinig onderscheidend, maar qua vermaak valt er weinig op aan te merken. JWong valt niet te stoppen, Jason Kwan lijkt mij ondertussen wel gelanceerd.

3.5*

De Chinese Kamikaze Girls.

Jammer dat filmpjes als deze compleet geen draagvlak meer kennen. Je krijgt één kansje om ze te zien en dat is het zo'n beetje. 10 jaar geleden had dit best een bescheiden internationaal hitje kunnen zijn, nu kraait er niemand meer naar.

Visueel een pareltje. Chinees modern, mooie kleurtjes, slick camerawerk en genoeg geinig details om het 90 minuten interessant te houden. Concept is zowat hetzelfde als Kamikaze Girls, niet veel originaliteit dus maar het is bij een film als deze toch vooral de uitwerking die telt.

China heeft het lastig om z'n moderne films een plaats te geven .Vaak iets te niche, dan weer véél te commercieel. Su Lun vindt met deze film een goede balans, maar veel eer zal hij er niet mee halen denk ik.

4.0* en een uitgebreide review

You

Na drie erg mooie films komt hij met dit aandraven? Ik heb er maar weinig van kunnen genieten. Het voelde veel te veel aan als een "mag-niet" film, die voor de honderduizendste keer de gay problematiek bovenhaalt in een land waar het nog taboe is.

Zulke films komen ook echt altijd met dezelfde zaagverhalen, ik ben ze zo langzaam een beetje beu geworden. Het hielp ook niet dat de film echt vreselijk geschoten is en You er helemaal geen sfeer in krijgt. De perikelen tussen de hoofdpersonages konden me ook maar weinig boeien, waardoor de film een te lange zit wordt.

Begrijp niet wat er met You gebeurd is, misschien dat hij zich iets te graag wil bewijzen ofzo? Geef mij in ieder geval maar z'n werk hiervoor, dit soort platgetreden paadjes heb ik wel gehad.

1.5*

Verder een heerlijke film.

Lekker warme sfeer, best dicht op de personages, maar toch uiterst stijlvol. Wat ziet deze film er geweldig uit! Wat Johnnie To voor de misdaad deed, doet Pang nu voor de romance. Toch een stuk lastiger, aangezien het al snel wat meliger wordt.

Maar weinig van dat, enkel naar het einde toe. Verder een gezellige kijk in het leven van de twee hoofdpersonages. Het rook-gedeelte is weggevallen (logisch ook, aangezien ze beiden gestopt zijn, maar van de sfeer van het origineel is maar weinig verloren gegaan.

Moeilijk te zeggen wat de beste van de twee is, het is wel zo dat je best deel 1 kan kijken alvorens hiermee te beginnen. Laat die nieuwe Pang maar komen!

4.0* en een uitgebreide review

Ik heb volgens mij die sexscene gemist ofzo. Heb in ieder geval niks walgelijks of aanstootgevends gezien.

Maar verder wel een mindere Kar-Wai. Visueel is het soms mooi, soms ronduit lelijk. Kleurgebruik is vaak wat slordig en vuil zelfs, op andere momenten is het dan weer prachtig. Even uit het losse hoofd, maar het lijkt alsof Doyle enorm veel geëxperimenteerd heeft bij Kar-Wai's films en daarbij mislukkingen binnen de film zelf niet schuwde. Soms werkte het geweldig, soms helemaal niet.

De relatie tussen de twee mannen is verder redelijk saai. Can't live with them, can't live without them verhaaltje dat mij niet altijd evenveel wist te boeien. Leung doet het nog wel aardig maar is ook verre van zijn geweldige zelf, Cheung vond ik tegenvallen.

Muziek vond ik enorm irritant, al paste het dan wel weer bij het sfeertje.

Best interessante film die zich alleen niet helemaal laat meeslepen. Goeie stukken worden afgewisseld met klokkijken. Toch overheerst het positieve net, maffe mooie waterval ook.

3*

Fijn weerzien.

Het was al even stil rond Pang, om dan terug te komen met een derde deel is toch enigszins riskant. Maar hij toont zich met deze Cuff weer een zeer kundig regisseur, die gewoon lekker doet waar hij zelf zin in heeft.

Ondertussen begint Pang's Love reeks ook meer en meer op Linklater's Before films te lijken. Niet qua uitwerking, wel qua opzet. Dit derde deel neemt weer een volgende fase in de relatie tussen Jimmy en Cherie onder de loep, eentje waar het allemaal wat serieuzer wordt.

Dat wil niet zeggen dat de film meteen ook erg serieus is geworden, Pang vind nog genoeg ruimte om een beetje gek te doen. Daarvan is het ufo gebeuren en de horror intro het beste bewijs. Verder is de humor ook nog steeds redelijk cru, een opluchting wetende dat er tegenwoordig meer Chinees geld in deze films gaat zitten.

De film is volgens mij best afzonderlijk te kijken, maar ik zou toch aanraden eerst de eerste twee delen te zien. Verder is het einde redelijk open, dus niks wat Pang tegenhoudt om er ook nog een vierde deel achteraan te kleven. Al hoop ik wel weer op een originele film als volgende Pang.

4.0* en een uitgebreide review

Wisselend.

Alles bij elkaar is het een beetje een zooitje van allerlei elementen en genres bij elkaar. Een vreemd verhaaltje over mutanten die Hong Kong terrorizeren, wat nog het meeste wegheeft van een Marvel verhaal.

De actie valt een beetje tegen. De wire-fu is, zeker voor een film die toch wel een serieus budget heeft gehad, gewoon niet goed genoeg. Bij momenten echt niet vloeiend, soms zelfs ronduit slordig. Gelukkig valt de choreografie van de actiescenes nog wel redelijk mee.

Af en toe weelderige settings en een paar érg knappe scenes. Zo is de showdown op het commercial toneeltje er één om in te kaderen, zeker wanneer alles in elkaar begint te storten.

Deze scenes zijn echter iets te zelfzaam en de film kent ook wat teveel filler. Zo is dat hero-verhaaltje halverwege echt te idioot voor woorden, had integraal gecut mogen worden. Humor in deze film is sowieso niet al te best.

Viel over het algemeen wat tegen, gelukkig zitten er nog wel wat redelijke scenes in die zorgen voor voldoende vermaakt. Echt onmisbaar is dit filmpje echter niet.

2.5*

Viel me nog mee voor een filmpje dat eigenlijk niet meer lijkt te zijn dan een uitbouwertje voor het al erg populaire McDull. Gooi er naast de animatie een berg aan bekende acteurs bij, en succes verzekerd.

Toch levert het enkele leuke scenes op. De animatie blijft sowieso schattig, maar ook sommige van de sketches waren best geinig. Het subplotje met Doyle is om je te bescheuren. Daar staat hij dan, de man die Last Life in the Universe en In The Mood For Love van een prachtige visuele stijl bediende ... te dansen met kindjes verkleed als dieren op een schoolpodium .

Af en toe weet het filmpje zelfs nog de juiste snaar te raken, al is dat evenwicht soms een beetje wankel. Vals sentiment is nooit ver weg, al werd het nergens echt storend. En ach, McDull zelf blijft gewoon schattig natuurlijk.

Soort van vercommercialiseerde Yamadas, maar nog best aardig gelukt. Nipte 3*

Mnee, Koreaanse cinema zie ik hier niet in.

Ook niet echt een idee voor wie deze film nu bedoeld is. Bij momenten erg kindvriendelijk, dan weer meer iets voor tieners. KinderCG en oververhitte jeugd wisselen elkaar zo af.

Visueel best leuk. De CG clasht zo sterk met de echte beelden dat het een fijntje stijltje oplevert. Slim om geen lifelike dingen te proberen. Je kijkt bij momenten naar een halve animatiefilm. Editing bij momenten erg opvallend, zoals de tango scene. Daar zie je dan plots weer de hand van een auteur doorschijnen.

Acteerwerk is sterk overdreven, soms ook een beetje té kinderachtig. Zit wel wat talent in deze film, maar veel meer dan extreme typetjes spelen zit er voor de acteurs niet in.

Vermakelijk en kleurrijk, maar toch iets te kinderlijk. Dan doet Chow het toch veel beter om ook een volwassener publiek te entertainen.

Leuk voor een keertje, maar amper te geloven dat het van de zelfde regisseur als Koma komt. Mag toch weer die kant opgaan.

3.0*

Matig.

Nu vind ik het wel wat vreemd om martial arts te verwachten bij een Lam? Toch duidelijk een regisseur van de politie/actie/schietfilms. En ja, de HK films van '96-'02 ogen meestal niet ze bijster mooi. Daarna begon het (onder leiding van oa To) heel wat te beteren.

Formule werk is het zeker. Politieteams, een troepje bad guys, wat onderling drama en een aantal actiescenes. Die alles gehuld in een nogal druilerige, regenachtige setting. Veel blauw en grijstinten dus. Lam probeert er het beste van te maken, maar stijgt niet boven de middelmaat uit.

Dit is niet z'n slechtste film, daarvoor heeft hij nog een paar rampzalige comedies op z'n naam staan, maar qua actiewerk heeft hij écht veel betere films gemaakt. Leerproces denken we dan maar. Vervelend is het niet, ook lekker kort en to the point, maar meer dan filler is het ook weer niet.

2.5*

Oké actiefilmpje.

Een cast vol bekende gezichten. Anthony Wong, Jordan Chan, Ching Wan Lau en Michael Wong, dan weet je eigenlijk al wat voor filmpje je mag verwachten. Zeker als Benny Chan dan nog eens achter de camera staat. Actie en politiewerk troef.

En Chan doet het niet slecht, zoals wel vaker met dit soort werk. Redelijk brute actie, een paar scherpe en vlotte actiescenes en leuk camerawerk om de boel op te vrolijken. Maar tussendoor komt het politieverhaaltje naar boven en zoals bij de meeste HK filmpjes is dat niet meteen erg boeiend. Het sleept daarom ook wel een beetje, zelfs met de redelijk korte lengte.

Film die je dus vooral voor de actiescenes moet zien. De rest is vulsel, maar gelukkig is de actie sterk en weten acteurs als Lau, Chan en Wong de boel extra verteerbaar te maken.

3.0*

Zeer matige Law.

Rare film ook wel. Eigenlijk voornamelijk een drama, maar dan wat aangevuld met HK politiewerk. Yam speelt een politie agent die al 11 jaar lang z'n werk goed en nauwkeurig doet. Af en toe weet hij een crimineel te vatten, altijd is hij stipt en secuur in z'n werk. Maar hogerop wil hij niet.

Dat is dan vooral door z'n gehandicapte zoon, waar hij zoveel mogelijk tijd mee wil doorbrengen. En zo verloopt het eerste uur wat doelloos. Het laatste half uur keert het tij en wil Yam toch meer, maar wat eerst een paar wat vreemd aanvoelende politiescenes waren wordt op het einde de crux van de film. Het loopt niet lekker, maar het vreemdste is dan nog dat als het politiewerk er niet had ingezeten de film nog slechter geweest was. Of hoe je met een povere keuze toch nog een betere film kan afleveren.

Ik heb Law al veel sterker gezien. 't Is een soort van Herman Yau. Levert af en toe een goede B-film af, soms is het echter gewoon wat te matig allemaal. Deze is veruit z'n minste film die ik gezien heb, hopelijk een uitschuivertje dat hij daarna gewoon weer rechtzet. Enige echte leuke is de combo Yam/Suet, toch twee geinige acteurs die hun rolletjes net dat beetje extra geven.

Slecht is het verder niet, vooral erg doorsnee allemaal.

2.5*

Oef, Yau toch.

Was bij release ook al een moeilijk proces blijkbaar. Het heeft lang geduurd alvorens de film gereleased werd, maar da's eigenlijk niet zo héél moeilijk te begrijpen. Normaal haalt Yau toch altijd wel een basisniveau, maar daarvan is weinig te merken hier.

Vooral véél camp. Ninjas zien er knullig uit, bijna kinderlijk. Het verhaaltje slaat verder ook helemaal nergens op, het is vooral erg kitscherig en flauw. Yau krijgt het hele gebeuren nooit op de rails. Links en rechts zit er wel een halfdegelijke actiescene in, maar aangezien iedereen in carnavalspakjes lijkt rond te lopen is het maar moeilijk serieus te nemen.

De cast weet er ook niet al te veel van te bakken. Vraag me af wat Yau bezield heeft om ooit deze film te maken. Ligt helemaal niet in de lijn van films die hij normaal maakt, gelukkig had hij hiermee z'n lesje wel geleerd.

Als curiosum nog wel te doen, maar veel meer dan een mislukking valt er niet van te maken. Of je moet echt van die campy ninja films houden natuurlijk.

1.0*

Aardig tussendoortje.

Vooral de actiescens zorgen er toch weer voor dat deze film wel te pruimen is. Het drama is maar erg flauwtjes en de humor is ook niet meteen het beste wat HK ooit heeft voortgebracht.

Verder zal ik ook nooit echt een fan van Fat worden denk. Vind het maar een beperkt acteur die vooral erg moeilijke grimassen kan trekken als hij probeert te lachen.

Gelukkig dus nog wat actie met af en toe een aantal creatieve komische noten, zoals de kaartenwerper.

En zo heb ik zo'n beetje alle bekende oude Woo films gezien. Heeft een paar geweldige actieknallers gemaakt maar veel meer dan dat heeft hij toch ook niet gepresteerd, en hij blijft een aantal stevige zwaktes hebben die in elke film weer opduiken.

't is goed dat hij nooit bezuinigt op de actie.

3*

Zal maar weer eens boosdoener moeten spelen, maar ik zie met alle goeie wil van de wereld niet wat het appeal is van een film als Chungking Express.

Mooie cinematografie en muziek ? Zou dus eigenlijk een film voor mij moeten zijn. Ik vond het aanvoelen als een foute, melige 80s films. Eenzelfde effectje wordt gebruikt voor zowat alle actiescenes in de film (knap hoor), en kleurrijk is de film ook allerminst (iemand Dolls, Dreams of Pistol Opera al gezien ?). Verder was het camerawerk rommelig. Niet dynamisch genoeg om te overdonderen (Tetsuo), niet gecontroleerd genoeg om van mooie shots te spreken (Kitano).

De verhalen rond beide politieagenten hadden op zich wel potentieel, maar dankzij de vormgeving kon het mij echt niks schelen.

Absolute tegenvaller, en na Ashes of Time, laat ik Wong Kar-Wai toch even links liggen.

0.5*, voor verloren moeite en een absolute draak van een film.

Vermoeiend maar amustant cross-dressing geval.

Geen supergeslaagde samenwerking tussen To en Wai, daarvoor duurt de film toch echt wat te lang en is het iets te toneelachtig. Maar verder wel leuk en chaotisch filmpje.

Misverstandhumor naar een hoger niveau getild. Blijft eigenlijk maar doorgaan, met vrouwen die mannen als vrouw verkleed spelen, wat het geheel een nogal neurotisch sfeertje meegeeft. Allemaal erg druk en erg snel verteld, is ook vaak beter om gewoon wat afstand te nemen en mee te gaan met wat er getoond wordt.

Redelijk vermakelijk al is het acteerwerk soms iets te pover en is de film ook niet altijd even grappig. Aantal grappen zijn dan wel weer erg geslaagd, waardoor het de hele film wel vlot blijft lopen.

Aardig filmpje dus, maar vooral voor mensen die de lijstjes van beide regisseurs volledig willen hebben. Volgens mij zijn dat er momenteel op MM geen enkel.

3*

Sterke film van Danny Pang

Film steunt vooral op sfeer. Visueel knap, de soundtrack maakt het eenvoudig af. Prachtig samenspel tussen de twee elementen die zonder visuele horror toch een aardig creepy sfeertje weten neer te zetten.

Echte horrorfanaten hebben hier niet al te veel te zoeken, de film draait toch vooral om het drama. Gelukkig zijn de acteurs sterk genoeg en is het an sich een erg mooi dramatje.

Danny Pang weet mij langzaamaan te overtuigen. Hij mag meer van dit soort films maken.

4.0* en een uitgebreide review

Erg leuke net-geen-To.

Er mag dan wel actie/misdaad zijn, het comedy element is zeker tijdens het eerste deel van de film erg sterk aanwezig. Niet zozeer erg veel overdreven grappige stukken, maar het type tongue-in-cheek humor waar To af en toe mee uitpakt.

Kwok en Chan doen het beiden erg leuk. Lam zorgt eigenlijk voor de rest. Er zitten een aantal zeer stijlvolle actiesequenties in (altijd fijn als die dingen niet hoeven lijden onder de humor) en er wordt vlot en goed geswitched tussen de verschillende onderdelen.

Aparte soundtrack (weer een To-tje) en de algemene gestileerdheid zorgen voor een geweldig eerste uur. Daarna verdwijnt het comedy element een beetje als het misdaad gedeelte wat meer vorm krijgt. Echt verzwakken doet de film niet maar Lam weet niet meer zo origineel uit de hoek te komen in het tweede deel.

Klinkt iets negatiever dan het uiteindelijk is, maar het is wel net datgene dat de film van 4.0* houdt. Verder weinig tot geen negatieve punten, erg vermakelijk, vlot en snel HK filmpje. Lam blijft goed, maar zelden echt super. Als aanvulling op de vlotte To cinema een geslaagde film, maar haalt het niet bij de meester.

Dikke 3.5*

Komt duidelijk uit de Jing Wong stal.

Borduurt voor op het superhero gambler concept dat volgens mij redelijk eigen is aan HK cinema. Daarbuiten nog nooit echt gezien. Vliegende kaarten, magische wisseltrucs en on-the-edge gokwerk.

Daarbij nog wat actie, een tripje naar Japan en broederlijk verraadt. Origineel is de film niet, wel vermakelijk.

Fijn dat het Japanse deel ook Japans gesproken is. Altijd beter dan dubs, al hadden ze wel iets betere acteurs mogen kiezen.

Verder doorsnee maar vlot HK comedietje dat absoluut geen potten breekt maar best vermakelijk is in al z'n onzin. De crappy CG neem je er dan maar bij.

2.5*

Toch geen geweldige Lau.

Ik vond het net allemaal erg braaf. Op papier klinkt het verhaaltje aardig wat geflipter dan het uiteindelijk is. Ook iets te veel romantisch gebrabbel, waar Lau absoluut geen held in is. Laat hem maar lekker idiote parodietjes maken.

Gestoord dat Chung nog kan doorgaan voor iemand die nog geen 20 is, al moet deze film het verder absoluut niet van het acteerwerk hebben. Af en toe is de humor wel aardig, locaties zijn verder ook erg mooi, zonnig en laid-back, dat zijn dan ook zo'n beetje de punten waar deze film het moet van hebben.

Ik heb wel weer eens zin in zo'n geflipte Lau film, niet dit eerder halfbakken gegenremix. Echt vervelend wordt het niet, af en toe is het ook best wel grappig, maar het kan zoveel beter.

2.5*

Best oké.

Poe ken ik vooral van reputatie, zijn verhalen zelf heb ik nooit gelezen. Wat ik er al van ken komt vooral via film adaptaties. Usher en Oval Portrait kende ik beide niet, dus geen idee hoe dicht Epstein hier bij de originele verhalen bleef, maar het lijkt me toch duidelijk dat het hem vooral om de sfeer te doen was.

Die was ook best naar behoren. Erg sfeervol allemaal, zowel qua setting als cinematografie. Moet ook wel zeggen dat de score goed meewerkte. Geen idee welke versie ik juist gezien heb, maar gelukkig bij mij geen voiceovers. Wel sfeervolle pianomuziek die geregeld ook wel iets moderner/abstracter klonk. Blijft toch wel lastig bij dit soort films, die niet echt een "vaste" soundtrack hebben, want muziek is wmb toch extreem bepalend voor de sfeer van een film.

Een uurtje is verder ook meer dan voldoende, want technisch is het mij toch iets te beperkt en het verhaaltje zelf wist niet echt te boeien. Maar de sfeervolle aankleding en fijne muzikale begeleiding maken van deze film toch een waardige klassieker.

2.5*

Sterk.

Ergens een beetje jammer dat het net deze film moet zijn die hier uitgebracht wordt. Er leeft momenteel zoveel binnen de Chinese cinema, dat het wat flauw is net de kans te gunnen aan zo'n klassieke arthouse film.

Verder niks tegen deze Here, Then. Deed me vaak denken aan de films van Ishikawa, al is het wat negatiever en zwaarder. Als centraal thema de uitzichtloze toekomst van een jonge Chinese generatie (de rurale kant dan). Personages zijn niet zo belangrijk (en gaan ook niet heel lang mee), het is vooral een gevoel dat overgebracht wordt.

Camerawerk is geniaal. Leeft vaak een eigen leven, los van de personages zelf. Verder mooi gebruik van soundscapes en geweldig acteerwerk. Alles om een film als deze goed te maken, had het alleen soms wat moeilijk bij het constante introduceren van nieuwe personages. Mao Mao had er beter aan gedaan de cast iets kleiner te houden.

4.0* en een uitgebreide review

Best aangename Indiana Jones clone.

Toch zitten de mooiste scenes vooral in het begin. Een aantal knap in beeld gebrachte gevechtsscenes, vlotte opbouw en leuke twistjes.

Visueel zeker in orde, al komt de CG af en toe wel wat te kort. Soundtrack jammer genoeg minder sterk, veel te bombastisch al hoort dat jammer genoeg blijkbaar bij dit soort films.

Acteerwerk is aardig. Tsang is altijd lollig, Chou doet hier wat denken aan een Chinese Tak Sakaguchi.

Naar het einde toe wordt het allemaal wat saaier, vooral omdat het ook zo weinig nieuws te bieden heeft. Film duurt daarom ook wel een kwartiertje te lang, al wordt het nergens echt saai of vervelend.

Apart trouwens dat dit uit Taiwan komt, had het er niet aan afgezien. Verder is dit gewoon een basic avonturenfilm. Vlot, bij momenten zeer entertaining, maar wat te licht bevonden over de gehele lijn.

3.0*

Mooi.

Heb het hier al eerder gezegd, maar de kracht van cinema is waardering opwekken voor zaken die normaal niet echt tot je belevingswereld behoren.

Ik vind tattoos nogal ordinair, maar de mooie, mythische, poëtische manier waarop ze in deze film naar voren komen vond ik erg mooi. Ze vormen de basis voor een liefdesdrama tussen twee verschillende werelden.

Vaak erg mooie shots en prachtig kleurgebruik, al is dat een herhaling van commentaar bij wel meer recentere HK films. Zeer stijlvol in beeld gebracht allemaal, hou ik wel van.

Contrasteert ook wel aardig met het hippe wereldje waarin Takeko's tegenspeler zich beweegt. Uiteindelijk is het een mooi drama die op de juiste momenten de juiste snaren weet te raken, en doorheen alle sentiment stijlvol blijft.

4*

Fantasy zoals fantasy hoort te zijn.

Als kijker mag je de wereld (eigenlijk twee) van A Writer's Odyssey mee ontdekken met het hoofdpersonage. Er zijn uiteraard wel bekende fantasy elementen, maar omdat het een nieuwe franchise is, zijn er geen regels. Het voelt daarom ook daadwerkelijk fantasierijk en spannend aan, daar waar je bij de meeste Westerse fantasy al meteen vertrouwd bent met de regels van de wereld waar je ingegooid wordt.

Fijn is ook dat China nu écht z'n voet naar Hollywood kan zetten. Visueel is het echt knap. De CG is meer dan behoorlijk en gekoppeld aan de Chinese esthetiek levert het enkele geweldige scenes op, het hoogtepunt ongetwijfeld de parade (doet sterk denken aan Innocence). Maar doorheen de gehele film zijn er scenes die eruit weten te springen.

Verhaaltje is ook leuk, hoewel de film wel nog steeds duidelijk blockbuster wil zijn. Het einde is dus meer narratiefjes afwerken (+ een setup voor een vervolg). Soundtrack en acteerprestaties springen er ook niet echt uit, maar ik ben al lang blij om weer eens een echt toffe, dure fantasyfilm gezien te hebben. Graag meer van dit.

4.0* en een uitgbreide review

Misschien iets te letterlijk deze docu.

10 jaar na de film gaan de makers op zoek naar de acteurs uit Cidade de Deus ... en da's exact wat je te zien krijgt. Een rush doorheen een heel blik acteurs die kort mogen vertellen wat er van hun leventje gekomen is na de film.

Sommige zijn blijven hangen in het acteurswereldje, andere niet. En dat was het eigenlijk zo'n beetje. Weinig variatie in hun verhalen, weinig structuur in de docu, TV-presentatie en erg vluchtig gemaakt ... 't is eigenlijk niet meer dan filler-materiaal voor een DVD, of eerder een reissue op BluRay ofzo.

Vond het in ieder geval oersaai. Weinig inhoud, een droge weergave van het onderwerp zonder enige toegevoegde waarde. Enkel voor de die-hard fans van de film of liefhebbers van programmas als Show News.

0.5*

Teleurgesteld.

Ik had m'n verwachtingen al niet te hoog gelegd, toch duikt Hou daar nog royaal onder. Het is altijd een beetje tricky wanneer twee weinig met elkaar te maken hebbende werelden elkaar kruisen, jammer genoeg is het voor The Assassin the worst of both worlds geworden.

Verwacht zeker geen klassieke wuxia, in welke zin van het woord ook. Er zit amper actie in deze film en wat er van actie inzit is secundair. Hou bewijst geen talent te hebben voor actiescenes en doet niet eens de moeite om er wat van te maken. Het gaat hem blijkbaar meer om het verhaal en de emotie ... maar we spreken hier over een wuxia gebeuren. Niet bepaald een genre dat bekend staat om geweldig verhalende uithalen. Dat blijkt ook wel.

Maar mijn teleurstelling is toch vooral visueel. Niet dat er af en toe geen mooi plaatje inzit, maar het weet nooit volledig te overtuigen. De buitenopnames zijn wat druilerig, de binnenopnames érg kleurrijk, maar die kleuren lijken af en toe wat met elkaar te vloeken. En als dan toch eens alles mooi samenkomt is er die belachelijke aspect ratio die alles een zeer benauwd en opgesloten gevoel meegeeft. Zwart/wit segment in het begin voegt ook weinig toe en die paar frames die dan wel schermvullend zijn, zijn érg korrelig zonder dat het ook maar iets toevoegt. Camerawerk is ook wat braaf en zoutloos, om van de editing nog maar te zwijgen. Mnee, Hou krijgt het visueel nooit op de rails.

Qua plot is het erg bare bones allemaal, maar wat verwacht je dan? Hou lijkt meer op emoties te mikken, maar het acteerwerk is erg dik aangezet, schijnbaar om te compenseren voor een gebrek aan dialoog. Vreemd want Chen en Qi zijn toch in staat om dat tot een goed einde te brengen. Blijkbaar ligt dat wat anders in de context van een wuxia verfilming. Slecht zijn ze niet, maar hun personages zijn doods en missen charisma.

Blijft over een gefaald experiment. Het aspect ratio geklooi is onnodig en onvergeeflijk, de combinatie van Hou's stijl en het wuxia gebeuren een slechte mix van de verkeerde ingrediënten. Een gebrek aan basiskwaliteit kan je de film niet verwijten, maar da's dan ook alles. Teleurstellend.

2.5*

Vond het nog best meevallen, deze Disneyklassieker.

Opvallend vooral de voice acting, die ik veel beter te pruimen vind dan in moderne Disney films. De muisjes hebben een beetje hun "eigen taal", ze zijn vooral geen irritante sidekicks met muffe oneliners. En de personages klinken met hun jaren '50 geluid wat statiger, iets wat best passend is. Het klinkt in ieder geval niet meer als een Nesquick graankorrels reclame.

Animatie is erg vloeiend zonder daarbij al te zweverig te worden, dus daar kon ik ook nog best van genieten.

Wat wel opvalt is dat het verhaaltje van Assepoester niet genoeg body had om een film mee te vullen. De helft van de film gaat dan ook naar de muisjes en andere ongein.

Het hele prinsessengedoe is ook niet zo mijn ding, maar de film heeft gelukkig een aantal andere zaken die goed te pruimen waren.

Blijft allemaal suikerzoet en weinig apart in stijl, maar vind dit veel beter te pruimen dan de jaren '90 Disney films.

2.5*

Toegevoegd op Amazon Prime.

In Amerika is de situatie vast anders, maar hier betekent het dat de kans érg groot is dat je één of ander ultragoedkoop dingetje voorgeschoteld krijgt. Maar ach, Rogers deed mee en musicals worden hier wel geapprecieerd, dus waarom geen kans wagen.

Wel, omdat het echt aan alle kanten rammelt met deze film. De decors zijn niveautje schooltoneel, het camerawerk is allesbehalve dynamisch, de kostuums komen uit de carnavalwinkel en de acteurs zijn echt vreselijk gecast. Eén van die stiefdochters leek me zelfs ouder dan haar moeder.

Komt daar nog eens bij dat Warren naast een vreselijk dom wicht ook geen halve noot kan zingen. De liedjes halen dan wel een doorsnee musical niveau, de zang zelf is vaak niet aan te horen. En wat rest er dan? Het Cinderella verhaaltje, ondertussen wel bekend denk ik zo. Mnee, deze film kan je echt met een gerust hart skippen, of je moest echt van FOUT houden, dan valt er best nog wat te lachen. Enige kwaliteit is echter volledig afwezig.

0.5*

Goed.

Cinderella en Sleeping Beauty zijn misschien we dé meest typische sprookjes. De verhaaltje die we associëren met prinsen, grootse feesten, magische toetsen en uiteraard een eenvoudig maar puur liefdesverhaal. De verhaaltjes die kleine meisjes met twinkelende ogen verslinden tot de laatste letter.

En deze verfilming brengt nét dat, tot in de puntjes verzorgd. Geen idee hoeveel zo'n Branagh eigenlijk in de pap te brokken heeft, want de reeks live-action verfilmingen die Disney momenteel heeft ingezet lijkt één groot geheel. Kosten nog moeite gespaard, qua look consistent en qua uitwerking op eenzelfde lijn. Iets duisterder dus, geen liedjes en hoewel de diertjes nog wel een rol hebben, is hun vermogen om te spreken verdwenen.

Malifecent is wat fantasierijker, met draken en meer vreemde wezentjes, deze film beperkt zich tot prinsessen en kastelen, enkel de balscene onderscheidt zich qua actie en effecten. Verder het klassieke verhaaltje in een modern jasje en met een voldoende ruim budget om het geheel verzorgd af te werken.

Blanchett doet het erg goed, ook Carter, Skarsgard en Anozie vervullen leuke rolletjes. Cinderella en de prins zelf zijn mij iets te Disney, té afgeborsteld en happy, maar dat hoort er uiteindelijk wel een beetje bij.

Hoorde dat Dumbo er binnenkort staat aan te komen, Peter Pan krijgt ook een nieuwe verfilming alleen weet ik niet of die echt in dit rijtje van films past. Disney heeft in ieder geval weer een goudmijn aangeboord en het resultaat is niet eens zo slecht.

3.0*