Opinions

Matig inderdaad.

Vooral omdat de film eigenlijk niet kan kiezen. Het abandoned theme park idee is altijd goed voor wat chills, laatst toevallig nog op een fotografie site met hetzelfde onderwerp rondgedoold en qua setting voor een horrorfilm kan het wel tellen.

Maar Lau grijpt het aan om echt een hele rits horrorideeën door elkaar te gooien. Geesten, zombies, clowns ... zelf Krueger komt even kijken. Om de vijf minuten wat anders, waardoor er qua spanning echt veel te weinig opbouw is. Anderzijds wordt het daarom ook nooit echt saai, daar scoort de film dan gelukkig wel wat puntjes mee.

Visueel wel oké, al zijn die 3d stukken nu niet bepaald een zegen, zeker zonder brilletje. Verder wel fijn vormgegeven, al is het ook hier zo dat het allemaal wat te snel en zenuwachtig oogt. Acteerwerk is wel een domper, volgens mij was de film zelfs beter geweest zonder acteurs.

Beetje matig dus, maar als vulsel net vermakelijk genoeg. Duidelijk weer een leerfilmpje voor Lau.

2.5*

Middelmatige Lam.

Cheung is hier niet sterk genoeg om de film te dragen. Wong's personage is redelijk simpel en de mix van actie, romantiek en humor is ook niet al te interessant. De fijne locaties in Thailand zorgen voor wat welgekomen afwisseling, maar verder is dit een redelijk standaard HK filmpje.

Een film die de wat duistere HK periode illustreert. Meeste acteurs en regisseurs leken zich vooral bezig te houden, bandwerk maken wachtend op wat betere tijden. Gelukkig dat ze volgehouden hebben, want zet vandaag de dag Lam, Cheung en Wong bij elkaar en je krijgt iets dat veel bruisender is dan deze film.

Voor completisten, erg vervelend is het ook niet, wel erg doorsnee.

2.5*

Aardige zwarte comedy.

Maar het is lastig om ten volle van deze film te genieten als je eerst Miike's bewerking gezien hebt. Hoewel het plotje wel min of meer overeen komt, is Katakuri's zo'n sappige mix van allerlei gekkigheid dat deze film al snel een beetje saai aanvoelt.

Constanter is deze wel, dus als je dat leuk vindt kan The Quiet Family misschien wat beter bevallen. Visueel iets netter allicht, de humor is wat afgelijnder en krijgt meer de ruimte om een consistent sfeertje te scheppen. Acteerwerk is wel weer vanouds luidruchtig, iets wat ik bij Koreanen doorgaans niet zo kan waarderen.

Muziekkeuze is ook verschrikkelijk. Verder kabbelt deze film wel aardig voort, Jee-woon's talent is wel al zichtbaar, maar na 100 minuten kan ik moeilijk anders concluderen dat het allemaal wat mak is. Zou misschien iets anders geweest zijn als ik deze eerst zou gezien hebben, maar meer dan een halve zou het toch niet gescheeld hebben.

Niet vervelend, maar doe mij toch maar mét musical en stop-motion en sumo worstelaars enzo.

3.0*

De film heeft het voordeel op een zeer sterk verhaal te steunen, en daar haalt het z'n positieve punten dan ook uit. Samen met het acteerwerk van Natja Brunckhorst waar deze film om draait.

Jammer dat er verder weinig mee gedaan werd. Heeft op sommige momenten teveel weg van een vals sentimenteel TVdrama. Zonder het boek als achtergrond was ik ook wel op een lagere score uitgekomen denk ik, maar het plaatst zich allemaal wat makkelijk als je het boek ooit gelezen hebt.

Mooi verhaal, sterke acteerprestaties van het hoofdrolspeelstertje, maar wat ben ik blij dat we ondertussen Trainspottings en Requiems hebben om ons te storten in het drugsgeweld.

Nipte 3*

Aardig filmpje dat het vooral van z'n fijne begin moet hebben.

De langzame verandering van Arnie is grappig om volgen, de nogal mysterieuze kant van Christine houdt het interessant. Wanneer de wagen echter aan het moorden slaat vond ik het iets minder boeiend worden. Een wagen is nu niet meteen een geweldig effecief moordmiddel, wat ook duidelijk mag blijken uit de film. De moord op die dikke kon ik zelfs amper volgen. Volgens mij had die gewoon op de moterkap kunnen gaan zitten.

Soit, de film blijft wel onderhoudend, maar zwakt toch duidelijk af naar het einde toe. Visueel ook wel aardig, maar weinig echt speciale zaken. Aardig tussendoortje.

3*

Verrassend duister.

Ik kende het Christman Carol verhaal niet. Nooit gezien, nooit gelezen, nooit gehoord. Enkel van naam, in de verte. Gezien dit van Disney was ben ik deze film dan ook redelijk sceptisch begonnen.

Moet zeggen dat Zemeckis er onder de vleugels van Opa Walt er een aardig duistere film heeft van weten brouwen. Inderdaad niet echt geschikt voor de allerkleinsten, al is het omdat sommige scenes iets teveel op aardig zware dialoog steunen.

Waarom er geen echte acteurs gekozen zijn? Omdat er teveel met de achtergrond gebeurt, waardoor het een andere film zou worden. Zemeckis kiest voo een egale en niet-botsende stijl. Zijn goed recht. Vind het niet altijd even mooi, maar bij momenten werkte het zeker wel.

Verhaaltje is verder vermakelijk, al is het allemaal (zonder ooit gezien te hebben) ook gewoon erg voorspelbaar en het einde mierzoet. Beetje raar na zo'n donkere film.

18+ is de film nu ook weer niet, maar was toch aardig (positief) verrast. Korte speelduur weet eenvoudig te vermaken, sommige scenes zijn erg mooi, de geesten erg leuk en Carrey enorm geschikt voor rollen als deze.

Zemeckis heeft nog een redelijk lange weg af te leggen met z'n techniek, maar redelijk boeiend is het wel.

3.0*

Onleuke kerstfilm.

Probeert die oude sfeer wat na te streven (soms wel érg opvallend, het moment dat de slee crasht lijkt zo uit één of andere 80s film te komen, bewust slechte effecten?), maar dat wel met wat moderne elementen, die vooral erg geforceerd overkomen.

De kerstman die gezond eet, fake news roept en z'n eigen kerstsmartwatch heeft ... het zijn ideetjes die je hoopt te schrappen na een brainstorm, maar blijkbaar zat er niet meer in. Dan maar zo laten en Kurt Russell nog een foute "moderne" (maar niet echt) versie van een kerstnummer laten brengen.

De regisseur van Angry Bird zei u? Wel ja, dat verklaar een hoop. Russell is vervelend, de kinderen zijn vervelend, bijpersonages zijn erg vervelend en de CG van die elfjes is goedkoop. Mnee, dit soort halfslachtig gedoe is niet zo aan mij besteed.

1.0*

Best lollig.

Al is de opzet wel een beetje apart. Eigenlijk in alles een anthology, behalve dan dat de verhalen door elkaar gemixed worden. Qua stijl verschillen ze echter best wel, waardoor het misschien iets complexer was dan nodig. Blijkt ook wel uit de meeste berichten hier, want zelfs tot 4 (of 5 als je wil) tellen is blijkbaar lastig.

Het meest opvallende verhaal is ongetwijfeld dat van de kerstman zelf. Een lekker kitscherige elf zombie splatter die qua CG soms wat goedkoop oogt, maar waar het plezier toch uiteindelijk wel overheerst. Ook de Krampus short valt op, al is het dan omdat die misschien net wat komischer gebracht wordt.

De andere twee filmpjes zijn iets serieuzer, waarbij die met de changeling/trollen het er het beste vanaf brengt. De fake doc is de minste, hoewel nog steeds niet echt slecht. Maar qua concept gewoon wat overdone tegenwoordig, het heeft gewoon een paar jaartjes nodig om weer opnieuw leuk te worden.

Dit alles wordt gezellig aan elkaar gepraat door een steeds dronkener wordende William Shattner in een radio booth. 't Is uiteindelijk geen echt hoogstaande film en ergens vermoed ik dat het leuker was geweest als klassieke anthology, maar vermakelijk is het wel en links en rechts zitten er zeker wat toffe ideetjes in.

3.0*

Kerstwerk.

Kerstfilm by the numbers, uit de Netflix stal. Lijkt me een poging om alsnog wat nieuwe kerstfilm aan hun bibliotheek te kunnen toevoegen, zonder dat ze zich blauw betalen aan films van andere studios. Het resultaat is dan ook een effectief filmpje zonder al te veel franjes.

Een film die soms wat te hard steunt op het brave dorpsmensen vs gehaaste stadsmensen cliché. Vooral verloofde Gray heeft een nogal vervelende rol en de romantische setup verloopt véél te makkelijk. Ook de switch van Ellen zie je van minuut één al aankomen, maar voelt nooit echt geloofwaardig.

Maar wie zin heeft in kerst zit hier nog wel goed. Koekjes bakken, haardvuurtje zitten, blije mensen, goede inborst, sneeuw en uiteraard een einde waar iedereen krijgt wat hij wil. Althans, toch de personages die het verdienen. Zeker niet de slechtste kerstfilm die ik gezien heb, als film verder wel erg beperkt.

2.0*

Ook maar eens meegepikt.

Wist niet wat te verwachten, maar een typische Amerikaanse kerstfilm vond ik dit niet, voor zover ik daarover kan oordelen uiteraard. Kerstmis staat dan wel centraal, het gaat toch meer over een 9-jarig jongetje dat langzaam in contact komt met de wereld.

Waarom het een klassieker is geworden? Allicht dezelfde reden als Home Alone neem ik aan. Gewoon steevast blijven uitzenden op Kerst (of welke andere vaste gelegenheid), dan doet de kwaliteit van zo'n film er niet eens zoveel toe en wordt het na een tijd vanzelf een stukje weemoed.

Eerste kwartier was ECHT taai. Leek één of andere slechte TV-film, compleet geen ritme, slecht geacteerd en het zag er serieus bedenkelijk uit. Eigenlijk is het dat wel de hele film lang, maar af en toe weet de film toch een beetje grappig uit de hoek te komen, waardoor het net iets makkelijker uit te zitten valt. Geen hoogstaande dingen, maar het ventje dat met een stuk zeep in z'n mond de verschillende merken zit te vergelijken wat best geinig. Ook papa met z'n lamp was aardig aandoenlijk.

Dat neemt niet weg dat het verder een draak van een film is.

1.0*, net aan.

Erg fijn.

Disney's laatste Pooh film was al een indicatie dat ze dichter bij het bronmateriaal wilden blijven, zeker in vergelijking met de andere animatiefranchises onder hun paraplu. Dat wil vooral zeggen, veel rustiger, droger en melancholiser. Dat wil ook vooral zeggen, veel beter te behappen voor iemand als ik.

Deze film kent twee grote sterren. Enerzijds is er uiteraard Jim Cummings, wiens stemwerk fenomenaal is. Hij weet met relatief weinig z'n personage geweldig vorm te geven. Pooh is ook hier weer het hoogtepunt van alle personages, en dat ligt zeker niet aan de hoeveelheid dialoog of karakteruitdieping.

Anderzijds is er de CG, die weinig spectaculair oogt maar ongezien effectief is. Pooh en andere knuffels zien er geweldig uit, lekker doorgeleefd, beetje vervallen maar erg schattig en geloofwaardig. Animatronics en dergelijke zijn leuk, maar CG op deze manier uitgevoerd is niet echt te evenaren.

De film zelf is een beetje dik aangezet uiteraard, al zit er wel een zekere droefheid in die toch enig gewicht meekrijgt. Verlies van jeugdig enthusiasme en geluk zijn niet meteen originele onderwerpen, maar ze worden hier toch kundig aangekaart. Naar het einde neemt het plot allicht wat teveel over, maar aangezien het ten alle tijden charmant blijft is dat amper kritiek.

Mooi filmpje dit, leunt inderdaad wat aan bij de Paddington films maar heeft toch z'n eigen smoelwerk.

3.5*

Erg leuk.

Het was natuurlijk gewoon wachten tot het found-footage gebeuren zich op andere genres zou gaan richten. Na Projext X nu ook dus het superhelden genre. Maar het pakt verbazend goed uit.

Je zou het in het begin misschien niet zeggen, maar hier zat toch duidelijk een budget achter. Was best een aangename vasstelling. Voor het eerst te merken tijdens de eerste vliegscene. Die zag er zo verrassend naturel uit, daar komen de meestse superhelden films met al hun bombarderie zelfs nooit bij in de buurt.

Ook de rest van de special effects zijn echt effectief. Het wordt ietsjes doorzichtiger naar het einde toe, vooral omdat ze daar ook meer proberen uitpakken, maar erg eenvoudig dingen zien er erg stoer uit, versterkt door de hand-held aanpak.

Film wordt eigenlijk steeds beter, al blijven de acteurs van een iets lager niveau. Op zich helpt het wel bij het concept (gewone kerels ipv duurbetaalde acteurs), maar soms toch iets te pover acteerwerk.

Toch mist de film nog iets om écht goed te worden. Een aantal scenes kunnen zich best onderscheiden en zorgen ervoor dat dit een erg speciaal filmpje is geworden, maar over het geheel bekeken had het nog net iets meer mogen zijn. Ondanks de slimme speelduur toch misschien nog net iets teveel randdrama (met die vader bijv.)

Maar een geslaagd filmpje. Hopelijk dat er niet teveel in het zog volgen want dan vermoed ik dat het redelijk snel saai wordt, maar Chronicle is in ieder geval erg geslaagd.

Dikke 3.5*

Net als deel 1, niet best.

Blijft een soort van kinder-LOTR, zonder de wat duisterdere vijanden en met diertjes in de plaats. Dat maakt het nog iets minder fantasierijker dan LOTR al was ... pijnlijk voor een fantasy film. Al helemaal als het dan nog eens 150 minuten moet duren.

4 vervelende kinderen keren terug naar Narnia. Daar aangekomen gaat het niet zo goed en besluiten ze die fantasiewereld maar eventjes te redden van al het kwaad. Wat tochtjes door bossen en een paar veldslagen later en het is alweer in kannen en kruiken. Wat vervelende bijpersonages (de prins, de das, de dwerg), een accuut gebrek aan magische momenten en 150 minuten later is het gelukkig eindelijk gedaan.

Al bestaat er volgens mij ook nog een derde deel. Benieuwd of ze daar wél wat moeite in hebben gestoken. Dit voelde aan als bandwerk waarbij een populaire fantasy reeks hermaakt werd voor wat jongere kijkertjes.

1.0*

Pfoe.

Wat je met dit soort films meestal hebt is dat het visuele 10 jaar later niet zoveel meer voorstelt. Maar bij Narnia is het wel érg sterk achteruit gegaan. Niet alleen oogt het vaak erg fake, het ziet er ook gewoon niet mooi uit. Qua soundtrack is het gewoon barslecht, maar da's amper verwonderlijk voor een grote, moderne fantasy film.

Maar de nekslag is de droge, ongeïnspireerde fantasy die verweven zit doorheen de film. Nu is het geloof ik een oud(er) verhaal, maar dat maakt het niet plots wél leuk of interessant. Maar wat pratende diertjes, een ijskoningin (in een serieus dom pakje) en wat bekende mythische wezentjes maken absoluut geen leuke fantasy wereld.

De cast acteert niet te best, inclusief de kindjes en qua plot schort er ook wat aan. Leuk dat er wat dramatische momenten inzitten halverwege, maar die worden al snel weer volledig teniet gedaan. Aan dat soort zaken merk je toch met wat voor doelpubliek je te maken hebt. Allesbehalve leuk.

Mnee, kinderfantasy die weinig creatief en/of sfeervol is uitgevoerd. Een paar scenes die een klein beetje verwondering oproepen, maar je moet er hard naar zoeken in de 140 minuten aan kleffe lelijkheid en saaiheid.

1.0*

Jammer.

Inderdaad een héél ander vervolg. Heel wat minder ook wat mij betreft. Heb me zeker niet gestoord aan de extra actiescenes, wel aan de setting. In plaats van een bar en eenzaam heelal hebben we ditmaal te maken met "beschavingen". Maar dan wel van het niveau ijzeren helmpjes en stenen ruimteschepen.

Heb helemaal niks met die oudheid-scifi, noch met een hoop religieuze toekomstbeelden. Vervelende setting, ook redelijk onbegrijpelijk om een personage als Riddick daarin rond te laten waren wat mij betreft.

Maar eens weg van die eerste planeet valt het lange tijd wel mee. Tot het einde, wanneer er weer een hele hoop onzin bijgegooid wordt die het daglicht beter niet gezien had. Overdaad aan actiescenes vond ik wél een plus, zag er verder ook lekker vlot en hectisch uit, maar het hele achtergrondverhaal had integraal geschrapt mogen worden.

2.5*

Mist op vele vlakken net dat kleine beetje om een echt goeie film te zijn.

Visueel knap. Kleurbewerking is grandioos en de setting geweldig. Modern op een zeer stijlvolle manier, met als hoogtepunt de operatiekamer. Het is dan ook erg jammer dat de editing nogal aan de saaie kant is. Waar dat net een film als deze op een hoger niveau kan tillen, blijft het allemaal erg braafjes, waardoor het visueel soms net iets te gelikt wordt.

Soundtrack had ook gewoon veel beter gemoeten. Nogal onopvallend en bijna doods. Acteerwerk verder ook wel aardig, al vind ik Dupontel nu niet geweldig geschikt als actiefan. Net iets te houterig.

Verder een fijn sci-fi verhaal dat iets te platjes uitgewerkt wordt en ook nood had aan een aantal echte hoogtepunten, die er jammer genoeg niet zijn.

En zo is Chrysalis een film die net dat extra duwtje mist om volop te overtuigen. Geweldig leuk om een keertje te zien, maar het gemiste potentieel gaat na 90 minuten net iets te hard wegen om hier 4* aan te geven.

Maar Leclercq mag van mij zeker nog een keer proberen. 3.5*

Erg knap genrewerk.

Origineel is het daarom niet, maar de uitvoering is zo goed als feilloos. Een wat minder CG effectje her en der en iets te uitleggerig het laatste half uur (veel mystery blijft er niet over). Da's zowat de enige kritiek op deze film.

Visueel verrukkelijk, eerste uur is een aangename mix van twists en onthullingen die de spanning erg goed vast weten houden. Acteerwerk is ook op niveau, al is het in het begin even wennen aan Pinna die als Frans/Taiwanese wat raar staat in een Chinese film.

Voor fans van het betere mystery werk: de genreclichés zijn aanwezig, maar alles in de marge is uitstekend ingevoerd.

4.0* en een uitgebreide review

Toch een hele andere kant van Yip.

Mooi mix van drama, romantiek en een vleugje humor. Nogal atypische personages die mooi samenkomen en nogal vreemde relaties aangaan.

Yam is zoals steeds goed maar vertolkt vooral een bijrol. Ng en Kwan staan veelal in de spotlights en doen het meer dan aangenaam. Beiden vertolken nogal vreemde, bijna asociale types maar de chemie tussen beiden is er wel.

Yip steekt het allemaal in een nogal fris jasje waardoor de film nooit gaat lijken op de typische "rustige" Aziatische dramas. Ook het criminele wereldje waarin Ng vertoeft draagt daar aan bij.

Visueel soms mooi, ook de soundtrack doet z'n ding, toch is het allemaal net iets te slordig en niet consistent genoeg om echt te overtuigen. Wat rest is een aangenaam en kort filmpje met enkele zeer mooie uitschieters.

Dikke 3.5*, weer eens wat anders dan de actie Yip.

Beste Chor.

Al heb ik er nog méér dan genoeg te gaan. Ben nog maar 20-25% door z'n oeuvre schat ik zo, vind ik verder niet erg aangezien Chor toch één van m'n favoriete SB regisseurs is. Vind hem doorgaans betere films maken dan Cheh Chang, hoewel ik toch meer hogere scores bij Chang heb staan. Allicht iets consistenter dan.

Apprecieer Chor toch vooral voor z'n meer sfeervolle aanpak, die hier echt ten volle tot z'n recht komt. En dit maal met niet al te veel aandacht voor het verhaal, wel voor sfeer en actie. En dat alles binnen de 90 minuten, toch ook fijn wanneer dit soort films onder die grens blijven.

Visueel een pareltje, met sterk camerawerk en mooie sets. Vooral de belichting valt weer positief op. Verder ook wat toff actiescenes, al blijven die vaak wel een beetje achterop hinken, zich in vergelijking met enkele andere SB regisseurs. Het zijn uiteindelijk de fantasy elementen die mij hier het meest wisten te bekoren. Je voelt een vroege aanloop naar de HK fantasy films die in de late jaren '80 en begin jaren '90 indruk zouden maken.

Erg tof filmpje dit, zo zie ik ze graag. Deel twee uit de reeks nog niet kunnen zien (al is dat niet echt een gemis verder), hopelijk duikt die binnenkort weer ergens op, want de Sentimental Swordsman reeks bevalt me wel.

3.5*

Aardig.

Drie regisseur, drie bekende dieven, elke regisseur krijgt een dief toegewezen. En kers op de taart: Johnnie To als producer, één van de drie oudjes die een aantal jaar geleden met Triangle op de proppen kwamen.

Trivisa is een film van de jonge garde. Talentvol, dat zeker, maar Hong Kong is toch meer een filmwereldje waar leeft volgens het practice makes perfect dogma. Veel regisseren en gaande weg leren. Dat maakt deze film wat oneven, aangezien de Hongkongse jeugdigheid nog niet echt helemaal op niveau is.

Toch is het resultaat meer dan aardig. Grappig om Jordan Chan nog eens aan het werk te zien, naast nog een resem aan bekende gezichten trouwens (wat makkelijker met To als producer allicht). Verhaaltje is ook wel grappig, bevat flarden van To's speelsheid, maar zoals gezegd is het allemaal net iets minder gepolijst.

Binnen een paar jaar zie ik één van deze drie wel een echte goeie maken. Dit was in ieder geval wel een mooi projectje om mee te starten. Verveelt geen seconde, is best vermakelijk, maar binnen een filmlandschap dat genrefilms aan de lopende band uitkakt weet deze zich net iets te weinig te onderscheiden.

3.0*

Leuk, maar toch iets meer van verwacht.

Na The Butcher, the Chef, and the Swordsman, nu The Chef, The Actor, The Scoundrel. Heb niet echt kunnen vinden of er een link bestaat tussen beide films, maar er meer gelijkenis dan enkel de titel alleen. Van Hu Guan had ik alleen iets meer verwacht.

Visueel in ieder geval wel érg de moeite. Ziet er vanaf het eerste tot het laatste framepje geweldig goed uit. Mooi kleurgebruik, veel frissen effectjes en bij momenten blits geëdit. Enkel het camerawerk tijdens de actiescenes viel me een beetje tegen, maar uiteindelijk blijft dat erg beperkt.

Met het acteerwerk had ik deze keer iets meer moeite. Ook iets opvallender genrewerk deze keer, met vooral de comedy die niet helemaal goed uit de verf komt. Op zich is daar nog wel een verklaring vanuit het plot voor, maar het is toch een iets te groot smetje op het eerste uur van de film. Het einde heeft daar gelukkig minder last van.

Verder wel een leuk plotje, blijkbaar gebaseerd op waargebeurde feiten, al is het lastig te achterhalen hoeveel er bijverzonnen is (als het al niet zowat alles is). In ieder geval is alles zo hard door de genremangel gehaald dat het evengoed pure fictie had kunnen zijn.

Je moet het Hu Guan wel nageven, hij weet van elke film wel iets speciaals te maken. Ook deze is absoluut weer de moeite, al gaat het hier in de details een beetje fout. En om dan even op z'n naamverwacht terug te komen: die voert de nodige frisheid die dit soort filmpjes tot verrassende meesterwerkjes maken beter uit.

3.5*

Complete verrassing.

Er is betrekkelijk weinig info rond deze film, lijkt door iedereen over het hoofd te worden gezien, maar compleet onterecht.

Visueel een parel, prachtige gebruik van muziek en nogal wat frisse elementen die een nogal basic verhaaltje opleuken.

Film verliest wel af en toe z'n focus, en halverwege draait het verhaal zelfs helemaal een andere richting uit. Toch blijft de film wat mij betreft een mooi geheel vormen.

Zeer apart dit, wordt niet meer zo vaak verrast door films, dit was er wel zo eentje. Dikke 4.5* en uiteraard een

langere review.

Aanrader!

JWong is de man van de vermakelijke middelmaat.

Jammer genoeg valt deze toch wel wat tegen. Compleet onzinverhaal dat maar sporadisch grappig wil worden. Hier en daar wel wat leuke scenes en ideeën, maar ook veel zaken die compleet niet werkten.

Wel weer een leuke cameo van JWong zelf, hoewel niet bepaald een geweldig acteur is het altijd leuk hem te spotten. Verder is de vete dus schoonmoeder en schoondocher wel leuk om volgen, maar het romantische deel komt echt nergens van de grond.

Doorsnee HK fodder dus, met wat vermakelijke momenten, aardig voor completisten (voor zover men al een JWong completist wil zijn - weet waar je aan begint) maar hij heeft betere films op z'n naam staan. Paar aardige scenes en aandoenlijke choas zijn het enige wat in deze film te rapen valt.

2*

Weer eens gezien.

Een filmpje dat aan de wieg stond van To's grote bloei, dat merk je ook wel. Zo fijn of indrukwekkend als in z'n beste film is het hier nog niet, maar alle ingredienten zijn wel al aanwezig. Dat wil zeggen stijlvolle actie, een luchtige sfeer met quirky details, maar toch ook gewoon sterke misdaad/actie scenes.

Lau draagt deze film, Sorimachi moet niet veel onderdoen maar heeft net een wat minder dankbare rol. Ook de bijrollen zijn sterk gecast wat mij betreft. Simon Yam en Lam Suet zijn beiden HK behang die altijd wel een glimlach om mijn gezicht toveren.

Een paar toffe verwijzingen naar andere films (To doet er ook niet moeilijk over en noemt ze vaak zelfs bij naam), maar altijd met een eigen kwinkslag. Verder lekker stijlvolle regie, vlotte actie en een meer dan waardig einde. Was een beetje bang voor herziening, maar dat viel echt dubbel en dik mee.

4.0* en een uitgebreide review

Shaolin Soccer met badminton.

Ook iets minder komisch en iets meer klassieke sportfilm, al is het wel érg dik aangezet allemaal en valt er links en rechts nog genoeg te lachen. Maar het is zeker geen Chow films zoals hij ze maakte in z'n hoogdagen.

Apart om Josie Ho nog eens een hoofdrol te zien spelen, Ekin Cheng is er eentje die met de jaren beter is geworden. Vind hem in z'n jeugdige rollen vaak niet al te best, maar in z'n latere films toch best goed te pruimen.

HK humor is niet echt subtiel, deze film doet er hier en daar nog een schepje bovenop. De matchen zelf zijn dan misschien net iets minder spectaculair dan gehoopt, maar het wordt allemaal best smakelijk in beeld gebracht en god zij dank kent het einde een klein twistje, zodat we niet door de hele "we winnen op het nippertje" dans moeten. Niet dat het einde niet melig is, daar ontsnapt de film uiteraard niet aan, maar ik heb ze al (veel) erger gezien.

Leuk en vlot tussendoortje dus. Dik aangezette HK humor is niet voor iedereen weggelegd, maar voor de fans zeker een kleine aanrader.

3.5*

Toch een beetje schrijnend dat een man als JWong in dit punt van zijn carriere met zo'n filmpjes aankomt.

Een wel erg uitgekauwd romatisch komedietje dat af en toe wel opgeleukt wordt door frisse kleurtjes, geinige cartoon effectjes en een leuk einde met geweldige cameo van JWong zelf.

Jammer dat het verder allemaal erg op automatische piloot moet. Personages zijn nogal duf, enkel een paar geinige bijrolletjes. Ook het verhaaltje (erfenis en vriendinnetjes) lijkt al 100 keer eerder gedaan in HK. Miste een beetje de lollige filmverwijzingen (met een AI poster op de achtergrond kan ik niet zoveel) en de typisch onzinnige JWong humor.

Kijkt redelijk weg en het einde geeft nog een lichtpositieve zwaai aan de film, maar als geheel niet voldoende en als 70ste of 80ste film van een regisseur nu niet bepaald hoopgevend. Begrijp z'n tijdelijke aftocht wel, blijkbaar had hij even tijd nodig om nog iets zinnigs te kunnen brengen.

2.0*

Niet bepaald z'n beste werk.

Normaal wel leuk, JWong die lekker veel parodieën in z'n film prompt, maar het wordt allemaal nogal slecht gebracht en is slechts zelden grappig.

Wel een leuke rol voor Leung Ka Fai, de rest van de cast is niet bepaald schitterend. Wel wat grappige ideetjes en sommige parodieën zijn ook wel geslaagd, maar vaak zijn de effecten echt belabberd en is JWong's poging tot hippe stijl niet om aan te zien.

Heb zelf een versie van 90 minuten gezien, die was gelukkig niet al te lang en zoals de meest JWong films keek het allemaal wel vlot weg. 112 minuten lijkt mij niet echt een verbetering te kunnen brengen.

Matig filmpje dus, af en toe grappig, als je houdt van flauwe HK parodieën, maar daarvoor zijn er veel betere films beschikbaar.

2*

Daar lijkt het inderdaad sterk op, al weet ik niet of het echt om een rechtstreeks vervolg gaat.

Duidelijk is wel dat Clarence Fok geen al te beste regisseur is. Ik wel nog wel een keer The Iceman Cometh zien (komt namelijk binnenkort alweer een remake van), maar verder vind ik z'n regiekunstjes aardig pover, tot gewoon kitsch.

Al is de film zelf verder wel vermakelijk. Weer een dievenverhaaltje waar er in HK ook al genoeg van zijn, maar de film is vlot en bij momenten valt de martial arts ook best mee. Lekker kort en weinig dode momenten.

Maar verder wel duidelijk voor die liefhebber die wat gaatjes te vullen heeft.

2.5*

Iets mindere herziening (en eerste review).

Zoals wel meer oudere Miike films verliezen ze bij herziening toch een klein beetje van hun pluimen. Ook deze Bird People in China kreeg daar mee te maken. Ondanks dat is het nog zeker wel een boeiende film.

Ik zag ook nog steeds waarom ik deze met 4* heb beoordeeld. De overgang van het eerste uur naar het tweede is erg mooi en weet het drama mooi te versterken. De wat boertige en ongemakkelijke personages die diepte krijgen en zodoende sympathie weten wekken dragen deze film.

Maar visueel is het allemaal wat murky, er zijn ook tal van Chinese films die in gelijkaardige settings véél mooier uit de hoek weten komen. Het oogt erg donker en de kleuren spatten nu niet meteen van het scherm, iets wat deze film toch echt wel goed had gedaan.

Misschien dat een digitale oppoetsbeurt de film wat extra glans zou kunnen geven, maar de herziening viel toch een klein beetje tegen. Blijft nog steeds een erg mooie film en een essentieel onderdeel in Miike's oeuvre, maar de tijd heeft zich laten gelden.

3.5*

Leuk.

Jing Wong naast een andere regisseur, dat wil meestal zeggen dat hij weer een poulain probeert te lanceren. Het zou me dan ook niet verbazen dat Jason Kwan hier het meeste regiewerk verricht heeft en dat Wong vooral alles voor elkaar heeft gebracht.

Zo las ik al dat JWong persoonlijk Yen ging overtuigen in Canada om mee te werken aan deze film en die uiteindelijk besloot mee te doen omdat hij Wong z'n oprechtheid geloofde. Een geweldige regisseur zal hij nooit worden, maar dit soort verhalen toont toch dat hij een hart heeft voor de cinema en ook graag teruggeeft.

De film zelf is een redelijk duur opgezette crime flick over het drugsgebeuren in Hong Kong. Leuk om Kowloon weer eens te zien, al is het dan een CG versie van de mythische "stad". Geeft toch een kleine meerwaarde aan deze film, al was JWong dan misschien beter in Tokyo gaan schieten, waar ze blijkbaar een deeltje nagebouwd hebben (als stadsattractie dan).

Met Andy Lau (wat blijft die er jong uitzien) en Yen in de hoofdrollen zit het qua acteerwerk wel goed, de stilering van de film is ook netjes, de actiescenes zien er goed uit en het verhaaltje heeft voldoende vaart. Hong Kong kan dan ook met de ogen toe dit soort films aframmelen, al is het pas sinds kort dat je dit soort 60s flashbacks begint te zien.

Méér is het ook niet, daar mist het wat eigen visie en originaliteit voor. Het is vooral weer erg kundig en vlot gemaakte genrecinema geworden. Hong Kong ten voete uit dus.

3.5*