Opinions

Niet te harden.

De enige gimmick van deze film, het dialect, valt na 5 minuten al niet meer op. Dat men er ook maar aan denkt om in Nederland zelf een ondertitelde versie uit te brengen begrijp ik ook niet. Perfect verstaanbaar als Belg.

Verder vooral een pure plotfilm, die in zijn poging zoveel mogelijk te vertellen alle filmplezier overboord gooit. De film oogt oersaai, klinkt als een kopie van 200 andere films en vervalt van het ene oninteressante subplot in het andere. Personages zijn tam en eendimensionaal en ook het acteerwerk laat best wat te wensen over. Heeft vaak ook wat weg van een aaneengebreide TV-serie in plaats van een volwaardige film.

Ik hoop dat Schoenaerts er verder geen gewoontje van maakt om in elke andere film met een nieuw accent op te draven. Blijkbaar deed hij het best overtuigend, ik zie hem liever bezig in z'n eigen dialect. Gelukkig geen al te grote rol van Schoenaerts verder, heeft hij ten minste niet al te veel tijd verprutst aan dit filmpje.

111 minuten is dan ook nog eens belachelijk lang voor een onding als dit. Mnee, heb hier niks goeds in kunnen herkennen.

0.5*

Mooi.

Een atypische Hong Kong film. Dit soort verstilde dramas worden daar niet gemaakt, daarom extra leuk om er weer eens eentje te zien. Al moet ik zeggen dat het niet de hoogvlieger was waarop ik gehoopt had.

Visueel in ieder geval helemaal niks te klagen. Wist niet dat Doyle erachter zat, maar het verbaast me niks. Qua camerawerk moest ik af en toe al aan Wong Kar-Wai denken, enkel het kleurgebruik is wel opvallend anders. Nogal kil en clean allemaal, geen warme rood/groen tinten om het geheel wat extra gevoel te geven.

Probleem voor mij was de opbouw van de film. Meeste dramas dobberen toch een beetje op en neer, maar deze film gaat eigenlijk gewoon sereen de afgrond in. Niet extreem of shockerend, maar beetje bij beetje wordt het voor de personages steeds hachelijker. Geen probleem, ware het niet dat de personages er zelf gewoon verantwoordelijk voor zijn. "Trots" is geen vreemd thema in Aziatische culturen natuurlijk, maar het werd hier toch wat overdreven naar mijn gevoel. Daardoor voelt het soms wat geforceerd aan, waardoor het hart van de film een beetje verdwijnt.

Jammer, want verder best onder de indruk van Lau. Mooi, rustig verteltempo, knal gestileerd, sterk geacteerd en twee boeiende verhalen. Had eigenlijk alles om een 4* film te zijn, maar het gebrek aan inleving en medeleven met de hoofdpersonages is toch problematisch voor een drama als dit. Enkel de laatste scene werkt wél érg goed, maar dan is het al afgelopen.

3.5*

De tekeningen komen inderdaad door de link die ze had met haar zus. Daar wordt best stevig op gehamerd in de film.

Verder een degelijke horror, die vooral mooi gebruikt maakt van omgeving (en met name het huis, zag er sfeervol uit). Veel typische elementen die aardig uitgewerkt worden, maar veel meer dan dat is het ook niet.

Gewoon leuk een keertje te kijken, niks echt storends in de film, hoewel het einde iets te veel op het Saw effect speelt, waar de missing pieces in sneltempo (en in juiste volgorde geloof ik) achter elkaar gemonteerd worden. Had dan weer net niet gehoeven.

Zeker niet verveeld, maar ook niet echt wat gezien waar ik wild van werd. Gelukkig was de lengte er ook naar. 3*

Redelijk.

Het begin is wat stroef, niet verwonderlijk voor een films waarvan je het verhaal al 10 keer gezien hebt en de personages niet echt geweldig zijn. Veel tijd is er niet verloren gegaan om een film als deze te bedenken in ieder geval.

Voordeel is wel dan Fessenden zich niet te lang bezighoudt met de introductie. Eerste dode valt redelijk snel en daarna is het aftellen. De vervelende personages beginnen na een tijdje een meerwaarde te vormen en zelfs het verhaal wat te sturen, vooral dan door hun egoistische keuzes.

Wel genoeg "had je daar niet wat eerder aan kunnen denken" momenten, maar voor het grootste gedeelte is het als kijker wel leuk vertoeven op die boot. Effecten zijn matig maar voldoen wel. Semi-suggestief, niet 100% overtuigend maar ook weer niet geweldig amateuristisch.

Filmisch redt Fessenden zich wel, al bewijst hij ook hier geen geweldig talent te zijn. Rest een leuke cameo van Mark Margolis en een aardig einde, het resultaat is een simpel maar redelijk effectief genrefilmpje.

2.5*

Erg leuk.

Ketai heeft blijkbaar bijgeleerd. Eerlijk gezegd vond ik het niet zo veel te maken hebben met The Descent, het is eerder een cabin fever filmpje, maar dan onder de grond. Intro duurt misschien iets te lang, maar eens in de mijn weet Ketai volop te overtuigen.

De film ontspoort naar behoren. Het is lekker claustrofobisch daar onder de grond en er worden slim een aantal elementen toegevoegd die de waanzin wat verhogen. Al slaagt Ketai er nergens in z'n dwaalspoortjes te laten verwarren, toch wordt alles spannend genoeg in beeld gebracht.

Visueel goed, inderdaad nét niet te donker, mooi belicht en eerie. Acteerwerk ook naar behoren, voor een film als dit zelfs boven niveau. De soundtrack had iets sfeervoller gekund, maar het doet z'n werk wel. Enkel naar het einde toe wordt het een beetje vluchtig en ik word het ondertussen een beetje beu dat ze de finale al in het begin van de film tonen. Het nut ontgaat mij een beetje. Verder geen idee waarom het einde deze film naar beneden zou halen, alles ligt in de lijn der verwachting.

Ketai maakt een fijn genrefilmpje. Hij brengt net niet genoeg extras, maar weet wel een spannende, claustrofobische film te maken die meer dan een uur lang entertaint. De volgende van hem hoeft geen 4 jaar op zich te laten wachten, graag meer van dit.

3.5*

Gewoon in 2D gezien, in de bios.

De vraag komt vaak waarom met dit nog zou omzetten naar animatie, wanneer de acteurs toch al gewoon moeten acteren. Volgens mij heeft het zeker wel nut, aangezien alles toch meer als één geheel aanvoelt, terwijl je bij andere films vaak het cgi vs echt effect krijgt.

De bewegingen zijn nog niet perfect, ook de gelaatsuitdrukkingen soms iets te karig, maar verder vond ik de animatie soms eng realistisch.

Leuk vooral de overdreven heroische inzet, die maar half serieus te nemen valt. Verder ook fijn de serieuze lak aan finesse, het gebrawl, lompe gevechten en veel bloedvergieten. Ik schrok een beetje van Zemeckis.

Hoogtepunten waren de twee monsters, die er echt geweldig uitzagen. Hun scenes gingen vaak ook gepaard met interessant camerawerk.

Leuk dingetje deze film, had er compleet niks van verwacht maar viel me mee. Hou normaal niet van dit heroisch gedoe maar de lompe uitwerking en de voor een keer mooie monsters zijn een duidelijke plus. Vond hem alleen net wat té lang.

3*

Bergman is stijlvast.

Ditmaal is ze zelf leidend en lijdend onderwerp. En traditiegetrouw wordt er weer duchtig in het rond gekeken om schuldigen aan te wijzen. De schuld ligt volgens Bergman namelijk altijd ergens anders. En of de rest zich dan even wil aanpassen zodat mensen met een probleem dat niet zelf hoeven op te lossen.

Er zijn een aantal redelijke kritische noten te vinden in deze docu, maar die komen eigenlijk nooit van Bergman zelf en de docu doet ze ook nooit echt eer aan. Heb ook het gevoel dat Bergman zich qua prolematieken en inzichten erg laat leiden door Amerika, een tripje Zuid-Korea had deze docu ook wel goed gedaan denk ik dan.

Eenzijdig zoals steeds, de berispende en zeurende volce over van Bergman en het gebrek aan enige vorm van zelfkritiek. Mnee, Bergman weet op zich wel interessante onderwerpen uit te kiezen maar bakt er telkens helemaal niks van. Zou er geen traan om laten als dit soort documentaires vanaf 2017 helemaal niet meer gemaakt zouden worden.

0.5*

Mist net dat beetje meer.

Op zich zeker niet slecht, weer eens een film die zich lekker richt op sfeer via audiovisueel geklooi. Het is verder ook geen ramp dat Jones in deze film rondloopt, hij geeft z'n personage net die perfect duffe uitstraling die van iemand als hem verwacht werd.

't Is wel best jammer dat als film achter de film de giallo gekozen werd, heb er niet zoveel mee en vond de wisselwerking tussen geluid en beeld dan ook niet altijd even sterk. Het is op zich wel mooi geschoten, maar het is mist toch wat scherpte als je het mij vraagt. Ook de geluidsband trouwens, eigenlijk is het allemaal nog redelijk braaf, voor een film die draait rond en op geluid had ook dat wat beter gekund.

De tiwst op het einde is best oké, persoonlijk zat ik met een groter probleem. Geen idee hoe het elders liep, maar ik heb de film zonder ondertitels gekeken. De eerste 75 minuten helemaal geen probleem, het helpt juist om je te verplaatsen in Gilderoy en de meeste Italiaanse teksten zijn eigenlijk toch maar filmdialogen. Maar het laatste kwartier draait dat en had ik plots de indruk toch wat informatie te missen?

Best een tof filmpje verder, duurt niet te lang, zet een meer dan aardig sfeertje neer en oogt afgewerkt, maar het mag wat mij betreft nog net wat geflipter.

3.5*

Meh.

Film die zich wat zielloos aansluit bij de wat succesloze 80s revival. Althans, dat doet een shotje van een walkman vermoeden, want heel veel verder komt deze film ook niet.

Al vanaf het begin beviel deze film me niet zo. Leuk voor de soccermoms die er waarschijnlijk meer reden in zien om hun kindje geen 2 seconden uit het oog te verliezen, ùaar verder is het gewoon weer dezelfde ongein. Komt op geen enkel moment geloofwaardig over.

De gore valt zwaar tegen, veel meer dan bloedspatters zijn er niet echt. Vast ook een verwijzing naar de 80s, want verder genoeg mesjes die in allerlei bogen door het scherm heenvliegen. Belichting is wel sfeervol maar de povere editing en de saaie soundtrack zorgen ervoor dat het nergens echt spanned, eng of goor wil worden.

Blijft een flauw martelhorrortje over. Honderden films die dit beter gedaan hebben, geen enkele reden om deze film te gaan bekijken.

1.5*

Kruising tussen arthouse en TVfilm.

Verhaaltje met potentieel, mooie kleurtjes en aangename soundtrack. Da's zowat het positieve.

Jammer dat de kadrering en shots zelf zo mateloos saai zijn. En ook het tempo lijkt eerder gefocust op het verhaaltje dan op het creeëren van een sfeer. Mist subtiliteit, rust en daardoor ook kracht om deze film tot een goed einde te brengen.

Af en toe een paar aardige scenes, voornamelijk op het eind dan, maar echt doordringen of ontroeren doet de film niet. 2*

Fijne herzieining.

Had het eerlijk gezegd niet echt verwacht. Ik herinnerde me amper nog wat van deze film, behalve dan dat het wel een beetje gek was. Da's een redelijk understatement gebleken, vooral in de tweede helft gaat de rem eraf. Zeker geen film voor een breed publiek, maar het verrast me wel een beetje dat deze film zo onbekend is gebleven.

Dupontel was slim genoeg om naast regie ook het hoofdpersonage te vertolken. Weinig sympathieke mensen hier, ook weinig gevoelige humor, maar net die lompe toon is wat het (nog steeds) zo grappig maakt. Audiovisueel had het beter gekund, maar er zit gelukkig wel een visie achter. En het duurt gelukkig ook niet overdreven lang. Mnee, goeie reminder dat ik de resterende Dupontel's ook maar eens een kans moet geven.

4.0* en een uitgebreide review

Geinig.

Een zwarte comedy is het eigenlijk amper, daarvoor is deze Linklater vééls en veels te braaf. Maar een vermakelijke comedy met een wat duisterder randje is het wel. Black schitterf in z'n rol (deed me vaag wat aan Capote denken), maar ook de rest van het dorpje (met bijbehorende accenten) doet het erg leuk.

Het is dat de film zelf wat pit en tempo mist. Het verhaaltje heeft niet zoveel om het lijf en wordt iets te lang gerokken. Bernie's personage wordt verder wel goed neergezet, geloofwaardig en innemend, ondanks het wat vreemde verloop.

Verder ook genoten van McConaughey, sterke rol (leek in de verte wat op Woody Harrelson) en van het vrolijke sfeertje dat doorheen de hele film hangt. Alleen blijft Linklater soms iets teveel in het omasfeertje hangen.

3.0*

Best nog tof.

Nooit een grote Berserk fan geweest. De setting vind ik niet zo boeiend (en is nog steeds het grote pijnpunt), en de TV-kwaliteit van de series sprak me gewoon niet aan. Wel cool is de muziek van Susumu Hirasawa, z'n stijl komt hier vooral naar voren in de optiteling. Blijft geweldig.

Visueel érg sterk, maar het is dan ook een 4°C productie. Er zit érg veel CG werk in, maar het is nagenoeg onherkenbaar. Enkel de wetenschap dat bepaalde scenes gewoon onmogelijk zijn met traditionele animatie geeft weg dat hier serieus wat cpu-power achterzit, was zeker onder de indruk van het resultaat.

Meteen ook de grootste troef van de film. Het Berserk verhaal is een redelijk typisch anime-drama met een hoop veldslagen en gevechten om de boel wat op te vrolijken. Moet zeggen dat ik de veldslagen best kon pruimen, iets wat ik in live-action variaten vaak helemaal niet kan. De regie hier is toch stukken beter.

't Is jammer dat er niet een wat boeiender verhaaltje achterzit en dat de setting mij niet meer aanspreekt. Maar verder een kundig werkje, lekker vlot, lekker bloederig en geweldig geanimeerd.

3.5*

Goed.

Weinig kwaliteitsverschil met het eerste deel. De film duurt voornamelijk iets langer waardoor er ook iets meer ruimte is voor drama, maar aan de combinatie van bloederige veldslagen en ridderdramatiek wordt niet geraakt.

Het levert hier wel wat unieke anime-scenes op, zoals het dansbal. Iets wat je normaal gezien enkel in live action cinema terugziet, Kubooka gaat er best oké mee om (zoals het shot van bovenaf als iedereen aan het dansen gaat).

Dit deel maakt een hoop duidelijk wat in het eerste deel nogal vaag bleef. Ik heb niet echt veel met het verhaal dus mij kon het eigenlijk niet zoveel boeien, maar voor fans van story arc zal het allemaal wel erg boeiend zijn. Ik bleef toch vooral zitten voor de rijke animatie en mooi georchestreerde gevechten.

Laat deel 3 maar komen, kwaliteit zal denk ik niet teveel verschillen en ook deel 3 zal wel met dezelfde pijnpunten kampen, maar het is vlot vermaak dat er best af en toe tussenkan.

3.5*

Leuk derde deel.

Eerste uur is gewoon een voortzetting van de eerste twee delen. Visueel best tof, maar veel te veel dramatiek en melige plotontwikkelingen. 't Is dat Studio 4°C ervoor zorgt dat er geregeld wat te zien valt, anders was het een stuk taaier geweest om door te komen.

Maar dan keert het in het tweede deel van de film. Ik wist op zich wel dat Berserk redelijk bruut was, maar dat het uit zou lopen in een ware gore/rape/tentacle fest had ik toch echt niet zien aankopen. Al helemaal apart om zoiets te zien met hoge production values, vaak ogen dit soort films toch vaak wat goedkoop (want extreme niche).

Leuk tweede deel dus, dat compleet ontspoort. Vast niet geschikt voor iedereen, maar ik vond het best leuk om nog eens zoiets te zien. Fijn nu iedereen tegenwoordig zijn Ghibli-ripoff probeert in elkaar te boksen.

Dikke 3.5*

Njah.

Docu gebouwd rond een blijkbaar beruchte scene (die ik eerlijk waar nog nooit ergens gezien had) komende uit een berucht TV-moment, deel uitmakend van een beruchte vete tussen twee voor mij onbekende heren. Er wordt veel over gedaan (het begin van de moderne televisie enzo), maar dat heb je al snel in docus.

De twee worden neergezet als erg intelligente personages, ze klonken ook wel als heren die veel tijd hadden om over dingen na te denken en meningen te vormen, maar echt volwassen komen ze jammer genoeg niet over. Hun gekibbel op TV was kinderachtig, het soort gedrag waarvan je hoopt dat mensen het in het 20s afleren.

Het staat inderdaad wel symbool voor een hoop droevige TV, hoewel meer in Amerika dan hier in België/Nederland heb ik het vermoeden. Twee tegengestelde partijen laten bekvechten als entertainment is hier volgens mij niet zo héél populair, zeker niet als op zichzelfstaand concept.

Het is een grappig stukje Amerikaanse geschiedenis, maar meer ook niet. De hypebuilding errond is eerder vervelend dan inzichtrijk.

2.0*

Hmmmm.

Troll 2 nooit gezien maar dat komt er binnenkort wel eens van vermoed ik. Toch maar deze docu opgezet, best onafhankelijk van de film te kijken bleek uiteindelijk. Halverwege vond ik het best leuk allemaal, maar het tweede deel werpt alleen toch een ander licht op deze film en zijn "fans".

Ironisch natuurlijk dat door de populariteit Troll 2 al lang niet meer te boek staat als de slechtste film ooit. Da's wel een klein probleem voor dit soort films. Eens ze hun niche gevonden hebben, zijn ze hun status eigenlijk meteen weer kwijt. Er leeft achteraf dan ook een gevoel dat nogal wat mensen niet écht fan zijn van de film, eerder van het idee "de aller allerslechtste film" en de commune die errond gebouwd wordt.

Verder ook wel zielig om zien hoe Troll 2 eigenlijk in alle serieux gemaakt is, althans door een halfgare regisseur die dat zo meent. En dan door het publiek eigenlijk vooral als prul belachelijk gemaakt wordt. Lachen met alles terwijl een hoop zo niet bedoeld is. Ook het nogal fake quoteje dat de hele tijd herhaald moet worden begint na een tijd niet enkel de hoofdrolspeler op de zenuwen te werken, maar ook de kijker.

De cast is toch ook vooral zielig. Beetje lachen met debielen is leuk, maar na een tijd wordt het toch ook wat zuur. Al helemaal omdat er een paar zijn die echt wel van het padje af zijn. Vond het laatste half uur eigenlijk vooral erg bitter, iets wat in schril contrast staat met het eerste uur en dat ook sterk teniet doet. De oprechtheid en de onschuldigheid van het eerste uur wordt volledig afgebroken, wat rest is een hoop kansarm volk en een hype waar nog maar weinig échte liefhebberij in te herkennen valt.

En zonder beide films gezien te hebben ... ik gok dat ik The Room beter aan z'n cultstatus ga kunnen linken dan deze Troll 2. Al zoveel amateuristische horrorfilms gezien dat de status van Troll 2 een beetje random aanvoelt.

Het eerste uur vond ik dit een beetje te vergelijken met de Anvil docu. Redelijk aandoenlijk en een gezond medelijden met wat naieve personen. Maar het laatste half uur laat een zure nasmaak achter.

2.5*

Niet 3-in-1, maar 3 voor de prijs van 1.

Het is op zich niet moeilijk te begrijpen waarom deze film in z'n tijd populair is geworden. Net na de oorlog is dit een geweldig actueel thema, Wyler deed het vooral slim door in deze film drie maal een andere versie van hetzelfde verhaal te vertellen.

Drie soldaten komen terug uit de oorlog en dienen zich weer aan te passen aan het gewone burgerleven. Een omschakeling die niet makkelijk is aangezien ze terug onderaan de ladder van de sociale rangorde moeten starten. Vond het vooral storend dat Wylver de drie verhalen niet genoeg van elkaar onderscheid. Hoewel het drama binnen elk verhaal wel anders is, is het verloop dat niet. Gewoon drie keer dezelfde film, in één film. En dat duurt dan uiteraard meteen drie uur.

De iets meer naturelle acteerstijl valt op, maar blijft toch erg beperkt. Visueel valt er weinig tot niks te beleven, de soundtrack is jammer genoeg een doorn in het oor. Immer aanwezig, ultramelig en gewoon een sentimentele draak. Het verheft de al wat platte verhaallijntjes tot soapie properties, mede door de redelijke luchtige sfeer waarmee alles gebracht wordt.

Een film die voor z'n drie uur nog redelijk vlot verloopt, maar nergens wist te boeien en me vooral gelaten en ongeïnteresseerd achterliet, daar waar de thematiek (zelfs los van de oorlog) nog best interessant had kunnen zijn.

Dat de klassiekerstatus van deze film later wat vervallen is (al komt hij toch nog in héél veel lijstjes voor) begrijp ik best, gezien de overrompeling van Oscars volgens mij vooral een kwestie van timing is geweest, dan dat het echt op pure kwaliteit verdiend werd.

0.5*

Matig.

Probeert af en toe wat edgy te zien, zit ook wat zwarte humor in, maar het geheel voelt wat geforceerd aan. De cameos (wat komt Liotta in hemelsnaam doen) passen niet echt bij een wat kleiner filmpje als deze, de omschakeling is wat bruusk (papa en zoontje die wild doen) en de relatie tussen Rockwell en Wilde is er ook eentje in de categorie wtf.

Af en toe wel grappig, het dorpse sfeertje wordt aardig weergegeven en het einde vermijdt een hoop clichés door een paar slimme twistjes, maar erg ver raakt de film daar ook niet mee. Het ontbreekt vooral aan scherpte en daadwerkelijk grappige comedy.

Niet verkeerd om een keertje te kijken, duurt gelukkig ook niet te lang, maar verder eentje die snel weer vergeten zal zijn. Rockwell kan absoluut beter, de rest van de cast is jammer genoeg wel op z'n plaats.

2.0*

Leuk leuk leuk.

Mix van Halloween en kerstvoer, al werkt hij misschien toch net iets beter tijdens de kerstperiode. Al is het maar omdat er tijdens Halloween al genoeg horrorwerk voorbijkomt en dit een geweldig alternatief is voor de zoveelste Home Alone repeat.

De film begint redelijk netjes. Braaf gezinnetje, warme kleurtjes en een oppasje dat op een 12-jarig ventje komt babysitten. Niks aan de hand, behalve misschien wat verrassend schunnige taal links en rechts. Maar ach, het is 2017 en tegen een linkse scheen schoppen kan af en toe deugd doen.

Trailers kan je best links laten liggen, jezelf door de film laten verrassen is gewoon het leukst. Needless to say, het verloopt allemaal net iets anders dan Halloween. Levi Miller's transformatie is best cool, hij komt echt een heel eind, maar het helemaal over de streep trekken lukt hem net niet. Soms acteert hij nog net teveel als een volwassene, daar waar dat natuurlijker had gemogen.

Maar da's een klein puntje van kritiek, want verder een heerlijk zwarte comedy. Fijn geacteerd, mooi in beeld gebracht, origineel verloop en met een lekker gemene lach geserveerd. Heerlijk tussendoortje dit. Gelukkig zit er nog een mid-credits scene in die het einde ook nog terug rechttrekt, daarmee valt er zeer weinig op deze Better Watch Out aan te merken. Aanradertje.

3.5*

Best boeiend.

Vooral omdat de docu toch relatief op neutraal terrein blijft. De sterke statements blijven uit en de makers volgen vooral de battle tussen Herbalife en Ackman, die elk veel te winnen hebben bij de uitkomst van het verhaal.

Toch altijd boeiend om te horen welke financiële constructies opgesteld worden om geld te verdienen. Tegen een bedrijf gokken om het daarna zelf onderuit te halen lijkt op een vage constructie, maar omdat Ackman zogezegd vanuit ethische drijfveren handelt wordt het plots een stuk complexer.

Ook het verhaal van Herbalife is niet altijd even eenduidig. Wel duidelijk is dat het zo opgezet is dat de beloften nooit ingevuld kunnen worden, anderzijds wordt de persoonlijke verantwoordelijkheid wel érg snel van de hand gedaan.

Beetje jammer dat het einde erg afgeraffeld overkomt. Net op het moment dat het écht interessant wordt, krijg je een paar tekstjes voorgeschoteld en is het afgelopen. Maar verder wel een boeiende doc die een interessante kijk biedt op een redelijk complexe situatie.

3.0*

Leuk.

Film kent inderdaad dezelfde opzet als de David Brent/The Office film. Het is uiteraard meer van hetzelfde, alleen binnen een iets ander kader. De originele shows zijn redelijk kort en hoewel leuk, ook wat triviaal. Ze zijn eigenlijk te kort om veel indruk te kunnen maken, dan werkt het in een film toch iets beter.

Nadeel is dat je niet 80 minuten interview kan tonen, dus moet er ook nog wat verhaal bij. Dat stelt uiteraard niet veel voor, maar deze film wil gelukkig ook niet anders dan een volbloed comedy zijn. Zo valt er tussendoor toch ook nog best wat te lachen.

Maar uiteraard zijn de interviews het leukst. Allicht best dat je de originele show al kent, omdat Galifianakis' humor toch wat gewenning nodig heeft, maar de botte vragen zijn absoluut geniaal. Vooral tijdens de outtakes op het einde blijkt dat de geinterviewden er verder ook veel plezier in hebben, maakt zo'n mensen toch altijd iets sympathieker.

't Is allemaal erg eenvoudig, maar ook gewoon erg grappig. Voor liefhebbers van de show die niet gaan zeuren over "'t is niet veel meer dan een lange aflevering".

3.5*

Wat schiet er nog van over?

Niet zo heel veel meer. Een luchtig sfeertje, zonnige setting en misschien een handvol geinige momentjes. En niet te vergeten de chase in het begin, die mocht er wel nog zijn. Lekker veel kapotte autos, zonder CG.

Maar verder ... Murphy is eigenlijk redelijk irritant (dat domme lachje is gewoon dom, niet leuk), de rest van de acteurs gewoon slecht, visueel zéér mager en ook het deuntje, hoewel bekend, is niet aan te horen.

Cheesy 90s cop flick met andere woorden. Vroeger was het een stuk frisser, grappiger en luchtiger, ondertussen is het redelijk verouderd, aan de trage kant en laat het een eerder grijze indruk achter, ondanks de zonnige setting.

Misschien dat de vervolgen iets leuker zijn. Vroeger vond ik dit best fijne films, veel meer dan dat "vroeger" gevoel en wat luchtigheid blijft er niet van over.

2.0*

Meer van't zelfde.

Bijna een herwerking van de eerste film zelfs. De opzet van bepaalde scenes, de personages, de muziekjes, het komt zo uit deel 1. Ondanks dat dit tweede deel van de hand van Scott komt, blijkt toch maar weer dat dit een wat mindere periode in z'n carriere was.

Allemaal erg braaf vooral. Murphy is sowieso bekend op z'n wat makkelijke humor (in z'n films dan toch), maar ook de actiescenes zijn wat gewoontjes. Het plotje is een herhaling van zetten, echt geweldig boeien dat het niet.

Murphy's vervelende lachje is gelukkig wel een beetje bijgewerkt, het is allemaal misschien nét iets vlotter, maar dat wordt wat verpest door het gevoel alsof je naar een remix van deel 1 zit te kijken. Mnee, doe mij maar de post-2000 Scott. Dit wat oudere genre werk van hem springt er niet genoeg uit.

2.0*

Niet best.

Her lijkt één grote reclame voor Wonder World, ware het niet dat het niet eens een echt park is. Vreemdste stukje fake product placement dat ik ooit ben tegengekomen in een film. Met Landis aan het roer is het in ieder geval allemaal wat kinderachtiger geworden, wat de film geen goed doet.

De twee vorige films waren ook niet al te best, dit soort simpele filmpjes hebben het lastig om de tand des tijds goed te overleven, maar Landis was blijkbaar niet de juiste regisseur. De humor was compleet zoek, de setting oogde armoedig en het plotje was slaapverwekkend.

Geen verrassing dan dat er nooit een vierde deel gekomen is. Heb niet veel met Murphy als acteur, toch vreemd hoe anders zijn podium-persona is. Vond deze reeks vroeger wel aardig, maar 20 jaar later blijft daar bedroevend weinig van over. Niet dat ik geweldig veel van deze reeks verwacht had, maar toch.

1.0*

Oef.

Dugan is ondertussen één van de grootste Happy Madison regisseurs, maar daarvoor had hij ook al aardig wat filmpjes op z'n naam staan. Deze maar eens geprobeerd, maar dat was blijkbaar geen al te best plan.

Everybody Was Kung Fu Fighting. Als je het over ideeënarmoede wil hebben, er is geen betere indicatie dan dit nummer te gebruiken in, rondom of zelfs maar in de buurt van een martial arts scene. Dugan steekt het er twee keer in. De rest van de soundtrack is trouwens ook een hele belevenis. Vage dance-achtige nonens die zo slecht is dat er toch nog enigszins mee te lachen viel.

Verder veel fysieke humor met Farley als lompe dikkerd. Erg hoogstaand is het niet, Dugan doet niet eens veel moeite om er wat van te maken en Farley zelf is te nadrukkelijk om grappig te zijn, al zijn er nog wel een paar momentjes die een kleine glimlach teweeg brachtten.

Eéntje om snel te vergeten wat mij betreft. Dugan maakt tegenwoordig leukere dingen, zal ooit nog wel eens een oudere van hem proberen maar mijn verwachtingen liggen wel érg laag ondertussen.

1.0*

*brrrr*

Hoewel Kidman en Ferrell afzonderlijk wel te pruimen zijn is het echt een onmogelijk stel. Verder kent de film wel een (klein) aantal komische momenten, maar die zitten verstopt in een hypermuf romcommetje.

Ken de originele serie ook niet, dat zal het al wel wat minder maken. Maar de hele setup is nodeloos complex voor een filmpje als dit. Er wordt ook belachelijk weinig mee gedaan terwijl de film de bekende paden bewandelt.

Nog wel een paar aardige bijrolletjes, maar wat mij vooral irriteerde was de eeuwig doorjengelende soundtrack vol extreem duffe liedjes. Volgens mij is de film eens zo leuk zonder geluid aan.

1.0*

Matig.

Ken het origineel niet, wist niet eens dat dit een remake was. Als het origineel echter hetzelfde lame einde kent dan hadden ze beter een andere film geremaked. Voelt aan alsof men nog 10 minuten film over had, het verhaal plots op was en men in aller ijl nog wat bij moest verzinnen.

Verder wel een oké filmpje, maar je moet er ook wel een beetje zin in hebben. Het is eerder solide dan goed, maar het verhaaltje amuseert wel en de acteurs zijn ook niet heel vervelend. Beetje slow-moving soms en de film passeert echt alle stationnetjes, maar de zaak is op zich interessant genoeg.

Gebeurt me zelden dat een twist mij zo irriteert, maar hier vond ik het zo bij de haren gegrepen + het haalt het solide karakter van al wat ervoor kwam uiteruit. Onnodig en jammer, maar hoort ook wel een beetje bij de tijd waarin hij uitgebracht werd.

2.5*

Fijn.

Geen onaardige inkijk achter de schermen van het hele Bollywood gebeuren. Een aantal mensen worden gevolgd zonder veel oppoets. Dat maakt dat 54 minuten redelijk kort zijn en de informatiedichtheid redelijk laag ligt, anderzijds is het een verademing om een docu als deze te zien die niet wat probeert te verkopen.

Met sommige personen loopt het goed, met andere gaat het langzaamaan bergaf. De blanke acteur en naar Amerikaanse normen racisme, de opkomende item girl en haar wat bedeesdere vriend, de afgevaardige van de vakbond en een mannelijke visagist die eruit ziet als een vrouw (niet helemaal duidelijk of hij nu vol voor de travestie gaat, denk het eigenlijk niet, maar net die understated behandeling maakt het boeiender en minder geforceerd).

Bollywood is niet echt mijn ding, ook dat maakt deze docu duidelijk. Het is een zeer eigen wereldje met een duidelijk doelpubliek waarin veel geld kan verdiend worden, maar ook veel dromen stuklopen. Naast de glimmende front is er toch ook vooral veel armoe te zien in deze docu.

Aardig document, heel open en eerlijk, wat op zich al een verademing is. Jammer dat het nogal kort is en inhoudelijk net iets te pover is.

3.0*

Meteen ook maar even de derde film gezien.

Vond het niet veel beter of slechter dan de eerste twee delen, al is het wel wat anders. Wat serieuzer opgevat, wat betere effecten ook. Het oogt allemaal wat beter, wat de film daardoor wel verliest is z'n knullige charme.

Uiteindelijk is het vooral een 0 operatie. Goor wordt het nergens, grappig enkel tijdens de eindcredits. Dat muisje tegen die penis was hilarisch. Waarom dan niet meer van dat soort geinigheden tijdens de film ? West blijft verder een geinig personage, de rest van de cast is als vanouds barslecht te noemen.

Ga dan ook niet meer of minder geven dan de andere delen. 2* voldoen hier wel, voor wat lollige stukjes en fijne effecten. Maar weer blijkt dat een film als Braindead een hoop andere films totaal overbodig gemaakt heeft. Dit zijn maar makke afkookseltjes, die gelukkig hun roots meehebben.

2* dus, plat vermaak, niks meer.