Opinions

Meevallertje.

Had hier weinig van verwacht, het begint ook niet al te best eigenlijk. Het gedoe met de Cubanen is flauwig, maar eens het boek start wordt het snel een stuk leuker.

Er hangt een lekker luchtig sfeertje. Niet expliciet grappig, maar wel geinig en vlot. Wilson echt perfect voor deze rol, Hudson is wat minder boeiend maar is ook niet vervelend.

Visueel zijn de boekstukken best aangenaam, de rest is een beetje droog maar de film poogt dan ook niet geweldig gestileerd over te komen. Uiteindelijk vooral een vlot filmpje dat hoe langer hoe beter weet te overtuigen.

Grote cinema wordt het nergens, het is ook nooit meer dan een geinig opvullertje, maar daar stelt de film zeker niet in teleur. Eerste echte voldoende voor Reiner.

3.0*

Carell en Disney.

Toch een wat gekke combinatie, al heeft Carell ook wel een stijltje wat past in dit soort filmpjes. Toch altijd iets gemoedelijker/rustiger dan z'n kompanen. 't Is in ieder geval een volbloed Disney film geworden, meligheid en al.

Vooral de kindjes zijn echt niet te harden. Ed Oxenbould is een slecht acteur, z'n kinderromance best creepy en z'n zus is ook niet alles. Enkel Minnette als iets oudere broer doet het wel aardig. Carrel zelf ook natuurlijk, Garner is een wat irritant mens, maar dat vlot wel voor de rol die ze speelt.

Af en toe weet de film wat gegrinnik te ontlokken, maar uiteindelijk is het toch vooral op jongere kijkers gericht, met een hoop schoolproblemen (en wat ouders met kinderenproblemen voor de mamas en de papas die meekijken). Erg braaf ook allemaal, maar daarvoor is het Disney kinderenentertainment natuurlijk.

2.0*

Lollig.

Fake docu over een film die gemaakt wordt. Een wat experimenteel gebeuren waar de acteurs niet goed weten in wat voor film ze terecht zijn gekomen. Een film die volledig voor green screens opgenomen wordt en waar het vooral om comedy draait, maar waar bitter weinig te lachen valt.

En dat is dan op zich weer best grappig. Javier Botet is altijd een hoogtepunt, ook wanneer hij zich niet als monster verkleedt. Maar ook Berto Romero weet positief op te vallen en draagt de film op een best droge maar aandoenlijke manier.

Het is dan ook droogklotenhumor. Beetje lachen met film, regisseurs en acteurs. Op het einde zit ook echt een treffende scene, met de idiote jump die niet in de film zit maar wel beter geacteerd moet worden. Op dat soort momenten is deze Something Huge op z'n best.

Het is vooral een apart dingetje, dat niet te lang duurt en origineel uit de hoek weet te komen, maar qua impact mist het af en toe toch net wat doel. Komt misschien ook omdat het einde een beetje wegdeemstert, of omdat het net allemaal iets teveel mockumentary aandoet, ondanks dat het nooit echt geloofwaardig overkomt. Maar wel vermakelijk voor een keertje.

3.5*

Zeer flauw.

Ik heb de serie nooit gezien, dus ik mis sowieso van familiariteit met het personage. Al duurt dat ook maar 30 minuutjes, wat veel variatie en/of diepgang zit er uiteraard niet in. Veel haalt het ook niet uit, want Cohen's Ali G wordt er doorheen de film niet leuker op. Bij de andere Cohen typejtes had ik dat probleem ook niet trouwens, dus het is toch vooral wat met deze film.

Het ziet er ook gewoon zo goedkoop uit. Niet docu-achtig, gewoon rommelig en klungelig. Het is en blijft een comedy natuurlijk, maar dat ze de basics van filmerij onder de knie hebben mag je toch wel verwachten. Dat bleek toch niet altijd het geval.

De humor is ook niet geweldig. Makkelijke grapjes die erg pover gebracht worden. Het is allemaal erg voorspelbaar, erg simpel en soms zelfs een beetje genant, maar dan op de verkeerde manier. Er zijn een paar momentjes waar de film een klein beetje opleeft, maar die zijn op 1 hand te tellen.

De luchtigheid en het tempo redden de film nog van de totale ondergang, maar erg veel positiefs valt hier verder niet over te zeggen.

1.5*

Wel redelijk.

Leuk om het verhaal van Alice te zien in zo'n "update". Zaten best originele en leuke ideetjes in.

Toch is het jammer dat dit geen echte film is en het serie-gehalte vaak iets teveel overheerst. Zo zijn bepaalde effecten nog wel te doen (als het statisch is), maar wanneer er vanalles moet bewegen ziet het er vaak vreselijk slecht uit (de flamingoscenes en die Jabberwockey )

Acteerwerk valt wel mee. Veel typische bijrolacteurs die best aardig hun best doen om de veel freaky personages vorm te geven.

In vergelijking met Burton's nieuwe film niet super, maar het gegeven is origineel genoeg en de creativiteit maakt hiervan toch een aangenaam serietje.

2.5*

Dubbel gevoel.

Enerzijds een opvallend fantasierijke film voor Disney. Boekverfilming of niet, dit is toch iets wat niet echt binnen het Disneyarsenaal past. Veel aparte figuren en vage scenes. Zeker positief.

Minder zijn inderdaad de resem aan liedjes. Las dat de NL synchronisatie onduidelijk was, maar dat is de Engelse ook al wel. Verder erg veel muziek en nogal druk gezang overal. De "onverjaardag" vond ik eigenlijk nog het minst leuk, vooral omdat het daar allemaal te druk was. En vanwege mijn haat tegen alles wat met dansend servies te maken heeft.

De scene met de rups vond ik veruit het mooist, maar ook de finale is leuk gedaan. Deze film bewijst toch maar weer dat Disney meer heeft dan enkel keurslijffilms maken. Alleen is het jammer dat deze zo hard steunt op de muziek.

Verder blijft het mij ook opvallen hoe weinig Disney met schaduwen werkt. Bijna elk kleurvlak is egaal. Veel makkelijker te animeren uiteraard, maar het maakt de figuurtjes wel vaak érg plat. Hoort een beetje bij hun stijl want ook in recentere films doen ze het nog steeds niet, maar echt mooi vind ik het niet.

Apart, maar het had iets minder ADHD gemogen 2.0*

Erg leuk.

Gezien in sprankelende 2D, en best dankbaar daarvoor. Extra kunnen genieten van alle kleurenpracht. Maar het is uiteindelijk toch vooral de geweldige mix van CG en live action die een soort van gestoord live action comic gevoel weet over te brengen. Met als uitschieter de rol van Carter als Red Queen.

Verder een simpel verhaaltje, waar Burton gelukkig ook niet te lang bij blijft stilstaan. Hij verliest zich af en toe wat in onzinnige scenes, maar die zijn net de leukste om volgen.

Die dikke tweeling vond ik trouwens nog het leukst. Zagen er ook geweldig komisch uit. Verder vond ik het ontbreken van Burton's donkerdere kant hier een groot voordeel, vind dat toch meestal niet zo goed werken.

Ben geen enorm Burton fan, maar zo mag hij ze nog maken. Erg vermakelijk en prachtig in elkaar gedraaid.

4.0* en een uitgebreide review

Beduidend minder.

De eerste van Burton vond ik toen nog wel de moeite, dit vervolg kwam echter op naam van Bobin, een regisseur die eigenlijk nog niks bewezen had en met deze film vooral bewijst dat hij een zeer matig regisseur is, die het meer van de mensen rondom hem moet hebben (en de franchises waarin hij werkt).

Visueel is het nog steeds wel de moeite, al wordt er veel minder bij het visuele stilgestaan. Burton kan iets wonderbaarlijks er ook zo laten uitzien, in deze film is het toch maar vooral achtergrond voor een overdaad aan verhaalkronkeltjes. Met z'n 113 minuten zou je verwachten dat er toch wel wat tijd was om af en toe eens stil te staan bij bepaalde zaken, maar blijkbaar moest het verhaal zo uitgebreid dat de sfeer daar de dupe van werd.

Acteerwerk vond ik ook niet best hier, met een draak van een Depp en een zielloze Wasikowska. En zo baggert de film van begin naar einde. Geregeld zijn er wat mooie dingen te spotten, maar dan moet je vooral oog hebben voor achtergronden en niet teveel op het gemekker op de voorgrond letten. Beetje jammer vervolg, maar Disney is een melkfabriek. Hopelijk is het hiermee dan wel afgelopen.

2.5*

Verrassend leuk.

Vind het werk van Mappa meestal niet geweldig, en ook de pogingen om de Shinkai magie te evenaren leveren meestal niet teveel op, maar deze anime weet het erg goed te doen. Mede omdat de fantasiewereld eerder beleefd moet worden, waardoor je toch zeker tijdens de eerste helf redelijk goed moet opletten.

Visueel is het erg netjes. De characters designs waren niet geheel mijn ding, maar de rest ziet er erg mooi uit. Ook fijn dat er een redelijk kalm sfeertje hangt, geen al te gehaast gedoe. Verhaaltje weet ook wel te boeien, soundtrack is functioneel maar had iets eigenzinniger gemogen.

4.0* en een uitgebreide review

De film is matig ... maar heb nu eenmaal een bias voor Giger. Wat zijn die aliens toch lekker slijmerig, druiperig, gemeen en gewoon plain evil. Daarnaast zien er nog eens extreem sexy en gestroomlijnd uit. Kan me moeilijk een beter gedesigned 'monster' voorstellen. De film op zich is best draagbaar, en krijgt ergens rond de 2.5* a 3*, de aliens (en de Giger landschappen, zoals het kanon) verdienen nog een extra *.

Wat me wel stoort aan deze film is dat Ripley het overleeft. Zeg nu eerlijk, tegen een alien ... wat voor kans maak je. Zal wel m'n bias zijn die meespeelt, maar kan het toch niet goed hebben. Aliens zijn veel te cunning en evil om het onderspit te delven. Maar jah, wat doe je eraan. Het doorsnee filmpubliek wil het nu eenmaal niet.

Oké, maar niet meer dan dat.

De link naar de short uit VHS2 is niet zo'n vreemde, anderzijds was dan ook niet meteen een fragment dat omviel van originaliteit. Qua stilering ook nog een stuk beter dan deze film trouwens. Maar soit, puur genrewerk dus, met Area 51 aliens en een autistisch jongetje met een camera. Hoe het hem vergaat zie je al tijdens minuut 1 (beetje jammer), de rest van de film documenteert de aanleiding).

Eerste 45 minuten zijn wel sterk. Leuke introductie, degelijke familie, met een climax halverwege in de tunnel. Ook de vogelscene daarna was best de moeite. Eens in huisje aangekomen raakt de rek er een beetje uit en blijft de film te lang stilstaan. Daarna wordt het vooral héél wazig en héél donker. Beckerman mist daar een beetje kunde om het allemaal tot een goed einde te brengen.

Iets teveel audiovisuele ruis, ook niet altijd op de juiste momenten. Maar er zitten een paar sterke scenes in en het duurt gelukkig allemaal niet te lang. Best degelijk genrevermaak dus, maar Beckerman moet nog even oefenen om alle kneepjes van het vak onder de knie te krijgen.

2.5*

Wel een aardig filmpje.

Lekker luchtig gefilmd, paar visueel fijne scenes, hier en daar leuke effectjes. Niet meteen een echt "lol" comedy, maar meer een luchtig relaas met hier en daar enkele larger than life personages.

Veel meer valt er niet te zeggen over dit soort filmpjes. Je vindt het vermakelijk of niet, verder is er niet veel aan. Ik vond het dus best vermakelijk.

3*

Hah.

Op de één of andere manier vind ik het toch altijd wel redelijk interessant om dit soort shlock te kijken, al is het maar om na te gaan op welke manier ze dit soort onzin proberen aanbrengen. In die zin is deze Alien Contact nog redelijk goed gemaakt, maar de concurrentie in dit "genre" is dan ook moordend.

De film is een soort van docu, maar dan zonder interviews. Je hebt gewoon de voice-over die vertelt waar het allemaal om draait. Op de achtergrond heb je wat computer animaties en ruwe beelden die als ondersteuning voor de theorieën dienen. Niet meteen erg artistiek of erg overtuigend, maar ach.

Als introductie krijg je wat simpele wetenschap. Zaken die aanvaardbaar klinken en je als kijker toch enigszins geruststellen. Maar eens dat gevoel gesettled is worden er al snel wat andere zaken bijgegooid. Plots zijn er beelden van UFOs die nergens in twijfel getrokken worden, en wordt er over aliens gesproken alsof het de meest normale zaak van de wereld is.

De verhalen die bovengehaald worden steunen ook enkel op onbekende factoren, die uitgebuit worden om zo een verhaaltje op te hangen over aliens en communicatie. De film is ook niet zo geïnteresseerd in het naar voren brengen van één solide theorie, maar springt van theorietje op theorietje, zolang het maar enigszins "plausibel" klinkt.

Naar het einde toe is het onzin op onzin op onzin, die op de meest serieuze manier gepresenteerd wordt. Het blijft ongelofelijk dat dit soort onzin geproduceerd kan worden, enkel interessant om te kijken hoe ze dit soort crap proberen verkopen. Alien Contact doet nog wel z'n best op dat gebied, maar da's ook het enige positieve dat er over deze docu te zeggen valt.

0.5*

Rommel.

Mijn verwachtingen en wensen liggen niet zo hoog als het gaat om een nieuwe Alien film. Een simpele, moderne update van Aliens is meer dan genoeg wat mij betreft. Met een ietwat slickere setting, wat extra alien fun en een Queen die misschien iets meer screentime krijgt omdat technische beperkingen niet meer zo'n issue zijn?

Maar Scott is met iets heel anders bezig. Hij meent blijkbaar dat hij boeiende verhalen in het Alien universum kan vertellen. Daarom dat deze nieuwe Alien film meer dan 120 minuten duurt en soms ook meer aanvoelt als een Blade Runner aanhangel (want die werelden moeten blijkbaar ook verwoven worden) dan een serieuze toevoeging aan het bestaande Alien gebeuren.

De lange intro met een hoop oninteressante personages en cliché ontwikkelingen is erg saai. De nieuwe planeet is erg gewoontjes (een paar bergen en 't is weer slecht weer), de Prometheus link is eerder vervelend want dat was ook al geen beste film en het gehele Walter vs David verhaal is gewoon een enorme domper. Al helemaal als Scott er een Alien origin story mee probeert op te zetten.

De tragere scenes zijn brak slecht geregisseerd. Lompe dialogen, kitscherige momenten (die fluit scenes ) en misplaatst pogingen om iets serieus op te bouwen in een verder simpele actiefilm. In die zin is de eerste scene al veelzeggend. Groter probleem is dat wanneer het xenomorph time is, de film geen sikkepit beter wordt.

Sowieso moet je eerst een stuk of 5 rejects door voordat de échte xenomorph éindelijk ten tonele verschijnt. Maar zelfs wanneer die in beeld is slaagt Scott er niet in enige dreiging van het beest te laten uitgaan. Daar moet je als regisseur echt goed je best voor doen, want het basis design van Giger blijft niks minder dan geniaal. Maar slecht camerawerk, een veel te vluchtig tempo en een gebrek aan onscreen geweld (al zal hij weer wel een director's cut achter de hand houden voor dubbele verkoop) maken het tot een extreem flauwe film.

En als ultieme doodsteek van de film de debiele manier waarop de xenomorph weer aan z'n einde komt. Wie zit er in godsnaam te wachten op een hoop lullige personages die het overleven.. En daarna nog eens proberen uitpakken met die Walter/David twist ... Scott is flink de weg kwijt en het is hoog tijd dat hij gewoon op pensioen gaat. Hij heeft niks interessants te vertellen en zijn rehash van het verleden is een stuk minder strak en edgy.

De xenomorph zelf ziet er wel goed uit. Maar hij zit er misschien 10 minuten en hij krijgt 1 scene waar hij een beetje cool oogt (de douchescene). Heeft Blomkamp daarom z'n hoop op een eigen Alien film moeten opbergen? Uiterst teleurstellend, net zoals deze 2 uur durende ramp.

1.0*

Het moet een warme zaterdagnacht/zondagmorgen geweest zijn, wanneer enkele gedrogeerde en zwaardronken suits besloten de nieuwe Alien film in handen van Jeunet te laten. Me niet verkeerd begrijpen, ik ben een grote Jeunet fan, maar om het levend geworden cyberpunk creature in handen te geven van de sprookjesprins, daar kan niks goeds uit komen.

Alien IV is precies wat je van de film op voorhand kon verwachten. Ja Jeunet heeft prachtig camerawerk, maar wat staat het hier belabberd. Aliens heeft nooit zover afgestaan van het originele concept van Giger. De settings zijn mooi, en ook de Alien zelf (iig, het basismodel) ziet er heel wat knapper uit dan in de vorige films. Enkele prachtige scenes wanneer de Aliens nog gevangen zitten. Tot zover het positieve nieuws.

De queen, de CGI aliens en die ronduit zielige kruising tussen mens en Alien (is this a joke ?) zien er niet uit, de humor is zo geforceerd dat het echt niet meer grappig is, het verhaal (cloning, kruisingen, DNA en nog wat) zo overdreven en onAlien-like dat het lachwekkend is, en de acteurs zo beroerd dat het soms eerder op een comedy leek. Ik waardeer Jeunet enorm, maar dat hij de volgende keer alsjeblief met z'n fikken van dit soort werk afblijft.

1* voor de mooie scenes in het begin, de rest is een belediging.

Verre van een slechte film, maar ik ben hier blijkbaar één van de enige die zich stoort aan de character development. Leuk in dramas, daar niet van, maar in dit soort films hoef ik het allemaal niet.

Het "bad-ass SOB!" gevoel van de tweede film is zowaar bijna helemaal weg, en de Alien in dit derde deel is eigenlijk redelijk banaal. Prachting ding nog steeds, maar al te veel dreiging gaat er niet meer vanuit. Setting is verder wel oké, en ook de crew is best een aardige bende bij elkaar, alleen had het dus best allemaal wat grauwer en rauwer gemogen, de stijlkloof met de setting en de Alien is hier net iets te groot.

3* voor een leuke film, maar gemist potentieel. En mag ik een oproep doen aan alle regisseurs van volgende Alien films om de beestjes nu eindelijk ook eens een overwinning te gunnen. Bij deze

Moeilijk.

De Director's Cut bidet eigenlijk geen enkele meerwaarde. Wat meer character building in het begin van de film, maar de personages zijn toch ruk dus who cares. Het vertraagt de boel ook alleen maar, terwijl de film toch vooral actie en xenomorphs te bieden heeft. Beter dus maar de originele cut kijken.

Visueel heeft deze film het ook wat moeilijk. De effecten zijn echt op het randje en je merkt veel te sterk dat ze de xenomorphs maar zelden écht in beeld durven brengen. Cameron doet z'n best om de suggestie hoog te houden, maar anno 2017 is dat nog amper afdoende. Gelukkig is de BR oppoetsbeurt wel de moeite en ziet de setting er nog steeds cool uit.

Wat de film ondertussen mist aan afwerking wordt deels opgevangen door randnostalgie. Omdat ik de Alien games eigenlijk beter vind dan de films zijn er een hoop details in deze Aliens (de motion tracker, de sound effects) die een stuk leuker zijn vanwege game nostalgie eerder dan film nostalgie. Waarbij deze film nog steeds de oorspronkelijke bron is natuurlijk. Het maakt de waardering voor deze film wat complexer, maar anno 2017 werkt het nog net. Ik vrees alleen of dat binnen 10 jaar nog steeds het geval zal zijn.

4.0* en een uitgebreide review

Matig.

Ik heb het niet zo op natuurdocus, maar voor wat onderwaterpret ben ik meestal wel te vinden. Toch beantwoord deze film niet helemaal aan de standaarden. Wie hoopt een rijke onderwaterfauna te zien komt redelijk bedrogen uit. Er zitten een paar leuke beestjes in, maar niet wat je van een docu van 90+ minuten verwacht.

Verder een hoop gedoe over garnalen, krabben en warm water. Vanuit een wetenschappelijk perspectief redelijk boeiend, maar echt interessant wordt het niet verteld. Verder vond ik het gezemel over leven buiten Aarde niet al te best. Flauwe CG modelletjes en een hoop gedroom dat op weinig gebaseerd lijkt.

Werd verder ook aardig moe van de overenthusaiste crew. Alles is amazing en fantastic, lekker opgeblazen Amerikaans dus. Nu zal het voor de mensen aanwezig ook wel leuk geweest zijn, maar de docu is naar mijn mening toch iets te blij. Zelfs tegenslagen worden aangewend om wat moralistische lesjes aan op te hangen.

Zitten boeiende momenten in, maar als docu zelf niet echt geslaagd.

2.0*

-_-

Laat ik eerlijk wezen, ik ben deze docu niet begonnen met torenhoge verwachtingen. Of zelfs maar het idee dat ik op welke manier ook overtuigd zou worden van "aliens on the moon". Het was meer een vreemde fascinatie met idioterie en een zekere nieuwsgierigheid naar hoe erg het zou zijn waardoor ik deze toch maar opgezet heb.

Het grappige is eigenlijk nog dat deze doc niet eens zoveel afwijkt van het klassieke documentaire formaat. Grootste stellingen worden geponeerd als waarheid, "wetenschappers" en "onderzoekers" komen hun mening geven en kritische vragen worden veelal geweerd of komen erg snel langs, om niet al te veel twijfel te zaaien bij de kijker. Al is het dan nog wel netjes dat de intro afsluit met de wijze woorden "... so you can make up your own mind". Da's zelfs nog minder pusherig dan de meeste docus van tegenwoordig.

Verder zijn het een hoop onscherpe fotos waarachter de meest idiote theorieën blijken te schuilen. Beetje jammer ook dat het materiaal blijkbaar erg beperkt was en steeds dezelfde fotos en animaties voorbijkwamen, dat maakte de docu er ook echt niet beter op.

Ik sta verder niet negatief tegenover het idee van buitenaards leven, maar aliens die schotelantennes bouwen op de maan ... mnee, met dat soort ongein hoef je bij mij niet aan te komen. Deze docu verandert daar helemaal niks aan. Integendeel zelfs.

0.5*

Erg matig.

Het helpt echt niet dat ik het origineel reeds kende, met al het geld dat er in Hollywood voorhande is verwacht je dan toch wat meer, maar uiteindelijk is dat net hetgene wat een film als deze in de weg staat. Want het moet toch allemaal zo braaf en netjes.

Alita is een redelijk kick-ass manga/anime, eentje waar er duchtig op losgehakt wordt en de actie snedig is. Daar schiet echt helemaal niks van over hier. De gevechten zijn tam, de wereld waarin alles zich afspeelt is veel te klein en de tienerromance is te melig.

Acteerwerk is trouwens ook vreselijk. Waltz oogt compleet onwennig, Salazar ziet er zelfs onnozel uit en Connelly is ook niet geschikt voor dit soort rollen. Niet dat deze film nu zo zwaar op z'n acteurs steunt, maar het helpt ook niet wanneer ze de halve film lang verdwaald lijken.

Verder wel aardige CG, maar dat mag je ook wel verwachten met dit budget. Het was vooral afwachten hoe men bepaalde key scenes zou vertalen naar live action, maar er was eigenlijk geen enkel moment dat écht goed overkwam. Hopelijk is men wijs genoeg om hier geen vervolg aan vast te breien, dat kan alleen maar fout aflopen.

2.0*

Matig.

Als kind maakte deze film best indruk, maar toen was ik ook nog best jong. Vooral het verhaal zelf klonk toen érg sterk, zeker wanneer er nog wat kannibalisme aan te pas komt. Dat sprak wel aan toen, zelf als zat het dan verpakt in drama eerder dan horror.

Zoveel jaren later blijft er beduidend minder over van deze film. De crash van het vliegtuigje oogt best knullig, het acteerwerk is zeker niet van iedereen even goed en ondanks de mooie setting weet de film visueel toch niet altijd even goed te overtuigen. Na verloop van tijd wordt het ook best repetitief, maar dat ligt ook deels aan het bronverhaal natuurlijk.

Het blijft verder wel een redelijk attractief verhaal en de oplopende bodycount zorgt er voor dat je nooit echt zeker weet wie het gaat overleven (al geeft de invulling van de acteurs wel een beetje weg natuurlijk). Einde is een beetje afgeraffeld, maar na dik 2 uur kon ik daar wel vrede mee nemen. Geen verkeerde film, maar er ligt duidelijk wat stof op. Maar voor een keertje, zo'n 25 jaar later, best goed te doen.

2.5*

Ben ik het wel mee eens. Prachtige auteur, en dat lijkt Kitamura ook wel te vinden (hij verfilmde ook Sky High van dezelfde mangaka). Anyway, ik stoorde me minder aan de trage uitwerking, dan wel aan de CGI op het einde, die afschuwelijk was. Slechte vechtscenes, en dat voor een man die Versus in elkaar knutselde.

Blijft in ieder geval wel een leuke film, vooral in het begin dan. Zeer sfeervol. 3*

Hmm.

Weer zo'n docu die je veel mooie verhalen voorschotelt, maar waar je je achteraf toch van moet afvragen waarom het zo'n obscuur iets blijft dan. De schuchtere pogingen die gedaan worden om de medische wereld als ongeïnteresseerd af te schrijven geloof ik niet zo.

Verder ook geen al te prettige docu om kijken. Alzheimer is niet bepaald de leukste ziekte en ondanks dat iedereen dolenthousiast reageerde op de resultaten vond ik het nog steeds niet geweldig lucide. Maar neem aan dat het voor de betrokkenen wel een hele opluchting was.

Dit soort pseudo-wetenschappelijke docus laten bij mij toch altijd een nare nasmaak achter. Ik geloof het nooit zo. Komt omdat de personen in de docu vaak niet echt betrouwbaar ogen, dat er te weinig kritiek is op zichzelf en allicht ook omdat ik iets meer vertrouwen in de wetenschappelijke wereld heb. Al zijn er wel meer verhalen die bevestigen dat medicijnen big business zijn en dat soms primeert boven het beter maken van mensen.

Als docu niet echt geslaagd dus, ook al klinkt het uitgangspunt redelijk geloofwaadig.

1.5*

Aanschouwend hangend vanuit de bank, waaruit vast een best ludiek stop-motion filmpje had kunnen rollen als je elke minuut een foto had gemaakt.

De film/theater wereld die de film/theater wereld "ontmaskerd" maar zelf zo ingenomen is met de film/theater wereld is een vreselijk fout cliché en ook best irritant. Oh wat zijn de sterren vergankelijk (dat einde ) en oh wat doen mensen toch voor roem (dank u spoiler begin). Met zo'n zelfingenomenheid gebracht dat het een vreselijke nasmaak nalaat. Enkel DeWitt's personage lijkt daaruit te ontsnappen maar hij krijgt jammer genoeg maar een kleine rol.

Dat er in het theater theatraal geacteerd wordt moet men in het theater maar uitzoeken, in deze film is het niet om te aanschouwen. Wandelende servetten die een kunstje opvoeren, vooral Davis irriteert vanaf begin tot einde. Net als Baxter die compleet door de mand valt als mastermind. Het lijkt zelf allemaal teveel op toneel.

Film duurt veel te lang en bevat een boel intrige die voorspelbaar is (gemaakt) vanaf de eerste minuut. Tel daarbij het circus dat het circus ontmaskert en je krijgt een uiterst saaie en voorspelbare film.

Over het visuele en de soundtrack zeg is verder maar niks. Blijkbaar was de regisseur daar zelf ook niet mee bezig.

0.5*

PS: En welk personage was Monroe dan eigenlijk?

"Nieuwe" McKee. Altijd zin in.

Het is zeker niet het harde van The Woman, maar ik zag toch wat overeenkomsten met May (voor zover ik me daar dan nog veel van herinner). Maar eigenlijk vooral veel 90s met een dikke vette grijs. The Craft werd al genoemd, maar ook de tiener horrors ala I Know What You Did Last Summer zijn nooit veraf. Alleen maakt McKee er een leuk boeltje van, zodat het verrassend blijft.

Vond het visueel wel leuk. Beetje cheesy effectjes inderdaad, maar lekker veel onzinnige slomos en aardig camerawerk. Ook de muziekkeuze vond ik wel grappig. Je kan het moeilijk goed noemen, maar het is eigen genoeg en past bij de sappige "humor" die elders ook al voelbaar is.

Verhaaltje is aardig, vooral omdat er met nogal wat clichés gespeeld wordt en verschillende zaken door elkaar gemend worden. Alleen het einde al, dat eigenlijk compleet niet aansluit bij de rest van de film (en een tweede deel belooft) is een erg leuke vondst.

Probleem met deze film is dat het geen échte parodie is denk ik. De humor en het geknipoog is dan ook wat subtieler, waardoor het een nogal vreemde, soms weinig gefocuste film lijkt. Maar McKee (en kompaan) weten volgens mij goed waar ze mee bezig zijn. Vond dit erg vermakelijke onzin.

3.5*

Promotie.

Raar gevoel kreeg ik bij deze film. Alsof het een soort van promo-reel voor de regisseur was. Damien Leone doet een hoop zelf en werkt met een klein team, op zich is dat vaak niet verkeerd, maar het oogt allemaal iets té gemaakt.

Release rond Halloween is perfect voor een filmpje als dit. Maar de opzet van een omnibus (drie kortfilms) allen door Leone geregisseerd is niet best. De uitwerking van de filmpjes mag dan anders zijn en qua visuele stijl mag er dan wat geklooid worden tussen de filmpjes onderling, ze komen te duidelijk van dezelfde regisseur, waarmee het hele omnibus concept in duigen valt. Veel afwisseling is er niet.

Op zich zijn de afzonderlijke filmpjes niet zo héél slecht, al blijven ze wel te amateuristisch. Vooral het laatste filmpje oogt erg goedkoop, met zo'n slecht stof-op-film filtertje. De clown is nog best creepy en het einde is best grappig (hoewel erg voorspelbaar), maar het voelt gewoon nooit als een coherent concept, eerder een "kijk eens wat ik allemaal kan, wil iemand de geld geven voor een echte film" poging.

1.5*

Fijn.

Het lage stemmenaantal is toch best verrassend, want Marc Forster is toch geen kleine naam. Anderzijds is het wel zo'n regisseur die in allerlei genres aan de slag gaat en qua genre/sfeer/narratief vaak weinig binding heeft binnen z'n eigen oeuvre.

Anderzijds is het wel zo'n uitzonderlijk geval die in elk genre wel z'n weg kan vinden. Meestal bevallen zijn films me wel, zo ook deze. Leunt misschien een beetje aan bij Stay, al is de opzet toch wel gevoelig anders. Veel minder mysterie, veel duidelijker een drama met thriller invloeden.

Maar dan wel uitgewerkt op een typische Forster manier. Met veel oog voor visuele afwerking, plus een strakke en aangepaste soundtrack erbij. Mooi hoe de wereld van de blinde Gina toch weet te verbeelden, levert enkele knappe scenes op.

Lively en Clarke doen het verder ook wel goed, toch is het vooral de hand van de regisseur die dit basic verhaaltje van de ondergang weet te redden. Qua plot moet je er niet teveel van verwachten, maar de invulling is best naar behoren. Want ik van Forster verwacht eigenlijk.

3.5*

Njah.

Als kerstfilm zou ik hem sowieso niet promoten, daarvoor is deze dramady toch veel te donker. Oké, het gaat dan over twee arme nobodies die kerstbomen proberen te verkopen, maar daar eindigt het ook wel zo'n beetje met de kerstsfeer.

Als dramady mist deze film vooral de nodige comedy. Het is een nogal norse, naargeestige bedoening. Ik zie de humor op zich wel, maar ze is eigenlijk nooit grappig. Komt vooral omdat de nevenpersonages niet echt goed uit de verf komen.

Rudd en Giamatti doen het wel best goed, maar de film speelt jammer genoeg niet in hun kaart. Vond het een redelijk saaie film, die hier en daar wel een klein lichtpuntje vertoont, maar eigenlijk nooit in vlam weet te schieten. En het einde helpt ook al niet mee. Mnee, geen beste gok dik.

2.0*

Beter dan verwacht.

Soms is de beste oplossing besluiten dat er eigenlijk geen probleem is. Dat moet Chandor ook gedaan hebben wanneer hij zich afvroeg hoe hij deze film, en voornamelijk Redford's personage, in hemelsnaam wat extra diepte zou moeten geven. Je zit met een man, eenzaam op boot. Eén acteur, geen tekst.

Dan kan je met flashbacks gaan werken, of met voice overs, of met voetballen waar een gezichtje op getekend is ... maar je kan het ook gewoon accepteren, wat Chandor doet. Buiten het begin/einde en één korte help-uitbarsting wanneer een vrachtschip passeert, is er gewoon Redford, die z'n ding doet.

In het begin een beetje saai, maar eens z'n pech-trip begint wordt het toch best spannend. Zonder al te veel toeters en bellen in beeld gebracht (daar had Chandor de film nog wel wat kunnen opwaarderen), maar de storm en dergelijke oogde gelukkig wel overtuigend, waardoor je niet het gevoel hebt dat je naar wat slechte CG zit te kijken.

Enkel dat begin/einde dan. Bij het begin had ik al zo'n vermoeden dat er wel eens een redding zou kunnen volgen, of dat zo is blijft een beetje in het midden had ik het gevoel. Maar ook dat is nogal goedkoop. Dit is geen film om het einde in het midden te laten, het voelt dan ook aan als een goedkope manier om het wat interessanter te maken. Had het gewoon slecht laten eindigen, dat was het enige waardige einde geweest.

Maar op zich wel een apart filmpje. Erg rustig, behalve wanneer het dat niet is.

3.0*

Leuke cringe comedy met een zwart randje.

Eigenlijk is de horror aanduiding niet echt van toepassing, maar ik begrijp hem wel. Regisseur Gaynord regisseert de film alsof het een horror film betreft, wat de humor nog een extra dimensie geeft. Ik was in ieder geval wel weer eens toe aan een comedy die wat scherper was.

Las ook dat Stourton z'n personage op zichzelf gebaseerd heeft, toch best moedig, aangezien Pete hier duidelijk kop van jut is. Op zich is het geen slechte kerel, maar zo gemakkelijk om je aan te irriteren, wat het komische karakter alleen maar versterkt.

Verder een fijne uitvoering over de gehele breedte. Visueel leuk, slim gebruik van muziek en klankband, acteurs doen het ook goed en het einde brengt wat je er van hoopt. Echt ergens bovenuit steken doet de film misschien niet, maar verder een geweldige comedy.

4.0* en een uitgebreide review