Opinions

Aardig vervolg.

Eigenlijk vooral meer van hetzelfde. Dat wil zeggen enigszins makkelijke en flauwe comedy, die volledig gered wordt door de performance van Carrey. Ik ben niet eens de grootse Carrey fan, maar zo zie ik hem op zich wel graag bezig. Volle inzet en blijven gaan.

Fijn is vooral dat de films niet te lang duren en een aardig tempo hebben. Verhaaltje zit er wel in maar doet absoluut niet ter zake. Het houdt ook amper steek, het is dan ook niet meer dan een excuus voor de humor. Grote voordeel is dat je daardoor niet door een hoop pover drama doormoet, zoals in de meeste comedies. Oedekerk houdt het gewoon bij het hoofdgenre.

Verder valt er niet zo heel veel over te zeggen. Vind je de rol van Carrey niet leuk dan is dit een draak van een film, vind je hem geniaal dan is het geweldig. Ik vond het best geinig, maar meer dan wat simpel comedy vermaak is het nu ook weer niet. Wel geinig om eens terug te kijken (heb dit denk ik ook nog in de bios gezien), weer een oudje dat ik kan afstrepen.

2.5*

Zeker wel de verKoreanisering. Toch gaat de film wat verder, gelukkig.

Het begint allemaal beloftevol. De eerste actiescene is leuk. Dead Leaves beukt de hele tijd op de achtergrond en uiteindelijk komt deze film er wat karig vanaf maar ik had ook niks anders verwacht.

Het verhaaltje achter de film is deels dooddoener. Niet alleen te bewust van zichzelf (een Dead Leaves was gewoon core puberaal, deze film lijkt door een 40er gemaakt die puberaal poogt te zijn) maar ook gewoon verre van grappig. De poepgrappig zijn na de tweede keer al oud en worden veel te veel herhaald binnen de film.

Daarbij haalt het regelmatig het tempo uit de film, geen goed idee. Daardoor voelt het veel minder als een rush, meer als een wat opgefokt filmpje met enkele pieken.

Visueel is het wisselend. Erg kleurrijk en best leuke designs, maar de ouderdom toont zich in bepaalde scenes. Niet al te best. Ook iets te inconsequent. De editing is jammer genoeg een ramp (elke keer weer een lompe fade to black) en de muziek wordt er maar random bijgehaald.

Verder veel referenties naar andere film (en zeker niet alleen Amerikaanse). Beetje duf gedaan en ook dat leidde weer af van wat leuk was aan de film.

Veel afwerkingsfoutjes. Zaken die in Dead Leaves spot on waren, die hier onafgewerkt, te braaf, te gepolijst voelen. Had zoals steeds weer veel meer ingezeten, gelukkig kwam er wel meer uit dan verwacht. Blijft een drukke, gezellige film met veel goeie ideeën, af en toe mooie animatie.

Semi-positieve verrassing.

3*

Blijft fijn.

Dat Schots is zo heerlijk sappig dat McGuigan eigenlijk niet eens zoveel moeite meer hoeft te doen om een leuke film af te leveren. Samen met het schrijfwerk van Welsh zorgt het voor een karrevracht aan leuke, maar ook vaak tragische personages.

Nu iedereen zit uit te kijken naar de nieuwe Trainspotting, is dit eigenlijk de ideale film om de leegte tot de release van Boyle's nieuwste te vullen. Het begint leuk, tweede short is iets dramatischer, maar uiteindelijk is dit toch de film waarin Ewen Bremner één van z'n beste rollen neerzet.

Vernoem The Acid House en ergens gaat er bij een stemmetje af dat "Coco fuckin' Bryce!" schreeuwt. Heerlijke laatste short die de film een fikse boost geeft. Visueel soms wat kaal (wel fijne editing en leuke camerastandpunten), maar acteerwerk is goed, de verhaaltjes zijn leuk en de film vliegt voorbij.

4.0* en een uitgebreide review

Sterke film.

Goed opgebouwd, waardoor het dramatische deel ook weet te overtuigen. Ook het acteerwerk is beter dan normaal, de kleine foutjes worden feilloos platgestreken door Hewitt's sterke regie.

't is niet zo makkelijk meer om nog een horrorfilm te maken die boven het gros uitsteekt, Hewitt neemt ook een serieus risico door horror en drama te mixen, maar komt met een zeer goed resultaat.

4.0* en een uitgebreide review.

Ik vond het idee op zich wel leuk. Gelukkig zat ik naast een doorwinterd Beatles fan dus heb ik de meeste verwijzingen ook wel meegekregen.

Ben zelf absoluut geen fan, voor mij was het dan ook best positief dat de nummers gecovered waren. Verder vond ik de film wel aardig om volgen, al zat het soms niet al te goed tussen de verhaalstukjes en de typische musicalnummers.

Veel toffe ideeën verder, ook erg veel mislukte ideeën, zo kon ik het zogenaamd "geflipte" middenstuk niet echt pruimen (met dat circusgedoe). Op andere momenten pakt het dan wel weer mooi uit (dat onderzoek bij het leger).

Vond het verder wel vermakelijk, aparte film die redelijk werkt, alleen zijn niet alle ideeën even effectief en wordt het soms een beetje saai.

3.0*

Aardig.

Eigenlijk komt de film een beetje te laat, een paar jaar geleden was er al zo'n minihype met een hoop retro-pretpark filmpjes. Daar sluit deze eigenlijk redelijk vlotjes bij aan, behalve dan dat er een Knoxville geurtje aanhangt. Misschien niet zo heel vreemd als ook Pontius van de partij is.

Knoxville als uitbater van een ouderwets, lokaal pretparkje dat moet opboksen tegen het grof geld. Veiligheid maakt plaats voor spanning en gevaar en dat blijkt te werken. Een ideaal excuus voor Knoxville om weer wat rare stunts uit te halen. Af en toe lijk je dan ook naar stukjes Jackass te kijken, maar dan met een veel duidelijk verhaaltje om alles samen te houden.

Er hangt een best gezellig en zomers sfeertje, de humor is aardig en het drama blijft erg beperkt. Grootse cinema is het absoluut niet, maar 't is best amusant en vooral ook erg kort. Geen tijd om te gaan vervelen, toch ook altijd positief. Degelijk tussendoortje dus.

3.0*

Best goed.

Alleen is het wat jammer dat Gray er nooit in slaagt beide strekkingen binnen de film op één lijn te krijgen. Enerzijds is dit een wat zwaarmoedig drama over een zoon die z'n vader nooit (echt) gekend heeft, anderzijds is het een ruimteavontuur. Niet de meest eenvoudige zaken om met elkaar te vermengen, maar het was ook niet mijn idee natuurlijk.

De link met 2001 vind ik eerder lui, die met Apocalypse Now begrijp ik beter, maar dan gaat het echt vooral om de structuur van de film. Qua sfeer liggen de twee toch redelijk ver uit elkaar. Ik kon de opzet van het ruimteavontuur zelf het best waarderen, is ook het stuk dat het best uitgewerkt is.

Het drama vond ik wat overbodig, werd ook nooit echt voelbaar. De climax zelfs ronduit teleurstellend. Pitt vond ik iets te eentonig, maar het is vooral de nogal kitscherige, voorspelbare soundtrack die dat stuk wat de das omdoet. Het is écht wel tijd voor iets nieuws.

Een paar actiemomenten deden mij ook een beetje fronsen. Vooral Pitt die met z'n zelfgemaakte schildje doorheen de asteroidenring spring is hilarisch. Op zich heb ik niks tegen zulke scenes, maar niet wanneer met de 100 minuten daarvoor de hele tijd erg serieus en zwaarmoedig heeft proberen doen.

Ik heb best wel wat kritiek op de film, maar een ruimtereis met goed budget zie je niet zo vaak en het blijft me wel aanspreken. En laat nu net dat deel érg goed opgezet zijn.

3.5*

Aardig.

Maar ook niet meer. Visueel degelijk maar met de mooie locaties en kleuren wordt eigenlijk bitterweinig gedaan.

Film kent wat grappige momenten maar ik had iets teveel gehoopt op een echte zwarte comedy vrees ik. De film doet wel moeite, maar het onderliggende verhaaltje blijft in de weg zitten en op het einde loopt het dan ook redelijk fout. Onnozel happy end dat niet zoveel in de film te zoeken had eigenlijk.

Wel een bekende cast, voor zover ik wat van Deense acteurs ken. Ze doen het ook wel aardig, al komt de meeste humor ook iets te geforceerd over. Zo'n grap met het geweer kan erg leuk zijn (die kerel die ineens z'n eigen geweer bovenhaalt en alle vogels neerknalt) maar komt een beetje stuntelig over.

Jammer, want potentieel genoeg. Had scherper en zwartgalliger gemogen. Beetje meer pit en durf.

3*

Fijne herziening.

Al is het vooral Kaufman's werk dat overeind blijft. Jonze blijft als regisseur duidelijk meer op de achtergrond. Bewust allicht, maar toch vind ik het een beetje jammer. Maakt dat het bijna 15 jaar na release nog steeds een fijne film is, maar niet meer de film die ik écht geniaal kan vinden.

Het script van Kaufman blijft dat wel, maar na een paar keer gezien te hebben is het nieuwe daar ook wel een beetje vanaf. Acteerwerk ook erg goed, wat mij betreft één van Cage z'n beste rollen, en humor ook super. Saai is het zeker niet en gelukkig duurt de film ook niet overdriven lang.

Visueel is het oké maar eenvoudig, de soundtrack herinnerde ik me al niet meer de dag erna. Wel een film die z'n basiskwaliteit bewaard heeft en zeker een aanrader voor mensen die van iets apartere films houden, maar vond hem bij herziening toch ietsje minder.

4.0* en een uitgebreide review

Leuk.

Heb doorgaans niet veel met jeugdsentiment en dergelijke, maar deze Addams Family is nog best grappig. Komt allicht omdat het lekker dik aangezet is allemaal en de film verder op niet al té opvallende special effects leunt, daarmee wordt het verouderingsproces toch enigszins tegengehouden.

De cast doet het verder ook erg leuk. Redelijk eenvoudige maar wel grappige woordspelingen, elk een duidelijk typetje maar wel grappig. Met een grotere rol voor Ricci, die daar dankbaar gebruik van maakt. Cusack is wel een draak, maar gelukkig past dat nog wel bij haar personage, waardoor het niet onuitstaanbaar wordt.

Visueel grappig. Leuk gestileerd met opvallend camerawerk en een aantal schattige miniatuurtjes. Echt hoogstaand is het niet, maar nog wel steeds charmant. De soundtrack steunt vooral op het bekende Addams deuntje, dat in verschillende versies voorbijkomt.

90 minuutjes grappig vermaak. Aanradertje voor wie graag het wat oudere werk van Burton ziet, al vind ik persoonlijk de Addams Family dan nog een tikkeltje leuker (want net iets duisterder qua humor).

3.0*

Stukje jeugdsentiment.

Herkijk van zulke dingen vallen soms wat tegen, deze film niet echt gelukkig. Vond The Addams Family vroeger ook erg geinig (die tweede film zelfs nog in de bioscoop gezien) en de charme van het concept is nog niet bepaald vervaagd.

Wel moet je zeggen dat er een sterke Burton vibe hangt, al oogt deze film dan wel iets kaler. Anderzijds vond ik de humor leuker (en iets zwarter) in vergelijking met Burton, die toch iets meer mikt op fantasy en iets meer drama doorheen z'n films gooit. Dan vind ik de aanpak van Sonnenfeld leuker.

Verder een erg fijne casting, acteurs hoeven niet zo heel veel meer te doen dan de bekende typetjes vertolken, maar dat doen ze toch met verve. Zal wel met dat jeugdsentiment te maken hebben, maar deze cast is voor mij dé Addams Family.

Leuk vermaak, nog steeds. Binnenkort het tweede deel ook maar eens herkijken.

3.0*

Onding.

Ik ben wel al een tijdje op de hoogte van deze film, maar begrijp nog steeds niet zo waarom ze eigenlijk met een animatieversie gekomen zijn. The Addams Family is leuk vooral omdat het zich binnen een reële wereld afspeelt, binnen een animatiewereld is de familie meteen al een stuk saaier.

Verder oogt het ook echt enorm goedkoop. Als je goed kijkt zie je wel dat dit een animatiefilm uit 2019 is, maar de art style is echt enorm gedateerd en gewoon vreselijk lelijk. Het toont verder zeer leeg en weinig gedetailleerd, alsof je naar een TV-productie zit te kijken.

De humor is ook echt niet scherp genoeg, zelfs voor een soort van superkindervriendelijke versie. Het is ook gewoon zelden grappig. Enkel Wednesday en Lurch zijn degelijk vertaald naar animatiefiguren, de rest irriteert meer dan dat ze amuseren. Mnee, compleet onzinnig en wanstallig project dit. Film gezien en nog steeds geen idee wat men bezield heeft om deze film te maken. Wanhopige poging op een cash grab met een bekende(re) franchise?

1.0*

Tegenvallend.

Gelukkig vooraf niet teveel over gelezen, of m'n verwachtingen zou een stuk hoger gelegen hebben. Wel spijt dat ik het niet in 3D kunnen zien heb, zal vast wel wat toegevoegd hebben (en dat was nodig ook).

Ik vind dit uiteindelijk vooral helemaal géén moderne film. Godard komt mij over als een oude man die wat verdwaasd de moderne tijd aanschouwt en vanuit dat onbegrip zijn oude cinema een likje nieuwe verf probeert te geven. Dat levert zeker iets unieks op (beetje zoals Suzuki's post-2000 films), maar modern is het niet.

Daarvoor doet het mij ook teveel denken aan zaken waarmee Godard al jaren bezig is. Steeds maar weer dat spelen met taal, maar toch ook steeds teruggrijpend naar de klassieke meesters. Klassieke filosofie, filmklassiekers op de achtergrond, klassieke muziek ... moderne ideetjes (het onderbroken geluid of de editing) worden daarbij zo belabberd en harkerig uitgevoerd dat je moeilijk anders kan concluderen dat Godard dit soort technieken de laatste 20 jaar gewoon gemist heeft en hier zelf het warm water weer probeert uit te vinden. Zo ook die vortlelijke kleurfiltertjes. Ik heb ergens een warm plekje in m'n hart voor die kitscherige 90s ravefiltertjes en kleurencombinaties, maar de 90s zijn voorbij en al potsierlijke rotzooi ligt goed in het verleden.

Visueel vond ik het één grote tegenvaller, al kan ik dus niet oordelen over het 3D effect. Verder vond ik de film ook niet zo geweldig veel afwijken van wat de avant-garde cinema doorgaans voortbrengt. Het is een redelijk doorsnee visueel gedicht dat jammer genoeg teveel gebruik maakt van lelijke beeldtaal en technische onkunde. Ongetwijfeld deels bedoeld, maar de lijn tussen beiden was vaak erg onscherp.

Oude cinema met een nieuw likje verf. Daar is voor een opa als Godard ook helemaal niks mis mee, maar we moeten er verder ook niet meer van maken dan wat het is.

1.5*

Beetje muf.

Adjustment Bureau komt vooral ouwelijk over. Er hangt een dikke laag stof op de hele film, wat het gegeven (had op zich best leuk kunnen zijn) niet bepaald spannender maakt. Misschien was dit beter geweest met een Terry Gilliam aan het roer, die had het net allemaal wat smeuiger kunnen maken.

Damon doet het wel goed, Blunt is een dood object. Het sprankelt nooit tussen de twee, wat de opzet al redelijk ondermijnt. Ook het "bureau" zelf lijkt vast te zitten in de 50s, terwijl het zich toch duidelijk afspeelt in het nu. Nu is de gehele styling wel wat muf (zal wel met het politieke sfeertje te maken hebben, maar dan nog is het zwaar overdreven), met grijze kleuren en statig, saai camerawerk, het blijft de hele tijd wringen.

Er zit ergens een leuk concept in om een tof genrefilmpje op poten te zetten, maar Nolfi is niet regisseur genoeg om er wat van te maken en de film grossiert dan ook al snel in braafheid die verzandt in wat saaiig geneuzel.

Voor een keertje geen ramp, duurt gelukkig ook geen 120+ minuten, maar hier hadden ze toch duidelijk wel wat meer mee kunnen uitrichten.

2.0*

Iegh.

Wat een vreselijk duffe film is dit geworden. Met Fey en Rudd verwacht je een comedy, maar het is het drama dat overheerst. Echte comedy komt er eigenlijk niet in voor, meer een luchtig sfeertje dat het eerste uur wat blijft aanzwengelen.

Fey en Rudd zijn redelijk vervelend. Beetje afgeleefde personages die nogal geforceerd elkaar's tegengestelde proberen zijn, en uiteindelijk tot elkaar aangetrokken worden natuurlijk. Er zit ook nog een redelijk pover zijpaadje in de film met de zoon van Fey, voegt allemaal maar meer drama toe.

Is de film eigenlijk gedaan, laat Weitz het toch niet na er nog 20 minuten aan te plakken met nog wat extra drama en uiteraard het moment waar alles toch nog goedkomt. Yay, iedereen blij, behalve de toeschouwer die nog eens 20 minuten aan clichés te slikken krijgt. Alles volgens het boekje.

Mnee, een complete, zaadloze miskleun deze film. De acteurs zijn muf, de setting is muf, het drama te onnozel om los rond te lopen en de humor ontbreekt. Volgens mij is Weitz zelf ook in slaap gesukkeld halverwege het draaien van deze film.

1.0*

Erg mooie afsluiter van het drieluik.

Hou er wel rekening mee dat du Welz steeds verder verwijderd raakt van het horror genre. Je kan nog wel een case maken dat deze film er losjes aan gerelateerd is, maar de starre horrorliefhebber zal deze film maar erg matig kunnen smaken vermoed ik.

Maakt verder niet uit natuurlijk, want er zit meer dan genoeg kwaliteit in deze film, zodat het nooit echt als een gemis aanvoelt. De film is vooral een eindeloze balanceeract tussen een zonnige en groene setting en een relatie die elk moment kan ontploffen (en dat ook af en toe doet).

Visueel oogt het vaak erg mooi, maar ook steeds een beetje onheilspellend. De soundtrack straalt een zelfde soort dualiteit uit. Het is net dat wat deze film zo uniek maakt. Verder ook wel erg sterk geacteerd, zowel het centrale duo als de rol van Poelvoorde. Enige minpunt is allicht het korte intermezzo met Vandermeersch en Van den Begin, dat had er van mij integraal uitgemogen.

Maar verder niks te klagen. Heerlijk sfeervol werkje, du Welz die z'n kunnen weer een keer laat zien en een film die voldoende weet te verrassen. Eindshot trouwens ook echt perfect. Benieuwd welke richting du Welz hierna wil inslaan.

4.0* en een uitgebreide review

Waterboys was irritant, deze is al niks beter.

Erg flauwe prutsfilms, de humor overstijgt het niveau niet van de pogingen aan de andere kant van de plas, het ziet er allemaal barlelijk uit, er wordt amper of niet geacteerd, muzikaal stelt het niks voor, verhaaltje is saai en vervelend om volgen.

Gelukkig blijven dit soort films de uitzondering die de regel bevestigen. 1*, vind dit niet amusant.

Best leuk.

Maar dat heb ik eigenlijk altijd wel met dit soort filmpjes. Beetje alleen zwalpend op zee, geen redding in zicht. Een mix van avontuur met wat thriller en actie elementen, ook een streepje romantiek hier. Maar uiteindelijk draait het toch om die vreselijke toch in het grote niets.

Kormákur probeert er wat variatie in te krijgen door de film in twee te splitsen en alternerend stukjes te laten zien. Ik begrijp dat het handig is omdat je de storm waar alles misgaat dan lekker aan het einde van de film kan plaatsen, maar het haalt af en toe toch wat spanning en tempo uit de film, aangezien je flashbacks krijgt van een gezellig begin terwijl je de afloop toch al kent.

Acteerwerk is verder wel oké, visueel ziet het er ook behoorlijk uit de de kruistocht is aardig voelbaar. Ook geen al te lange film, maar dat is ook niet echt mogelijk wanneer je onderwerp zo summier is. Ik heb het allemaal wel eerder gezien, maar vond het toch best vermakelijk.

3.0*

Fijn vervolg.

Alweer een tijdje geleden dat ik het eerste deel gezien hebt. Wat ik me ervan herinner is dit een redelijk rechttoe rechtaan vervolg. Zowel qua verhaal als qua stijl en uitstraling gaat deze verder waar Kidulthood stopte.

Weer aardig wat Grime dus (Dizzee - Sirens ), hopen split screens, Londen's tuig en echt vette Britse accenten. Het is geen prettig wereldje dat opgezet wordt in deze film maar het voelt zeker wel relevant aan.

Duurde wel eventjes vooraleer ik alles weer kon volgen, gelukkig hoef je deel 1 niet echt meer vers in het geheugen hebben zitten om toch weer vlot aan te pikken. Een korte intro en een paar verwijzingen naar het eerste deel volstaan om alles goed te kunnen volgen.

Herinner me het eerste deel als net iets leuker, waarschijnlijk ook net iets origineler qua opzet. Adulthood is een fijn vervolg maar voegt niet erg veel toe aan het origineel, behalve dan weer 90 minuten in dezelfde setting.

Zeker niet verkeerd.

3.5*

Matig.

De laatste tijd zie je wel mee van dit soort lofi scifi, het verbaast me ook niks dat deze film op Sundance gedraaid heeft, daar hoort hij helemaal thuis. Het is niet helemaal m'n ding, maar dan nog schort het aan de uitwerking bij deze Advantageous.

Vooral het scifi stuk is laks. De film draait ook meer rond een idee/concept dan dat het een echte scifi film wil zijn. Het jaar is 2041 maar eigenlijk ziet alles er nog steeds gewoontjes uit. Althanks, 95% van de film. Die andere 5% bestaat uit lelijke CG renders en belachelijk futuristische stadszichten. Er is duidelijk geen interesse om een waardige futuristische wereld uit te bouwen, maar doe dan ook gewoon geen moeite. We beseffen dat het budget laag ligt, een extra-modern accentje links of rechts is meer dan genoeg.

Verder veel oog voor het drama, wat tot een redelijk traag tempo leidt. Ik heb me er niet echt aan gestoord, maar wie op een volbloed genrefilm hoopt komt bij deze film bedrogen uit. Acteerwerk is verder best aardig, visueel is het vooral degelijk (behalve de lelijke CG dan). En het verhaaltje boeit op zich wel, al heeft het nu ook weer niet zoveel interessants te vertellen. Maar dat blijkt een probleem te zijn van veel moderne scifi.

Als tussendoortje nog wel redelijk, maar beter de verwachtingen een beetje temperen.

2.5*

Op zowat alle fronten beter dan Superbad.

Zelfs veel grappiger, hoewel dit niet echt een volbloed comedy is. De spaarse humor die in deze film inzat kwam in ieder geval wel veel beter aan.

Vond de film wel een aardig tempo hebben. Ietwat rustiger en trager dan soortgelijke filmpjes. Wel veel typetjes en inderdaad een hoop clichés, gelukkig kwam het meeste wat Mottola poogde goed uit de verf.

Hoofdrollen verder sterk in gevuld. Vooral Eisenberg vind ik best goed (twee -Land film trouwens). Hoewel niet de meest hippe vent ook niet zo'n typische nerd. Acteert ook gewoonweg veel beter dan z'n evenbeeld Cera.

Vond het bij momenten toch aardig dramatisch, het goede einde komt dan ook wel gelegen. Verder wordt er aardig wat afgezopen en gepakt, maar op een andere, meer volwassenere manier dan je verwacht van dit soort films.

Best positief allemaal, hoewel de film dan ook weer nergens echt uitblinkt. Verder best sterk, vlot en vermakelijk.

3.5*

Beetje povertjes.

Had me zelfs niet aan een double bill verwacht (geen flauw idee waarom deze film ging), ik schrok er dus even van toen het eerste verhaal na een half uurtje al afbrak.

Het stuk rond Mr Toad was het leukst, al was het dan niet om Toad zelf, dan wel om de aangename vertelstem en wat leuke bijpersonages. Vooral het molletje is grappig, maar de ook de Badger is vermakelijk.

De bewerking van Sleepy Hollow deed me iets minder. Misschien omdat ik na een half uur ook niet zoveel zin meer had om aan een volledig nieuw verhaal te beginnen, maar vond ook de tekenstijl wat minder aantrekkelijk van het tweede deel. En ook de verdeling tussen melig bezig en wat duisterder einde is redelijk zoek.

Mnee, in alle opzichten redelijk pover uitgewerkt. Voelt wat goedkoop aan en bevat maar weinig dat bij zal blijven.

2.0* voor het eerste filmpje, 1.0* voor het tweede.

1.5*

Best aardig.

Allicht dat het in de jaren '90 wat scherper en aparter was, ondertussen is een film over drie drag queens niet zo héél speciaal meer. Gelukkig wel met acteurs die drag queens spelen en geen "bekende" drag queens uit het wereldje, dat komt het acteerwerk doorgaans niet ten goede.

De film brengt een leuke mix tussen road movie en luchtige comedy. Klein streepje drama erbij ook, maar dat wil niet zo heel veel indruk maken. Gelukkig lijkt dat ook niet Elliott's hoofddoel, waardoor de film best vlot blijft lopen en niet te neerslachtig wordt.

Een hoop kitscherig drag queen gedoe, maar de drie centrale heren doen het best goed. Elk hun eigen karakter, elk op hun manier sympathiek, maar ook lekker irritant. De film duur gelukkig ook niet te lang, het Australische landschap biedt iets extras en de figuren die ze onderweg tegenkomen zijn ook komisc genoeg.

Een grootse film vind ik het zeker niet, wel een vermakelijke.

3.0*

A Rodriguez family film.

Wel ja. He mag duidelijk zijn dat 99% van MM niet tot de doelgroep behoort van deze film. Het is dan ook een échte kinderfilm, met weinig tot zelfs geen enkel appeal voor volwassenen (al zal er links en rechts wel eentje te vinden zijn die het toch grappig vindt).

Toch maar even meegepikt, al was het maar om nog wat gaatjes in z'n oeuvre te dichten. Heb die eerste Spy Kids ook gezien, dat was al niet veel, maar toch nog 100 keer beter dan dit. Rodriguez gaat hier echt de melige en goedkope kant op.

De CG lijkt op die van een goedkope TV animatie, de acteurs zijn overdreven actief, blij en hyper (wel met een jonge Lautner, voor de fans) en het verhaaltje gaat drie keer nergens over. Leuk dat z'n zoontje van 7 het geschreven heeft enzo, maar of je je publiek daar dan mee moet lastig vallen ... anderzijds wel de troffee voor het meeste deus ex machinas in één enkele film. Makkelijk natuurlijk als je alles gewoon bij elkaar kan dromen.

Verder ga ik er niet teveel over zeggen. Allicht dat jongere kinderen het alsnog een leuk avontuurtje vinden en zich verder niet storen aan de goedkope manier waarop alles in elkaar zit, het is ook wel een klassiek avontuurtje dat kan aanspreken, maar je kan als regisseur ook kinderfilms maken die óók volwassenen wat te bieden hebben, en dat is deze absoluut niet.

0.5*

Povertjes.

Nooit zoveel met Kuifje gehad, al heb ik best wel wat albums thuisliggen. Uit een tijd dat ik nog zowat alles qua strips verslond. Blijkbaar hebben de meeste mensen Brussel herkend in het eerste deel van de film, ik dacht eigenlijk dat ze de setting naar London verplaatst hadden. Nu passen de Kuifje personages daar ook wel een beetje in, maar het Britse accent doet mij absoluut niet aan Brussel denken.

Verder valt meteen op dat er technisch geen speld tussen te krijgen is. Enorm indrukwekkend. Het is jammer dat de visuele stijl dat zelf niet is. Raar dat de traditionelere begincredits ook niet de moeite doen om de stijl van de originele strip te benaderen, de motion-capture werkte in ieder geval niet echt. In theorie geen slechte optie, maar de wat onnozele achtbaanrit die de film verder is wordt niet geholpen door realistische visuals.

Ook erg veel last van Kuifje's hoofd. Leek vaak op iemand met het Down syndroom, niet zoals ik me Kuifje herinnerd. Er klopte in ieder geval iets serieus niet aan z'n gezicht. Bij Haddock had ik er veel minder last van, bij Rackham had ik vooral het idee dat Spielberg zelf de rol van slechterik voor z'n rekening nam.

Verder een aaneenschakeling van actiescenes, maar geen enkele die weet te amuseren. Ik ben halverwege ook 10 minuten in slaap gevallen, bleek geen bezwaar om de film gewoon verder te kijken. Zelfs de ongetwijfeld spectaculair bedoelde afdaling in het stadje is rommelig en saai. Een opeenstapeling van clichés die zo'n scene niet verdient. Het is daar dat de onbekwaamheid van Spielberg zich het hardst laat gelden.

Het technische aspect heeft mij doorheen de film gesleept, verder was het duffe ellende. De perfecte Spielberg film dus.

1.5*

Zeker niet verkeerd.

Al verbaast het mij uiteindelijk wel dat dzeze nog de bioscoop gehaald heeft, want net daar lag voor mij het enige probleem. De film had best wat meer budget mogen hebben, zodat de scenes in de lucht net dat beetje realistischer aanvoelden. Nu is het green screen gevoel iets te sterk aanwezig. Had dus iets meer een échte blockbuster mogen zijn.

Maar verder toch meer dan behoorlijk. Een redelijk pure avonturenfilm met een best eigen uitgangspunt. Niet dat het nu zo geweldig creatief of origineel is, maar is het toch al wat films gezien en volgens mij nog nooit eentje over dit onderwerp. Dat maakt het toch al wat leuker.

Begin is wat traag, met teveel scenes die de aanloop vormen naar de ballonvlucht, het tweede deel is dan ook een stuk aangenamer en spannender. Fijne acteurs ook, een paar spannende scenes, ook wel een paar visueel mooie scenes, al voelen die vaak iets meer als fantasy dan realiteit aan.

Uiteindelijk best mee geamuseerd. Ook fijn dat de film niet al te lang duurt, 100 minuutjes was ook gewoon genoeg voor dit verhaal. Zweeft een beetje tussen de 3 en 3.5 in, maar ik heb er weinig problemen mee om hier netjes naar boven af te ronden.

3.5*

Iets betere zombiefilm.

Voor een doorsnee zombie film hoef je mij niet meer te porren, maar deze Frans-Canadese variant wou ik nog wel een kansje geven. Daarvoor werd ik relatief beloond. Het jammere is vooral dat het toch vooral nog steeds een redelijk typische zombie film is.

Het eerste uur zie je een groepje mensen samenkomen, daarna vallen ze weer één voor één af. Er wordt verder weinig uitgelegd, maar wie meer dan een handje zombiefilms gezien heeft kan het ondertussen zelf ook wel invullen. Daar hoeft echt geen extra speelduur aan opgeofferd te worden. Qua verloop en gebeurtenissen is het jammer genoeg wat aan de saaie kant.

Qua regie daarentegen boeit het wel. Niet zozeer de visuele afwerking, vaak oogt het nogal goedkoop, maar qua pacing en editing ziet het er toch apart uit. Vaak wat vreemde shots op momenten dat je het niet verwacht. De soundtrack draagt ook zeker z'n steentje bij. Onderkoeld en ingetogen, maar wel erg sfeervol.

Nog het leukst was de wat aparte, soms erg droge humor. Beetje verrassend in een film als deze, maar het helpt toch om wat extra smoelwerk te geven. Geen verkeerde uitwerking dus, Aubert zelf overtuigt wel, maar z'n film is wat aan de flauwe kant. Volgende keer iets originelers dan een standaard zombierelaas graag.

3.0*

Leuk.

Al vond ik het dan toch wat minder dan soortgelijke films. Ondertussen heeft het found footage genre al heel wat subgenres van het horrorhoekje afgedweild, maar de vampierenfilms waren totdusver gespaard gebleven. NIet meer dus.

Vond het een beetje jammer dat het mysterie amper bleef hangen. Op een minuutje of 10 halverwege wordt alles uit de doeken gedaan. Middenstuk deed ook iets teveel aan een Chronicle denken, maar dan wat minder goed uitgevoerd.

Camerawerk had ook wat beter gekund. 't Is niet omdat je found footage doet dat alles maar een vage blur moet zijn. Meestal zit het wel goed in dit filmpje, maar ook dat is al stukken beter gedaan. Resten wat originele en leuke momentjes, maar ook dit kan wat mij betreft het hele vampierengebeuren niet écht boeiend maken. Blijft toch wat makjes.

Niet verkeerd, aardig om een keer gezien te hebben, maar hopelijk geen sub-trendsetter.

3.0*

Njah.

Ik heb het wel voor katten, op basis daarvan is dit een docu die redelijk makkelijk scoort natuurlijk. Zeker wanneer je in het begin naar een nestje fluffy cheetahs mag kijken. Majestueuze dieren, ook als ze op jacht gaan. De leeuwen zijn allicht iets minder schattig, al blijft het wel leuk om te zien hoe ze af en toe bijna identiek gedrag vertonen aan de doodgewone huiskat.

Jackson als narrator is echt een dramatische keuze. Hij heeft er gewoon niet de stem voor en komt droog en harkend over. Het moet ook allemaal net iets te dramatisch gebracht worden had ik het gevoel. In combinatie met té dik aanzwengelende, cheesy muziekjes valt het verhalende deel al snel in het water.

Beetje jammer, want in plaats van een mooie docu krijg je nu een typisch opgeleukt Disney vehikel voorgeschoteld. Daar werd ik niet bepaald warm van, halverwege had ik het dan ook wel gezien met deze docu. Beelden vond ik verder trouwens ook niet al te spectaculair, gelukkig dat de grote katten wel gewoon leuk zijn om te aanschouwen. Maar daar kan ik de docu ook weer niet al te veel credit voor geven.

2.0*

Erg positief.

De animatie mag dan niet supervloeiend zijn, Koike's stijl blijft heerlijk om te aanschouwen. Manisch, distorted. Echt verbluffend camerawerk, niet (of nauwelijks ?) na te bootsen in live action. En dan steeds Koike's geweldig oog voor details. Deze serie straalt gewoon de man's visie uit, hoewel er bij de credits maar bitter weinig van hem terug te vinden is.

Minder fijn is de dubbing. Vreselijk houterig en geforceerd. Ik hou het meestal bij de originele dub, maar hier hoop ik toch op een Japanse dub.

Gelukkig zijn de gevechten intens genoeg, en is de visuele stijl subliem, dus een half oor dichtknijpen is niet al te moeilijk.

Na één aflevering zeg ik 4.5*, benieuwd of het deze kwaliteit kan aanhouden.