Opinions

Lichtelijk ridicuul natuurlijk qua plot, maar ook ietwat te onsamenhangend: twee cops gaan undercover bij een high school en vinden het zelf maar al te cool dat ze nog als leerlingen gezien worden. Ondertussen moet er ook nog drugsnetwerk opgerold worden. Naja, de grappen gingen wel (Jonah Hill als Peter Pan was het hoogtepunt) en de actie was ook wel tof. Echt bijzonder is het echter niet, wel nog aardig om te zien.

Dit gaat verder waar 21 Jump Street stopte: bij vlagen grappig, bij vlagen ook niet grappig. Al die verwijzingen naar vele films worden flauw, maar Hill en Tatum maken er overall gezien nog een redelijk komisch feestje van. Laat die sequels (die eindcredits ) maar komen hoor als het niveau maar niet verder daalt.

Ehja, wel apart, maar ook toch ook wel leuk om te zien, deze mix van komedie, muziekfilm en mockumentary. Tony Wilson begeleidt de kijker in hoe hij in Manchester een toffe club opzette, waar eveneens toffe artiesten optraden. Niet alles vond ik even interessant, maar dat kan er ook mee te maken hebben gehad, dat ik Joy Division/New Order bijvoorbeeld kende en The Mondays weer niet. Maakt uiteindelijk niet zo veel uit, want ik werd wel gegrepen door het sfeervolle plaatje wat deze film schetst. Wel jammer dat die Tony Wilson zo aanwezig is met al zijn wijsheden en oeverloos gelul.

Sterk drama met twee acteurs, die me altijd wel kunnen overtuigen: Edward Norton en Philip Seymour Hoffman. Laatstgenoemde zet weer een geniale loserige dork-rol neer. Norton zelf wordt gevolgd in zijn laatste uren, voordat ie de gevangenis in gaat. De sfeer is behoorlijk triest en af en toe opgefokt door een intense scene. Er zit een zgn. fuck you-scene in, waarin Norton in een fucking monoloog alles en iedereen uitkaffert. Regisseur Spike Lee verwijst regelmatig naar 9/11, wat bij het uitkomen (in 2002) van de film extra effect zou hebben gehad. Nu is dat wel wat minder, maar wat overblijft is alsnog een erg mooie film.

Postapocalyptische films... Veel films uit dit genre klinken zo veelbelovend, maar vallen achteraf gezien toch tegen. Bij 28 Days Later... vond ik dat ook eerlijk gezegd. Redelijk sterk eerste gedeelte, maar flauwig en onzinnig tweede gedeelte. De karakters waren ook maar matig (wat een vervelende betweterige trut is die Selena ) en hun acties tamelijk onbezonnen. "Je roept de ellende toch ook wel over je af" dacht ik menigmaal. Al met al toch nog wel aardig, het zag er bij tijd en wijle wel goed uit namelijk.

Geen verbetering op het eerste deel. Gelukkig worden de karakters uit deel 1 aan de kant gezet en worden een broer en zus gevolgd tijdens hun repatriëring naar en in Londen. Dit was nogal rechttoe rechtaan zombieslasherig en de heftige zwaarvermoeiende camerabewegingen maken het er echt niet beter op.

Zag er lichtelijk tegenop om 170 minuten Bollywood aan te zien, maar ergens was ik ook wel benieuwd! Anyway, het is in ieder geval reuze meegevallen. 3 Idiots geeft een boeiende kijk in de Indiaase universiteitscultuur die enorm prestatie gedreven is. De muziek was leuk en niet overdadig aanwezig, zodat het verhaal toch wel aardig doorloopt. Het hangt van cliche's aan elkaar, maar het komt wel vlot en oprecht over, zodat de ergernis uit bleef. Tegen het eind vond ik het echter toch ietwat uit de bocht vliegen met bizarre ontwikkelingen en teveel zoetsappigheden.

De remake is wat gelikter en uiteraard in kleur. Heb absoluut geen hekel aan zwartwit-films, maar bij het westerngenre vind ik het toch jammer als je niet de film in die typische broeierige kleuren ziet. Hoe dan ook, deze versie doet uiteindelijk niet veel onder aan die van de remake. Het verhaal weet te boeien en zit gewoon steengoed in elkaar. Ook de cast doet het goed en dan met name Glenn Ford die als Ben Wade een prima bad guy neerzet.

Prima western gemaakt volgens de huidige Hollywoodconventies met een erg intrigrerende rol voor Russell Crowe. De ene keer denk je dat hij een meedogenloze schurk is, de andere keer neem je het toch wel weer voor hem op. Christian Bale is ook erg in zijn element als grote held van het verhaal. De prachtige western-setting is van grote meerwaarde, hetzelfde verhaal zou namelijk met enkele aanpassingen zich ook gemakkelijk kunnen afspelen in de grote stad anno eind 2007 en dan zou het maar een standaard verhaal geweest. 3:10 to Yuma bewijst dat de western nog steeds een geweldig genre is, die het verdient om meer op de cinematische kaart terecht te komen. Het wil helaas nog steeds niet vlotten met dit genre .

Vampierenfilm uit de Jupiler-league. Mên, wat een suffe handelingen voeren de vampieren uit, het groepje overlevenden handelt ook even dom met sheriff Hartnett voorop. Deze man kan ik maar niet serieus nemen. De ellende is dat zo'n horrorfilm vrij vroeg los gaat en dat de rest van de film maar doorettert met telkens hetzelfde gedoe: vampieren die de helden van het verhaal het leven zuur maken. Hoe dan ook, dit was niet best.

Visueel verbluffend, qua verhaal aan de magere kant. Opeens houdt de film op!

Mên, deze film zit alleen maar vol stompzinnig gebral. Het heeft echt weinig om het lijf, alleen Eva Green onstijgt dit bedenkelijke niveau. Die Graphic Novel-stijl is na het eerste 300-deel ook niet meer zo indrukwekkend.

In het begin vond ik het wat aftasten waar de film waar naar toe wou, maar al gauw vond ik dit toch erg mooi en geslaagd. Centraal staat de relatie tussen alleenstaande vader en zijn dochter die nogal intrigerend is. Andere bijrollen zijn ook interessant om te volgen en dat komt denk ik omdat over de gehele linie en de regie erg sterk is. 35 Rhums speelt zich overigens af in de suburbs van Parijs en dat levert ook een hoop mooie beelden op. Dit is een aanrader voor de doorgewinterde filmhuisfans !

In deze vroege Hitchcock is de master of suspense al behoorlijk aan het excelleren. Wat opvalt is de innovatieve manier van film kijken voor die tijd. Het originele camerawerk en een spannend verhaal met spectaculaire actiescenes maken deze film tot een vroege topper. James Bond is er haast niets bij!

Mjah, dit is een vage film zeg! Vond het in begin met dat lekkere lang uitgerekte gesprek in die bar nog wel hoopgevend. Het is mysterieus en er wordt een heel verhaal over een kloonprogramma gehouden. Chetyre werd echter steeds stuurlozer en vooral raarder . Ik vond al die fratsen niet helemaal geslaagd. Een paar varkens zijn gesneuveld tijdens de productie en die krijg je binnenstebuiten zien. Je moet er maar tegen kunnen. Ook die omaatjes vond ik redelijk irritant en op mijn zenuwen werken.

Gelukkig is er de beeldschone Marina, een voortbrengsel van het kloonprogramma, die de film nog interessant maakt. Je leert iets van haar achtergrond kennen en een ellenlange scene waar je haar ziet wandelen was zowaar het filmische hoogtepunt. Qua look zit Chetyre dik in orde, de rest valt ietwat tegen.

Zo midden jaren '00 beleefde Roemenië enige goede filmjaren. De thematiek betrof veelal het ridicule Ceaucescu-regime en wat voor impact het heeft op de samenleving. In 4 Luni, 3 Saptamîni si 2 Zile (Gouden Palm-winnaar 2007) worden twee bevriende studentes Gabita en Otilia gevolgd: de een is onvolwassen, naïef én zwanger . De ander is een stuk volwassener en helpt haar vriendin met het regelen van een abortus, dat toentertijd streng verboden was. Ceaucescu meende immers dat de Roemeense bevolking als een gek moest groeien.

Als kijker val je middenin het leven van Otilia en Gabita, maar al vrij vlot wordt er gefocust op de illegale abortus, dat plaatsvindt in een hotel. Door de minieme cameravoering wordt de spanning verhoogd en zit je zo in een hele intense film met lange knappe lange scenes. De mistroostige sfeer en de ambtenaren-rompslomp worden voortreffelijk in beeld gebracht. Wat mij betreft een topper uit het Oost-Europa .

Bweuh, wat een vervelende irriterende film. Het verhaal is van A tot Z voorspelbaar en wordt ondersteund door quotes die elkaar overtreffen qua stompzinnigheid. Ondanks de korte lengte van de film, verlangde ik al gauw naar het einde. Nee bah, dit is echt heel matig .

Onderbroekenlol uit de Apatow-stal. Paar keer hard moeten lachen, dat dan weer wel.

Mwaoh, gaat wel, deze één van de eerste musicals. In het begin passeren bordkartonnen karakters de revue en zat ik maar te wachten totdat er iets gebeurt. Pas tegen het eind worden alle registers opengetrokken in 42nd Street met meerdere musicalnummers en eerlijk is eerlijk, dat klinkt en ziet er nog best oke uit!

PENG PENG PENG PENG! En zo gaat het maar door, niet te geloven. Erg lege actiefilm die nog eens ongeloofwaardig overkomt. Of het is echt zo dat de LAPD alleen maar uit klungels bestaat.

Poeh, dit is nog best een verteerbare komedie geworden. Het romcomverhaaltje wordt rustig uit de doeken gedaan zonder zo irritant van hot naar her te springen. Voorspelbare schijtlolligheid wordt daarbij afgewisseld met genoeg glimlachmomenten. Adam Sandler is in deze film gelukkig wel oke en het is de lieftallige Drew Barrymore die deze film naar een ruime voldoende brengt .

Redelijk geslaagde combinatie van zwaar drama en komedie. Het begin vond ik maar gewoontjes. De grappen mochten wel wat scherper, alleen Seth Rogen was goed op dreef. Maar naarmate de film vordert, wordt het steeds beter. Het drama zit prima in elkaar. De gebruikelijke cliches worden ternauwernood vermeden en als ze dr dan toch waren, dan accepteerde ik ze maar .

Lekkere hap-snap-film hoor. Niet teveel bij voorstellen van te voren en je krijgt een geinige SF met een prima Schwarzenegger in een kloonplot. Redelijk voorspelbaar allemaal inclusief de onvermijdelijke twist. Opvallend dat het geschetste toekomstbeeld na ruim 15 jaar (zelfrijdende auto's en augmented reality) wel redelijk uit lijkt te komen, al ziet het design er totaal niet uit

Op je-weet-wel vond ik hem.
Stereotiepe ridicule bijkarakters en een matig verhaaltje had dit. Nee, het is niet best en soms ook nog pijnlijk onbedoeld grappig. Wellicht interessant voor Chulpan Khamatova-liefhebbers, maar haar rol is onbeduidend en ook niet boeiend.

Beter dan vooraf verwacht! Met Eminem in de hoofdrol was ik wat huiverig, maar hij doet het prima met zijn homies! 8 Mile heeft een redelijk verhaal, maar waar de film echt in excelleert zijn de treurigmakende sfeer van Detroit (één grote vervallen zooi) en natuurlijk de epische rapbattles.

Tsja, een kijkje dus in de zieleroerselen van Fellini, het wil bij mij niet aanslaan, als het alleen maar flarden zijn en iets van structuur geen sprake is. Bij vlagen heel aardig, maar net wanneer je denkt dat je in de film zit, vervalt het allemaal weer terug de ongestructureerde vaagheid.

Zeer matig gedubt ook nog trouwens.

De opzet who-will-do-it is wel oke: een eigenzinnige prof in forensische psychiatrie krijgt de boodschap dat hij in 88 minuten vermoord zal worden. De uitwerking valt helaas tegen: de helft van de film wordt aan de mobiele telefoon doorgebracht . Gelukkig is daar Al Pacino die de film weet te redden, ternauwernood!

Nicholas Cage is detective en stort zich in de freaky snuff-business tijdens een onderzoek naar een verdwenen meisje. Redelijk ranzig en luguber is dit allemaal, maar het gewenste shock-effect bleef bij mij uit. Daarvoor was het in bepaalde opzichten toch niet heel beklijvend en origineel. Wat dat betreft vind ik Joel Schumacher ook niet een hoogvlieger onder de regisseur. In de jaren '90 leek dit gewoon zijn niveau te zijn, niets meer en niets minder.

Full Metal Jacket en Platoon door elkaar geblenderd met een Russisch sausje . 9 Rota moet het vooral van het sterke en bij vlagen zeer grappige begin hebben, daarna zwakt het toch af met weliswaar knap uitgevoerde oorlogscenes.

Het onderwerp 9/11 kan me altijd wel erg interesseren en ook de invloed van deze gebeurtenis op de filmindustrie is boeiend om te volgen. Die invloed begint allemaal met deze steengoede docu, waarbij de makers toevallig op de 'juiste' plaats en 'juiste' tijd waren. Het is reality-tv in zijn puurste vorm en zou zijn navolging krijgen door fictiefilms als [Rec] en Cloverfield. Alleen maar met ontzetting vastleggen wat voor iets waanzinnigs gebeurt, dat maakt op mij altijd wel grote indruk.