Opinions

Inhoudelijk valt hier best wat goeds in te zien - ik zou dit geen slechte film durven noemen. Maar er is wel een grote maar. Ik vond er simpelweg veelal geen drol aan. Veel te lang, oninteressante gesprekken, saai camerawerk, visueel ook weinig te beleven (mede door het formaat van kadertjes) ondanks een van m'n favoriete DOP's, scènes die maar duren en duren. Ook dat split screen, hoewel sterk bedacht, vind ik richting het einde ook minder zuiver gebruikt en dan wordt het meer een gimmick. Enkele momenten springen er wel uit, in het begin is nog wel prima sfeerschepping en richting het einde zitten enkele sterkere scènes. Maar ook onnodig drama dat niet past, afleidt en de lange film nog langer maken. Denk aan dat gedoe met die zoon en drugs (waarom?) of hier en daar een opmerking over een affaire van vroeger. Ook niet nodig, tenzij Noé graag allerlei persoonlijke dingen kwijt wilde maar het blijven slechte keuzes. 2,0*.

Mooie film het eerste halfuur in die kale besneeuwde vlakten. Door het vele wit van de sneeuw en de zwart-witfotografie wordt dit beeld haast abstract, met hier en daar wat verticale bomen en allerlei kanten opgaande takken. Erg mooi. De kou en ellende is haast voelbaar. Daarna gaat de film vooral richting binnenlocoaties en worden de personages geen onderdeel meer van hun omgeving maar eerder wandelende symbolen waar ik niets bij voelde. Maar ook zijn die binnenscènes allemaal een pak minder interessant om te zien, traag en zelfs richting het saaie. De film eindigt nog wel behoorlijk, maar het niveau van dat eerste geweldige halfuur wordt nergens meer gehaald. Afgerond naar boven 3,5*.

Erg mooie indringende film. Zowel het begin waar het gevoel van die dag en de machteloosheid en angst erg sterk worden neergezet, maar ook het drama daarna blijft subtiel genoeg om echt te overtuigen en meeslepend te zijn. De momenten tussen vader en zoon zijn mooi. Dat stuk rond die hele Facebook-post hangt er eigenlijk maar wat bij zelfs (en is ook wat matigjes uitgewerkt verder en stiekem zijn dit de zwakste momenten, alleen dat dankjewel van die vrouw in de metro was ontroerend en fijn gedaan), de film gaat veel meer om rouwverwerking en doorgaan. Mooie sfeervolle beelden, goed geacteerd, boeiend. De film houdt veelal focus (in verhaal en op personages) zonder te veel plot en is daarmee een stuk overtuigender dan Revoir Paris van vorig jaar. 4,0*.

Wel een geinig filmpje om te zien. Naïef, natuurlijk, maar ook getuigt het van veel fantasie en ook lekker vlot verteld. Wel erg statisch gefilmd, op dat vlak weet de film weinig te boeien, maar de korte duur maakt dat het niet gaat vervelen. 3,0*.

Grappig zijn die comments over deze film dat er niks bijzonders gebeurt. Het ligt er maar aan wat je bijzonder vindt natuurlijk. Dit zijn namelijk alledaagse levens, waarmee je tegelijk zegt: mijn eigen leven is niet zo bijzonder.

Enfin, erg fijne Hou weer. Juist in die kleine momenten zijn zo fijn bij hem, anders dan bijvoorbeeld Linklater heel hard probeerde in Boyhood - misschien dat die film daarom zo hoog wordt gewaardeerd, pretenderen het alledaagse te tonen maar nu net de grote momenten pakken. Hou houdt het daadwerkelijk klein. Mooi voorbeeld is die lange scène met de pianostemmer. Juist bijzonder en herkenbaar in zijn alledaagsheid. Ook de beelden van een grootstad zijn weer erg fraai. Mooi belicht, kalm geschoten, fijne shots van trams en treinen zoals we van Hou gewend zijn maar nu in een voor mij meer herkenbare Europese stad. Niettemin blijft het gevoel hetzelfde.

Wat mij betreft had Hou daarvan nog meer mogen tonen, maar hij richt zich meer op de interieurscènes met een weliswaar schitterende Binoche, maar dat is allemaal net wat minder van niveau dan zijn observerende camera. 4,0*.

Aardige thriller die iets te lang doorgaat met te veel twistjes en ook wat vlakjes is. Nooit echt spannend, nooit echt geil of erotisch, nooit echt drama. In ieder geval dan nog met wat frontaal naakt, maar dat is het enige dat echt opvalt. Jammer, want het eerste halfuur is nog wel oké en zeker visueel is dit ding erg fijn. Mooie warme kleuren, chique uitstraling, echt heel stijlvol gefilmd allemaal. Alleen wel wat saai in beeld gezet dan. Sweeney is prima hier (met een matige rol waar ze weinig mee kan verder), haar vriend vond ik vanaf seconde 1 strontirritant. 2,5*.

In NRC las ik een lovend stuk over deze docu, die ook visueel sterk was doordat vorm de functie volgt, met veel close-ups van marktlieden en veel wide shots van gemeenteambtenaren. Daar had de recensent wel gelijk in, maar echt enthousiast werd ik er niet van. Ik kijk liever dit soort docu's met een rustige observerende camera. Het was me nu allemaal te onrustig. Inhoudelijk was het ook matig doordat juist de meest interessante punten (wat is er van geworden allemaal) eigenlijk niet behandeld wordt maar kort in wat zinnetjes tekst wordt aangegeven. En de weg daarnaartoe was rommelig, met hier en daar flarden gebeurtenissen en nu en dan wat geïnterviewden zonder duidelijke rode draad of idee.

Dat laatste shot is wel ontroerend en geeft prachtig het beeld aan tussen mensen die in het verleden blijven en een wereld die verandert, zonder te zeggen welke van de twee nu beter is. 1,5*.

Ne, hier kon ik echt niets mee. Ik zie echt wel een zekere kwaliteit met die sfeer, maar ik vind er simpelweg geen drol aan. Veel te grijs (alleen al die sombere donkere fotografie) en verder nergens boeiend, spannend of ook maar ergens meelevend (laat staan meeslepend). Dit is puur subjectief dat ik er niets aan vond, dus niet de allerlaagste score. Maar zo voelde dit wel. 1,0*.