Opinions

Toch een kleine tegenvaller. Het verhaaltje is al duizend keer gedaan, net als het soort personages (de buitenbeentjes), de gebeurtenissen en het stukje zwaar drama zo op 2/3 van de film. Dit soort films verrassen nooit. Dan is het aan de kleine momenten, de acteurs, het visuele aspect of zo'n film toch bovengemiddeld wordt. In deze film zitten er wel enkele leuke lieve momenten in en de soundtrack is prima, maar vooral die gitarist is vervelend en eigenlijk is geen één scène met hem echt te pruimen. Jammer, want zeker de drummer en cellist vormen een prima koppel; debeste momenten zijn ook die tussen hen twee alleen. 2,5*.

Niet slecht, maar niet echt m'n smaak. Visueel wel oké met dat zwart-wit, maar het sfeertje vond ik niet heel prettig en die desolate wereld en het hele verhaaltje vond ik niet heel interessant. Gelukkig wel een kort filmpje dat redelijk wegkeek, maar heel veel bijzonders zegt de film niet. Ja, we zien een robothond, maar meer dan en achtervolgingsfilmpje is het niet. De hond had net zo goed een spook in een horror kunnen zijn. 2,0*.

Een goede film, maar tergend traag en die wist mij helaas nooit te grijpen. Veel statische shots die ook niet heel mooi zijn, ondanks dat de omgeving wel mooi is. Het lijkt ook wel of er een extra donker filter voor zit. Zo keek ik plichtmatig de film uit zonder dat het me maar ergens begon te boeien. Die animaties tussendoor in die oude stijl zijn niet onaardig, maar vond ik qua toon niet passen bij de rest van de film. 2,0*.

Aardig beeld van de rebellerende jeugd van toen in een dictatuur dat helaas niet altijd evenveel boeit. Zeker de eerste drie kwartier is de film zelfs saai te noemen. Visueel weinig te beleven en de personages zijn ook niet heel bijzonder. Dan echter wordt de film wel beter. Sowieso met wat muziek tijdens dat feestje (leuker om naar te kijken) en zeker de tweede helft om te zien hoe er druk op individuen wordt gelegd en er niet eens veel druk (althans eigenlijk geen of nauwelijks geweld, puur psychisch en al snel is het geregeld) nodig is om mensen weer in het gareel te krijgen. Daarmee zegt en toont de film enorm veel interessante dingen (op een fijne observerende en statische manier die goed goed), alleen jammer van de saaie vorm in vooral de eerste drie kwartier. 3,0*.

Vooral sfeervol, maar ik had op meer gehoopt. Dan speelt vooral mee dat het verhaal zelf niet zo heel bijzonder was, iets dat ik ook met Heat had. Mooi gefilmd, maar een beetje leeg. Jammer, want als beide goed zijn krijg je dus films als The Insider. Verder vond ik het ook jammer dat veel scènes zich buiten Miami afspeelden. Enfin, wel goed gespeeld door Foxx die zich overduidelijk heerlijk voelt. Farrell is nergens geloofwaardig, maar die snor maakt veel goed. Wel een film die twee uur weet te vermaken en er soms oogstrelend mooi uitziet, maar ook een film met overbodigheden die zorgen voor ergernis (die love interest) en vooral teleurstelling met wat dit allemaal had kunnen zijn. 3,0*.

Redelijke film, maar er had meer in gezeten. Clooney is goed gecast als fixer en weet direct je vertrouwen te winnen. Je krijgt zelfs medelijden met hem, al is hij zelf ook niet helemaal clean.
De vertelstructuur maakt de nogal eenvoudige plot een stuk interessanter en je zit direct in de film. Ook mooi kleurengebruik. De grijze tinten met die bruine paarden in het begin en direct daarna de kleurrijkekinderkamer. Prachtig. Naarmate de film vordert wordt het weer steeds grijzer. Ook een sterke soundtrack die voor een klein beetje spanning zorgt. Verder mooie rollen van Wilkinson en en Swinton, die met de minuut er slechter uit gaat zien.
Toch is de film van onevenwichtig. Het lijkt of er niet een keuze kon worden gemaakt tussen een aanklacht of meer op de psychologie van de karakters. Dat laatste is nog wel het meest interessant maar te weinig uitgediept. En de aanklacht zelf hangt er ook wat losjes bij (The Insider en zelfs een Erin Brockovich deden dit veel beter) had dan meer voor de psychologie gekozen. De film had wat mij betreft langer mogen duren, de tijd ging immers nel voorbij. En enige karakter uitdieping van meerdere karakters had wel gemogen. Want allemaal zijn ze goed noch slecht. En dan een Swinton die steeds meer tegen de wet ingaat om te redden wat er te redden valt (vooral haar eigen positie) en ook Clooney neemt geld aan voor de afbetaling van het restaurant. Wilkinson heeft al jaren gehandeld wetende dat hij verkeerd bezig was. En dat is dan jammer dat daar niet meer inzat. Anders had er een hogere score zeker ingezeten.

Anderhalf uur lang best aardig vermaak, daarna kakt de boel toch behoorlijk in. Het valt te pleiten Reiné hier een soort van ultieme Gouden Eeuw-film van wilde maken, met zowel De Ruyter, zeeslagen, politiek, een behoorlijk aantal bekende schilderijen dat de revue passeert et cetera. Daardoor vliegt de film in het begin voorbij maar wordt het nergens echt diepgravend, terwijl er wel de mogelijkheden toe zijn. Niettemin lukt het Reiné om zeker De Ruyter net genoeg tijd te geven om hem te laten leven, en Lammers doet dat heel behoorlijk. Verder is het production design prima en het budget zie je daar wel aan af. Wel is de CGI vrij slecht en de schminckafdeling had een sabbatical, want de meer dan 20 jaar die de film toont zie je nergens aan de gezichten a; iedereen blijft even oud. Verder is de film als karakterschets best gelukt. We leren De Ruyter (in ieder geval de filmversie) redelijk kennen en Lammers doet zijn best er een wat simpele maar aimabele man van te maken. De overige acteurs doen ook hun best en soms werkt het, soms niet. De overacterende Engelse koning kon ik best hebben, Barry Atsma dan weer wat minder - Atsma acteert altijd Atsma, al irriteerde hij me ditmaal niet, maar een overtuigend acteur heb ik hem nooit gevonden, alsof hij zijn teksten oplepelt vanaf een schrift, iets dat men in Nederlandse films vaker heeft.

Maar goed, als actiefilm is de film minder geslaagd. Hier zie je wel de budgetbeperkingen en hoewel Reiné zijn best doet met veel houtsplinters oogt het allemaal wat simpel en goedkoop. Ook is het niet allemaal even duidelijk gefilmd, ondanks de vele helikoptershots, maar ik als leek op het gebied van zeeoorlogvoering kon nooit zien wie er nu aan de winnende hand was, wie er een meesterzet plaatst et cetera. Niet dat ik alles in hapklare brokken wil hebben, maar hier kon ik ook weinig mee. Daarnaast is het allemaal vrij saai en weinig verschillend in elkaar gezet, en na de zoveelste slag op zee geloof je het wel. Dan gaan die 150 minuten tellen. Zeker na de moord op de gebroeders De Witt had de film mogen stoppen - die scène was wel de beste uit de hele film. Duister, hard, met een zowaar goed acterende Atsma en vol boze zeventiende-eeuwse equivalenten van de PVV'er. Het is ook jammer dat niet alles historisch even accuraat is, al is dit al minder erg dan in een Kenau. 2,0*.

Mwoh. Film weet nooit echt te ontbranden. Vol aardige ideeën maar matig en weinig origineel in de uitwerking. Visueel valt er ook niet veel te beleven. De voice-over is wat vervelend, acteerwerk over de breedte niet heel bijzonder en vooral de humor slaagt niet. De film lijkt eerder voor kinderen gemaakt (wat dacht Ruffalo te doen met deze vertolking?) dan daadwerkelijk satire of laat staan een pakkende film. Vakkundig gemaakt en het tempo is nog wel oké waardoor die 139 minuten (dat zijn er sowieso te veel) op zich nog soepel zijn uit te zitten maar dat is het wel. 2,5*.

Matig verhaaltje, weinig spannend en nergens verrassend. Maar Mickey, Donald en Goofy zijn altijd wel leuk en met de bekende klassieke muziek is dit op momenten best leuk. Maar zelfs de kleine 60 minuten aan puur film zijn lang niet altijd boeiend. 2,0*.

Ik zag dit filmpje langskomen en het was iets met kerst en lekker kort (en kon dus nog mooi op Kerstavond voor ik wat anders wilde doen) maar toen bleek dit (gek dat dat niet in me was opgekomen) dus Disney's versie van A Christmas Carol te zijn, een filmpje dat ik denk ik wel moet kennen of ooit hebben gezien. Al weet ik dat niet meer zeker. Maar Dagobert Duck als Scrooge is natuurlijk heel passend - zijn naam in het Engels is ook Scrooge McDuck en erg leuk hoe de Disney-figuren hierin zijn verwerkt. Wat ook opvalt is dat je je afvraagt hoe andere films die het verhaal weten op te rekken naar twee uur want dat is niet nodig, al vond ik dit filmpje net te gehaast vanaf het moment dat de drie geesten kwamen. En daar miste dit ding dan wel wat impact en was de overgang van Ebenezer net niet geloofwaardig genoeg. Niettemin erg vermakelijk en sfeervol getekend. 3,5*.

Valt in twee delen uiteen, met in het begin een aantal kortfilms die vooral zeer matige animatie hebben en ook niet heel erg leuk zijn, en een toch best mooie versie van A Christmas Carol (en voor de Engelsen zit hier natuurlijk een betere betekenis in de naam Scrooge). Dat tweede filmpje is weliswaar soms wat afgeraffeld, maar kent wel mooie animatie en is leuker dan alle andere filmversies die ik van Dickens' verhaal heb gezien. De club waar Mickey verder in vertoeft met allerlei Disney-figuren is een geinig gegeven. Die eerste helft is dus niet zo veel aan (zeker niet achter elkaar al die filmpjes) en ik had dus liever gewoon een uur lang Ebenezer gezien. 2,0*.

Best leuk. Het eerste filmpje met Donald en de neefjes is nog het beste doordat een (dan weliswaar oud) concept heel fijntjes wordt uitgewerkt met redelijk wat humor. Filmpje twee met stuntelige Goofy vind ik dan veel minder en Mickey en Minnie redden het net aan. Nergens echt bijzonder, noch in verhaal noch in animatie, maar met het hart op de juiste plaats en al met al goed uit te zitten. Wel af te raden op wat cynische dagen, want het glazuur barst soms echt van je tanden, zo zoet. 3,0*.

Stuk minder dan Once Upon a Christmas. Dat komt deels door de inhoud - de verhaaltjes zijn wat kinderlijker en saaier op de eerste grappige en tweede redelijke na. Daarnaast is de animatie gewoon lelijk, op het eerste filmpje na waar mooi met kleur wordt gespeeld. Maar de kwaliteit van de CGI is echt om te janken zo slecht, en leidt dus gewoon af. Neen, dit overstijgt niet het niveau van de afleveringen op tv, en zo voelt het aan, gewoon vijf filmpjes achter elkaar geplakt. 1,5*.

Vooral saai. Het basisidee is aardig, maar dit is geschikt voor een kortfilm van 20 minuten. Ik kan me goed vinden in de mening van mrklm hierboven. En allerlei onnodig drama maakt de film ook wat irritant. Redelijk geacteerd verder, visueel af en toe aardig maar zelfs de korte lengte van 73 minuten is veel en veel te lang. 1,5*.

Enorm gedateerd. Jammer. De eerste vijf minuten met die constante hartslag zijn heel sterk gedaan, daarna zakt de film snel weg. Grootse euvel is dat de hoofdpersoon ook gewoon schuldig is en verder kon het me weinig boeien. Veel clichés verder (allicht toen in de jaren 70 niet, maar ik kijk nu en vind het allemaal maar weinig verheffend), theatraal acteerwerk en gewoon weinig bijzonder. Alleen dat er steeds Turks werd gesproken en de hoofdpersoon (en ik als kijker) geen idee heb wat er gezegd wordt is wel leuk gedaan. 2,0*.

Gezien de beoordelingen heb ik de clou gemist van deze prent, want wat ik hier nu mee moest? Ja, we krijgen Wilson die graag eerder had willen leven (wie niet, ik was graag geboren vlak na '45) en midden in de nacht steeds naar de tijd gaat. Is dit droom of fantasie of echt? Allen maakt zich daar niet druk om. Dat het gebeurt is al goed genoeg. Maar waarom dit alleen 's nachts gebeurt blijft mij een raadsel. Bovendien heb ik ook geen humor ontdekt.

Maar goed, dat alles valt wel te vergeven als je wat leuke personages hebt, maar werkelijk iedereen loopt irritant te zijn. Natuurlijk, Fransen zijn nu eenmaal een vervelend volk, maar ik denk niet dat dat de metafoor van Woody is geweest. En ja, velen hebben een irritante rol (de man met de baard alsmede McAdams) maar dat maakt het nog niet fijn naar te kijken. En dan is er nog Owen Wilson die het werkelijk waar lukt om bij mij 90 minuten lang irritaties op te wekken. Het is zijn ongewassen kop, zijn coupe clochard, zijn intonatie en ganse hoofd. Geen idee, maar soms wekken mensen een onverklaarbare antipathie op, hij is er een van. Verder mist hij elke vorm van charisma en acteertalent om iets te maken van zijn personage. Hij kijkt alleen wat doods uit zijn ogen zonder een sprankje leven daarachter. Het is nu een absolute loser, een lulletje rozenwater waar ik helemaal niks mee heb. En hij praat en praat maar door, zonder te beseffen dat men hem liever kwijt dan rijk is en dat hij af en toe zijn mond moet houden. Een jonge versie van Woody Allen kortom, alleen van die laatste kan ik het meestal hebben. Wat McAdams en Wilson verder in elkaar zien is mij continu een volstrekt raadsel.

De moraal ligt er nog dikker op dan in zelfs de ergste Disney en wordt keurig middels Wilson aan het publiek verteld. Het is dat Khnodji een goede cameraman is en wel weet hoe hij Parijs sprookjesachtig moet neerzetten. Verder is de muziek aardig, ziet Cotillard er als altijd verrukkelijk uit en gelukkig komt Allen aan het eind tot dezelfde conclusie als ik over de relatie. Anders was het echt een onding geworden. 2,0*.

Visueel op momenten mooi, en het design vind ik vaak best gaaf. Maar het is een tergend trage film, en dat is de schuld van de regie. Veel nauwelijks interessante scènes aaneen met zeer statisch camerawerk en vlak emotieloos acteerwerk. Geen moment wiest de film mij te boeien. Tegen het eind wordt het iets beter, maar dan is de film daarvoor al reddeloos verloren. Ook wederom iets met een grote ramp maar dat speelt heel erg op de achtergrond en voelt wat lui aan. Als Clooney vervolgens uitlegt wat er speelt valt de verbinding weg en weet je als kijker nog niks. Opzich was dat best leuk gedaan, maar op dat punt zat de irritatie en verveling al te hoog. Enkele losse momenten (vaak die met muziek) helpen de film nog enigszins. 1,5*

Weer een bewijs dat ik best goed onbevooroordeeld een film in kan gaan. De vorige film van Aster vond ik enorm raar en gaf die de allerlaagste score. Maar zie hier, ook deze Midsommar is best raar maar nog net binnen het geloofwaardige, duurt bijna 2,5 uur en verveelt eigenlijk geen moment: dat drukt zich uit in een goede score.

Visueel geweldig. Eerst al in die warme donkere sneeuwnacht, en daarna het frisse licht in Zweden, met veel statische maar mooi strak gekadreerde shots, of fijne shots van bovenaf (hoe die camera meebeweegt met de afslaande auto bijvoorbeeld, dat zie je niet vaak).

Maar ook inhoudelijk best prima. Op basisniveau een film over Amerikaanse jongeren die een Zweedse sekte (?) bezoeken in de zomer, graaf je dieper dan kan je het verwerken van een trauma erin zien, alleen dan vrij letterlijk verfilmd. Op momentjes verliest de film iets van de geloofwaardigheid, maar dat is gelukkig beperkt. Prima geacteerd ook, vooral door de immer fijne Pugh. 4,0*.

p.s. Toch leuk hoor dat Netflix ook dit soort films aankoopt.

Ietat flauw en ondanks de korte speelduur gaat de film echt nog zo'n 20 minuutjes te lang door. Echt leuk wordt het nergens, echt vervelend ook niet maar dit is echt een niemendalletje dat na 60 minuten wel klaar is. Enkele scènes springen er wel uit, ergens halverwege met wat muziek erbij en je de groep gewoon ziet zit te rusten in de natuur, dat is een fijn minuutje film. Er er straalt ook een zeker plezier uit. Alleen weten al die plotjes nergens echt te boeien. 2,5*.

Puur popcornvermaak. Emmerich geeft niets om personages of enige uitdieping en dat is ergens wel prettig (ik denk aan al die onzin in Pearl Harbor). De film begint met actie en met af en toe en rustpunt tussendoor - vooral op sfeer in bijvoorbeeld een nachtclub met jazzmuziek- en daarna weer verder met de actie.
De film is een enorm mager beestje op emotioneel vlak. Als er al iets van een conflict kan komen is er een kort gesprek en het conflict is voorbij. Ook het tactische aspect wordt maar vluchtig verteld. En ergens is de film op momenten ook niet heel begrijpelijk omdat het echt racet van actie naar actie. De film kent zo een enorm tempo, verveelt ook nergens, maar laat je ook redelijk koud. Dat wreekt zich in het laatste halfuur wel wat, als de film net te lang gaat duren. Maar veel van de bijrollen worden goed ingevuld, beter dan de erg magere Skrein die toch een soort van hoofdpersoon is. De actie verder is wel aardig met enkele aardige POV-shots uit de vliegtuigen. Maar dit is ook zeker geen overdonderende actie zoals we enkele jaren terug zagen in Hacksaw Ridge. Daarvoor is het allemaal te gewoontjes. Maar wel prima vermaak op een luie zaterdagmiddag. 3,0*.

p.s. Ik moest bij dat bombardement op Tokyo toch even denken aan de burgerslachtoffers. Als die Amerikanen net zo'n parlement hadden als wij nu hebben, dan hadden we gewoon Duits gesproken.

Wel jeugdsentiment, maar echt een waardeloze film verder. Zo gaat de gele ranger dood en hup, volgende scène. Geen enkel moment van gevoel erin. En zo racet de film door. Matig geacteerd ook. Dit lijkt eerder een verzameling losse scènes dan een echte film. Puur op sentiment nog enkele puntjes en die zords zijn altijd leuk. 1,5*.

Zo, is deze film even slecht. Hij is zelfs niet leuk als nostalgie - ik was vroeger groot fan van de Power Rangers alleen deze film heb ik nooit gezien.

Ik heb later weleens wat terug gezien, dus ik wist wat ik kon verwachten, maar ergens hoop je dus nog een gevoel van vroeger eraan over te houden. Niets van dat alles. Ik kon gewoon niet door het acteerwerk heen kijken, grappen slaan dood door slechte timing, ik miste Angel Grove High net als de Groene Ranger (de Witte vond ik nooit iets) en de oude gang (die drie vervangers vond ik ook niets) et cetera et cetera. Dan zit ik in ieder geval nog te wachten tot de Zords komen, maar als die dan uit heel lelijke computeranimatie bestaan dan houdt het op.

Wel grappig dat Angel Grove zo overduidelijk Sydney is, waarom vooral vroeg ik me af. 0,5*.

Heel behoorlijke film, en dan met name door een goede Hoeks en een briljante Geoffrey Rush. Die eerste speelt een soort femme fatale waarvan je nooit helemaal hoogte krijgt. Ze doet gek, ze is vreemd, maar ook altijd geloofwaardig. Knap. Rush speelt een doorleefde man, een vakman die echter leeft voor de kunst maar nooit liefde van een vrouw heeft gekend. Dat zal deels aan hem liggen, maar feit blijft dat hij er wel last van heeft. Aan de oppervlakte niet (hij gaat rustig in zijn eentje dineren) maar van binnen borrelt het wel. Niet voor niets heeft hij alleen maar vrouwenportretten in zijn kluis hangen. In dat laatste shot komt het echter wel naar buiten trouwens, het emotionele hoogtepunt hoe dan ook van de hele film. Rush speelt deze man met veel genoegen (zie hem tekeer gaan tegen medewerkers en door de telefoon) maar ook met een diepe droevenis erachter. Oscarnominatie lijkt me niet meer dan terecht.

En daar lijkt de film over te gaan, een man die nooit liefde heeft gekend maar toch wordt meegesleept door een mysterieuze vrouw. Waarom daar een heel mysterie omheen zit, met die afloop waarin hij wordt bedonderd, is me echter een volstrekt raadsel. Ook de reden waarom ze een oude Rush tonen die moeilijk voor zich uitkijkt, terwijl hij na de eerste ontdekking toch gewoon de zaak nog kon onderzoeken is mij onbekend. Had of alleen die oude Rush getoond (waar hij dus uiteindelijk in beland is) of de oplossingen van het raadsel met een Rush die verder alleen blijft maar Hoeks niet aangeeft aangezien ze hem wel iets heeft gegeven, maar dit is een beetje teveel van het goede. Sowieso duurt die hele finale veel te lang, maar goed. Verder aardige muziek, een prettige sfeer, redelijk camerawerk met veel gevoel voor symmetrie het kijkt als geheel redelijk weg. 3,5*.

Zo, nog even kijken waar die hetze ou om gaat, voor die van Netflix wordt gehaald binnenkort. Film voelt vrij Frans aan, visueel wel oké en sfeertje is goed getroffen. Ook de leefwereld van deze meisjes is volgens mij best realistisch neergezet, wat men er verder moreel ook van kan vinden. Maar de pacing is niet altijd even sterk en eigenlijk weten die hoofdpersonen me nooit echt te boeien, al is het acteerwerk best naturel en redelijk. Overigens voelt de manier hoe die meisjes worden gefilmd vooral lachwekkend en weinig natuurlijk aan. De camera gaat bij die dansjes soms ook meedoen als in en videoclip en botst zo met de rest van het visuele deel van de film. 2,5*.

En overigens wel lof aan Netflix dat daar nog een behoorlijke mate van artistieke vrijheid is.

Hit and miss. De achtergronden vond ik fraai geanimeerd, de eenden dan weer lelijk en ze oogden vooral als goedkope animatie. Het verhaaltje is lekker simpel en de film kort maar de film is soms weer erg druk (typisch voor deze studio) terwijl de film juist mooier was op kleine momenten. Nanjiani zit sowieso al snel in mijn irritatiezone. 2,5*.

Een beetje kinderlijk inderdaad, maar voor het gevoel ook amateuristisch. Alsof ik naar een light-versie van het verhaal kijk door de plaatselijke toneelvereniging. Vooral die twee meisjes overtuigen niet (en hun hele vriendschap ook niet echt), maar ook het gevoel van spanning en angst komt werkelijk nergens in de film naar boven. Zo blijft dit een wat makke film die meer had kunnen zijn. 2,0*.

Redelijke docu, maar erg kort en daardoor te veel aan de oppervlakte. Ik denk dat er best hele interessante dingen te vertellen zijn, maar uiteindelijk blijft het bij stukjes. Compleet, maar mist de inhoudelijke diepte. Voorts vond ik dat stuk bij en met die moeder er niet helemaal bijpassen. Visueel verder niet heel boeiend, een beetje zoals elk egodocument (en ego bedoel ik in deze niet negatief). 2,5*

Mooie film wel, vooral uitstekend gespeeld door Schaap en Bokma. Dan mag het inhoudelijk allemaal niet zo verrassend zijn (als kijker weet je wel waar het naartoe gaat - alleen de vraag of er ook seksueel misbruik bij zat blijft nog lang onduidelijk), het is wel een film die vermaakt en raakt en vrij goed een beeld van het leven van Schaap schetst en haar problemen. Visueel wel aardig, met af en toe iets te veel nadruk op van die leitmotieven (de veertjes/vlokken) maar heel storend is het niet allemaal. 3,5*.

Berg heeft meestal wel films die op zijn minst vermakelijk zijn, maar hier kon ik niets mee. Chaotisch en waarvan je weet dat aan het eind de vork net wat anders in de steel zit. De rol van Wahlberg vind ik ook een wat vreemde en irriteerde mij vooral. Een hoop geschiet dat me nergens wist te boeien en ook niet heel lekker geschoten. Onoverzichtelijk vaak, zeker in het begin of in kleine ruimtes. En die films waarin men ondertussen in een war room allerlei zaken hackt en overal zicht op heeft, dat heb ik nu ook wel een keer gezien. Af en toe is het geluid echt nog wel goed, maar dat is bij Berg vaak wel op orde. Ook de locatie is wel eens aardig voor de verandering, maar er wordt helaas verder weinig mee gedaan. En het schijnt Bogotá te zijn die moet dienen als Indonesische stad. Tja. 1,0*.

Mooie film over Harvey Milk, die beter wordt naarmate deze vordert. Meteen is al zijn lot duidelijk aan het begin van de film, wat niet erg of storend is, eerder mooi en confronterend door het inspreken van zijn bandje, voor het geval hij vermoord zal worden. Daarnaast is het een waargebeurd verhaal, en zeker Amerikanen zullen zijn afloop kennen.

Penn zet een geweldige rol neer. Energiek, bevlogen, vrolijk vooral. Hij is overtuigend als homoseksuele man, wat toch soms een gevaar is. Je kan gaan overacteren. Sean Penn blijft echter mooi subtiel. De maniertjes van homo's (hand voor mond bij lachen, bepaalde bewegingen). Ook overige acteurs als Franco en Brolin zijn prima.

Goed is het geweest archiefbeelden te gebruiken, van vooral de tegenstanders. Het komt oprechter over, daarnaast is het lastig zo'n griezelig persoon te spelen. Gadver, wat zijn sommige rechtse Amerikanen gewoonweg eng om naar te kijken. Daarnaast vind ik dat soort beelden, met een slechtere resolutie en kwaliteit, ook esthetisch mooi tussen de strakkere nieuw gefilmde beelden.

Camerawerk en fotografie zijn verder oké. Muziek is prima, met mooi muziek uit Tosca, al heb ik betere versies van E Lucevan le Stelle gehoord. Wel is het een mooi eerbetoon, ook aan Milk: liefhebber van de muziek en zijn eerste en laatste opera die hij bezocht.

Daarnaast wordt de film steeds beter. Je leeft mee met de beweging van Milk, je krijgt een heel mooi tijdsbeeld mee, een stukje geschiedenisles en de film blijft boeien en prettig om naar te kijken. 4* ruim.