Meskina (2021)

Vlotte komedie, die ruimschoots gevuld is met Marokkaanse zelfspot. Dan weer eens flauw, dan weer eens over de top. Over het geheel genomen een aangename film met de getalenteerde Maryam Hassouni in een overtuigende hoofdrol. Wat jammer, bedacht ik achteraf, dat zij zo weinig films maakt.

Eigenlijk gewoon een film van Johan Nijenhuis, maar dan een Marokkaanse variant. Op momenten wel iets sympathieker en met een minder grote stoorfactor, maar verder net zo uitgekauwd qua inhoud dat het nooit echt boeit en visueel soms tegen het kitscherige aan zit (terwijl met al die kleuren ook veel moois te doen is). Hassouni doet het nog wel redelijk en Dchar is ook wel oké, maar allemaal heel bijzonder is het niet. 2,0*.

Na haar huwelijk met popster Abdelkarim [Olaf Ait Tami] na ruim vier jaar is stukgelopen, is Leyla [Maryam Hassouni] weer terug bij af en de ‘meskina’ (zielepiet) van de familie. En dus proberen zowel haar moeder Najat [Rachida Iaallala] als haar zus Amira [Soundos El Ahmadi] haar te koppelen aan een nieuwe vent. Najat koppelt Leyla aan Amin [Nasrdin Dchar], een nette, sympathieke Marokkaanse Nederlander en Amira brengt haar in contact met Fabian [Vincent Banic], een sympathieke miljonair. Leyla’s keuze wordt bemoeilijkt wanneer Abdelkarim opnieuw opduikt en probeert haar voor zich terug te winnen. Onderhoudende romantische komedie met een Nederlands-Marokkaanse cast is voorspelbaar en heeft een tenenkrommende ontknoping, maar Hassouni is een charmante heldin en profiteert van een puike ondersteunende cast en een gezonde dosis zelfspot met betrekking tot zowel de Nederlandse als de Marokkaanse cultuurelementen. Iaallala en El Ahmadi zijn hilarisch als moeder en zus en Nora Akachar en Selma Chadid stelen elke scène waar ze in zitten als de twee tantes.