Opinions

Late last night and the night before,
Tommyknockers, Tommyknockers, knocking at the door.
I want to go out, don't know if I can,
'Cause I'm so afraid of the Tommyknocker man.

Dit is een tekst die al jarenlang door mijn hoofd spookt en is zo'n typisch freaky liedje dat je in horrorfilms tegenkomt. Nu heb ik deze film vroeger gezien, maar is me er vrij weinig van bijgebleven, behalve dan dit liedje.

Moet zeggen dat ik me over het algemeen het algemeen prima vermaak met die miniserie verfilmingen van Stephen King. Net als een aantal andere verfilmingen zit in de eerste anderhalf uur van de film de spanning er goed in. Vanwege de lengte krijg je een goede band met de personages, die allemaal wonen in een leuk plattelandsdorp in Amerika, uiteraard speelt het zich altijd af in en rondom dezelfde plaatsen die je van een King verfilming mag verwachten. Ook het mysterie blijft lang hangen en mede dankzij de ondersteuning van de prima soundtrack is de film bij vlagen ook gewoon spannend.

Helaas zitten de lange mini serie verfilmingen vaak ook met hetzelfde probleem opgescheept, richting het einde verliezen de films vaak hun geloofwaardigheid en resulteert het over het algemeen in een teleurstellende climax met slechte slechte special effects( bv. , the Langoliers, the Stand).

Ook het einde van the Tommyknockers is niet geheel naar mijn voldoening, maar is het lang nog niet zo lachwekkend als de twee die ik hierboven heb genoemd. De scenes in het ruimteschip zijn eigenlijk best spannend en zelfs de special effects vallen best mee. Al is het natuurlijk nergens ook goed. Wat dat betreft verdienen dit soort boeken eigenlijk een verfilming uit deze periode waar er meer met de special effects/cgi gedaan kunnen worden. Toch blijft het een algemeen verschijnsel dat King geen goed einde aan zijn verhalen breidt en het te vaak in een dom bovennatuurlijk verschijnsel eindigt.

Al met al heb ik me prima vermaakt en krijgt the Tommyknockers een voldoende!

3*

Amazon pakt flink uit met die 200 miljoen dollar kostende spektakel, maar uiteindelijk voelt het aan als een van de vele Netflix Originals. Aardig voor op streaming en leuk voor een avond, maar dit voelt nooit als een 200 miljoen dollar spektakel dat je in de bios zou kunnen kijken.
Eigenlijk gaven de eerste 90 minuten hier weinig aanleiding voor. De film heeft een lekker tempo en het interessante plot wordt gewoon met lekkere actie uitgewerkt en vermaakt prima. Maar dan is eigenlijk de film voorbij. Veel films eindigen met een hoopvol einde en is soms hetgeen je niet ziet beter dan hetgeen je wel ziet (en je laat ruimte open voor een vervolg). Maar The Tomorrow War gaat een half uur te lang door. De film is voorbij en gaat vervolgens in het heden verder. Er volgt een reis naar Rusland die weer veel te gemakkelijk oogt. Onder de radar vanaf de VS naar Rusland vliegen zonder gezien te worden, dit soort dingen voelen gewoon veel te gemakkelijk en goedkoop aan. Een moment later lopen ze ergens in Siberië rond en wordt het een worsteling om de film uit te zitten. Dit hele gedeelte had beter aan de verbeelding overgelaten kunnen worden. Ik snap niet waarom dit ellendige stuk nog aan de film geplakt zit.

4 sterren voor de eerste 90 min
2 sterren voor de laatste 30 minuten

3* gemiddeld

Het idee is leuk en de uitwerking heeft ook zijn charmes. De film neemt je mee op een avontuur van een groep jongeren die een army apocalyps met geluk hebben ontlopen. Wat volgt is misschien een gebeuren dat te soapy uitgewerkt wordt, maar het kent ook enige actie. Misschien niet allemaal even geloofwaardig, maar voor op een verloren zaterdagavond is het wel prima.

Het enige waar ik mee worstel is dat het meer voer voor een (mini)serie is. De gebeurtenissen volgen elkaar allemaal in een te rap tempo op en het einde voelt te gehaast en te geforceerd aan. Hierdoor wordt er niet echt een einde aan de film geknoopt, zonder dat ze bewust voor een "open" einde kiezen. Je denkt op dit moment dat ze zoveel meer kunnen beleven en dat er heel wat leuke kat en muis spelletjes met bezetters van hun land. Genoeg voer voor veel afleveringen. Ook de onderlinge verhoudingen komen prima tot zijn recht, maar zijn misschien nog leuker als je langer met dit groepje vrienden mee op avontuur/oorlogspad gaat en wat voor effecten dit heeft op hun groep.

Een geinige film, maar mist net de diepgang, het budget en de tijd(in de vorm van een serie) om het verhaal fatsoenlijk te vertellen.

Gulle 3* voor het idee en de poging om er wat leuks van te maken, maar had het liever in de vorm van een (mini)serie gezien.

Weer een leuk modern sprookje van Miyazaki, alleen mis je toch een stortvloed aan fantasierijke personages. De personages die je wel ziet in de film zijn allemaal wel zeer leuk. Totoro is heerlijk droog en het moment bij de bushalte wanneer hij die paraplu in zn handen heeft is echt heerlijk droog. Ook die "katbus" vind ik zeer creatief. Ook heerst er een hele vrolijke sfeer over de film, ondersteund door de prachtige en vrolijke muziek.
Toch jammer dat je deze personages niet wat meer hebt gezien, waar de film toch meer om draait zijn de lieve kinderen die net zijn verhuist en allemaal fratsen uithalen.

In het begin duurt het allemaal net even te lang, maar daarna begint het leuker te worden met als hoogtepunt de (helaas) te kort in beeld gebrachte Totoro en zijn paar vriendjes.

3,5*

Het was voor mij verstandig om Top Gun 1 en 2 achter elkaar aan te kijken, want vond dit maar een vrij gezapige film verder. Dit komt vooral omdat de film behoorlijk stuurloos is (pun intended). De film gaat nog net niet nergens over en het is een behoorlijk worsteling om de film gewoon uit te zitten.

Ik heb geen sentiment aan deze film en dit is de eerste echte keer geweest dat ik de film echt heb gezien. Ik kan de film wel waarderen om wat het wel is. Een audiovisueel spektakel dat 36 jaar later nog steeds fier overeind staat. De muziek is heerlijk catchy en ik kan de chemie van de cast ook wel waarderen, zo'n serenade in de kroeg is gewoon heerlijk om naar te kijken. Maar de film bouwt gewoon nergens naartoe. Er wordt wat gevlogen in straaljagers zonder een doel, er gebeurt even iets waardoor Maverick aan zichzelf begint te twijfelen en hij komt er weer bovenop. De spanningsboog ontbreekt compleet. En dan zijn ze klaar met de opleiding, vliegen ze even ergens naartoe en knallen ze wat Sovjet straaljagers uit de lucht. Ik mis gewoon het meeleven, een antagonist en het actief betrokken worden in de film en in het verhaal.

Wat overblijft is een audiovisuele film die zeker wat dat betreft overeind blijft, maar me verder niet heeft weten te pakken.

2,5*

Top Gun: Maverick is eigenlijk alles wat ik in deel 1 miste.

De film begint al heerlijk met de jaren 80 vibes en de heerlijke soundtrack. En vanaf dit moment heeft de film je eigenlijk al te pakken, niet dat het origineel dit niet had, maar er hangt zo'n nostalgisch sausje over deze film heen en ze pakken het gewoon erg goed aan door het origineel met eer te behandelen. Door deze film lijkt het origineel eigenlijk beter dan dat het daadwerkelijk is en dat komt vooral omdat deze film wel een doel heeft. Ze weten het zelfs voor elkaar te krijgen om me een traantje weg te laten pinken. Terwijl Kilmer's personage in deel 1 me koud liet (pun intended).

De film werkt ergens naartoe en ik snap gewoon waar ik naar zit te kijken. Natuurlijk is het allemaal wel flinterdun, maar ik snap nu het belang van wat er gebeurt en wat de film wil. Waarom zijn ze in training? Waar doen ze het voor? Daardoor zit je niet alleen maar naar nutteloze scenes in een F-18 te kijken, maar dient het allemaal een doel voor de grote missie en gaat alles met vallen en opstaan. Ze pushen elkaar steeds een stapje verder om elkaars grenzen te verleggen. Elke keer dat ze in dat vliegtuig stappen heeft het een doel en zit je op het puntje van je stoel, terwijl ze in het origineel op de academie maar wat vlogen in die straaljagers in het kader van "het is de opleiding en ik heb een grotere lul dan jij" .

Doe er een romantisch drama bij met de blijvend mooie Connelly en een conflictje met Miles Teller en het was allemaal meer dan prima. Dit miste ik gewoon in het origineel. Dat ook hier de antagonisten ook te anoniem zijn is dan wel enigszins jammer, maar tegelijkertijd had de film dit nu ook niet nodig. De cockpitbeelden zijn nog beter dan in het origineel, doordat je meer omgevingsbeelden ziet en meer verschillende cockpitviews hebt. Verder is het smullen geblazen door het beeld en geluid.

Gewoon een prima zomerblockbuster die voor mij met gemak het origineel overstijgt (hi-ha) en ook niet meer pretendeert te zijn dan een leuke film.Toch fijn dat dit soort films nog steeds gemaakt worden en de green screen niet noodzakelijk is. En belangrijker nog: het is een veel betere film dan het origineel.

3,5*

Geweldige film!!! Mensen die twijfelen om deze aan te schaffen: NIET TWIJFELEN, MAAR KOPEN.

De grapdichtheid is zo groot, de ene grap na de andere wordt gelanceerd en ze zijn allemaal stuk voor stuk geslaagd!!

Zoals ook al vaker is gezegd: je moet de film eigenlijk wel vaker kijken om alle grappen te kunnen zien of te snappen, na 4x de film gekeken te hebben kwam ik nog steeds grappen tegen die ik eerst over het hoofd zag.

Wat ik persoonlijk niet snap is dat mensen die de film eerder hebben gezien en grappen toen echt geweldig vonden en bij een herziening vonden ze de grappen niet leuk. Hoe kan dat? Je herinnert je de grap toch nog? Hoe kan ie dan anders zijn?(lachen bij een zingend paard en later niet meer)

Raar ook eigenlijk dat mensen zeggen dat ze nu te volwassen zijn voor deze humor. Je persoonlijkheid/humor verandert namelijk niet met de jaren, of er moet een aardig steekje los zitten

4,5*

Toch een tegenvallende film met te weinig bloed, een suffe moordenaar en af en toe vervelende stereotypen die rondlopen in deze film.
Verder een hoop mooie dames en een paar leuke pogingen tot leuke kills(handdoek slapping en de moord in het zwembad)die ervoor zorgen dat het niet alleen maar kommer en kwel is, maar redden doen ze deze film helaas niet.

2*

Toscaanse Bruiloft is een misselijkmakende film met een zooi acteurs die er helemaal niets van kunnen. De personages zijn allemaal stuk voor stuk ontzettend dik aangezet en dat levert alleen maar irritatie op.

Het plot is ontzettend dom en vooral ook willekeurig geschreven. Sophie van Oers onttrekt zich als enige uit de malaise, maar haar romance met de verschrikkelijke Jan Kooiman overtuigt totaal niet en doet letterlijk pijn aan de ogen.

Het is allemaal zo slecht geschreven. Plotwendingen komen allemaal random voorbij en het feit dat iedereen uit dezelfde vriendengroep per se op deze locatie schijnt te willen trouwen is ook iets dat mij de wenkbrauwen continu deed fronzen. Ze zijn dus allemaal erg gefortuneerd en zijn allemaal papegaaien zonder inspiratie. Ik vraag me ook af wat nou de boodschap van Nijenhuis & Co is? Moeten we allemaal gaan trouwen, vreemdgaan, scheiden en dan weer opnieuw gaan trouwen en deze vicieuze cirkel tot in de oneindigheid herhalen?

Heeeeeeeeeeeel snel vergeten deze domme meuk.

1,0* voor de laatste avondmaal in lingerie en het flessenspel dat erop volgt.

Total Recall blijft een zeer vermakelijke film met een briljant uitgangspunt.

Ondanks de zware gedatteerdheid vind ik de film er prettig uit zien. Het is niet de meest positieve toekomstvisie die we inf ilms hebben gezien, maar wel een erg leuke. Mars is leuk weergegeven, maar heeft toch nog iets realistisch.

Je merkt dat Verhoeven de regisseur is, vooral van de actie heb ik genoten. Waar vele regisseurs niet al teveel bloed laten zien is Verhoeven niets te veel. Uitpoppende ogen, armen die eraf vliegen en lekkere ranzige mutanten.

Het verhaal is lekker origineel en zeer vermakelijk. Arnold vond ik prima gecast, al heb ik wel leukere rollen van hem gezien. Toch kwam hij een paar keer verrassend uit de hoek, vooral de hologrammen scene is grappig.

Al met al een zeer vermakelijk science fiction pulp, waar de hand van Verhoeven weer op een positieve manier aanwezig is!

3,0* -> 3,5*

Nou, terug van de bios.

Total Recall is een beetje wat ik ervan had verwacht. De film ziet er super gelikt uit, de futuristische omgevingen zijn fenomenaal mooi in beeld gebracht, de CGI verder is ook prachtig en de actie is redelijk spectaculair(maar helaas nergens bijzonder op het bekende moment uit de trailer na). Het verhaal valt prima te volgen wanneer je het origineel kent van Verhoeven. Ben benieuwd of mensen die het origineel hebben gezien ook het op het oog warrige verhaal kunnen volgen.

Toch mist de film iets. Het is vooral een ziel. Her en der probeert het een knipoogje te maken naar het origineel, maar faalt het er hopeloos in. Zo zie je ergens in het begin van de film een vrouw met drie tieten. Iets wat we ook uit de Verhoeven versie kennen. Echter past dit totaal niet in de serieuze context van deze film. Waar de Verhoeven versie zich voornamelijk op Mars afspeelt en vele kleurrijke personages(incl. aliens) kent, is Total Recall hier eigenlijk een serieuze, realististische benadering is dat zich enkel op aarde afspeelt met alleen mensen. Dan voelt een "alien" o.i.d. met drie tieten behoorlijk out of place aan. Fail met hoofdletter F.

Dat is het grootste euvel van de film. Zoals Paul Verhoeven zelf ook al zegt:

"De film zit vol stunts en special effects, maar je krijgt geen contact met de hoofdrolspelers" ."Ik voelde me daardoor buitengesloten. Het trok mij niet zo."

Total Recall vertelt het verhaal van een man die erachter komt dat zijn geheugen is gewist. Verhoeven vond zijn film, met onder meer acteur Arnold Schwarzenegger, beter. "We wisten dat het verhaal niet waar kon zijn en dus mocht er gelachen worden. Deze film neemt zichzelf zo ontzettend serieus, er kan geen lachje af."

Ondanks dat de film er behoorlijk gelikt uit ziet en nergens fake aanvoelt heb je toch het idee naar een soort van Blade Runner achtige setting te kijken, gemixed met oosterse elementen. Mooi, maar ook hier mist het een ziel en combineert het vooral ideeën van andere films. Ook het amper gebruiken van echte sets geeft de film minder feeling dan b.v. het origineel. Hetzelfde geldt ook voor de cast. Ondanks dat Farrell, Beckinsale en Biel hun best doen, kan het je geen zak schelen, want ze stralen gewoon veel minder charisma uit dan Arnie en Stone. De one-liners van Arnie blijven gewoon legendarisch Total Recall - Consider this a divorce

Het plot weet je minder te raken dan de Verhoeven versie. De luchtigheid ontbreekt en het verweven van de thema's raken je veel minder. Zoals ergens al mooi werd vermeld, het doel van de hoofdrolspeler voelt minder urgent aan. De dubbele bodems raken je niet echt. Het voelt afstandelijker. De serieuze aanpak werkt in het nadeel van de Wiseman versie.

Helaas is ook Total Recall de zoveelste product uit het huidige tijdperk waarin "klassiekers" een degelijke, maar tegelijkertijd ook kleurloze remake krijgen.

Degelijk wanneer je niet bekend bent met de Verhoeven versie. De film is namelijk niet slecht. Het onderscheidt zich alleen niet echt en is gewoon weer een zoveelste blockbuster.

Duidelijk minder wanneer je wel het origineel kent.

Hele krappe 3,0*

Behoorlijk leuke film weer van Jaco van Dormael, alleen de impact is na drie dagen toch wat minder dan Mr. Nobody en Le Huitieme Jour bij mij.

technisch is het natuurlijk een knappe film, zijn de acteer prestaties behoorlijk fris en is de soundtrack ook erg aanstekelijk(boum boum). Het verhaal zit in een leuke verpakking waardoor de film vlot wegkijkt, al liet het einde zich allang raden natuurlijk.

Sympathieke film

3,5*

Tower Heist is een vermakelijk actie/komedie waarbij je de tijd makkelijk uitzit, maar nergens verrast de film ook maar op enige manier.

Het begin is best matig, de introductie van de personages valt tegen en gaat vaak gepaard met geforceerde dialogen inclusief geforceerde grappen. Dat werkt de film erg tegen. Ook de aanloop naar de heist is een tikkeltje langdradig en soms weinig subtiel.

Toch werkt de film aanstekelijk dankzij de gerenomeerde cast en komische situaties die gaandeweg de film steeds beter lijken te werken. Toch jammer dat de Heist op zichzelf niet bijzonder is en behoorlijk voorspelbaar ook nog(ik wist vanaf het begin al dat die auto de goudmijn zou zijn en niet die kluis in de muur) wat helaas niet goed werkt voor de spanningsboog. Gelukkig wordt er nog redelijk komisch met de situatie omgegaan, al moet je alle logica wel opzij kunnen zetten(wanneer er een baas vd beveiliging wordt ontslagen lijkt het me ook logisch dat de codes veranderd worden) en tegen het kleffe einde kunnen.

Half geslaagd!

2,5*

Ook weer een typisch Hollywood productje dat prima te behappen valt, maar nergens op ook maar een enkele manier uitblinkt. Typische Hollywood actie met veel spectaculair geknal over en weer, veel onnozele diepgang en een onnodige romance om het einde wat meer dramatiek te geven.

Hap, slik, weg.

2,5*

Denk dat deze film het slechtste acteerwerk ooit bevat, het is echt zo slecht dat het charmant wordt. Precies wat de bedoeling is van deze pulpfilm. Echt alles is heerlijk slecht aan de film, met als hoogtepunt de stem van the Toxic Avenger....eerst hersenloos brullen om vervolgens wat intelligente zinnen eruit te gooien. Slaat helemaal nergens op, i like it Overigens is het ook lekker ranzig, zoals je kan verwachten in een dikke pauperfilm als dit. Helemaal mijn stijl.

Jammer dat een heleboel actiescenes soms wel wat te langdradig waren, waardoor het toch een beetje moeilijker werd om uit te kijken.

3*

In het kader van deeltje nummer 3 Toy Story 1 en 2 aan de beurt voor een kijkbeurt.

Kan me eigenlijk niet goed herinneren dat ik deze film heb gezien, wat best vreemd is. Uiteindelijk kwam me ook weinig bekend voor, maar ik moet zeggen dat ik me prima heb vermaakt. Vooral de 1e drie kwartier van de film zijn leuk, er wordt creatief omgegaan met de speelgoedwereld in de film. Ook zitten er enkele leuke woordgrappen in en zitten er leuke personages in, ook al zijn de hoofdrolspelers niet eens het leukst.

Helaas is de animatie inmiddels al wel een beetje verouderd, het ziet er allemaal wat simpeler uit dan tegenwoordig. Kon me er niet erg aan storen overigens. De muziek is wel cheesy en zoals elke Disney bevat ook Toy Story de nodige sentimentjes die me dit keer wel een beetje stoorden.

Op naar deel 2, die me iets leuker lijkt!

3*

Erg leuke animatiefilm weer, ik vond hem zelfs beter dan deel 1. Komt omdat er meer variatie in de scenes zitten en meer actie, waardoor het op bepaalde momenten iets minder saai oogde.

De animatie is ook flink vooruit gegaan, er worden een paar nieuwe/leuke personages geïntroduceerd en de humor is ook weer flink aanwezig. Zitten ook een aantal leuke verwijzingen in naar andere films, zo zag ik een Jurassic Park verwijzing(Rennende dino in de achteruitkijkspiegel) en een Star Wars verwijzing, die spreekt wel voor zich denk ik.
Leuke en subtiele details die deel 2 toch een stuk leuker maakten.

Op naar deel 3, waarbij ik hele hoge verwachtingen heb.

3,5*

Vanmiddag naar de bios geweest, wat een heerlijke beleving is Toy Story 3!

Voor de film aan komt de zeer creatieve en grappige korte animatie Day&Night, echt een aanrader om te zien en een leuke intro op Toy Story 3.

Dit is echt 1 van de leukere animaties die ik heb gezien, ik vind hem ook beter dan deel 1 en deel 2. De personages zijn weer knotsgek, het verhaal is fantastisch. Het begin in de kindercreche is echt funny en ook de animaties zien er fenomenaal uit.
Ook is het grappenarsenaal erg hoog en vooral niet al te flauw. Vooral de Spaanse "Casanova" Buzz Lightyear is hilarisch!

Het is verder een typisch vriendschap verhaal, maar omdat ik de eerste twee films ook al heb gekeken deze week zat ik er helemaal in en vond ik het zelfs ontroerend.

Als ik toch een puntje van kritiek moet leveren is het wel weer het 3D gebeuren, het voegt eigenlijk weinig toe. Gelukkig wel eindelijk een wegwerpbrilletje gekregen, die zat wat lekkerder. Het allerbelabberste is trouwens de trailer van Step Up 3 voorafgaande aan de film. Echt in het toontje van "Dancing is our life en you must dance for your destiny" Blehh....

Gelukkig heeft dit weinig met deze film te maken en is het gemiddelde dat de film nu heeft op IMDB en MovieMeter totaal niet verrassend!

4*

Ik heb deze film heel vaak gezien, maar de laatste kijkbeurt dateert alweer van enkele jaren geleden. Wat me nu opvalt t.o.v. vroeger is de humor, die soms best grof uit de hoek en verrassend kan komen. Dit werkt duidelijk in het voordeel van de film. Al is het wel jammer dat ook overacting een beetje bij deze tijdsperiode hoort. Af en toe gaat Murphy wel een beetje over de schreef.

Het verhaal is gelukkig behoorlijk idioot en valt amper serieus te nemen, iets wat de film wel ten goede komt. Jammer dat het wel verplicht moet eindigen met een happy end, iets wat niet helemaal in het beeld van de film past.

3*

Toegegeven, Train is een sfeervol filmpje met lekker veel gore en een leuke omgeving. Toch is de film over de gehele linie niet goed. Er zit teveel jatwerk in de film(Hostel anyone?) en het script werkt ook niet mee. Er gebeuren echt veel ongeloofwaardige dingen en de personages zijn ook niet altijd even slim.

Hierdoor lijkt de film veel te lang te duren en is het lastig om de aandacht erbij te houden. Zo had ik het gevoel dat de film langer dan 2 uur duurde, terwijl het slechtst 1,5 uur was.

Ik mis puur de creativiteit, Train is weer 1 van de vele martelfilmpjes. Gaap!

2*

Heerlijke film, alleen dit kan beter uitgewerkt worden in een lang epos van minstens 4 uur.

Ik vond uiteindelijk dat ondanks een traag tempo er wel snel door de levensfases van Robert (mooie naam) heen gegaan werd en ik nooit echt het idee kreeg dat er grote tijdsprongen werden gemaakt. Uiteindelijk leek de Robert uit de jaren 60 voor mij niet veel anders dan die van 50 jaar eerder. Een andere en oudere acteur ervoor zou voor mij beter hebben gewerkt. Ook zijn er vaak mooie dialogen, maar moet er weer een sprongetje in de tijd gemaakt worden en sudderen die momenten niet echt lekker. Het blijft aan de oppervlakte.

Desalniettemin een lekker sfeertje en een mooie setting. De voice over verbond alles mooi aan elkaar.

Heerlijk snel filmpje dat boordevol humor, verlepte personages en fijne ondersteunenden muziek zit. McGregor speelt de rol van zijn leven en de ondersteunende cast zijn ook een lekker stel mafketels bij elkaar. Het is lastig om niet de hele film met een glimlach op je gezicht te zitten. Daarnaast mijdt Boyle ontzettend harde beelden ook niet, waardoor ik uiteindelijk een fijne filmervaring heb gehad.

Dat fuck you einde vind ik ook geweldig!

4*

Sluit me aan bij mister blonde.

Transamerica is ondanks het onderwerp een redelijk standaard filmpje, wat niet wegneemt dat het mooi en ingetogen in beeld is gebracht. De roadtrip is een leuke kennismaking van de fenomenabele Huffman met de zoon die ze nooit heeft gekend, gespeeld door een sterke Zegers.

De transseksualiteit is eigenlijk maar een bijzaak, ondanks de vele problemen die Bree hierdoor ondervindt. Is dat erg? Nee, niet bepaald. Transamerica blijft een mooi drama/roadmovie dat dankzij de sterke cast en en mooie plaatjes blijft boeien.

3,5*

De kritiek die ik hier spot verbaast mij ook weer niets. Het begint allemaal erg veelbelovend, maar na een half uur wordt de film steeds ongeloofwaardiger en weet het amper meer om te gaan met dit thema. Het ziet er allemaal erg gelikt uit en echt heel slecht is het allemaal niet, maar het voelt allemaal net wat te gewoontjes aan en bij vlagen is de film uiteindelijk gewoon ook erg saai geworden.

2,5*

Ongeveer de derde(misschien de vierde) herziening achter de rug met het oog op deel 3 dat binnenkort ook uitkomt. Ik blijf erbij dat Transformers echt topvermaak blijft. De 2,5 uur vliegen voorbij en het actiegeweld dat Bay je voorschotelt is weer fenomenaal. Er schijnt veel kritiek te zijn op het "chaotisch" filmen van de actie, maar ik vind de gevechten tussen de Autobots en Decepticons echt prachtig in beeld gebracht, af en toe prachtie slowmotions.

De film en dan vooral de Autobots en Decepticons zijn ook prachtig weergegeven en het transformeren van hun aardse vormen(auto's, tanks, straaljagers) naar hun oorspronkelijke robot vorm is werkelijkwaar fingerlicking mooi. Het klopt tot in de details.

Acteerwerk is redelijk pover, maar dankzij de heetheid van Fox valt het allemaal prima weg te kijken. De humor valt wel prima te pruimen, snap dat gezeik eerlijk gezegd nooit zo op die humor. Dat houdt de film luchtig, iets wat ik wel een belangrijk punt vind in een blockbuster. In deel 2 gaan ze wel een beetje over de schreef met de humor.

Daarnaast is het belerende toontje van Optimus Prime af en toe wel vervelend, dat had wel minder gemogen. Echter staat dit niet 2,5 uur top vermaak uit de weg.

3,5* blijven staan.

Transformers One is nou typisch zo'n film die ik als 12 jarige Robert graag had willen zien. De Transformers zijn supervet, er is veel actie, de humor is gedoseerd aanwezig en er zitten heel veel heerlijke fanmomenten in. Vooral de laatste akte is daarin onzettend bevredigend. Ik zie mezelf al juichen en blij worden bij bepaalde momenten.

Als volwassen Robert kan ik met die wetenschap ook makkelijk door de in overvloed aanwezige expositie heen komen en heb je al vrij snel door wat de contouren van het verhaal zijn en welke kant het allemaal opgaat. Je kan letterlijk zien wie uiteindelijk wie wordt in dit origin verhaal en daardoor blijft de verrassing achterwege.

Gelukkige verveel je je door de hoge vaart van de film geen moment en geloof je de keuzes die de personages maken. Dat is uiteindelijk het belangrijkste. Sit back and enjoy some Transformers.

Ik had er misschien toch iets teveel van verwacht. Had een frisse start verwacht met dit vierde deel. Vooral omdat Shia Labouef en consorten zijn gedumpt en de humor daarmee waarschijnlijk ook minder flauw zou worden.

Betreft het tweede is het Bay wel gelukt. T.J. Miller wordt op tijd gedumpt(wel onverwachts), waardoor de film zich eigenlijk vooral beperkt tussen Wahlberg's personage en het vriendje van zijn dochter.
Dus dat valt an sich nog wel te pruimen qua humor.
Dat valt niet te zeggen voor de rest, want ik heb ondanks een nieuwe cast nooit het idee naar een "nieuwe" film te kijken.
De problemen zijn weer hetzelfde, maar dan met andere gezichten.

Het script doet verder ook weinig met me . Optimus Prime lijkt op een papegaai en brult 4 films lang dezelfde filosofische bullshit en de rest van de Autobots zijn af en toe wel heel dik aangezette typetjes.

Het blijft ook storend dat blijkbaar de Autobots afgejaagd worden nadat ze drie keer eerder de wereld gered hebben. In feite komen we in dit geval ook eigenlijk met vier keer dezelfde film. De film kent zodoende eigenlijk weinig verassingen.

Ja, natuurlijk is de actie erg vet en wordt je af en toe weggeblazen door de ontzettend brute Transformers actie en zien ze er ook per deel mooier en mooier uit.
Ook de epische momenten zijn aanwezig en zorgen er wel voor dat dit een blockbuster eerste klas is.

Toch wordt je na 2 uur, laat staan na ruim 2,5 uur behoorlijk murw geslagen met de eindeloze actiescenes, die op een gegeven moment toch eentonig aanvoelen(en dan vooral na vier films). Toch voelt de lengte van de film niet overbodig aan, waardoor ik niet echt kan zeggen waar nou echt in de film geknipt had moeten worden.

Als ik echt zou moeten benoemen. Dan zou ik dan toch zeggen het begin, waar de moeizame vader/dochter probleempjes oninteressant zijn. Doe mij maar een Transformers film zonder mensen, want Prime die continu de kont likt van mensen omdat ze toevallig even aardig doen tegen hem begint ook na vier films vermoeiend te worden!


Niet wat ik ervan had gehoopt en uiteindelijk toch vooral een herhaling van zetten.


Kleine 3,0*

Nou, dit was hem dan. De blockbuster waar ik me tot nu toe het meest op had verheugd dit jaar.
Helaas viel het voor mij ook een beetje tegen.

Ik wil graag beginnen met de zogenaamde stijlverandering, die is er namelijk niet. Dus haters en liefhebbers van de eerste twee delen, je weet precies wat je kunt verwachten.
Er loopt nog steeds een Optimus Mandela door de film heen en het eerste uur zit namelijk vol met luchtige dialogen en humoristische scenes. De ene is leuk, de ander voelt weer compleet misplaatst aan, al wordt het trieste niveau van een spacecake etende moeder nooit gehaald. Toch is het heerlijk genieten van een LaBeouf die gefrustreerd tegen een oude gammel aan trapt. Ook de rollen van Malkovich en de Ken Jeong(the Hangover, Community) vond ik erg geslaagd en waren ook gecast voor het luchtige gedeelte van de film, aangezien ze verder geen reet toevoegen aan het geheel. Huntington loopt er verder maar bij als een kip zonder kop, op de eerste scenes na vond ik de chemie tussen haar en LaBeouf maar matig en ze voegt lang niet zoveel toe als Megan Fox. Fox heeft 100x meer charisma en dat spatte er ook vanaf op het scherm. Bij Huntington heb ik dat totaal niet. Al moet ik wel zeggen dat de scriptschrijvers dit allemaal wel prima hebben uitgewerkt in de film, zodat haar "rol" nog wel enigszins relevantie heeft.

Wat dat betreft blijft het allemaal vermakelijk. Wat ook weer erg fraai is zijn de special effects en de actie sequences. Die zijn wat dat betreft topnotch en doen je af en toe de mond open doen van verbazing. Qua actie heeft Bay ook geleerd van de vorige delen, die is namelijk beter in beeld gebracht en duidelijker te volgen. Let vooral op de scene wanneer Bumblebee Sam uit de lucht graait en weer terug in de auto stopt. Erg fraai en tegelijkertijd ook weer met dat luchtige Bay sausje eroverheen. De invasie shots zien er ook verrukkelijk uit!

Eenmaal aangekomen in Chicago gaat de film helaas een beetje de mist in, het duurt namelijk allemaal veel te lang en daar overdrijf ik niets mee. Waar de Egypte sequence in Revenge of the Fallen al lang duurde met een klein half uurtje dacht Bay dat hij het hier nog wel kon overtreffen, gevolg: een overkill aan actie. Actie die wat dat betreft beter verpreid over de film had kunnen worden.
De langdradigheid slaat hier dan ook extreem toe en Dark on the Moon overtreft Revenge of the Fallen gemakkelijk met nog ruim een half uur extra. Dit vind ik helaas jammer, want de film slaat je hiermee wel murw en het concentratie niveau eist toch veel van je. Wat dat betreft had er wel een half uur geknipt mogen worden in de film. Daarnaast vind ik het einde wel erg gemakzuchtig, vooral als je bekijkt hoe de Autobots vanuit een verslagen positie eigenlijk nog winnen. De manier waarop Sentinel Prime en Megatron sneuvelen had wat mij betreft wel in een iets epischer gevecht mogen gebeuren.

Terugkomend op die stijl verandering, dat lijkt me toch meer een marketingtruc te zijn geweest om "haters" te lokken richting de franchise, want niets is minder waar. Het enige wat me meer opvalt t.o.v. de eerste twee delen is het uitroeien van de mensen door de Decepticons, je ziet de mensen af en toe letterlijk in stofwolkjes veranderen. Voor de rest kan ik geen opmerkelijke verschillen noemen. Het zogenaamde donkere tintje in deze film is erg overdreven gehyped door Bay en weet ik veel wie nog meer in de media.

Nog meer dan deel 1 en deel 2 voel je de speelduur van de film en dat is uiteindelijk iets wat wel in het nadeel werkt van de film ten opzichte van de voorgaande delen.

Voorlopig 3 sterren. Deel 1 blijft toch het leukste.

De derde herziening heb ik net achter de rug en ik moet zeggen dat hij me nu ook weer iets meer tegenviel. Dankzij de vaak belabberde dialogen krijg je toch regelmatig lachkicks, helaas lach je om de verkeerde dingen, bijvoorbeeld die neger in het leger die nooit wat zegt en aan het einde van een dialoog bij anderen gooit hij er een one-liner in. Daar heb je er meer van. Ook die twee robots zijn strontvervelend en voegen geen ruk toe aan de film. De humor is verder tig keer puberaler dan bij het eerste deel, iets wat ook niet in het voordeel van de film werkt. Die ouders van Sam zijn echt niet te harden, ik hoop dat ze uit deel 3 gegooid worden. Daarnaast is de film ook een tikkeltje te lang. In vergelijking met dit deel kan je het eerste deel zelfs subtiel noemen, moet je nagaan.

Buiten dat blijft het natuurlijk een visueel spektakel, met prachtige Transformers, gigantisch veel actie en een altijd opwindende Fox die het hormonenpijl 2,5 uur lang op peil houdt(vooral in de slowmotions).

3,5* -> 3,0*

Op naar deel 3, waar ik erg veel zin in heb.

Rise of the Beasts is een soort van reboot van de serie, maar eigenlijk is het gewoon het zoveelste deel in de reeks. Ware het niet dat de enorme schijtlolligheid en het debacle van The Last Knight toch wel het grootste dieptepunt in de reeks blijft.
Rise of the Beasts pakt het wat dat betreft wat slimmer aan. De humor is wat gevatter, niet overvloedig aanwezig en minder puberaal en je krijgt gewoon wat je verwacht te zien: Transformers die met elkaar knokken. Visueel is de film om door een ringetje te halen en ook het personage Noah kon ik prima mee leven. Hij werd goed neergezet en zijn broertje was ook erg leuk. Liever dat die twee meer samen in de film zouden zitten dan het meisje, dat wel weer overbodig aanvoelde.
Dus voor mensen die de eerdere Transformers films leuk vinden is dit een uitermate vermakelijke film en bedient het die fans op een prima manier.

Het is wel een gemiste kans om wat anders met de reeks te doen. We blijven weer op aarde. De Allspark is omgeruild voor een Transponder geval dingetje en locaties zoals bv de piramides in Egypte in een Revenge of the Fallem is nu Peru en de Machu Picchu. De mensen worden telkens omgewisseld voor een ander setje en zo blijven we maar doorgaan. Het is allemaal niet zo origineel en vooral erg uitgekauwd in de reeks. Je krijgt ook weer de zoveelste wijze les dat de mensheid het verdient om gered te worden. De Maximals zijn een leuke toevoeging en je ziet ze veel in gevecht, maar het voel anderzijds ook weer aan als een gemiste kans om iets anders met deze films te doen. Eigenlijk slaat de ondertitel van deze film ook nergens op. Ze zijn verder totaal niet van belang voor het plot en het hadden net zo goed ook andere Autobots kunnen zijn. En zo kan je bijna alle films in de reeks naast elkaar leggen en het lijkt allemaal teveel op elkaar. Het zou wel eens leuk zijn om wat meer all out te gaan en de aarde ook te verlaten.

Het gaat dus qua kwaliteit weer wat meer naar de eerste Transformers films, maar eigenlijk wil ik nu wel echt eens wat anders zien dan deze bekende formule. Belangrijk is wel dat Michael Bay deze meuk niet meer moet regisseren om van de ultieme domheid bespaard te blijven.

Ben overigens wel benieuwd naar de mash-up met G.I. Joe. Wellicht dat dit toch voor een frisse wind in beide filmreeksen zorgt.