Opinions

Michael Bay begint me nu toch wel te irriteren hoor!
Bij de voorgaande films kon ik mezelf in de bios nog vermaken met hetzelfde liedje, steeds weer opnieuw.
Vaak bij een herziening van de Transformers films vind ik de films minder worden, omdat het grote bioscoopscherm en geluid wegvallen.

Met die gedachte ging ik ook the Last Knight in. Helaas haalde Bay me het bloed onder de nagels vandaan, waardoor zelfs de eerste keer een slechte ervaring is geweest:

- De achterlijke humor begint al met Tucci als Merlijn de Tovenaar, zo compleet overbodig en onnodig. Was daar nou echt een poging tot humor nodig? Alle pogingen tot humor falen hopeloos.
- Alle zwaar onnodige personages die teveel lullen en gewoon 0,0 toevoegen aan de film (14 jarig meisje Izabelle, Anthony Hopkins was er puur voor de exposition, de irritante legermannetjes, die gozer in die operatiekamer van het leger, John Turturro op Cuba..., wat is er met die kids gebeurd?
- Hopkins, die in een (Transformer) car chase van auto wisselt... Waarom? Deze Transformer kan auto's scannen en van uiterlijk verwisselen terwijl ie rijdt. Nog geen 5 seconden later worden ze gewoon door het leger gepakt. Lekker nuttig!
- De Transformers really pissed me off. Die introductie van die Decepticons met die hippe letters, om vervolgens binnen 10 sec afgeslacht te worden. Als je ze graag zo hip wilt introduceren, moet je ook daadwerkelijk wat met die Decepticons doen.
- De Autobots hadden ook geen reet te doen. Alleen Bumblebee kon er nog mee door
- wat een godgruwelijk irritante stemacteurs ook. Vreselijke typjes, die Transformers. Kunnen ze niet gewoon Transformers zijn? Graag zonder Franse accentjes of hiphop straattaal svp.
- Optimus Prime...please...never talk again. En ik weet inmiddels wel dat je Optimus Prime heet, dat hoef je niet elke 5 minuten te zeggen. En je irritante i love the earth and the human people speech ook niet
- Waar was de spanningsboog? Prime was evil, maar binnen een minuut was ie opeens weer the good guy, all because of Bumblebee's voice
- Quintessa... Waardeloze villain. Ook binnen twee tikjes verslagen.
- Er is gewoon geen pay-off in deze film. Nemesis Prime, Megatron, Quintessa... Stront!
- Waar waren ze nou mee bezig in die eindbattle? Geen flauw idee. Het zag er verbluffend uit. Maar het is compleet achterlijk. Dat moment dat ze met de parachute zouden springen, hem afdeden en toch niet gingen springen... Really... Come on Je kan gewoon terugrennen met de parachute om.. Je weet maar nooit
- Alle onlogica in deze film...
- Wat was het middenstuk saaaaaaaaaiiiii.
- De wo II scene.. Pure geld- en tijdverspilling
- openingsscene... Pure geld- en tijdverspilling. Voegt niets toe aan het hele plot. De Allspark en weet ik veel wat is nu vervangen door een staf, voor de rest geen enkel verschil.

Ben gewoon boos geworden van deze film. Terwijl ik absoluut geen hater van Bay ben. Maar dit is gewoon een druppel die de emmer doet overlopen.

Moeilijk he, een Transformers film over Transformers. Als de focus van de film op Optimus Prime zou liggen en de Transformers voor 1 keer wat diepgang zouden krijgen, in plaats van de falende menselijke personages... Zucht... Dat is een utopie...

Had de film ietsjes sterker verwacht eigenlijk. De cast is wel lekker in vorm, Harrelson zet een lekker kariktatuur neer en ook Mortimer is best charmant(heb haar wel is beter gezien). Kingsley en het niet te vertrouwen stelletje vullen de cast op een niet al te spectaculaire manier aan.

Wat overblijft is vooral een goed, sfeervol, mooi geschoten en spannend 1e deel van de film en een tamelijk saai, niet spannend 2e gedeelte van de film met onlogische handelingen(Mortimer liegt de hele tijd enhet lijkt eerder op een soort van Bourne achtige actiefilm op het moment van die martelingen en de treinscene erna) Het was eigenlijk net allemaal even te standaard voor een prachtig, claustrofobische omgeving die het had kunnen vormen.

3*

Vond dit wel een geslaagde Shyamalan. Hij weet eigenlijk continu een onderhuidse spanning te creëren. Misschien ook door de rest van zijn oeuvre dat je telkens op iets onverwachts zit te wachten. Ook doordat je door de trailers ook al weet dat Hartnett's personage niet helemaal zuiver op de graat is.
Wat dat betreft is Trap wel redelijk conventioneel en richt het zich vooral op Hartnett en zijn manieren om een uitweg uit het stadion te vinden. Dit in een setting waarin Shyamalan eigenlijk zijn afschuw toont naar dit soort artiesten en concerten. Vooral toen Hartnett om zich heen keek en iedereen in de mobiel gedoken zag. Hij speelt echt heerlijke freaky en wat dat betreft steelt Hartnett echt de show.

Het einde is iets waar Shyamalan nog wel eens de fout in gaat, maar wat dat betreft is het solide en gaat de film nergens de fout in en krijgt het een einde dat je hoopt tijdens het kijken van de film. Niet heel erg uitgesproken en daardoor niet bijzonder. Maar wel lekker voor een middagje in de bios.

Heb toch gemixte gevoelens over the Tree of Life overgehouden, de film is in ieder geval minder dan waar ik van tevoren op geoopt had.
Waar het voornamelijk mee de fout in gaat is de overdaad aan pretenties van Malick. Sorry hoor, maar 20 minuten lang een evolutie(had het pas door toen ik die dinosaurussen zag) laten zien gaat mij gewoon te ver. Ondanks dat het er allemaal weergaloos mooi uit ziet(misschien qua cinematografie wel het mooiste wat ik ooit heb gezien) voegt het gewoon 0,0 toe aan de film(voor zover je het nog film mag noemen).
Het enige wat eigenlijk ontbrak bij die beelden was een voice-over van David Attenborough. Dit constant denkende bij deze beelden moet ik zeggen dat ik in de lach schoot, het ging echt gewoon helemaal nergens meer over. Helaas zat er dan ook een zwaar religieus tintje aan de film, iets wat ik persoonlijk zum kotsen vind. Dat gepraat richting god het eerste half uur heb ik dan ook helemaal niets mee.

Gelukkig nam de film op de helft een positieve draai, eenmaal ontwaakt uit de geüpgraded Planet Earth achtige documentaire volgt een prachtig portret van een stel kinderen dat opgroeit. Qua melancholie scoort de film wel erg hoog bij mij, veel herkenbare situaties ondersteund door visuele pracht van een plaatjes en muziek die zijn weerga niet kent. Vond de jongetjes echt fenomenaal acteren, de emoties bij het coming of age gedeelte vind ik dan ook veel sterker dan de filosofische uitingen van Malick in de rest van de film. Wel ontbreekt er enige structuur in het verhaal, waardoor het af en toe rommelig overkomt.

Technisch gezien is dit dan ook een meesterwerk en ben ik echt heel erg onder de indruk. Alleen zo jammer dat het dan ook weer moet eindigen in een filosofisch, religieus gedoe waarbij een moeder haar zoon uiteindelijk kan loslaten en mee kan geven aan god. Heb hier persoonlijk weinig mee en het is zo lang uitgerekt dat je uiteindelijk ook wel blij bent dat de film is afgelopen.

3,5*(omdat je zo'n technisch perfecte film niet lager kan/mag geven). Een herziening zal er voorlopig in ieder geval niet in zitten.

Heerlijk simpel pulpfilmpje, waar ook nog een boel sentiment aan vast kleeft. De monsters zijn lekker ranzig, soms ook lekker nep. De hilbillies van het stadje Perfection zijn lekker uitgewerkt(ze irriteren nergens), het redneck muziek je in de film is ook erg aanstekelijk en met de humor zit het ook wel snor.

Kortom: Tremors is heerlijke nonsensvermaak van de bovenste plank.

Halve ster verhoging!

3,5*

Wel eens met Sjoerd, niet zo goed als het 1e deel, de lopende Tremors waren wel aardig gedaan, alleen een beetje overbodig wat mij betreft. Weinig spanning, maar dat bevatte deel 1 ook niet. Dan kijk je toch al gauw naar de humor, her en der zitten er wel leuke grappen in verwerkt en ook het begin van de film is wel lekker vertier.

Helaas verveelt het een beetje richting het einde en heb je het gevoel dat het allemaal een routinematig klusje is om dit vervolg te hebben gemaakt.

Krappe 2,5*, maar vrees wel voor de volgende twee delen.

Sorry maar ik vond de film prima te pruimen.

De film lijkt uit te draaien op een standaard thriller, maar pakt het compleet anders aan. Nergens wordt het echter ingewikkeld en deed de film me ook sterk denken aan een X-files aflevering dat een zelfde soort setting had. Dus het is al is eerder gedaan, minpuntje.
Enfin, het blijft gelukkig redelijk te volgen, wat ik leuk vind aan een film als dit is dat je lekker over alles en nog wat kan puzzelen, maar nergens wordt het Mulholland Drive achtig lastig. Enige waar ik wel mijn vraagtekens bij heb is het feit waarom Melissa George de hele tijd haar vrienden persé moest ombrengen. Ik zou gewoon iedereen bij elkaar halen, zodat de tijd niet overnieuw begint
Buiten dit had de film een uitstekende sfeer, het einde voldeed aan mijn verwachtingen en een aantal dingen uit het begin werden ook duidelijk daardoor.

Leuke ervaring om meegemaakt te hbben, zeker met het goede geluid in de bios biedt deze film je ruim 1,5 uur topvermaak.

3,5*

Deze miniserie is echt 1 grote teleurstelling. Waar het begin nog wel redelijk en mysterieus is verandert de miniserie de laatste 3/4 uur vooral in heel veel slap gelul. Had het allemaal sowieso wat spannender verwacht, de film komt eigenlijk niet verder dan veel heen en weer gerijd in Miami en omstreken, wat wel vaak aan CSI Miami doet denken, die hoofdrolspeler met z'n rode haar en zonnebril lijkt vooral op David Caruso.

Moet wel zeggen dat die beelden van Miami en de Everglades wel heerlijk zijn om naar te kijken, kreeg weer flashbacks van mijn vakantie 3 jaar geleden.

Helaas valt de boel op zee allemaal behoorlijk tegen, ik had een spannende film op zee verwacht. Maar nee hoor, de scenes op zee en in de lucht boven de zee zien er allemaal veel te nep uit, het is allemaal overduidelijk uit de computer getoverd.

Ook was het verloop van het verhaal niet bevredigend, waar het eerst nog allemaal mysterieus is veranderd dat gedoe met de overheid e.d de film echt drastisch. Het lijkt eerder op een actiefilmpje.

Daarnaast is 4,5 uur gewoon veel te lang voor dit, het is allemaal veel te soft, langdradig en gewoon niet spannend.

2*

Fijne horrorfilm, dat een viertal korte verhalen prima met elkaar in 1 setting verwerkt en op een aantal momenten behoorlijk verrassend, sfeervol en zelfs grappig uit de hoek komt.

3*

Het voelde iets te standaard aan, het liefdesverhaaltje tussen Tristan+Isolde was aandoenlijk, maar hier en daar ook irriterend vanwege hun domme en naïeve acties. Ook hield dit de actie/vaart een beetje uit het verhaal, want de prachtige setting leent zich natuurlijk wel meer voor de actie dan voor de romantiek. Als ze de film iets meer vaart en actie hadden gegeven was ik zelf ook tot een hogere beoordeling gekomen.

Nu blijft het wat mij betreft een te simpel hap, slik, weg filmpje.

2,5*

Voor mij persoonlijk is dit wel een vermakelijke film. De insteek is duidelijk BWP achtig en de intro lijkt ook wel een kopie van die film.
Toch weet de film prima te vermaken en zijn de trollen prachtig vormgegeven, het is niet altijd even spannend , maar dankzij de leuke nachtelijke beelden en de frisheid van de filmploeg valt rolljegeren prima te kijken. Komt ook een beetje door de lekkermakerij over 'Jotne', een gigantische trol van rond de 50-100 meter groot. Ze bewaren het beste voor het laatst en daar houd ik wel van in monsterfilms.

3,5*

Bij vlagen een leuke Troma film, met de bekende ranzige momenten die Troma producties kenmerken en een aantal leuke Shakespeariaanse dialogen die op een Troma manier worden verdraaid.

Maar over het algemeen toch veel te traag en langdradig wat zorgt voor een saaie film uiteindelijk.

De minste Troma productie die ik tot nu toe heb gezien, wat een verschil met Poultrygeist overigens, die ik van de week heb gezien.

2*

Ik heb de omgekeerde weg gevolgd en eerst Tron: Legacy gezien voordat ik het originele ging kijken.

Toch een lichte teleurstelling, dat komt vooral door de gedateerdheid van de film. Snap best dat dit vroeger mooi en modern was, maar ik kan hier weinig mee. Je zit gewoon de hele film naar een soort van verouderd Playstation spelletje te kijken qua special effects(en dat is wel knap voor 1982), maar het helpt niet om de film realistisch aan te doen voelen. Als ik die vliegende Arc de Triomphen op het scherm zie kan ik me niet inbeelden dat daar poppetjes in zitten. Dieptepunt is wel dat Pacman gebeuren op de achtergrond bij Sark. Je ziet gewoon letterlijk Pacman op dat ronde scherm wat een kaart van die wereld moet voorstellen Ik weet niet of het als grap bedoeld is, maar ik vind het wel een beetje cheap overkomen.

Soms is het nog wel verrassend fris, dat dan wel weer. Zo vond ik die eerste game die Bridges speelde wel geinig en leuk eruit zien. Ook waren de kleinere ruimtes wel leuk vormgegeven. Erg wisselvallig die special effects dus.

Ik was blij dat ik het vervolg eerst heb gezien, want anders zou ik geen hol snappen van deze film. De introductie is gewoon veel en veelste vaag. Na een tijdje wordt er iets meer uitgelegd, maar met deel 2 in het achterhoofd is het net allemaal wat fijner kijken hier.

Tron is gelukkig wel een vlotte film verder, hapt nog wel aardig weg en bevat niet al teveel sentimentjes die de film langdradig maken. Maar ik ben zeker blij met deel 2, Tron zoals het er echt uit hoort te zien eigenlijk.

Redelijk

2,5*

Audiovisueel echt prima (al mis ik wel een lekkere soundtrack, dat tijdens de aftiteling was vreselijk) en een goed vervolg op Legacy. Al deed Daft Punk de score toch wel beter. Maar het verhaal is echt matig. Een Terminator rip off en op een cameo na voelt dit meer als een high budget straight to streaming vervolg doordat je met een nieuw plot begint. Dat deed me dus weinig. De zalen zijn overal ook verrassend leeg. Dit gaat toch wel de grootste box office bomb van dit jaar worden.

Mag ik beginnen met, WAUWWW.

Tron: Legacy ziet er toch ongelofelijk geil uit. Wat een fantastisch vormgegeven film en de creativiteit spat er gewoon af(al komen veel ideeën wel uit deel 1).

Alles wat het eerste deel lelijk maakte maakt Legacy juist nog geiler. De schijfgevechten, de reis over de game-zee, de motorgevechten etc. etc. Alles zag er echt fingerlicking uit en ik heb zo het gevoel dat dit echt de wereld is die de bedenkers van Tron echt voor ogen hadden.

Verhaaltechnisch laat het soms wat te wensen over, teveel familieclichés wat er toe resulteert dat de film iets te vaak tempo verliest. Er had wat mij betreft dan ook wel een half uur van de film af gemogen. Je merkt helaas iets teveel van het Disney die een vinger in de pap heeft.

Ben aan de andere kant ook wel weer blij dat ze de film toegankelijk hebben gemaakt voor een breed publiek, want ondanks dat ik deel 1 na dit deel heb gezien ben ik eigenlijk wijzer geworden van deel 2 dan van deel 1. Het is net allemaal wat minder vaag en duidelijker.

Het is net allemaal even wat mooier, iets minder brak acteerwerk en vaker het WAUW effect.

Wel jammer dat het 3D niet altijd uit de verf komt, maar dit is wel een film die je op een groot scherm met goed geluid moet hebben gezien. Dan komt ie echt het beste tot z'n recht. Het geluid en de muziek is namelijk ook fenomenaal.

3*

Begin van de film kon ik mijn concentratie er niet bij houden, gewoon niet goed. Beetje warrig gefilmd allemaal.

Had meer grappen verwacht na verhalen van mijn collega, maar ik vond eigenlijk alleen de bijrol van tom cruise wel redelijk, downey jr als negro en de grap met de benen in het water tegen het einde aan erg sterk

Toch jammer, ik houd van humor en Ben Stiller films over het algemeen, maar deze viel me toch enigzins tegen.

2 sterren

Eens met Gauke, de gekke cast maakt de film nog dragelijk en af en toe toverden zij een flinke glimlach

op mijn gezicht. Michael C. Hall is erg goed in dit lome sfeertje dat de film kenmerkt, wat helaas ook in de film terugkomt in de vorm van een stuurloos verhaal dat maar geen kant op lijkt te gaan. De persoonlijke ontwikkeling van Michael C. Hall's personage komt er uiteindelijk wel, alleen was de interesse toen ook al weg.

2,5*

Tot nu toe vermaak ik me altijd prima met Hitchcock films, alleen echt top vind ik ze niet.

Dat is ook hier weer het geval, heb een aantal keren genoten van de idiote personages+situaties. Vooral dat kindje Arnie was bijzonder grappig, zorgt voor een aantal hilarsche dialogen.

Echter is het verhaal gewoon te mager en is het richting het einde niet onderhoudend genoeg. Had het einde ietsje beter verwacht.

3*

Bij Troy zijn de meningen erg verdeeld en ik kan het snappen.

Aan de ene kant biedt het gewoon actie en spektakel zoals het bedoeld is. Het budget is op zijn vrije loop gegaan en dat valt te zien aan de film. Werkelijkwaar prachtige locaties zijn gevonden om de duizenden figuranten hun oorlogen uit te laten voeren in massale veldslagen. De CGI is fenomenaal en de choreografie van de actiemomenten is om van te smullen, vooral die van Brad Pitt.

Aan de andere kant biedt het wel weer het standaard Hollywood vertier, erg veel over geromantiseerde dialogen en vooral ook veel kleffe momenten tussen de mannen en hun vrouwen.
Ook is het verhaal niet altijd even sterk en irriteerde ik me wel aan bepaalde scenes. Toen Achilles(Pitt) Hektor(Bana) doodde vroeg ik me af waarom ze hem zomaar weg lieten rijden met Bana achter de wagen aan gesleept. Genoeg boogschutters lijkt me. Echt respectloos gedrag wat ook dito beantwoord had moeten worden wat mij betreft. Dat waren 5/10 minuten aan pure ergernis. Ook jammer dat ze van Ajax zo'n lomp figuur hebben gemaakt. Had ik persoonlijk wel wat anders willen zien


Echter schaar ik mij toch liever achter de positievere kritieken, de historische correctheid laat me hier eigenlijk koud. Ik kijk de film puur om vermaakt te worden. Heb de Director's Cut van de Veronica Magazine binnen gekregen en heb me echt ruim 3 uur de ogen de kost gegeven.

De cast is om van te smullen, ondanks dat ik Pitt, Bana en Bloom niet in hun beste rollen heb gezien zetten ze een prima prestatie neer. Kanttekening is wel dat ik de rol van Pitt als Achilles niet vlekkeloos geschreven vindt.
Diane Kruger is echt een lust voor het oog, soms vraag ik me echt af waar die filmmakers die vrouwen toch vandaan halen. Wat een schoonheid!

Alle actie en spektakel wordt meer dan prima ondersteund door de fenomenale muziek van Horner. Echt de juiste muziek om de film een episch sausje mee te geven.

Kon overigens ook wel merken dat ik naar de Director's Cut zat te kijken. Wat een gewelddadige beelden zeg, afgehakte hoofden, kinderen die uit de armen van vrouwen getrokken werden en vervolgens weggegooid werden alsof het niets was. Typische beelden die het overduidelijk niet tot de theatrale versie hadden geschopt vermoed ik.
Echter vond ik het wel bevorderend voor de kijkervaring, dit soort gruwelijkheden horen nou eenmaal ook bij oorlogen.

Al met al een positieve kijkervaring, vooral door de geliktheid waarmee de film is gemaakt. Alles ziet er tot in de puntjes verzorgd uit en enkel op wat irritante stukken in het script heb ik me 3 uur meer dan prima vermaakt met dit epos.

Geen Gladiator, maar wel erg specaculair!

4*

Prima Coen film, al wordt de film nergens memorabel of ook enigzins origineel. Wel zijn de acteerprestaties degelijk, is het audiovisueel meer dan prima en is zo'n road tripje in een western altijd wel mooi en avontuurlijk.

Geen klassieker, wel vermakelijk.

3,5*

Redelijke film, al onttrekt me de indruk niet dat deze film zo goed gewaardeerd wordt vanwege de sterrencast en de regisseur & scenarist.
Een paar minpunten voor mij was de misplaatste muziek, er hing door de hele film een tropisch paradijs muziekje. Vond dat niet echt gepast. Ook het begin van de film vond ik wat te makkelijk, net zoals het einde. Net even te gemakzuchtig en je had niet echt het idee dat Slater en Arquette echt zo snel al verliefd op elkaar konden worden.

Gelukkig is het middenstuk bovengemiddeld vermakelijk, typische Tarentino trekjes komen goed naar voren. Het hoogtepunt voor mij was de dialoog tussen Walken en Hopper. Geweldig staaltje acteerwerk. Ook de rest van de sterrencast doet het naar behoren, maar misschien dat wat frisse gezichten meer wonderen konden doen voor mij. Ook met de actie zit het snor en heeft TR een aantal leuke momenten. Vooral richting het einde. Alleen weer jammer dat ze er zo ogenblijkelijk makkelijk mee weg komen en lang en gelukkig leven op het einde.

Toch is dit geen klassieker, de film was net even te gemakzuchtig, de muziek is wat misplaatst en bevat het gewoon veel domme momenten(mist Slater zijn rijbewijs niet eens of zo? Maakt zich ook totaal geen zorgen hierover). Gelukkig zitten er genoeg elementen in de film waardoor ik me toch prima heb vermaakt.

3,5*

Inderdaad een krachtig drama, mede dankzij het sterke optreden van Liberato.

De situatie waarin zij is verzeild is goed in beeld gebracht en levert dan ook de sterkste scenes op in de film.
De gladjakker "Charlie" die haar ronselt is een typische "sexual predator" die met mooie praatjes jonge meisjes weet in te palmen. Je kan het onrealistisch vinden en als buitenstaander voelt dat ook zo, toch is dit wel de keiharde realiteit. Een realiteit waarin jonge, eenzame en weerloze meisjes te prooi vallen aan dit soort mafkezen.
Wat dat betreft moet ik Schwimmer een dikke pluim geven voor dit, het is namelijk een film die makkelijk in valkuilen gelokt kan worden omdat het natuurlijk een thema is dat makkelijk en snel gevoelens oproept bij mensen.

Helaas vind ik de film niet overal sterk, zo vind ik de vele dialogen tussen de ouders(Owen en Keener) en de kinderen niet reëel overkomen. Het gezinnetje wordt af en toe te ideaal neergezet met dialogen tussen tieners en ouders die in het echt nooit zo klef zijn en enigszins onrealistisch overkomen op mij. Die zoon knuffelt er bijvoorbeeld op los met z'n vader en ze zeggen allemaal tegen elkaar dat ze van elkaar houden. Ook snap ik niet dat zo'n moeder het vreemd vindt dat een dochter van nota bene 14 bh's wil kopen. Lijkt me een vrij normale leeftijd om al gewone bh's te dragen in plaats van kinder bh'tjes.

Geen echte fouten of een slecht script, maar dit zijn van die kleine irritatie puntjes die ik nooit trek in dat soort typisch Amerikaanse gezinnetjes.

Hoe Clive Owen's personage reageert op het drama vind ik daarentegen wel weer sterk, beide ouders die op hun eigen manier ermee omgaan. Je kan soms vraagtekens bij het handelen van Owen's personage zetten, maar hoe zou jij reageren als jouw dochter het slachtoffer zou zijn van zo'n misdrijf. Ik weet het niet en ik kan uiteindelijk ook best begrijpen dat je van binnen gek zou worden. Keener vind ik daarentegen erg onderbelicht en heeft een matig geschreven personage.

Daarnaast is Liberato's gedrag ook interessant om te volgen, haar aanvankelijke reactie is toch een keer wat anders, aangezien zij sympathie kon opbrengen voor Charlie. Iets wat toch te verafschuwen valt en het gevolg is van de vele smooth talks van zo'n sexual predator. Je vraagt je na zoiets ook af hoeveel meisjes die "Charlie" dan ook echt zou hebben misbruikt. Dat is eigenlijk een vraag die je jezelf niet wilt stellen en met dat gevoel laat de film je ook achter. Wat dat betreft kan ik het missie geslaagd noemen. Alleen die beelden van die "Charlie" in de aftiteling vond ik een beetje stijlloos en overbodig.

Ruim 3,5*

Supergeweldige komedie is dit zeg. Wat mij betreft al de verrassing van 2011 tot nu toe!

Iedereen kent natuurlijk de gebruikelijke horrorclichés in hilbillie horrors als Wrong Turn en Texas Chainsaw Massacre, nou deze films worden compleet op de hak genomen in deze film. Het verhaal is echt te grappig voor woorden, je denkt dat je weer zo'n standaard horrortje voorgeschoteld krijgt.

Een groep studenten gaat in de auto het bos in om lekker te zuipen en te blowen. Uiteraard komen ze een stel enge hilbillies tegen die hun het stuipen op het lijf jagen. Been there, done that denk je op dat moment. Nou nee, vanaf dit moment draait de film en switchen we over naar het perspectief van de 2 hilbillies, Tucker & Dale(deze rollen worden overigens fantastisch neergezet door Tyler Labine en Alan Tudyk). Dit zijn eigenlijk twee hele sympathieke mannen die net als ieder ander zijn, alleen dan in een andere verpakking. Iets compleets anders dan de studenten denken.

Vanaf dit moment is het echt grappen en grollen in de film, de bloedmooie Katrina Bowden valt van een rots af en raakt bewusteloos. Dale redt haar en de studenten zijn zo bekrompen in hun geest en denken dat ze haar hebben vermoord.
Vanaf dit moment begint de hilariteit en vanuit het oogpunt van de studenten lijkt dit een klassieke/standaard horrorsituatie. Maar aan de andere kant vanuit Tucker & Dale's visies levert dit echt situaties op die de studenten onsympathiek en suïcidaal laten overkomen.
Dit levert zoveel grappige momenten op, sommigen echt te onnozel voor woorden. Heerlijk hoe hier verscheidene horror klassiekers in verwerkt zijn. Het allermooiste moment is natuurlijk wanneer Tucker een boom doormidden zaagt en daarmee een wespennest meeneemt. Hij wordt belaagd door een zwerm wespen en probeert ze weg te jagen door met de cirkelzaag te zwaaien. Hierdoor lijkt hij net op Leatherface uit the Texas Chainsaw Massacre en de studenten denken dat ogenschijnlijk ook want die slaan op de vlucht voor hem en eentje eindigt ook dood in deze onnozelheid.Zo hoor je een horrorkomedie te maken! Gewoon fucken met alle clichés!

Tucker & Dale biedt nog meer van dit soort hilarische horrorspoofs en is dus zeer vermakelijk. Tegen het einde zakt de humor wel een beetje weg en eindigt het in een standaard safe the girl filmpje. Maar door a dat geouwehoer en de lol van het eerste uur van de film viel dit zelfs prima te pruimen. Komt natuurlijk ook omdat Labine zeer sympathiek is en Bowden ook overtuigend overkomt.

Een echte aanrader voor iedereen die van het horror/komediegenre houdt! Belangrijk is denk ik wel dat je redelijk onbevangen de film in gaat. Zodat je je kan laten verrassen door de frisheid van Tucker & Dale vs. Evil.

Wilde 4 sterren geven, maar de film is zo origineel, spontaan, leuk en ranzig gemaakt dat ik er toch maar een halfje bovenop gooi.

4,5* en hoogstwaarschijnlijk een plekje in mijn 2011 top 10 in december, ondanks dat het nog maar januari is.

Leuke en vlotte biopic over een man die zijn tijd ver vooruit was betreft het ontwerpen van auto's. Gordels lijken nu zo normaal.....

Toch werd hij op alle mogelijke fronten tegengewerkt door de bestaande industrie en politiek. The American Dream is op het toppunt van kapitalisme in de film niet meer dan een valse droom. Alles komt aan te pas. Het opstarten van de zaak, de moeilijkheden onderweg, de administratieve rompslomp en de rechtzaak.

Coppola behoudt de regie op een slimme manier door er veel vaart in te houden, veel sfeervolle muziek, een goede tijdsetting en bovenal zich te richten op de personages. Hij verliest zich niet teveel in de rechtzaak en de politieke spelletjes die er gespeeld werden. Het nadeel is wel dat de film een beetje aan de oppervlakte blijft borrelen, misschien dat de film dan ook te naargeestig zou worden. Het voordeel is dat vooral de liefde en passie voor het bouwen van auto's die de film uitstraalt. Getuige ook de Tucker 48 Sedan die in het bezit is van Coppola zelf en tentoongesteld wordt op zijn winery. Wat dat betreft kan je de film ook een ode noemen aan de Tucker 48!

3,5*

Bij vlagen een effectieve horror die de benauwde settingen bijzonder goed uitbuit, waarvoor je de credits ook grotendeels aan de handycam mag geven. Het is alleen jammer dat die Discovery docu stijl de spanning en het tempo uit de film halen, ik zit daar eerlijk gezegd niet op te wachten. Ze proberen het handycam genre gelukkig wel een andere draai te geven, maar de makers krijgen wat dat betreft alleen credits voor de poging. Niet voor de uitvoering. Ook jammer is dat door het feit dat alles naverteld wordt door de hoofdrolspelers je al weet wie er dood gaan en wie niet.

Aardige poging met een paar leuke schrikeffecten, maar meer ook niet.

3*

Toch een behoorlijk indrukwekkende documentaire, wat voornamelijk komt door de briljant vertelwijze van Tupac Shakur als voice-over.

Ze hebben overal passende quotes van Tupac vandaan weten te halen, zodat het net lijkt alsof hij de terugblik op zijn eigen leven aan het nabeschouwen is. Iets wat best indrukwekkend overkomt gezien zijn overlijden.

Verder kan je aan zijn manier van praten wel horen dat het echt geen domme jongen is, hij heeft zich alleen in het verkeerde milieu begeven op een gegeven moment, wat Tupac zijn leven heeft gekost.

Het is vooral een docu wat gericht is op zijn persoonlijke leven, je krijgt niet heel veel mee van zijn successen die hij als rapper heeft geboekt. Wat soms ook wel is een verademing kan zijn, zijn andere kant.

Er zijn natuurlijk wel kleine kritiekpuntjes, zo is het natuurlijk wel een eenzijdige docu wat niet al te vaak kritisch overkomt over Tupac zijn gedrag. Al wordt dit wel redelijk gecorrigeerd door het narratieve gebeuren van Tupac zelf. De man deed gelukkig af en toe nog wel aan zelfreflectie.

Ook had het soms wel iets dieper gemogen, de docu blijft toch af en toe redelijk op de oppervlakte en gaat soms net even te snel. Wat mij betreft kon er wel een uurtje bij de docu, zodat het nog meer uitgelicht kon worden.

3,5*

Ondanks de vele mooie plaatjes van Brazilië en de beeldschone dames komt de film bijzonder moeizaam op gang, gevolgd door eigenlijk een film zonder een echte climax en spanning. Dat is best jammer,want in potentie kan deze film heel spannend zijn. Nu volgt een redelijk clichématige film dat op geen enkel gebied verrast en de motieven van de "daders" zijn ook gedurende de hele film al duidelijk. Het einde loopt goed af voor de drie hoofdrolspelers en dat levert ook een lichte teleurstelling op, past verder wel in de lijn van de film.

De afwisseling in de locaties is gelukkig geslaagd en visueel levert dit enkele bijzondere momenten op, waaronder bijvoorbeeld de achtervolging onder water.

Licht vermakelijk, maar haalt er lang niet alles uit.

2,5*

Turks Fruit is voor mij niet de grote Nederlandse film wat men wilt doen beweren, maar door de flinke portie humor valt er genoeg te genieten aan Turks Fruit.

Een pluspunt van dit soort oude Nederlandse films is dat het brakke acteerwerk vaak zijn charmes heeft en misschien de film ook beter maken. Daarnaast is het muziekriedeltje erg aanstekelijk en misschien wel het beste dat ik ooit in een Nederlandse film heb mogen aanschouwen. Technisch zit het allemaal best goed in elkaar en dat voor zo'n op het oog schunnige film. Doordat het allemaal zo lekker over de top gaat kan je makkelijk voor lief nemen dat niet alle situaties even realistisch zijn, dit zijn elementen die andere users aanhalen als negatief. Ik heb me er totaal niet aan gestoord. Ik bedoel, wie lacht er nou niet om een Hauer die op de ballon tiet van zijn schoonmoeder slaat?

Wat ik wel jammer vind is de overgang naar het einde van de film. De komische noot verdwijnt en de film wordt behoorlijk serieus. Iets wat voor mij bepaald niet werkte omdat door de komische insteek van de eerste helft van de film de band met de personages niet heel groot wordt. Daarnaast is de make-up van zieke mensen in de film soms wel heel slecht gedaan, waardoor ik steeds het gevoel bleef hebben naar een stel clowns te kijken.

3*

Wat een jammerlijk product. De gehele film zit je eigenlijk naar een veel te onzekere nanny te kijken die de extreem irritante kutkinderen niet aan kan. In een sfeervolle setting volgt een sloom verhaal die te weinig uit de setting haalt. Alles is erg standaard en die middelmaat overheerst. Hoe vreemder is het einde dat je op een dwaalspoor probeert te zetten en totaal mindfuckerig is. Mijn hersenen konden dit niet aan, omdat ik al in slaap was gesust door de 85 minuten die eraan vooraf gingen. Ik heb even teruggespoeld en gekeken of de twist ook cinematografisch terug te vinden valt, maar er zijn te weinig/geen visuele hints die het rechtvaardigt.

Het een rijmt niet met het andere en het resultaat is the Turning. Een zwakke horrorfilm met een einde dat niet bij een film van dit niveau past.

2,5*