Opinions

Wat kan ik hier nou voor zinnigs over zeggen.

De noodzaak ontbreekt bij deze film en dat uit zich ook goed in het verhaal. De oud gedienden zijn er puur voor de fanservice, want zoals Sarah Connor (gespeeld door Hamilton) al aangeeft: Dani Ramos is gewoon Sarah Connor en later blijkt de ze meer de John Connor van deze film te zijn. Misschien dat het zelfbewuste van dit plot de film ook wel een beetje helpt, want Dark Fate doet werkelijk niets bijzonders en nog niets wat de vorige Terminators ook nog niet hebben gedaan. Overigens ben ik niet zo heel erg onder de indruk van dat meisje dat Ramos speelt. MacKenzie als de 2019 vrouwelijke Kyle Reese versie is oké.
De Terminator uit de toekomst is nog irritanter om te vermoorden dan ooit, wat an sich wel bij een film uit 2019 past. Het is een echte kill machine. De Rev-9 is een pimpversie van Robert Patrick uit Judgment Day.

Voor de rest voornamelijk een herhaling van zetten, met een groepje dat zich verstopt en daarna weer op de vlucht slaat voor de perfecte Terminator, met de onvermijdelijke confrontatie op het einde als gevolg. Het bedachte plot dient de film verder wel aardig en Arnie is gewoon een held. Wat een heerlijke foute oneliners mag hij er weer ingooien, met een gesprek over gordijnen als hoogtepunt. Van hem kan je deze onzin hebben. Linda Hamilton heeft ook veel charisma en samen met Arnold steelt zij de show in deze film.

Vooral gemaakt om Arnold Schwarzenegger nog een keer te laten shinen, maar voor de rest kan ik niet zeggen dat het een gigantische stap vooruit is ten opzichte van Genisys, die ik ook niet haat.

Prima voor een biosbezoekje, maar je moet niet een nieuw meesterwerk verwachten.

3,0*

Pure rotzooi dat om 1 of andere niet begrijpelijke reden een cultstatus heeft gekregen. De belichting is vreselijk, er wordt continu 1 vierkante meter straat gefilmd, de stad is zo uitgestorven als het maar kan en alles voelt gewoon zo ontzettend goedkoop aan. Bij elke moord draait de camera weg om daarna terug te gaan naar de vermoorde persoon zonder dat je het echt heb zien gebeuren. Dat is niet vies of goor, dat is gewoon saai en niet creatief. Echt goor of bloederig kan ik het ook niet noemen als het op die manier moet. Art de clown is creepy, maar een creepy clown maken is geen kunst an sich. Wat je ermee doet is een ander verhaal. Vreselijk lange zit verder om doorheen te komen als de film zo weinig om het lijf heeft verder en het er allemaal zo vreselijk kut en goedkoop uitziet en klinkt. Er zijn weinig kwaliteiten waar de film zich aan vast kan houden. Deel 2 zal ik voorlopig niet kijken in ieder geval.

Slecht

Kreeg deze film van een kameraad mee, hij vond hem wel leuk.
Nou ik weet niet wat hij leuk vond hoor?
De film zit zo vol met clichés en zwaar onnavolgbare handelingen va personages. Het gaat echt helemaal nergens over. Als je onschuldig bent hoef je toch geen lijken te gaan dumpen, wat een onzin zeg.
Het 1e verhaal was ook erg storend, zit vol met fouten(bv een auto van de gozer die je hebt gedood opzoeken en zo de deur openen, zonder dat ie op slot zit).
Het tweede verhaal is opzich leuk bedacht, de spanning is soms ook wel voelbaar(in het 1e verhaal ook een ietsiepietsie), alleen is het vechten met het aapje gewoon te dom voor woorden, ook weer teveel onlogische handelingen van de hoofdpersonage.
Zwaar irriterend, tel daarbij het zwaar slecht acteren van de hele cast bij op en jou houdt vrij weinig over.
Het derde verhaal was iets beter, alleen de moord scènes waren weinig indrukwekkend gedaan, ook was het voorspelbaar hoe het ging eindigen. Positief zijn de quotes van de Granny Killer, redelijk humoristisch. Toch ook weer een teleurstelling, al was het iets minder dan de 1e twee verhalen.

Het einde van de film met John Ritter vond ik een positieve verassing, heel grappig gedaan. Dit en een paar andere droge momentjes in de andere verhaaltjes redden toch weer de film van een ondergang.

1,5*

Niet geslaagd, wat toch vooral te wijten valt aan het totaal ontbreken van empathie bij de personages. Het zijn maar een stelletje houten Klaasjes en Angela is een van de grootsten, daarbij komt ook nog is dat ik haar er maar uit vindt zien als een 35 jaar oude vrouw(terwijl ze een student voorstelt).
Ook zijn een aantal handelingen erg onlogisch en duurt de film gewoon een half uur te lang.

Waar Almenábar wel in slaagt is het geven van de onderhuidse spanning. Tesis bevat een aantal spannende momenten, vooral het moment van Angela en Chena in de kelder met de lucifers is erg sfeervol. De muziekscore ondersteunt de film erg goed, op de goede momenten gebruikt en bovenal goed gekozen.

Toch heb ik wel een licht gevoel van teleurstelling overgehouden, wat vooral komt door het feit dat ik de "killer-twist" niet erg sterk vond. Je bent immers al te vaak heen en weer gestuurd door Almenábar tussen de verschillende mogelijkheden. Daardoor kon het me eigenlijk weinig schelen wie de dader nou precies was.

Wel een dikke 2,5 ster vanwege een aantal spannende momenten, leuk uitgangspunt en een sterker eerste helft van de film dan het zwakkere tweede gedeelte.

Bijzonder naargeestig sfeertje in de film, met leuk camerawerk en een geweldige Leatherface.

Ik vind dit een betere film dan de remake, die toch een boel inboet aan eigen identiteit, iets waar deze TCM totaal geen last van heeft. De soundtrack is behoorlijk spooky en het gekke gezin is ook daadwerkelijk gek. Heerlijk goor ook dat gesabbel op die vinger door die opa waarvan ik dacht dat ie dood was. Dat was echt vies

Het acteerwerk is hier en daar wel wat gedateerd, vooral die rolstoelgozer was annoying, maar voor de rest is dit 1 van de ware horrorklassiekers!

4*

Ook dit is weer een totale mislukking. Deze film is zelfs zo erg dat de remake uit 2003 hierbij een meesterwerk lijkt. Het verhaal is flauw, de intro is veel te lang en bovendien ook onnodig, waardoor alles te erg voorgekauwd wordt. De CGI effecten zijn lachwekkend, de goedkope scares worden continu op de meest belachelijk momenten opgewekt door de volumeknop vol open te draaien, een agent die al filmend met een telefoon een huis doorzoekt om maar even te laten zien dat we in 2013 leven slaat op niets en het einde is ook een gigantische flater. Verder wordt "knuffelbeer" Leatherface in deze film wel heel erg te kakken gezet, hoe kan je zo'n personage nou zo erg verkrachten

Nee, dit is weer een een sequel die niets toevoegt aan het horrorgenre. Helaas.

1,0*

Wat een ontzttende butfilm is dit geworden zeg. Het is toch knap hoe ze van een simpele opzet en een goede setting zo'n omslachtige butfilm weten te maken met allerlei idiote thema's erin verwerkt waar werkelijk waar NIEMAND op zit te wachten in een film als dit. Ik snap het plot eigenlijk nog steeds niet. Een stel jongelui willen iets doen in een spookstad. Iets met een veiling en winkels beginnen. Echt te stupide voor woorden en ongeloofwaardig. Wat denk je nou serieus te willen bereiken op zo'n afgelegen locatie midden in de woestijn?

Is het nou zo moeilijk om gewoon een stel jongeren te laten stranden in hilbillie dorpje en ze een voor een te laten slachten? Nu komt Leatherface opdagen als een soort vechter tegen het onrecht en yuppies die het platteland opslokken met hun "save the earth" boodschappen. Echt hilarisch dom. Nog een mooi voorbeeld: die 2 meisjes zeggen ook dat hun oma daar vandaan kwam toen ze staande gehouden werden aan het begin van de film. Zo'n hele scene voegt gewoon niks aan de film toe, want er wordt met zowel hun roots als de "bad cops" niks gedaan. En dan duurt de film ook nog eens 70 minuten. En zelfs uit die 70 minuten had je nog 15 minuten aan niks toevoegende momenten weg kunnen snijden. Het maken van deze film is dus ook niet gerechtvaardigd.Dan heb ik het nog niet eens gehad over die domme throwbacks met een personage die zogenaamd uit het origineel komt en een soort van persoonlijke vete met Leatherface heeft. Voegt verder ook 0,0 toe. Bah, wat slecht. Geen idee wie dit script heeft goedgekeurd. Want dit wordt ook totaal niet goed uitgewerkt en is zeer onbevredigend. Het is vooral storend omdat de actrice uit het origineel is overleden. Dus wat voor eerbetoon of verwijzing willen ze hier nou mee maken? Het voelde vooral erg misplaatst aan.

Oh ja, de gore en de setting is wel prima. Houd het simpel en haal alle bullshit waar niemand om geeft eromheen weg en je houdt een film over die niet zo pretentieus is als deze reboot achtige film. Je wilt het in films als dit niet over het plot hebben, maar deze is zo on the nose dat je dit niet meer kan negeren.

Een simpele slasher is fijn en een noodzaak in en film als dit, maar alle onzin die ze in deze film stoppen is een keiharde slap in the face voor elke horrorliefhebber.

1,5*

Ondanks een opening waarbij onnodige en overbodige informatie wordt gegeven is het begin van de film erg lekker met een stel vervelende jongens die afgemaakt worden. Wat volgt is een leuke jacht van Hopper op de gestoorde familie die vrolijk verder gaat met moorden.

De gestoorde familie is mag zich lekker uitleven. Helaas soms iets teveel, waardoor het vaak te erg uitmondt in overacting en geschreeuw. Iets wat na een tijdje wel vervelend wordt, net zoals het meisje dat tien minuten lang aan de "familietafel" zit te gillen. Je kan ook overdrijven met een scream queen.

De decors zijn echter wel fenomenaal mooi en Hooper weet ook het tweede deel uit de reeks een authentieke look mee te geven waarbij hij met de oude films toch de remakes overklast.

Lang niet zo goed als het origineel, maar wel vermakelijk.

3*

Redelijke remake!

De film begint lekker, mooie beelden en een korte samenvatting met de (verder fletse) karakters.
De film komt verder wat langzaam op gang, maar als eenmaal de pret is begonnen gaat het ook echt los.
Leatherface is lekker sadistisch en er hangt de hele tijd een lekkere onheilspellende sfeer over de film heen.
Biel doet het verder ook ok als hoofdrolspeelster, geen awardbreaking prestatie verder. Gewoon degelijk.

De actiemomenten(moorden) zelf vind ik minder in beeld gebracht, slecht camerawerk en het is nauwelijks te volgen wat er gebeurd.
Kan echt beter, dit wist mij nauwelijks te bekoren.

De momenten met de politieagent zijn wel prachtig, (heb de film al eerder gezien, dus ik wist dat hij bad ass was) lekkere klootzak die zeer overtuigend overkomt.

Het einde vond ik dan wel weer minder, mede door onlogische handelingen van Biel's personage.
Heb je eindelijk iemand gevonden die je wegbrengt, ga je hysterisch doen daar voor in de auto(a la begin vd film). Logisch dat hij dan stopt ja!
Het loopt met een sissertje af verder, dat is dan ook weer flauw.

Al met al een redelijke remake met een beklemmende sfeer en setting, die nergens uitschiet wegens slordig cameragebruik en hier en daar ongeloofwaardig handelen van de personages.
Heb me verder wel vermaakt met de film.

3*

Mwoah dit is wel een aardige film maar ik had meer het gevoel dat ik naar een herhaling van deel 1 zat te kijken.

Daarbij komt ook nog dat dit een prequel is op TCM, waardoor je eigenlijk al weet hoe dit verhaal gaat aflopen(geen happy end dus).

Het gezin is wel weer goed en freaky neergezet, misschien wel beter dan deel 1, alleen werd er naar mijn inzien teveel uitgelegd, ik hoef niet te weten hoe iemand zijn tanden verliest, of z'n benen of hoe die sherrif wordt.Dat vind ik een groot nadeel van veel films tegenwoordig, ze willen teveel uitleggen(vb. Halloween remake 1e half uur).
Hou die mensen gewoon lekker mysterieus en ranzig, dan vind ik het ook veel plezieriger om naar te kijken.

Vond dit deel ook iets minder spannend dan deel 1, de politieagent was veel minder eng en de spanning was ook gewoon minder in dit deel.

Toch is het allemaal wel aardig, het is lekker bloederig en ik vind het idee van zo'n moordpartij behoorlijk angstaanjagend. De moorden komen ook iets beter in beeld.

Maarja, dat maakt van deze film iig geen topper en helaas ook minder leuk dan deel 1.
Éen ding scheelt bij films als dit, het worden geen toppers/klassiekers, maar ze kijken altijd wel redelijk weg, het is nooit barslecht.

2,5*

Thanksgiving is een heerlijk klassieke slasher die niks meer pretendeert te zijn dan pure fun. Vooral het eerste half uur is pure slasherfun met de chaotische Black Friday sale en er volgen een paar hilarische kills. De "final girl" is ook erg charismatisch en goed gecast en ik kan de klassieke opzet ook waarderen waar er gaandeweg een aantal personages in beeld komen die zich verdacht gedragen en natuurlijk de verdachtmakingen op zich vestigen.

Toch wordt dit leuke niveau niet vastgehouden tot het einde. De tweede helft van de film sleept een beetje, de bijrollen (vrienden in het groepje) zijn onuitstaanbaar en je merkt toch vooral dat veel personages weinig nut dienen behalve dan dat het goed uitkomt voor het plot. Vriendje Ryan zit er puur in voor een verdachtmaking, maar er gebeurt weinig mee. En die nieuwe agent kreeg nog een rare blik van die recherchecheur alsof daar een hele geschiedenis achter zat. Maar er wordt nooit op teruggekomen. Hierdoor werkt niet alles goed en zit er ook wel zo'n tien minuten aan overbodig vet dat uit de film geknipt had kunnen worden.
Ook was de creativiteit betreft de kills op een gegeven moment wel op, al vind ik het nog wel leuker dan bij de gemiddelde Slasher.

Al met al was dit een leuke ervaring en zal elke slasher fan zich hiermee vermaken. De creativiteit had alleen wat meer terug mogen komen en die fun uit de eerste 30 minuten begon ik wel meer te missen richting het einde.

Leuk toch hoe mensen totaal iets anders kunnen ervaren. Wat voor mij de doorslag geeft bij deze film is de ogenschijnlijke lol die de drie hoofdrolspelers samen hebben gehad bij het maken van deze film. Ik vind de chemie doorslaggevend in That Awkward Moment, samen met de in mijn ogen geslaagde humor. Vooral bij het cocktail moment kon je mij van de vloer oprapen.

Ik ben blij dat deze factoren wel werken, want het verhaal zelf is zoals je al aangeeft niet erg bijzonder en bevat de typische romkom ommekeer.
Ook Efron's personage is iets te onvolwassen, want niemand komt in het echte leven weg met wat hij heeft geflikt. Maar ik kan het de makers wel vergeven, want ik vind Imogen Poots gewoon hot en Teller vind ik ook wel een komisch talent(ook heerlijk in the Spectacular Now). Dat Variety schrijft dat je weinig levenservaring moet hebben om er wat aan te hebben kan ik weinig mee, want de boodschap kan me op voorhand al gestolen worden in een film als dit. Ik heb goed gelachen en dat is voor mij het belangrijkste.

Ondergewaardeerd

3,0*

Aanstekelijke niemandsdalletje over het opgang en de val van een lokaal bandje dat 1 hit heeft gescoord.

De cast is enthousiast en werkt aanstekelijk, waardoor je veel sympathie voor ze krijgt. Het liedje is uiteraard ook aanstekelijk, in het begin krijg je een overvloed van het nummer, naarmate de film vordert wordt het allemaal volwassener en krijg je het nummer ook minder te horen.

Het middenstuk van de film kakt een beetje in, er gebeurt vrij weinig, waardoor je aandacht voor de film verslapt.

Het einde schut je weer een beetje wakker, maar blijft netjes het patroon volgen van een normale film.

Leuk om gezien te hebben, maar uiteraard geen topper.

3*

Eigenlijk best een verassende film.

Het begint al met een geniaal begin, een droom voor elke tienerjongen!

De grapdichtheid is ontzettend hoog en de film kent vele bizarre situaties die gepaard gaan met net zulke gekke personages.

De grootste ergernis is dat Sandler weer zijn gebruikelijke irritante stemmetje opzet. Wanneer hij dit niet had gedaan was de film nog beter geweest.

3,5*

Naar aanleiding van JessenOwnt's tip deze film ook gekeken en hij lag precies in de lijn der verwachting. Gewoon eenheerlijk coming-of-age verhaaltje met een zooi sympathieke kinderen en een zachtaardige Ed Harris. De gebruikelijke thema's komen aan bod, waarbij tolerantie toch de grootste is. Soms een beetje bot en simpel uitgewerkt, maar voor de iets jongeren onder ons is het bijzonder makkelijk te volgen. De love-interest is ook prachtig, verder een zooi gebruikelijke problemen waar de jeugd zich zorgen om maakt en die leuke typische dingen die rondgaan op een school. ,Oh my god, Karen touched him. He's got the cooties'.

Nergens bijzonder of erg memorabel, maar wel erg fijn om naar te kijken wanneer je een liefhebber van het coming-of-age/school genre bent.

3,5*

Richard Says Goodbye werkt vooral door het aanstekelijke spel van Depp en de dikke fuck you naar het leven op het moment dat hij te horen krijgt dat hij niet meer lang te leven heeft. De ongemakkelijke situaties aan de dinertafel, op school en andere openbare plekken zijn af en toe hilarisch. Tegelijkertijd heeft de film ook een hart en weet het bij vlagen te ontroeren. Dat verder een aantal bijrollen niet helemaal goed uit de verf komen en overbodig zijn is maar een klein smetje op de film.

3 5*

Ondanks dat de dames niet altijd even geloofwaardig handelen is Thelma & Louise een leuke film met veel vaart, leuke personages en komt het broeierige sfeertje ook erg goed over dankzij de landschappen en de muziek. Wel kent het script enkele gemakzuchtige elementen bevatten en vind ik de rol van Pitt een beetje te geforceerd.

3*

Then Came You kan zo op de stapel van coming-of-age film met een (terminaal) zieke hoofdrolpersoon. Dus verwacht absoluut geen originaliteitsprijs. Gelukkig zijn de makers ook wel zelfbewust van dit feit en gaan ze hier soms op een grappige manier mee om. De band tussen de lange slungel Butterfield en Williams is aandoenlijk, maar eigenlijk ook weer niets dat ik nog niet eerder heb gezien.

Als je van het genre houdt kan je hier echt geen buil aan vallen. Verwacht alleen geen zaken die de revue nog niet gepaseerd zijn in gelijksoortige films.

3,0+

Deze film ook maar is gezien, ik moet zeggen dat ik me prima heb vermaakt. Ondanks dat het verhaal eigenlijk weinig om het lijf heeft blijf je toch geboeid kijken.

Denk wel dat het vooral een show van de acteurs is, iedereen doet z´n rol naar behoren en Daniel Day-Lewis zet hier ook een indrukwekkende prestatie neer.

Vond de muziekscore zelf een beetje kut en zwaar misplaatst, het probeerde vooral een spanning te creëren, terwijl het helemaal niet spanend was allemaal. Dit geeft de film zo nu en dan toch een sfeertje mee die me niet echt helemaal beviel.

Ook het einde vond ik niet zo mooi, ondanks dat de scene tussen Eli en Daniel indrukwekkend is vond ik de overgang van (dacht ik) 1911 naar 1927 opeens te gehaast, het paste wat mij betreft niet helemaal in het verhaal.

Prima vermaak, maar geen toppertje voor mij.

3,5*

Nieuw slashertje van Netflix bodem waarin je heel wat mensen voorbij ziet komen die je ook in andere recente Netflix producties hebt gezien. Zo zie ik oa een meisje uit Virgin River en een vrouw en een jongen uit Maid. Buiten dit feestje der herkenning volgt een wat oppervlakkige film die moeite heeft om op gang te komen en eigenlijk kampt met niet zulke leuke personages. Kan aan mijn mood liggen, want ze probeerden een paar van het slachtvee wel een soort van achtergrondverhaal mee te geven.

Dat terzijde: Waar moet een slasher het van hebben? Van de kills en die zijn gelukkig wel lekker bloederig en ongecensureerd. De personages die ermee vermoordt worden zijn in de film wat te jong, want op andere gebieden had de film ook wat pikanter mogen zijn om alle checkboxen van een goede slasher af te kunnen vinken. Het einde met de whodunit was door de oninteressante, te jonge personages niet zo heel interessant.

2,5*

Dat ik hier nog niet op had gestemd. Veruit de leukste Farrelly Brothers film, met een sprankelende cast vol charisma en knotsgekke personages neerzetten. Dat gecombineerd met her en der legendarische scenes in het komedie genre maken There's Something About Mary een moderne komedieklassieker!

4*

They is in principe een prima horrorfilmpje dat valt onder de hap, slik weg categorie. De spanning wordt degelijk gebracht en de film is in de basis ook mysterieus en roept veel vragen op wat goed is. Je wilt immers weten hoe het afloopt

Hoe jammer is het dan ook dat de wezens zelf er uiteindelijk een beetje slap uit zien en de film eigenlijk uiteindelijk geen één van die vragen beantwoord.

Nu hoef ik geen happy ends te zien in horrorfilms, maar They laat je uiteindelijk na een hoopvolle start toch schouder ophalend achter.

2,5*

Eindelijk de 4K remaster van StudioCanal binnen gekregen en het maakt de belevenis van They live alleen maar beter. Wat een lust voor het oog om naar te kijken en vooral de score krijgt door deze remaster nadrukkelijk de kans om te stralen. Verder een zeer ondergewaardeerde Carpenter film die een grote cult following heeft dankzij de heerlijke lompheid, de humor en de zeer goede maatschappijkritische boodschappen die op een leuke manier worden verpakt in deze film. Vanaf het moment dat de bril opgezet wordt is het genieten. De 5 minuten durende brawl in de steeg, het zwijgzame karakter van Roddy Piper. Allemaal bewust gedaan om die b-vibes te verhogen. Zeker geen minpunten dus meer.

Ik ga dit ook met elke herziening meer waarderen, maar vooral nu met de remaster heb je de beste kwaliteit van de film voor handen. De film smaakt misschien nog naar meer (ook benoemd in mijn oorspronkelijke recensie), maar dat is tegelijkertijd ook de charme van They Live.

Verhoogd van 3* > 4*

Zo bijzonder als Badlands zullen films van Malick niet meer worden in mijn ogen, maar de beste man weet ook in the Thin Red Line een uiterst boeiende en sfeervol portret van een oorlog in beeld te brengen.

Waar enkel 1 persoon eerder erin slaagde om een geheel eigenzinnige oorlogsfilm te maken die zich totaal onderscheidt van de rest(Stanley Kubrick, Full Metal Jacket), slaagt Malick hier ook voor een groot gedeelte in.
Brute actiebeelden met indrukwekkende bominslagen overal om je heen worden afgewisseld met zeer sfeervolle en rustige beelden waarbij je gedachten van de verschillende personages induikt. De een interessanter dan de ander, maar het brengt wel een bepaalde soort rust over naar de kijker. Tegelijk brengt het ook een intenser gevoel van het beleven van een oorlog naar boven.

De muziek ondersteunt de beelden op een subtiele manier, maar om te zeggen dat ik het nu nog kan neuriën? Nee! Wel zijn de landschappen waar de gevechten zich afspelen op een unieke manier in beeld gebracht door Malick. Je zweeft als het ware over de heuvels heen en af en toe krijg je door een soort van first-person view het idee dat je er zelf tussen loopt. Missie geslaagd!

Wel jammer dat de film een tikkeltje te lang duurt, de sequence na de verovering van de heuvel voelt toch eigenlijk een beetje overbodig aan en maken de film wel een half uurtje te lang. Ook hadden er wel iets minder bekende koppen gebruikt kunnen worden, mensen als Travolta en Clooney komen nog even langswippen, maar weten eigenlijk niet te overtuigen.

Ruim 3,5*

p.s. gebruikt Malick nou dezelfde schommel beelden als in the Tree of Life? Jammer, want ik vond dat erg fraai in the Tree of Life, maar hij lijkt het idee hier dus ook al gebruikt te hebben.

The Thing from Another World is een verouderde productie. Het komt overduidelijk uit een tijdperk waarin het maken van horrorfilms vooral leunde op mensen in gekke pakken.

Wat me opvalt tijdens het kijken is dat er in dit soort films een goede ondersteuning in de vorm van een score ontbreekt. Af en toe komt er een typisch jaren 50 strijkorkest even lekker doorheen jengelen, maar dit soort muziek kan bij mij nooit spanning oproepen. Hierdoor wordt er geen onderhuidse spanning gekweekt en kan ik het ook lastig spannend vinden.

Je kijkt hier verder vooral naar een babbelfilm waarin personages praten, praten, praten en na een tijdje ook nog eens besluiten om met elkaar te gaan praten. Een hoop gepraat dus. Alle conclusies die daardoor getrokken worden voelen een beetje gekunsteld aan, want het is uiteindelijk één groot theaterstuk. Die 3x dat Frankenstein, how ik bedoel het ruimtewezen, komt opdraven voelt het een beetje klungelig aan. Dat duurt overigens tot de helft van de film, want tot die tijd zijn mensen vooral (je raadt het al) met elkaar aan het praten. En nee, het is niet vervelend om naar te kijken, de acteurs doen het prima en de sets zijn ook wel oke om naar te kijken. Dat viel me alleszins mee toen ik de dvd erin drukte. Maar het blijft als een groot toneelstuk aanvoelen.

Het horrorgenre werd pas vanaf de jaren 60 wat verfijnder en vanaf de jaren 70 pas echt spannend. Mede dankzij het feit dat muzikale scores echt spannend werden en subtieler konden worden toegepast.

The Thing from Another World is een oke film als je het hele horror/sf gedeelte wegdenkt.

2,5*

Samen met Halloween('78, Carpenter) 1 van mijn favoriete films.

Heerlijke film weer van John Carpenter.

De spanningsopbouw is werkelijkwaar subliem, de begeleidende muziek bij de scenes is ook geniaal en werkt je heerlijk op de zenuwen!!
De spanning is de hele film goed voelbaar en weet je te laten beven tot de laatste minuut.
De locatie van de film is natuurlijk ook briljant bedacht, zoveel ruimte, maar toch voelt het claustrofobisch en beklemmend.
Ook weet de film er een mooi schrikmoment uit te persen(bloedtest), werkelijk waar lang geleden dat een scene mij zo heeft weten te laten schrikken.
Je verwacht het vooral niet omdat deze film het net als Halloween geniale suspense is, toch een leuke afwisseling dit.
De special effects bevallen natuurlijk ook goed, want het is een oude film. Dat houdt in dat er geen digitale effecten in te vinden zijn, maar alles is lekker tastbaar en nasty, maakt het voor mij toch een stuk geloofwaardiger dan computer effectjes(luiheid?)!
Het einde is mooi en laat zelfs enige ruimte over voor de fantasie van de filmkijker.

Waarom kijken filmmakers tegenwoordig niet meer naar films als dit? Carpenter laat maar weer is zien hoe je geniale/spannende films kan maken.

Perfectie!!

5 dikke sterren!!!

Toch ook een matige prequel/remake die totaal niet kan tippen aan het origineel.

Ja, het valt een prequel te noemen, want de gebeurtenissen spelen zich allemaal in het Noorse kamp af en tussen de aftiteling door zie je de helicopter dat jaagt op de hond. Het begin van de 1982 versie dus. Ik kan het ook een remake noemen, want vooral het eerste uur wordt er veel gekopieerd uit Carpenter's film en kent de film weinig verassing.

De film is amper spannend te noemen, the Thing komt al redelijk vroeg meerdere malen in beeld en het psychologische spelletje over wie nou is overgenomen door the Thing is lang niet zo sterk uitgewerkt als in de '82 versie. Zo heb je in plaats van een bloedtest nu een gebitstest waar mevrouw Winstead controleert of iedereen nog vulling in de tanden heeft. Uiterst debiele en gevaarlijke manier om te controleren, aangezien je met je zaklamp en je kop in iemands mond hangt. De scene oogt dan ook niet het gewenste resultaat en kan totaal niet tippen aan Carpenter's uitwerking die je de nekharen overeind doen laten staan.

Toegegeven, het Antartica sfeertje werkt best claustrofobisch en de film zit verder qua geluid ook prima in elkaar. The Thing maakt lekkere ranzige geluiden. Wel jammer dat het dan weer ontzettend CGI oogt en het algehele design van het monster veel minder is omdat ze teveel willen met die computer effects. Echter vind ik het geen barslecht monster en is ie juist in vergelijking met andere horrorfilms best leuk, alleen kan het gewoon bij lange na niet typen aan het "origineel".

Het laatste half uur wil van Heijningen Jr. de film een originele, eigen touch geven aan de film door te verhuizen naar het ruimteschip en daar de boel zich te laten afspelen. Dat werkt voor geen meter en is uiterst stupide. Sowieso al vreemd dat die primitieve aliens(net zoals Ridley Scott's Alien is het gewoon een simpel wezen dat maar 1 ding doet: andere levensvormen proberen uit te roeien) blijkbaar zo'n hypermodern ruimteschip kunnen bouwen, ik zie ze al staan met hun las apparaatjes
Anyway, het is gewoon foeilelijk vanaf hier met als dieptepunt dat Tetris achtige DNA strengetje(of wat het ook moest voorstellen). Het neemt de charmes weg van zo'n film en dit is duidelijk een gevalletje van overdaad schaadt. Waarom doe je zoiets erin?

Zoals voorspeld kan ook deze film bij lange na niet tippen aan de klassieker uit 1982 en gaat the Thing ook op de steeds maar groeiende vuilnishoop van overbodige remakes(slash prequel).

2*

Leuke film die weer is een leuke, maar ook harde inzicht geeft in de pubergeneratie van Amerika. Nikki Reed, Evan Rachel Wood en Holly Hunter zijn alle drie in topvorm en die slepen je eigenlijk ondanks het simpele plotje met speels gemak door de film heen.

Wel grappig om te zien wat destijds "hippe" kleding was, dat zou nu niet meer kunnen.

3,5*

Toch een aardig filmpje met een leuk begin, sfeervolle jaren '30 settings, een origineel idee en een onbekende cast die het naar behoren doet. Het einde vind ik wel een beetje een anti-climax, het komt anno 2011 niet meer helemaal goed over en de spanning verdwijnt ook een beetje halverwege de film. Het moordonderzoek had wat dat betreft wel wat creatiever uitgewerkt kunnen worden. Nu blijf de film toch niet echt hangen bij mij.

2,5*

Probleem van Apatow blijft helaas dat hij zijn films niet kort kan houden.

Een film als dit moet niet langer dan anderhalf uur duren, uitzonderingen daargelaten.

Ondanks dat ik mij weer prima heb vermaakt met de af en toe bizarre dialogen, de geweldige humor en een paar knotsgekke situaties met dito personages begin je toch na anderhalf uur op het klokje te kijken.

Het plot is te simpel om de ruim 2 uur te kunnen boeien.

Wanneer hier iets meer variatie in was gebracht(meer subplot) en je niet continu naar die stem van Leslie Mann hoeft te luisteren was dit weer een ouderwetse Apatow topper geweest.

De focus ligt nu teveel op 1 verhaallijn en dat had zelfs Knocked Up niet, waarvan dit een spin-off is. Het was b.v. leuker geweest als we Heigl en Seth Rogen nog voorbij hadden zien komen.

3,0*