Opinions

Ben het wel redelijk eens met Bottleneck hierboven, al zat ik niet apathisch te kijken.
De eerste helft van de film toont natuurlijk wel gruwelijke beelden, alleen de emoties die het zou moeten veroorzaken worden bij mij niet getriggert.
Inhoudelijk is het een beetje oppervlakkig. Pas vanaf het moment dat Brody er alleen voor komt te staan wordt de film echt indrukwekkend.
De conditie waarin Brody verkeerd wordt steeds slechter en dat heeft ook invloed op zijn mentale weerbaarheid. Hij begint er steeds meer uit te zien als een oude zwerver.
Heel indrukwekkend hoe dit verval zich intreed. Hetzelfde heb je ook met de stad Warschau: in het begin is het mooi, maar het vervalt steeds meer tot ruïnes, wat zich goed en prachtig tot uiting brengt in het laatste gedeelte van de film.
Er wordt niet veel muziek gebruikt om de beelden te ondersteunen, er wordt alleen piano muziek gespeeld of de muziek die zich afspeelt in de gedachten van de uitstekend acterende Brody.

Wat me wel opviel was dat je bij de piano close ups nooit het gezicht en de handen in 1 shot zag, altijd of de handen of Brody's gezicht. Niet zo storend, maar het viel me wel op. Verder was het cameragebruik wel prachtig, vond vooral de scene met de vlammenwerper indrukwekkend gefilmd. Door gat heen filmen, Brody's perspectief zeg maar.

The Pianist is een indrukwekkende drama, wat zich vooral goed tot uiting brengt in het tweede gedeelte van de film.

4*

Dit is een film die je langzaam moet later bezinken. Je vraagt je vooral af waar je naar hebt zitten kijken. Het begin is cinematografisch perfect. Het muziekje, de beelden....alles neemt je mee op die hypnotiserende, maar vooral ook vreemde trip. Het mysterie is aanvankelijk erg serieus, maar gaandeweg de film verliest het de interesse, een probleem waar veel mensen hier op MM mee schijnen te kampen en ook ik had daar helaas wat last van. De problemen spitsen zich uiteindelijk teveel op andere zaken(misschien voor andere interessant), wat de film helaas geen goed doet.

Audiovisueel ontzettend sterk, maar het verhaal weet niet langer dan een uur te boeien.

3*

Een zeer vreemde film die vooral het eerste uur behoorlijk chaotisch lijkt door de verschillende tijdslijnen.

Wanneer eenmaal het kwartje valt en het plot duidelijk wordt besef je eigenlijk pas dat Almodovar een zeer intelligente en aangrijpende film heeft gemaakt op een manier die alleen hij op het scherm kan toveren met zijn excentrieke personages.

Tot nu toe de beste Almodovar die ik heb gezien(heb alleen zijn vroege werken tot High Heels gezien).

4*

3D Zoals het hoort te zijn, Clash of the Titans, Last Airbender etc. etc. SHAME ON YOU.

Fantastische 3D effecten, vooral het gebruik van de 3D effecten bij het vele gebruik van tieten is echt fantastisch. Vanaf de opening credits merk je gelijk al het kwaliteitsverschil met de eerder genoemde films. Samen met Avatar staat Piranha wat mij betreft bovenaan in 3D gebruik, zij het beiden op een andere manier(Avatar de diepte en Piranha de echte 3D effecten).

Gelukkig levert Ajax echt lekkere pulp af, de film neemt zichzelf totaal niet serieus en dat spat ook van de film af. Lekker ranzige gore, echt waanzinnig. Heb bijna de hele film met een big smile gezeten!

Daarnaast was het vele functionele naakt(hehe)ook een lust voor het oog. Kelly Brook spant wat dat betreft de kroon, haar rol in Three is opeens een stuk minder sensueel. Vooral dat naakte zeemeermin moment met dat blondjewas echt geweldig. Dan begin ik nog niet eens over de vele hilarische 3D momenten(boobs in het water, draad dat meisje door midden hakt en eerst de bikini los snijdt, silliconen en piemel dat verorbert worden door Piranha's, je kan het zo gek nog niet verzinnen.)

Daarnaast heeft de film een lekkerse zomerse vibe, krijg je echt zin in feesten door de setting en laat Ajax nog een stel bekende hoofden zien in de film.

Met andere woorden, Piranha is een bovengemiddeld leuke pulp film dat dankzij de geweldige gore en het komisch gebruik van naakte vrouwen en de vele andere situaties een enerverende rit van 90 minuten biedt.

Moet Naomi Watts(user) toch gelijk geven, kan een 5* prima begrijpen. Van mij krijgt Piranha 4*.

Piranha 3DD voldoet in ieder geval aan de eisen waaraan een lekkere pulpfilm moet voldoen. De film gaat volledig over de top qua ranzige humor en ranzige scenes. Uiteraard ontbreken de vele tieten niet en spelen de erg leuke Panabaker en Bowden ook rollen in deze film(jammer dat zij niet zichtbaar topless gaan).

De film duurt verder te kort om echt indruk te maken, op enkele creatieve, grappige en bizarre kills na valt de finale echt in het niet t.o.v. deel 1. De massacre is veel kleinschaliger in beeld gebracht en richt zich enkel op die paar leuke kills.

Voor je een scheet hebt gelaten en is de film alweer afgelopen. Uiteindelijk naar een vermakelijk vervolg gekeken met veel ranzigheid, morbide humor, tieten en mooie dames. De finale valt echter wat tegen en een paar mannelijke rollen irriteren lichtelijk. Leuk, maar niet beter dan deel 1.

3*

Naar aanleiding van de dood van Jobs schoot deze film me weer te binnen, in een ver verleden een keer gezien en toch wel weer redelijk nieuwsgierig geworden.

Wyle en Micheal Hall zijn goed gecast en komen getrouw over als de twee oprichters van wereld's grootste (computer) bedrijven. Voor degene die het wereldje een beetje kennen is de film ook best interessant, voor de "noobs" onder ons weer een stuk minder. Wat dat betreft komt de film helaas ook iets te fragmentarisch over en is de opgang van beide bedrijven niet altijd even goed in beeld gebracht.

Ander probleem met een film als dit is het feit dat het anno 2011 redelijk gedateerd overkomt, er is sinds 1999 zoveel gebeurd(de film lijkt zelf tot 1997 te gaan), waardoor je bij het einde eigenlijk het gevoel hebt dat de film niet af is. Natuurlijk is dat niet de schuld van de makers, maar het is wel een film die lastig actueel blijft.

Daarnaast is, zoals kos het zegt, the Social Network een beter voorbeeld waarbij de oprichting van een miljoenen/miljarden bedrijf veel beter naar voren komt.

2,5*

Net als de eerste twee delen biedt deeltje nummer drie weer dezelfde elementen aan, maar dan nog weer een flinke scheut erbovenop en dat nekt de film af en toe. De humor spreekt me gelukkig wel weer aan, net zoals de prachtige omgevingen en de beeldschone CGI. Ook de acteurs komen spontaan over en er is overduidelijk lol gemaakt tijdens het maken van de film.

Toch schaadt de overdaad in deze film, door alle verschillende verhaallijnen krijg je op een gegeven moment een plot waarvan het te ingewikkeld wordt en het lastig te volgen blijft. Ook verdwijnt de logica op een gegeven moment(waar was die Calypso nou goed voor? Honderden oorlogsschepen in de eindbattle, waarvan er in totaal 3 vechten?). Toch een smetje op de film, sowieso vind ik zo'n eindscene vaak behoorlijk langdradig, net zoals in deel 2. Het allerergste was nog wel die trouwerij van Bloom en Knightley midden tijdens het eindgevecht op het schip, dat slaat gewoon nergens meer op.

Prima vermaak, maar toch een stuk minder dan deel 1 en uiteindelijk ook deel 2. Toch verheug ik me op deel 4, die schijnt een stuk rechtlijniger te zijn dan dit deel, dat overal omheen draait.

3,5* -> 3*

Net als deel 1 weer entertainment pur sang met exact dezelfde ingrediënten. Vooral op het gebied van actie en spektakel gaat het soms nog wel verder. De humor is weer volop aanwezig, Depp kan zich weer uitleven als Sparrow, Zimmer leidt de ideale blockbuster muziek bij de film en het zonnige sfeertje vol met piraten en andere waanzin is ook wel aan mij besteedt. Qua actie gaat de film soms dus iets verder, wat resulteert in spectaculaire scenes met een waterrad, de "kraken" en op het eiland met die inboorlingen.

De film is zelf wel ietsje minder dan deel 1, vanwege het plot vooral. Er worden teveel dingen bij verzonnen waarbij je af en toe een klein beetje de draad kwijt raakt. Iedereen probeert elkaar te bedonderen. Ook het gevecht met de Kraken duurt bij de 2e keer ietsje te lang.

Voor de rest weer op en top vermaak en een zeer waardig vervolg op het eerste deel.

3,5* -> 4,0*

Helaas een tegenvallend vierde deel uit de exotische reeks.

Ik begin maar met het slechte nieuws, het verhaal boeide me nauwelijks. Aan de ene kant is de rechtlijnigheid een verademing, de film is namelijk helemaal niet moeilijk om te volgen. Vooral als je dit met deel 2 en 3 vergelijkt. Toch is dit voor mij het zwakste aan de hele film. Ik proef gewoon luiheid in het plot en de scriptschrijvers hebben er toch een tamelijk ongeïnspireerd verhaaltje uit weten te toveren. Nergens is de film ook maar enigszins verrassend, we hebben alles al een keer eerder gezien in de voorgaande delen. Door de rechtlijnigheid kan je het plot ook van begin tot eind uittekenen. De film wordt hierdoor veel te langdradig en regelmatig zat ik toch op mijn klokje te kijken hoe lang het nog duurde. Er had makkelijk in de film geknipt kunnen worden, want er zitten echt een boel loze scenes in.

Daarnaast heb je weer een boel van die zwaardgevechten die we ook allemaal al wel eerder hebben gezien, de grote eindfinale is wat mij betreft dan ook weer veel te langdradig en teleurstellend. Sowieso mis ik de grootsheid ten opzichte van de voorgaande 2 delen, waar er toch iets meer werd uitgepakt met grote veldslagen.

Dit heeft ook zijn effect op de personages, Depp mag misschien dan wel rond de 56 miljoen Dollar hebben gekost voor de film...er spelen ook nog anderen mee. Depp doet het natuurlijk aardig, maar dat is ie ook verplicht, toch zitten er weer een boel loze rollen in de film. Vooral de rol van Cruz vond ik maar helemaal niets. Dit is weer typisch zo'n rolletje die in een film geschreven wordt nadat een stel andere acteurs(Knightley en Bloom) uit de reeks zijn gestapt. Armoede troef wat mij betreft. Ook vinden we 1 of andere Christelijke meneer die moralistisch door de film heen loopt en een compleet ongeloofwaardige romance met een (in de basis) kwaadaardige zeemeermin begint. Tijdrovend en compleet ongeloofwaardig.

Uiteindelijk mis ik ook de scherpe humor uit de eerdere delen, tuurlijk is het af en toe aanwezig. Maar door de soms ellenlange scenes en de duisterheid van de film verdwijnt dit toch naar de achtergrond en komt de film minder luchtig over.

Dan heb je nog is de 3D effecten, de trailers beloofden veel soeps. Die zagen er namelijk fantastisch uit in 3D. Helaas merk je er weer geen reet van tijdens de film zelf, waardoor ik na die ruime 2 uur toch met een flinke koppijn achter ben gebleven.

Ondanks de ongeïnspireerdheid en het gemakzuchtige karakter achter de film blijft het allemaal wel topvermaak natuurlijk. Visueel ziet het er natuurlijk allemaal gelikt uit, de piratenwereld anno +/- 1500 ziet er weer prachtig uit en de ene na de andere exotische locatie passeert weer de revu. Dit zorgt ervoor dat ondanks de matigheid van de rest de film nog wel redelijk uit te zitten blijkt.

Toch een krappe onvoldoende, omdat dit ondanks het gigantische budget een te simpele cash-in film blijkt te zijn.

2,5*

Entertainment met een hoofdletter E.

Pirates of the Caribbean biedt eigenlijk alles wat een zomerse blockbuster hoort te hebben. Zon, zee en strand, veel actie en spektakel, brute special effects, mooie, epische en opzwepende muziek en lekker veel meligheid waardoor je de film totaal niet serieus hoeft te nemen en lekker achterover kunt leunen.

Deze film zorgde uiteindelijk voor een hele reeks en dat is op zich niet eens zo gek wanneer je zoveel leuke personages hebt om op voor te borduren, vooral Depp zet weer een memorabele en grappig personage neer.

Wellicht 1 van de beste blockbusters uit de laatste tien jaar.

Halfje verhoging: 4,5 sterren en op naar de volgende herziening.

Echt een vreemde combinatie van een komedie, een musical en een uitgekauwde formule die we al tig keer hebben gezien in de vorm van cheerleaders en dansende tieners. Die vreemde, luchtige combinatie zorgt er wel voor dat Pitch Perfect kijkbaar blijft en je bijna vergeet dat Kendrick veel te oud is voor deze, Rebel Wilson een irritante vrouw blijft en dat de pogingen om er qua verhaal iets van te maken wel heel erg falen. De romance is wat dat betreft een typisch voorbeeld hiervan. De liedjes zijn verder wel erg aanstekelijk, waardoor Pitch Perfect met het uitgekauwde concept toch makkelijk uit te zitten valt.

2,5*

Best een bijzondere film die mij de volledige 140 minuten in z'n greep heeft gehouden.

The Place Beyond the Pines is geen conventionele film. De muziek werkt hypnotiserend en af en toe kreeg ik de eerste drie kwartier het idee naar een nieuwe versie van Drive te kijken. Gosling speelt weer een ingetogen rol als zwijgende man met uiteindelijk toch een kort lontje, de muziek werkt hypnotiserend en de motors zorgen dit keer voor een flinke portie adrelanine. Zijn verhaallijn, omschreven hier in het plot, vormt maar een klein deel van het plot.
Wanneer een overval uit de hand loopt en ontaardt in een politieachtervolging met Cooper met verstrekkende gevolgen voor Gosling zijn personage. Waar je zou denken dat de film ophoudt gaat de film gewoon verder.

Wat zijn de gevolgen voor de kwetsbare Eva Mendes als moeder van het kind die Gosling achterlaat en hoe gaat Bradley Cooper om met de gevolgen van deze "heldenactie", of is hij uberhaupt wel een held? Hij krijgt te maken met corrupte agenten onder leiding van Ray Liotta, die zoals altijd dit soort personages op een ijzingwekkende manier kan neerzetten. De onderhuidse spanning is het grootst in dit verhaallijn, waar adrelanine de bovenhand voert met de spectaculaire motorscenes uit het eerste gedeelte.

Hierna zijn we 15 jaar verder. Cooper heeft het geschopt tot politicus en voert nu campagne voor een nog hogere functie. Het gaat hier echter vooral om zijn zoon, die het verkeerde pad bewandelt en hierbij de zoon van Eva Mendes en Gosling mee sleurt. De zoon is op zoek naar zijn identiteit en gaandeweg zie je dat hij steeds meer op zijn pa lijkt en zich ook met hem identificeert. . Ondanks dat het geen sympathieke personen zijn leef je toch mee en daar ligt de kracht van de film. Het laat zo ontzettend goed zien hoe de acties van 1 persoon doordringen de levens van vele anderen en dat zie je niet vaak zonder dat je met een mozaïk film te maken krijgt. Uiteindelijk zorgt dit ook voor een slimme mix van actie, misdaag, spanning en drama.

Ook op artistiek gebied weet de film te imponeren. Het geluid van de motoren, de slimmere camerahoeken(bv. vanuit de auto's vd achtervolgende agenten bijvoorbeeld), de muziek die je laat dagdromen. Eigenlijk klopt alles!

4,0*

Dit blijft toch een extreem charmante film. Ondanks dat de film niet vol grappen zit en Hughes je niet elke minuut probeert te laten lachen escaleert de film op een humoristische manier van kwaad tot erger. Grote complimenten ook aan Martin en Candy, die perfect gecast zijn voor hun typetjes. De chemie tussen de 2 spat ervan af en ik had deze film dan ook niet zonder de 2 willen zien.

3,5*

Was toch verrast door het originele uitgangspunt, wat toch vooral in het eerste half uur regelmatig voor een lach op mijn gezicht heeft getoverd. Er zitten extreem veel leuke verwijzingen in naar verschillende (Science Fiction)films uit het verleden. Het leukste vond ik toch het alienhondje wat echt een komische variant op Alien(1979)is. Ook het Wall-E achtige robothondje van de astronaut is een leuke toevoeging.

Na een uurtje begon het leuke concept helaas was uitputtingsverschijnselen te tonen en veranderde de film in een standaard actie/avontuur verhaaltje. Overigens geen slechte!

Verrassend product van deze, voor mij, onbekende studio!

Ruime 3*

Ik vond dit wel een charmant filmpje en nadat ik de nieuwe trilogie heb gezien, merk je dat er veel dingen leuk terugkomen. Heston doet het prima, de apen make up is voor die tijd ook prima en het is al lang een verademing dat de mondjes meebewegen. De omgekeerde evolutie thematiek wordt ook lekker weinig subtiel gebracht en dat heeft z'n charmes. Ik kon wel erg genieten van het begin in dat dorpje.

De actie is wat houterig en ik miste een beetje het gevoel van een samenleving. Alles is erg kleinschalig, blijft bij een paar apen en de andere apen in de film zijn er vooral om aan de kant te springen voor Heston. Het was iets leuker geweest als we een glimp van de samenleving zouden hebben gekregen en dan had de film van mij best 10 minuten langer mogen duren. De verboden zone oogte ook niet zo heel groot.

Dan merk je toch de limiet van het maken van een film in de jaren 60 en 70.

De interesse voor deel 2 is iig opgewekt

3,5*

Het viel me helaas ietsje tegen.
Tuurlijk is de hele look in deze film prachtig en spetters het bloed en de ranzige pus alle kanten op.
Alles is lekker over de top en dat maakt deze (expres) oud ogende flick zeer vermakelijk om te kijken. Dat er een scene niet inzit omdat de band niet goed is vond ik ook leuk gevonden!

Hetgeen wat mij het meeste tegenstond waren de relaties tussen personages. Vanuit het niets hebben een heleboel mensen een band met elkaar, de relatie tussen Rodriquez en McGowan was zeer ongeloofwaardig en niet eens uitgelegd. Die sheriff en die eigenaar van dat wegrestaurant die opeens broers zijn. Die verpleegster(die vreemd gaat met Fergie, ook onuitgelegd) en die dokter die opeens een relatie hebben.

Beetje vaag voor mij allemaal, dat haalt het plezier wel een klein beetje weg van al de vette actie en leuke cameo's die deze film biedt.

3*

Geweldige Oorlog film.

Wat deze film mij vooral aanspreekt zijn de personages. In deze film wordt er rustig de tijd genomen om alle personages neer te zetten. Dat pakt zeer goed uit, je leeft je helemaal in de personages.
Daarbij komt ook nog dat dit echt een topcast in, dus over het acteerwerk valt helemaal niets te klagen, gewoon toppie!
De film gaat eigenlijk best diep, op het einde meldt Sheen ook dat ze eigenlijk in oorlog met zichzelf zijn.
Verschillende meningen en visies, waardoor er onderling ook een "oorlog"
woedt.

Verder is alles heel realistisch, het idealiseert de oorlog niet. Platoon laat alle rauwe en sadistische momenten zien van de soldaten die mentaal zo "fucked" zijn geworden door de Vietnamoorlog dat ze op een gegeven moment tot alles in staat zijn.

Verder is de film visueel ook een pareltje, heerlijk mysterieus en soms zelfs spannend (Charlie Sheen die op de wacht zit en achter een mistige walm zie je de Vietcong tevoorschijn komen) Prachtig!!

Verder een steengoede film die terecht deze score krijgt!!

4,5*

Aardige romcom die wel met een rommelig script kampt, waardoor de rode draad pas na ruim een uur eindelijk wat vorm krijgt. Voor die tijd een aantal leuke momenten waar Butler niet ontkomt aan de gretigheid van de vele dames, maar je jezelf waar afvraagt waar de film nou naar toe wilt gaan.

Wanneer dit eenmaal duidelijker wordt neemt het plot de welbekende wending, zij het wel ietwat ongeloofwaardig en gemakkelijker. Dit omdat het eerste uur amper aan de diepgang tussen Biel en Butler aandacht is besteed. Daarentegen krijgen de vele bijrollen wel een kans om zich te ontplooien, wat aardig werkt. Alleen verdwijnen de vele bijrollen weer geruisloos naar de achtergrond wanneer het Biel & Butler plot de overhand krijgt.

Het geheel is verder wel luchtig en sympathiek genoeg om niet barslecht te zijn, maar of deze film blijft hangen is verder maar de vraag.

2,5*

Leuke en originele film, prachtig gebruik van de kleuren, mooie settings, leuk acteerwerk(vooral die massale verontwaardiging bij doodnormale dingen ). Soms duurde het me wel wat te lang, denk dat er makkelijk een half uur van de film had afgekund. Dit zit me toch wel een beetje dwars, ondanks het leuke gegeven.

3,5*

Please Give is een film die een beetje van 2 walletjes eet en daar totaal niet uit weet te kiezen. Aan de ene kant is het een komedie, er zitten namelijk een paar leuke grappen in. Maar voor de rest is het eigenlijk een best serieuze film en dat doet de film niet heel veel goeds.

Na de laatste scene vroeg ik me eigenlijk af waar ik nou precies naar heb zitten kijken. Het verhaal is veel te gewoontjes om zich ook maar ergens van te onderscheiden en dat is ook niet goed voor de film. De synopsis/filmbeschrijving verwijst ook naar eens oort film als Duplex, maar dat staat eigenlijk niet centraal in deze film, het is meer een bijzaak en de buren zoeken juist contact met elkaar.

Best jammer, want de film heeft een goede cast en iedereen komt zeer overtuigend. Zo zonde dat het verhaal dan niet meewerkt.

2,5*

Pod Wiatr is een zwoele Poolse zomerfilm waarin een rijkeluisdochtertje die ontevreden is met haar leven de liefde van haar leven ontmoet in een surfer. Erg voorspelbaar allemaal en ze worden al met de eerste blik in elkaars ogen hopeloos verliefd. Ook is het plot niet interessant genoeg geschreven om richting een leuk einde toe te werken. Het is allemaal heel erg happy-go-lucky en weinig echte conflicten. Maar het voelt verder wel goed aan met de prachtige locaties en een fleurrijke look. Je hebt nooit het idee dat je "slechts" naar een Poolse romantische film zit te kijken.

2,5*

Toch redelijk pijnlijk om dit weer te zien. Hier kleeft een boel sentiment aan voor mij en ik snap ook wel waarom ik dit vroeger leuk vond.

Echter vind ik het nu wel een erg simpele komedie, met extreem flauwe en voorspelbare grappen. Ook veel personages zijn gewoon irritant geworden, waarbij ik me vooral aan Guttenberg irriteerde.

Gelukkig kon ik nog wel genieten van de muziek, Hightower en Jones die van alles kon met geluiden imiteren.

Zorgt allemaal voor een paar leuke momenten, maar voor de rest toch te kinderachtig geworden voor mij.

2*

Vermakelijke horror die als klassieker bestempeld wordt.

Mij gaat dit echter te ver, maar vermakelijk is het zeker wel.

De sfeer is overduidelijk aanwezig in de film, het gegeven is iets minder origineel, maar dat mag de pret niet drukken.

waar ik vooral een fan van bem met dit soort oude films is het gebruik van special effects, tuurlijk voelt het gedateerd aan, maar het is in ieder geval allemaal echt. Je kijkt niet naar computereffecten of ze proberen in ieder geval dat soort effectjes zoveel mogelijk te vermijden.

Het laatste hafl uur is voor mij het beste, de spanning neemt toe en de climax is bepaald niet teleurstellend voor mij.

Gewoon een goede film, niet de beste, maar zeker wel vermakelijk!

3,5*

Een bij vlagen spectaculaire film met veel actie en bombasme kunnen uiteindelijk niet verhullen dat het verhaal wel erg slap is en de romance tussen Browning en Harrington komt alles behalve natuurlijk over. Het budget zorgt er uiteindelijk ook voor dat de film qua CGI een beetje als vlees noch vis oogt. Het ene moment ben je onder de indruk, het andere moment ziet het er erg slap uit.

Paul W.S. Anderson zal helaas nooit mijn favoriete regisseur worden. Hij maakt teveel van dit soort net niet werkjes.

2,5*

In het begin van de film snapte ik niet dat de film zo laag beoordeeld word. Het ziet er sfeervol uit, de acteurs doen prima hun werk en met het uitgangspunt in een mortuarium kan het amper misgaan. De eerste 15 a 20 minuten vond ik de film oprecht sterk. Het is mysterieus, Shay Mitchell wordt een aantal keer flink het stuipen op het lijf gejaagd. Echter gaat het daarna mis. Er worden tal van personages geïntroduceerd (die twee bewakers zijn suf) en continu wordt het mortuarium verlaten voor de parkeergarage en verandert de film eigenlijk in een soort slasher waarbij de bijrollen een voor een vermoord worden. Het is jammer dat er in het script voor wordt gekozen om die beklemmende sfeer van het mortuarium niet goed uit te buiten en dat er steeds zijsprongetjes naar andere locaties en personages gemaakt wordt.

De productie blijft verder degelijk, maar de film had zoveel meer gehad aan een geïsoleerde locatie waarin Mitchell haar angsten en de nieuwe dreiging had moeten bevechten. Nu is het een beetje vlees noch vis geworden.

2,5*

Ik heb wel honderd keer "the Exorcist gelezen op deze pagina" .

Groot verschil is toch wel dat deze film met iets meer vaart is gemaakt en niet vol zit met valse sentimenten. Het concept is al vele malen vaker gedaan, maar toch heeft dit verhaal een beklemmend gevoel. Die doos is in principe doodeng met dat stemmetje en dat hier het Jodendom in betrokken word vind ik dan ook wel weer leuk, dat levert o.a. een mooie scene in een Joodse wijk in NY op.

De film moet het verder vooral van de sfeer hebben, dat goed op het scherm naar voren wordt gebracht door Bornedal. Bornedal maakt van the Possession vooral een suggestieve film, want de film leunt eigenlijk ook alleen op de sfeervolle momenten. We krijgen af en toe een glimp van de demoon te zien, wat de film eigenlijk wel ten goede komt. De film schiet nergens uit de bocht en blijft overal gezien erg subtiel en probeert niet te scoren met alleen maar simpele scares.

Misschien ook de reden dat de film hier niet zo aanslaat.

Nadeel van dit beproefde concept is toch wel dat vanaf het moment dat het meisje echt bezeten raakt de film nergens meer origineel aanvoelt. Het grote "been there, done that" gehalte ligt erg hoog en het einde heeft verder ook geen verassingen in petto. Wat dat betreft zou ik toch liever een gewaagder einde hebben gezien.

Sfeervolle prent die prima te behappen valt voor een keer, maar verwacht geen hoogvlieger die origineel uit de hoek probeert te komen.

3,0*

Vrolijk uitziende allegaartje dat echter met de minuut clichématiger wordt. De film biedt geen enkele verrassing en nergens was ik ook echt onder de indruk.

Het is maar dat die ouders(Keaton en Lynch) voor wat humor zorgden, anders was het echt een zinkend schip geweest.

Overigens is Blede(inderdaad prachtige ogen)l wel erg leuk om naar te kijken, maar zet ze niet echt iets memorabels neer.

2*

De naadloze aansluiting van dit einde op het begin van All the President's Men is wel iets wat ik kan waarderen. Dat maakt van the Post naast een ode aan die film tegelijkertijd ook een directe prequel. Niet van dezelfde klasse, want het schandaal voelt toch minder gewichtig en er zit minder spanning in. Maar het is wel degelijk en boeiend genoeg om 2 uur te vermaken.

Kan helemaal niets met deze verschrikkelijke Uwe Boll film. Hij probeert te graag grappig te zijn in deze film door een zo gek mogelijk plot voor te schotelen. Probleem is alleen dat het nooit grappig wordt, er geen structuur in de film zit(sketch stijl) waardoor je onmogelijk in de film kan komen en het zelfbewuste gevoel dat Boll probeert te kweken juist averechts werkt. Dat de acteurs er daarnaast geen pepernoot van bakken is dan extra erg.

Hij kan beter onbewust rotzooi blijven maken dan bewust, dit is nog vele malen erger! Ik krijg haast zin om House of the Dead nog een keer te kijken...

0,5*

edit:

Exactly my thoughts.

Een behoorlijk rauwe, realistische horror/thriller met een soort van Discovery/National Geographic Channel documentaire meets Blair Witch sausje.

Deze combinatie werkt erg effectief, ben zelf een groot van van die documentaires over seriemoordenaars altijd en om er dan een film over te zien maakt het ook leuk. Gevolg is dat de 85 minuten voorbij vliegen. Wat de film nog extra toevoegt zijn de gevonden tapes van de seriemoordenaar, die al zijn moorden heeft gefilmd.

Ik moet zeggen, die zijn behoorlijk schokkend. Niet omdat het vol gestopt zit met gore, maar meer omdat het de ziekheid van de psychopaat toont.
De koele en berekende moorden zijn erg angstaanjagend(realistisch)in beeld gebracht. Vooral de moord en ontvoering van Cheryl en haar vriendje in het huis is erg zorgwekkend. De moordenaar loopt de hele dag in hun huis rond en verstopt zich gewoon. Verder achtervolgt hij hun in het donker binnen. Erg kil/koelbloedig en daar moet de film het dan ook vooral van hebben.

Tussendoor hoor je specialisten over het profiel, de slachtoffers en de manieren waarop het is gebeurd praten(op die documentaire manier dus). Dit zorgt ook voor een naar gevoel waarbij je echt het gevoel krijgt dat alles echt is gebeurd.

Na een uur volgt een twist die je wel en niet verwacht. Aan de ene kant wel, omdat de tapes nog niet waren gevonden nadat die man ter dood was veroordeeld. Aan de andere kant ga je ook wel weer snel voorbij aan dit feit en dacht ik ook al dat de film was afgelopen hiermee. Erg verrassend en het toont tegelijkertijd de koelbloedigheid en hoge intelligentie van de moordenaar aan.

Zeer rauwe film dat gek genoeg ontzettend onbekend is hier op MovieMeter.

3,5*