Opinions

Was nog niet bekend met deze regisseur, maar het plot leek zo debiel dat ik het wel moest zien. Dat maakt de film ook makkelijk waar, veel standaard problemen waar de mensen mee worstelen gemixed met een vreemde, bovennnatuurlijk zijplot die nergens meer over gaat. Leuke mix!

Soms gingen de scenes wel van de hak op de tak, de editing was behoorlijk knullig zo nu en dan. Maar voor de rest een prima en gek tussendoortje. Zal de andere films van Araki ook is in de gaten houden.

3*

Kapringen behandeld een actueel onderwerp en is daar volgens mij redelijk uniek in. Het geeft in mijn ogen een realistisch beeld van een kaping op zee en de daarop volgende onderhandelingen over het losgeld zijn ook interessant. Toch miste ik een belangrijk element en dat is de binding met de personages.

Ik leef nooit mee met Mikkel op de boot, wat deels komt doordat de makers (waarschijnlijk vanwege budgettaire redenen) ervoor kiezen om het moment van de kaping niet te laten zien. Het maakt de film minder heftig en de daarop volgende momenten hebben gewoon weinig impact omdat we het slechts hebben moeten doen met een hele vlotte intro van de mensen op de boot. Jammer, want de goede en slechte momenten worden wel redelijk afgewisseld op de boot. Het voelt helaas te fragmentarisch aan t.o.v. de veel betere momenten in het kantoor, die veel meer impact hebben.

Het laatste moment op het schip waar de kapitein wordt doodgeschoten komt helaas ook geforceerd over. Het ligt er simpelweg te dik boven op dat de makers de kijkers gedesillusioneerd achter willen laten.

Vrij wisselvallige film die mij niet geheel heeft weten te overtuigen.

2,5*

Typisch product wat in de Hollywood fabriek is geproduceerd.

Wat dus betekent dat alles wel redelijk aan the Karate Kid is. Nergens wordt de film afgeraffeld, zijn de locaties prachtig en krijg je lekker oversentimentele muziek voorgeschoteld.

Smith is een leuk jochie, al moest ik wel even duidelijk wennen aan zijn rol en Chan als leraar is de beste keuze die gemaakt had kunnen worden. Hij tovert weer zoals vanouds leuke vechttrucjes uit z'n mouwen en geeft op een eigen manier vorm aan het trainen van Smith. In dat opzicht hebben ze dat nog leuk aangepakt t.o.v. het origineel, wat ook een boel leuke trucjes had om de beste jongen te leren vechten.

Het nadeel van een productie als dit is natuurlijk de verrassing. Verrassing zul je denken? Ja inderdaad, er zit helemaal geen verrassing in een film als dit. Alles wordt je erg voorgekauwd en het verloop v/h verhaal kan je vanaf het begin natuurlijk uitstippelen. Al ben ik er nooit achter gekomen waarom het gezinnetje nou precies naar Peking verhuist. In dat opzicht klopt de synopsis ook niet, of ik heb een zin gemist denk ik. De film duurt met z'n 2 uur ook een beetje te lang voor zo'n simpel gegeven, de aanloop naar de finale is erg lang.

Ook vraag ik me eigenlijk af waarom deze film the Karate Kid heet, aangezien er alleen aan Kung-Fu wordt gedaan. Zal ongetwijfeld marketingtechnisch een noodzaak zijn geweest, wat ik wel kan begrijpen.

Gelukkig is die finale wel lekker ouderwets en deed het me echt denken aan jaren 80/90 actieflicks(Karate Kid, Kickboxer, Best of the Best, Bloodsport etc.), wat ik wel kan waarderen.

Uiteindelijk is the Karate kid een typisch werkje wat het wel goed zal doen bij de meeste mensen/kinderen. Mij heeft het niet helemaal geraakt.

2,5*

Netflix biedt me mooi de mogelijkheid om lekker veel Ghibli films te kijken. Dit keer is Arrietty aan de beurt en ook nu was het weer genieten. De ene keer is Ghibli een waar fantasierijk avontuur, de andere keer krijg je een kleine en lieve film. Arrietty is overduidelijk een film die in de laatste categorie valt. De film kabbelt vrolijk voort en weet vooral op het zoete karakter prima te scoren. De wereld van de "leners/borrowers" wordt fijn in beeld gebracht en vooral dat lieve blikje van Arrietty is aandoenlijk. Voordat ik er erg in had was de film alweer voorbij zonder dat ik me verveelde.

De film had misschien wel baat bij een iets grotere spanningsboog, want als klein mensje ben je natuurlijk erg kwetsbaar in een wereld vol ongedierte. Vooral in kruipruimtes van een huis.

Aan de andere kant tekent dit Ghibli ook weer door er geen geforceerde antagonisten of wat dan ook in te gooien.

Daarom weer een fijne kijkervaring gehad!

3,5*

Was hier niet bekend mee, maar mijn vriendin zette dit gistermiddag op. Het was even moeilijk inkomen omdat je er eigenlijk al soort van uit moet gaan dat je Kees kent. Maar je leert hem vrij rap kennen. Onder alle triviale zaken zoals het weer waar hij zich druk om maakt groeit natuurlijk een groter thema. Dat hij uiteindelijk op zichzelf moet en dat zijn ouders eigenlijk de enige mensen in zijn leven zijn waar hij echt contact mee heeft. En het weer is iets waar hij zich oprecht druk om maakt, maar het is ook een reden voor hem om contact te zoeken met anderen. Wanneer zijn ouders zichtbaar aftakelen zoekt hij zijn heil ergens anders. Hij is op zoek naar iets dat niet bestaat, een vervanging voor zijn moeder. En dat is best tragisch om te zien. Wel is het mooi om te zien dat er een groot verschil is tussen zijn ouders en zijn broer Jasper. Zijn ouders pamperen hem eigenlijk, maar weten precies met hem om te gaan. Hetzelfde geldt voor zijn broer. Die zegt telkens precies de goede dingen, maar hij pampert Kees niet teveel en stelt ook duidelijk zijn grenzen. Iets waar Kees misschien meer behoefte aan heeft in zijn leven, zonder dat hij het zelf doorheeft. Want Ellen heeft hij om dezelfde reden gedumpt. Maar zodra het geen familie is merk je gelijk dat hij diegene moeilijk toe kan laten en vooral het gebrek aan oogcontact laat dit duidelijk zien.

De docu registreert verder vooral en laat je achter met een lach en een traan. Het lastige hiervan is dat dit niet te regisseren valt. Het eindigt eigenlijk ook op een moment die niet helemaal lekker valt. Want uiteindelijk hebben we geen antwoord gekregen op de vraag: wat nu met Kees op het moment dat zijn ouders komen te overlijden en eigenlijk dan specifiek zijn moeder?

Wellicht dat we dit nog in een vervolg gaan zien.

Lekkere komedie uit de Zucker/Abrahams stal.

Er zitten lekker veel absurde woordgrappen in, die alleen deze broertjes op het scherm kunnen toveren. Die zorgen een paar keer voor een slappe lach.

Het nadeel met een film die bestaat uit sketches is vaak dat niet alles even grappig is en dat een film zonder een echt verhaallijn niet echt makkelijk uit te houden is.

Uitschieters waren overigens de scene in de rechtzaal en de Bruce Lee parodie.

3*

Ook hier weer helemaa eens met namingway24.

Kick-Ass is een zeer vermakelijke film, 1 van het allerhoogste niveau. De grappen, (comic)geweld spatten van het scherm af. Chloe Moretz is echt geniaal als Hit-Girl en de rest van de cast doet het ook allemaal naar behoren. Was zelf behoorlijk onder de indruk van Lyndsy Fonseca, die Katie speelt. Wat een schoonheid hehe.

Herkende aan het einde ook nog een prachtige compositie van Enrico Morricone, voor de rest heeft de film ook een Kick-Ass soundtrack.

Echt de verassing van het jaar, het zal lastig worden voor een 2010 film om Kick-Ass te overtreffen.

4,5*

Het is allemaal net wat minder dan het geweldige eerste deel. Deels valt dit te wijten aan het zeer stroeve eerste kwartier. De dialogen werken niet en het voortstuwen van het verhaal gebeurt ietwat te geforceerd. Dat de prachtige Lyndsey Fonseca, in het eerste deel nog de prachtige love-interest zo makkelijk gedumpt wordt na 5 minuten is ook een gemis. Vooral omdat ze amper lines heeft... Kon ze beter helemaal uit de film gewerkt worden.

Gelukkig wordt het allemaal stukken beter na een kwartier. De actie is zoals vanouds weer lekker bruut, we zien alles voorbij komen. Maar die man die overreden wordt door een auto spant wel de kroon. Visueel ook een pareltje en een veelzijdigheid aan lollige helden zorgen voor de luchtige toon.

Het moraaltje wordt er helaas wel te diep doorheen gedrukt, iets wat me niet nodig lijkt omdat de doelgroep vanwege het geweld toch wat hoger ligt qua leeftijd. Ook leuk om te zien zijn de struggles die opbloeiende Chloe Moretz dit keer als worstelende tiener meemaakt, helaas zit er te weinig in om op dit gebied echt indruk te maken en voelt het out of place aan. Dit staat ook in schril contrast met de humor die dit tweede deel kent. Die is weer lekker scherp en af en toe ook behoorlijk grof, waardoor je jezelf afvraagt waarom die serieuze elementen nou precies zijn geïmplementeerd.

Dat komt mede door de sneltreinvaart waardoor je ondanks het ietwat gebrekkige verhaal toch makkelijk door die 103 minuten vrolijke onzin heen raast alsof het niets is.

3,0*

Kickboxer is typisch zo'n gevalletje van jeugdsentiment.
Werkelijkwaar alles is fout/bout in deze film, maar toch blijft het leuk.
De wraak voor zijn broers verlamming is cliché, de vechtscenes zijn voorspelbaar opgebouwd(begin gaat goed, dan gaat het minder en wanneer hij zijn liefde ziet komt een muziekje opzetten en van Damme rost ze in elkaar ), de bijbehorende muziek is verschrikkelijk, de dialogen zijn poep.

Toch blijft het allemaal wel leuk, omdat het nou eenmaal vet is om van Damme een boom om te zien trappen en verblind een Tong Po in elkaar mept met z'n oeee en aaaa geluidjes(inclusief gekke bekken )

Wel iets minder leuk dan bv een Commando, maar toch nog beter dan wat ik gemiddeld aan een film als van dit niveau zou geven.

2,5*

Bijzonder voorspelbaar en standaard sportfilmpje, waarbij een nieuwe coach voor een stel losertjes komt te staan en uiteindelijk na een goede periode, een slechte periode in de finale en uiteindelijk een come back in de finale kampioen wordt.

Wat deze film gelukkig nog anders maakt is Will Ferrell, wat is deze man toch een lekker prettig gestoorde idioot en zorgt toch voor een aantal dwaze situaties en leuke grappen voor een hoger vermaak gehalte. Moet zeggen dat de rollen van Ditka en Duvall ook erg leuk waren.

Helaas waren de kids zelf een beetje anoniem, ondanks de verscheidene typetjes. Heb me gelukkig dankzij een idiote Ferrell nog aardig weten te vermaken met dit lopende band productje.

2,5*

Als derde film op het PAC festival werd er voor wat luchtigers gekozen naar het zware Mother and Child (2009) en de adrelanine trip Celda 211 (2009) .

Een erg vrolijk en sympathiek filmpje, met een bekende cast. Dan weet je eigenlijk ook al dat het niet fout kan gaan. Bening en Moore zijn perfect gecast als lesbisch stelletje. Bijzonder overtuigend.

Ruffalo komt ook goed over als egocentrische spermadonor dat wanneer puntje bij paaltje komt, toch voor zichzelf kiest.

De bijzonder vermelding komt natuurlijk op naam van Mia Wasikowska. Na Alice en Wonderland was het een verrassing om haar in deze film te zien. Erg leuk meisje met een sympathieke uitstraling en nergens te overheersend aanwezig.

De film zelf biedt verder weinig verrassingen, nergens word je verrast en de gebeurtenissen zijn tamelijk voorspelbaar. Echter is het enthousiasme van de sublieme cast zo aanstekelijk dat ik ook hier weer de volle 100 minuten van de film heb genoten.

3,5*

Mooi drama over twee meisjes dat naar de grote stad reizen met allebei verschillende redenen. Maria is haar conservatieve dorp compleet zat en wilt het stadsleven leren kennen. Raakel is mee om haar een beetje in toom te houden en ervoor te zorgen dat ze weer terugkeert naar het dorp.

De ontwikkelingen zijn erg mooi, er is veel gevoel voor subtiliteit, onderstreept door mooie muziek en mooie beelden. Waar het leven in de stad allesbehalve van een leien dakje loopt leert Raakel het stadsleven ook op een mooie manier kennen. Maria heeft er meer problemen mee, zij stort zich op het alcohol en het stapleven, wat uiteindelijk funeste is voor haar ambities. Het levert vooral in het begin van de film veel problemen voor beide meisjes op.

Het is toch ook wel weer logisch dat Raakel zich wel afkeert tegen het conservatieve leven en Maria uiteindelijk niet tegen het normale leven is bestand.

Snap zelfs overigens niet waarom je terug zou willen naar zo'n leven, waarin bijna werkelijk waar alles als duivels en onrein wordt gezien. Blijft voor mij een walgelijke manier van samenleven.

Het einde is dan ook best ontroerend, het moment dat Raakel de boel definitief in de steek laat en Maria de post ophaalt en zich heeft gesetteld in het conservatieve dorpje.

Leuk en raar dat er hier op MovieMeter weinig aandacht voor is.

3,5*

Hehe, dit is echt typisch zo´n film die de mannelijke hormonen sneller doet stromen. Het gegeven van de film is erg simpel, maar o zo aanstekelijk uitgewerkt. Nergens irriteerde het Japanse taaltje en de rol van Satsuki wordt lekker uitgewerkt.

Verder is het wat mij betreft niet al te bijzonder, alle gebeurtenissen zag ik wel aankomen. Gelukkig wordt er niet al te serieus op in gegaan en lossen de makers dit met leuke dingen op.

Het einde van de film is natuurlijk al helemaal top haha.

3,5*

Prachtige film die me wist te ontroeren en ook heel erg te entertainen.

Kikujiro/Mister is een grappig personage, de oude man vloekt er lekker op los tegen de mensen en is erg onbeschoft. Daarnaast is het gewoon een goede man, hij weet het alleen niet goed tot uiting te brengen.Dit zorgt voor een aantal genante situaties die naarmate de film vordert steeds leuker worden.

In het begin was het wel even wennen, dat had een wat serieuze toon, waardoor ik de reacties op deze film niet helemaal begreep. Als de oude man en de sympathieke Masao eenmaal op weg zijn begint het leuke avontuur. Veel leuke grappen, lag bijvoorbeeld dubbel toen ze met een spijker/lekke band ervoor wilden zorgen dat een auto zou stoppen. Helaas liep dit niet zoals gepland. Geweldig! Daarnaast kent de film ook genoeg serieuze momenten, waardoor de band met het steeds groter wordende groepje vrienden hechter wordt. De bikerboys zijn ook erg grappig. Mooie mix van drama en komedie.

Overigens schrok ik vanaf minuut 1 van de (piano)muziek, mijn god wat is dit fenomenaal zeg, waar de film normaal gesproken blijft steken op 3,5* moet ik toch zeker een halve ster erbij doen voor de muziek. Heerlijk en vrolijk, maar vooral ook erg herkenbaar. Een score die lang in mijn hoofd blijft zitten, luister hem nu ook op youtube tijdens het schrijven van mijn mening. Sinds de 2 Leones die ik dit jaar heb gezien(Once Upon A Time in the West & America ) niet zo erg van een soundtrack genoten.

Dikke 4*

Uit verveling(en gebrek aan betere films in de bios die ik nog niet heb gezien) toch maar wezen kijken en het is uiteindelijk toch een redelijk vervelende film geworden.

De film is druk, adhd en springt continu over van de ene naar de andere locatie zonder dat je ook maar een idee hebt waar je naar zit te kijken. Te veel chaos, te weinig diepgang en geen enkel moment van rust. Hierdoor wordt het plot ook nog is behoorlijk warrig en krijg je de ene na de andere amateuristische actie voorgeschoteld van een stel professionals. Superkooi hierboven geeft dat ook al prima aan, wat een voorspelbare zooi zeg. Jammer, want ze doen de verder best ingenieuze acties af en toe compleet teniet.

De acteurs had ik zelf niet echt moeite mee, al speelt Statham dit soort rollen op de automatische piloot. Verder een hoop waardeloze one-liners en een uitgekauwd extra plotje over een vriendinnetje van Statham dat 0,0 toevoegt aan de hele film. Behalve dan een boel extra speelduur.

Ook de actie is behoorlijk kut in beeld gebracht, vooral de 1 op 1 gevechten wekken hoofdpijn op en zijn totaal onoverzichtelijk. Toch jammer dat een verder professioneel in elkaar gezette film op dit soort momenten hopeloos faalt.

Door het sneltreintempo en het continu over en weer schakelen tussen locaties kijkt de film nog aardig vlot weg en heb je niet het idee naar een compleet waardeloze film te kijken. Maar na 3 draaien in het verhaal mag er wel is een einde aan gebreid worden en heb je uiteindelijk bijna 2 uur naar een simpele actiefilm zitten kijken. Een beetje teveel van het goede.

Matig!

Krappe 2*

Als afsluiter van het PAC festival wat mij betreft de minste film, maar alsnog heb ik me prima vermaakt.

Dat komt vooral doordat ik wel van dit soort hoofdrollen kan genieten. Van die weirde psycho's waarbij de logica compleet ontbreekt. Wat volgt zijn een aantal zieke momenten waarbij Affleck zijn botte geest volledig los slaat en trapt op de kwetsbare Alba en Hudson. Ook zijn creativiteit met al die moorden is behoorlijk amusant.

Overigens moet ik er wel bij vermelden dat de steeds terugkerende seksscenes bij vooral Alba toch behoorlijk preuts overkomen, doe ze er dan niet in of kies dan een andere actrice die niet haar lichaam in alle hoeken wil wringen om maar niet topless in beeld te komen.

Het verhaal is soms ietwat saai, verwacht geen Patrick Bateman(American Psycho) achtige praktijken. Daarvoor is de film net niet ziek genoeg en is de rest van het verhaal iets te gewoontjes. Het einde laat zich al raden(al was ik wel verrast door Alba) en biedt wat mij betreft geen wereld veranderende cinema, ondanks de leuke tijdsetting, cast en de soms behoorlijk sadistische Affleck.

Al met al een prima dagje achter de rug en een aantal mooie films gezien op het festival.

3*

De persoon die u belde, heeft opgehangen

Met deze ietwat ongelukkige woordkeuze eindigt deze interessante documentaire, die in eerste instantie wel redelijk panklaar oogt en verder ook geen verrassende dingen doet. Er worden in de eerste afleveringen al wat opzetjes gegeven en die worden netjes ingekopt in de laatste aflevering. Toch wist het mij tot het eind te boeien, omdat er meerdere factoren die meespelen in het brein van zo'n persoon. Wat drijft iemand die -voor de buitenwereld- alles perfect voor elkaar heeft tot daden die je niet voor mogelijk houdt? Daar krijg je met deze fonkelnieuwe Netflix docu een antwoord op.

Ik houd van dit type true crime documentaires die Netflix er aan de lopende band uit poept, dus ik word echt op mijn wenken bediend!

3,5*

Heerlijke onzin kenmerkt deze white trash film, waarin een plan om Hersch zijn moeder om te leggen om vervolgens het verzekeringsgeld op te eisen compleet uit de hand loopt. De film is verder klein, maar Matthew McConaughey zijn rol is toch eentje waar ik erg van heb genoten. Ik ben stiekem wel een fan van hem.

3,5*

Amazon Prime begint ook Netflix trekjes te tonen.

Prime is goedkoop en dat maakt het ideaal om naast Netflix erbij te hebben. De content is nog geen fractie van wat Netflix heeft. Dit probeert Amazon op te lossen door heel veel troep online te gooien. Simpelweg te herkennen aan het productiejaar en het feit dat er geen enkele buzz rondom deze films zijn. Amazon laat trots hun IMDB skills zien, maar bij deze goedkope flicks ontbreken de IMDB scores allemaal.

Zo wist ik ook dat dit geen goede film ging zijn, maar het genre ligt in mijn straatje. Dus ach, waarom ook niet.

Helaas wist de film me niet te verrassen. Het acteerwerk is echt ontzettend brak (die pa is gewoon een creep die de hele film hetzelfde draagt), de dialogen zijn ongemakkelijk, de personages zijn bordkarton, het meisje in de hoofdrol is een nietszeggend personage en het plot is gewoon een van de zovele films waarin iemand de buurman niet vertrouwt. Het hele verhaal met de rechercheur die "aan de zaak" verslaafd is komt ook niet lekker uit de verf. Hij heeft blijkbaar een drang om de zaak op te lossen, maar we moeten dit alleen maar geloven aan de hand van wat ie zegt. Het personage wordt verder totaal niet uitgediept. Wie is deze gast? Waarom is hij blijkbaar al 18 jaar geobsedeerd door deze zaak?

Het gebrek aan focus nekt deze film compleet. Of ze moeten volledig voor dat meisje gaan, of voor die rechtercheur. En in retroperspectief kan alles met de rechercheur had net zo goed geschrapt kunnen worden want het voegt niets toe aan de film en het uiteindelijk oplossen van deze zaak.

John List vond ik wel leuk neergezet, maar dat kan deze, voor de rest brakke film, niet redden.

1,5*

Heerlijke film die zich prima voor het grote doek leent. Ik ben blij dat ik dit niet thuis heb gekeken met alle afleiding tot gevolg. Fincher weet continu een onderhuidse spanning te creëren met een goede soundtrack en een heerlijk laag tempo. De invalshoek van een huurmoordenaar die je stap voor stap volgt van een klus, tot aan alle gevolgen die erbij horen. Maar ook elk miniscuul detail waar Fassbender's personage rekening mee houdt bij alle facetten (de klus, het ontkomen, de nasleep etc. ) is fascinerend en dat gecombineerd met het feit dat hij continu op zijn hoede is maakt het ook dat je als kijker nooit gerust bent en altijd voorbereid bent op het ergste. Het oog van detail is iets dat we al vaker bij een Fincher hebben gezien, bij the Killer heeft hij zich ook volledig uitgeleefd!

Over een paar weken op Netflix te zien, maar mocht je naar de bioscoop kunnen voor deze film, zeker doen! Mocht je dit thuis kijken. Zorg ervoor dat je de telefoon weg hebt gelegd en laat je meevoeren door deze film.

Killer's Kiss voelt aan als een stijloefening en gezien de vele reacties hier zit ik er niet naast. Ik ben blij dat MGM deze film gewoon uitzendt, want om hieraan te komen is erg lastig. Deze ontbrak dus nog op mijn Kubrick lijstje en uiteindelijk heb ik tot deze tijd niet heel veel gemist.

Toch blijft het interessant om de typische Kubrick elementen eruit te vissen, wat zorgt voor een aparte bezigheid tijdens de film. Overigens geen ramp, want het verhaal was maar zo zo en je merkte ook echt dat Kubrick er zelf ook geen aandacht aan besteedde. Vooral de flashback van Gloria is een duidelijk voorbeeld van een stijloefening, want enige toevoeging voor het plot heeft het niet.

Al met al geen vervelende zit(ook vanwege de speelduur), maar haalt bij lange na het niveau niet van Kubrick's latere meesterwerken.

2,5*

Aardige film dat vooral als tussendoortje wel aardig te pruimen valt.

De chemie tussen Kutcher en Heigl vond ik wel prettig, vooral Heigl voelt zich prima thuis in dit genre. Ook leuk om Selleck weer is een keertje te zien, sympathieke rol.

Het verhaal begint erg leuk, maar eindigt helaas wat meer in wat poef paf schiet en- knokwerk waar ik persoonlijk niet zo van houd. Zijn van die dingen die je veel vaker in films ziet puur om aan de tijdsduur te voldoen. Ook vallen de verrassingen weg richting het einde en eindigt het wat standaard allemaal.

Gelukkig houdt de regisseur het wel luchtig en wordt de film nooit te zwaar.

Aardig, maar meer ook niet.

2,5*

Leuk drama dat niet de volle potenties benut en het dus een beetje laat liggen.

Het begint allemaal mooi en aardig met een opbouw, je ziet echte beelden en voornamelijk ook duizenden lokale inwoners constant. Dat geeft wel een natuurgetrouw beeld van Cambodja. Waande me zelf ook echt tussen de hoofdrolspelers. Ook die Rode Khmer soldaten waren behoorlijk angstaanjagend.

Ook het groepje hoofdrolspelers is aardig, nergens echt bijzonder ook. Wel leuk om zo'n jonge Malkovich te zien trouwens.

Het drama gaat helaas niet altijd even diepgaand, wat resulteert in een niet al te boeiende zoektocht van Schanberg naar Pran. Komt ook mede door een ietwat dwalend 1e uur van de film, waar niet echt een duidelijke lijn in zit.

Het drama van Pran is wel aardig uitgewerkt, maar ik mistte toch echt de x-factor om echt goed met hem mee te kunnen leven.

De muziek kwam wat experimenteel over, maar krijgt van mij wel de voordeel van de twijfel.

Had hem wat sterker verwacht, maar ondanks dat vielen die ruime 2 uurtjes toch reuze mee.

3*

Leuke recensie, ben het over het algemeen wel met je eens, de acties van Alice over de hele film zijn verre van logisch.
Ze komt ook over als een domme koe, dat kan toch niet de bedoeling zijn geweest?

Ik bedoel:

"Hoi, ik heet Alice, ik stap met een wildvreemde in de taxi om vervolgens een potje te sexen. Vervolgens verlaat ik mijn geliefde voor iemand die ik totaal niet ken. Ik vind het totaal niet nodig om meer over zijn verleden te weten te komen. Communiceren doe ik niet aan want ik doe alleen aan potje seks met hem."

Dat ze aan het einde van de film het aan het totaal verkeerde eind heeft is natuurlijk ook meer dan logisch, na al haar achterlijk onlogische handelingen.
Niet dat Joseph Fiennes wel goed speelt in deze film, want hij komt ook gewoon over als een houten klaas, vind je het gek dat jou vriendin jou van de gekste dingen verdenkt.
Communicate hebben ze beiden blijkbaar nog nooit van gehoord.

Slechte pogisch tot een erotische thriller, dankzij alle domme en onlogische handelingen in de film.
Enkel de erotische scenes waren het bekijken waard, maar da's logisch als man zijnde.

1*

Ben het trouwens wel eens met anderen, op de achterkant van de hoes wordt alles zwaar overdreven.

Alleen laatste half uur red de film wat mij betreft!(en de 1e tien minuten hehehe)

2,5*

Zeer vermakelijk heist/misdaad film van Kubrick, het is anders dan dat ik van hem gewend ben, maar zeker niet slechter.

Als ik wel over de mindere zaken kan beginnen, de muziek is gewoon vervelend aanwezig de hele film. Verpest het toch wel een klein beetje. Ook het einde voelt helaas iets te gekunsteld aan met het hondje.

Voor de rest een prima film, met een goede opbouwstructuur(goed verhaal) en het voelt zelfs een beetje hip aan omdat niet alles chronologisch is. Hierdoor bouwt de film ook een beetje spanning op wat de film ook ten goede komt. Wat me ook opviel was het mooie camerawerk op sommige momenten. Mooie, lange shots langs de muren van een huis in zodat alles in 1 take opgenomen kon worden. Erg fraai.

Niet Kubrick's beste werk, maar als debuterend regisseur(2 eerdere, budgetloze werkjes niet meegerekend) toch een prima film.

3,5*

Soderbergh is zo'n regisseur die er veel films uitpoept die altijd onder de radar vliegen en met een reden. Zijn films zijn allemaal lekker vlot en vermakelijk, maar hij weet nooit een stempel op zijn films te drukken die de films boven de middelmaat doen uitstijgen. Kimi is ook zo'n productie. Het zit allemaal vakkundig in elkaar en het kijkt ontzettend makkelijk weg. Toch maakt het niet echt indruk omdat het zich nergens weet te onderscheiden. Het is een mengelmoes van films die je al eerder hebt gezien en een echte spanningsboog ontbreekt ook. Er zitten teveel toevalligheden in (wat doet zo'n Kevin nou in de film?) en ik mis een fatsoenlijke climax waarbij ik op het puntje van mijn stoel zit. Soderbergh neemt nooit rustig de tijd om hetgeen wat er gebeurt lekker te laten marineren en je mee te laten slepen.

Maar toch kan ik me er ook weer niet al te druk om maken en was het met een klein anderhalf uurtje ook zo weer voorbij. En net zo vlot als dat de film zonder indruk achter te laten voorbij is heb ik deze recensie ook getypt.

2,5*

Wat een ontzettend leuke, lieve en aandoenlijke film is dit uiteindelijk geworden. De hype gaat de hele wereld over en die is wat mij betreft ook terecht.

De film begint ook erg leuk en bevat veel grappige momenten, die tegelijkertijd ook herkenbaar aanvoelen. Wat zou jij doen als je wakker wordt in het lichaam van een meisje, of vice versa? Juist, dat ene dus. En die running gag gaat eigenlijk door tot aan het einde van de film. Het is niet eens flauw, want die ene laatste keer dat het gebeurt ook iets heel erg aandoenlijks, totaal niet ongepast.

De slimmigheid van de film zit hem ook in het feit dat de film je in het begin eigenlijk op het verkeerde been zet. Want het lijkt in feite gewoon een komische film, maar voordat het doorslaat in de meligheid van de situaties verandert de film ontzettend van toon. De film gaat een kant op die je niet verwacht, maar op het moment dat het plaatsvindt vallen de puzzelstukjes wel enorm op hun plek. Vooral omdat je in het begin de hele tijd denkt: waarom bellen ze elkaar niet gewoon?
Hierdoor krijgt de film een enorm hart en zit je met een brok in de keel naar de zoektocht van beiden te kijken. Of het wetenschappelijk wel of niet goed in elkaar zit boeit me dan ook niet, want het werkt.

Audiovisueel zit de film ook prachtig in elkaar. Ik zie toch te weinig anime, besefte ik tijdens het kijken. Terwijl dit toch wel een van de sterkere Japanse exportproducten is. Ze weten in anime die jongens en meisjes er ook altijd aantrekkelijker uit te laten zien dan in het echt (persoonlijke mening, val me er niet op aan Haast on-Japans).Zelfs de J-pop is erg aanstekelijk, al vind ik het jammer dat ik er niks van versta. Misschien hadden ze dat ook wel kunnen vertalen, want ik ga er vanuit dat veel teksten veel aan zullen sluiten op het verhaal.

Als ik moet nitpicken: aan het einde duurde het net even te lang. Het rekt de boel in het dorpje Itomori net even te lang en daarna zit je continu te peinzen van; Laat ze elkaar nou tegenkomen en laat alles goedkomen (al is het goed dat ik zo meeleef). Dan lopen ze elkaar (waarschijnlijk) al een keer voorbij, wat bijvoorbeeld wel uit de film gelaten had kunnen worden.
.

Voor de rest, niets dan lof. Ik ben blij dat ik zo af en toe een film als dit mag meepikken. En met mij ook anderen, want ik zat in een aardig volle zaal vanmiddag.

4,0^*

King Kong is een film die er prachtig uitziet(ondanks de hier en daar gedateerde special effects). Skull Island zelf ziet er wel fenomenaal uit, net zoals het ouderwetse New York. Echt prachtig, helaas zien de dino's en andere wezens er vaak wisselvallig uit.

Het verhaal is een klassieker, Jackson neemt soms wel te lang de tijd om het verhaal te vertellen wat ten koste gaat van de vaart v/h verhaal. De cast zelf is op dreef, denk dat ik Naomi Watts nog nooit zo mooi heb gezien in een film. Dat zorgt ook voor een stukje betovering.
Soms is het hier en daar wel wat onrealistisch(dat blije gedoe aan het einde op de top van het Empire State Building), maar dat is opzich ook niet eens iets heel erg storend.

Gewoon puur popcornvermaak, dat helaas soms iets te lang duurt. Voor de rest kan je een film als dit wel aan Jackson toevertrouwen!

3,5*

Zeer interessante film. Dat komt met name door Bernal, toch een veelbelovend talent die louter in prima films speelt.

Zijn personage, Elvis, is een zeer interessant figuur om uit te vogelen.
De motieven van Elvis zijn de gehele film niet duidelijk en telkens werd ik de verkeerde kant op gestuurd. In het begin zoekt hij genegenheid, hij heeft geen vader en is op zoek naar hem. Vervolgens wordt hij keihard afgewezen door zijn biologische vader, een stereotype pastoor uit een Christelijke gemeenschap(overigens een zeer goede rol van Hurt). Hierdoor gaat Elvis werk maken van de beeldschone dochter, Malerie. Je zou denken dat dit een soort wraakactie is, maar de liefde tussen het schattige stelletje komt oprecht over, er zitten hierbij een aantal zeer sfeervolle scenes in verwerkt.

Toch krijg je het idee dat door het toeval Elvis toch andere plannen heeft, juist ook omdat hij weet dat dit zijn halfzus is. Hij vermoordt per ongeluk de zoon van de pastoor en langzamerhand neemt hij dan ook de plek in van dezelfde jongen. Is het nou genegenheid of wraak wat Elvis zoekt? De eindscene is dan ook typerend voor het karakter van Elvis, want het is namelijk geen van beiden. Het lijkt wel alsof Elvis verstandelijk niet in staat is om op cruciale momenten de juiste beslissingen te nemen. Een geestelijke achterstand, dit allemaal om toch bij zijn vader te blijven.
Malerie en haar moeder het uiteindelijk ook ontgelden, wat ook weer een goede indicatie van het onberekenbare karakter geeft. Je zou denken dat dit een koelbloedige daad is, maar de wijze waarom hij vervolgens naar zijn vader gaat en het op wilt biechten geeft maar weer aan dat hij geestelijk niet helemaal in orde is. Achteraf werden er tijdens de film ook al hints gegeven voor deze verklaring(hij was niet capabel voor de erewacht en hij kwam niet al te snugger over na die bekentenis van de pastoor in de kerk).

Een zeer interessante karakteruitdieping die misschien wel een tweede keer waard is om te bekijken. Echter is het niet allemaal hosanna. De moeder, vertolkt door Laura Harring, loopt er als een kip zonder kop bij en de gedragingen van Paul(gespeeld door Paul Dano)slaan soms haaks op de scenes ervoor. De sfeer in de film is behoorlijk luchtig, maar het onderwerp leent zich hier eigenlijk niet voor.

Dikke 3,5*