Opinions

We're going to get you. We're going to get you. Not another peep. Time to go to sleep

Ik was gisteren alleen thuis en ik 'herontdekte' toen de Evil Dead reeks terug in de DVD kast. Het was nog redelijk vroeg in de avond dus ik had tijd zat om er een mini-marathon van te maken. Van de drie films was degene die me nog het meeste bijbleef en toe de aftiteling over het scherm rolde begreep ik ook waarom.

Ik kijk eerlijk gezegd niet zo bijster veel horror films, ben niet zo'n grote fan van het genre maar van tijd tot tijd kan ik ze wel waarderen (Nightmare on Elm Street staat niets voor niets in de top 10). Wanneer ik dan eens een horror kijk is het meestal wel met iemand anders maar gisteravond was ik dus helemaal alleen. Rolluiken naar beneden, blikje cola in de hand en rustig achteruit geleund in de zetel, althans dat dacht ik. De kracht van Evil Dead zit hem dan ook in het feit dat de film zo beklemmend is. Het plot is op zich nogal standaard, een paar vrienden gaan naar een verlaten chalet en krijgen het daar aan de stok met allerlei wezens, maar Raimi weet het allemaal heerlijk te brengen. Een budget waar filmmakers tegenwoordig hun hand niet meer voor omdraaien maar in mijn opzicht heeft Raimi er toch alles weten uit te halen. De gore ziet er nogal fake en overdreven uit maar scènes zoals Linda die zit te zingen zijn heerlijk gemaakt. De make up ziet er dan ook fantastisch uit. Evil dead kent dan ook een paar legendarische horror scènes zoals de boomverkrachting maar hieruit blijkt dat hij zijn status meer dan waard is. Ben voor de moment nog aan het twijfelen tussen 4* of 4.5* maar daar zal ik straks wel uit komen. Interessant ook in hoeverre Raimi en Campbell geloofden in de film. Halverwege het filmen was het geld allemaal op maar samen hebben ze alles op alles gezet om toch maar geld te kunnen binnen halen. Leningen, hypotheken, ... Geeft toch een extra waarde aan de film.

De cast is vaak nogal een knelpunt bij dit soort horrorwerkjes. Gelukkig is Evil Dead hier een aangename uitzondering op. Ik weet nog dat toen ik voor de eerste keer kennis maakte met Campbell ik me afvroeg wat iedereen er zo geweldig aan vond maar het kwartje is gisteravond gevallen. Campbell speelt gewoon een uitstekende rol. Maar door alleen Campbell te noemen zou ik de rest van de cast onrecht aandoen want ook die waren uitstekend te noemen. Als ze 'normaal' zijn, niet bezeten dus, valt het allemaal wel mee maar vanaf het moment dat ze bezeten worden barst de hel los, om maar in de sfeer van de film te blijven. Betsy Baker is geniaal angstaanjagend in haar rol maar ook de rest is uitstekend. Het blijft knap dat de film met maar een handvol acteurs en één locatie toch zo blijft boeien.

Uitstekend begin van de trilogie. De effecten zien er soms niet uit maar Raimi weet toch vaak te verrassen. De film verloopt vlotjes en de cast is uitstekend. Ga het voor nu toch nog bij een dikke voldoende houden maar misschien zit er wel meer in.

4*

Why can't they leave me alone?

Ik ben de laatste jaren bezig om me te verdiepen in het oeuvre van productiehuis Hammer en dan kun je niet omheen Frankenstein. Een reeks van 6 (of 7 indien je de parodie genaamd Horror of Frankenstein ook meerekent) films die tot nu toe een degelijk niveau haalde. Ik ben ze weliswaar wat in een vreemde volgorde aan het zien (eerst Frankenstein Created Woman gezien, dan The Curse of Frankenstein en nu deze The Evil of Frankenstein) en hoewel dat op zich geen slimme zet lijkt, kunnen de films perfect van elkaar worden gezien.

Het enige dat consistent is, is dat Peter Cushing de rol van Baron Frankenstein speelt. Je zou dan vermoeden dat ze kunnen putten uit beeldmateriaal van de voorgaande films, maar dan wordt er besloten om een compleet nieuwe flashback uit te werken. Eentje die niet al te interessant is en bovendien de vaart serieus uit de film haalt. Dat is dan ook het grootste probleem aan deze Frankenstein film: er zit amper tempo in. Het is lang wachten vooraleer we het monster in vol ornaat zien en eenmaal het dan zover is, dan blijkt het er een pak slechter uit te zien in vergelijking met hetgeen Christopher Lee er zo'n 7 jaar eerder van maakte. Geen idee wat Hammer hier bezielde maar het lijkt wel alsof het monster een soort van baksteen in zijn voorhoofd heeft zitten? Het ziet er in ieder geval niet uit. Verder zowat de gebruikelijke Hammer elementen met één interessante twist. Het is wat vergezocht hoe onze geliefde baron met zijn creatie herenigt wordt, maar het is wel een leuk idee om Zoltan de hypnotiseur hierbij te betrekken.

Dat is een rol die gespeeld wordt door Peter Woodthorpe en die doet dat best nog wel redelijk goed. Een personage dat pas weliswaar halverwege de film zijn intrede maakt, beetje vreemd dan ook dat hij zo prominent wordt gecrediteerd, maar de toon is meteen gezet. Het is en blijft echter vooral toch ook de grote Peter Cushing show. Weliswaar één van zijn minste films en hij lijkt hier wat op halve kracht te spelen, maar zelfs dan kan hij nog altijd een film naar een hoger niveau trekken. Voor een Hammer film ook weinig bekoorlijke dames (een grote vrouwelijke bijrol is weggelegd voor Katy Wild als rondzwervend meisje en verder mag enkel Caron Gardner als vrouw van de Burgomaster nog haar troeven uitspelen) maar sowieso mist de film die echte Hammer sfeer. Ik moet dan altijd aan van die grootschalige gotische kastelen en decors denken en dat ontbreekt hier.

Eerlijk is eerlijk, Frankenstein is sowieso niet mijn favoriete figuur uit die horrorseries van Hammer. Ben net iets meer een Dracula fan, maar The Evil of Frankenstein is wel de zwakste uit alle Frankenstein films (en dan reken ik bijvoorbeeld The Ghost of Frankenstein van Universal ook mee) die ik tot nu toe heb gezien. Gelukkig is er nog Cushing om de meubelen te redden, anders had dit een wel erg lage score geworden.

1.5*

Good-bye not good

Met die hype rond de nieuwe Star Wars episode lijkt het misschien wat raar om me te gaan concentreren op andere films uit het universum, maar Episode I - VI heb ik op zich genoeg gezien om episode VII te kunnen meepikken. De Ewok films had ik echter nog nooit gezien en dit leek me dan wel een leuke manier om me klaar te stomen voor The Force Awakens. Caravan of Courage was amusant maar kende wel wat missers dus benieuwd wat The Battle of Condor ging brengen.

Aangenaam om te zien in ieder geval dat een groot deel van de minpunten hier al niet meer aanwezig zijn. De voice-over komt er gewoon niet aan te pas (handig natuurlijk dat Cindel de tijd heeft gehad om Wicket wat Engels te leren, maakt de communicatie wel wat handiger) en Mace verdwijnt al na luttele minuten uit de film. Hoewel de Ewok films op zich voor een jonger publiek is gemaakt dan de Star Wars franchise, vind ik wel dat er hier en daar een wat hardere scène inzit. De afslachting van de familie van Cindel is daar een mooi voorbeeld van. Voor de rest ook een vlotter tempo dan zijn voorganger. Het plot rond een power source, een slechterik die die power source perse wil hebben en een gestrande Noa omvat weliswaar teveel elementen die slecht (of überhaupt niet) worden uitgelegd, onder andere de dood van Terak met de ring van Charal, maar het resulteert wel in een betere dynamiek tussen de personages. Deze keer enkel Wicket in de hoofdrol (Deej krijgen we nog wel te zien) samen met Cindel en dan twee nieuwe personages in de vorm van Noa en Teek. Dat loopt toch net iets beter dan de groep uit Caravan of Courage.

Aubree Miller zou nooit in iets anders meedoen dan de twee Ewok films. Geen idee waarom maar mocht er ooit nog een derde film komen, dan hoop ik dat ze toch een terugkeer naar de wondere wereld der cinema zou maken. Of zou de toevoeging van Warwick Davies aan Episode VII misschien betekenen dat de Ewoks terugkomen en kunnen we haar in een cameo nog verwachten? Dat zal de nabije toekomst uitwijzen maar het mag in ieder geval duidelijk zijn dat ik de combinatie Miller - Davies wel geslaagd vond. Wilford Brimley is als Noa één van de nieuwe personages en dat duurt even eer die zich thuis lijkt te voelen. Dan was de imposante Carel Struycken als Terak beter op zijn plaats.

De algemene tendens is dat The Battle for Endor beter is dan zijn voorganger en dat kan ik enkel beamen. Sowieso ook enorm sfeervol, al slagen Lucas en de zijnen hier en daar toch nog steeds de bal mis. De soort van dinosaurus-achtige beesten waar Terak en zijn handlangers op rijden ziet er vandaag de dag toch wel vrij slecht uit.

3,5*

I'm gonna tear up the fuckin' dance floor, dude. Check it out

Ik moet toegeven dat Ex Machina in eerste instantie aan mij was voorbij gegaan. De poster heb ik wel ergens zien passeren, maar met de uitzondering dat het iets met artificiële intelligentie had te maken, wist ik hier eigenlijk vrij weinig van. Een kameraad wou dit graag kijken en wie ben ik dan om dat tegen te spreken, vooral omdat A.I. me eigenlijk altijd wel heeft gefascineerd.

Het regiedebuut van Alex Garland mag er wel zijn. De man had al wel wat ervaring in filmland met onder andere het schrijven van het screenplay van Dredd, de remake van het legendarische Judge Dredd met Stallone, uit 2012 en het is duidelijk dat hij ook wel weet hoe hij een film moet regisseren. Ex Machina ziet er gelikt uit en er hangt een kille sfeer die op den duur onder de huid begint te kruipen. Enkel jammer dan ook dat hij er niet in slaagt om iets meer tempo in het geheel te steken. Het uitgangspunt is niets minder dan interessant, maar je blijft wel erg lang op je honger zitten terwijl je als kijker al vrij snel aanvoelt dat er meer schuilt achter de façade van Nathan. Soit, eenmaal alles in werking is getreden komt de film wel in een stroomversnelling en weet hij toch nog enigszins te verrassen doordat Ava uiteindelijk de stap naar echte intelligentie zet en Nathan en Caleb heeft bespeeld. Interessant ook hoe Garland de kijker als het ware wilt waarschuwen voor de technologie. Hij quote Oppenheimer (Now, I am become Death, the destroyer of worlds) en laat zelfs Enola Gay van OMD (een nummer over het bombardement van Hiroshima) in de soundtrack horen.

Visueel ook erg aardig. Beetje jammer dat Garland halverwege besluit om Ava meer kleren en haar te geven, want ik bleef vond het robot design erg geslaagd. Uitstekende rol ook voor Alicia Vikander die ogenschijnlijk zonder al teveel moeite perfect een robot weet te portretteren. Sowieso nog iemand waar we nog meer van zullen gaan horen. Haar interactie met Domhnall Gleeson (Caleb) is ook de moeite waard en die weet op zijn beurt dan ook nog eens te overtuigen in de scènes met Oscar Isaac (Nathan). Beiden hebben een rol in de nieuwe Star Wars die binnenkort gaat uitkomen, ben benieuwd of dat ook dit soort vonken gaat geven. De film steunt vooral op dit trio en dat is een goede keuze.

Beetje jammer dat het geheel net niet meeslepend genoeg is. De sessies met Ava zijn weliswaar interessant, maar op den duur wordt het wel net iets teveel van hetzelfde. Nog net iets meer die feeling met het tempo hebben en ik zie Garland nog wel wat uitstekende films maken. Ben benieuwd in ieder geval.

3.5*

Danny VS Vanhamel

Geen idee hoe het juist komt, maar de documentaires die Peter Boeckx voor de commerciële televisie maakt liggen vaak in mijn interessegebied. Met Ex-Gangster keert hij terug naar een thema dat hij met De Bende Haemers in 2012 al eens had besproken: een documentaire over één van de meest spraakmakende zaken in België. Toen ging het over - uiteraard - Patrick Haemers en het grote verschil was dat Haemers niet meer leefde, dat was anders dan in de zaak Vanhamel.

Want hoewel Vanhamel levenslang kreeg voor de ontvoering van Anthony De Clerck, was hij na een goede 12 in de gevangenis weer vrij. Hij moest weliswaar nog een tijd met een enkelband rondlopen en toen die ook na een aantal jaar verdween, achtte hij de tijd rijp om een boek te gaan schrijven en deed dat in samenwerking met Peter Boeckx. Die goot zijn gesprekken met Vanhamel en co in een documentaire reeks en zodoende was Ex-Gangster geboren. Het grootste verschil met de voorgaande documentaires van Boeckx is dus dat zijn onderwerp nog leeft en hij laat hem dan ook veelvoudig aan het woord komen. Op zich een goed idee, maar gedurende de volledige speelduur krijg je continu het gevoel dat Vanhamel een façade is die de ene moment iets zegt om dat vijf minuten compleet te ontkrachten. Misschien is die man effectief zo, maar ik geloofde in ieder geval vaak geen enkel woord van wat hij zei en al zeker niet de manier waarop hij het zei. Die gesprekken wanneer hij aan het fitnessen is, de geforceerde tranen, de gesprekken met de zonen in het laatste deel van de documentaire. Er zit volgens mij veel meer fout in die familie dan het vriendelijke gezinnetje dat ze willen lijken.

Ik had misschien ook wel net iets meer input van iemand anders dan Vanhamel verwacht. Een aantal agenten komen heel sporadisch aan bod (de confrontatie tussen de ex-BOB agent en Vanhamel in de, geloof ik, derde aflevering spreekt boekdelen. De blik van de man wanneer hij Vanhamel hoort vertellen is een perfecte vertaling van wat ik toen voelde), dan heb je nog één of andere jeugdvriend waarbij ik me moeilijk van kan voorstellen of hij en Vanhamel effectief nog vrienden zijn en uiteraard de altijd trouw gebleven Marina die met haar broodjeszaak een huis op poten heeft gezet waar de meesten onder ons maar van kunnen dromen. Toch blijft Ex-Gangster wel een interessante zit trouwens. Zo'n toevoeging van Ivo Versluys is nutteloos (de twee hebben ooit een cel gedeeld) en de Vanhamel bende bestond uit meer mensen dan enkel Vanhamel, maar je blijft gefascineerd kijken.

Vooral ook omdat je je moeilijk kunt voorstellen dat er iemand zoals Vanhamel nog altijd bestaat. De manier waarop hij zijn misdaden goedpraat, het gemak waarmee hij iets van tafel veegt alsof het nooit is gebeurd, ... Frappant om te zien in ieder geval, maar kwalitatief een stuk minder dan hetgeen Boeckx met de Bende Haemers op poten zette.

Kleine 3.5*

We're really up to our necks in Jews, sir

Soms zijn er regisseurs waar je vreemd genoeg nog niet eerder of maar zeer beperkt mee in aanraking bent gekomen en bij mij is Otto Preminger er zo eentje. Een regisseur die toch wel wat grote films op zijn naam heeft staan, maar vreemd genoeg ben ik nog niet verder gekomen dan het vermakelijke River of No Return met Marilyn Monroe. Dan maar eens wat werk maken van wat van zijn andere films en vanwege de aanwezigheid van onder andere Paul Newman ben ik bij deze Exodus uitgekomen.

Het is zo'n type film die echter enorm lang in de kast zou blijven staan (ik kan niet altijd tijd vrijmaken voor films met zo'n lange speelduur en ik dacht eigenlijk dat dit een Tweede Wereldoorlog film was, geen idee waarom ik met dat idee in mijn hoofd zat, en dat behoort niet tot mijn favoriete subgenres) maar de corona pandemie gaf de film een handje, want wat moet je anders doen op een mooie zonnige vrijdagavond terwijl alle cafés en bijeenkomsten afgelast zijn. Een heuse meevaller dan ook dat Exodus ook gewoon een erg degelijke film is gebleken. Eigenlijk zijn het meerdere afgesloten verhalen die tot één film wordt gegoten (met telkens hun eigen mini-climax) maar daardoor krijg je wel een lekker hoog tempo en vliegt de speelduur vlotjes voorbij. Het helpt ook wel dat de verschillende plotlijnen stuk voor stuk boeiend zijn. Het segment op de Exodus met de hongerstaking, het terrorisme van Irgun, de aanval op Gan Dafna, ... Hier en daar wel heel aangedikt (die speech van Ari op het einde bij het graf van Karen en Taha is wel op het randje) maar tegelijkertijd werken dit soort grote emoties wel.

En je hebt natuurlijk wel een cast om U tegen te zeggen. De eerlijkheid gebiedt me wel te zeggen dat hier een aantal van mijn favoriete acteurs tussen zitten zoals Paul Newman en Lee J. Cobb die sowieso weinig verkeerd kunnen doen ten huize Metalfist. Newman lijkt een vreemde keuze met zijn staalblauwe ogen maar maakt de rol zich volledig eigen. Ook Cobb is uitstekend als Barak maar sowieso is er weinig op de cast aan te merken. Eva Marie Saint is degelijk als Kitty terwijl Sal Mineo opnieuw een indrukwekkende rol neerzet als Dov Landau. De film maakt verder gebruik van wat historische feiten (zo was er effectief een Exodus schip maar daar liep het wel volledig anders mee af) en bestaat Landau echt - de man heeft ondertussen de gezegende leeftijd van 90 jaar - maar is op geen enkel vlak waarheidsgetrouw. Geen idee in hoeverre dit het gelijknamige boek van Leon Uris volgt, maar naar het schijnt heeft Preminger en co wel wat moeten zalven in de toon van het verhaal.

Exodus is ook één van de twee films waarvoor Dalton Trumbo het screenplay schreef - de andere film is Spartacus - waar hij eindelijk onder zijn eigen naam werd gecrediteerd. Het zette heel wat in de gang met betrekking tot zijn jarenlange blacklisting en eigenlijk vind ik het nog wel treffend dat het net gebeurt met een film als Spartacus maar zeker met deze Exodus. Op naar Anatomy of a Murder, daar ken ik op zijn minst de soundtrack al van, als volgende Preminger film.

4*

What an excellent day for an exorcism

Zondag is hier meestal de dag waarop ik en mijn broer een filmpje zien en al even vaak resulteert dan in een horror film. Vermits de to-see collectie op gebied van horror nogal begint uit te dunnen, grijpen we meer en meer terug naar de klassiekers in het genre. Zo had hij de Exorcist trilogie al wel gezien, het eerste deel zelfs een paar keren, maar buiten wat fragmenten had ik de film nog nooit in zijn geheel gezien. Een mooie gelegenheid dus om eens met de film kennis te maken.

Misschien waren de verwachtingen te hoog, The Exorcist is een film met een serieuze status, maar ik vond hem tegenvallen. Voornamelijk doordat de film in het begin eigenlijk enorm saai is. De opgavingsscène in Irak duurt veel te lang (dan vind ik de soortgelijke openingsscène in The Omen uit '76 beter geslaagd) maar ook heel de opbouw gaat maar traag vooruit. Het wordt pas echt interessant wanneer de verhaallijnen van Karras en Regan bijeen komen maar tegen dan is de film al serieus lang bezig en ben ik verschillende keren mijn aandacht kwijt geraakt. Ik kan er niet juist mijn vinger op leggen maar heel de opbouw boeide me eigenlijk niet zo. De film heeft een beklemmende sfeer, dat moet ik wel aangeven, maar hier had volgens mij meer in kunnen zitten. Zo is het gebruik van de flitsende gezichten amper aanwezig (ergens in de metro zie je er zo een geloof ik ) en dat is juist iets dat ik altijd wel kan waarderen in dit soort films. Gelukkig is de climax er wel een die kan tellen en wordt de film qua plot hier serieus mee gered. De terugkomst van Merrin is geslaagd en de dood van hem en Karras wordt degelijk uitgewerkt. Het enige minpunt hieraan is eigenlijk de foul mouth van Regan om het zo maar te zeggen. Misschien is het omdat ik Scary Movie en Repossessed heb gezien maar de 'fuck me' quotes kwamen eigenlijk redelijk humoristisch op me over en voelden toch redelijk gedateerd aan.

Wat gelukkig niet gedateerd aanvoelt is de manier waarop de evolutie van Regan wordt neergezet. Nu ben ik altijd al wel een fan geweest van dit soort gegrimeerde effecten, zeker als je het vergelijkt met de hedendaagse computer effecten, maar dit ziet er echt enorm sterk uit. De spinnenscène op de trap (onbegrijpelijk trouwens dat Friedkin die niet in zijn originele release had zitten!) maar ook bekende 360 graden draaiende hoofd ziet er erg geslaagd uit. Sowieso is heel de make-up van Regan echt wel de moeite waard. Hiermee haalt de film al terug wat een beter niveau maar ook de cast is wel de moeite waard. Ten tijde van opnemen was Linda Blair 14 jaar maar speelt zonder twijfel iedereen naar huis als de bezeten Regan. Geweldige rol en jammer dat haar carrière hierna precies nooit echt van de grond is gegaan. Ook de Duitser Max von Sydow heeft hier misschien wel zijn bekendste rol te pakken en bewijst een erg sterke acteur voor dit soort rollen te zijn. Ook Lee J. Cobb is van de partij en die begint langzamerhand toch tot bij één van mijn favoriete acteurs te behoren. Ik zag hem voor het eerst in het uiterst sterke (en ondergewaardeerde) Brothers Karamazov waar hij geniaal is en daarna zag ik hem in films zoals Four Horsemen of the Apocalypse waar hij ook erg sterk is. Hier haalt hij jammer genoeg dat niveau van bovenstaande films niet, heeft ook een te kleine rol daarvoor, maar bewijst nog altijd wel dat hij een degelijk acteur is. Ook Jason Miller, die hiervoor nog nooit een filmrol had gehad, is erg goed op dreef als de priester Karras.

Degelijk maar niet meer dan dat. De film heeft nog altijd wel een sterke sfeer en ook de cast is van een hoog niveau maar op gebied van plot en opbouw viel me dit nogal tegen. De effecten zijn geslaagd maar het wordt me allemaal te traag gebracht en alleen de climax is echt interessant te noemen. Leuk om eens gezien te hebben maar zijn klassiekerstatus niet echt waard imho.

3*

My shoe is bigger than this car!

Het was al langer het plan om The Expendables 2 te gaan zien maar vanwege herexamens, het nieuwe academiejaar en al die andere shit was het er nog niet van gekomen. Nu is het van 19 - 22 september de Kinepolis Film Days waardoor je voor 4 euro een film kunt gaan zien. De perfecte gelegenheid dus om de terugkeer van al de oude actiehelden op het grote scherm te gaan zien.

En al vanaf de openingsscène blijkt dat dit vervolg qua actie zeker niet moet gaan onderdoen voor zijn voorgangers want wat een heerlijke rit is dit geworden! Je weet op den duur niet meer waar je moet gaan kijken waardoor je het gewoon maar over je heen laat komen. The Expendables 2 zit dan ook bomvol met geweldige actiescènes (dat gevecht van Jet Li aan het begin van de film was geniaal!) maar de film blijft ook in de rustige momenten nog boeien. Ligt voornamelijk aan een paar leuke humoristische stukken (Lundgren met zijn fosforbom, ik kwam echt niet meer bij) en we krijgen natuurlijk een hoop geweldige one-liners voorgeschoteld. Qua verhaal op zich is de film redelijk standaard (het is zeker en vast niet de eerste keer dat we zo'n wraak verhaal voorgeschoteld krijgen) maar dit blijft gewoon genieten vanwege de vele coole actiehelden.

Want wat voor een cast heeft Stallone hier bij elkaar gesprokkeld. Laat ik eerst maar eens beginnen met de nieuwkomers, met name Jean-Claude Van Damme. Ik ben de laatste tijd bezig met een eigen Expendables collectie aan te leggen (ze is voor de moment maar vrij bescheiden) en één van de films daaruit is Death Warrant. Film zelf nog niet gezien maar Van Damme ziet er op de hoes wel vrij cool uit en doet dat beeld alle eer aan door hier de rol van Vil(l)ain te vertolken. Die karate moves zijn schitterend en hij is gewoon perfect gekozen als bad-guy. Ook fijn om Norris te zien verschijnen. Ik weet niet waarom maar ik blijf het gewoon hilarisch vinden wanneer hij in een film verschijnt, zeker hier wanneer dat dan nog eens op muziek van Ennio Morricone gebeurt. Geweldige tongue in the cheek humor wanneer hij doodleuk even één van zijn eigen facts komt vertellen met die cobra. Gewoonweg schitterend! Deze keer wordt al dat mannelijke testosteron nog bijgestaan door een vrouw, Nan Yu, en die doet het eigenlijk ook vrij degelijk. Ik ben ze volgens mij nog niet eerder in een film tegen gekomen maar ze kan overduidelijk haar mannetje staan. Het wordt dan nog helemaal leuker wanneer Schwarzenegger en Willis een grotere rol krijgen. Beetje zonde dat Jet Li zo snel uit de film verdwijnt maar gelukkig neemt praktisch iedereen hun oude rol terug op. Zeker Dolph Lundgren blijft geniaal leuk, sowieso mijn favoriete actie held tot nu toe.

The Expendables 2 is een film die perfect in het straatje past van zijn voorganger. De actie is geweldig, de oude cast doet het weer voortreffelijk (Crews, Stallone, Statham, ... blijven echt helden) en het verhaal is perfect voor dit soort films. Niet teveel bij nadenken maar je gewoon laten overspoelen door al dit mannelijk testosteron. Laat deel 3 maar komen!

4*

Time to mow the lawn!

De eerste twee Expendables films vond ik eigenlijk erg fijn. Ze zorgden ervoor dat mijn interesse in het genre terug wat opflakkerde, en nog altijd staande is trouwens, en ik was op zich ook wel benieuwd naar dit derde deel. De vernietigende kritieken zorgen er echter voor dat mijn goesting in de reeks serieus zakte en het feit dat een stel youngsters de boel gingen overpakken, schoot ook in het verkeerde keelgat. Wegens tijdgebrek (en vooral weinig zin dus) uiteindelijk toch niet in de cinema geraakt en de film compleet vergeten. Tot een paar dagen geleden en de film meteen maar eens opgezet

En het verdict? Ik vond dit best nog wel leuk. Toegegeven, het is wel de minste van de drie films. Op narratief vlak laat de film op zich nog wel wat te wensen over, had wel wat meer uitdieping in het ontstaan van de groep zelf willen zien en de climax is redelijk kort, maar Stonebanks is een leuk schmierende slechterik. In dit derde deel leek de focus meer op het jonge team gelegd te zijn, wat nefast is voor een film die zich profileert als de reünie van een hoop oude actiehelden, maar zelfs dat blijkt heel goed mee te vallen. Ze zijn niet zo nadrukkelijk aanwezig als ik in eerste instantie had verwacht en gelukkig kiest Stallone ervoor om hen gevangen te laten nemen waarna de oude garde toch terug in actie moet schieten. Het geeft zelfs nog wel een paar leuke scènes (Gunner die met zo'n gesofisticeerde computer rond zijn pols loopt omdat hij dat iemand van de andere groep het ook heeft zien, maar het ding uiteindelijk amper oplaadt en enkel gebruikt om het weer te checken) en de dynamiek zit ook wel weer goed.

Veel nieuwe gezichten dus in dit derde deel. Wesley Snipes is één van de meest in het oog springende, vond zijn ontsnapping trouwens ook wel leuk gedaan, doordat het ook een personage is waar nog veel mee gelachen wordt. Fijn dat Snipes de zelfspot (wegens tax evasion in het gevang terecht gekomen) ook niet ontwijkt. Mel Gibson is zoals eerder gezegd een uitstekende keuze als de slechterik, vooral vanwege die waanzinnige blik die hij de helft van de tijd in zijn ogen heeft liggen is schitterend. Harrison Ford is de vervanger voor Bruce Willis die teveel geld vroeg (wat ook eens een paar keer wordt duidelijk gemaakt) en die doet het ook goed. Voor de rest is de oude garde weer erg fijn om te zien, beetje jammer wel van de beperkte rol van Jet Li, en doet de nieuwe generatie het nog niet zo verschrikkelijk slecht. Wat kleurloos in vergelijking met de rest, dat wel.

Kan me voorstellen waarom dit zo wordt afgekraakt, maar ik heb me hier gisteravond eigenlijk kostelijk mee geamuseerd. Stallone mag misschien net iets minder de beste scènes naar zich toe trekken, de rest staat er bij zo'n finale meestal voor spek en bonen bij, maar verder weinig op aan te merken. Laat dat vierde deel maar komen, maar liefst dan wel terug met de oldschool generatie. Hoewel dit een leuk uitstapje was, lijkt de fun me er voor de nieuwe generatie na één film ook wel af te zijn.

3.5*

Four and a half men

The Expendables was een titel die nog op mijn verlanglijst stond om in de bioscoop te zien. Het kwam er maar niet van door uiteenlopende agenda's maar gisteravond was het dan toch zo ver. In een redelijk volle zaal (iets wat ik niet had verwacht) zaten we daar dan, wachtend op wat één van de beste actiefilms ooit zou moeten worden.

En wat is het ook geworden. Kilo's testosteron spatten van het scherm af en op den duur weet je niet meer waar kijken. De film is één rit vol ontploffingen, schietpartijen, messenwerpen en teveel coole one-liners. The Expendables weet de juiste snaar te raken en zorgt dan ook voor een heerlijke spierbundel film. Het plot zelf kent genoeg diepgang om de verschillende actiescènes aan elkaar te plakken en meer wou ik ook niet zien. Het subplotje over het romantische leven van Christmas stoort niet en ik begrijp dan ook niet helemaal waar de negatieve commentaar over dat deel hier op slaat. Het brengt een welkome afwisseling van de continue gunfights en zorgt nog voor een paar vermakelijke scènes zoals Statham op het basketbalveld. Qua CGI is dit ook wel serieus de moeite waard. Alles ziet er werkelijk fantastisch uit en is het dus wel jammer dat er hier en daar wat lelijke effecten zijn te bespeuren. De scène waar Stallone een mes in de keel van een soldaat ramt en er nog wat mee beweegt is echt wel lelijk. Gelukkig is dit maar een klein smetpuntje op de voor de rest uitstekende effecten van de film.

Hoewel dit een waar orgasme moet zijn voor actiefanaten, is het nog harder klaarkomen bij de vele ronkende namen die aan dit project zijn verbonden. Ik weet nog toen ik voor het eerst van de plannen van The Expendables hoorde, me afvroeg of ze effectief al deze mensen in de film gingen krijgen. Zouden er niet teveel ego's bosten of zou het niet allemaal teveel geruchten zijn? No fucking way. Ik weet niet met welke badass te beginnen dus laat ik het maar op de Imdb volgorde doen. Stallone had al veel respect gekregen dankzij de Rambo quadrilogie, Rocky staat nog altijd op de verlanglijst om ze eens allemaal te zien, maar hier is hij ook weer geweldig. Het scheve bakkes, de rauwe stem, ... Heerlijk om naar te kijken en te luisteren. Als 64-jarige flikt hij net nog altijd om (weliswaar op het randje) geloofwaardig over te komen. Alleen moet hij in het vervolg minder lopen, want dat kwam wel erg kramakkelig over. Statham is precies een toevoeging voor de jeugd die de hoogdagen van de jaren '80 actie cinema nooit hebben meegemaakt, ik reken me er zelf ook bij trouwens. Dat neemt niet weg dat ook hij een actieheld pur sang is. Jet Li is zowat de humoristische toevoeging. Het lukt Li precies nog altijd niet om deftig Engels te spreken maar het zorgt wel voor een aantal leuke situaties. Toch is Dolph Lundgren toch wel degene die de show steelt. Een dik en vet accent en gestoord in zijn hoofd. De introductiescène is geniaal en gewoon het feit dat ze hem gewoon terug tot het clubje toelaten nadat hij bijna iedereen heeft willen vermoorden. Het einde was trouwens over het algemeen fantastisch. Eric Roberts speelde nog niet zo lang geleden een geniale rol in wat tot nu toe de beste aflevering van Chuck is van seizoen 4 en hij doet hier het kunstje nog eens over (of andersom, het is maar hoe je het bekijkt). Erg leuke bad-guy en tot nu toe was iedereen dan ook perfect in zijn rol gecast. Dit met uitzondering van Randy Couture. Een nogal vervelend personage dat totaal niet-grappig is, hij had het beter bij UFC gehouden. Neen, dan is die andere worstelaar wel een pak beter. Ik heb het natuurlijk over de coole Steve Austin. Een beer van een vent en de knokscènes met hem in beeld zijn dan ook genieten geblazen. Terry Crews was de enige onbekende naam voor mij maar verdomme, ook hij weet er een heerlijke film van te maken. Je ziet hem niet zo bijster veel maar wanneer hij verschijnt dan is het er wel serieus op. Ook de mooie Charisma Carpenter niet vergeten natuurlijk, naast Buffy de 2e schone uit het Sunnydale/Los Angeles universum. Tot slot zijn de bijrollen van Schwarzenegger en Willis natuurlijk ook genieten. Ohja, Rourke is natuurlijk ook weer even goed als altijd.

Ik begin met een erg stevige 4 maar zal naar alle waarschijnlijkheid wel verhogen wanneer ik hem nog eens terugzie. De actie ziet er goed uit, iedereen (of toch bijna iedereen) zit uitstekend in zijn rol en de film doet waarvoor hij gemaakt is, mij een erg vermakelijke avond bezorgen.

Dikke 4*

Sketch Movie

Gisteravond na Zombie Strippers werd er gezocht naar iets grappigs in plaats van horror en de kameraad bij wie ik thuis was, had deze Extreme Movie op de decoder staan. Ik heb de hypes van ... Movie altijd wat aan me voorbij laten gaan maar hij bleef volhouden dat deze hilarisch was en dus werd er gisteravond naar de zoveelste parodie gekeken van Friedberg en Seltzer gekeken.

Althans, dat dacht ik en mijn verbazing was dan ook groot toen bleek dat de regisseurs helemaal niet Friedberg en Seltzer noemden maar Epstein en Jacobson. Ik dacht bij mezelf dat dit misschien toch nog eens leuk kon gaan worden en wonder boven wonder, dat werd het ook. Extreme Movie is eigenlijk een verkeerde titel doordat er helemaal niet zoveel extreem gebeurd. Er worden gewoon een hele resem sketches op de kijker afgevuurd en, hoewel sommige van die sketches wel van een erg laag niveau zijn (het scheten latende meisje zou zo in een Friedberg en Seltzer film passen) en dat het allemaal soms wel redelijk voorspelbaar is, zitten er toch nog wel genoeg goede vondsten is om eens een keer een voldoende te kunnen uitdelen aan dit soort films. De sketches zorgen ervoor dat niets echt geforceerd aanvoelt en dat er gewoon lustig gebruik kan worden gemaakt van een hele resem kapstokken om grappen aan te hangen. En sommige van die grappen zijn wel degelijk geslaagd! Zo ging ik op het einde van de film met het Making Porn nummer compleet in een deuk. Misschien is het doordat ik hier bitter weinig van verwachte maar de score hier op de site is in ieder geval onterecht. Oké, niet alles is even geslaagd maar dit is sowieso een stuk beter dan een Date Movie of Epic Movie.

Doordat Extreme Movie zo veel gebruik maakt van sketches, is er van een degelijk verhaal geen sprake. Er is dus ook niet echt sprake van hoofdrollen of bijrollen doordat iedereen maar in één of twee scènes opduikt. De film wordt gepromoot met Michael Cera in de hoofdrol (en die zie je dan amper) maar er is nog genoeg anders te beleven. Er zijn dan ook veel bekende gezichten die de revue passeren zoals Matthew Lillard, Frankie Muniz, John Farley, ... Best wel leuk eigenlijk maar het is nogal lastig om een deftig beeld te kunnen schetsen van de verschillende acteurs want vaak zijn ze al in een flits voorbij gekomen.

Leuke film die misschien met een herziening nog wel leuker wordt doordat je op meer details begint te letten. De sketches lopen niet chronologisch en dat zorgt wel voor een aantal vermakelijke scènes, van mij mogen Epstein en Jacobson meer van dit soort films maken.

3.5*

You won't believe her eyes

The Eye was zo'n film die ik eigenlijk al jaren eens wil zien maar die ik het nooit waard vind om eens te kopen. Het concept leek me wel vrij interessant maar mijn aandacht ging altijd uit naar andere films. Het kwam me eerlijk gezegd dan ook goed uit toen mijn broer deze kocht want dat betekende dat ik hem eens gewoon kon lenen zonder al te veel moeite te moeten doen dus gisteren maar eens bekeken als start van een korte marathon. Ik was ondertussen alweer vergeten waarover de film eigenlijk ging maar ik dacht dat dat misschien in mijn voordeel ging werken.

En The Eye is op zich wel een redelijk goede film geworden. Ik heb het origineel niet gezien dus geen idee of de film praktisch een letterlijke kopie is maar ik dacht dat dit qua horror wel ging kunnen tellen. In dat opzicht blijf je hier en daar wat op je honger wachten maar over het algemeen weten David Moreau en Xavier Palud nog een mooi geheel af te leveren. Komt voornamelijk omdat het uitgangspunt van een vrouw die een hoornvliestransplantatie krijgt en allerlei weirde dingen begint te zien wel een vrij goed idee is. We krijgen een aantal geslaagde scènes voorgeschoteld (de zwevende kerel in die lift bijvoorbeeld) en de film blijft boeiend tot het einde omdat je toch wel wilt weten wat er nu juist aan de hand is. Het is juist in dit opzicht dat de film eindelijk wat verfrissend over kwam want qua climax is The Eye wel leuk verzonnen. Het redt de film toch wel van een onvoldoende want af en toe is het serieus de wenkbrauwen fronsen bij de rare acties van een aantal personages zoals de relatie tussen Sydney en Faulkner. De ene moment zitten ze elkander wat uit te schelden en de andere moment lijken het beste vriendjes te zijn...

Naar het schijnt wou Jessica Alba zich al langer een horror film wagen maar wou ze zich niet vastpinnen aan een slasher en koos ze daarom voor deze film. Waarom ze in godsnaam het recht heeft gekregen om überhaupt haar films te mogen uitkiezen is mij een raadsel want buiten haar looks (en zelfs die vallen af en toe redelijk tegen) is ze als actrice niet veel waard en heeft ze niet veel gepresteerd op gebied van films. Toegegeven, in Sin City en Machete is ze goed op haar plaats maar haar vertolking van Sue Storm in The Fantastic Four mag in de top 10 van slechtst gecaste personages. Dit is echter een rol die ze nog redelijk goed weet te vertolken. Natuurlijk niets baanbrekend maar ze weet op zich nog vrij goed over te komen in haar blinde staat. Interessante bijrol trouwens voor Chloë Grace Moretz die hier het kankerpatiëntje Alicia speelt. Een actrice die me vooral opvalt door haar slechte rollen maar hier weet ze me aangenaam te verrassen. Alba wordt voor de rest nog bijgestaan door een hoop mensen waar ik me met moeite nog een gezicht op kan plakken dus laten we het hier maar bij houden.

Een interessant uitgangspunt, schijnt op echte feiten te zijn gebaseerd maar het fijne weet ik er ook niet van, en de uitwerking is redelijk te noemen. Alba speelt haar rol niet voortreffelijk maar ze kan er mee door maar het is vooral de sfeer en de climax die dit naar een (nipte) voldoende weet te tillen. Goed om eens een keer gezien te hebben maar daar stopt het dan ook bij.

3*