Opinions

Wat een schitterende musical. De liedjes, de sfeer, de decor's en de choreografie .... alles klopt en is even prachtig. Een minpuntje vond ik dat het wat langdradig werd vlak na de legendarische "singin in the rain" scène. Toen Don zijn idee van een musical fantaseerde. Dat werd me toch een beetje tè veel van het goede wat betreft "broadway musical tunes". Gelukkig herpakt de film zich daarna weer snel waardoor het verhaal weer wat boeiender werd. Ja, ik ben het met sommigen hier eens. Dit is volgens mij ook wel één van de, zoniet dè beste musical die er ooit gemaakt is. Tenminste, als je het langdradige stuk even buiten beschouwing laat.

Wat mooi ! Dat is het eerste wat bij me opkomt. Zowel regie als acteerwerk is supersterk. De sfeer van de dag word ook zo goed overgebracht. Zelfs hoe warm het op dat moment was wordt overgebracht. Zo'n prachtige, broeierige zomerdag. En alles klopte: de muziek, de beelden: alles liep perfect in elkaar over. Meestal ben ik niet zo'n fan van een voice-over in een film maar ook dit klopte helemaal met het plaatje.

Eerlijk gezegd heb ik nooit geweten wat een goede acteur Collin Firth is. Ik vond hem altijd wel goed. Maar bij de films die ik van hem bekeken heb, heb ik nooit kunnen denken dat hij ook een rol als deze zou kunnen dragen want meestal heeft hij toch in wat minder diepgaande films gespeeld. Maar hij was echt waanzinnig goed ! Vooral in de scène waarin hij door de telefoon moet vernemen dat zijn geliefde waar hij al zoveel jaren mee samen is, is overleden, is zo sterk. De mimiek die hij gebruikt. Echt heel indrukwekkend.

Ik weet het niet met deze film. Het verhaal is op zich wel mooi maar het blijft allemaal erg op de vlakte. Ik vind het acteerwerk wel heel goed maar toch verdiept het zich nergens. De scène in de kerk als LE Shai eindelijk uitspreekt wat er in haar hart omgaat was wel heel indrukwekkend. Verder wordt ook door het verhaal heen gevlogen zonder dat er iets uitgewerkt word. Maar toch is het wel en boeiend verhaal en werd er mooi geacteerd dus op zich is het wel leuk om naar te kijken.

Ik moet van te voren alvast eerlijk bekennen dat ik geen fan ben van horror/komedie films maar voor deze film wilde ik wel een uitzondering maken. Helaas heeft deze film mij ook niet weten te overtuigen om eens vaker naar dit genre te kijken.

Alhoewel er voldoende schrik elementen te vinden zijn vind ik het nergens echt spannend worden. Ook al hebben we hier te maken met een komedie toch vind ik dat je wel een bepaalde mate van spanningsopbouw moet hebben en dat mis ik wel een beetje. Zoals bijvoorbeeld die kinderen in het begin die de schoorsteen worden ingetrokken. Het gebeurde opeens, pats boem en ze waren weg en weer door naar de volgende scène. Het was me allemaal een beetje te gejaagd.

Wel moet ik zeggen dat het er visueel allemaal heel erg mooi uitziet. Er wordt een goede creepy sfeer weergegeven en het ziet er gewoonweg heel mooi uit. Daarom geef ik deze film niet een fikse onvoldoende maar echt overtuigd ben ik niet.

Ik vind dit maar een matige film. De sfeer in de film is heel matjes en donker. Er zitten ook veel saaie scene's tussendoor waarin de boeven snode plannen smeden maar echt interessant word het niet voor de kleintjes. Een film met heldere beelden en kleuren en veel actie is voor kinderen gewoon veel leuker.

De typetjes in de film vond ik ook niet echt uit de verf komen. Zeer matige kinderfilm.

Dit vond ik nou een leuke sinterklaasfilm. Er zat voldoende actie in om ons geboeid te laten blijven. Mijn dochtertje van 5 jaar oud heeft genoten en dat is het belangrijkste. Voor de volwassenen is het wel leuk om wat nostalgie voorbij te zien komen zoals Tante Til van de familie Knots. En Joep Sertons is voor mij ook nooit een straf om naar te kijken. Misschien zijn de typetjes voor volwassenen te kinderachtig maar mijn kind reageert daar juist heel goed op. En ik vond het wel grappig om die bekene acteurs eens zo lekker over de top te zien doen. De rechercheur Zo blijft ze geboeid kijken want anders zwakt haar aandacht vaak snel af. De eindscène met het liedje was een leuke afsluiter.

Nou nou, er wordt hier wel een heel blik aan sterren opengetrokken. Op zich leuk voor de volwassenen die wel weten wie deze mensen allemaal zijn. Dat maakt het wat meer draaglijker om mee te kijken. Met name het gestuntel van sommige mensen zoals Wolter Kroes maakt het toch wel wat grappiger voor de volwassenen.

Deze film is wel voor de wat kleinere kinderen. Het verhaal zit niet zo bijster in elkaar en word opgeleukt door wat liedjes tussendoor. Maar ik merk dat mijn 7-jarige dochter toch wel wat meer verhaal verwacht. Ze zit op het randje van er nog in geloven dus helaas moeten we dit jaar nog braaf meekijken.

Als je nog een kleintje hebt van een jaar of 4 a 5 dan is dit zeker een aanrader. Het verhaal zit dan niet al te moeilijk in elkaar en dat maakt het voor deze doelgroep wat makkelijker om mee te kijken.

Ik moet er wel bij zeggen dat ik sinds Bennie Stout misschien wat verwend ben want de rest van de sinterklaasfilms vallen toch wel in het niet vergeleken bij die film. En daar is deze film geen uitzondering in.

Ik vond dit een heel goed alternatief voor de allerkleinsten. Mijn dochtertje vind het heel leuk om naar sinterklaas te kijken maar een hele film leek mij toch te lang voor haar. De verhalen eromheen zijn dan soms ook te ingewikkeld.

Deze film kon ze echter wel lekker mee kijken want het was niet één groot verhaal maar het was meer opgedeeld in stukjes. Dan zag je weer Dieuwertje, dan weer de hoofdpiet en dan weer sinterklaas. Die variatie zorgde ervoor de dat kleintjes beter hun concentratie erbij konden houden.

Jammer dat ze zaal nog voor geen kwart vol zat zodat het meezingeffect een beetje in het niet viel. Met een volle zaal zal het effect veel leuker geweest zijn.

Soms werd het ook echt spannend voor mijn dochtertje zoals toen de pakjes in het water vielen en de pieten er in hun roeibootjes achteraan gingen.

Ouder dan 5 a 6 moeten ze denk ik niet zijn maar voor de kleinere kindjes was het zeker goed te doen.

Eindelijk heb ik ook een keer de Sissyfilm gekeken en ik moet zeggen dat ik me zeker wel vermaakt heb. Inhoudelijk blijft het verhaal rond Sissy behoorlijk op de vlakte en het acteerwerk is vaak net iets te overdreven om grappig te zijn. Dat zie je echter wel vaker bij films van deze tijd.

Maar wat heb ik genoten van de mooie beelden van Beieren en Oostenrijk. En nog maar niet te spreken over de schitterende jurken die er voorbij komen. Het is een behoorlijk oppervlakkige film maar als je heel gevoelig bent voor sfeer in een film en je houdt van ouderwetse romantiek en dergelijke dan zit je met deze film helemaal goed.

Ook al was ik niet echt bijzonder onder de indruk van het eerste deel, toch was ik wel geintereseerd genoeg om naar het tweede deel te kijken. Op zich is mijn mening niet echt heel anders dan bij het eerste deel. Het verhaal is nog steeds behoorlijk oppervlakkig neergezet.

Het acteerwerk vind ik wat overdreven neergezet maar dat is wel vaker bij films uit deze tijd. Ik vind het verhaal ook zo langdradig neergezet. Ze hadden beter een film kunnen maken met het gehele leven van Sissi erin in plaats van 3 gehele films, ieder over een gedeelte van haar leven. Nu doen ze er zo lang over om een stukje van haar leven te laten zien. Hierdoor sleept het verhaal zich maar voort.

De beelden zijn werderom schitterend in dit gedeelte. En dat is gewoon de kracht van de Sissifilms.

Ook dit deel maar gekeken aangezien ik de eerste twee delen ook gezien heb. Ik kon wel waarderen dat het verhaal van Sissi ook een keer de negatieve kant uit haar leven belicht. Tenminste .... voor hoe ze in die tijd ermee om gingen. We zijn nu heel wat gewend met al die reality tv en dergelijke waardoor dit soort films onrealistisch en suikerzoet overkomen maar dat was gewoon zo in die tijd.

In dit deel kwamen de jurken en de mooie shots van de omgeving ook iets minder naar voren dan in de eerste twee delen. Dat maakt dat ik dit deel wel het minste deel vind van de drie. Romy Schneider zette een goede acteerprestatie neer.

Het verhaal van deze film is wel een beetje cheesy. Bij vlagen zelfs erg flauw. Maar toch heeft de film ook zijn charmes. De nonnen zijn aandoenelijk en Whoopi als olifant in een porseleinkast is erg sterk. Het verloop van de finale van alle zangkoren verloopt behoorlijk voorspelbaar maar toch blijft deze film wel vermakelijk.

Eerlijk gezegd vond ik dit deel wat leuker dan het eerste deel. In het eerste deel ging het voornamelijk om Sister Mary Clarence en vond ik dit karakter ook wat overdreven neergezet. Maar in deel 2 vond ik dat wat minder en vond ik het wat meer om de muziek en het koor draaien. Daarnaast vond ik Lauren Hill hier ook een sterke acteerprestatie neerzetten dus al met al vind ik het voor een deel 2 helemaal niet slecht. Best goed zelfs.

Ik vind het een lekkere onderuitzakfilm. Op zich blijven de verhalen van de dames behoorlijk op de vlakte (op het verhaal van Bridget na) maar het is echt wel een heerlijke feel good movie.

De verhalen van de 4 vriendinnen zijn erg herkenbaar en de personages eigenlijk ook. Deze worden neergezet door 4 hele leuke jonge actrices. Eervolle vermelding hierbij voor Amber Tamblyn want ik vind haar hier een hele goede acteerprestatie neerzetten.

Jammer dat ik deel 1 niet als eerste gezien heb maar na deze film ga ik er zeker alsnog voor want dit was gewoon een heerlijk filmpje om naar te kijken.

Als ik toch de ultieme tienerfilm uit de jaren 80 voor me haal dan is dat toch wel deze. Ik vond het vroeger een heerlijk zwijmelverhaal waar ik me helemaal in kon meeleven. Maar voor zo'n superzwijmelfilm zit er toch nog hele leuke humor in. Ik kon wel lachen om de bijdehande Michael C Hall die als een hondje achter Ringwald aanloopt, Of die bezopen chinees. Het einde is natuurlijk voorspelbaar maar wel heel romantisch.

Wat deze film zo mooi maakt om naar te kijken is het spannende sfeertje die erin heerst. De angstige blik op Cole's gezicht, de ademhaling die je close up in beeld ziet etc. Het zijn allemaal kleine details en ik vind het heel mooi gedaan.

Qua acteerwerk viel Haley Joel Osmond heel goed op. Heel knappe prestatie voor zo'n klein jochie. Bruce Willis was gewoon weer Bruce Willis. Gewoon gemiddeld dus. Als ze daar nou een echt goede acteur bij hadden neergezet dan was de film misschien NOG beter geweest.

Wow, deze film drukte me wel weer even met mijn neus op de feiten zoals ze toen waren. Je weet dat de apartheid er was en ongeveer weet je wat dat inhield maar hoe het werkelijk voor de mensen zelf was zie je in deze film.

Hoe bijvoorbeeld, door deze belachelijke wetgeving, mensen die evt als blank waren geregistreerd waren maar kinderen kregen met een donker persoon geen rechten hadden wat betreft hun kinderen.

De film had ook een lekker afrikaans sfeertje. Ik vond het prettig om ernaar te kijken. De acteurs vond ik wat minder moet ik eerlijk zeggen. Ze kwamen af en toe behoorlijk gemaakt over. Vooral de actrice die Sandra speelde vond ik niet overtuigen. Terwijl zij toch de hoofdrol had.

Maar ik vind dit toch wel een film die je gezien moet hebben als je iets meer wilt weten over die bizare apartheid.

Het verhaal begint direct al spannend en weet deze spanning ook goed vast te houden. Dat verslapt eigenlijk geen moment en dat vind ik wel een heel sterk punt aan deze film. De buitenaardse schepsels buiten vond ik af en toe een beetje fake, vooral in de actiescènes maar dat mag de pret niet drukken.

De scènes waarin de straaljagers het gevecht aangaan met de buitenaardse schepen vond ik heel spectaculair. Jammer dat ik dat niet in de bioscoop heb kunnen zien. Het einde vond ik helemaal niet voorspelbaar. Geen eind goed, al goed einde kan ik af en toe ook wel eens waarderen.

Toen ik kind was, was dit mijn meest favoriete tekenfilm. Ik vond het zo spannend dat de gemene fee langskwam om een vloek over Doornroosje uit te spreken en dat die andere drie feeen toen hielpen om de vloek tegen te gaan door die allerlaatste wens die nog niet werd uitgesproken. En bij het moment dat Doornroosje zich prikte aan het spinnenwiel zat ik altijd op het puntje van mijn stoel.

Nu ik jaren later terug kijk, vind ik Doornroosje toch wel een van de simpelste verhaaltjes die Disney in animatie heeft gegoten. De tekeningen vind ik nog steeds wel heel mooi. Mijn dochtertje heeft er weer veel minder mee dan dat ik dat had als kind.

Ik heb deze film een aantal keer gezien maar ik blijf hem goed vinden. Het rare is dat ik in het begin de sfeer een beetje overeen vind komen met een low budget film. Maar hoe verder je in de film komt hoe spannender het word. Degene die mij het sterkst overkomt is het personage van Martin. Ijzingwekkend zo overtuigend komt die man over als dominante tiran die zijn vrouw zowel lichamelijk als geestelijk mishandeld. Heel sterk. Het is vooral op het acteerwerk dat ik zo'n hoge score geef.

De spanning die er heerst op het einde als hij toch haar adres weet te achterhalen na al die tijd is ook heel goed in elkaar gezet. Ik vond het zeker een indrukwekkende film.

Op zich een mooi romantisch verhaal maar het verliep allemaal een beetje traag en oubollig. Een voorbeeld hiervan is de scène op de Empire State Building waar Meg Ryan de rugtas van dat jongetje vind. Ik kan het niet echt uitleggen maar het komt allemaal een beeetje truttig over. Maar het verhaal is wel heel lief dus ik vind het sowieso wel een leuke film om naar te kijken.

Ik was bij deze film heel erg onder de indruk van het acteerwerk. Moeder, dochter, broer en vader waren allemaal zeer indrukwekkend. Vooral Charlize Theron en Dennis Hopper vond ik verschrikkelijk sterk.

Heel mooi vond ik de grauwe beelden rondom de boerderij. Het gaf zo goed de sfeer weer die daar heerste. In het begin snap je echt niets van die moeder. Waarom ging ze nou weg ? En die broer was ook al zo vaag. Echt een watje. Op het einde van de film had ik dat nog steeds wel een beetje maar je begrijpt wel wat meer gezien het verleden dat ze hebben gehad. Zo zie je maar weer dat je nooit echt iemand kan veroordelen.

Ja, ik vond het zeker een mooie film om naar te kijken.

Dit is echt een zeer goede film om lekker te griezelen met een groep mensen. Wat een geweldig sterke donkere en mysterieuze sfeer.

Ik geef hier nog net geen 1 ster voor omdat ik het knap vindt dat de acteurs de dialogen in de film nog op een dergelijke manier kunnen neerzetten ondanks het saaie verhaal. De shots in de film zijn optisch soms mooi en knap gedaan maar vaak ook irritant. Ik vond het een heel geforceerd geheel. Als toneelstuk zou dit wel interessant zijn maar als speelfilm gebeurt er echt gewoon te weinig naar mijn smaak.

Aan de ene kant was de spanningsopbouw redelijk en het acteerwerk van Baldwin was nog redelijk. Maar het acteerwerk van Stone vond ik niet zo heel erg denderen. Jammer, want in Basic Instinct kwam ze wel goed over. De angst die ze heeft als blijkt dat ze in de gaten gehouden word door camera's in haar eigen appartement vond ik erg nep overkomen. Ik zeg niet dat het slecht is en het is ook best spannend af en toe maar echt een hoogvlieger vind ik het niet.

Lange tijd geleden dat ik zo onder de indruk was van een film. Binnen deze film zitten eigenlijk 3 verschillende soorten films. Het begint met een culturele film waarin je een hele goeie indruk krijgt van hoe het leven er aan toe gaat voor straatjongetjes in India. Je ziet natuurlijk wel eens iets van de schrijnende toestanden daar maar deze film brengt dit toch wel heel sterk over. Ik werd gelijk al gegrepen toen je bij een van de eerste scene's die kleine jongetjes door de straten zie lopen van de grote stad.

Daarna verandert de film een beetje in een beetje een thrillerachtige misdaadfilm. Het was heel spannend om te zien hoe de jongetjes weten te ontsnappen van die verschrikkelijke kinderlokkers die kinderen verminken zodat ze meer opbrengen met bedelen. Daar had ik nog nooit van gehoord en het was ook shocking om te zien.

En daarna veranderde het toch ook in een mooie romantische film. Heel mooi om te zien dat hij zijn liefde voor Latika bleef behouden en hoe ze uiteindelijk toch bij elkaar komen. Voor velen zal dit misschien een suikerzoet einde zijn maar na zovele ellende ben ik eigenlijk wel blij met zo'n einde. Ik zeg .... ik hou d'r van. Leuk ook die knipoog op het einde met die typische bollywood slotscene.

Leuk filmpje. Het heeft een beetje een sfeertje a la "Love Actually" maar toch is het ook weer heel anders. De humor is in ieder geval veel scherper. De vrouwen in deze film zijn wel heel bijzonder. De manier waarop moederlief en tantelief hun liefdesleven bespraken met de dochters vond ik wat vreemd. Misschien had dit grappig moeten zijn maar ik vond het alleen maar bizar.

Het verhaal is niet zo heel bijzonder maar toch kon ik de karakters wel waarderen. Af en toe lekker over de top dramatisch. Dat maakte het geheel wel grappig om naar te kijken.

Het is een leuke kinderfilm. Mijn dochter van 6 jaar oud lag constant in een deuk. Op zich is het voor de ouders ook wel grappig om mee te kijken maar ik vond het wel een beetje tegenvallen. Ik had een beetje herkenning of een gevoel van jeugdsentiment bij mezelf verwacht maar dat bleef uit. Natuurlijk zijn de smurfen nu anders uitgebeeld maar ook de stemmen zijn anders. Gargamel en Azrael zijn ook zo anders. Hierdoor bleef er voor mij weinig herkenning over. Dat viel mij een beetje tegen.

Maar verder is het verhaal wel grappig. De smurfen in NYC. Wie had dat verwacht !?! Leuk om ze in het begin iedere keer weer in verbazing te zien. "Oeeeeeh, goooooooogle". Dat gaf wel wat grappige taferelen. Mijn dochtertje kon vooral de slapstick achtige acties erg waarderen.

Zo jammer dit. Ik ben één van de weinige mensen die de films Costa en Volle Maan wel kon waarderen dus ik had goede hoop voor deze film. Helaas kon het me allemaal niet bekoren. Het ziet er gewoon allemaal niet uit. De manier waarop de karakters zijn neergezet is ZO over de top dat het soms bijna wat weg had van een klucht. En zo op een niet grappige manier.

Een combinatie van regisseur en het acteerwerk denk ik. Sommigen proberen nog wat te maken van hun rol maar anderen..... Och, Jolanthe met haar kaasfondue. Hoe afschuwelijk !!!

En omdat het allemaal zo gekunsteld en overdreven overkomt, komt de romantiek ook niet echt goed over. Inclusief dat overdreven romantische einde als ze samen al skiend een hartje maken, braak. Toen de film al begon met Hanna Verboom die "kut dit, kut dat, kut zus, kut zo" loopt te roepen had ik al mijn vermoeden dat het niveau niet al te hoog zou zijn en dat klopte dus.

Eerlijk gezegd viel de film me een beetje tegen. En waarom weet ik eigenlijk niet precies. Het verhaal is wel ijzersterk. Natuurlijk is daar de fascinatie voor iemand die bijna eigenhandig een miljardair word. Daarnaast vind ik de boodschap die gegeven word ook heel sterk. Namelijk dat je met succes ook heel erg het risico loopt om hele belangrijke vriendschappen kwijt te raken en dat je daar ontzettend voor moet uitkijken.

Het viel me ook reuze mee dat ze het gelijk van alle rechtzaken redelijk in het midden lieten liggen. Ze kozen niet duidelijk de kant van Mark. Het werd geen good guys/bad guys verhaal. Ik kon iedere partij eigenlijk wel begrijpen. En of het nu terecht was dat Mark als enige de rechten van Facebook kreeg is aan de kijker om te beslissen. Heel goed gedaan.

Toch werd ik niet echt gegrepen door het verhaal. Misschien kwam het wel omdat Mark een behoorlijk onsympathiek persoon is waardoor ik me wat minder in zijn verhaal inleefde. Het is goed dat hij is neergezet zoals hij was maar het is misschien wel de reden voor mij om me minder in het verhaal in te leven. Ook kabbelde het verhaal af en toe behoorlijk. Er had van mij wel wat meer tempo in gemogen.

Maar al met al vind ik dit toch wel een film die het waard is om te bekijken. Voornamelijk door het intrigerende verhaal en de boodschap erachter.