Opinions

Ik heb deze film vroeger echt zo vaak gezien en iedere keer zat ik op het einde weer in tranen. Ik vond het zo'n triest verhaal. Naast dat het verhaal op zich al heel aangrijpend is, vond ik dit door het sterke acteerwerk nog eens extra neergezet. Dan heb ik het eigenlijk niet over Richie Valens zelf want die vond ik eerlijk gezegd een beetje matig. Maar met name zijn broer en zijn verloofde sprongen er wat mij betreft heel erg uit. Gezien het feit dat deze film mij toch iedere keer weer in tranen krijgt aan het eind en het sterke acteerwerk geef ik hier toch een hele goede waardering voor.

Dit is eigenlijk de eerste keer dat ik een film zie van Alex Warmerdam en hij viel me niet tegen. Deze film is gevuld met absurditeiten en bizarheden. Als dit in een goede sfeer word neergezet kan dat een heel bijzondere film opleveren en bij deze film was dit dus het geval.

De personages waren ook heel intrigerend in de film en dit was mede dankzij het hele sterke acteerwerk van alle acteurs. De humor zelf was niet echt aan mij besteed. Ik heb nergens echt om kunnen lachen dus de omschrijving komedie gaat voor mij eigenlijk niet op. Misschien een tragikomedie.

Het peronage Theo stoorde mij niet zo. Ik vond het wel een toegevoegde waarde aan de bizarre sfeer die daar heerste en hij zorgde voor een extra lugubere nasmaak op het einde. De incestueze achtige scene tussen moeder en zoon vond ik dan weer net iets te ver over de grens gaan en dat had van mij niet gehoeven.

Maar in totaal zeker een fascinerende film om naar te kijken.

Dit blijft een geweldige film om te kijken maar dat zal bij mij ook vanwege het jeugdsentiment zijn. 1 x per jaar bekijk ik deze film wel. Heerlijk die magie die er heerst in deze film. En het was toen natuurlijk een "big deal" dat Bowie een dergelijke rol in een film op zich had genomen. Zijn muziek was ook de perfecte keuze voor dit verhaal. Alle wezens eromheen zullen nu nep overkomen omdat ze behoorlijk gedateerd zijn maar dat maakt voor mij nog steeds niets uit.

Het is geen backdraft, maar wel een leuke film.

Ik vond het een schitterende film. Mooie beelden van de natuur die inderdaad de overgang van de ene scene naar de andere heel rustig brachten. Het film is inderdaad erg traag maar door de schitterende beelden, de mooie details die in beeld gebracht worden, het mooie liefdesverhaal en de sterke chemie tussen de twee acteurs heb ik me geen moment verveeld. De dialogen waren inderdaad niet erg uitgebreid maar ik heb niet het gevoel dat het de film iets tekort deed. Verwacht hier geen indringend en meeslepend verhaal maar laat deze film met zijn mooie beelden gewoon over je heen komen.

Nee, deze film kon mij absoluut niet behagen. Het verhaal verliep ontzettend traag en er werd amper in geacteerd, meer tekstjes opgezegd naar mijn gevoel.

Sommige scene's verliepen ook zo knullig, vooral in het begin. Dat het beeld vaak zwart werd om dan alleen een geluid te horen en dan naar de volgende scene te springen, vond ik ook erg irritant.

Soms zag het er zo knullig uit dat we er gewoon om moesten lachen. Geen enkele keer inzoomen, alleen maar vanuit één punt filmen, dat kunnen wij ook, riepen we nog sarcastisch. Het heeft dus totaal geen indruk op ons gemaakt.

Als jongere vond ik deze film superspannend maar als ik nu nog een keer kijk zie ik wel wat schoonheidsfoutjes ja. Toch blijft het verhaal me nog steeds boeien.

Ja, leuke actiefilm die alle ingredienten wel een beetje in huis heeft. Beetje thriller, beetje misdaad, beetje drama, beetje romantiek maar vooral veel actie. Door al die beetjes blijft het geheel verhaal een beetje oppervlakkig maar ik vind dat wel horen bij een actiefilm. Daar gaat het om de actie en voor een fim van begin jaren negentig zit er best goede actie in.

Bruce Willis zet echt een goede rol neer en dat is eigenlijk voor het eerst dat ik dit kan zeggen over hem. Normaal vind ik het maar een gemiddelde acteur. Maar hij kwam echt ubercool over. Van Daman Wayans is het voor het eerst dat ik een serieuzere rol van hem zie en het gaat hem zeker goed af.

Ja, dit is echt een lekkere film voor een leuke zaterdagavond. Verstand op nul en gewoon met wat lekkere hapjes en drankjes voor gaan zitten.

Sorry, maar ik vond het maar een matige film. Het verhaal was erg traag. Op zich is daar niks mis mee maar als de beelden in de film dan ook nog een beetje grauw en grijs zijn dan maakt dat het geheel niet echt aanlokkelijk om naar te kijken.

Aan het acteerwerk van de twee hoofdrolspelers ontbreekt niets. Dit is erg goed. Maar het ontbreekt totaal aan chemie tussen de twee. Het interesseerde me namelijk niet zo erg of ze nu bij elkaar kwamen of niet.

Het acteerwerk van dochterlief en van Brolin vond ik trouwens wel erg matig ook al zag je ze niet zo erg veel in de film.

Het eerste gedeelte van de film denk je dat je weer naar hetzelfde clicheverhaal zit te kijken: meisjes komen in handen van een groep criminelen, zien iets wat ze niet mogen zien, worden in de bossen achterna gejaagd en worden uiteindelijk vermoord. . Op zich was dit ook niet verkeerd om naar te kijken want het wel heel spannend weergegeven.

Gelukkig blijkt het tweede gedeelte van de film het verhaal helemaal niet zo standaard te zijn. Ik vond het heel erg leuk om een keer te zien hoe de badguy's een keer compleet afgeslacht worden. Hoewel de afslachting zelf niet zo heel huiveringwekkend was. Behalve de scene waarin de broer word afgemaakt met zijn arm in de afvalverwerker. Dat vond ik wel kippenvelopwekkend.

Op zich loopt het verhaal af en toe veel te traag. Dat vind ik erg jammer aan deze film. Een gaap kan je af en toe niet onderdrukken.

Maar ik vind het wel verfrissend om te zien hoe je dit keer wat meer het standpunt van de mannen ziet in deze film. Vaak zie je dit soort films meer in het standpunt van de vrouw. Ik vond het wel eens leuk om het van de kant van een man te zien.

Alhoewel ik inderdaad ook de vrouwen wel erg hystierisch over vind komen. En echt iets spannends gebeurt er niet echt in de film. Tsja, ik vind het moeilijk stemmen op deze film. Saai maar toch wel interessant. Ik geef hem maar een gemiddelde stem.

Op zich een mooi en ingetogen drama over een materie waar veel stellen mee zitten, als ze in een langdurige en monogame relatie zitten. Het is een film die geladen zou moeten zijn met sexuele spanning want daar gaat het tenslotte om .... hoe ga je met deze verleidingen om. Toch vond ik dat een beetje tegenvallen. Er waren te veel onnodige dialogen waardoor de spanning wat mij betreft een beetje wegebte. Bij beide "stellen" vond ik dat.

Het acteerwerk zelf vond ik wel heel overtuigend. Keira Knightley vond ik heel goed. Ook Eva Mendes vond ik heel overtuigend overkomen.

Vanwege het einde krijgt deze film ook een gehele punt minder. Ik vind het "not done" om een film in het midden van een gesprek te laten eindigen. Laat ze dan tenminste nog symbolisch een kamer uitlopen of zo. Dit sloeg nergens op.

Ik vind het moeilijk om een goed oordeel over deze film te geven. Met de sfeer in de film zit het helemaal goed. Erg leuk om een kijkje te nemen in het dagelijks leven van de jaren 50 in Texas. Het verhaal loopt echter behoolijk traag, soms op het slaapverwekkende af. Het verhaal van Sunny is ook behoorlijk saai maar dat hoort wel bij zijn personage. Ik vond hem daar heel goed voor gecast.

Wat mij opviel in de film was dat de sexscene's en liefdesscene's zo emotieloos verliepen. Ik vraag me af of dit iets van die tijd was ( ik bedoel hoe sex in die tijd verfilmt werd, niet hoe het in het dagelijks leven aan toe ging) of dat de regisseur hier iets duidelijk mee wilde maken. Het was een beetje droog rampetampen en er was geen spoortje van emotie te bespeuren. Dit hielp ook niet echt mee om het verhaal wat meer pit mee te geven.

Het einde van de film was supermooi. De scene waarin Sunny na al die tijd weer naar Ruth gaat is echt schitterend. De emotie die in die scene omhoogkomt was echt zo heftig. Ik kreeg er kippenvel van. Het feit dat ze de beweegreden van Sunny niet laten zien om bij Ruth langs te gaan geeft het alleen maar wat meer mysterie mee en vond ik wel goed gevonden.

Dus ondanks het trage, soms saaie verhaal is deze film wel waard om naar te kijken omdat er wel een aantal mooie momenten in zitten.

Het was al een tijdje geleden dat ik deze film heb bekeken. Ik wist nog dat ik erg onder de indruk was van beelden van Japan en de supermooie omgeving waarin het verhaal zich afspeelde. En dat was nu nog steeds zo. Tot in de detail werd het prachtige japanse dorpje in de bergen uitgebeeld. Ik was er wederom van onder de indruk.

Het verhaal is ook superspannend. Het zakt nergens in. Qua actie zit je ook goed want de vechtscène's zitten stuk voor stuk ontzettend goed in elkaar. Mooi hoe de je de liefde tussen Algren en de vrouw van de man die hij doodde in gevecht op ziet bloeien. Heel subtiel. Ook de vriendschap tussen de leider van de Samurai en Algren is heel hartverwarmend.

Eigenlijk hou ik wel van dit soort drama's en meestal krijgen dit soort verhalen altijd wel een 4 of meer sterren. Bij deze film dus niet. Ik vond het verhaal heel mooi, de setting was heel passend, de sfeer zat ook helemaal goed. Maar het acteerwerk vond ik toch iets minder. Ik dat Cyrus wel heel erg haar best doet om emotie over te brengen maar ik vond het toch allemaal best behoorlijk fake overkomen.

Vooral haar "ik ben een dwarse tiener" act kwam niet zo heel sterk op me over. Ook krijg ik niks mee van de transformatie van dwarse tiener naar een meisje die weer een band met haar vader opbouwt en het geluk vind bij een jongen. Het was me allemaal toch te abrupt. Vader vond ik ook erg weinig emotie tonen in zijn tijd van ellende en ziekte. Het was allemaal erg vlak. Maar toch, het acteerwerk was nou ook weer niet de hele tijd slecht en ook niet zo heel tenenkrommend dus over het algemeen gezien is dit toch nog wel een prettige film om naar te kijken.

Ik vond het een schitterende film maar je moet er wel even geduld voor hebben voor het op gang komt. Dus ik moet toegeven dat, zoals hier boven ook een aantal keer aangegeven, het in het begin redelijk saai overkomt. Toch bleef het verhaal me wel boeien.Vooral omdat ik gelijk al gepakt werd door de liefde die er heerste tussen Tolstoy en Sofya. Wat een chemie was er tussen deze twee spelers. Echt, het acteerwerk van zowel Plummer als Mirren is echt subliem.

Persoonlijk had ik aan het begin van de film verwacht dat de levenswijze van Tolstoy wat meer uitgelegd zou worden maar dat is toch wat meer naar de achtergrond geschoven. Vooral de liefde staat meer centraal. Heel schrijnend om te zien dat twee mensen zielsveel van elkaar houden maar elkaar toch kwijt kunnen raken.

Ik vind het dus minder een historisch drama dan ik had verwacht maar het is meer een dramatische vertelling van een mooi liefdesverhaal. Toen ik mijn verwachtingspatroon had bijgesteld kon ik deze film zeker wel waarderen.

Een hele prettige romantische film om te zien. Mooie beelden van Parijs en een lekkere sfeer door heel de film. De chemie tussen Taylor en Johnson spatte van het doek. Ik kon me er heerlijk in meeleven. Minpunt is wel dat het wel wat te lang duurde.

Saaaaaaai, en de trailer zag er zo leuk uit. Jammer hoor.

Ik heb deze film al een aantal keren gezien en ik vind het dus gewoon echt een leuke film. Ten eerste spreekt het waargebeurde verhaal me aan. Hoe bizar is het. Dit is dus blijkbaar de geboorte geweest van het fenomeen dat vrouwen ook mee kunnen doen in de professionele sport. Petje af want ga er maar aan staan in die tijd.

Verder vindt ik de karakters zo leuk neergezet. Tom Hanks en Rosie o Donnel blinkten wat mij betreft echt uit. De humor was ook erg leuk. Ik heb de gehele film met een glimlach om mijn mond zitten kijken.

Deze film geeft voor mij zo goed de warrige sfeer weer, waarin het personage van Cage zich in bevind. Een van de weinige films die me helemaal in het verhaal en het gevoel van de film meeneemt. Je kan de alcohol bijna ruiken ! Wat een fantastische film !

Mooie, intense, ingetogen film die in het begin een beetje rommelig overkomt. Toch kan ik me daar wel in vinden bij deze film. Het verhaal laat zien hoe het leven af en toe kan verlopen en dat is niet altijd even geordend. Het leven bestaat uit allemaal losse flarden en lessen waar je zelf je lering uit moet nemen en een koers in moet zien te vinden. Dat gevoel had ik erg bij deze film.

Het acteerwerk zat goed in elkaar. Ik vond het ook niet echt uitblinken maar ik was wel onder de indruk. De personages werden heel puur neergezet. De dialogen tussen Anna en de kleine Anna uit haar verleden vond ik echt schitterend. En daardoor kwam heel duidelijk over hoe Anna met haar verleden worstelde.

De verhaallijnen waren soms erg ongeloofwaardig. Daarom heb ik er alsnog een halve punt afgehaald. De harttransplantatie van de jongen die ze vroeger gered had naar haar dochter was erg ongeloofwaardig en ook hoe de foute dochter opeens weer als braaf meisje voor haar neus stond vond ik ook een beetje te ongeloofwaardig.

Ook al waren de verhaallijnen af en toe ongeloofwaardig ... toch ben ik geraakt door deze film. Dat heeft voornamelijk met de sfeer te maken. En het pure acteerwerk op zijn tijd.

Ik kan het niet precies uitleggen maar ik vond deze film dus echt wel leuk en dat had ik niet verwacht. Ik had echt verwacht dat het hele verhaal heel nep en overdreven neergezet zou worden en dat was ook zo ! Maar toch heb ik me heel erg vermaakt tijdens deze film. Misschien omdat je op den duur toch wel wat bewondering voor Elle krijgt. Omdat ze misschien toch wat meer diepgang krijgt dan in andere vergelijkbare films.

Alle beelden komen ook heel fris en kleurig over wat het kijken heel prettig maakt. Witherspoon zet hier ook een heel sympathiek figuur neer zodat je wel met haar mee gaat leven. Vooral de scène's in de rechtzaal spraken mij wel aan.

Ik vind dit wel één van de betere nederlandse thrillers. De spanning zit er van begin tot einde goed in en Cas Jansen vind ik het ook zo slecht nog niet doen.

Ik was niet zo onder de indruk van deze film. Ik vond het verhaal een beetje flauw overgebracht. Misschien kwam het door het magere acteerwerk want bij mij kwamen er geen emoties over terwijl het toch een serieus onderwerp was.Alleen Downey jr vond ik goed. Sommige dingen worden ook niet echt serieus weergegeven. Bijvoorbeeld die Rip. Okee, hij is een dealer maar om hem nou op ieder feest met een lange jas te laten lopen. Zo heel opvallend van :"zie mij eens de dealer uithangen". Hij kwam nogal over als een overdreven typetje in een flauwe komedie. En die terugblikken naar het moment dat Blair en Julian vreemdgaan hadden van mij ook niet in het zwart wit hoeven zijn.

Toch vond ik hem wel leuk wegkijken want het heeft een heel sterk jaren 80 sfeertje. De beelden komen gewoon heel goed over. Leuk om weer die zonnebrillen en te wijde colbertjes met schoudervullingen te zien. Met de muziek zit het ook helemaal goed in deze film. En het is een goed verhaal ook al vind ik hem niet altijd even sterk weergegeven.

De film reeks van Lethal Weapon staat garant voor aktie en goede humor. In deze reeks zien we de twee rechercheurs elkaar ontmoeten terwijl ze allebei in een hele andere fase van hun leven staan. Vanaf het begin af aan zie je al dat er een hechte band zal ontstaan tussen de twee en dit is ook de rode draad bij alle films van deze reeks. Ik vind die band nog wel het vermakelijkst om te zien. Hoe de twee op elkaar ingespeeld zijn en de humor die ze gebruiken is echt hilarisch.

Daarnaast krijg je ook de nodige actie, ontploffingen, achtervolgingen etc. etc. voorgeschoteld. Helemaal top. In deze film wordt Riggs zijn gehele trailer aan gort geschoten. Spanning en sensatie. Het is niet dat je op het puntje van je stoel zit maar het is zeker vermakelijk genoeg om je de gehele film geboeid te laten kijken.

Het heerlijke typische jaren 80 sfeertje met alle kledij en apparatuur die er bij komt kijken is voor mij de kerst op de taart. Een feest van herkenning als je de jaren 80 nog hebt meegemaakt. Alles bij elkaar opgeteld is dit absoluut een aanrader.

Wat mij betreft is dit deel net iets beter dan het eerste deel van de reeks "Lethal Weapon". De actie en spanning zijn net als in het eerste deel goed vertegenwoordigd maar in dit deel vind ik de (speciale) effecten net even iets sterker over komen. De toiletscène is natuurlijk hilarisch.

Wat mij helemaal opvalt in de vergelijking met deel 1 is de band die er is ontstaan tussen Riggs en Murtaugh. Daarom vind ik dit deel ook wat sterker dan het eerste omdat de mannen nu helemaal op elkaar ingewerkt zijn. Je krijgt hierdoor een heel vermakelijk samenspel met heel veel gehakketak en gediscussieer maar op een hele humoristische wijze. Ik lag geregeld in een deuk door het gekibbel van die twee. Die wisselwerking tussen de twee mannen is wat mij betreft de kracht van de gehele reeks.

Dus als je deel 1 al goed vond dan zit je met deze film ook helemaal goed. Bij deze films gaat het niet om een supersterk verhaal of een visueel plaatje. Nee, het gaat om lekkere stevige actie met een goede dosis humor. En daar voldoet deze film absoluut aan.

Drie kwart van de film was echt slaapverwekkend. Op zich wel vermakelijk maar totaal niet spannend ! En dat zou het wel moeten zijn. Pas het laatste gedeelte van de film was wel spannend maar dat vind ik een beetje te laat.

Wel een beetje onrealistisch hoe hij iedere keer weet te ontsnappen. Vooral die scene waarin ze de auto in de schuur rammen en er dan op paarden vandoor gaan vond ik nergens op slaan. Behoorlijk vergezocht dus. Patrick Swayze zette wel een goede rol neer trouwens.

Een behoorlijk zoet filmpje is dit. Op zich is het een standaard filmpje waarvan we er al zovelen hebben gezien. En toch heeft het me wel vermaakt. Alhoewel ik me toch wat minder in kon leven in de liefde tussen de twee hoofdpersonen. Ik vond hem te stijfjes en haar te oppervlakkig. Wel krijg je schitterende beelden van Toscane te zien en de jacht van grootmoeders op haar jeugdliefde is wel lief om naar te kijken.

Een film met een wel heel bijzonder en opmerkelijk verhaal. Je moet wel heel erg veel inlevingsvermogen en verbeeldingskracht hebben om er in mee te kunnen gaan, Het ontgaat mij misschien maar als ze in een wereld leven waarin je maar 1 keer met een geliefde mag zijn, waarom waren de ouders van Benny en Gini dan wel nog bij elkaar? Als het leven maar een dag duurt hoe komt het dat mensen kinderen hebben en dat soort dingen..... Het is vast een verhaal waarbij je helemaal niet na moet denken maar ik vond het toch tè bizar en warrig allemaal.

Het gedeelte waarbij je het verhaal van Ginni en Benny in een opsplitst beeld zag vond ik wel knap gedaan. Tygo Gernandt vond ik zijn rol best redelijk neerzetten. Zijn beetje overdreven manier van acteren vond ik wel bij de film passen.

Als je een dergelijk expirimenteel en wazig verhaal neerzet kan je daar beter een heleboel mooie shots en heel sterk acteerwerk neerzetten en dat miste ik wel. Het was allemaal wel redelijk maar het bleef wel behoorlijk op de vlakte.

Ik hou helemaal niet van films met Jim Carrey ( man on the moon daargelaten). Ace Ventura en the mask bijvoorbeeld vond ik verschrikkelijk. En hoewel deze film compleet over the top is, vond ik het een hele leuke en grappige film. Jim Carrey met zijn slapstick achtige humor was echt leuk. Ik heb heel vaak gelachen tijdens deze film. *3.