Opinions

Een best wel heftige en confronterende film over het leven in de gevangenis. Het kwam heel realistisch op me over. De angst om buiten de groep van gevangenen te vallen met alle gevolgen van dien kwam ook heel sterk op me over.

Wat een bizarre hierarchie heerst er in zo'n zware gevangenis. Je ziet Rune ook gaandeweg steeds verder van zich zelf afraken en steeds harder worden. Puur door de angst waarin hij constant leeft. En het feit dat hij zich constant in allerlei bochten moet wringen om steeds hoger in de hierarchie te geraken.

Het is ook zo uitzichtloos als je niemand kan vertrouwen omdat iedereen je kan verraden om zelf hogerop te komen. Wat uiteindelijk dus tot de dood van Rune leidde. Iets wat ik niet aan had zien komen en dus zeer verrassend was.

Aan de ene kant is het wel een mooi verhaal maar ik was niet zo onder de indruk van de manier waaop het werd overgebracht. Het acteerwerk was bijvoorbeeld erg mager. De gedetineerden werden af en toe behoorlijk stereotype neergezet. Stack vond ik trouwens wel heel goed neergezet. Zijn passie om die meiden wat bij te brengen kwam heel overtuigend over.

Het verhaal lijkt af en toe wel behoorlijk opgeblazen. Ik kan me namelijk niet voorstellen dat deze meisjes, die toch wel behoorlijke zaken op hun kerfstok hebben, zo een hotel kunnen binnenlopen. Er liepen maar 2 bewakers bij. Dat is wel erg minimaal. Stack ging zelfs naderhand in gesprek met de commissie waardoor er maar 1 bewaker op al die meiden stond. Dat lijkt me niet. Ook de gehele make over die ze in de hotelkamer krijgen is een beetje over de top.

De eindscène vind ik erg jammer en onnodig. Er hadden zoveel meisjes terug kunnen vallen dus iedereen had daar op die bank kunnen zitten. Dat maakt het toch een veel te abstracte afsluiting.

En toch vond ik het wel een vermakelijke film om naar te kijken.

Op zich wel leuk wegkijkertje maar het is niet echt bijzonder. Het acteerwerk vond ik niet zo denderend en het verhaal ook niet echt origineel. Net of je een probleemrubriek van een jongerenblad aan het lezen bent. Paco vond ik nog wel het beste van het stel. Van de Carry Slee verhalen vind ik deze toch wel het minste.

Jammer dat ze de afgang van Floor op het podium niet verder hebben uitgewerkt. Ik had die kop wel willen zien.

Deze film heeft zo'n indruk op me gemaakt. Het acteerwerk van Dustin Hofman is zo meesterlijk daar kan ik gewoon met mijn pet niet bij. Zelfs op de kleinste puntjes zet hij een autist zo goed neer.

Wat mij het meeste heeft geraakt in deze film is de band tussen de twee broers. Mensen kunnen zo bezig zijn met hun eigen leven dat ze de mensen die hun dierbaar zijn, maar die niet zo goed mee kunnen komen, helemaal kunnen vergeten.

Heel mooi om te zien hoe Charlie zijn broer eindelijk leert kennen voor wie hij echt is. En schitterend om te zien hoe de band tussen de twee maar groeit en groeit. Ja, ik vond het een hele ontroerende film.

Wat mij betreft een goede film. Ik moet er wel bij zeggen dat ik het boek nooit gelezen heb en dus niet kan beoordelen of het boek ook goed benaderd word. Maar los gezien daarvan heeft de film mij zeker geboeid. Normaal ben ik niet zo'n fan van films die zich voornamelijk in de rechtszaal afspelen. Ik vind ze namelijk best snel saai worden. Daar heb ik in dit geval totaal geen last van gehad.

Er zat een lekker tempo in en het verhaal werd op een boeiende manier neergezet. De manier waarop hij zich vast beet in de zaak van de leukemiepatiënt was heel sterk weergegeven. Je zag de vastberadenheid van hem afdruipen en dat vond ik erg knap gedaan van Damon. Maar niet alleen Matt Damon was erg sterk. Ook Claire Danes vond ik heel erg sterk als bang en geknakt vogeltje door alle mishandelingen.

Ik had wel het idee dat ze wel een beetje erg snel door dit verhaal heen gingen. Het gedeelte waarin Rudy de moord begaat op haar mishandelende echtgenoot, zij vervolgens de schuld op zich neemt en uiteindelijk vrij word gesproken vanwege zelfbescherming vond ik wel erg luchtig weergegeven. Alsof het maar bijzaak was maar ik vond dit eigenlijk wel een heel interessant item. Ik weet niet of dit in het boek ook zo was ?

Maar over het geheel gezien is dit echt wel een hele goede film die over de gehele linie blijft boeien.

Pfff, zelfs voor mij is deze film veel te zoet. En ik ergerde me kapot aan het slechte acteerwerk van Duff. Op zich is deze film natuurlijk niet bedoeld voor mijn doelgroep maar dan nog vind ik hem echt niet goed. Want er zijn genoeg tienerfilms waar ik wel van kan genieten. Maar nee, deze film is het voor mij echt niet.

Een leuke film waar je blij van wordt.

Ik heb een heel dubbelzijdig gevoel bij deze film. In het begin vond ik het verhaal zo vaag. Ik begreep echt niet waarom ze zo gefixeerd was op het doel om te leren om Ramen te maken. Haar beweegreden begreep ik niet en op het einde eigenlijk nog niet echt.

Op een gegeven moment begon de film me toch te pakken. Dat kwam vooral door de chef die Abby probeert aan te leren om ramen te maken. Wat een sterke rol. Zo'n lieve brombeer. De verwarring en miscommunicatie die tussen de twee onstaat is heel grappig om naar te kijken. Ook is het erg leuk om mee te kijken met het japanse dagelijkse leven.

Het einde vond ik dan wel weer zwak. In feite was ze gezakt voor de grootmeester met het maken van de ramen maar toch vertrok ze terug naar Amerika. Ik had toch het gevoel dat ze iets niet afgemaakt heeft. Ik had graag gezien dat ze in Japan toch was doorgegaan om de perfecte ramen te maken voor de grootmeester.

Maar verder is het zeker wel een leuk fimpje om naar te kijken. Ook al moet je daar wel even voor volhouden want in het begin vind ik het nogal wazig.

Zoooo, wat was dit een spannende film. En het lokt ook echt een discussie uit. Was het wel verstandig wat hij deed en wat zou jij doen ? Van het begin tot het einde een hele spannende film. Het einde bezorgde me ook kippenvel. Aanrader !

Jamie was ontzettend overtuigend als Ray Charles. Af en toe begon het verhaal een beetje te kabbelen maar toch vond ik dit wel een goede film over het leven van Charles. Ik vind het geen hoogvlieger maar door het sterke acteerwerk van Foxx zeker de moeite waard.

Ik vond deze film een heel indrukwekkend verhaal hebben. Het verhaal had vanaf het begin ook al een prettig ritme. Niet te traag maar ook niet te snel. Er werd ook de tijd genomen om de liefde tussen Michael en Hannah in beeld te brengen. Daardoor had je ook meer inzicht in zijn gevoelens naderhand, als hij in de rechtzaal de rechtzaak tegen Hannah moet meemaken.

Heel apart om te zien dat iemand liever levenslang krijgt voor massamoord dan dat diegene toegeeft dat ze niet kan lezen en schrijven. Ik kan me dat eigenlijk niet zo voorstellen. Ja, deze film heeft zeker wel een indruk op me gemaakt.

Vroeger was dit de eerste oude zwart wit film die ik ooit had gezien. Helemaal verbaasd was ik dat er vroeger zo'n lekker ding rondliep als James Dean ha ha. Voor de tijd waarin dit zich afspeelt is het toch wel een goed in elkaar gezette film. En het gehele sfeertje dat heerste zal ook niet alledaags geweest zijn in die tijd. Wat dat betreft toch wel mijn respect. De race scènes is toch wel de scènes die er echt uitspringen. Ik heb hem al een paar keer gezien maar toch blijft deze film me op een bepaalde manier boeien.

Ik vond het een superleuke film. Omdat de hoofdpersonage's allebei zo sympathiek zijn, leef je gelijk helemaal mee met deze mensen. Ik vond de twee ook heel realistisch overkomen.

Het einde vond ik briljant ! Geen grootse, meeslepende, bombastische scene waarin ze elkaar vol drama weer vinden maar gewoon elkaar weer tegenkomen in een restaurant, handje vasthouden en het is weer goed. Maar hoe simpel ook in beeld gebracht, het was wel heel erg mooi !

En ja, Catherina Zeta Jones is echt een prachtige vrouw !!! Maar Justin Bartha is zeker ook niet vervelend om naar te kijken !

Ik vond het een lekkere actiefilm zoals we van de films waar Bruce Willis in speelt wel gewend zijn. Het karakter van Willis is erg aaibaar en toch ook stoer. De karakters eromheen maken de film ook heel erg leuk. Vooral Malkovich vond ik erg, erg leuk. En dan Hellen Mirren die er als fragiel oud dametje eruit ziet, maar ondertussen ....

Ik vond het een zeer goede verhouding tussen actie, komedie en ook een tintje romantiek. Voor ieder wat wils dus. De chemie tussen de twee hoofdpersonen was ook heel goed overgebracht. Ik vond ze wel schattig samen. De scène's waarin Moses uit een draaiende auto stapt en waar Malkovich een duel heeft tussen hem met een revolver en een bazooka had waren spectaculair in beeld gebracht.

Op zich verrast deze film nergens maar hij kijkt heerlijk weg.

Jaaa, dit is weer superspannend neergezet. De creepy sfeer die om Lecter heen hangt klopt helemaal en hij werd dan ook weer weergaloos neergezet door Hopkins. Maar niet alleen Hopkins sprong eruit wat acteerwerk betreft. Ik vond Fiennes ook ontzettend overtuigend en sick overkomen. Die man kan ook wel acteren hoor.

Het einde zag ik in grote lijn wel een beetje aankomen. Niet precies maar ik had al wel het vermoeden dat we een scène zouden krijgen waarin de kijker denkt dat de moordenaar dood is en dat hij dan in de laatste scène nog even terug zou komen. Dat was nou niet bepaald een origineel en spannend einde maar de rest van de film is wat mij betreft gewoon top !

Kortom qua verhaal misschien niet al te bijzonder maar qua sfeer, spanning en acteerwerk een absolute aanrader.

Ik was wel onder de indruk van de sfeer van deze film. Heerlijk die muziek door de film heen. Op zich is het verhaal wel voorspelbaar maar persoonlijk heb ik daar niet zo'n moeite mee zolang het verhaal verder gewoon goed uitgewerkt is, het acteerwerk ijzersterk is of dat er een goede sfeer hangt en dergelijke. Op zich was het niet altijd even voorspelbaar want voor mij kwam het totaal onverwacht dat hij zijn moeder ontmoette in die pawnshop.

Qua acteerwerk vond ik Baily en ook Luke Perry niet echt overtuigend. Michael Clarke Duncan vond ik wel heel indrukwekkend. Wat een prachtige man toch om naar te kijken. Voornamelijk vanwege de prachtige muziek, de goede sfeer en Michael Clarke Duncan krijgt deze film een hoge waardering van mij.

Mooi. Dat is het eerste woord wat in me opkomt als ik deze film moet beschrijven. Het verhaal is mooi, de beelden zijn mooi en de actrice is mooi. In het begin zat de vaart nog goed in de film. Maar vanaf het moment dat Mousse in het vakantiehuis gaat zitten krijgt de film dat typische kabbelende dat je veel in franse films ziet. Ik kan daar altijd wel van genieten mits het voorzien word van veel mooie beelden. Gelukkig was dit ook het geval bij deze film. Toch stelde het me een beetje telleur dat ze deze franse film niet eens anders hadden gedaan en de vaart er eens lekker in hadden gehouden. Het einde zag ik toch wel aankomen. Het verbaasde me in ieder geval niets.

Wow, wat een mooie film was dit zeg. Ik vond het acteerwerk echt supersterk. De onderliggende spanningen kwamen zo sterk naar boven. Bijvoorbeeld het moment dat ze elkaar voor het eerst zien, terwijl ze naar elkaar kijken van over de straat en het moment dat hij voor het eerst naar haar huis rijdt. Je voelt hoe ongelovelijk spannend hij het vind om haar weer voor het eerst te zien en te spreken.

De actrice die Maya neerzette vond ik ook heel erg goed. Haar mimiek was vooral heel sterk. Het moment dat ze in de trein zit als ze van Mattheu is weggelopen vond ik haar gezicht zo sprekend. De liefdesscènes waren wat flauwtjes. Het ging allemaal wel erg vlug. En ik irriteerde me eraan dat ik niet wist waarom Maya opeens van gedachte veranderde. Ik vond dat wel zo snel gaan dat het een beetje onrealistisch overkwam. Het einde voelde ook een beetje afgeraffeld.

Toch geef ik wel een hoge waardering want er zaten hele sterke scène's in qua acteerwerk en chemie. De autorit nadat ze voor elkaar gekozen hadden vond ik bijvoorbeeld heel mooi om te zien. Het open einde .... tja ..... ook al ben ik toch wel heel benieuwd wat Mattheu nou gekozen zou hebben, toch vind ik het wel bij deze film passen.

Ik heb hem in de bioscoop gezien en zelfs daar vond ik er niet veel aan. Ik vond het saai en de beelden spraken me totaal niet aan. Het zal ongetwijfeld aan mij liggen want de vrienden waarmee ik daar toen was, vonden de film wel goed.

Mooi liefdesverhaal dat een lekker loom sfeertje heeft waardoor het heel realistisch overkomt. Het acteerwerk was ook erg sterk. Degene die ik er helemaal uit vond springen was Pierce Brosnan. Wat zette hij zijn rol van koude, afstandelijke ... van een vader indrukwekkend neer. Maar hoe hoe hij later toch heel subtiel in zijn mimiek laat zien dat het hem toch allemaal wel kan schelen wat er met zijn kinderen gebeurd was heel mooi gedaan. Het einde was natuurlijk een complete verassing die niemans zag aankomen dus dat was ook erg knap gedaan.

Zo, wat een goede film was dit. Ik zag de namen Reese Witherspoon en Jake Gyllenhaal en ik dacht toch aan een met hollywood overgoten filmpje. (Sorry voor de fans). Dit was toch echter een hele sterke film.

Heel goed dat dit onderwerp eens op deze manier aangepakt word in een amerikaanse film. Heel sterk ook het gedeelte met het verhaal van de dochter van de beul. Je denkt dat het synchroon loopt met het hoofdverhaal maar aan het einde zie je pas dat dit alles al voor de bomaanslag heeft plaatsgevonden en dat zijn bloedeigen dochter hier een hele grote rol in had. Dat vond ik een krachtig punt in de film.

Het acteerwerk was heel degelijk in deze film. Wel een eervolle vermelding voor Meryll Streep. Ik weet allang dat het een hele goede actrice is (one of the best) maar wat zette ze een ijzersterke rol neer. Ik had echt een hekel aan haar ha ha.

Ja, een hele indrukwekkende film met een belangrijke boodschap.

Ik moet zeggen dat ik het eerste half uur tot drie kwartier niet echt gecharmeerd was van deze film. De karakters kwamen totaal niet op me over. Misschien had het met het directe snelle tempo te maken. Dat weet ik niet. Maar ik verveelde me af en toe wel.

Ik vond moederlief erg nep overkomen met haar superouderwetse kledij en kapsel. Haar gedrag was ook overdreven waardoor ze eerder als een typetje in een klucht overkwam. Zoonlief kwam ook niet overtuigend over in zijn verslavingsproblematiek en de liefde tussen en hem en zijn vriendin spatte nou ook niet echt van het doek. Door de snelle montage achter elkaar vond ik het begin een behoorlijk saai geheel.

Maar halverwege werd ik absoluut gegrepen door deze film zeg. De manier waarop er gemonteerd is en het tempo dat aangehouden word geeft zo sterk weer in welke roes deze mensen leefden. Het fragmentarische van hun leven komt zo realistisch over. Dit in combinatie met de ijzersterke muziek die zo passend is maakt dit toch wel een heel mooi geheel om naar te kijken.

Dit waargebeurde verhaal is mooi verfilmd. Er zijn al meerdere opmerkingen gemaakt dat de film zo goedkoop en simpel oogt en dat het er uitziet als een jaren 80 film. Dit stoorde mij niet en ik vind het eigenlijk wel eens verfrissend. Eens niet zo'n mega hollywoodproject. Niet iedereen heeft ook hetzelfde budget.

Het enige wat ik mij nou afvraag. Het gevangenschap en zijn tocht door de jungel. We zullen af moeten gaan van wat Dieter ons verteld, maar in hoeverre zijn bepaalde gebeurtenissen nog rationeel beschreven. Op een gegeven moment kan het toch zijn dat hij door de verschrikkelijke gebeurtenissen bepaalde dingen heel vertekend kan herinneren.

De beelden zijn heel mooi. Vooral de bombardementen in het begin waren heel indrukwekkend en gaven goed weer wat voor ellende en schade er aangebracht werd in dat prachtige land.

Totaal geen originele thriller die ook nog eens ontzettend voorspelbaar is. Ik vond het ook nergens echt spannend worden. Het verhaal deed me denken aan de film Sliver.Qua acteerwerk vond ik Hilary Swank nou niet echt een overtuigende rol van een bange vrouw neerzetten. Jeffrey Dean Morgan daarentegen vond ik wel supergoed. Hoe hij van supervriendelijke sul naar een compleet gestoorde freak kan omturnen vond ik heel erg goed gedaan. Vooral in de achtervolgingsscène als hij haar binnenin de muren achterna zit en haar naam roept. Heel creepy. Hij is dan ook de enige reden dat ik de film geen complete onvoldoende geef. Zijn acteerwerk en de toch wel sfeervolle beelden hebben er bij mij niet voor gezorgd dat ik hier een hoge waardering aan ga geven.

Hele goede film. Samuel L Jackson was helemaal top in deze film. Echt een hele goede prestatie had hij neergezet.

Het verhaal is ook boeiend. Geen 13 in een dozijn verhaal. Je hoopt ook inderdaad dat hij Bob Satterfield is. Als de waarheid uitkomt kan je ook gewoon geen hekel aan hem krijgen.

De tweezijdigheid van het verhaal vind ik mooi aan deze film. Aan de ene kant belazert "The Champ" de boel en verziekt hij de hele carriere van Erik. En toch bloeit er een vriendschap op tussen de twee en ziet Erik in dat hij zelf ook verantwoordelijk is voor het verval van zijn carriere.

Ik vond dit een vermakelijke roadmovie. Eigenlijk dacht ik tijdens het kijken dat deze film inderdaad uit 1957 stamde maar nu zie ik dat hij toch ouder is. Jammer want ik bedacht me tijdens het kijken dat het voor die tijd een behoorlijk spraakmakende film moest zijn geweest met die liefdescene en het vrijpostige gedrag van de jongens met de dames. In de jaren 70 / 80 was dat al wat minder spraakmakend.

Het sfeertje zit er wel lekker in bij deze film. Een soort feel good road movie / Met het acteerwerk is het helaas wat minder goed gesteld. Ik vond het allemaal erg gemaakt overkomen. Vooral het stukje in de diner als ze Junelle voor het eerst ontmoeten.Of bij die jongens die hen achtervolgden omdat Junelle ze met een pistool had bedreigd. Het einde sprak me wel aan. Het was niet erg standaard waarbij ze allemaal gelukkig met elkaar doorgaan. Het bleef een beetje open waarbij ieder zijn eigen weg ging en dat gaf toch wat mysterie mee. In de trant van: hoe zal het verder aflopen.

Deze film is geen hoogvlieger maar zeker leuk om naar te kijken.

Ik vind in deze wat meer actie zitten dan in het eerste deel. Minder saai !

Een film die redelijk simpel is maar toch wel vermaakt. Van het acteerwerk was ik bepaald niet onder de indruk. Vooral de bruid en haar moeder vond ik tenenkrommend slecht. Het leek af en toe wel of ze de teksten van een autocue moesten lezen. Daarentegen vond ik Raven-Symoné wel vermakelijk om naar te kijken. Haar sarcastische opmerkingen tussendoor zorgden voor een verfrissende afwisseling tussen al dat flauwe en overdreven gedoe.

En toch .... ondanks het matige acteerwerk heb ik me best vermaakt. Als je erg moe bent en je zoekt wat simpele afleiding dan is deze film hier perfect voor. Maar een voldoende kan ik hier ècht niet voor geven.

Ik vond dit een prettige film om naar te kijken qua sfeer. Zo'n lekkere jaren 50 sfeer. Heel leuk om naar te kijken.

Ik kon me wat moeilijker inleven in de karakters. Ik weet niet of dit kwam door de manier waarop ze waren neergezet of dat ik me niet kan inleven in het type mens. Het acteerwerk van DiCaprio en Winslet zat wel goed in elkaar. En de chemie tussen hen is ook heel erg sterk.

De eindscene is hier een paar keer aangehaald en ook ik vond dat een indrukwekkende ! Mijn man is niet zo van de drama's maar ook hij vond het een goede film om naar te kijken. Dat wil wel wat zeggen.

De film had naar mijn smaak wel iets korter gemogen.

Ik vond het vanaf het begin een hele spannende film. Dat heeft op zich niet zo veel met het verhaal te maken want daar zaten echt wel wat open gaten in maar meer met de sfeer, camerawerk, acteerwerk en muziekgebruik. Hoe bijvoorbeeld de gezichten heel close up worden opgenomen op hele spannende momenten geeft een scene extra spanning.

De gaten in het verhaal vond ik bepaalde beslissingen die Quim maakt. Waarom loopt hij een aantal keer te schreeuwen terwijl er een scherpschutter naar ze op zoek is en als er iemand vol op je loopt te schieten dan is het niet echt verstandig om in een open stuk te gaan rennen. Waarom pakte hij niet het wapen van de dode agent ? Het zijn allemaal van die kleine dingetjes waarbij ik even mijn twijfels had.

Ik weet niet of het zo handig was geweest om de daders zo in de picture te zetten vanaf het moment dat ze Bea neerschieten. Ik vond de spanning er vanaf dat moment behoorlijk minder om worden. Maar over het algemeen gezien vond ik dit zeker een spannende film.