Opinions

Ik vond dit een erg vrolijke en grappige musical die je helemaal op kan vrolijken. Het leukste is eigenlijk wel als je met een groepje kan kijken. Ik zou er niet zo snel in mijn eentje voor neerploffen op de bank. Vrolijk kleurgebruik en swingende muziek. En inderdaad, Travolta was ontzettend leuk !

Rebecca de Mornay kicks ass in deze film. Wow, wat kwam zij sterk over als ongelovelijke bitch. De rest van het verhaal is allemaal behoorlijk standaard en de rest van de cast vond ik ook niet al te goed. Het astma aspect vond ik ook vreemd weergegeven want ik en een heleboel mensen in mijn familie hebben hier ook last van maar wij hangen echt niet zo snel aan een inhalator hoor, en zeker niet door alleen maar stress. Ik vond dat heel overdreven weergegeven. Maar het ijzersterke spel van De Mornay maakt ontzettend veel goed.

Ja, erg grappige film ! Lekker flauwe humor maar niet te flauw. Mijn man en ik hebben geregeld moeten lachen. Tuurlijk is het allemaal zeer overdreven en flauw maar af en toe is dat ook wel eens leuk. Niet te veel bij nadenken, gewoon verstand op nul en lachen maar. Maar ehm, die scene waarin de tijger wakker werd in de auto was wel heel erg fake. Ze hadden misschien beter de tijger met computer er later in kunnen plakken in plaats van een pluche tijgerhoofd rond te laten hopsen op de achterbank.

Ik heb deze film al heeeeel vaak gezien en denk dat ik hem ook nog een heleboel keren mag aanschouwen. Dochterlief is er echt DOL op. Het is ook gewoon een leuke meidenfilm. Alle avonturen die ze beleven in het internaat en hoe ze er voor opkomen om het internaat te redden is heel spannend voor kinderen.

Nou, we moesten eraan geloven. Met dochterlief richting de bioscoop voor De Dolle Tweeling, deel 2. Eigenlijk hadden we verwacht dat het niet zo druk zou zijn. Wij waren deel 1 per toeval tegengekomen maar hoeveel mensen zouden deze film nou kennen ? Nou, een heleboel dus. De zaal zat vol met wat jongere kinderen maar ook een aantal groepen heerlijke pubers. Al giebelend en roddelend werd de film bekeken en zowel jong als oud had het absoluut naar zijn zin. Naast mij zat ook een man van in de dertig in zijn eentje, wat ik dus niet bepaald de doelgroep vind maar goed, dat zal mijn vooroordeel wel zijn.

Eigenlijk vind ik het tweede deel van De Dolle Tweeling nog leuker dan het eerst deel.De spanning wordt wat meer opgebouwd en er wordt ook wat meer gedaan met de onderlinge vriendschappen tussen de meiden. De extra karakters zoals het nichtje van de tweeling, de prinses en de neef van die franse mevrouw op het internaat maken het allemaal wat leuker en gevarieerder. Ja, absoluut een aanrader om met je kind te gaan bekijken.

Op zich was het wel een fascinerende film om naar te kijken maar het verhaal blijft wel behoorlijk vaag. De echte reden waarom dit allemaal gebeurde blijft toch een beetje achterwege. En waarom stopte het opeens in america en gaat het in Rusland verder ? Heel vaag allemaal. Ook het feit dat ze op het einde naar buiten gaan omdat ze ondanks het gevaar toch bij elkaar willen zijn en dat het dan opeens voorbij is.

Het acteerwerk vond ik ook best matig vooral van die Alma . Maar ondanks deze redenen bleef de film mij toch wel boeien. Vooral omdat het plot van het verhaal (de natuur die zich in feite tegen de mensheid keert) toch iets is om over na te denken. Ik vond het goed gevonden. De sfeer in de film is ook behoorlijk creepy met al die mensen die een einde aan hun leven maken. Af en toe op het lugubere af. Ik heb een beetje een tweestrijdig gevoel bij deze film. Ik vond hem niet helemaal goed maar ook niet helemaal slecht.

Een leuk, lief, warm filmpje dat eigenlijk helemaal nergens over ging. Maar toch bleef ik kijken. Het verhaal gaat alleen om een heel positief hoofdpersoon en hoe zij haar dagen een beetje doorkomt. Er gebeurt helemaal niks op het laatste kwartiertje na misschien.

Ik had een dubbel gevoel bij de hoofdpersoon. Aan de ene kant heb ik veel bewondering voor haar positieve houding en vond ik haar echt heel lief. Maar aan de andere kant kon ze me ook af en toe irriteren met haar kinderlijke gedrag en irritante lachje.

Ik zou hem niemand aanraden en ik zou er zeker geen tweede keer naar kijken maar toch ben ik wel blij dat ik hem toch wel helemaal gezien heb. Heel dubbel.

Ik heb een beetje een dubbel gevoel bij deze film. Wat ik zeker kan waarderen is dat het verhaal gewoon lekker loopt. Er zit een bepaald lekker ritme in. Het wordt niet al te veel opgeblazen maar lekker klein gehouden.

Helaas zijn niet alle karakters niet even interessant waardoor het soms saai dreigt te worden. Vooral het stel waarvan de man uit NY wil vertrekken vond ik ZO NIET boeiend. Zij zorgden ervoor dat het verhaal geregeld ging slepen. Ook de twee hoofdpersonen Sam en Mississippi waren niet altijd even spannend.

De band die Sam met het jongetje opbouwt en het verhaal van zijn beste vriendin Jane vond ik daarentegen weer wel heel vermakelijk om naar te kijken. Het is dus een beetje fifty fifty met deze film.

Ik was altijd al begaan met wat er daar in voormalig Joegoslavie e.a. allemaal is gebeurd, maar door deze film besef ik helemaal hoe heftig het toen geweest is. Zoals elke oorlog natuurlijk is.

Deze film moeten ze nou eens uitzenden op tv met 4 mei (herdenkingsdag). Het belicht ook eens een andere oorlog en het is weer wat anders dan tig keer "de aanslag" of "het meisje met het rode haar".

Ik was wel onder de indruk van deze film. Ten eerste door de sfeer. Ik vond de sfeer van verloedering van een buurt en de eenzaamheid van de oude man heel sterk overkomen. Daarnaast vond ik het acteerwerk bijzonder sterk. Niet alleen van Michael Cain. Hij zette de rol van deze eenzame man heel sterk neer. Ook de bijrollen waren heel erg sterk. Bijvoorbeeld die ene scène waarin Harry een wapen gaat kopen bij een junk en deze junk grijpt tijdens het gesprek naar de drug's en raakt compleet van de wereld. Dit vond ik zo sterk overkomen. Ook het tuig uit de wijk kwam heel realistisch op me over.

Ik ga altijd met veel plezier voor een Harry Potter film zitten maar bij deze film heb ik het toch minder naar mijn zin gehad. Ik moet eerlijk bekennen dat ik het allemaal een beetje moeilijk kon volgen. Ik kon niet meer zo goed uit elkaar houden wie nou ook al weer wie was en welk wezen nou ook al weer waar bij hoorde. Ik heb het boek niet vooraf gelezen maar dat heb ik (op het eerste deel na) bij geen andere gedaan. Maar die delen kon ik wel goed volgen. Nu had ik dat wat minder.

Ook vond ik het geheel erg donker overkomen. Ik miste Zweinstein een beetje. Dat Efteling achtige sfeertje met mooie straatjes, prachtige zalen en diverse mooie tovenaarsrelikwieën. Dat was voor mij persoonlijk toch wel kenmerkend voor een Harry Potter film.

Ik vond het laatste deel wel goed in elkaar zitten. In tegenstelling tot meerdere mensen hierboven vond ik dit gedeelte eigenlijk beter dan deel 1. In deel 1 kwamen er zoveel verhalen, personen en theorieen langs dat ik het op een gegeven moment niet meer kon volgen. De beelden vond ik ook af en toe te donker.

In dit deel gingen ze toch meer over tot actie. En de beelden vond ik heel erg mooi. Een voorbeeld hiervan is de draak in het begin van de film. Schitterend in elkaar gezet. Het verhaal van Snape is me het meest bijgebleven. Wel jammer dat we in dit deel niet zo veel van hem gezien hebben. Ik vind hem altijd erg intrigerend.

Ja, naar mijn gevoel kwam de grimmige en spannende sfeer heel goed uit de verf. Een goede afsluiter !

Van alle Harry Potter films die ik tot nu toe gezien heb vond ik deze toch de minste. Ik vond het zo ontzettend donker verfilmd. Hierdoor mis je de effecten van alle tovenarij en magie.

Het verhaal vond ik ook erg matig. Tot een goede climax is het in deze film niet echt gekomen. Op zich was het einde van Perkamentus natuurlijk heel spannend maar het had veel beter uitgewerkt kunnen worden want echt spannend vond ik het niet weergegeven. Ook dit wijt ik weer aan de donkere verfilming.

Het verhaal van Sneep vind ik wel heel intrigerend. Ik ben benieuwd hoe dat gaat aflopen.

Van alle Harry Potterfilms vind ik het eerste deel toch nog steeds wel het indrukwekkendste. Misschien omdat je dan voor het eerst kennis maakt met de magische wereld van Harry en dan verrast het allemaal nog een beetje. De scène's bij oom en tante thuis vond ik allemaal wat minder. Ze kwamen me te overdreven en beejte clownesk over. Dat had van mij wel wat minder gemogen want het leek af en toe een beetje kluchterig.

De scènes waarin ze dat spel spelen, een soort van rugby achtig spel op bezemstelen, komen heel indrukwekkend over in de bioscoop. Wat ik verder ook heel leuk vond was dat tovenaars winkelstraatje waar Harry al zijn spullen ging kopen. Het had zo'n heerlijke sfeer dat ik er zelf graag ook gelopen had. Ja, echt een film vol met magie.

Ik vond dit een hele goede film. Een film die niet eens een halfzacht plaatje schetst van arme jongens die het zo hard proberen maar toch nergens komen met hun leven. Je ziet hier toch twee mannen die wel kansen naar zich toe krijgen geworpen maar die op de één of andere manier maar niet uit hun wereldje willen stappen als nutteloze, cokesnuivende en criminele lapzwans. Ondanks de handreikingen blijven ze in hun zelfdestructieve criminele kringetje zitten en ze lijken er ook niet uit te willen. Ze praten er wel genoeg over en komen met allerlei lege beloftes maar ze handelen daar niet naar. Dit vond ik een heel interessant punt in het gehele verhaal.

Aan de andere kant kijkt het ook wel lekker weg, moet ik zeggen, als ze weer zichzelf vol zitten te zuipen, te snuiven en te feesten terwijl ze eigenlijk naar een baan moeten gaan zoeken. Het criminele wereldje waar ze in leven vond ik wel heel realistisch overgebracht.

Bale was waanzinnig goed in zijn rol. Wat kwam hij indrukwekkend over als een lopend vat vol met woede, haat en minachting naar alles en iedereen, die ieder moment op ontploffen stond. Vooral de scène in de auto als hij zijn pistool tegen het hoofd van zijn vriendin aanzet is heel erg indringend en goed gedaan.

Wat mij betreft is deze film wel een dikke aanrader maar zoals je hierboven al kunt lezen zijn de meningen daar wel verdeeld over. Alleen al voor het uitstekende acteerwerk van Bale vind ik deze film het bekijken absoluut waard.

Wat een goeie film was dit. Heel de film zit je gevangen in een beklemmend spannende sfeer die je niet meer loslaat. De effecten van de spoken zagen er heel creepy uit. Echt heel goed. Het is zo eng dat je je haast niet kan voorstellen dat het echt gebeurd is. Ze zullen het natuurlijk wel flink aangedikt hebben.

De acteur die die zieke jongen speelde vond ik heel sterk hoe hij liet overkomen dat hij in feite bezeten was door die Jonah. Erg goede prestatie. Ja, zeker een aanradertje als je een avondje wilt griezelen.

Ik vond het een prachtige film. Misschien moralistisch en soms voorspelbaar maar desalniettemin een aangrijpend geheel. Het behandelt de vraag in hoeverre het gebruik van geweld als wraak, rechtvaardiging of genoegdoening altijd wel gerechtvaardigd is. En ook al is het voor jouw gevoel gerechtvaardigd, in hoeverre ben je je ervan bewust hoe één actie verder kan escaleren naar een groter drama. Een beetje het verhaal van de vlinder die een aardbeving veroorzaakt

Wat voor mij het meeste uitsprong was het supersterke acteerwerk. Wat een krachtige man is de vader van Elias. Wat een charmisma. Hoe hij de kalmte bewaard terwijl om hem heen het geweld blijft escaleren. Mooi ook hoe hij zijn zoons en Christian probeert uit te leggen dat je een conflict ook kan winnen zonder geweld door die vent die hem geslagen had te confronteren op zijn werk. Jammer dat ze de boodschap toen niet oppakten. Ook de moeder van Elias was zo sterk. Het moment dat ze Elias gewond in het ziekenhuis ziet gaat door merg en been.

Wat ik ook mooi vind is de strakke manier van filmen. De beelden van Denemarken en Afghanistan kwamen heel mooi over. Bij elkaar opgeteld vind ik dit dus echt een topper van een film.

Ik vond het wel een geinig filmpje om naar te kijken. Best een leuke romcom maar niet meer dan echt. Het was zeker geen film om een indruk achter te laten maar meer om op een luie zondagmiddag als je even niet wilt nadenken, weg te kijken.

De verschillende fragmenten die langs kwamen vond ik te onsamenhangend om er echt een geheel van te maken. Het bleef voor mij een beetje te fragmentatisch. Volgens mij was het ook een poging om de film Love Actualy na te doen maar dat vind ik niet gelukt.

De verhaallijnen in de film waren ook gewoon standaard. Niets dat er uit sprong. Qua acteerwerk vond ik alleen Jennifer Connely eruit springen. Als gefrusteerde vrouw die helemaal in zichzelf gekeerd was kwam ze goed over.

Best een leuke gemiddelde film om naar te kijken maar niet meer dan dat.

Ik ben niet zo'n fan van films met Ben Stiller erin. Deze viel op zich wel mee maar het is toch wel weer een behoorlijk standaard comedie. De grappen waren best flauw en ik heb nou bepaald niet liggen rollen van het lachen.

De film op zich geef ik 1,5 sterren maar de bedscene's zijn wel ontzettend grappig dus daarvoor geeft ik nog een half sterretje erbij.

In het begin vond ik het verhaal heel spannend weergegeven. De spanning was te snijden en iedereen gaf zijn rol heel goed weer. Tot aan de bevrijding van Heineken is hier echt niets op aan te merken en zit je zeker naar een prima film te kijken die staat als een huis.

Daarna vind ik dat het verhaal wel erg ongeloofwaardig begint te worden. Heineken die nauw met de politie samenwerkt om de ontvoerders te pakken te krijgen. Hij zit zelfs met een hele groep rechercheurs aan een tafel en leidt het gehele gesprek. En over die klopjacht op Sint Maarten maar te zwijgen. Ik vond het allemaal veel te overdreven en ongeloofwaardig. Zo jammer want het begin is echt heel goed.

Deze misdaadfilm zit nog eens goed in elkaar. Alle plottiwists en plannen zitten gelikt in elkaar en je blijft de gehele film gespannen zitten kijken. Ook het acteerwerk is behoorlijk sterk. Ieder personage blijft heel beheerst en word nergens overdreven. Ik kan dat wel waarderen want soms worden de personages in dit soort films net iets te stoer of overdreven neergezet maar dat vind ik hier helemaal niet.

Het einde zag ik op zich wel een beetje aankomen. In ieder geval het feit dat hij toch nog met het goud wegkomt. En toch vond ik het slot nog wel spannend genoeg. Ik vind het zeker wel het kijken waard.

Ik heb eigenlijk helemaal niets met de elfstedentocht en ik snap af en toe de hysterie eromheen niet van gaat het wel of gaat het niet door. Ik moet zeggen dat door deze film ik wel iets van het sfeertje eromheen heb meegekregen. Het is echt wel een hele prestatie. Sowieso, dus laat staan in die ene winter van 63. Dat moet echt bizar zijn geweest.

Ik vond deze film dus wel sterker dan De Storm. Ik vond het heel goed overkomen hoe zwaar het geweest moet zijn voor die mensen op het ijs. Bizar gewoon. Bij de storm vond ik dat er meer met een individueel verhaal werd gewerkt en raakte de gebeurtenis zelf een beetje naar de achtergrond. Bij deze film, hoewel de gebeurtenis zelf natuurlijk in verhouding veel kleiner is dan de watersnoodramp, bleef de focus wel heel erg op de elfstedentocht zelf. Ook al zaten er diverse verhalen omheen.

Chris Zegers zette trouwens een hele leuke rol neer. En Cas Jansen was zoals gewoonlijk ook heel erg sterk,

Ik vind het zeker een zeer geslaagde film.

Aan de ene kant een heel komische en aan de andere kant een heel tragische film. Qua komische kant ben ik nergens van mijn stoel gerold van het lachen maar het was een heel subtiel soort humor waardoor ik constant wel met een glimlach heb zitten kijken. Wat een mallooten bij elkaar. Het zal je familie maar zijn.

Aan de andere kant was daar Gunther en dat vond ik erg tragisch. Als 13-jarige lijkt het alsof hij alles heel gelaten over zich heen laat komen. Naderhand zie je als volwassene wat voor verdriet hij heeft van de manier waarop hij is opgegroeit.

Het ritme in de film verloopt heel prettig. Ik kan het niet echt goed uitleggen maar het verloopt allemaal lekker loom en toch niet te langdradig. Het acteerwerk vind ik grandioos. Het lijkt me heel moeilijk om zo'n type neer te zetten zonder tè te worden, zeg maar. En ik vond deze types echt zeer levensecht overkomen.

Het enige wat ik mis is de uitleg hoe Gunthers vader nu is overleden. Voor de rest kan ik echt geen minpunten noemen want ik vind het een geweldig goede film.

Ik vond dit een mooie film. Hij is visueel gezien minder sterk dan zijn broertje Troy maar ik vind dat deze film weer sterker is in het vertellen van het verhaal. Het is allemaal wat uitgebreider en minder gehaast lijkt het wel, dan bij Troy. Wat mij vooral bij deze vertelling van het verhaal aantrekt is dat je ook daadwerkelijk ziet hoe die mensen hun godsdienst ondergaan. Verder heb ik meerdere vertellingen van dit verhaal gelezen en ik merk dat ze weinig buiten hebben gelaten. Het enige wat ik me kan bedenken is de ruzie die er tussen Agamemnon en Achilles ontstaat maar verder hebben ze alles netjes aangestipt.

Wat ik jammer vind is dat mijn beeld van Achilles heel anders is dan in de film aangegeven. Hij kwam hier best wel over als een leeghoofdige bruut terwijl hij meestal wordt weergegeven als een held. Het gevecht met Hector vond ik dan ook niet bij hem passen. Ook had ik wat meer van de goden zelf gezien. Je ziet eigenlijk niet terug dat Helena eigenlijk betoverd is door Aphrodite om op Paris verliefd te worden. Het wordt meer weergegeven dat ze elkaar door Aprhodite hebben gezien in de weerspiegeling van het water en hierdoor wisten dat ze voor elkaar bestemd waren maar van een betovering zie je niks terug. En dat vond ik eigenlijk wel een sterk kant van het verhaal.

Maar goed, ik begrijp dat niet ieder detail weergegeven kan worden. Als je kijkt naar de omvang van de Illias van Homerus dan snap je dat niet alles aangehaald kan worden. Al met al vind ik deze film absoluut een aanrader om naar te kijken als je meer wilt weten over de Trojaanse oorlog. En ook als deze geschiedenis je niet zo interesseert is het een mooie film om te bekijken.

In het begin vond ik Jeremy Davies heel geloofwaardig overkomen als Manson, maar hoe verder de film vorderde, hoe meer ik me aan zijn acteerwerk ging irriteren. De priemende ogen vond ik wel weer heel sterk van hem.

Op zich wel een goede film maar ik vind dat het verhaal toch wel erg slap weergegeven word. De gruwelijkheid van alles wat Manson bewerkstellig heeft, werd wel aan mij getoond maar ik kon de verschrikkelijkheid ervan niet voelen. Het was net iets te zwak naar mijn mening. *3,5

Ik vond het een heerlijke film om naar te kijken. De chemie tussen Kidman en Owen was heel sterk. Owen vond ik ook supersterk in zijn rol van de dominante maar intrigerende Hemmingway. Vooral door de sterke chemie en het goede acteerwerk vind ik dit een hele goede film geworden.

De scène waarin ze voor het eerst zoenen tijdens een bombardement was aan de ene kant wel overdreven maar toch wel heel tekenend voor hun verhouding en was toch wel mooi in beeld gebracht. Lars Ulrich als nederlander sloeg inderdaad helemaal nergens op. Maar goed, al met al vond ik het toch wel een goede film.

Ik vond deze film nou niet zo denderend. Op zich was de acteur die Hendrix neerzette niet zo heel slecht maar de andere personages eromheen. Ik vond het echt niet bijster goed geacteerd. Ook sommige beelden tussendoor ..... alsof ze met een camcorder waren opgenomen. Het kwam echt heel low low budget over. Over de echtheid van het verhaal en het gitaarspel kan ik niet veel zeggen maar mijn man is Hendrix fan en gitarist en die zat zich over bepaald punten op te winden. Het gitaarwerk werd volgens hem heel erg slecht nagedaan. Nee, ik was bepaald niet onder de indruk. Zonde, want een legende als Hendrix verdient toch wel veel beter.

Tja, op zich vond ik het verhaallijn van de twee broertjes wel heel interessant en ingrijpend. Maar de rest van de film vind ik ook behoorlijk saai neergezet. Het einde vond ik ook wat geforceerd. Opeens komen de personage's elkaar tegen en dan krijgen heel toevallig die franse vrouw en dat medium een relatie met elkaar terwijl je de rest van de film helemaal geen opbouw ernaartoe ziet. Hierdoor klopte het voor mijn gevoel gewoon niet met de rest van de film.

Een film die even op zich liet wachten voordat het me raakte. In het begin zie je alleen Paloma en haar donkere en cynische blik op het leven. Het is een veel te cynische blik voor een meisje van haar leeftijd maar ik denk dat zij hoogbegaafd was en daarin niet begeleid en begrepen waardoor ze in een bepaalde depressie is gekomen. Dat is mijn kijk op het personage van Paloma.

Pas vanaf het moment dat de vriendschap tussen Kakuro en Renee opbloeit begint de film wat meer waarde voor mij te krijgen. Vooral Renee heeft mij vanaf het begin geboeit. De tragiek droop van haar gezicht. Het was heel mooi om te zien hoe Kakuro haar uit haar schuilplaats deed lokken en haar langzaam weer van het leven deed laten genieten. Het einde vond ik dan ook supertragisch. Eindelijk durfde ze het leven weer aan en zichzelf te laten zien aan de buitenwereld en dan word ze uit het leven weggerukt.

Ik vond deze film zo vreemd neergezet. Het thema van deze film is heel gevoelig. Het overlijden van een ouder en hoe de kinderen daarmee en de herinneringen van vroeger omgaan. Maar de personage's van de kinderen waren zo vlak en zakelijk dat het verhaal me totaal niet kon boeien. Er zat zo weinig emotie bij. Ik vond het heel onpersoonlijk en daardoor behoorlijk saai.