Opinions

Deze vandaag voor nog geen 5 euro aangeschaft en zojuist bekeken.

Tja, thuis gekomen ontdekte ik op de achterkant van de hoes in priegel kleine letters " a Golan-Globus production" en toen voelde ik al nattigheid, maar hoopte -tegen beter weten in- dat ik mij vergistte. Helaas was dat niet het geval.

Wat een matige film, eigenlijk is alles slecht bij deze productie:

het acteren, de muziek (het vrolijk deuntje pas vaak totaal niet bij de beelden), idiote geluidseffecten en rommelige montage.

Tuurlijk is het op papier cool om Van Cleef en Palance in een film tegen over elkaar te hebben staan en het eind duel kan er dan ook mee door, maar veel meer heeft deze saaie, amateurachtige en knullig ogende film niet te bieden.

Sybil Danning is zoals gewoonlijk leuk om naar te kijken, maar staat ook niet bepaald voor kwaliteit.

Boone heeft een ondankbaar rolletje als laffe sheriff.

Wanneer je bedenkt dat er veel meer met deze acteurs en het script gedaan had kunnen worden, is deze flop toch wel erg zonde van geld, tijd en moeite, om over die van mijzelf nog maar te zwijgen.

Een drie, ofwel 1,5 ster.

Heb gisteren deze film maar weer eens bekeken en hij is veel beter dan ik dacht, ok er zijn betere Bondfilms maar slecht is ie zeker niet.

Misschien is het allemaal net iets te lollig, maar vooral Connery zelf is super! Hij ziet er tov de vorige film stukken ouder, dikker, maar daar door juist echter uit! Z'n wenkbrauwen lijken inderdaad veel dikker (vergeten bij te laten knippen, Sean?), zelfs z'n toupet lijkt minder goed te passen ivm vorige films, maar voor mij is hij hier beter dan ooit! Connery heeft er echt weer zin in, sinds Goldfinger was ie niet meer zo op dreef!

Jill St.John vind ik wel leuk, ok er zijn mooiere Bondgirls, maar voor deze film is ze zeer op haar plaats, ze hebben duidelijk iemand gekozen die goed was in comedy en al wat akteer ervaring had.

Charles Gray vind ik erg goed en leuk als Blofeld, de scene's tussen hem en Connery zijn om van te smullen.

Alleen het einde is een teleurstelling om dat er geen echte confrontatie tussen beide heren plaats vind en da's een beetje een sof.

In het oorspronkelijke script vlugt Blofeld in z'n onderzeeer weg en maakt Bond er snel een weerballon aan vast en wanneer Blofeld dan het vaste land heeft bereikt en Bond boven hem ziet hangen zegt hij spottend: Mary Poppins I presume?, waarop hij vlucht een zoutmijn in met Bond achter zich aan en wordt het een gevecht op leven en dood. Maar men vond dat dat niet bij de rest van de film paste en dat is geschrapt. Zonde!

En nog even voor een bepaald iemand die met de waanzinnige veronderstelling kwam dat er verschillende Bonds zijn ipv een karakter gespeeld door meerdere akteurs:

Dus deze Bond zou een andere zijn als die van OHMSS en FYEO??? Waarom slaat Bond dan in het begin alles en iedereen in puin op jacht naar Blofeld? Om hem uit te nodigen voor z'n verjaardag of theekransje zeker! Wat denk je zelf?

leuke film: 3,5 ster!

Deze een tijdje geleden aangeschaft en bekeken.

Vrij langzaam (lees: langdradig) kostuumdrama, geschreven voor Turner, wiens faam en fame toen al tanende was en ook deze film heeft dat verder niet kunnen tegenhouden.

Moore weet de film nog enige extra glans te geven, maar zodra hij uit het verhaal is geschreven wordt het nog een hele zit naar het einde toe, waar bijna geen eind aan lijkt te komen.

Gebaseerd op ware gebeurtenissen, maar niet boeiend genoeg voor deze lange speelduur.

Alleen voor Lana Turner en Roger Moore fans!

Een vier, ofwel 2 sterren.

Die another day, dit had de feestelijke jubileum film moeten worden! 40 jaar Bondfilms en de 20 ste in de reeks (ja EON van Never say never again hebben we zeker nog nooit gehoord!)

Toen ik 'm voor het eerst in de bios zag zei ik tegen m'n ex na een half uurtje: Wat een shitfilm!
(kon ze maar matig waarderen, want ik sleepte haar altijd mee naar dit soort films, het liefst meerdere keren! gnagnagna!!!)

Daarna ben ik 'm nog een paar keer in Antwerpen op een gigantisch scherm gaan zien en toen vond ik 'm toch wel weer gaaf, maar dat lag meer aan die bioscoop, dan aan de film.

Mijn mening:
ik vind hem niet zo slecht als de meesten hier beweren, bv wel beter dan TND en zeker beter dan TWINE,
maar het blijft toch behelpen en hij kan absoluut geen klassieker vd reeks genoemd worden.

Wat het echt verpest zijn de onzichtbare auto, ik bedoel een geheime schuilplaats in een uitgedoofde krater, een auto die in een onderzeeer veranderd, een auto op afstandbediening ok, hoe onwaarschijnlijk ook, daar kan ik tijdens het kijken vd films nog in meegaan, maar een onzichtbare auto dan wordt het wel erg kindermiddagniveau!!!

En Bond die z'n eigen ademhaling en hartslag tijdelijk kan stoppen??? Echt belachelijk! Zeker in een film die toch redelijk serieus bedoeld is.

Hally Berry is een leuke vrouw, best een stuk, maar heel goed vind ik haar nou ook weer niet, nergens uit blijkt dat ze een Oscar actrice is. Vind haar niet beter dan de gemiddelde Bondgirl.

Superieure actiefilm zich afspelend in een gebouw, waarbij de held de claustrophobische omgeving niet als nadeel, maar juist in zijn voordeel gebruikt.

Kreeg tientallen navolgers, maar die halen het niet bij deze instantklassieker!!

Gebaseerd op een boek (las ik zo'n 15 jaar geleden vd bieb) en het verschil is dat daar wel zijn vrouw door de terroristen gedood wordt.

4,5 ster!

Dit vervolg op het superieure origineel is stukken minder, omdat het eigenlijk meer een herhalingsoefening is en dus het verrassende er nu wel af is.

Genoeg actie om de aandacht vast te houden, maar geen klassieker!

3 sterren!

Misschien ietsje beter dan deel twee (hoewel ik daar ook zo mijn twijfels over heb), maar kan niet in de schaduw staan van het superieure eerste (en enige originele )eerste deel!!

Eerste gedeelte vd film is zo wie zo gejat vd originele Dirty Harry met Clint, dus dat was niet bepaald uniek, rest vd film is recht toe recht aan actiefilm, goed gemaakt, maar nergens echt bijzonder.

2,5 ster!

Deze gisteren in Antwerpen gaan zien.

Erg leuke film!
Het idee van de "muizenman" en het diner waarbij iedereen een idioot mee moet nemen vond ik goed bedacht en ook behoorlijk sterk uitgewerkt, zeker voor een Hollywoodproductie.

Rudd is aardig op dreef, maar feitelijk de aangever voor Carell, die hier een werkelijk sterk komische rol neer zet.
Eigenlijk ben ik totaal geen liefhebber van hem, maar in deze film vind ik hem geweldig op dreef.

Hilarische scene's worden afgewisseld met genante momenten, met als hoogte punt de daadwerkelijke dinerscene, met de blinde schermer, die het licht denkt uit te doen en zegt: "Welcome to my world!" als absolute knaller.

Erg vrolijke, grappige film.

Een acht, ofwel vier sterren.

Olivier, ik raad je aan om dan gewoon een keer alleen het laatste half uur te kijken. Je zult zien dat het fantastisch is, misschien nog het beste te vergelijken met de finale van THe Wild Bunch, maar dan op z'n Woo's, waar bij je het gevoel krijgt dat de kogels dwars door je TV komen en om je oren vliegen.

Natuurlijk het drama is soms een echt drama en de muziek is ook niet al te best, maar het zijn de actiescene's die het hem doen.

Ik denk dat er zo wie zo een sterk cultuurverschil is tussen ons Westerlingen en Azie,

kijk naar de Bruce Lee films en de niet-actie scene's zijn dan voor ons ook nauwelijks te pruimen. Blijkbaar is het daar de gewoonte om qua drama over the top te gaan.

Deze film is zeer invloedrijk geweest, je hoeft maar naar de films van bv Tarantino te kijken om te zien waar hij aan schatverplicht is.

De Killer is zeker de beste Hong Kong film die ik gezien heb (helaas kan ik maar niet aan Hard Boiled komen, shit!), zo vond ik A Better tomorow 1 en 2 zeer matig en heb de vervolgdelen maar laten liggen.

Alleen Face/Off vind ik ook echt goed.

Voor de ongeevenaard actie: 5 sterren!

Blijk nog nooit een fatsoenlijke recentie bij deze te hebben geplaatst. Even goed maken, dus!

Toen ik 'm midden jaren '80 voor het eerst zag sloeg deze film bij mij in als een bom.

Briljante film van Siegel, die op de voor hem zo bekende economische manier van filmen en het zo vlot mogelijk vertellen van het verhaal deze film voorschoteld.

Eastwood is perfect als het hoofdpersonnage en het is dan ook moeilijk voor te stellen dat eerst Frank Sinatra voor deze rol was gevraagd.

De Amerikaanse critici waren na hun afkeuringen voor de Dollartrilogie helemaal over hun toeren over deze volgens hen fascistische misdaadthriller.

Toch wie objectief kijkt zal zien dat het Harry-personnage zich wel degelijk binnen de grenzen van de wet beweegt al zijn zijn methodes wel keihard en meedogenloos voor diegenen die zich NIET aan de wet houden.

Dit maakt dan ook deze rol zo baanbrekend en populair.

Dat dit tot de dag vandaag veel navolgers zou krijgen is niet verbazingwekkend.

Alles lijkt zowel aan Clint als aan de film uitermate cool,

zelfs de ongewone, ietswat op Jazz gebaseerde, effectieve score van Lalo Schiffrin versterkt dit.

En dan zijn er natuurlijk nog de vele legendarische oneliners en vaak gequote conversaties die deze film maken tot een genreklassieker.

Nou, nog 1 keer dan:

..Aha... I know what you're thinking:

Did he fire six shots, or only five?

Well, to tell you the thruth, I really forgotten myself in all this exitement,

but being this is the 44 Magnum, the most powerfull handgun in the world, which can blow your head clean off.

So you had to ask yourself a question:

do I feel lucky?

Well, do you....punk?

Deze tot nu toe altijd vermeden, omdat ik een tienerversie van de klassieke Rear Window niet zag zitten.
Een paar weken geleden toch maar eens geprobeerd.... en het viel me 100% mee.

Film begint zelfs behoorlijk serieus (had ik niet verwacht) en er is een langzame, zorgvuldige spanningsopbouw.
LeBouf weet de film goed te dragen en laat behoorlijk sterk spel zien,
maar het is Morse die de show steelt en die voor een paar aardige schrikeffecten zorgt.

Wel wordt het nooit zo nagelbijtend spannend als bij de beroemde scene uit de Hitchcockfilm waarbij Steward tot zijn afgrijzen moet toe zien, hoe Kelly in het apartement van de dader is, die dan plotseling thuis blijkt te komen, er zit hier wel een gelijksoortige scene in met de garage, maar die haalde het niet bij het origineel.

Alles bij elkaar zeker een onderhoudende en spannende film gericht op een tienerpubliek, wat het origineel niet kent.

Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.

Deze pas geleden voor 2 euro bij de MediaMarkt gekocht.

In geen tijden meer gezien.

Begint erg sfeervol en Django lijkt een net zo'n geheimzinnige uitstraling te hebben als Eastwood in de Dollartrilogie...

maar dan begint hij halverwege de film plotseling steeds meer te praten en verliest al zijn mythische uitstraling, waardoor hij wordt gereduceerd tot een gewone doorsnee cowboy.

Eastwood had het goed door toen hij hele lappen tekst in de prullenbak gooide, omdat hij vond dat zijn personnage zo min mogelijk zijn beweegredenen moest uitleggen.

Helaas is dit bij Nero niet het geval, ook het verwisselen van zijn donkere coole kleding naar een doorsnee outfit helpt hier niet bij .

Het hele Mexicaanse gedeelte is sowieso niet erg interessant en past ook niet bij het broeierige begin en einde.

Het toewerken naar de finale is dan weer wel goed, je vraagt je echt als kijker af hoe Django zich daar in hemelsnaam uit zal redden, de oplossing is dan weer een lichte teleurstelling en te makkelijk.

Geen echte, maar wel een semi-klassieker.

Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.

Deze net zitten kijken op de pas uitgebrachte Amerikaanse blu ray in werkelijk fantastische kwaliteit (een 2K scan van een geweldige 35 mm print).

Erg goede Spaghetti western met Anthony Steffen (aka Antonio de Teffè) in de rol van geheimzinnige wreker, waarbij je als kijker de eerste helft van de film je afvraagt of hij de afslachting zoveel jaren ervoor gewoon heeft overleeft, of dat hij daadwerkelijk een engel der wrake is, die uit de dood is opgestaan om de dood van zijn battalion te komen wreken.

Tijdens het kijken is het bijna onmogelijk om niet te denken aan de 4 jaar later uitgebrachte, thematisch gelijksoortige, Amerikaanse western "High Plains Drifter" met Clint in de hoofdrol. Die film wordt vaak bewierookt als een erg originele western, die gesuggereerde bovennatuurlijke elementen weet te combineren met het western genre, maar deze Italiaanse film deed dat dus al in 1969.

Steffen is sterk in hoofdrol en weet met minimale middelen zijn rol perfect in te vullen. Verder veel bekende koppen met Paolo Gozlino als hoofdschurk en Luciano Rossi als zijn ietwat gestoorde broer.

Rada Rassimov steelt de show als op geld beluste dame, die Rossi -zonder al te veel na te denken- in wil ruilen voor Django.

De sfeervolle score maakt het plaatje af.

Een acht, ofwel vier sterren.

Deze net zitten kijken.

Aardige spaghetti western, welliswaar meer in de b-categorie, maar die na een wat twijfelachtig begin steeds beter lijkt te worden.

De hoofdrolspelers, Tony Kendall en George Ardisson (waar ik overigens nog nooit van had gehoord), als respectievelijk Django en Sartana, zijn misschien niet van het niveau Franco Nero en Gianni Garko, maar -eerlijk is eerlijk- ze weten toch behoorlijk nog wat van hun rol te maken en doen het zeker niet slecht.

De film is geen topper, maar in vergelijking met b.v. een waardeloos prul als "One Damned Day at Dawn...Django Meets Sartana", die behalve de titel feitelijk helemaal niet over Django en Sartana gaat, is deze toch nog zeer amusant en het kijken zeker waard.

Een dikke zes, ofwel drie sterren.

Deze zojuist zitten kijken.

Hoewel de hoofdpersoon "Django" genoemd wordt in de Engels ingesproken versie, die ik hier heb liggen, heeft het gelijknamige karakter, hier neer gezet door Glenn Saxon, totaal niets te maken met het originele door Franco Nero vertolkte personage. Het lijkt dan ook louter een slimme commerciële zet om hem zo te noemen en hierdoor extra bioscoopbezoekers te trekken.

Verhaaltje heeft zoals gewoonlijk niet veel om het lijf en deze film is weliswaar niet echt slecht en best vermakelijk om een keertje te bekijken, maar ook nergens bijzonder, of opmerkelijk. Doorsnee en middelmaat troef dus.

De score is van Bruno Nicolai en is niet onaardig, maar hij heeft beter werk afgeleverd.

Let ook op rolletje George Eastman in de laatste minuut van de film!

Een vijfje, ofwel 2,5 ster.

Deze gisteren aangeschaft en bekeken.

Deze Django Unchained was de eerste Tarantino film, waar ik niet naar uit keek en die ik in de bioscoop heb overgeslagen, want alles wat ik er van te voren van zag of over las, sprak mij totaal niet aan. Let wel: ik houd van Spaghetti westerns, maar het leek mij steeds meer op een Amerikaanse western te gaan lijken en daar heb ik niet veel mee.

Toen ik hem gisterenavond had gezien was ik eerlijk gezegd blij dat ik hem niet in de bioscoop had bekeken:

voor een in wezen simpel verhaaltje is de film vooral veel en veel te lang!

Natuurlijk zitten er een aantal fantastische scene's in (dat mag ook wel van een Tarantino verwacht worden), maar dat neemt niet weg dat tijdens het kijken en na afloop vooral mij het gevoel bekroop: wat een langzame, langdradige film is dit.

Waar Tarantino voorheen juist bekend stond om zijn sterke dialogen bekroop mij nu regelmatig het gevoel dat het meer als opvullers diende, of omdat dat nu eenmaal in een Tarantinofilm er bij hoort. Alleen bij de diner scene in Candyland was de spanning voelbaar en kwam er wat van de oude Tarantino om de hoek kijken.

De rol van Waltz vond ik weliswaar geinig, maar was feitelijk toch meer een herhaling van die in IB en het begint nu meer op een kunstje te lijken. Oscarwaardig? Mwaa..!

Hoeveel interessanter zou het geweest zijn wanneer de rol van Schultz zou worden gespeeld door Franco Nero, de oorspronkelijke Django, die nu een nietszeggend cameorolletje had, wat door ieder willekeurige acteur had vertolkt kunnen worden. Dan had de oude Django als het ware de leermeester van de nieuwe kunnen zijn. Stukken interessanter, dan deze herhalingsoefening van Waltz.

Ook de rol van Johnson (het door Miami Vice omhooggevallen TV-sterretje, die al twintig jaar geen deuk meer in een pakje boter weet te slaan ) had veel beter door een echte authentieke held uit de Italiaanse western gespeeld kunnen worden (bv een Terence Hill, Guilianna Gemma, of een Fabio Testti) om werkelijk een ode aan het genre te kunnen brengen.

Wat over blijft is een goede Foxx, een werkelijk fantastische DiCaprio (die blijft mij per film steeds meer verbazen) en een zeer goede Jackson.

Wanneer Tarantino wat meer had durven editen en de film tot een normalere speelduur had weten terug te brengen was het allemaal wat compacter en voor mij stukken beter geweest.

Een vijfje, ofwel 2,5 ster.

De roman van Frederick Forsyth, waar op deze film is gebaseerd, is de fascinerende blauwdruk hoe men een staatsgreep voor bereidt en plaats laat vinden.

Echter de film is helaas oppervlakkig en bijna de stripvariant hier van. Het is meer Kuifje dan Forsyth. De rol van de latere Al Bundy helpt hier ook niet echt bij.

Walken is gelukkig wel weer heel goed en maakt de film toch nog de moeite van het kijken waard.

3,5 ster.

Deze zojuist zitten kijken onder de titel Prey of Vultures.
Aardig werkje met onze favoriete, pedante jongeling, Lawrence, in hoofdrol.

Dit maal is hij een jongeman, die aan zijn vader heeft beloofd, dat hij zijn revolver aan de wilgen hangt en alleen nog als tekenaar zijn kost zal verdienen.
Geen nood! Eén minuut later is hij al weer aan het knallen, want schurken willen de postkoets overvallen, hij valt zelf echter uit de koets en wanneer hij lopend naderbij komt is hij nog net getuige van de moord op de passagiers, zijn vader incl.

Kortom: we krijgen weer een onvervalste wraak Spaghetti voor geschoteld (en dat is smullen)!

Lawrence heeft bij de gemaskerde schurken allerlei typische kenmerken opgemerkt, zoals een versierde laars, holster, of hoed. Snel tekent hij deze kenmerken op papier en ontdekt dat ze afkomstig zijn van notabelen uit het volgende stadje, waaronder de sheriff en tevens vader van zijn geliefde, of althans, daar lijkt het op.

Ofwel niemand is te vertrouwen en de leider wordt opzichtig buiten beeld gehouden... rara... wie kan dát nu zijn? De geoefende kijker weet dan al genoeg! Er is namelijk één iemand, die wel heel graag erg aardig en behulpzaam wil zijn, redelijk verdacht, toch?

Lawrence is goed in hoofdrol en de rest weet hem aardig bij te staan. Orchidea De Santis speelt zijn geliefde en is net als haar naam een werkelijk prachtige verschijning, geldt in mindere maten ook voor Dada Gallotti, maar haar rol is helaas te snel uitgespeeld.

Film wordt vol vaart gebracht en verveelt geen moment. Misschien geen absolute topper, maar zeker de moeite van het kijken waard.

Een zeventje, ofwel 3,5 ster.

Deze vorige week ontvangen en bekeken op een R1 dvd (Wild East).

Eén van de eerste Spaghetti western rollen van Gemma en ook nu maakt hij zijn faam geheel al waar.

Hier zien we hem als een uit de burgoorlog gekomen gedesillusioneerde man, die in val wordt gelokt, waarbij zijn broer hem per ongeluk neer schiet en erna zelf door de schurken wordt afgeknald, Gemma wordt voor dood achtergelaten en eenmaal opgeknapt zweert hij wraak en dat zullen we weten ook!

Opvallend veel acteurs uit "Adios, Gringo" (staat op dezelfde dvd), die ook in deze film weer mee doen, maar dan uiteraard in een totaal andere rol.

Ook nu ziet Evelyn Stewart (eigenlijke naam Ida Galli en ook bekend als Isli Oberon) er weer als een plaatje uit en zou je het liefst in haar ogen willen verdrinken.

Fantastische western sfeer en dan nemen we voor het gemak maar even voor lief dat Gemma door geen één van de schurken later wordt herkend, omdat hij nu zijn baard heeft afgeschoren. Het blijft de magie van film!

De finale heeft een verassing in petto, die wanneer je in het begin echt goed had opgelet, wellicht voelt aankomen, maar ik was het natuurlijk allang weer volkomen vergeten.

Erg vermakelijke film: een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.

Deze vandaag bekeken op een Duitse dvd in het Engels (gezien de hoofdrolspeler Amerikaan is, leek me Italiaans minder geschikt) met Duitse subs.

Dit is de eerste in wat inmiddels bekend is geworden als The Stranger filmserie en deze is nog een vrij normale Spaghetti vertelling en is duidelijk meer beïnvloed door "A fistfull of Dollars", dan door Monty Python, terwijl ik dat toch echt niet kan beweren bij deeltje drie en vooral vier ("Get Mean").

Anthony is uiteraard de ietwat schlemielige anti-held van het verhaal, althans als je tenminste van een "verhaal" kunt spreken, want heel veel meer dan rondsluipen en schurken afknallen, is het niet, maar gezien het geringe budget vond ik het toch zeker vermakelijk.

Rol van hoofdschurk wordt vertolkt door Spaghetti regulier Wolff, die als vriendendienst aan Anthony voor een schijntje mee deed.

Regisseur Luigi Vanzi (ook bekend als Vance Lewis) zou ook de volgende twee The Stranger films met Anthony maken.

Een dikke zes, ofwel drie sterren.

Typisch Hill werkje, aardig en wel grappig, maar waar schijnlijk zowat heiligschennis voor de oudere fans van de originele reeks!

Hiervan de regio A blu ray van Kino Lorber ontvangen en gisteravond bekeken.

Le Doulos ofwel "de verklikker" is een interessante en bij wijlen spannende misdaad thriller met Reggiani en Belmondo in de belangrijkste rollen.

Film begint met de focus op Reggiani, maar al gaande het verhaal trekt Belmondo de film steeds meer en meer naar zich toe. Verhaal gaat dat Melville Belmondo pas tegen het einde van de draaitijd vertelde dat hij de verklikker was, maar dat is toch wel ietwat moeilijk te geloven, daar er nog al wat scènes bij zitten, waar hij duidelijk als zodanig over komt, dan zouden die allen op het einde pas moeten gedraaid zijn.

Ik vond deze film verschillen van Melvilles latere werk, namelijk hier in dat de personages en ook de film in zijn geheel stukken minder afstandelijk overkomen dan in zijn bekendere latere films, er valt hier en daar zelfs iets van emotie te bespeuren. Dat vond ik opvallend.

Verder prachtige zwart/wit fotografie, veel gebruikmakend van schaduwen en figuren die er plots uit te voorschijn komen. Ook de in zijn auto naar het huis van Belmondo racende Reggiani in een harde plensbui is werkelijk prachtig gedaan, ondanks (of misschien zelfs wel dankzij) de achtergrondprojectie.

Kortom: een fijne, spannende typisch Franse misdaad thriller, die zeker de moeite waard is.

Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.

Deze zojuist zitten kijken op een Amerikaanse R1 dvd (Wild East) in het Engels.

Deze Spaghetti western is losjes gebaseerd op Shakespeares "Romeo and Juliet" en weet dit aardig naar het grote scherm te vertalen.
We zien Lawrence in een vroege rol en hier is hij nog niet zo pedant als in latere rollen. Hij vormt een aardig liefdespaar met de prachtige Galbó.

Wat wel zonde is, aan deze western versie van het beroemde verhaal, is dat van het tragische einde van het oorspronkelijke bronmateriaal niet veel over blijft en we hiervoor in de plaats een groot treffen en daardoor ontstaan van een bloedbad zien, tussen beide rivaliserende families, waarbij de dood -letterlijk- om de hoek komt kijken.

Niet slecht, maar er had toch net nog wat meer in kunnen zitten.

Een zesje, ofwel drie sterren.

Deze net gezien.
Geinige niet al te serieus te nemen horrorcomedy.
Er wordt driftig geciteerd uit Evil Dead incl amputatie van arm en qua gore kom je zeker goed aan je trekken. Heb een aantal keer behoorlijk zitten lachen om het grof geweld wat lekker bot en bloederig was.
De meiden waren ontzettend lekker, want duidelijk op hun uiterlijk uitgekozen.
Nergens echt spannend, maar zeker leuk om gezien te hebben.
Enige echte minpuntje was de vreselijke muziek, die Noorse songs hadden van mij niet gehoeven.

Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.

Dr.No vind ik nog altijd een goed gemaakte en spannende Bondfilm, maar dan meer als een detective of spionageverhaal, qua aktiespektakel is ie natuurlijk met wat we tegenwoordig gewend zijn een stuk minder!

Maar de Flemingsfeer is aldoor vertegenwoordigd (hum! dit klinkt wel erg schoolboek-achtig, die zin heb ik vast ooit uit een of ander boek opgepikt, dat kan niet anders!) en Connery is in z'n eerste Bondoptreden meteen erg goed in z'n rol! Zet 'm meteen op de kaart!

Ursula blijft ondanks non-akteren een icoon met deze rol, vergelijk haar nu eens met Tanya Roberts, die ook niet kon akteren, wat een verschil!!

Overigens Jordybeukenboom over voorbeeld Bondgirl met inhoud: Denise Richards in TWINE!

Hahahahahahahahahahaa!!!!!!!!

Wat een goede grap!!

Haar casten in die rol is toch alles behalve geloofwaardig? Ik vind dat juist de grootste grap van heel TWINE! Dat geloof je toch helemaal niet??!!

Joseph Wiseman als Dr.No zet ook een ijzersterke schurk neer, echt een voorbeeld aan alle akteurs in een schurkenrol in de rest vd serie. Ik vind daar bij vergeleken in de Brosnanfilms de schurken echte watjes, hoewel die van DAD wel weer z'n best deed om er nog wat van te maken.

Dr.No was een ijzersterk begin voor een fantastische, voor toen zeker, baanbrekende serie!

4 sterren

I.dd een stuk minder dan het origineel, vooral ook omdat de inspecteur die achter hem aanzit steeds sulliger wordt neergezet (en dat gaat ten kosten van de spanning) en de film wat trager is dan zijn voorganger, maar zeker het einde is wel zo theatraal dat het weer geniaal wordt. Price is weer lekker over the top en is de meester van de horrorvertolking.

Zeker toch nog 3,5 ster!

Tijdje geleden de Universal Monsters blu ray box aangeschaft en dit was uiteraard de eerste film uit deze klassieke monsterfilmcollectie.

Alle films heb ik ooit al wel eens gezien, maar dat is voor de meesten al minstens dertig jaar geleden, dus veel kon ik mij er niet van herinneren en was het regelmatig als een nieuwe ervaring.

Deze Dracula film is meteen 1 van de beroemdste uit deze horrorklassiekers, maar ook degene, die het meest gedateerd overkomt.

Dit heeft vooral te maken met het feit dat alle actie -als daar al spraken van is- buiten beeld gebeurd.

Dit zal komen door het relatief lage budget van de film en dat men in die tijd waarschijnlijk sommige dingen te gewaagd vond.

Dit heeft wel tot gevolg dat we Dracula nooit daadwerkelijk iemand in de hals zien bijten, want iedere keer wordt snel of de camera weg gedraaid en/of gaat het beeld op zwart. Sterker nog: we zien hem zelfs nooit met zijn vampiertanden.

Ook andere dingen, zoals de transformatie van hem in een wolf krijgen we slechts te HOREN van iemand, die verteld dat hij zojuist een wolfachtig beest heeft zien weg rennen, maar te zien krijgen we niets, zelfs geen stockbeelden. Wij moeten het qua FX slechts doen met een rubberen nepvleermuis aan touwtjes voor een raam. Dit werkt erg frustrerend en geeft het geheel een ietwat B-film sfeer mee.

Positief zijn uiteraard de prachtige decors in Gothic stijl, die werkelijk prachtig zijn en nog altijd vandaag de dag zeer veel indruk maken, denk daarbij bv aan de gigantische wentel trap in het kasteel van Dracula.

En dan is er natuurlijk nog Bella Lugosi, misschien wel de beroemdste vertolker van de Graaf. Zijn vertolking is zo beroemd, dat het nauwelijks te geloven is dat hij hem (op de horror spoof Abbot and Costello meet Frankenstein na) alleen in deze film heeft gespeeld. Hij zet hem erg sterk neer en het is dan ook jammer dat hij niet een beter script heeft gekregen, want nu is het allemaal veel gepraat en zeer weinig suspense (over horror zullen we het maar niet hebben). Vooral ook de finale valt zwaar tegen, de graaf wordt hier wel heel makkelijk -uiteraard ook weer buiten beeld- verslagen.

Verder viel ook nog op dat de film bij de begintitels begint met muziek uit Het Zwanenmeer. Dacht ik aanvankelijk nog dat dit wellicht een diepere betekenis had, tot ik later merkte dat dezelfde muziek ook aan het begin bij The Mummy zit, dus waarschijnlijk eerder om budget besparende redenen gedaan?!

Kortom: behoorlijke tegenvaller deze eerste Universal monster klassieker.

Een vijfje, ofwel 2,5 ster.

Deze eerste Dracula film van Hammer is waarschijnlijk ook meteen de beste en sowieso de meest getrouwe verfilming van het boek van Bram Stoker (hoewel dat niet moeilijk is daar de rest van de reeks nog maar bar weinig met het origineel te maken heeft).

Het beperkte budget zorgde er voor dat alles wat bij voorbaat al te veel geld zou gaan kosten uit het script werdt gehaald, dus geen vleermuizen, wolven en andere transformaties en ipv drie bruiden van Dracula aan het begin slechts eentje en ook de bootreis van de Karpaten naar Engeland (en terug) werd geschrapt door het verhaal zich min of meer in twee buurlanden te laten afspelen.

Het knappe is dat men toch de essentie van het boek perfect heeft weten te vangen en het een van de beste Dracula verfilmingen is geworden.

Cushing als Van Helsing is geweldig, alleen al door zijn energieke en atletische optreden, maar het is uiteraard Lee die als de graaf de show steelt en hem perfect weet neer te zetten.

Enige minpuntje is Michael Gough die werkelijk in iedere scene zeer matig staat te acteren en daardoor toch wel een beetje de film verpest.

Misschien hier en daar wat gedateerd, maar zeer sfeervol en een klassieker in zijn genre.

Een acht, ofwel 4 sterren.

Deze vandaag op blu ray ontvangen en zojuist bekeken.

Van oorsprong een Tv film en dat is ook wel te merken:

weliswaar aardige aankleding en op diverse locaties gefilmd, komt het geheel toch wat goedkoop over en is het enige echt waardevolle aspect van deze prent hoofdrolspeler Palance, die de graaf als een getormenteerde vampier neer zet, vol tragiek en pijn. Voor zijn doen houdt hij zich zelf ook behoorlijk in, want ik had eigenlijk wel meer geschmier van hem verwacht.

De andere acteurs doen hun ding, maar van een cast met Nigel Davenport, Simon Ward, Fiona Lewis en Penelope Horner verwacht ik toch net wat meer...

Verder wordt deze film vooral aan de man gebracht als een van de beste en meest getrouwe verfilmingen van het boek van Bram Stroker, maar op het eerste stuk na valt dat ook wel mee.

Ook vond ik het gebruik van de honden wat vreemd. Ik hoop niet dat ik als kijker moest geloven dat dit wolven waren, maar ik vrees het eerlijk gezegd van wel.

Een productie die de tand des tijds duidelijk niet helemaal heeft doorstaan en alleen de moeite waard is door de vertolking van Palance.

Met moeite een vijfje, ofwel 2,5 ster.

Dit is toch wel de mooiste Dracula film ooit gemaakt.

Prachtig vorm gegeven, met goede SFX gebruikmakend van zowel oude als nieuwe technieken, mooie muziek van Wojciech Kilar.

Het eerste gedeelte in Transilvania is erg goed gedaan, met een erg creepy sfeer en Oldman als de oude graaf is erg op dreef,

maar vanaf dat het verhaal zich naar London verplaatst blijft er nog maar weinig van over en lijkt het te veranderen in een tragisch liefdesverhaal met Dracula als tragisch figuur ipv het horror icoon, die hij eigenlijk zou moeten zijn.

Dat dit voor de spanning van de film dodelijk is behoeft geen verdere uitleg.

De acteerprestaties zijn wisselend.

Oldman doet het fantastisch als de oude graaf, maar weet niet echt te overtuigen als jongere man; Ryder is zoals gewoonlijk een tutje; Reeves kan nog steeds niet acteren en lijkt ook totaal niet tussen de rest van de cast te passen; Richard E. Grant is een acteur, die al snel aan overacting doet, maar dat is nog niets in vergelijking wat Hopkins er van brouwt: normaal een goed acteur, maar hier maakt hij er een potje van met zijn geschmier en overacting, alsof hij zijn rol, of zelfs de hele productie, nauwelijks serieus lijkt te nemen.

Hoewel de film zeer mooi oogt en leuk genoeg is om te bekijken lijkt het toch uiteindelijk een gemiste kans te zijn om nu eindelijk Stokers boek werkelijk eens goed te verfilmen. Zonde.

Een magere acht, ofwel vier sterren.