Opinions

Deze gisteren zitten kijken samen met vriendin en we keken elkaar meerdere malen onder de film aan, omdat we vaak niet konden geloven hoe slecht het was.

Allereerst leek het scenario en de regie alles perce op een uiterst melige manier te moeten behandelen, waardoor ik nooit of te nimmer me ook maar enigzins kon inleven met de karakters. De puberale (beeld-)grappen volgden elkaar telkens weer snel op.

Iedere keer wanneer ik dacht: Nu lijkt het nog wat te gaan worden, werd het weer verknald door een melige flauwiteit.

De humor kwam voornamelijk door dat het zo slecht was, dat ik DAAR om moest grinniken en niet omdat de film zo leuk was.

Het had gewoon veel beter kunnen zijn, want op zich waren de ideeen niet slecht, alleen de uitwerking rammelt aan alle kanten. Zonde (En natuurlijk zit Yes-r er louter in om zo veel mogelijk personen van zijn doelgroep naar de bios te lokken!)!

Deze gisteren ook maar eens bekeken.

Redelijk actiepulpwerkje, met een paar goede acteurs om het niveau wat op te krikken.

Feitelijk neemt deze film zich zelf veel en veelste serieus, want het realisme is ver te zoeken,

maar op jongensboeken- anex stripverhaalniveau is het nog wel vermakelijk en behoorlijk spannend.

Wilson is natuurlijk met zijn sympathieke uitstraling sowieso geknipt voor de rol van soldaat, die door half Bosnie achterna wordt gezeten en er zonder veel kleerscheuren uit weet te komen.

Hackman is zoals gewoonlijk goed, maar dit is een rol die hij met zijn ogen dicht nog kan spelen.

Typisch een film, die goed is (of lijkt?) zolang ie duurt, maar ga je er achteraf over na zitten denken, blijft er niet veel van over.

Een dikke zes, ofwel drie sterren.

Eindelijk ook deze Franse klassieker gezien.

De film begint voor de kijker vrij vreemd en verwarrend tot je er achter komt dat je de eerste minuten naar de hersenspinsels van het hoofdkarakter, gespeeld door Deneuve, hebt zitten kijken.

De film komt bij mij zeer afstandelijk over, waardoor ik nooit echt volledig me in kan leven in de hoofdpersoon.

De eerste helft van de film blijkt de clientele te bestaan uit idioten en exentriekelingen, wat het ook vrij absurd en niet echt realistisch maakt.

Pas met de jonge gangster begint de film wat boeiender te worden.

Het is duidelijk dat Deneuve zowel met haar schoonheid als met haar goede spel de film in haar eentje eigenlijk draagt. Voor de rest is het allemaal niet heel buitengewoon wat je voorgeschoteld krijgt.

De acteur die haar man vertolt speelt te vlak en zijn karakter komt nauwelijks uit de verf.

Piccoli is zoals gewoonlijk goed, maar heeft helaas een (te) kleine rol. Dat zijn karakter vroeg of laat het bordeel zou bezoeken lag er trouwens wel heel erg dik op.

Het einde was weer wat curieus:
volgens mij had alles slechts in het hoofd van Deneuves karakter afgespeeld en was het dus niet echt.

Redelijk onderhoudend, maar niet een film die ik snel nog eens wil gaan zien.

Ik geef de film een zeven, ofwel 3,5 ster.

Feitelijk waardeloos vervolg op het origineel (vooral hoe het met Heston afloopt, waar je heel deel 1 mee hebt meegeleefd), maar in vergelijking met latere delen nog een behoorlijke aflevering.
Grootste probleem met deze reeks is dat de filmstudio, ipv er per deel meer geld in te pompen, juist de kraan steeds meer dichtdraaide, waardoor vooral het laatste deel behoorlijk low-budget oogt.
Bij deze film valt het nog mee, maar de introductie van de mutanten vind ik persoonlijk geen goed idee, het zou meer om de apen moeten draaien.

Aardig, maar zeker geen klassieker.

Een zeven, ofwel 3,5 ster.

Ik vond hem op zich goed geacteerd en behoorlijk intrigerend,

echter: je kon TE veel merken dat het een toneelstuk was en dat lijkt me toch niet helemaal de bedoeling. De dialogen waren gewoon niet realistisch genoeg, maar te toneelmatig. Ook werd er nooit iemand woedend tijdens een gesprek en iedereen wachtte geduldig tot de ander was uitgesproken (gezien het onderwerp lijkt me dat ook niet echt realistisch).

Het ook constant herhalen in je antwoord wat de vorige spreker net heeft gezegd, begon op een gegeven moment mij nog al te irriteren.

En toen..... begon het rond 00:45 zoooo te donderen en bliksemen dat ik voor alle zekerheid maar de TV heb uitgezet, dus geen idee hoe de film eindige en of het einde nog wat bijzonders in petto had.

Iemand die kort even het slot kan vertellen???

Voor wat ik gezien heb geef ik hem een zeven, ofwel 3,5 ster!

Erg leuke film van Murphy, waarschijnlijk zijn beste (?), waar ik 48 hours inmiddels behoorlijk gedateerd vind overkomen blijft deze gewoon overeind en kan ik hem keer op keer blijven zien (wat wel zo handig is, want hij wordt onderhand 4 keer per jaar uitgezonden).

Destijds in London gezien, maanden nadat ie hier al weer weg was, maar blij dat ik hem toch nog was wezen kijken.

zeker 4 sterren!

Deze net bekeken in het Engels op een Duitse dvd, die ik een tijdje geleden had besteld.

Niet serieus te nemen, maar wel onderhoudend en geinig Italiaans Spaghettiwestern werkje.

Gemma en Wallach zijn ok en vormen samen met geweldenaar Milian een goed driespan voor deze komische western. Die laatste is toch altijd al bekend om zijn uitbundig acteerspel, maar wat hij hier doet in rol van Oosterling... hier heeft hij zijn geschmier tot bijna kunst verheven.

De muziek is van De Angelis broers (vooral bekend van hun muziek voor vele Spencer/Hill films en de Tv serie Sandokan) en blijft na afloop van de film nog lang in je hoofd na galmen.

Verder stelt het allemaal niet zo veel voor, maar is het een leuke tijdpassering.

Een zes, ofwel drie sterren.

Deze gisteren nog maar eens gekeken.

Zelfs voor Scheiders normen is dit wel een erg platte, ordinaire en flauwe comedy,

maar op een of andere manier lijkt het wel te werken.

Vooral de rol van Carradine, die hier zichzelf en heel zijn Kung Fu imago op de hak neemt, is hilarisch en een briljant staaltje van perfect casten.

Voor de rest stelt het allemaal niet veel voor en origineel en subtiel is het natuurlijk nergens, maar het blijft geinig om Schneider in een foute losersrol te zien en ik heb gewoon een zwak voor hem.

Een ruime zes, ofwel drie sterren.

Deze vorige week bekeken, nadat ik hem ooit wel eens op Duitsland had gezien.

Mss niet de beste film van het olijke trio, maar genoeg scene's om bij in een deuk te liggen.

De scene, waar bij Dumont langs komt op het kantoor van Groucho om hem aan te nemen is briljant!

Groucho op rolschaatsen te zien maakt de film sowieso al de moeite waard.

Ik geef een zeven, ofwel 3,5 ster!

Deze gisteren avond laat zitten kijken.

Oef! Dit was niet best!
Laatst nog de eerste twee films zitten kijken en dat was nog steeds even hilarisch, maar daar kan deze nieuwe derde film totaal niet aan tippen, of zelfs maar bij in de schaduw staan.

Reeves en Winter ogen erg oud, acteren nog slechter dan voorheen en zijn vooral erg niet-leuk.
Vooral Reeves zakt gigantisch door het ijs en de verwachtingen bij hem zijn sowieso al niet erg hoog, daar hij niet bepaald werelds beste acteur genoemd mag worden, maar hier is hij wel erg matig bezig.

Verhaaltje is voornamelijk een herhaling van zetten, waarbij we alles al veel beter en grappiger in de vorige films hebben gezien. Zo is de killer robot pijnlijk gênant en alles behalve ook maar enigszins grappig.

George Carlin (helaas overleden in 2008) als Rufus wordt aardig gemist, maar gelukkig is daar dan nog William Sadler, die zijn rol van Death, ofwel de Grim Reaper, opnieuw vertolkt en wederom de show steelt. Hij lijkt de enige, die na al die jaren weet wat er van hem wordt verwacht en de draad moeiteloos op pakt, want pas dan wordt het weer even echt leuk. Helaas is dat wel te laat om het flauwe, matige eerste uur te doen vergeten.

Jammer, want hier had veel en veel meer in gezeten.

Een vier, ofwel twee sterren.

Deze vrijdag op blu ray zitten kijken.

Vrij doorsnee western, maar wel met Eastman in de hoofdrol, die altijd wel een streepje bij mij voor heeft.

Eigenlijk een vreemd soort B-acteur, met een ietwat slungelig postuur en Spaans-achtig uiterlijk, wat hem toch wel zeer geschikt maakt om een gunslinger te spelen.

Redelijk b-werkje, maar met genoeg vuurgevechten, vaart en bergachtige locaties om te kunnen blijven boeien.

Luciano Rossi als hoofdschurk is erg goed gecast als opponent van Eastman, meestal is hij een goodguy en sidekick van het hoofdkarakter, dus het was verfrissend om hem een keer als pure schurk te zien.

Verder aardige eind confrontatie, maar beetje knullig einde: held verteld dame dat ze niet met hem mee kan gaan, want het leven dat hij leidt is niets voor haar, rijdt op zijn paard weg, haar verdrietig achter latend, vervolgens keert hij terug, zegt dat hij er nog eens goed over heeft nagedacht en neemt haar mee op een tweede paard, wat hij nu bij zich heeft en dat allemaal binnen de minuut. Hahaha!!

Duitse blu ray was van goede kwaliteit zowel beeld als geluid, maar had helaas geen ondertitels, zodat je niet veel aan de Italiaanse audio hebt en genoodzaakt bent om 'm toch in het Duits te kijken. Zonde!

Een zesje, ofwel 3 sterren.

Vanmiddag in IMAX te Antwerpen gaan zien.

Allereerst moet ik bekennen dat Harley Quinn één van mijn favoriete fictieve karakters is en dat ik al maanden uitkeek naar deze film, echter toen ik de eerste trailer zag, werd mijn enthousiasme behoorlijk getemperd, want die vond ik alles behalve goed.

Eerst het positieve: Harley Quinn wordt wederom op een fantastische manier neergezet door Robbie, zij IS gewoon H.Q., ze is werkelijk fantastisch en eigenlijk niets minder dan perfect! Helaas, hoe graag ik zou willen beweren dat dit ook voor de film zelf geldt... het is, na de eerste Suicide Squad film, toch weer op een behoorlijke teleurstelling uitgelopen.

In alle pogingen om hier een bijzonder en niet alledaags hip werkje van te maken, zijn ze toch vooral vergeten om gewoon een goed, spannend verhaal te vertellen.
De film is ontzettend rommelig, van de hak op de tak en grote gedeeltes horen we Robbie de beelden aan elkaar praten, maar dit heeft als effect dat je als kijker nooit echt in het verhaal komt.
Ook het iedere keer stoppen van het verhaal, met flashbacks en flashforwards, om het net weer op een andere manier te vertellen, werkt niet echt geweldig.
Natuurlijk zitten er ook hier en daar goede scene's en ideeën in verwerkt, maar over het algemeen komt het toch vooral over als een rommelig geheel.

Verder heet de film Birds of Prey, maar de oprichting van dit elite groepje dames wordt eigenlijk pas in de laatste minuten een feit, waardoor dit zowel een H.Q. solofilm is, als een origin story verhaal.

De desbetreffende dames, Rosie Perez als inspecteur Montoya, Mary Elizabeth Winstead als The Huntress en Jurnee Smollett-Bell als Black Canary, doen het niet onaardig en in de gevecht scene's weten zij zich aardig te weren, maar het wordt nooit écht fantastisch.
Dit geldt eigenlijk voor alle actiescene's, die voornamelijk bestaan uit gevecht scene's, die zich ook net iets te vaak (gedeeltelijk) in slow motion voor de kijker ontpoppen, maar na een tijdje wordt het wel erg veel van hetzelfde.

McGregor is de schurk en helaas een niet al te gedenkwaardige, meer een tweederangs boef, zeker in vergelijking met iconische DCC schurken als The Joker of The Riddler. Om dan toch nog iets speciaals er van te maken, zet hij in de finale zijn Black Mask masker op, maar dit heeft feitelijk geen enkel nut, omdat iedereen, de kijker inclusief, weet dat hij het is.

Robbie heeft al gezegd dat ze Harley Quinn een fabuleus karakter vindt en haar graag in nog meer films wil gaan vertolken. Laten we dan hopen dat de eerst volgende film, namelijk de nieuwe Suicide Squad, in ieder geval een betere film op zal leveren, want dat heeft haar Harley Quinn wel verdient.

Met héééél veel moeite, maar alleen omdat ik Robbie als H.Q. zo fantastisch vind, een mager zesje, ofwel drie sterren.

Deze gisteren zitten kijken op een Duitse blu ray in het Italiaans met Duitse ondertiteling (wat nog niet zo makkelijk is als het lijkt).

Vrij doorsnee Spaghetti western met een hoofdrolspeler, die nog het best is te beschrijven als kruising tussen Gemma en Hilton, maar dan met duidelijk minder charisma en starpower.

Verhaaltje komt tergend langzaam op gang, voelt erg b-filmig aan en wordt ook bevolkt door louter acteurs van tweede garnituur.

Woods in hoofdrol is op zich nog wel goed, al gaat hij er met zijn maniakale lach soms wel net over heen. Rest van cast is niet meer dan redelijk.

Verder weer het zelfde stramien wat we al zo vaak sinds genre prototype "A Fistfull of Dollars" gezien hebben:
held wordt ongeveer halverwege film compleet in elkaar geslagen, gemarteld en voor dood achter gelaten, maar weet te herrijzen en als Engel de Wrake uiteindelijk bloedig wraak te nemen. Toch is dit keer de afloop net anders en dat valt te prijzen.

Uiteindelijk redelijk vermakelijk, met ietwat overdreven, foute score.

Een vijf, ofwel 2,5 ster.

Deze een week of twee geleden wezen kijken (om vriendin plezier te doen).

Weet nog steeds niet wat ik er nou echt van moet denken.
Goed? Slecht?

In ieder geval werkte de film voor mij op een bepaalde manier zeer vervreemdend (wat is echt en wat niet?), maar inhoudelijk stelde het toch niet heel veel voor.

Balletdanseres wil hoofdrol in Zwanenmeer en krijgt steeds meer waanideeen. That's it!

Voor een in zo'n hoge mate bejubelende film had ik er eigenlijk net nog meer van verwacht.
Vond hem uiteindelijk wel boeiend en zeker het einde was qua symboliek erg mooi gedaan.

Acteerprestatie van Portman was zeker goed en ik kan begrijpen dat ze hier een oscar voor heeft gekregen,

ook Hershey in de rol van de moeder leverde een goede prestatie, hoewel ik nooit echt vat kon krijgen op of ze nu wel of niet het goed bedoelde, of dat alles alleen maar in het hoofd van Portman zich afspeelde Overigens de hier en daar geopperde vroegere incestueuze relatie kon ik nergens uit op maken.

Aan het begin van de film vond ik dat het camerabeeld wel heel erg heen en weer schokte, ik erger mij daar altijd aan, heeft totaal geen functie en houd je tegen in het verhaal gezogen te worden.
Gelukkig was dit de rest van de film niet meer het geval, of viel het gewoon niet meer op.

Opvallend ook dat van het ballet zelf feitelijk eigenlijk niet eens zoveel te zien was en dan nog voornamelijk meer via de gemoedstoestand van Portman en niet zo zeer het optreden zelf.

Ik moet hem zeker nog eens opnieuw bekijken, voor nu een zeven, ofwel 3,5 ster.

Deze laatst weer eens bekeken.

Blijft een lekkere actie film met twee coole kick ass chicks in de hoofdrol.

Film blijkt bij Marvel fans niet altijd aan te slaan, maar misschien juist omdat ik niet een uitgesproken grote fan ben, is voor mij deze titel in de reeks een revelatie en favoriet van mij.

Erg leuke film, waarin we de (surrogaat-)familie van het Romanoff karakter leren kennen, die allen op hun manier met hun gezamenlijk verleden hebben proberen om te gaan, maar uiteindelijk zich toch realiseren dat hun band met elkaar onontkomelijk en het enige belangrijke is.

De inmiddels onvermijdelijk Pugh en klasbak Harbour stelen zonder meer de show, waarbij Pugh minstens zo stoer is als de hoofdrolspeelster en de spectaculaire knokpartij tussen de twee voor vuurwerk zorgt en Harbour weer zoals gewoonlijk een complete metamorfose ondergaat en laat zien wat voor fantastische acteur hij is en vaak zijn komische timing ook spot on is.

Eigenlijk valt Weisz in vergelijking met deze twee ietwat tegen want haar rol is wat flets en inwisselbaar.

De film is in tegenstelling tot de meeste andere Marvel films en zeker met de Avengers delen misschien wat aan de kleinschalige kant, maar daarom zeker niet minder van kwaliteit en biedt zowel actie & fun als hier en daar ook een meer emotionele kant, wat ik zeker kon waarderen.

Sowieso kan voor mij een film, waarin de heldin een fan blijkt te zijn van mijn favoriete Bondfilm "Moonraker" en daarbij zelfs scènes woord voor woord uit het hoofd mee kan fluisteren, geen écht slechte film zijn.

Een acht ofwel vier sterren.

Tja, ben het met bovenstaande meningen wel ergens eens.

Ik heb dit eigenlijk ook altijd een saaie film gevonden.

Zag hem voor het eerst als tiener, had er heel veel van voorgesteld, maar vond het toen eigenlijk meer een soort ouderwetse detective (denk hier bij aan de films met Humphrey Bogart uit de jaren 30), maar dan vermomd als SF film en stukken saaier.

Kreeg ook altijd de indruk bij deze film dat alles in het donker afspeelt omdat dan de sfx niet al te beroerd lijken. Ik bedoel er is geen enkele reden dat het telkens nacht moet zijn qua verhaallijn.

Ford is er trouwens een meester in om (behalve dan de Star Wars- en Indiana Jonesfilms) alleen maar zijn rollen heel saai te spelen.

Slaapverwekkend staat hij hier ook weer te acteren en dat is de film in zijn geheel ook!

ALLEEN de aanwezigheid van Hauer redt de film, zijn persoonlijkheid is zo aanwezig en groots dat je toch blijft kijken, zeker zijn eindscene is fascinerend en zeer goed geacteerd.

Het is een van zijn beste Amerikaanse rollen.

Daarom toch nog 3 sterren!

Deze een paar weken geleden in Antwerpen op een groot scherm gaan zien.

Met de originele Blade Runner heb ik een soort haat/liefde verhouding:

de eerste keer dat ik hem zag viel de film zwaar tegen, maar daarna wisselde mijn mening nogal en lag het meer aan mijn eigen stemming/gemoedstoestand of ik 'm al dan niet goed vond.

Ik begreep altijd wel waarom mensen hem als klassieker bestempelden en goed vonden.

Deze nieuwe film, hoewel knap gemaakt en geconstrueerd, voelt vooral overbodig aan, want voegt niet echt iets toe, ik heb ook nooit bij het origineel gedacht: 'Dit schreeuwt om een vervolg!" In tegendeel, ik wilde eigenlijk helemaal niet weten wat er met het Ford karakter daadwerkelijk was gebeurt, het was veel beter geweest wanneer je dit nooit echt zeker had geweten.

De film is mooi geschoten, er wordt aardig geacteerd, hoewel ik persoonlijk Gosling, met zijn zwijgzame en kleurloos voor zich uitstarende acteren, nu onderhand wel flink beu begin te worden en hij weet hierdoor het tempo van de film nog meer te vertragen.

Ford herhaalt zijn rol uit het origineel, maar weet deze vrij kleurloos en saai in te vullen, zoals hij eigenlijk al zijn rollen de laatste twintig jaar benadert.

Jared Leto zet een behoorlijk vaag personage neer en komt hiermee vrij ongeïnspireerd over.

Tenslotte weet de vaak geprezen Sylvia Hoeks met haar presence te imponeren, alleen in de gevecht scènes komt ze nogal houterig over en valt het op dat ze meer dan eens in de schaduw staat, zodat hoogstwaarschijnlijk een stand-in het van haar over kon nemen.

De SFX zijn buitengewoon mooi en de muziek doet regelmatig aan die van het origineel van Vangelis denken.

Kortom: dit is niet de klassieker in wording, die het origineel destijds wel was, maar het levert wel een mooie kijkervaring op.

Een zeven, ofwel 3,5 ster.

Waardeloze film, kan het niet eens een film noemen.

Dit overgehypte wanproduct kan dus echt iedereen met een eigen videocamera maken. Je loopt wat door een bos en roept wat en klaar!

Destijds zonde van mijn bioscoopkaartje en tijdje geleden herkeken op TV, maar nog net zo slecht bevonden als destijds, waardeloos en het einde is helemaal een teleurstelling, heb ik daar al die tijd voor zitten kijken??

Een dampende drol!

Deze een week geleden ontvangen en bekeken.

Na alle positieve lofbetuigingen waren mijn verwachtingen redelijk groot en viel het allemaal behoorlijk tegen!

Best een geinig werkje, maar nergens die fantastische spaghetti western, die in allerlei top twintig en zelfs top tien lijstjes voor komt, want kan niet in de schaduw staan van films van Leone, Corbucci etc.

Vind dit alles behalve een klassieker. Ex Beatle in belangrijke bijrol is vrij curieus en doet het niet onaardig, maar is ook geen extra versterking tot cast.

Film en verhaal zitten tegen parodie aan, maar weten toch nog net dit te vermijden, echt spannend wordt het echter nooit.

De acteur Raf Baldassarre , die die Mexicaanse generaal speelt, is hilarisch met zijn aanstekelijke lach.

Een vijfje, ofwel 2,5 ster.

Ik vind Hauer één van de meest charismatische acteurs, die er zijn en ben ook trots, dat hij, als Nederlander, zo ver is gekomen met zijn carrière in het buitenland, incl. Hollywood.

Deze docu geeft een aardig beeld van de acteur en de man er achter, tot zo lang het duurt, want dan plotseling is het gedaan en blijf je toch een beetje met een kater achter, want ik had nog zo veel meer willen zien en horen, dit is toch eigenlijk wel erg karig.

Hauer zelf laat duidelijk niet het uiterste van zijn tong zien en de interviewster is bepaald niet aan hem gewaagd, want ze kan duidelijk niet tegen hem op, met als gevolg dat, wanneer het interessant dreigt te gaan worden, het gesprek stokt, omdat ze verder niets meer uit Hauer weet te krijgen.

Interessant waren de (veel te korte) privéfragmenten en foto's en het interview met zijn vrouw, waarmee hij al sinds eind jaren '60 samen was.

Voor de rest helemaal geen interviews van vrienden, collega's, of regisseurs, die hun mening hadden kunnen geven over hem als persoon en/of acteur (gezien hij zelf niet veel van zichzelf bloot geeft).

Eigenlijk is het dan wel weer vreemd dat men gewoon heeft mogen filmen in zowel zijn appartement in Amerika, als in zijn huis in Friesland, gezien hij zo'n gesloten en introverte persoonlijkheid blijkt te zijn en duidelijk is gesteld op zijn privéleven.

Kortom: aardig om te bekijken, zeker wanneer je fan bent van de man, maar niet bepaald een heel indringende documentaire.

Deze van de week gekocht en bekeken.

Hoewel Boll een extreem slechte naam als regisseur heeft en bij sommigen als DE slechtste regisseur op deze aardbol te boek staat, vind ik het nog al mee vallen.

Natuurlijk is het niet briljant en hier en daar zelfs knullig, maar vind ook deze film weer behoorlijk vermakelijk.

Ik verwachtte het stukken slechter, maar echt slecht wordt het nergens.

De locaties zijn prachtig, de muziek is behoorlijk en het verhaal -hoewel niet origineel- aardig bedacht.

Loken is goed als het hoofdkarakter en ziet er ongeloofelijk sexy uit.

Boll heeft het verder voor elkaar gekregen om een cast met zeer veel bekende koppen voor de camera's te krijgen.

Helaas is het wat hun betreft wel veel automatische piloot werk.

Zeker Madsen, die lijkt heel de film slaapwandelend van de ene scene naar de andere te gaan.

Kingsley bakt er voor een acteur van zijn status wel erg weinig van en werkt onbedoeld op de lachspieren.

De aanwezigheid tenslotte van Meatloaf is vrij genant. Dat was inderdaad pas echt slecht. Ook een vrij overbodige scene mbt rest van het verhaal.

De actiescene's konden er mee door, doordat handig via de montage het meest houterige werd weggesneden.

Opvallend was dat het een aantal keren behoorlijk bloederig was, wat op zich toch wel weer geinig en gedurfd is.

Voor de rest zat er ook een behoorlijk lekker tempo in de film en viel er onbedoeld ook genoeg te lachen (de haarstukjes waren waarschijnlijk van Andre van Duijn geleend?).

Kortom: geen hoogstaande cinema, maar WEL vermakelijk en zeker niet verschrikkelijk slecht, zoals wel wordt beweerd.

Een dikke zes, ofwel 3 sterren.

Deze vandaag nog maar eens geprobeerd.

Eigenlijk is het begin nog niet eens zo slecht: we zien wat beelden van Hitler en daarna verplaatst de film zich naar een treinstation met Nazi's en een trein vol Joodse gevangenen (die erna overigens nergens meer te bekennen zijn). Eigenlijk nog redelijk sfeervol en authentiek er uit ziend, maar daarna wordt het alras steeds matiger.

Deze film brengt totaal niet van ook maar iets van de van te voren opgewekte verwachtingen en dat is op zich al een contradictie bij een Uwe Boll film,

toch werd aanvankelijk -voordat de film werd uitgebracht- de suggestie gewekt dat we een Hitler te zien zouden krijgen, die in een (half-?) vampier zou veranderen en dit idee wordt ook in de loop van de film nog naar voren gebracht als een mogelijkheid.

Helaas gebeurt dit totaal niet, dan zou er ook gefilmd moeten worden in een stad als Berlijn en dat was natuurlijk alleen al qua productie en geld niet uitvoerbaar.

Toch jammer dat we nu eigenlijk niet veel verschil krijgen met bv deel 1, de meeste scènes spelen zich af in afgelegen huizen, of in een bosrijk gebied. Veel van de scènes komen ook als overbodig over (seks achterin een legertruck, terwijl je door de Nazi's wordt afgevoerd om gefusilleerd te worden?!!?) en om de speelduur met moeite over het hele uur te krijgen.

Hoofdrolspeelster Mahlte ziet er ontzettend lekker uit in haar lederen outfit, maar net als de rest bakt ze er qua acteren niet veel van. En wat is Paré ver gezakt zeg, dat hij in dit soort van meuk rond loopt.

De score van Jessica de Rooij is behoorlijk sfeervol te noemen en nog een van de weinig redelijk positieve aspecten van deze verder matige productie.

Niet super slecht, maar ook totaal niet boeiend, spannend of interessant.

Een vier, ofwel twee sterren.

Net de 4K van Criterion zitten kijken, die ik hier nog geseald had liggen, nadat ik 'm mijzelf cadeau had gedaan toen ie rond black Friday voor de helft was afgeprijsd, Wow! Prachtige verbetering op mijn oude dvd.

Weer genoten. Wat een sterke film met in alle rollen goede acteurs. Hopper zet een dijk van een schurk neer. Tijdens het kijken weet hij mij zelfs een enorme hekel aan hem te laten krijgen, terwijl ik eigenlijk toch een enorme Hopper adept ben. Sterk spel van hem! Na Hopper steelt Stockwell toch wel de show! Ook worden alle belangrijke rollen op een heel aparte wijze geïntroduceerd, waarbij Dern, die vanuit het donker langzaam te voorschijn komt, de prachtigste en meest memorabele is. Ook een vrij onvoorspelbaar script, je weet nooit precies welke kant het op gaat en hoe het zal gaan eindigen. Gaaf en vaak uniek gebruik ook van de bekende songs. Prachtig alles in beeld gebracht.

Ik kan eigenlijk geen min punt bedenken, gaat van vier naar vijf sterren!

Deze vanavond bekeken.

Leuk bedachte en redelijk goed uitgevoerde comedy, waarbij alle hoofdrollen nogal smierend worden ingevuld.

Behoorlijk veel inkoppertjes over homo's, die je al van verre aan ziet komen,

maar des al niet te min op een aantal momenten toch hilarisch. Ik heb in ieder geval een paar keer erg gelachen. Vooral Sanz had een aantal sterke momenten.

De bijrol van Moore (de reden dat ik eigenlijk keek) was ook geestig, hoewel hij er feitelijk nauwelijks in voor komt.

Een zeven, ofwel 3,5 ster.

Deze gisteravond maar weer eens gekeken.

Het vreemde bij deze film is dat ik me nooit de clou en wie nu de dader is kan herinneren (heb hem toch al minstens 5 keer gezien).
Blijkbaar maakt de film niet zo'n geweldige indruk.

Best geinig werkje, maar toch wel stukken minder als De Palma's beste werk (Dress to kill, The Untouchables etc).
Uiteraard ook nu weer behoorlijk jatwerk van Hitchcock, dit maal zijn Rear WIndow en Vertigo aan de beurt. Ook nu weet De Palma er zijn eigen draai aan te geven.

Mijn grootste probleem met De Palma is altijd dat de films interessant beginnen, zelfs behoorlijk spannend worden, maar daarna als een nachtkaars uitgaan en mij met een leeg gevoel achterlaten.
Zo ook deze. De Palma komt wel vaker met een zwak einde aan zetten, maar nu is het wel heel erg! Eigenlijk een belediging voor de kijker.

Verder denk ik niet dat ik de enige ben die vanaf de eerste echt goede close-up van de Indiaan er vrijwel meteen Henry in herkende. Ogen kunnen veel veraden.

Acteer werk ging over het algemeen wel, alleen de knappe donkere dame, die door Wasson wordt begluurd, kon er geen hout van. Dat was echt heel slecht (volgens mij zat ze destijds ook in "Dallas"). Ze zag er fantastisch uit, maar zo gauw ze ging praten zakte ze door het ijs.

Kortom: uiteindelijk een tegenvallende De Palma.

Niet meer dan een aardige voldoende: 3 sterren.

Deze gisterenmiddag in Antwerpen gaan kijken.

Altijd wat aarzelend voor dit soort films, want waarom naar iets nagespeeld gaan kijken, wanneer er ook genoeg echt archiefmateriaal voorhanden is (een film als Ali heb ik om die reden nog steeds niet bekeken)?

Deze film is echter zo'n hype, dat ik toch zelf ook nog wilde gaan zien of ie werkelijk zo goed is als vaak wordt beweerd.

Daar kan ik meteen duidelijk over zijn: driewerf NEEN!

Toegeven: film is erg vlot, slim en handig in elkaar gezet, al wordt er vaak een loopje met feiten en gebeurtenissen genomen en is niet alles daadwerkelijk precies op die manier verlopen,

maar daar kan ik nog mee leven en uiteraard is het te begrijpen dat sommige gebeurtenissen en tijden tot één worden gesmeed om de film vlotter te laten verlopen en zo ook niet voortdurend in herhalingen hoeven te vervallen,

maar echt dingen gaan verdraaien of er bij verzinnen vind ik eigenlijk uit den boze en niet kunnen wanneer het om echt bestaande personen gaat.

Zeker niet wanneer het verhaal zo al boeiend genoeg zou moeten zijn.

Echter daar valt allemaal nog enigszins mee te leven, totdat men dan met de finale komt, de registratie van Live Aid. Wat er dan omheen bij verzonnen wordt en zo heel dit optreden een volkomen andere lading krijgt, die er in werkelijkheid nooit was, dat is wel zo fout en eigenlijk een belediging voor mij als kijker.

Om te beginnen wist op dat moment Mercury nog helemaal niet dat hij aids had. Dit er dan toch aan toevoegen louter voor extra drama en emoties aan de kijker te ontlokken is van een erg bedenkelijk niveau.

En hoezo was Queen als band al maanden (jaren?) niet meer bij elkaar rond Live Aid? Ze hadden in werkelijkheid nog een maand of anderhalf van te voren diverse concerten voor tienduizenden mensen gegeven en waren dus gewoon een goed lopende, goed geoliede live machine, toen dat optreden er min of meer tussendoor bij kwam.

In de film wordt gesuggereerd dat Mercury erg nerveus het podium op komt en achter de piano even een stilte laat vallen en zich dan bij elkaar pakt en alsnog begint. Wie de echte beelden van Live Aid bekijkt ziet een Mercury het podium opkomen zoals we hem allen kennen: vol power en zelfverzekerdheid en meteen in de eerste seconden het publiek bespelend, heersend over het hele stadium en daarmee ook over het miljoenen thuis publiek.

Daar blijft in de film niet veel van over. Tot dan toe was hoofdrolspeler Malek goed opdreef, maar hier zet hij gewoon een hele matige prestatie neer, hoe goed ook alle gebaren na worden gedaan, hij mist op dat moment Mercurys charisma en sterke uitstraling en is een schim van de echte Mercury en zakt hier behoorlijk door het ijs.

Voor de rest wordt er goed geacteerd, Deacon en vooral May lijken sprekend (drummer Taylor dan weer totaal niet), maar het is vooral de muziek die de sfeer en vaart er in houdt, al zegt dat laatste natuurlijk niets over de film zelf, want over de echte Mercury kom je niet veel meer aan de weet.

Samengevat: vlotte, makkelijk wegkijkende film, die echter als serieuze biografie is te verwaarlozen.

Met moeite een zesje, maar dat kan nog makkelijk gaan verlaagd worden, want hoe langer ik er over nadenk, hoe slechter ik 'm vind worden.

Deze Bomber sloeg ik destijds over, omdat de fragmenten, die op Tv werden vertoond, al niet veel soeps leken, maar heel eerlijk: op blu ray in het originele Italiaans valt ie mij mee.

Feitelijk is het verhaal een kopie van Bulldozer, maar dan het Amerikaanse Football vervangen door boksen. Zelfs een aantal bijrol spelers vervullen dezelfde soort van rol.

Voor de rest redelijk vermakelijk, met als hoogtepunt de typisch Duitse, of Oostenrijkse dansscène, waarbij Spencer klappen uit deelt aan de slechterik van dit verhaal.

Verder zorgen ook nu weer de gebroeders De Angelis voor een aanstekelijke score met het nummer Fantasy, maar is helaas de parodie op het Rocky theme minder geslaagd.

Een dikke zes, ofwel drie sterren.

Deze gisteren zitten kijken.

Mooi geschoten, maar ietswat pretentieuze film, met sterke vertolking van Washington.

Mooi einde ook, al zet ik zo mijn bedenkingen bij het idee dat een kennelijk gesuggereerde blinde zo makkelijk zich over al kan voortbewegen en dat ook nog eens niemand -kijker incl- hier ook maar iets van merkt.

Verder vond ik Oldman echt als schurk zwaar tegenvallen, normaal zet hij echt een iconische badguy neer, maar nu was het toch niet meer dan een locale doorsnee boef. Zonde!
Kunis oogt schitterend en verder nog een geinig rolletje van Michael Gambon.

Mede door het verassende einde een magere zeven, ofwel 3,5 ster!

Deze zo juist bekeken.

Erg matig vervolg op het geinige origineel, gemaakt door een regisseur, die blijkbaar zelf er in is gaan geloven dat het origineel een meesterwerk was en dat graag nog een keer wilde herhalen.

Eigenlijk bakt vrijwel niemand er hier wat van.
Wanneer zelfs de broertjes op de automatische piloot overkomen.... tja..

De nieuwe side-kick is opvallend onleuk. Kijk, die van deel 1 was ook compleet lijp, maar wel op een geinige mainier. Deze nieuwe Mexicaanse dude lijkt schmieren te hebben uitgevonden.

De dame als vervanger van Dafoe probeert hem op het genante af te copieeren, maar weet alleen maar irritatie op te wekken, met een gezicht van: zie mij eens geweldig cool en leuk zijn. Dan heb ik het nog niet eens over haar afschuwelijke stemgeluid gehad.

De schurken zijn kleurloos en dienen louter als kanonnenvoer en de eindschurk, een cameo van Peter Fonda, is oninteressant en met de haren er bij gesleept om nog iets van een plot te suggereren.

Hier en daar een aardige shoot-out, maar meestal kompleet inspiratieloos.

Verder lijkt men via flashbacks ook nog -op een zeer amateurachtige manier- iets te willen crieeren a la Robert de Niro in The Godfather2, om zo een achtergrond aan het karakter van Connelly te geven. Wat een pretentie en hoogmoed.

Nee, dit is een overbodige drol om snel te vergeten.

Een twee, of wel 1 ster.

Dit vind ik een heeeeeele leuke goede film.

Probleem was iedere keer dat ie al even bezig was wanneer ik de TV aanzette,
maar heb hem een tijdje geleden super goedkoop bij Mediamarkt gekocht en kan hem nu net zo vaak kijken wanneer ik wil.

Wie hier niks aan vindt neemt de film waarschijnlijk veel en veelste serieus en dat is volgens mij totaal niet de bedoeling!

Het is vaak over the top, zowel qua verhaal als het acteren, maar daardoor wel zo leuk!

Een ding:
heb ik het nu goed begrepen dat die super hitman, gespeeld door Billy Connolly, hun vader blijkt te zijn, of was dat maar bij wijze van spreken? Is me niet helemaal duidelijk!

Geen meesterwerk, maar zeeeeer leuk, grappig en cool!
4 sterren!