Opinions

Hippe verfilming van het gelijknamige boek dat Annie M.G. Schmidt (1911-1995) in '53 schreef en toendertijd als hoorspel een groot succes was. Scenarioschrijver Burny Bos moderniseerde de personages. De soundtrack bevat onder meer nummers van Backstreet Boys, Five, Total Touch, Volumia! en Vengaboys...

Een luchtig verhaaltje, met daaronder duidelijk deze retorische vraag: kan de echte liefde nog overwinnen in dit egocentrisch tijdperk waarin alles moet kunnen? About Last Night werd gebaseerd op het toneelstuk Sexual Perversity In Chicago van coryfee David Mamet, die hierin de draak steekt met de van bed naar bed wippende vrijgezellen in de jaren '70 en '80 (normaal zou de film ook zo heten, maar de titel geraakte niet door de censuur). Het is een weliswaar uitgebreid, maar helaas eerder flauw afkooksel van de succesvolle podiumversie. Voor regisseur Ed Zwick was About Last Night zijn eerste langspeelfilm na een rijke ervaring bij de televisie. Later regisseerde hij ondermeer Glory, Leaving Normal, Legends Of The Fall en Courage Under Fire. Eyecatcher van About Last Night is Demi Moore, hier werkelijk in een uitzonderlijke topvorm. Samen met mooie jongen Rob Lowe, haar collega uit St. Elmo's Fire, houdt ze deze romantische komedie vermakelijk tot aan het bittere eind...

Geslaagd acteerdebuut van vedette met de zwarte aikidoband Steven Seagal als politieman Nico Toscani. Dit is een harde genrefilm met vrij ongewone lokaties. De film werd ook in het videocircuit uit gebracht onder de naam Nico...

The Abyss werd volledig opgenomen in twee reusachtige watertanks. Het werd een imponerend hightech onderwaterepos, met indrukwekkende speciale effecten, maar nu is het wel een beetje déjà-vu. Ed Harris en Mary Elisabeth Mastrantonio zijn prima op elkaar ingespeeld. Toch kostte The Abyss einde de jaren '80 veel meer (ca. 70 miljoen dollar) dan hij opbracht. Voor James Cameron een teleurstelling van formaat: " Ik had met hard en ziel aan de film gewerkt. Deze film was naïef en sentimenteel maar wou dat ook zijn. Het is een zeer persoonlijk sf-sprookje en geen opgewarmde Spielbergkost." Anderzijds verklaart deze film meteen waarom Cameron niet bang was een monsterproductie als Titanic te regisseren. Hij had immers al wat watertjes doorzwommen.

P.S. De op video verkrijgbare 'The Abyss Special Edition' is zevenentwintig minuten langer dan de bioscoopversie...

Dit is het tweede deel van de anarchistisch getinte komedie die naar de personages werd gecreëerd door de New Yorkse catoonist Charles Addams (1912-1988). Deze keer krijgt de familie Addams een baby. In het scenario van Paul Rudnick gebeurt overigens meer dan in het eerste deel: zo wordt de buitenwereld opgezocht, zodat de blanke Amerikaanse middenklasse overtuigender met subversieve humor op de korrel kan worden genomen. Met zijn angstaanjagende fantasie, boosaardige en sinistere vondsten is deze film, nog meer dan The Addams Family, een prototype van zwarte humor...

Eerste speelfilmversie gebaseerd op de gelijknamige cartoons van Charles Addams en de tv-serie ('64-66). Ex-fotograaf Barry Sonnenfeld geeft iets te weinig magie aan het magere verhaaltje van zijn regiedebuut. De tegendraadse humor en de goede vertolkingen zorgen wel voor onderhoudend kijkgenot...

Ondanks de veelzeggende titel moet je van deze would-be thriller niet al te veel adrenalinestoten verwachten. De regie en het camerawerk zijn zelfs bijzonder sloom te noemen ondanks een heleboel (zinloze) scènes vol bloederig schietgeweld. In de hoofdrollen Lambert en Henstridge, beiden niet echt beroemd vanwege hun acteertalenten. Fear The Rush vertoont meer gaten dan een Hollandse kaas en de dialogen zijn op het randje af debiel. Een paar kleine bedenkingen: zou er een bepaalde reden geweest zijn om het eerste deel van de titel fout te spellen (ook met een E aan het einde in het Engels), of zijn de makers werkelijk zo dom als de film die ze produceerden? En van wanneer worden de opschriften op de politiewagens en politievesten in Amerika bedrukt met Policia in plaats van het Engelse Police???

1*

Charmante versie van het in 1883 verschenen kinderboek Le Aventure Di Pinocchio van Carlo Collodi. Regisseur Steve Barron wekt Pinokkio tot leven met zijn 'live-action' remake van het klassieke Walt Disney-sprookje uit '40. Door de verbluffende effecten, is Pinokkio nog steeds het kereltje van wie iedereen houdt, niet van ijzer, niet van blik, maar van eikenhout...

Prachtige combinatie van zuiplap Humphrey Bogart (hij won hiervoor een Oscar) en oude vrijster Katharine Hepburn, die de rivier de Kongo opvaren en zowel de elementen als de Duitsers (het is het begin van WO I) en elkaar te bestrijden. Schitterend gefilmd op locatie door Jack Cardiff...

Gezien het gegeven ligt de term 'claustrofobische thriller' hier voor de hand. De spanning is van begin tot eind te snijden en wordt versterkt door een aantal onverwachte wendingen. Het clichématige met dergelijke prent is dat men wéét dat alles goed zal aflopen. Er zullen inderdaad enkele koppen rollen, maar de hoofdpersonages - in dit geval The First Family' - komen er met de schrik vanaf. Inmiddels zijn de spectaculaire stunts wel mooi meegenomen. Harrison Ford speelt de president, die qua uitstraling geen moer verschilt van pakweg Jack Ryan in Patriot Games en Clear and Present Danger of dokter Richard Kimble in The Fugitive. Ford kan zoals geweten geen breed palet van karakters uit zijn hoed toveren, ook omdat hij persistent weigert de slechterik te spelen. Precies het tegenovergestelde telt voor Gary Oldman. Voor de regie tekende de Duitser Wolfgang Petersen die met Das Boot wereldberoemd werd en nadien ook nog o.a. The Perfect Storm op zijn palmares schreef. Een aanrader voor de actieliefhebbers...

Dit is het officiële regiedebuut van John Wayne dat hij ook produceerde en waarin hij ook de hoofdrol speelde. Er is een remake dit jaar voorzien (2003) met Dennis Quaid in de rol van Sam Huston.

Naar ware feiten...

Zelden werd een acteur zo vereenzelvigd met zijn personage als Anthony Quinn met dat van Alexis Zorbas. Hoewel deze zwart-witfilm enkele behoorlijk grimmige scènes heeft, slaagt Quinn erin om de kijkers een blijvend goed gevoel te bezorgen. Dankzij deze film én vooral de muziek van Mikis Theodorakis, raakte ook de sirtarki wereldwijd bekend. Deze film werd maar liefst zeven maal genomineerd, maar won slechts drie Oscars, waaronder die voor beste vrouwelijk bijrol gespeeld door de Russische Lila Kedrova... 5*

James Caan en Mandy Patinkin zijn redelijk goed, maar helaas is de film niet helemaal geslaagd. Een jaar later kwam er een tv-serie met dezelfde titel en min of meer hetzelfde thema. Er kwamen ook verschillende vervolgen op deze prent.

Cynisch beeld van de toneelwereld met Bette Davis, die schittert als een ster op haar retour. All About Eve is een regelrechte klassieker die een halve eeuw geleden genomineerd werd voor maar liefst veertien Oscars en er zes stuks van in de wacht sleepte, waaronder die van Beste Film...

Amores Perros is opgedeeld in drie verhalen: een proloog en een middenstuk in flashbackstijl, en een finale die zich afspeelt in het heden. Dankzij het sterke scenario vormen ze een logisch geheel. Debuterend regisseur Gonzalez Iñàrritu heeft zowel de verhalen als de rolverdeling zodanig gemanipuleerd dat je ondanks de behoorlijk lange speelduur zeer geboeid blijft kijken. In het verhaal worden er allerlei wreedheden met honden uitgehaald, maar dierenliefhebbers hoeven zich niet druk te maken: alles is uiteraard in scène gezet, en geen enkel beestje heeft moeten lijden...

Dick Maas trekt alle spektakelregisters open in deze in en rond de Amsterdamse grachten gesitueerde thriller. Blikvangers zijn dan ook de vaak verbluffende stunts zoals de speedbootachtervolging in pure James Bond-stijl. De al te nadrukkelijke knioogjes naar andere genrefilms, zoals Jaws, én het banale scenario drukken uiteindelijk toch een beetje de pret...

Dit is een routinemusical die vooral inspeelt op de populariteit van Doris Day en Ray Bolger, die uiteraard volop de gelegenheid krijgen tot zingen. Dankzij enkele goede dansnummers, in een choreografie van LeRoy Prinz, is deze film zeker een aanrader...

Boeiende film, die als moderne variant van Rio Bravo van Howard Hawks beschouwd mag worden, want Carpenter heeft daaruit een aantal scènes 'geleend' en een vergelijkbare situatie gecreëerd. Schrijver regisseur John Carpenter verzorgde ook de muziek van deze onverwachte succesprent...

Het onafwendbare gevaar - onder de vorm van een losgeslagen voertuig, een komeet of iets dergelijks - dat vastberaden op zijn doel afstevent en zich daarmee de allures van een tijdbom toeeigent is een gekend gegeven voor een actiethriller. Denk maar aan Speed en Armageddon. Aan beide kaskrakers doet Atomic Train een klein beetje denken, al is de impact veel lager. En de hoofdrolspeler is ook ,al geen kanjer als Keanu Reeves of Bruce Willis, maar wel de gewezen bradpacker Rob Lowe. Oorspronkelijk was Atomic Train een vier uur durende miniserie, maar werd geknipt tot een film van twee uur...

Miskend pareltje van Billy Wilder dat toch wel wat duistere kantjes heeft. Enkele scènes bevatten ongezouten taal en soms een klein beetje bloot, iets wat we van Wilder zeker niet gewoon zijn. De prachtige beelden van het Italiaanse eiland Ischia vormen het decor...

Deze bioscoopfilm van de Canadees Jeremiah Chechik is gebaseerd op de gelijknamige Britse tv-serie. Hierdoor ontsnapt hij dus niet aan een vergelijking. De toon varieert tussen humor en het typische Britse flegma, hetgeen het succes van de serie was, maar helemaal niet werkte in de film. De speciale effecten zijn erin gebracht om een 'nieuw en jong' publiek aan te trekken. Het was hopeloos, net als de kijkers...

Het duo Firstenberg-Dudikoff verwierf vooral bekendheid met de American Ninja-films. Avenging Force ligt in dezelfde lijn, met de klemtoon op overvloedig actie- en vechtwerk. Knappe bijrol van de gedroomde boeventronie John P. Ryan (Hoffa)...

Eerst en vooral ben ik altijd al 'geprikkeld' geweest door de persoon Howard Hughes. Hij overleed in 1976 toen ik 18 was en er waren regelmatig verhalen en roddels over die excentrieke en wereldvreemde man, die zich de laatste jaren van zijn leven niet meer aan de buitenwereld toonde. Er werd zelfs verteld dat hij al jaren daarvoor overleden was, maar dat men dat verzweeg om zijn 'imperium' in stand te houden.

Dit is voor mij ook een van de beste vertolkingen die DiCaprio tot nu toe gespeeld heeft. Met een grote flair en een enorm groot inlevingsvermogen. Op een bepaald moment IS hij gewoon Hughes. Hij is het ook die het script voorgesteld heeft aan Scorsese en is daardoor ook dieper betrokken bij de film.

Cate Blanchet als Katherine Hepburn, John C. Reilly als Noah Dietrich, Kate Beckinsale als Ava Gardner en zeker niet te vergeten Alec Baldwin in de rol van Juan Trippe, zijn enkele van de acteurs die voor mij een fantastische prestatie neerzetten. Het straalt gewoon van hun acteerprestaties af dat ze het geweldig naar hun zin hadden.

Cinematografisch is deze prent een pareltje en met een gemotiveerde Martin Scorsese in de regisseursstoel kan het spektakel haast niet meer mislukken. Voor mij was dit de Oscar voor Beste Film waard, maar eerlijkheidshalve moet ik er aan toevoegen dat ik Ray met Jamie Foxx nog niet gezien heb (deze zal bij mij ook hoog scoren, enkel en alleen al voor de muziek).

Dan zijn er voor mij ook de persoonlijke 'gevoelens'. Ik ben gek van oude films en dus ook de oude garde van acteurs. Die worden hier eens vanonder het 'stof' gehaald om te spelen in een film na hun dood. Niet alleen Hepburn, Gardner pesseren de revue, maar ook Errol Flynn, Jean Harlow en Cary Grant. Ik hou ook van de glamour en de glitter van de eerste helft van de 20ste eeuw, net zoals van de auto's en de kleding.

Kortom, ik ben geboren in 1956, maar ik moest toen eigenlijk al volwassen geweest zijn.

En slechts één keer op de klok gekeken, met de pauze om te ontdekken dat het eerste anderhalf uur er al op zat. 4,5 is nog geen 5 zeg je dan? Ik vond het einde nogal een beetje 'wazig'. Dit kon wel een beetje beter uitgewerkt worden en zeker voor wie de figuur Howard Hughes niet kent. En ik kan best begrijpen dat er verschillende personen zijn die deze film maar niets vinden, maar het zijn over het algemeen gezien redelijk 'jeugdige' bioscoopgangers. 'Ouderen' zullen hier zeer zeker beter hun draai in vinden.

Als de special edition van deze film op de markt komt, zal ik zeker één van de eersten zijn om deze aan te kopen.