Opinions

4* had ik ook al staan. En hij is het meer dan waard. Ondanks het lage budget, heel goed gedaan, met heel veel schokeffecten en de nodige grappen die genreliefhebbers zeker zullen aanspreken. Deze prent is intussen een cultfilm geworden (net als TCM trouwens) met grote invloed op de psychohorrorwerkjes in de jaren '80-'90, zodanig dat in die jaren veel aan na-aperij gedaan werd...

Deze qua script (van de hand van Brian D. Jeffries) tamelijk ongeloofwaardige en clichèmatige film van Peter Maris (bekend van o.m. het misdaaddrama True Blood) scoort desondanks toch nog een beetje vanwege zijn actie- en spektakelgehalte. Ook de vertolkingen zijn redelijk te noemen, met vooral Lee de Broux als de koele seriemoordenaar in een glansrol...

In Hard Rain regent het natuurlijk de hele film door. Maar deze gadget kan de film niet redden, want ondanks de steeds verdienstelijke Christian Slater en Morgan Freeman, en enkele spectaculaire stunts, is dit een weinig verrassende en zelfs redelijk saaie doorsnee thriler...

Supersterke Bogart in een zeer sterk misdaadrama. Rod Steiger mag ook gezien worden in wat een aanklacht is tegen de corruptie in de bokswereld. Corruptie die volgens bepaalde bronnen in dat wereldje nog steeds schering en inslag zijn.

De ontluikende seksualiteit van de jongeren wordt grappig én met goede humor vertolkt. Geef deze prent een redelijk budget en een goeie regisseur en je ligt onder de bank van het lachen...

Op het eerste gezicht een bewieroking van de patriottische waarden. In werkelijkheid wordt een genuanceerder beeld geschetst, waarin Hollywood-legende Clint Eastwood met sarcastische humor de mythe van de viriele en sentimentele soldaat ontkracht. Ongetwijfeld de minst geslaagde film van Eastwood als regisseur, maar dan toch een mooie mislukking.

Dit overtrokken noemen is een knettergekke 'gedachtengang'. Mensen met zo'n mening en gedachtengoed moesten ze verplichten om een boek te lezen. Zoals bijvoorbeeld "Bushido, de gesel van de rijzende zon" door Lord Russel of Liverpool. Een boek van 230 pagina's met waargebeurde feiten en tekeningen van slachtoffers. Vergeleken met de methodes die de Japanners gebruiken als foltering en straffen waren de Duitsers, Russen, Nederlanders, Serviërs en Belgen in Congo letterlijk papkinderen. De haren rijzen je ten berge als je dit boek leest. Geloof mij maar dat de Japanners de uitvinders waren van de gruwel en horror. Ik ben eerlijk gezegd geen zachtgekookt eitje, maar ik heb er slaap van gelaten. Echt.

Edit: als je graag enkele foltermethodes wil te horen krijgen die de Japanners als normaal beschouwden, kan ik er gerust enkele geven.

De tweede en een zeer leuke in de reeks van Dolle Keverfilms die Disney geproduceerd heeft. Herbie Rides Again is niet alleen een jeugdfilm, ook volwassenen kunnen meegenieten van de dialogen en de talrijke verwijzingen naar andere filmklassiekers..

Dit is een western die terecht werd vergeleken met een Griekse tragedie. Gary Cooper is perfect gecast als de kwetsbare, moreel onbuigzame marshall. De strijd tussen goed en kwaad is op een meeslepende wijze verfilmd...

Dit met een Oscar bekroonde speelfilmdebuut van voormalig reclamefilmer Luis Puenzo doet een boekje open over het schrikbewind van de Argentijnse militaire junta in de late jaren '70. Norma Aleandro werd in Cannes onderscheiden met de prijs voor de beste actrice.

Heb net het vierde en laatste deel gezien. Prachtige geschiedkundig getrouwe mini-reeks. Spijtig dat de figuur Adolf Hitler eerder een karikatuur was dan een 'mens'... 3,5*

Paul Verhoeven is erin geslaagd om dit adembenemend verhaal plausibel te maken dankzij Scott Anderson, die voor de speciale effecten verantwoordelijk was. Daarbij werd hij geholpen door het briljante camerawerk van Jost Vacano en een zeer geloofwaardig spelende cast. Veel zwarte humor in een superieure B-film. Bekroond met de Saturn Award van de Academy of Science Fiction, Fantasy and Horror Films is het al een cultfilm, maar voor het brede publiek iets te speciaal om echt gewaardeerd te worden...

Josse De Pauw laat zich weer eens van een totaal andere kant zien en bewijst opnieuw dat hij tot de top van Vlaanderens acteusgilde behoort. Hij deelt de hoofdrol met een op het grote scherm debuterende Dirk Roofthooft. De vrouwenrollen zijn voor Hilde Van Mieghem en Lies Pauwels. Dit zootje van vier levert samen smakelijk acteerwerk. Voor Dominique Deruddere was Hombres Complicados zijn vierde film na Crazy Love, Wait Until Spring Bandini en Suite 16. Met een beperkt budget (subsidies noch co-producenten) leverde hij een prima zwarte komedie af, die in zijn beste momenten doet denken aan werk van de Spaanse grootmeester Pedro Almodovar. Dit genre blijkt Deruddere uiterst goed te liggen, want met Iedereen Beroemd vervolgde hij met glans het ingeslagen pad en werd er zelfs voor beloond met een Oscarnominatie. Ook de soundtrack van Arno mag er best zijn...

Beginnende met drama, via muziek en misdaad naar romantiek en een snuifje humor, om ten slotte af te sluiten met oorlog, horror en een einde dat zo weggeplukt kan zijn uit een westernklassieker.

Zhang Yimou draait met zijn prachtige, luisterrijke beelden een eenvoudig verhaal tot wonderbaarlijk melodrama, dat meteen ook een hulde is aan de Chinese plattelandscultuur. Stilistisch een pareltje.

Won verdient de Gouden Beer op het festival van Berlijn in 1988. Een echte aanrader...

Suspensefilm van formaat met dramatische hoogtepunten naar een scenario dat op ware feiten gebaseerd is. Rutger Hauer is goed als de Russische kapitein en hij wordt uitstekend gesteund door de bijrollen...

****(8/10)

Een zwoele, sombere en intrigerende film van Dennis Hopper, met twee uiterst sensuele vrouwen die Don Johnson moeiteloos van het scherm spelen. Nona Tyson bewerkte de roman Hell Hath No Fury van Charles Williams uit '52 tot een actuelere misdaadstory. Een heel klein beetje humor had de film wat luchtiger en minder traag kunnen maken. Onheilspellend donkere fotografie en een deprimerende bluessoundtrack, wat dan weer positief uitvalt...

Niet helemaal.

Deze verfilming van John Irvins roman bevat te veel loodzware thema's dan goed is voor één film: incest, homoseksualiteit, nazisme en de dood. Het maakt van Hotel New Hampshire een loodzware kijkervaring die de fans van Jodie Foster en Rob Lowe allicht zullen kunnen bekoren, zij het dan met gemengde gevoelens...

Edson Arantes do Nascimento, bijgenaamd Pelé: hij scoorde bijna 1300 doelpunten in 1321 wedstrijden. Hij gaf meer interviews in meer landen dan ieder levend mens op aarde. Zijn voetbal elektriseerde de wereld en zijn charisma heeft de hele voetbalminnende wereld in zijn greep gehouden. Men kon hem voor het eerst op het witte doek zien in Escape To Victory (1981)...

Goede combinatie van thriller en love story. Geen Hitchcock uiteraard, daarvoor zijn de dialogen te clichématig, maar wel een mooi verhaaltje met onverwachte plotwendingen.

Eén van William Castles meest geslaagde prenten. Originele horrorfilm met memorabele vertolkingen van de hele cast, maar vooral van Vincent Price. House On The Haunted Hill is een geslaagde combinatie van zwarte humor en bangmakerij. De remake uit '99 bleef ver onder het niveau van het origineel...

Het duo Hawn-Martin is goed op dreef in deze lichtvoetige pretentieloze komedie. De regie is van de hand van Frank Oz die ondermeer zijn stem leende aan Miss Piggy en Fozzie Bear van de Muppet Show...

Eén van de grootste kassuccessen van 1953. Nu komt het allemaal wat braafjes en een beetje oubollig over, maar het is nog altijd de moeite waard om filmgodinnen als Lauren Bacall en Marilyn Monroe aan het werk te zien. Dit is ook de eerste film - samen met The Robe - uit de geschiedenis waarin cinemascope werd aangewend...

Audrey Hepburn en Peter O'Toole zijn aan elkaar gewaagd in deze uitstekende komedie over een miljoenendiefstal uit een museum in Parijs. Charles Boyer speelt O'Tooles vader en Hugh Griffith Hepburns vader...

How To Succeed In Business Without Really Trying is zoals de meeste verfilmde musicals gebaseerd op een succesvol stuk in Broadway. In dit geval zijn de muziek zowel als de lyrics van Frank Loesser. Regisseur David Swift behield de sfeer van een typische ouderwetse komische musical en maakte er tegelijkertijd een heerlijke sociale satire op de rivaliteit en het machiavellisme in de zakenwereld. In die zin lijkt deze prent uit '67 amper gedateerd. Wel was het personage L. Piermont Finch naar verluidt in de musical een veel krassere kerel met meer donkere kantjes, maar de producers vonden dat ze hem beminnelijker moesten maken voor het filmpubliek. Zijn rol wordt vertolkt door Robert Morse en de belangrijkste vrouwelijke rol wordt ingevuld door Michele Lee die in '98 nog een ster kreeg op de Walk of Fame op Hollywood Boulevard. Voor haar was de vertolking van Rosemary een debuutrol op het grote scherm. Een van de sterkste punten van How To Succeed In Business Without Really Trying is de choreografie van meester Bob Fosse. Hij plaatst de dansers in een reële kantoorset en bouwt van daaruit een dynamische dans op. De bekendste nummers zijn Brotherhood Of Man en I Believe In You...

Grote, wat overgebudgetteerde actiefilm waarin egotrippende Bruce Willis ook schrijft (het scenario), zingt en componeert (titelsong en melodie). Om een diefstal te plegen heeft Bruce bijvoorbeeld drie minuten, net de tijd om een song te kwelen zonder naar zijn stopwatch te kijken. Dat leuke trucje wordt zelfs twee keer herhaald. Sommige actiescènes zijn heel goed, heel wat grappen treffen voluit doel en soms maakt Bruce Willis een goede kwinkslag. Kortom, een must voor de liefhebbers van het actiegenre...

De twee hoofdrolspelers zijn hartveroverend en kregen terecht op het filmfestival van Cannes een gedeelde prijs voor de Beste Vertolking. Het scenario van Jaco van Dormael staat echter niet op hetzelfde peil als dat van zijn debuutfilm Toto le Héros...

Ouderwetse 'koude-oorlog'-film van John McTiernan (camerawerk van Jan 'Speed' de Bont), die technisch gezien perfect is, maar waarvan de spanning echter nooit ten top gedreven wordt. De film heeft het grote voordeel schitterende acteurs in de cast te hebben. Prent naar het boek van Tom Clancy. Alec Baldwin vertolkt hier de rol van Jack Ryan, dat in een volgende film, Patriot Games, gespeeld wordt door Harrison Ford. Jan de Bont bewijst nogmaals één van 's werelds beste cameramannen te zijn. De film kreeg een Oscar voor de geluidsefecten en dankt die onderscheiding aan de bekendheid bij het grote publiek. Al duizend keer vertoond, maar nog steeds de moeite waard om bekeken te worden...

Denzel Washingtons spel is geloofwaardig en grandioos en dat maakt bijna heel de prent goed. De bijrollen geven de juiste steun en overtuigen, met uitzondering van Dan Hedaya, die teveel een ééndimensionaal personage is. Naar waargebeurde feiten. De protestsong Hurricane werd indertijd gezongen door Bob Dylan en Ellen Burstyn maakte in het openbaar haar afkeer duidelijk van deze dwaling van de justitie. Kreeg 4 Oscarnominaties, 4 Golden Globe nominaties, 2 x winnaar Golden Globe...