Opinions

Dit is een zeer waarheidsgetrouwe verfilming van de historische ramp met de Titanic. Scenarist James Costigan baseerde zich op het boek van Lawrence Beesley, die op de bewuste dag in april van 1912 één van de passagiers in tweede klasse was...

Slechtste film van Robert De Niro. Maar ja, in die dagen kon hij zijn films nog niet zelf kiezen.

En toch is de film wat minder zwoel dan 'Il Buio E Il Miele', het boek van Giovanni Arpino waarop de scenarist Bo Goldman zich baseerde, en dan de originele film van Dino Risi, Profumo Di Donna, maar de vertolking van Al Pacino is zoals we van hem gewend zijn: ronduit schitterend...

Het heeft liefst tien jaar geduurd eer Steven Spielberg, zelf zoon van orthodoxe joden, zich rijp genoeg voelde om deze gitzwarte vlek uit de wereldgeschiedenis in beeld te brengen. Het is zijn meest gedreven en persoonlijke film geworden, maar ook filmhistorisch is Schindler's List zonder meer een van de belangrijkste films ooit gemaakt.

Het rauwe realiteitsgegeven van de holocaust werd in geen enkele bioscoopfilm zo indringend weergegeven, en voorgoed in het geheugen van het publiek gegrift (enkel te vergelijken met de bekroonde documentaire Shoah (1985)). De zwartwitfotografie van Janusz Kaminski is ronduit schitterend en met zijn drie uur lang is deze prent geen minuut te lang.

Spielberg, die tot op dan gezien werd als een 'commercieel varken', kreeg met Schindler's List overal erkenning als 'ernstig' cineast. Beste bewijs was de Oscaruitreiking. Voordien werd Spielberg meermaals genomineerd, maar hij slaagde er niet in de nominaties te verzilveren. Deze prent haalde zeven Oscars uit twaalf nominaties, waaronder beste film en regie. Acteurs Liam Neeson, Ben Kingsley en Ralph Fiennes leveren hier monumentale prestaties...

Na Scream gisteravond nog een keertje bekeken te hebben, heb ik er nog een recensietje bijgemaakt.

De eerste tien minuten zijn zo spannend dat je denkt dat het zo niet verder kan, maar Craven speelt een spel met het genre, waarbij hij steeds de typische clichés op zijn kop zet. Ondertussen geeft hij ontelbare knipoogjes naar bekende genrefilms, waarbij hij het al evenmin schuwt om zichzelf te parodiëren. Met groot gemak wisselt hij spanning en horror af met (tiener)humor. Ook de geilheid van de media in de gedaante van verslaggeefster Gale Wheathers (Cox) wordt ongenading op de korrel genomen...

Misschien komt het door de halve fles wijn, maar bij deze verhoog ik naar de 'volle pot'. 5*

Ellen Barkin komt bijzonder sensueel uit de hoek in Sea of Love. Deze rol betekende ook haar doorbraak. Ook voor Al Pacino had Sea of Love een speciale betekenis: zijn come-back na vier jaar afwezigheid van het scherm, wat dan weer een reactie was van het slecht verwerken van de spectaculaire flop van Revolution (1985). De rol van de slordige Frank Keller werd hem op het lijf geschreven en Al Pacino was weer helemaal van de partij in filmland... 4*

De oorlog herleid tot een jongensboek (The Boarding Party, van niemand minder dan James Leasor) waarin de personages zich kostelijk amuseren. Wanneer je de onlogische verhaalsprongen erbij neemt, is ontspanning gegarandeerd. Voorwaarde dat er niet teveel wordt nagedacht...

Het hele verhaal wordt gezien vanuit het standpunt van de producenten en de journalisten van de nieuwszender NewsNet. Deze prent bevat schitterende satirische momenten. Phil Hartman is goed gecast als de klungelende Amerikaanse president en bijzonder leuk zijn Dan Hedaya als Mell Burgess, de producent van de tv-zender, James Coburn als lobbyist en Elizabeth Peña als de Latijns-Amerikaanse journaliste...

Haast alle personages zijn bordkartonnen figuren. De sequel voegt niets toe aan het populaire verhaal van Mowgli en was tot mijn groot spijt beter onverfilmd gebleven. Jammer!!!

De Britse regisseur Mike Leigh kennen we vooral van zijn scherp confronterende portretten van gewone mensen, ver weg van de Hollywoodglamour. Mooi voorbeeld hiervan is zijn film Naked uit '93 waarvoor hij in Cannes gelauwerd werd als beste regisseur. In Naked doolt de gekwelde straatfilosoof Johnny rond in de onderbuik van Londen en sleurt iedereen mee op zijn nihilistische helletocht. Secrets & Lies is een minder deprimerende film. Het is een bitterzoet familieportret, waarbij de nadruk ligt op de onderlinge verhouding tussen de protagonisten. Deze prent is zo levensecht geacteerd, zonder één spatje vals sentiment, dat je werkelijk het gevoel hebt in een real life drama terechtgekomen te zijn. Brenda Blethyn kreeg voor haar vertolking van Cynthia een Gouden Palm. Marianne Jean-Baptiste werd dat jaar voor zowat alle grote awards genomineerd voor beste bijrol voor haar onderkoelde vertolking van Hortence. Dit alleen al was voor mij persoonlijk een Oscar waard. Secrets & Lies werd genomineerd voor vijf Oscars en reeg de Gouden Palm van Cannes '96 binnen. In alle opzichten is dit een pareltje van een film...

Film over de korte loopbaan van Selena, die in 1995 door haar vriendin en medewerkster Yolanda Salvidar (in de film gespeeld door Lupe Ontiveros) doodgeschoten werd. Een brave formulefilm met enkele spectaculaire concertopnamen. Het is niet La Lopez, maar de echte Selena die de liedjes in de film zingt...

Prettige komedie van Penelope Spheeris, die eerder in Wayne's World ('92) liet zien dat zelfs de platste grappen en grollen ontroerend kunnen zijn. Ditmaal speelt het verhaal zich niet af onder de white trash in kleinsteeds Amerika, maar gaat het over een zwarte underdog die het tot beursanalist wil schoppen. De hoofdrol is voor Marlon Wayans, een komiek die nu eens niet uit de stal van Saturday Night Live afkomstig is, maar, net als Will Smith furore maakte in een sitcom, in dit geval in Living Color...

Schitterend verhaal gebaseerd op ware feiten over de pacifist York die tijdens WO I wordt opgeroepen, de noodzaak inziet om te vechten en een held wordt. Gary Cooper kreeg een Oscar voor zijn rol in deze fijnzinnige, knappe film waarin beelden van het pastorale Amerika afgewisseld worden met gevechtsscènes...

Prachtige poster! Geeft het ganse verhaal van de film weer. Prachtig ook hoe er met het kleurenpalet gewerkt wordt naargelang de stemming in de film veranderd. Viva Dolores, de Spaanstalige Moeder Theresa.

Regiedebuut van Marc Punt, die zich liet insipreren door een waar gebeurd verhaal, zijn fantasie de vrije loop liet en niet erg vriendelijk is tegenover de politie. Na een trage start komt er aardig wat vaart in de film met leuke actie, wat seks en suspense. Axel Daeseleire is sterk en David Steegen zet op hilarische wijze een oliedomme rijkswachter neer. De twee debuterende meiden, Liekens en Winters, gerecruteerd uit de modellenwereld, kunnen niet acteren, maar trachten als boksende vrouwen indruk te maken met hun ranke lichamen. Gaston Berghmans verrast in de ernstige rol van bokstrainer en Burt Kwouk, die filmgeschiedenis schreef als de agressieve huisbediende Cato in de Pink Panther-films, speelt een gastrolletje. Geen meesterwerk, maar leuke, op Amerikaanse leest geschoeide commerciële cinema...

Gebaseerd op het leven van de Australische concertpianist David Helfgott. De sterke emotie die de film uitstraalt, kan moeilijk onder woorden worden gebracht. Geoffrey Rush kreeg terecht de Oscar voor beste acteur voor zijn vertolking van Helfgott. Als hij in de finale hulpeloos en in tranen weer voor een juichend concertpubliek staat, onthult hij de ware diepte van Helfgotts lijden. Een echte aanrader.

Film die probleemloos het multiculturele thema aankaart. Kleine schoonheidsfoutjes verdwijnen door de aanstekelijke humor, het natuurlijke spel, een ontroerende finale en de knappe cameraregie...

Heerlijke, eerlijke film. Warme en menselijke tragikomedie met een einde dat voor het overgrote deel van de Hollywoodklassiekers niet moet onderdoen. Een vriendschap tussen The Good en The Bad, met een klinkende prestatie van Cees Geel die volgens mijn bescheiden mening echt een Oscar verdiende.

En de blote borsten? Was ik bij het einde van de film al helemaal vergeten. En dat wil heel wat zeggen...

Men heeft ronduit gefaald bij het moderniseren van het verhaal van George Elliot, 'Silas Marner', over een vrek die weer normaal wordt dankzij de liefde van een klein meisje. De relatie tussen surrogaatvader en zijn geadopteerde dochter is nooit echt overtuigend...

Het hoogtepunt van de MGM-musicals uit de jaren '50. Een onvergetelijk beeld van de overgang van de stille film naar de geluidsfillm. De songs 'Make 'em Laugh' en 'Good Morning' zijn slechts enkele van de vele meesterlijke momenten in deze film. Deze prent kreeg twee Oscarnominaties, maar won er geen enkele. Singin' in the Rain is een must, zelfs voor niet-musicalliefhebbers.

Een kleine, slaperige stad die bevolkt wordt door allerlei bizarre mensen, is het ideale decor voor een spannende thriller. Dat je met kleine financiële middelen toch een goed afgewerkt product kan afleveren, bewijst regisseur David DeCouteau met zijn deze film Skeletons. De acties volgen elkaar snel op maar blijven redelijk geloofwaardig. Het einde is niet helemaal overtuigend maar toch nog spannend...

Lekker ouderwetse actiefilm met voor die tijd duizelingwekkende stunts. Veel stelt het verhaal niet voor, maar het wordt wél flitsend in beeld gebracht en de acteurs spelen hun rol met veel overgave. Dit is pretentieloos amusement!!!

Dit verhaal zou waar gebeurd zijn en werd opgetekend door auteur Lorenzo Carcaterra, één van de vier jongens. Het boek bracht meteen controverse wegens het gegeven: seksueel misbruik in de Amerikaanse opvoedingsgestichten. De storm was zelfs nog niet geluwd toen Barry Levinson besloot het verhaal te verfilmen. Hij heeft een indrukwekkende cast bijeen gekregen voor Sleepers. Robert De Niro kruipt voor de derde keer in priesterkleren, na True Confessions en We're No Angels. Dustin Hoffman laat zich van zijn slordigste kant zien als de aan lager wal geraakte advocaat. Kevin Bacon is de geknipte onverlaat en Brad Pitt en Jason Patrick vullen het rijtje bekende namen aan als twee van de vier jongens. Geen van de acteurs spelen echt een hoofdrol, maar ieder op zich komt goed uit de verf. Levinson filmt zoals steeds met stijl: beelden uit het filmisch heden worden afgewisseld met zwartwit-flashbacks. Al is de film niet altijd even evenwichtig, Sleepers bevat zeer veel sterke momenten. Echt een aanrader...

Smilla's Sence Of Snow start als een sfeervolle, intimistische en vooral beloftevolle film waarin Smilla's karakter als ontheemde Groenlandse mooi in de verf wordt gezet. Halverwege kent deze prent echter een merkwaardige stijlbreuk. Plots worden alle ingrediënten van de actiethriller ingezet. Ziel en romantiek van het verhaal verdwijnen en maken plaats voor een doordeweeks actiegegeven dat uit een slachte James Bond-film lijkt geplukt. Resultaat is een telleurstellende verfilming van de gelijknamige bestseller van Peter Hoeg uit '92. Zonde van de talenten van Julia Ormond, die zich in dit kwakkelende verloop nochtans goed staande weet te houden. In de bijrollen zien we eveneens verdienstelijke acteurs zoals Gabriel Byrne, Richard Harris en Vanessa Redgrave. Voor de Deense filmmaker Billie August, van wie we al kanjers als Pelle De Verovenaar en The Best Intensions voorgeschoteld kregen, is dit een van zijn mindere films, net zoals The House Of Spirits naar de roman van Isabelle Allende. ***(6/10)

Brian De Palma levert met Snake Eyes weer eens een film af die z'n fans op hun knieën doet vallen en de critici in de gordijnen doet kruipen. Het veelbesproken 15-minuten durende openingsshot - niet alleen een sterk staaltje technische superioriteit maar ook een artistiek hoogtepunt - stelt ons meteen voor aan alle belangrijke personages uit de film...

What the f*ck was dat? Het is al een uur geleden, en ik weet nog niet goed waar ik naar gekeken heb. Wat een misbaksel. Ik ga ook films maken, want slechter dan dit, dat kan niet...

Redelijk leuk filmje. Niet Gooding steelt de show maar de sledehonden, waar met een paar computertruckjes enkele leuke dingetjes mee gebeuren. Ook veteraan van het witte doek James Coburn, in zijn voorlaatste film, mag best gezien worden.

Zalige komedie vol spitsvondige dialogen en onvoorstelbare toestanden (plaats ze in de tijdsgeest), geserveerd in een hoog tempo. Monroe steelt de show en Lemmon en Curtis zijn magnifiek. Briljant zijn ook de bijrolspelers Raft, O'Brien en Brown. Deze laatste valt de eer te beurt één van de bekendste slotzinnen uit de filmgeschiedenis gesproken te hebben, namelijk 'Nobody is Perfect'. Het pittige en voor die tijd zeer gewaagde scenario is van Wilder en I.A.L. Diamond. De story werd geleverd door Adolph Deutch en Monroe zingt klassiekers als Running Wild en I Wanna Be Loved By You, bekroond met een Golden Globe. Later werd deze film uitgewerkt tot de musical Sugar... 5*

Redelijk spannende en mooi gestileerde thriller met veel oog voor het decor, waardoor het routineuze verhaaltje opgetrokken wordt. Tom Berenger is uitstekend als de vertwijfelde politieagent. Regisseur Ridley Scott besteedt meer aandacht aan uiterlijkheden en dat is kenmerkend voor de moderne thriller waarin de stijl het meestal wint van de inhoud...

Something To Talk About (de titel refereert naar de roddelgewoonte in het provincienest) is een lichtvoetige zedenkomedie die alle clichés rond huwelijk, trouw en patriarchaat aan de kaak stelt. Uiteindelijk gaat het over enkele stormachtige weken in het leven van een familie ergens in het zuiden van de Verenigde Staten. De cast telt maar liefst vijf grote namen. Julia Roberts is de bedrogen echtgenote van Dennis Quaid die uiteindelijk kiest voor haar zelfontplooiing. Het ouderpaar wordt vertolkt door Robert Duvall en Gena Rowlands. De beste momenten danken we echter aan Kyra Sedgwick die alle scènes waarin ze voorkomt met haar spitante oneliners steelt. Leuk verhaaltje, goed geacteerd en dito in beeld gebracht door Lasse Hälstrom. Doch precies omwille van deze laatste naam is Something To Talk About een tegenvaller. De gevierde Zweedse cineast van My Life Is A Dog en What's Eating Gilbert Grape kan beter dan deze niet onaardige maar evenwel weinig geïnspireerde komedie. Inmiddels heeft Hälstrom zijn niveau weer meer dan opgehaald met het magnifieke The Cider House Rules, naar een Oscarbekroond scenario van John Irving en Chocolat die genomineerd werd voor vijf Oscars...