Opinions

Vaak omschreven als de allerbeste Disney-film, ware het niet dat deze prent in de verste verte niets met Disney te maken heeft. Technisch steekt dit klassieke meesterwerk zeer goed in elkaar, en ook de creatie van het buitenaardse wezentje is zeer geslaagd. Geen Spielberg zonder John Williams: ook hier heeft deze componist weer voor een overdonderende score gezorgd. De man kreeg er een Oscar voor, net als het geluid en de special effects...

Dit is een compleet over-the-top-verhaal dat noodgedwongen dolkomische situaties provoceert. Regisseur van Earth Girls Are Easy Julien Temple kennen we nog van een aantal muzikale films. Hij debuteerde met The Great Rock 'n Roll Swindle die het verhaal van de controversiële punkgroep The Sex Pistols vertelde. In het jaar '86 kwam hij op de proppen met de rockmusical Absolute Beginners met Patsy Kensit en op muziek van David Bowie. Deze prent was al wat minder geslaagd dan zijn debuut en Earth Girls Are Easy werd nog iets minder goed ontvangen. Voor wie houdt van dolkomische situaties heeft deze prent nochtans best wat fun te bieden. Geena Davis en Jeff Goldblum, die elkaar beter leerden kennen tijdens de opnames van The Fly en daarna huwden, zijn komisch in de hoofdrollen. De toen nog relatief onbekende Jim Carrey kruipt in de huid van een tweede alien. Temple maakt van de bizarre gegevens gebruik om allerlei leuke knipogen te werpen naar verschillende genres...

Zoals de meeste rampenfilms is Earthquake een kroniek van korte verschillende verhaaltjes. Mensen in diverse omstandigheden worden met een centraal gegeven geconfronteerd: in dit geval een gigantische aardbeving. Voor de gelegenheid werden enkele Hollywood-grootheden die eigenlijk al op hun retour waren ingezet, met Ava Gardner en Charlton Heston op kop. Maar ze hebben de film niet kunnen redden. Earthquake was bijzonder pretentieus opgezet en wou geschiedenis schrijven in het rampenfilmgenre dat het in de jaren '70 erg goed deed, maar kon de verwachtingen niet inlossen. De personages moesten hun invulling prijsgeven aan de veel te grote nadruk op het sensationele gedeelte. De special effects zijn soms echt lachwekkend: men ziet duidelijk kartonnen en kunststoffen wanden in elkaar stuiken. Vooral daarom werd Earthquake in de ogen van talloze kijkers en critici een regelrechte dooddoener, in het Engels grappig omschreven als 'bomb'. Een Oscar voor geluid, dankzij een voor het eerst toegepast hypermodern sensuround-systeem, heeft niet kunnen verhinderen dat de film een grandioze flop werd...

The Edge is gezegend met een ijzersterke cast bestaande uit Anthony Hopkins, Alec Baldwin en Bart The Bear (die zichzelf vertolkte in L'Ours en Legends Of The Fall). Regisseur LeeTamahori brengt de vaak sensationele en adembenemende actiescènes efficiënt en met veel visuele flair in beeld...

Schitterend geacteerde film. Het verhaal heeft naar verluidt op het witte doek nog meer impact dan op de planken. Willy Russell bewerkte zelf zijn toneelstuk, dat op zijn beurt geïnspireerd is op George Bernard Shaws Pygmalion. Spitsvondige dialogen en een levende regie maken van deze film een leuke ontspanning met sociale inslag...

Eerste Amerikaanse film die volledig in Egypte werd gedraaid.

Op geen enkel gebied een hoogvlieger.

Om éénmaal naar te kijken als liefhebber van oude films, maar meer ook niet.

Fascinerend melodrama dat op ware feiten gebaseerd is. Een tour de force van acteur John Hurt om onder het afschrikwekkende masker toch nog emoties over te brengen. David Lynch filmde dit meesterwerk in zwart-wit, en dat was een zeer goede keuze. The Elephant Man is haast een volmaakte film van, vreemd genoeg, het productiebedrijf van Mel Brooks...

Elizabeth moest alle Oscars aan zich voorbij laten gaan omdat een ander historisch kostuumdrama (Sheakespeare In Love) net iets beter in de markt lag. Het regisseer- en acteerwerk zijn er zeker niet minder om. Toch kreeg Elizabeth vijf nominaties, waarvan één Oscar (make-up)...

Deze verfilming van Sinclair Lewis' roman was in 1960 controversieel vanwege het thema. Burt Lancaster (Gantry) zag er geen graten in en won er een Oscar mee. Andere beeldjes waren weggelegd voor Shirley Jones (beste bijrol) en voor regisseur Brooks (beste scenarioadaptatie)...

Deze rauwe misdaadfilm, met schitterende beelden (van Joseph L. Biroc) in een bijzonder romantische setting, schetst een beeld van een samenleving waarin het slecht toeven is...

Beklijvend verslag van een genadeloos duel, op het scherp van de snee, dat tot het einde toe spannend blijft. Knap script, gebaseerd op de roman The Seas Beneath van D.A. Rayner. De special effects van Walter Rossi werden bekroond met een Oscar. Subliem vertolkt door ondermeer Curd Jürgens als de duikbootkapitein en Robert Mitchum als de jager. Schitterende fotografie...

Derde film in de Dirty Harry-saga. Toegegeven, veel verschilt dit ietwat gewelddadige script niet van de twee vorige prenten. Het personage van Clint Eastwood weet als geen ander criminelen zo hard aan te pakken en zo geweld te vergoelijken. Hoe simplistisch de plot ook lijkt, lichtvoetig kijkplezier is verzekerd...

Pierce Brosnan werd vooral bekent als James Bond. Naast zijn présence als de Britse geheim agent zagen we hem ook in onder meer Dante's Peak en Mars Attacks. Entangled dateert duidelijk van voor de Bond-periode. Met een aanbod voor een rol als deze zou hij tegenwoordig wellicht enkel eens goed lachen. Naast Brosnan ziet U Judd Nelson (The Breakfast Club, St. Elmo's Fire) en Laurence Treil, die het na deze slappe erotische triller voor bekeken hield in filmland...

Eigenaardige prent. Zeer eigenaardig. Met een verrassende Jim Carrey die zich niet éénmaal vergrijpt aan zijn specialitiet: overacting. Voorlopig een gezonde 4* maar ik heb later zeker nog een kijkbeurt nodig om alles eens goed op een rijtje te plaatsen.

Wat wel eigenaardig is aan deze film, is dat Treat Williams als één van de mannelijke hoofdrolspelers (de ontvoerder) als 'uncredited' genoteerd staat terwijl hij echt een rol speelt waarbij hij permanent met beeld en tekst aanwezig is in de film.

Behoorlijk vergezochte low-bugetfilm doe zich vooral tot een tienerpubliek richt. Sommige scènes zijn totaal ongeloofwaardig. Niet echt een aanrader, maar op een regenachtige namiddag en niets anders te doen...

Zeer waarheidsgetrouwe verfilming van een maffiajager.
Een pluim op de hoed van regisseur Ricky Tognazzi en acteur Chazz Palminteri die de rechter prachtig en sereen (als hij was) neerzette. Hier in Vlaanderen werden einde de jaren '80 zijn processen ook op de voet gevolgd.

Een foto van de echte Giovanni Falcone.
Er is zelfs recente postzegel van de spitsbroeders en rechters Falcone en Borsellino, die een paar maanden na Falcone vermoord werd door de maffia.
Men kan wel zeggen dat de maffia door deze twee mannen en hun toegewijde crew een ernstige slag toegebracht werden.
Mede door de moorden op Falcone en Borsellino heeft de Siciliaanse maffia mee zijn eigen graf gegraven.
Voor de liefhebbers van het genre, een echte aanrader, maar ik zou hem wel liever in het Italiaans gezien hebben.

Op het moment dat Excess Baggage werd ingeblikt was dit nog niet het geval, maar sinds Benicio del Toro in maart 2001 een Oscar binnenreef voor zijn bijrol in Traffic, is zijn broodje gebakken in Hollywood. Ook Alicia Silverstone is een rijzende star, al heeft deze jonge blondine zich vooral waargemaakt als tienerster met rollen in Batman And Robin, de tienerkomedie Clueless en de thriller The Babysitter en bereikt ze vooralsnog niet het niveau van del Toro. Wel is ze een heel ondernemende jongedame. Excess Baggage was namelijk de eerste speelfilm van (de toen 21-jarige) Alicia Silverstone's productiemaatschappij First Kiss. Bij de aankondiging werd deze prent voorgesteld als een moderne Bonnie & Clyde, maar dat bleek duidelijk te hoog gegrepen. Het lijkt wel of regisseur Marco Brambilla niet goed wist wat hij met deze prent aanmoest. Excess Baggage start als een doodgewone tienerfilm en evolueert in iets dat qua stijl niet kan kiezen tussen een romantische komedie en een gangsterfilm. Al bij al blijft het een rommelige bedoening die nooit echt de juiste snaar te pakken krijgt...

Redelijke thriller met degelijke acteerprestaties van vaste waarde Gene Hackman, maar ook van Hugh Grant. Grant kan blijkbaar iets meer dan alleen zijn stuntelige, charmante zichzelf spelen in romantische komedies...

De legendarische, teruggetrokken meester-regisseur Stanley Kubrick stierf voordat zijn langverwachte, zwaar gehypte film in premiére ging. In de hoofdrollen Nicole Kidman en Tom Cruise, die toen op het punt stonden om te scheiden. Spraakmakend zijn de erotische scènes en de verkleedpartij, die in veel landen gecensureerd werden. Heel wat kijkers vinden dat door deze ingreep het einde van het lange, raadselachtige verhaal onbegrijpelijk en onbevredigend wordt. De psychologische opzet, de opzettelijk trage dialoog, de uitgekiende enscenering en de goed klinkende soundtrack zijn hoe dan ook puur Kubrick...