The Alamo (1960)

Als fan van de acteur John Wayne, ja ik weet dat hij een overtuigde rechtse sob was, maar in hem heb ik altijd een van de ultieme film cowboys gezien en doe dat nog steeds, moet je deze film gewoon gezien hebben, mede omdat hij ook de regisseur was. Zijn regie debuut had ook slechter gekund want het was zeker in die tijd een groot risico als een acteur op de regisseur stoel ging zitten. Moet gezegd worden, het is geen klassieker geworden, maar wel een film die je om de zoveel tijd weer gaat zien, mede door de muziek van Tiomkin, iedereen zal bij de laatste scene roepen dit is Americana, maar wees eerlijk, de muziek in combinatie met die scene ontroerd altijd weer. Laat iedereen denken wat zij/hij wil over deze film, ik blijf deze film zeker 1 keer per jaar weer in de dvd speler stoppen.

Tsja, wat zal ik hier nou eens van zeggen. John Wayne is natuurlijk onaantastbaar, ondanks zijn politieke overtuigingen en het merendeel van zijn films - die zo vol zitten met clichés dat er niks meer over blijft. Het blijft tenslotte toch wel John Wayne, en dat is nou een keer het schoolvoorbeeld van een echte held - tot een cliché van zichzelf geworden. Maar deze film maakt het toch wel wat heel erg bont. Ik vond een mooie quote: Alamo historian Timothy Todish claims that "there is not a single scene in The Alamo which corresponds to a historically verifiable incident". Nou wordt er wel vaker eens wat opgeleukt aan dit soort historische verhalen, maar dit gaat wel een stapje verder. Vooral het ubersentimentele gedoe met de blinde vrouw, of het kindje op de ezel. Of de 'trouwe' Jethro. Behalve dat is het ook verder niet zo'n beste film eigenlijk. Sowieso duurt het allemaal veel en veel te lang, een uurtje korter had makkelijk gekund. De muziek is wat al te dragend en overdreven, de cameravoering doet me niet erg veel en is vooral ook wat weinig spannend - uit dezelfde periode zijn er nogal wat spektakelfilms a la Ben Hur en zo, dat kwam er toch echt wel wat indrukwekkender uit. Wellicht gewoon ook wel grotendeels doordat het verhaal van The Alamo als basismateriaal gewoon net wat te weinig inhoudt. Zoals ik bij mijn stukje over de remake uit 2004 ook al opmerk: er zijn toch echt wel wat indrukwekkendere verhalen te vinden in die periode. De enige reden voor dit verhaal is om de Texaanse Revolutie ietwat te legitimeren, maar daar wordt fijntjes bij vergeten te melden wat daar ook alweer de aanleiding voor was. Want ja, Amerikaans imperialisme en slavenhandel, dat past zelfs John Wayne niet zo goed.

Een vrij persoonlijk project van John Wayne. Tegen dat hij de film maakte was hij producer en regisseur, maar zou iemand anders acteren. Uiteraard tegen de wens van de studio en geldschieters die een western liever met John Wayne voor dan achter de camera zagen. Dus Wayne nam zelf ook de rol aan, naast regie en producer. En Wayne deed dat eigenlijk niet slecht. Je merkt wel dat hij zijn persoonlijke stempel drukt, zoals een speech over hoe geweldig een republiek wel is. Maar de man zat al lang genoeg in het vak. Er zijn veel betere regisseurs, maar hij leverde wel een mooie degelijke en grootse western af. Het is een lange film en het eerste deel is vooral wat machogedoe. Vooral met de drie kolonels die als haantjes tegen elkaar bezig zijn. Maar gaandeweg breekt het wel los. En het past wel wat bij het genre. Het is een boeiende western geworden. Niet de beste, maar zeker van genoten. En ik ontdekte dat de klassieker Green leaves of summer voor deze film werd geschreven en een nominatie kreeg voor een Oscar als beste song (maar niet won).