Opinions

Resnais maakt een vrij unieke film waarin hij een lijn van 4 basisgedragingen van al het biologisch leven, doortrekt naar moderne sociologische verhoudingen, behoeftes en belangen. Hij brengt het als een universeel en voor al het leven geldend statement, maar verhaalt het in een verder fictieve film. Af en toe wat kort door de bocht, maar het levert interessante scenes op. De gedragingen naar zelfbehoud, streven naar verbetering, het voorzien in basisbehoeften en reactief vluchtgedrag uit angst zijn de thema’s (dacht ik uit mijn hoofd) die onze drie hoofdpersonages (die op nogal vergezochte manier met elkaar worden verbonden) voortdurend voor de kiezen krijgen. ‘Onze’ sociologische gedragingen worden eerst subtiel en later heel pontificaal gereduceerd tot deze basisgedragingen. Het is af en toe psychologie (of dus eigenlijk sociologie) van de koude grond, maar veel connecties kloppen ook heel erg. Het levert enkele leuke scenes op zoals onze hoofdpersonages die zich als de labratten gaan gedragen, compleet met rattenkoppen. Het drama op zich was zeker niet slecht, maar ook weinig bijzonder. Enkele sterke scenes (op het eiland met name) en enkele geestige observaties maken dit een film die best de moeite waard is. Dikke 3,5 sterren.

Vrij flauwe klucht, die je niet hoeft te kijken voor (de kleine bijrol van) de Funes, hoewel ik vaak (en zo ook hier), stiekem wel moet lachen om die gemene kop van hem. Er zijn scenes die best leuk zijn en het pech dat de titelheld ten deel valt, is zo onwaarschijnlijk ongelukkig dat het wel enigszins vermakelijk wordt. Film duurt wat te lang, is te voorspelbaar en de term klucht lijkt uitgevonden voor deze film. Daardoor 2,5 sterren. Minste film uit de de Funes box (daar zullen alle 11 stemmen wel vandaan komen).

De downfall (of in elk geval het gevaar ervan) van Pixar is nu pas definitief ingezet. Cars (maar hierna ging het niveau weer sterk omhoog) en zeker Cars 2 waren al het niveau onwaardig. Ook Brave was duidelijk minder. Ze kunnen het volgens mij nog wel, zeker gezien een aantal nog vrij recente films en zoiets als die korte film. Maar het geld maakt hongerig. Steeds met een nieuw concept op de proppen komen, lijkt te veel risico’s voor ze. Ze gaan de rest (noem een dreamworks) achterna als ze op deze koers blijven varen. Ik wacht met veel spanning af, dit was in elk geval de 3de tegenvaller op rij. Van de 5 films die nu op stapel staan, is er geloof ik 1 sequel gepland. Hoewel dat er w.m.b. 1 te veel is, valt dat mee.

Maar goed over de film. Ik vind het een totaal onzinnige prequel, waar totaal geen grond voor was. Ze hadden namelijk amper wat te vertellen. Wordt het dan stiekem toch nog een aardige film? Nee, zelfs dat eigenlijk niet. Pixar staat voor mij voor films met een leuk en vrij origineel uitgangspunt, ontzettend geestig en warm uitgewerkt in een bigger than life avontuur. Van al deze kreten is in de film eigenlijk niets te zien. Sterker ze zijn er het tegenovergestelde van. Het beste dat je over de film kunt zeggen dat het makkelijk te verorberen is. Het is kleurrijk en vrolijk. Is dat dan het niveau waar Pixar op zit.

2 sterren. Wel met kans op een verhoging naar maar liefst 2,5. Veruit de minste Pixar. Echt jammer. Mijn nieuwe feature bij 3d films; de 3d in deze film is nog onzinniger dan de film zelf. Je ziet niet eens dat je naar iets 3 dimensionaals zit te kijken. Af en toe zie je wat diepte en denk je opeens ‘oh ja, ik heb zo’n debiel brilletje op mijn kop.

Clichématig en ongeloofwaardig gebeuren. Het concept is al zo vaak gebruikt. Twee tegenpolen die om wat voor reden dan ook moeten samenwerken. Eerst mogen ze elkaar niet, ze maken een ontwikkeling door en het resultaat is wederzijds respect. Op zich geeft dat niet, het kan zomaar een leuke film opleveren. Hier lukt dat niet. Sowieso is het hele uitgangspunt al stupide. Zoonlief regelt voor zijn moeder een trip naar Monte Carlo. De enige oplossing die hij kan bedenken is om de leerling automonteur daarvoor in te schakelen. Hij kent deze jongen niet echt (hij blijkt een crimineel te zijn en geen rijbewijs te hebben). Het inhuren van een echte chauffeur is blijkbaar niet opgekomen in zijn denken.

Nu ja goed, daar wil ik nog wel overheen stappen. De hele cliché instelling van beide partijen, waarin ze elkaar niet liggen, niets van elkaar moeten weten etc. etc. vond ik wel vrij vervelend. De nette oude dame ontdekt dat de jongen een pistool bij zich heeft, geen rijbewijs heeft en tasjes van oude dames pikt.. Toch ziet zij ruimte om halverwege de film vanuit het niets respect voor hem te krijgen en opeens zijn ze dikke vrienden. Dat daar geen aanleiding voor geweest is maakt niet uit, want zo hoort het nu eenmaal in films.

De vrouw is een deftige dame die beslist niet gek is. Ze spreekt haar talen redelijk en geeft ook in andere scenes blijk niet achterlijk te zijn. Er is echter een situatie nodig waarin ze geen geld hebben en dus is er bedacht dat de dame op de momenten dat het uitkomt niet helemaal 100% is. Zo heeft ze geld bij zich dat niets meer waard is en een paspoort dat al 20 jaar verlopen is. En dus is het voor de deftige dame nodig om te veranderen in een oplichtster en een overvaller. That makes sense!

Ik vond de karakterontwikkeling dan ook om te janken. Bedacht, niet kloppend en daardoor vervelend. Als dat nu goed gemaakt wordt door een amusante onzinfilm is dat nog niet zo erg, maar ook dat is niet zo. De meeste gebeurtenissen zijn niet echt boeiend. Visueel is het om te janken. Vrij inspiratieloos in beeld gebracht op een of twee mooie shots na. De verschillende kleurenfilters, die nogal willekeurigv worden ingezet doen nogal sneu aan. Ik vond Weijdenbosch ernstig te kort komen.

Hoewel de tweede helft van de film nogal belachelijk overkomt, levert het in elk geval enkele aardige scenes op. Daardoor nog 1,5 sterren.

Wanneer je een aantal thema’s aansnijdt zoals pesten, racisme, homoseksualiteit en er lopen ook nog een aantal drugsverslaafden in je film rond, dan staat er ogenblikkelijk een groepje klaar om dat te bestempelen als cliché. Zonder argumenten, maar het benoemen van het feit dat dat er in zit moet dan een argument voorstellen om aan te tonen dat het cliché is. Als de film iets niet is zeg. Dat zit hem heel simpel gezegd in de uitwerking. Werkelijk van elke minuut film. Ik ken geen film zoals Moonlight. Drugsdealers met zulke dramatische diepgang. Die worstelen met wie ze zijn en wat ze doen. Homoseksualiteit wordt tegenwoordig veel breder geaccepteerd dan ooit, maar deze film is ook een reminder dat we er lang niet zijn. De onmogelijkheid om in bepaalde wijken en delen van de samenleving voor je geaardheid uit te komen wordt hier simpel en doeltreffend (maar zeker niet cliché) uitgebeeld. Het zijn een hoop problemen inderdaad waar die jongen mee te maken heeft, maar ik vond het elkaar juist wel versterken. Heb je een drugsverslaafde moeder, geen cent en word je gepest. Zit je ook nog met het probleem dat je op mannen valt. Iets dat natuurlijk geen probleem zou mogen zijn maakt zijn situatie dan net helemaal onmogelijk. Het laten zien van drie key momenten in een leven van een jongen / jonge man is ook al bijzonder doeltreffend in zijn eenvoud. Vond het ook continu goed omdat ik het gevoel (!) had dat alles dat je zag er toe deed. Visueel is het zeer aardig en het acteren is geweldig. Het belangrijkste is eigenlijk dat de hele feel van de film goed is. Oprecht of zo. Dat moet je wel voelen natuurlijk, maar ik was erg onder de indruk. Mooi bewijs dat je niet veel scripttechnische poeha nodig hebt voor een frisse en originele film. Neig naar 4,5 sterren.

Gewoon op één lijn met de andere Bonds. Vind ze allemaal zo rond de 3,5 sterren waard. Soms iets meer (Goldfinger), soms iets minder (the Man with the Golden Gun). Dit is 1,5 uur lang, zelfs een vrij standaard, maar vermakelijke Bond. Het laatste half uur is eigenlijk ook vrij standaard, afgezien van het feit dat dit zich in space afspeelt. Ik snap het probleem ook niet zo eigenlijk. 3,5 sterren en een goede meevaller.

Eindelijk alle Anderson's gezien, die altijd een behoorlijk constant (hoog) niveau weet te halen. Dit ook weer. De typische Anderson humor, het oogt allemaal verzorgd en prettig en het kijkt zo ontzettend gemakkelijk weg. Grootste verdienste vind ik dat de droogkloot humor werkt in combinatie met een warm gevoel. Het is een heerlijk avontuurtje, sommige echt heel leuke scenes, de rest gewoonweg prettig. Heb hier verder niet vel over te melden. 4 sterren. Op nummer 3 in mijn Anderson top 7.

Eigenlijk tot op de puntkomma eens met Spetie. Moest ook denken aan Allen. Soms werkt deze film echt als een trein. Vond het hele gedoe rondom de maan zeer aardig. Dukakis is erg goed, de rest van de rollen zeer redelijk. Vind alle lof (oscars, nominaties etc.) voor het acteren wel wat overdreven. Zeker voor de rol van Cher. Ben geen fan, maar toegegeven ze speelt best oké. Een oscar is echt wat te veel van het goede. Waarin zit het onderscheidende van de rol? Ik zou het niet weten.

Jewison is een behoorlijk veelzijdig regisseur en dit is dan ook een meer dan degelijke film. Zo nu en dan moet je dit soort films er gewoon effe tussendoor hebben. Het is nogal voorspelbaar, echt erg grappig wordt het nooit, maar het kijkt de gehele speelduur extreem gemakkelijk en prettig weg. 3,5 sterren zijn gemaakt voor films als deze.

Prima oorlogsfilm, dat kan je wel aan Wicki overlaten. Brando, goed als altijd, schudt zo'n rol moeiteloos uit zijn mouw. Verder is de film behoorlijk beklemmend. Ik vond de dood van de Joodse erg aangrijpend. 3,5 dikke sterren. Onterecht ietwat vergeten.

Dit had best een leuke film kunnen zijn. Dat werd bewezen zo halverwege toen de film een minuut of 15-20 echt wel leuk was (toen het roer om ging). De rest van de speelduur was het het ene cliche na het andere en ook nog een vreselijk opgedrongen sentiment. Zo erg dat ik er een beetje misselijk van werd. Die Hollywood scripschrijvers, hebben volgens mij een draaiboek klaar liggen waarvan driekwart als is ingevuld. Verschrikkelijk. 2 sterren voor 20 leuke minuten.

Waarom dit een wat vergeten Bunuel is, is mij een raadsel. Misschien omdat deze film hooguit op momenten echt zijn handtekening draagt? Of omdat ie zeker een dozijn films heeft gemaakt die eenvoudigweg nog beter zijn? Ook dit is namelijk een geweldige avonturenfilm, die de cliches uit het genre grotendeels uit de weg gaat.

De boel moet even op gang komen, maar vanaf het moment dat de opstand begint te ontsporen (na een minuut of 20) is het een geweldige film met geweldige scenes. Ik houd ontzettend van die ouderwetse avonturenfilms, vooral als ze zich afspelen in de jungle. De boottocht, de slenteringen door de jungle, de gewelddadige opstand, de veelzijdige personages, het kleurrijke camerawerk, een aantal scenes die wel typisch Bunuel zijn (de slang, de de Arc de Triomph), het sterke acteren van met name Piccoli en Vanel, het sterke eind en de gekte van de jungle, maken dit een film die meer dan de moeite waard is.

Ik blijf me verbazen over de hoge kwaliteit van zijn films. Wat een held. Opnieuw 4 dikke sterren

Na het zien van the Departed, moest ik deze ook zien. En het is een prima film, net als the Departed. Viel op dat die laatste film het script letterlijk heeft overgenomen. Had wel verwacht dat Scorsese ook op dat gebied wat meer innovatief was geweest. In the Departed zijn nu slechts kleine veranderingen in het screenplay, maar wel weer wat grotere in de uitwerking.

Beide erg goede films, maar the Departed is op elk punt net wat beter. Maar ja, deze film is natuurlijk een stuk origineler en dat heb ik erg hoog in het vaandel staan. Heb dus een beetje een dubbel gevoel. Als ik aan the Departed denk, denk ik aan een geweldige film. Maar tegelijk ook dat die film (de makers) niet de kracht had zelf met iets op de proppen te komen. En bij deze denk ik na het zien van Scorseses film, dat het misschien allemaal toch wat beter had gekund. 4 dikke sterren voor deze film, waar the Departed er net aan 4,5 * krijgt.

Opvallend hoe goed Verbinski omgaat met het Tom & Jerry achtige scenario en er een leuke film van maakt. Mooi in beeld gebracht en een heerlijk tempo. Ietwat ondergewaardeerd hier. Heb Verbinski nog steeds niet omarmd, maar qua familie-entertainment, een vakman. 3 sterren.

Wel weer een leuke Lloyd. Eerste talkie die ik van hem zie. Wat opvalt is dat dialoog geen enkele toegevoegde waarde heeft hier, maar het stoort ook niet echt. Ik vind films over films in zo'n komische vorm wel leuk. Verspreid over de iets te lange speelduur zitten wel aardige grappen, maar Movie Crazy is op een paar momenten echt leuk. De lange vechtpartij op het eind is behoorlijk hilarisch, het hardst moest ik lachen om het trechtertje. Vind zo'n film meer iets voor een uurtje, zoals de meeste van zijn eerdere lange speelfilms, niet alles is even leuk namelijk. Al met al toch wel weer geslaagd. 3,5 sterren.

Geweldige film, deze voorloper van Mr. Smith goes to Washington. Deze film is bijna net zo goed als dat grote meesterwerk. Heerlijke feelgood weer. En ook opnieuw ontzettend veel te herkennen in deze film, dat in latere films nog eens werd gedaan. Nog eens teh Hudsucker Proxy opzetten bijvoorbeeld. Geweldige ode aan o.a. deze film. 4,5 sterren voor mr. Deeds.

Bij vlagen geweldig. Overal zeer aardig. Deed me denken aan Kafka. Heel kleine 4 sterren.

Computerized Automatron - Video Clips - South Park Studios - southparkstudios.com

Bij het zien van dit soort films moet ik altijd denken aan die South Park aflevering waar Cartman verkleed als robot om Butters te misleiden, in Hollywood terecht komt en ideeën voor een film pitcht (zie bovenstaand fragment). Hoewel deze film niet met Adam Sandler is, zie ik het ontstaan van de film al voor me.

A: Okay, how about this: Jim Carrey… with a penguin... how’s that?

B: Hmm, I’m not sure….

A: How about…....... 6 penguins?

B: Yes! it’s flawless!

Het is het type komedie dat ontstaat door een enkel uitgangspunt helemaal uit te melken. Adam Sandler….. met een afstandsbediening die overal op werkt! Jim Carrey… die de krachten van God heeft! Jim Carrey…. die niet meer kan liegen! Jim Carrey…. en pinguïns! En dat is het dan ook. En daar bouwen we zoveel mogelijk grapjes omheen. Daar dan weer omheen (de carrière beluste papa, die zich opnieuw moet bewijzen bij kinderen en ex-vrouw) zit een verhaal dat ik letterlijk al een keer of 100 heb gezien. Dat ze daar nog mee durven aankomen zeg. Verschrikkelijk, vooral ook omdat het als geleider voor de pinguïns helemaal nergens op slaat. Het geeft de term formulefilm een heel nieuwe dimensie.

Ondanks alles is het wel weer een vrolijke komedie geworden, uitstekend geschikt als je niet te veel wil nadenken. Ik vind het altijd vreemd dat die laatste kwalificatie vaak ogenblikkelijk wordt omgezet naar iets positiefs. In dit geval zorgt het ervoor dat ik me niet vreselijk heb lopen ergeren en dat de film best vlot voorbij is. Al hielp het ook dat mijn vriendin de film wel erg leuk vond. Daardoor nog 2 sterren.

Vooral de laatste 3 kwartier zijn de moeite waard, maar de film duurt dik een half uur te lang. Rains en bijna vanzelfsprekend Davis houden het ook de eerste anderhalf uur kijkbaar, maar het begint pas interessant te worden bij de aftakeling van Davis. Zij is perfect voor dit soort rollen, al vond ik al het gedoe om haar schoonheid niet erg geloofwaardig, eenvoudigweg omdat ze nooit een echt bloedmooie verschijning is geweest imho. Al met al wel leuk eens gezien te hebben, maar ik denk dat een betere regisseur er meer uitgehaald zou hebben. Sherman wordt echt gered door de twee hoofdrolspelers. 3 sterren

Boordappel (bij Lost Horizon (1937):

wat wil je nog weten verder?

het is een enorm goed vertelde film, met heel erg veel vaart (alhoewel hij gaandeweg alleen maar beter wordt). het eenvoudige verhaal van de man die het tegen de onoverwinnelijke vijand opneemt en dat met zoveel passie en overtuiging doet, dat ik niet snap dat iemand daar niet door geraakt wordt. het is een voorbeeld geweest voor vele film (zelfs een hoop westerns bijvoorbeeld).

verder heeft deze film duidelijk het hart op de juist plaats (kan ik verder niet beargumenteren, dat voel ik zo). geen vals sentiment, maar echte emotie. die blik bij Stewart in de ogen tegen het eind van de film had me bijna overtuigd; hij beleeft zijn rol als mr. Smith in plaats van dat hij acteert.

Stewart is geniaal, maar ook de rest van de cast is subliem. stuk voor stuk van de grootste acteurs uit die tijd en ze maken het waar. de stempel die Capra op deze film met mooi camerawerk (baanbrekend) en een goed verteld verhaal (goede opbouw) zet, is niet te onderschatten. er is niemand die net als Capra sentiment op zo'n pure en indringende manier weet te brengen. andere films met vergelijkbare elementen maak ik met de grond gelijk, deze adoreer ik. niet gedacht dat dat mogelijk was.

ik val af en toe in herhaling, maar ik hoop dat het duidelijk is.

hmmm, zie dat ik hier nog niet op gestemd had... het is toch een beetje een one-mans-show die williams opvoert. enkele aardige grappen, over een cliche onderwerp. maar dat het cliche is was al duidelijk. ik vind williams best een leuke komiek, maar niet meer dan dat. aangezien de film door zijn 'talent' voor komiek gedragen dient te worden vind ik nu ik dit stukje tik, de 2,5 sterren die ik net heb gegeven alweer teveel en maak ik er 2 van. nu niet meteen weer in hongerstaking gaan of zo linda

Typisch Almodovar product, al zeg ik dat op basis van zijn latere films. Kleuren spatten van het doek, vrouwen die centraal staan (1 in het bijzonder). Hij ziet weer ruimte voor een travestiet. Het is een film die op papier dramatischer is dan een film van Douglas Sirk of het in de film voorbij komende Johnny Guitar, maar op het scherm is het eigenlijk alleen heel komisch. En in feite is ook dit weer een grote klucht. Dit kan je negatief of positief uitleggen, net hoe je smaak is. Maar wat houd ik van zijn films zeg. Heerlijk om naar te kijken. Vermaak ten top. Vind al zijn films goed en meestal betekent het bij hem ook gewoon 4 stevige sterren. Vond misschien alleen All About my Mother iets beter.

de film begon erg sterk. wat vanaf het begin opviel was dat er erg sterk geacteerd werd. met name Boris Karloff die ook in Frankenstein al zo op dreef was. ik ben van mening dat het acteren in echt oude films (< 1935) nog wel eens storend is. wat dat betreft viel de film positief op. na het sterke begin, zakte het niveau. eigenlijk was de film alleen nog maar interessant wanneer Boris in beeld was. jammer, want het verhaal zat sterk in elkaar (een stuk beter dan de remake van '99).

net als Frankenstein erg leuk om eens gezien te hebben, maar meer dan een krappe 3,5 sterren zit er niet in.

Als politieke film eigenlijk waardeloos (hoewel ik het goed vind dat Spielberg niet te veel de kant van de joden kiest), maar als actiethriller erg onderhoudend en de actiescenes spatten van het doek. 3,5 sterren.

Film met sterke scènes en een onderhoudend plot. Het ’12-angry- men- achtige’ begin was zeer sterk (vooraf gegaan aan een wat mindere opening ; de moord). Het vervolg was zeer onderhoudend en ik blijf me verbazen hoeveel vaart Hitchcock in die oude films wist te houden. Het onderzoek is erg leuk en net wanneer je denkt te weten hoe het verhaal zal aflopen heeft Hitchcock een verrassende wending in petto. Mooiste shot uit de film; de schaduw van de strop die in de cel boven het hoofd van Diana te zien is. Niet alle momenten waren even geslaagd, maar al met al weer een prima film 3,5 sterren.

Wat een leuke film. Vanwege de titel jarenlang blijkbaar een compleet verkeerd beeld van de film gehad. Muriel’s Wedding begint als een komedie met karikaturale personages. Ontzettend geestig, maar gelukkig blijft de film daar niet te lang in hangen en als de plot zich ontvouwt, wordt het een komedie met een hart en een ziel. Als ik me nu bedenk dat ik met een grote lach heb zitten kijken tijdens het ene verschrikkelijk Abba nummer na het andere, zegt me dat genoeg. Voor 1 euro prima dvd te koop bij Blokker en Bart Smit mensen, tip van de maand. 4 sterren.

Tja, zoals verwacht een kutfilm. Zo nu en dan mag mijn vriendin eens kiezen wat voor film we gaan zien. Wat krijg je; een avond in een bioscoopzaal vol giechelende vrouwen, die zich gedragen alsof ze in de brugklas zitten. En ook nog klote film. Openingsscene was leuk, maar ook meteen het enige leuke. Die fuck you naar boy bands, juist uit de jaren '80, is best leuk. Maar dat is te mager voor een film en is dan ook slechts voor even leuk. Ze vonden zelf blijkbaar de openingsscène ook erg leuk, aan het eind krijgen we hem doodleuk nog eens te zien.

Verder is het een standaard romkom. Het enige (sub)genre waar ik een hekel aan heb. Flauwe grappen, flauw en voorspelbaar verhaal (zet een willekeurige andere film met Hugh Grant op en ik zie geen verschil), de hele mikmak wordt uit de kast gehaald. Altijd mensen die zeggen dat je daar geen kritiek op mag hebben; het is immers eigen aan het genre. Niets mee te maken zeg ik dan. Een kutfilm is een kutfilm. De vrouwen mogen zelf weten hoe letterlijk ze die opmerking opnemen, trouwens

1,5 voor de opening.

goede film. De cast trekt hem boven de middelmaat uit. Clark Gable, Charles Laughton en Franchot Tone kregen alledrie een nominatie voor beste mannelijke hoofdrol bij de oscars (een unicum) en er valt wat voor te zeggen. Vooral Laughton maakt indruk als immense slechterik, maar halverwege (the Mutiny) wekt hij zowaar sympathie op. Hierdoor wordt zijn rol direct een stuk genuanceerder. daar tegenover staat dat je twijfelt over de rechtvaardiging bij de muiterij van Gable. geven de wandaden op het schip, hem het recht de helft van de bemanning voor dood achter te laten? door deze twist (die in de titel zit, maar ach het was onvermijdelijk) is de film stukken interessanter geworden.

zoals gebruikelijk bij films uit de jaren '20 t/m '60
zitten ze niet echt op een schip, maar staan ze voor een stuk decor. toch is er door knappe regie en goede decors prima de indruk gewekt dat ze daadwerkelijk ergens in de Stille Oceaan zwerven.

Dit alles maakt deze film zeer de moeite waard. maar ik zag tijdgenoten die indrukwekkender waren. daarom slechts een (dikke) 3,5 sterren.

Mooi sociaal drama over eenzaamheid in combinatie met een bijtende mediasatire. Film zit vol gespuis (jounalisten, louche cafe-eigenaren, mensen met een dubieuze politieke agenda) en de kale art direction heeft ook hier weer een bevreemdend gevoel. Interessant project weer van Fassbinder. Moet toegeven dat zijn films wat zwaar op de maag zijn en misschien wel een tikkeltje saai, maar toch ook fascinerend. 3,5 sterren.

Interessante film van een sterke regisseur. Eigenlijk komt het erop neer dat de film je moet pakken (veel meer dan bij andere films), zo niet komt het al gauw gekunsteld over.

My Blueberry Nights is sterk gericht op het visuele, wat geen verrassing is. Als je sceptisch bent, kun je zeggen dat het allemaal erg geforceerd en trucerig is, wat ook eigenlijk gewoon zo is. Mensen die zitten te wachten op overdreven visuele poeha, zitten hier goed. En af en toe ben ik wel zo iemand. Het paste gelukkig goed bij de film en dat is precies de reden dat het niet ergerlijk werd; ik was aardig in mijn element.

Verder werkt het visuele driftig samen met de acteurs die de film (die weinig verhalend is) op gang moeten houden. Gelukkig heeft bijna de gehele cast het begrepen. Strathairn is altijd goed, maar zelfs Law snapt wat hij moet doen en Norah Jones is zelfs een ontdekking als actrice. Portman en Weisz vond ik dan weer wat tegenvallen. Verder ondersteunt de mooie muziek het juiste gevoel.

Maar eigenlijk is dat allemaal ondergeschikt aan de echte reden dat ik de MBN goed vond. Het visuele, de acteurs en de muziek dragen hooguit bij aan een heerlijk relaxt gevoel aan de ene kant (kwam volledig tot rust) en een soort van melancholisch gevoel aan de andere kant. Daardoor werd het een erg prettige kijkervaring.

Omdat de film toch wat minnetjes heeft en ik het uiteindelijk (ook door een wat tegenvallend laatste half uur) niet heel bijzonder vond, slechts 3,5 sterren. Wellicht verhoog ik dat nog eens.

Ah, het verhaal dat we al gezien hebben in zo'n beetje elke (middelmatige) sitcom. Een film kan net iets verder gaan en dat doet het dan ook op een aantal punten, maar durft net ver genoeg te gaan (Zucker, wat is er gebeurd?). Het had een aardige komedie kunnen zijn, maar door matige of verkeerd gecaste acteurs en weinig ideeen die echt leuk zijn (of anders wel gejat) niet geslaagd. Wel uit te kijken. 1,5 sterren.

Moet eerlijk zeggen dat het verhaal an sich wel redelijk boeide en me zelfs niet geheel onberoerd liet, maar als dat verder in zo'n matige film zit verwerkt... Acteerprestaties vond ik mager, film zit vol sentimentele trucjes, muziek was er over, visueel matig (hoewel dat het minst erge is) en als je kwaad wil kan je zelfs zeggen dat het een dramatisch erg foute film is en het leukemie exploiteert. Dat laatste gaat misschien wat ver, hoewel als je kijkt naar de aanpak, twijfel ik wel een beetje aan de goede intenties van Cassavetes. Ben benieuwd wat vaderlief van zijn films zou vinden. 2,5 sterren.

Toch wel een sterke film. Had iets heel anders verwacht, moest er ook echt effe inkomen.

De film lijkt heel lang luchtig, maar dat blijkt een utopie. Het is een eerlijke film over pedofilie, die verrassend goed in elkaar zit qua karakterontwikkeling. Zo blijkt de reactie van Brian als het meisje hem betast logisch i.p.v. nogal overdreven. Zijn de herinneringen vertroebeld (vond Neil de coach al bij de eerste ontmoeting leuk toen ie 8 was, of heeft hij zich dat later wijsgemaakt). Mooi om te volgen hoe beide jongens met het misbruik omgaan (al dacht ik aanvankelijk dat Brian door zijn vader zou zijn misbruikt). .

Het acteren van Gordon Levitt (begint een favoriet te worden) is voortrefelijk en de film heeft een prettige look. Over het verloop van het verhaal ben ik nog niet helemaal uit. Vond het aanvankelijk niet bijzonder boeiend. Ook de keuze om er zo veel thrillerachtige elementen in te gooien door de film plot driven te maken en met een ontknoping op de proppen te komen is twijfelachtig. Het luchtige en de focus op plot (met een detective achtig verhaal) zorgde er dus voor dat ik niet zo goed wist of ik naar een goede film zat te kijken of naar een wel aardige.

Uiteindelijk groeit de film nu al in mijn gedachten. Gisteren dacht ik aan 3 sterren, zit nu een half hoger, maar iets zegt me dat ie 4 sterren verdient.