Opinions

Herzien op de nieuwe 4K uitgave van Warner Bros. met DolbyAtmos. Net als Dirty Harry een groot kanshebber voor het rijtje beste 4K’s van 2025, zowel beeld als geluid.

Wederom een steengoede western waar een goudmijnkamp wordt geterroriseerd door de LaHood bende, onder leiding van grootgrondbezitter Coy. Zijn goudmijn gebieden beginnen uitgeput te raken en hij wilt nu Carbon Canyon inpikken. De kolonie dreigt te moeten vluchten, maar na een gebed komt er een mysterieuze predikant uit de bergen gereden die hun komt helpen.

Geregisseerd door Clint zelf die na 9 jaar weer terug in het zadel stapt en wat mythologische aspecten toevoegt. Eastwood speelt weer de eenzame revolverheld, de man zonder naam. Een rol die hij al eerder bewezen heeft uitmuntend en bijna zonder acteren te kunnen neerzetten. Aardige bijrollen van een jonge Chris Penn, die de zoon van Coy Lahood speelt en John Russell die Marshal Stockburn speelt en een verleden heeft met “Preacher”. Verder een kleine rol voor Richard Kiel aka Jaws, die net als in James Bond ook hier zijn hart op de juiste plek heeft zitten.

Laatste samenwerking met Bruce Surtees die ook hier weer prachtig camerawerk aflevert. De desolate besneeuwde berglandschappen (opgenomen in Idaho), de lage shots en het spelen met licht en donker waar Surtees een meester in is. Mijn favoriete shot blijft vanuit het dorpje, waar de eenzame Preacher op z’n paard wordt gadegeslagen met het besneeuwde berglandschap op de achtergrond.

Blijft een ijzersterke western van Clint.

Leave Indio to me

Herzien op de nieuwe 4K uitgave van Arrow met Dolby Vision. De Kino versie was al mooi, deze doet er nog een schepje bovenop.

De tweede uit de trilogie en wederom een geweldige western. Hier volgen we twee bounty hunters die achter dezelfde bounty aanzitten, te weten El Indio (Ramón van A Fistfull of Dollars) die een bank in El Paso wilt overvallen. Ze sluiten een tijdelijk pact om hem te pakken omdat hij dertien handlangers heeft. Eastwood keert terug als de zwijgzame revolverheld in zijn karakteristieke poncho. Hij wordt hier Manco genoemd. Lee van Cleef zien we als Colonel Douglas Mortimer, de beste schutter van Carolina. Beiden premiejagers hebben hún beweegredenen, voor Manco is het puur het geld, voor Mortimer is het persoonlijk.

Van Cleef, die hiervoor alleen klein rolletjes had in series en B-films, zette met deze rol zijn naam op de kaart en zijn droom werd werkelijkheid. Hij speelt fantastisch met zijn ijskoude en grimmige blik (“This train'll stop at Tucumcari...“) en kan zich met gemak meten aan Eastwood. Favoriete scenes zijn de shootout s’avonds met de hoeden en het laatste duel. De muziek van Morricone geeft zoveel power aan de scenes. Verder mooie long shots de verdorde landschappen en close-ups van bezwete badguys. Enige minpuntje wat de volle score voor mij weerhoudt zijn de ietswat eentonige locaties.

Get three coffins ready.

Herzien op 4K van Arrow met DolbyVision en een verbeterde 5.1 soundtrack. Mijn favoriete boutique label maakt zijn naam wederom waar, een prachtige uitgave.

Drie toen toekomstige grootheden sloegen de handen ineen en schreven geschiedenis met deze eerste spaghetti western.

Eastwood die buiten de goody two-shoes serie Rawhide nog steeds totaal onbekend was en bijna op het punt stond om te stoppen met acteren. Zijn contract verbood hem ook om in Amerika aan andere projecten mee te werken. Totdat hij werd gevraagd door de toekomstige vader van spaghetti western en Europese regisseur Leone. Het contract verbood hem niet buiten Amerika films op te nemen, the rest is history. En tot slot natuurlijk de legendarische muziek door Leone’s oud-klasgenoot Ennio Morricone. De oorspronkelijke titel was “The Magnificent Stranger”, die drie dagen vòòr de release werd veranderd. Eastwood wist hier niks van, en was ook verrast toen hij hoorde wat een hit de film was.

Een onofficiële remake van Kurosawa’s “Yojimbo” uit 1961. Japans productie bedrijf Toho klaagde Leone aan en won de rechtzaak, ze kregen 15% van de opbrengst, meer dan hun eigen film Yojimbo had opgeleverd.

We hebben de Baxters aan één kant die handelen in wapens, de Rojo’s aan de andere kant die handelen in drank en de man zonder naam in het midden. Persoonlijke de minste van de trilogie, al blijft het natuurlijk een fijne film. Eastwood draagt de film en speelt fantastisch als de zwijgzame revolverheld. Je denkt in eerste instantie dat hij alleen aan geld denkt, maar toch toont hij ook empathie voor bepaalde karakters en is hij niet helemaal egoïstisch bezig. Leuke bijrol van de doodkistenmaker Piripero. Klein minpuntje voor de nasynchronisatie van het jankertje Jesús, zoontje van Marisol. De finale werd in Back to the Future 3 nog een keer nagedaan. De schitterende score van Morricone blijft geweldig en heeft enorm veel waarde voor de film.

It got away from him, that dumb shit!

Herzien op de 4K van Paramount Scares met DolbyVision, een prachtige transfer.

Ik weet nog goed dat ik als jonge knaap wekelijks met mijn vader meeging naar de videotheek in Vlaardingen en deze filmposter altijd mijn aandacht trok bij de horror sectie. Toen ik een jaar of 9 was, mocht ik hem eindelijk een keer meenemen, onder het mom van de nachtmerries zijn voor jou. Ik was zo trots toen we naar huis liepen. Eén van de betere King verfilmingen en vrij trouw aan het boek. Qua cast vond ik Fred Gwynne als overbuurman erg goed, ook Miko Hughes als 2,5 jarig evil zoontje speelde geweldig. Denise Crosby zullen de Trekkies onder ons herkennen als Tasha uit “The Next Generation”. Uiteraard zien we King zelf ook nog een klein rolletje als dominee. Prachtige locatie in Maine, waar 9/10 King verhalen zich afspelen. De opbouw van de grimmige sfeer en het mysterie rondom de indianen begraafplaats. Vooral door jeugdsentiment erg fijn filmpje.

Deze eco-horror of speculatieve S.F herzien op de bluray van 101BlackLabel. Hier staat tevens het originele einde van Saul Bass op, die jarenlang als verloren werd beschouwd. Mijn voorkeur gaat ook uit naar dit einde.

Prachtig geschoten close-up beelden in micro fotografie. Ook de passende soundtrack deed wat met me. Blijft geweldig hoe de mieren op ingenieuze wijze het koepelvormige lab aanvallen en zich opofferen voor het grotere doel. Toch wel een klein meesterwerkje.

“When I was a little kid, my mother told me not to stare into the sun, so when I was six I did…”

De excentrieke en paranoïde wiskundige Max Cohen bouwt in zijn sombere New Yorkse appartement een supercomputer die het getal pi moet kraken. Nadat hij ontdekt dat het universum en alles daarin uit spiralen is opgebouwd, krijgen meer mensen belangstelling voor zijn denkbeelden. Sinistere beurshandelaren die denken dat het apparaat de beursontwikkelingen kan voorspellen, terwijl een Joodse sekte achter de geheime naam van God probeert te komen.

Deze psychologische thriller herzien op de nieuwe 4K uitgave van A24 met Dolby Vision&Atmos. Gefilmd in korrelig zwartwit met een creepy industriële soundtrack. Debuutfilm van regisseur Darren Aronofsky, en in mijn ogen een klein meesterwerk. Een wilde achtbaanrit die je op het puntje van je stoel houd. Voor degene die het oudere werk van David Lynch- en Cronenberg kunnen waarderen zou ik deze film zeker aanraden.

Met het kleine budget van 60.000 haalde de film wereldwijd ruim 3,5mil binnen. Pi was de eerst film ooit die als download of pay-per-view op internet werd verkocht.

Het budget werd voornamelijk door familie en vrienden gesponsord. Na het succes heeft hij iedereen met rente terugbetaald.

Voor geen van de gefilmde scènes zijn locatievergunningen verkregen. De crew moest één man constant als uitkijkpost voor de politie hebben, zodat ze indien nodig konden stoppen met filmen.

Na jaren deze creature feature weer herzien, ditmaal op de 4K uitgave van Screamfactory met DolbyVision. Voor een lowbudget film zag het beeld er mooi uit.

Na het succes van Jaws kon je erop wachten dat andere wilden meeprofiteren. Zo kwamen er films als Tentacles, Orca en ook deze Piranha. De film werd een succes en er kwamen in de loop der jaren meerdere vervolgen uit. Na de tv en vhs launch kreeg de film een cult-status.

Joe Dante zet een sfeervolle film neer met een aardig verhaal. Voor de oplettende kijker zie je in het lab ook al een klein voorproefje op Gremlins, die later door hem geregisseerd werd. Er werd een stukje stop-motion gebruikt, heerlijk.

Acteerwerk was ok, maar er zaten er een aantal tussen die belabberd speelde. De soundtrack als de piranha’s aanvallen is geweldig haha. Special effects werden door Phil Tippett gedaan met rubberen piranha’s en metalen tanden voor close-ups. De scene met de kinderen was wel heftig, zeker als ouder zijnde. Je zag ook al een klein voorproefje met een vliegende piranha, wat we in Cameron’s versie terugzien.

Eindscene was ook wel leuk, al had het wel wat beter uitgewerkt mogen worden, maar waarschijnlijk was het budget op.

Ik had deze gek genoeg nog nooit gezien, toen ik hem onlangs voor een leuk prijsje online voorbij zag komen, incl slipcover, heb ik m’n slag geslagen en hem aan de collectie toegevoegd. Gezien op de bluray van 88Films met een 2K scan van de original camera negatives.

De gemuteerde vliegende piranha’s verdienen geen schoonheidsprijs, maar zo superslecht vond ik de film helemaal niet. Het “regiedebuut” van Cameron, alhoewel hij maar gedeeltelijk aan de film heeft meegewerkt en zich later heeft gedistantieerd van de film. Je ziet wel duidelijk een aantal aspecten die hij in zijn latere eigen geregisseerde films gebruikt, o.a in Alien, The Abyss en Titanic. Lance Henriksen en Tricia O’neil zetten best een redelijke rol neer. De Italiaanse soundtrack is typisch voor die tijd en vond ik best wat hebben. De gave make-up gore effecten werden verzorgd door Giannetto De Rossi, die dit ook deed voor mijn favoriete Fulci film “Zombie”. Verder een aantal mooie onderwatershots. Voor de mannen onder ons is er genoeg naakt te zien, en meteen in de openingsscene worden we al getrakteerd op een full frontal. Heb me trouwens rotgelachen om die laatste scene met de helikopter!

Al met al een redelijke creature feature waar ik me best mee vermaakt heb.

Barbossa: Dearly Beloved, we zijn hier bijeen…. Om je strot door te snijden, pokkenhond!

Deze zojuist weer herzien op bluray. Verhaal gaat direct verder waar deel 2 eindigt met de zoektocht naar Jack, die zich nu in de ‘Andere Wereld’ bevindt. Maar eerst moeten ze de kaarten bemachtigen die daar naartoe leiden.

Allereerst geweldig om Geoffrey Rush weer terug te zien, die speelt echt weer ijzersterk als Barbossa. Depp zit weer goed in z’n rol en Bloom en Knightly vond ik stukken beter dan deel 2. Klein rolletje van Keith Richards (gitarist van Rolling Stones) als de vader van Jack.

Kanonnen gevecht in de maalstroom sprong er echt uit. Ook een leuke scene als ze als zes cowboys naar elkaar toe lopen op dat strand met de sounds van ‘Once upon a time in the West’.

Dir was voor mij de laatste goeie van de franchise. Ze hadden als een trilogie moeten stoppen, laatste twee films waren beduidend minder en overbodig.

Herzien op bluray, sterk vervolg, maar haalt het niet bij het legendarische eerste deel. Depp speelde weer goed, maar Bloom en Knightly waren wat minder hier. Davy Jones speelde ook sterk en zag er goed uit! Qua speelduur voor dit verhaal had het wel iets korter gemogen, waren hoop ellenlange scenes, bijv met dat waterrad, het bleef maar doorgaan. Geluid was wel weer dik in orde, vooral de scenes met de Kraken sprongen er echt uit. Eindscene was ook een kippenvel momentje als er een oude bekende terugkeert.

Will Turner: You Cheated!

Jack Sparrow: Pirate

Deze fantasy avonturen film na lange tijd weer herzien op bluray. Er is een 4K uitgave, maar door de enorm slechte reviews laat ik deze links liggen. Hopelijk krijgt deze franchise ooit nog een compleet nieuwe scan en Dolby Atmos mix, want de films staan nu bekend als één van de slechtste 4K’s op de markt. Jammer, want dat verdient deze franchise niet.

Disney nam hier een risico om het piratengenre (of voor de kenners “swashbuckler films”) nieuw leven in te blazen. Al jarenlang durfden regisseurs zich hier niet meer aan te wagen. Waar flops als “Cutthroat Island” en “Treasure Island” zonken als een baksteen, had dit schip 2 uur lang de wind in de zeilen. Met een budget van 140mil haalde de film ruim 650mil binnen.

Gebaseerd op de poppen attractie met mechanische zeerovers van de Disney parken. De film opent meteen al ijzersterk met de legendarische introductie van Jack Sparrow die in de haven arriveert, en de rol van z’n leven speelt. Depp haalde zijn inspiratie voor character Sparrow van Rolling Stone gitarist Keith Richards. Sommige zeggen gepikt, maar beter goed gepikt dan slecht bedacht zou ik zeggen. Geoffrey Rush zet ook een sterke villain neer als Barbossa en mag zich zeker meten aan Depp. Bloom en Knightly mogen ook zeker benoemd worden, Knightly die hier pas 17 jaar was.

Al met al een tijdloze film met mooie kostuums, fraaie locaties en niet te vergeten de epische soundtrack van de legend Hans Zimmer.

Kwamen nog 4 vervolgen, maar dit blijft voor mij de beste, hoewel deel 2 ook erg sterk was.

This is the day you will always remember as the day you almost caught Captain Jack Sparrow!

“A screwball comedy with a heart”.

Deze 80’s klassieker herzien op bluray en heeft niks aan kracht verloren in de loop der jaren. Hilarische momenten dankzij de sublieme chemie tussen John Candy en Steve Martin.

Candy die helaas al op jonge leeftijd (43) gestorven is aan een hartaanval, vermoedelijk door overgewicht. Zijn vader is eveneens overleden aan een hartstilstand.

In een interview zei John Hughes dat hij geïnspireerd was om het verhaal van de film te schrijven na een daadwerkelijke vlucht die hij maakte van New York naar Chicago. De vlucht werd omgeleid naar Wichita, Kansas, waardoor hij vijf dagen nodig had om thuis te komen.

Direct bij de openingsscène zien we een kleine cameo van Kevin Bacon.

De soundtrack was een combinatie van rock&roll, country en pop, hoorde ook een paar gave covers voorbijkomen.

Ja weer heerlijk genoten van deze film en een traan laten lopen bij dat prachtige ‘frozen eindshot’ van John Candy, wat zo populair was in de 80’s. Love it!

Gezien op de bluray uitgave van Eureka. Hier staat de original hongkong cut op maar ook een extended cut, die 4min langer is.

We volgen Pure Lotus (Angela Mao) die de dood van haar vader wilt wreken. Lotus is als wees opgevoed door nonnen in de tempel. Echter door haar boze en wraakzuchtige karakter wordt ze later verbannen omdat ze de regels steeds overtreedt. Het enige dat ze weet over haar vader’s dood is dat het vier mannen betreft. Haar zoektocht naar aanwijzingen begint, en al snel krijgt ze hulp van Bruce Leung, één van de getalenteerde Bruce Lee clones, met z’n hoge trappen.

Action directors zijn Hsia Hsu en Yuen Woo-ping, die we uiteraard kennen van “Drunken Master” met Jackie Chan. Verder zien we kleine rollen van Sammo Hung als bodyguard en Dean Shek als manager van het bordeel, altijd lachen om hem te zien. Aantal gave gevechten met Mao die verborgen wapens gebruikt, waaronder een leger van schorpioenen.

Niet zo goed als “Hapkido”, maar Mao laat hier goed werk zien.

I could show a movie on your butt, fatso!

Na jaren deze weer herzien op Netflix. Echt zo’n jeugdfilm die vroeger regelmatig werd uitgezonden.

Wanneer door de nieuwe vrouwelijke burgemeester de toelatingseisen voor de politieacademie drastisch versoepeld worden komen er allerlei weirdo’s op. Commissaris Hurst en inspecteur Harris walgen van dit zootje ongeregeld dat zich heeft aangemeld en willen hen zo snel mogelijk wegwerken.

De eerste en meteen ook de beste van de reeks. Lang niet alle grappen slaan aan, maar er zitten zeker een aantal hilarische scenes in. Het eerste uur tijdens de training is het sterkst. Een aantal kadetten die we volgen zijn:

- Mahoney, die er in eerste instantie alles aan doet om van de academy afgetrapt te worden.

- Jones, die met zijn stem briljant geluiden kan nadoen.

- Gunfreak Tackleberry, die bij iedere opdracht helemaal los gaat.

- De boomlange en sterke Hightower (gepaste naam ook).

- Hooks met haar piepstemmentje.

- Inspecteur Harris die helemaal gek wordt van al die figuren(Move it, move it, move it!).

Blijft een leuke 80’s classic!

Na lange tijd herzien op de nieuwe 4K uitgave van ScreamFactory met Dolby Vision en Dolby Atmos. Een mooie transfer, en vooral de Atmos soundtrack was een enorme upgrade, klonk erg goed over de boxen.

Goed vervolg op het origineel en het verhaal gaat verder waar deel 1 eindigt. Het gezin is hun huis kwijt en hebben problemen met de verzekering, omdat het letterlijk van de aardbodem is verdwenen. Ze wonen nu tijdelijk bij de moeder van Diane in huis. Haar oma heeft al snel in de gaten dat Carol Ann over een bepaalde gave beschikt. Dit is precies de reden dat ze opnieuw geteisterd worden door boze geesten, onder leiding van de doodenge Reverent Cane (Julian Beck), die al ernstig ziek was tijdens de opnames. Vandaar ook die creepy look, beste man had echt al een gezicht des doods. Ze krijgen hulp van Tangina (Zelda Rubinstein) aka lady midget en Indiaan Taylor (Wil Sampson), die wel een goede rol neerzet.

Beste scene is voor mij de confrontatie aan de voordeur met Reverent Cane. Dat is ook de scene die me altijd is bijgebleven sinds mijn jeugd. Jammer van het zwakke einde, had veel beter uitgewerkt kunnen worden.

Qua cast keert bijna iedereen terug behalve Dana (Dominique Dunne), de oudere zus van Carol en Robbie. Dunne werd vlak na de release van deel 1 vermoord door haar vriend, op slecht 22 jarige leeftijd.

Julian Beck stierf tijdens de opnames, enkele teksten werden door iemand anders ingesproken. Beck stierf op 60 jarige leeftijd aan maagkanker, dit was zijn laatste rol.

Heather O'Rourke zien we nog wel terug in deel 3, maar stierf op 12 jarige leeftijd aan complicaties aan haar darmen, heel triest.

Jerry Goldsmith keert ook weer terug voor de muziek, niet zo sterk als het origineel helaas.

Special effects werden verzorgd door H.R Giger en kreeg hier terecht een nominatie voor.

Voor de oplettende kijker kan je een poster van E.T zien hangen in de slaapkamer van Carol Ann.

Billy: I’m scared Poncho

Poncho: Bullshit. You ain’t afraid of no man.

Billy: There’s something out there waiting for us, and it ain’t no man..

Deze sci-fi actiefilm herzien op de 4K van 20th Century Fox. Voor mij één van de beste films van de 80’s en samen met Terminator 1&2 mijn favoriete Schwarzenegger films. Ik lees en hoor vaak van mensen dat ze de film traag op gang vinden komen of alleen het laatste uurtje goed vinden. Voor mij onbegrijpelijk, vind dit van begin tot eind een geweldige film, maar dat is het mooie aan films zeg ik altijd, iedereen ervaart het op zijn manier. Mede geproduceerd door Joel Silver en schitterende muziek van Alan Silvestri, die hier terecht een oscar voor won. Silvestri deed tevens de muziek voor Back to the Future 1985. Gehele cast speelt geweldig met een aantal heerlijke grappen en oneliners.

Ook een ijzersterke rol van de inheemse Amerikaan Sonny Landham (Billy). Gedurende de film komen we te weten dat hij een uitstekende sporenzoeker is en al gauw aanvoelt dat er iets niet klopt. Op een gegeven moment word zijn ‘jungle sense’ zo verstoord dat hij perplex blijft staan. Niemand van de andere leden begrijpt hem, maar hij weet al dat er jacht op hun word gemaakt en je voelt zijn angst. Billy’s lach wordt nagebootst door de Predator wanneer die zijn zelfvernietigingsapparaat activeert. De scene nadat de Predator voor het eerst verwond wordt blijft ook legendarisch en gaat bij mij het volume altijd een paar tandjes hoger. Er kwamen in de loop der jaren een aantal vervolgen, maar voor mij blijft dit de beste.

Het originele script van Jim en John Thomas uit 1984 heette oorspronkelijk ‘Hunter’. Het oorspronkelijke concept betrof een buitenaards wezen dat op jacht was naar de gevaarlijkste soort, de mens, en de gevaarlijkste man, een gevechtssoldaat. Setting werd gekozen als Midden-Amerika vanwege de constante operaties van de speciale troepen gedurende die periode. Omdat de gebroeders Thomas voor het eerst scenarioschrijvers waren met geen bekendheid in Hollywood, zochten ze hun toevlucht tot 20th Century Fox. Daar kwam het script uiteindelijk terecht bij Joel Silver, die besloot dit verhaallijn om te zetten tot een film met een groot budget. Silver schakelde zijn voormalige baas Lawrence Gordon in als coproducent en John McTiernan werd aangenomen als regisseur voor zijn eerste studiofilm. Schwarzenegger vond een één op één strijd in de jungle een slecht idee, en kort daarna werd het script herschreven met een team van commando’s.

Opnames zijn voornamelijk gefilmd in de jungle van Palenque, Mexico. Stan Winston werd erbij gehaald om de Predator te ontwikkelen, met wat hulp van James Cameron.

Oorspronkelijk zou van Damme de rol van Predator spelen, maar hij was niet tevreden dat hij niet sprak en zijn gezicht bedekt bleef, en stopte al na 2 dagen filmen. Hij is nog wel te zien in de docu “If it bleeds we can kill it: The making of Predator 2001”. Kevin Peter Hall vertolkte de rol en is tevens te zien als helikopterpiloot in de laatste scene.

Jesse Ventura (Blain) was een professioneel worstelaar met zijn nickname “The Body”. Hij is ook 3 jaar bodyguard geweest voor “The Rolling Stones” en een tijdje gouverneur voor de staat Minnesota. Ventura had een klein weddenschapje voor een fles champagne met Schwarzenegger wie de grootste armen had. Ventura was (achteraf) blij toen hij van de garderobe-afdeling hoorde dat zijn armen 1cm groter waren. Hij verloor de weddenschap, omdat Schwarzenegger tegen de garderobe-afdeling had verteld Venture te vertellen dat zijn armen groter waren.

Shane Black (Hawkins) is scenarioschrijver voor o.a Lethal Weapon 1987 en The Long Kiss Goodnight 1996.

Met een budget van 15mil haalde de film wereldwijd ruim 98mil binnen.

Mac: Contaaaaaaccccctttttttt!!!!

Poncho: Not a thing. Not a fucking trace. No blood, no bodies... We hit nothing!

Kippenvel

Na lange tijd herzien, ditmaal op 4K van 20th Century Fox, een mooie visuele upgrade.

Geregisseerd door Stephen Hopkins (Nightmare on Elm Street part 5) en wederom geschreven door Jim and John Thomas, die dat ook voor het origineel deden. We volgen LAPD rechercheur Mike Harrigan (Glover) die met zijn collega’s een bendeoorlog tussen Columbiaanse en Jamaicaanse drugskartels probeert te bestrijden in het snikhete Los Angeles. Ondertussen mengt zich ook een buitenaards wezen in de strijd die mensen afslacht voor de sport. De politie staat voor een raadsel bij deze afslachtingen en bloedbaden. De operatie wordt overgenomen door de FBI, onder leiding van special agent Peter Keyes (Busey). Deze heeft echter weinig interesse in de drugskartels, maar hoopt het buitenaardse wezen te vangen voor technologische doeleinden.

Uitstekend vervolg op het origineel die ik hoog bij mijn favoriete 80’s films heb staan. De jungle van Midden Amerika werd ingeruild voor de achterwijken van L.A, waar een broeierig sfeertje heerst, iedereen zweet zich een ongeluk. Glover kan zich uiteraard niet meten aan Schwarzenegger, maar toch doet hij het helemaal niet slecht als leading man. Kevin Peter Hall kruipt opnieuw in het Predator-pak en Busey heb ik altijd hoog zitten. Verder een leuke bijrol van Paxton die een drukke grapjas en uitslover speelt. Hij is een overgeplaatste agent die Glover moet ondersteunen. Visueel ziet de film er mooi uit en ook de score van Silvestri klinkt weer lekker. Film verveelt geen moment en vliegt voorbij.

De “trophy wall” in het schip blijft ook gaaf, waar we ook een schedel van een Alien zien hangen. Deze verwijst naar het stripverhaal Alien vs Predator die in 1989 van start was gegaan. Veertien jaar later kwam echter alsnog de verfilming “Alien vs Predator”.

Dit was voor mij voor lange tijd de laatste goede film uit de franchise. Ruim 20 jaar later verscheen het internationale vervolg “Predators”, die ik een pak minder vond en daarna nog het beroerde “The Predator”… Gelukkig herpakte de makers zich en kwamen in 2022 ijzersterk terug met “Prey”.

Ging hier met lage verwachtingen in, maar ben aangenaam verrast door deze film. Begon al uitstekend met de jonge Predator Dek die in gevechtstraining is met zijn oudere broer Kwei, in de hoop goedkeuring te krijgen van zijn vader die tevens clanleider is. Wat hij echter niet weet is dat zijn vader bevel heeft gegeven aan Kwei om zijn jongere broer te doden, omdat hij hem te zwak vind en geen plaats verdiend in de clan. Wanneer zijn vader terugkeert en ziet dat Dek nog leeft, beveelt hij Kwei alsnog zijn broer te doden. Kwei negeert dit bevel, duwt Dek in het schip en start op afstand de reis naar de planeet Genna. De deuren sluiten en Dek ziet zijn broer voor zijn ogen geëxecuteerd worden door zijn vader. Hij zweert wraak en zal het ultieme trofee meenemen in de vorm van Kalisk, een oeroud wezen dat zelfs door zijn vader gevreest wordt..

Eenmaal op de planet Genna komt Dek als snel in aanmerking met vrouwelijke android Thia (vertolkt door Elle Fanning die ik meteen herkende van Steven Spielberg’s Super8), en dacht ik o god daar gaan we weer, weer een powervrouw. Gelukkig bleek dit helemaal niet het geval te zijn en kun je het eerder als vrouwonvriendelijk beschrijven, want Dek noemt haar steeds een stuk gereedschap of werktuig en slingert haar alle kanten op. Ook krijgen ze hulp van een soort van gemuteerd aapje, die ze Bud noemen en zorgt voor wat humor. Later bij de infiltratie van Weyland is hij ook van de partij en zorgt dit voor een gave scene! Verder mooie settings met de flora en fauna en de special effects mogen er ook wezen.

Er zijn hier en daar wat knipogen naar het orgineel uit ’87, zo zie je bijv de setting met de waterval terug, die ik meteen herkende. Later in de finale is er ook een knipoog naar Alien ’79.

Predator uit ’87 zal altijd mijn favoriet blijven, maar ik heb me hier prima mee vermaakt.

Destijds nog in de bios gezien, waar die niet al teveel indruk maakte. Nu herzien op 4K van 20th Century Fox en mijn mening blijft nagenoeg hetzelfde.

Verhaal begint met groep “uitverkoren” uit alle delen van planeet Aarde die op mysterieuze wijze op een jungle planeet terecht zijn gekomen. Daar vallen ze al snel ten prooi aan buitenaardse roofdieren.

De CGI was niet best in deze film, alleen al de openingsscene met die vrije val. Ook de ontploffingen zien er nep uit, met als toppunt die in het schip. De jungle zelf zag er verder prachtig uit op deze 4K versie.

Qua cast vond ik Adrien Brody en Alice Braga er het best uitspringen. In “I Am Legend” met Will Smith vond ik Braga ook al goed spelen. Danny Trejo daarentegen een slecht acteur zonder charisma, holy shit wat is die vent lelijk. Ook Walton Goggins was strontvervelend met z’n domme uitspraken en flauwe humor. Als troost hij heeft wel de beste kill van de film. Dan hebben we nog die nietszeggende Yakuza, die nog even Billy van deel 1 probeert na te doen. Tot slot een kleine bijrol van Laurence Fishburne die wel leuk was.

De muziek werd ditmaal niet door Silvestri verzorgd, al is zijn score nog wel hier en daar te horen. In de credits horen we ook Long Tall Sally, kleine ode aan deel 1.

Al met al een vermakelijk deel uit franchise, maar daar blijft het bij.

Na jaren herzien op de nieuwe 4K uitgave van Paramount met DolbyVision en NL ondertiteling.

Andie Walsh (Ringwald) woont bij haar werkloze vader Jack (Stanton) in een arme buitenwijk waar ze zich voor schaamt. Ze maakt haar eigen kleding, waar ze op school mee getreiterd wordt. Haar moeder is 3 jaar geleden vertrokken en Jack is hier nog steeds niet overheen en depressief. Andie is van kinds af aan opgegroeid met haar beste vriend Duckie (Cryer), die dolgraag méér zou willen dan alleen vriendschap. Andie wordt echter verliefd op de rijkelui jongen Blane (McCarthy), die ze in de platenzaak Trax, waar zij werkt, leert kennen. Het gevoel is wederzijds, maar de kloof tussen rijk en arm en acceptatie in vriendenkringen maken het moeilijk voor hun.

Blijft een heerlijke highschool film met een fijne 80’s sfeer, goed spel van de cast en geweldige muziek. De chemie tussen Ringwald en McCarthy is goed en zijn fijn om te volgen. Dat geld ook met haar vader Stanton, die ondanks de moeilijke tijd die hij doormaakt toch het beste met zijn dochter voor heeft en van zijn laatste centen een jurk koopt voor het eindbal. De scene dat Molly hem laat inzien dat hij door moet met zijn leven is prachtig. De jaloerse Cryer is soms onuitstaanbaar, maar maakt op het eindbal de ultieme comeback. Zijn scene in de platenzaak blijft natuurlijk genieten. Iona (Potts) speelt de collega en tevens beste vriendin van Andie en speelde ook leuk. Tot slot hebben we nog Steff (Spader), de gemene beste vriend van Blane uit Upper Class, die alles denkt met geld te kunnen kopen.

Blane: Jij koopt alles, maar haar kon je niet kopen. Dat ergert je.

Steff: Dat hoef ik niet aan te horen.

Blane: Dat is het. Ze vind je waardeloos. En in je hart weet je dat ze gelijk heeft.

Nu is het wachten op de laatste 4K van Hughes: “The Breakfast Club”, geruchten gaan eind dit jaar, vermoedelijk van Criterion.

Na lange tijd deze weer herzien op bluray.

Wanneer in Chicago de aartsbisschop wordt afgeslacht en de 19 jarige koorknaap Aaron Stampler (Norton) verdacht word van de moord ziet de arrogante advocaat Martin Vail (Gere) een mooie verdedigingszaak voor zijn carrière. De zaak lijkt in eerste instantie simpel, maar Gere krijgt al gauw door dat er op de achtergrond corruptie en politieke spelletjes spelen. In de rechtbank staat hij tegenover zijn ex en tevens aanklager Janet (Linney).

Uitstekende rechtbankthriller van Hoblit in zijn speelfilmdebuut. Gere zet een ijzersterke vertolking neer met een goede combinatie van charme en arrogantie. Ook Norton speelt fantastisch in zijn debuut en heeft wel iets weg van een jonge Dustin Hoffman. Werd ook terecht genomineerd voor een Oscar. Frances McDormand is ook goed op dreef als psychologe. Tot slot een kleine rol van Steven Bauer, die de meeste zullen herkennen als Manny Ribera van “Scarface”.

Enige minpuntje is dat je halverwege de film al een beetje weet welke kant de film opgaat, al zit er nog wel een goeie twist in.

Deze Canadeze slasher na lange tijd weer herzien op de bluray van 101BlackLabel, die dezelfde scan mochten gebruiken als SynapseFilms.

Verhaal begint met een groepje kinderen die een lugubere versie van verstoppertje spelen in een leegstaand gebouw. Als het dan uit de hand loopt, valt één van de kinderen uit een raam en overlijdt ter plekke. De andere kinderen zweren elkaar hierover te zwijgen, echter is er een getuige die alles heeft zien gebeuren. Fast forward naar Prom Night, 6 jaar later. De vier tieners krijgen creepy telefoontjes, wat me sterk deed denken aan een vroege giallo van Argento, ben even de titel kwijt. Tijdens het eindbal neemt de gemaskerde killer wraak met een bijl als wapen.

Dat hele zijplotje met die ontsnapte crimineel uit een psychiatrische inrichting begreep ik niet helemaal. Volgens de politie zou hij de verdachte zijn van het vermoorde meisje, en zijn ze heel de film met dat onderzoek bezig.. beetje vaag allemaal en chronologisch klopt het volgens mij ook niet.

Pluspunten zijn de 80’s high school sfeer, discomuziek en dans, beetje Saturday Night Fever vibes. Ook paar goeie camerashots van de donkere hallen in de school. Jamie Lee Curtis speelde goed en daar kijk je eigelijk ook voor. Leuk om Leslie Nielsen in een serieuze rol te zien als school directeur en tevens vader van Curtis. Uiteraard aantal seks scenes en wat naakt te zien, wat altijd een pluspunt is. Ondanks dat het ietswat traag op gang komt, vond ik dit toch een vermakelijke film.

Voor de tv versie moest er ongeveer 5min worden geknipt. Deze werden vervangen door andere nieuwe scenes, waar vooral Nielsen meer screentijd had. Zijn terug te vinden in de special features.

Er volgden drie vervolgen en een remake, die geen van allen iets met het origineel te maken hadden.

Na jaren weer herzien, ditmaal op 4K van Scream Factory met Dolby Vision. Regiedebuut van special effects wizard en master of animatronics Stan Winston.

Verhaal begint met een flashback in 1957 waar Ed Harley (Henriksen) als kind een man vermoord ziet worden door een monster uit het bos. Terug naar het heden volgen we hem als weduwe met zijn zoontje Billy. Hij runt een lokaal groentezaakje in een klein dorpje aan een bosgebied waar iedereen elkaar kent. Kort daarna wordt zijn zoontje doodgereden door wat tieners uit de grote stad die daar aan crossen zijn met hun motoren. Ze vluchten en laten Billy achter. Ed zweert wraak en herrinerd zich verhalen over een heks uit de wildernis en de herinnering van vroeger. Eenmaal bij de heks vraagt hij haar zijn zoon tot leven te wekken. Ze zegt dat dit onmogelijk is, maar ze kan hem wel helpen wraak te nemen. Ed moet botten opgraven bij een oud kerkhof, wat tevens een pompoenveld is. Met haar krachten roept ze ''Pumpkinhead'' aan, een monsterlijk geklauwde demon, die eenmaal herboren, alleen nog maar reageert op Ed's bloeddorst. Maar terwijl het wezen zijn langzame , onuitsprekelijke martelingen op de tieners uitvoert, wordt Ed geconfronteerd met een gruwelijk geheim over zijn connectie met het beest - en beseft hij dat hij een manier moet vinden om zijn dodelijke missie te stoppen voordat hij voor altijd één wordt met het wezen.

Een sfeervol moralistisch verhaal met demonische horror waar wraak en bezitting centraal staan. Henriksen speelt best aardig als de vader die zijn zoon wil wreken, maar toch wroeging voelt als hij de slachtoffers afgeslacht ziet worden vanuit first person perspectief. Gedeelte met de heks en de weg daarnaartoe vond ik het sterkst. Haar donkere huisje met oranje gloed diep in het mistige bos, waar Ed eenmaal binnen ratten, vogelspinnen en een uil ziet hoog op een tak die alles overziet. Monster zelf zag er ook goed uit, met zijn lange gestalte en messcherpe klauwen, gave special en praktical effects. Verder zien Kelly Remsen (Nightmare Elm Street 2), als één van de tieners.

Blijft een aardige creature feature van de 80's met een eveneens fijne speelduur van iets meer dan 80min.