Opinions

Herzien op de 4K uitgave van ScreamFactory met DolbyVision. De vele avond- en nachtscènes komen nu goed tot hun recht.

Na het grote succes van Scream kwam deze SF horror van Miramax. De score werd verzorgd door Marco Beltrami, die dat ook deed voor Scream. Rodriques is een groot fan van Invasion of the body Snatchers ‘78 en The Thing ‘82 en maakt er ook geen geheim van dat hij elementen heeft gebruikt van deze films. De drugs test is bijv een ode aan The Thing. De cast maakt ook letterlijk een aantal verwijzingen naar bovengenoemde films.

Deze stond vroeger in mijn rijtje favoriete films van de 90’s. God wat heb ik deze vaak gekeken met m’n zus, dus nostalgische gevoelens spelen zeker mee voor mij. Blijft nog steeds een zeer vermakelijke film, wat vooral komt door de leuke cast en de rock muziek. Josh Hartnett zien we hier als leerling die zijn laatste jaar moet overdoen en daarbij een handeltje heeft in eigen gemaakte drugs (‘Let me hook you up’), die later in de film een belangrijke rol gaan spelen. De meeste denken dat hij een hopeloos geval is, maar er gaat een hoop intelligentie om in dat koppie. Ook Robert Patrick en Famke Jansen spelen sterk. Filmdebuut voor Jordana Brewster. Op deze filmset werd Elijah Wood gescout voor Lord of the Rings. De chemie tussen de spelers is erg fijn en er heerst een geweldige 90’s sfeer. ‘Another brick in the wall’ is een favorietje qua nummers die voorbijkomen. Toegegeven de finale heeft de tand des tijds niet helemaal overleefd en komt wat nep over, maar toch weer een hele fijne trip down memory!

Schijnt dat er remake in de maak is met Rodriquez als producer en wederom onder Miramax. Laat maar komen!

When Tiger and Crane style unite!

Deze classic kungfu film weer herzien. Vroeger een aantal keer gehuurd op vhs met mijn vader, vonden hem beiden geweldig.

Filmdebuut van de charismatische Alexander Fu Sheng, die hier een Chinese patriot held speelt. Hij wordt erin geluisd door de Manchu’s en helpt hen met de gevangenneming van een andere patriot held genaamd Hung Si-kuan. Later komt hij door andere Chinese rebellen erachter dat hij een cruciale fout heeft begaan en riskeert zijn leven om Hung te bevrijden. Aantal goede gevechten en muziek blijft ook gaaf.

Na jaren herzien op bluray van Criterion met een 4k scan.

Regiedebuut van Amy Heckerling, gebaseerd op het boek van Cameron Crowe dat hij schreef nadat hij een jaar undercover ging op een school in San Diego.

Blijft een heerlijke coming-of-age highschool film dat een zeer vermakelijk tijdsbeeld weergeeft van de leerlingen in de 80's. Het is een wilde achtbaansrit waar we thema's als seksualiteit, vriendschap, verraad en zelfs abortus voorbij zien komen. Een leuk spelende allstar cast waar voor een aantal namen dit een springplank naar groter succes was. Zo zien we surf dude Sean Penn als Jeff Spicoli in een hilarische rol als stoner. Hij rijd een VW busje waar die met z'n vrienden in gaat blowen en zodra één van de deuren opengaat komt er een stoomwolk van rook uit. Tevens heeft hij het aan de stok met Mr. Hand (Ray Walston), zijn leraar gescheidenis, omdat hij altijd te laat komt en zelfs tijdens de les een pizza laat bezorgen. Op het eindejaarsfeest draagt hij Vans schoenen, die pas later populair zouden worden. De knappe Jennifer Jason Leigh als Stacy Hamilton die worstelt met haar maagdelijkheid. Judge Reinhold als Brad Hamilton die de broer speelt van Stacy, hij rijd een vintage car en heeft een onderscheiden fastfood keten cv. De meeste zullen hem herkennen als Rosewood van Beverly Hills Cop. Phoebe Cates, als beste vriendin van Stacy. De scene in haar rode bikini bij het zwembad heb ik vroeger vaak teruggespoeld (sorry ma). Brian Backer als Mark 'Rat' Ratner, een verlegen knul die vaak om raad vraagt bij z'n beste vriend Mike Damone, gespeeld door Robert Romanus. Een gladjakker met verleidingstips en een zwart handeltje in kaartverkoop. Forest Whitaker in een klein rolletje als de grote american football speler en zijn sportauto. Kleine rol van Amanda Wyss die we twee jaar later zien als Tina in A Nightmare on Elm Street. Cameo's van Nicolas Cage (hier nog onder zijn oude naam) en Eric Stoltz.

De sfeervolle locaties gecombineerd met een fijne soundtrack laten de 90min voorbij vliegen.

Tijdloze 80's classic!

Alex Forrest: “I guess you thought you'd get away with it. Well, you can't”.

Deze psychologische thriller met als thema overspel en het gevolg daarvan herzien op bluray. Er is tevens een 4K versie uitgebracht door Paramount, maar door slechte reviews heb ik deze links laten liggen. Acteerwerk van Douglas en Close is van zeer hoog niveau, vooral Close zet een ijzersterke femme fatale neer.

Het originele einde sloeg tijdens de voorvertoning niet aan bij het publiek, die het als anticlimax ervaarden, waardoor deze drastisch werd gewijzigd. Jammer, want mijn voorkeur gaat juist uit naar het originele einde, wat perfect aansluit op het Madame Butterfly operastuk, wat het thema was gedurende de hele film.

Ik begrijp enigszins wel dat het publiek een wat explosiever einde wilde, wat waarschijnlijk ook beter was voor de verkoop, maar het valt voor mij wel een beetje uit de toon met de rest van de film helaas. Deze staat gelukkig wel als special feature op de bluray, maar is vast ook op Youtube te vinden. Het oorspronkelijke einde draaide alleen in Japan in de bioscoop.

Na deze film volgde er een trend van erotische thrillers tot mid jaren ‘90. Douglas zien we terug in Basic Instinct ‘92 en Disclosure ‘94, waar die ook slachtoffer word van een femme fatale.

James Dearden baseerde het script op zijn korte Britse film Diversion uit 1979.

Film werd genomineerd voor zes oscars, waaronder die van beste film, beste regie en beste vrouwelijke hoofdrol (Close). Glenn Close had deze in mijn ogen moeten winnen, maar hij ging naar Cher in Moonstruck.

Met een budget van 14mil haalde deze kaskraker wereldwijd ruim 320mil binnen.

Tijdloze 80’s classic!

Gezien op bluray van 101BlackLabel, tevens staat hier de uncut 97min versie op. Het zijn vooral scenes die langer doorlopen, waar ik alleen de langere nunchucks demonstratie boeiend vond.

Film speelt zich af in Ferrara's kenmerkende nachtmerrieachtige visie op New York City en duikt in de louche onderbuik van de stad in de jaren 80. Gefilmd op locatie in de louche kroegjes en lugubere steegjes van Times Square, vertelt deze neo-noir erotische thriller het verhaal van een sadistische moordenaar, bedreven in martial arts, die het heeft voorzien op strippers. Met in de hoofdrol Tom Berenger (Platoon), een nachtclubpromotor die connecties heeft met de Italiaanse maffia. Tevens een getraumatiseerd ex bokser die jaren terug zijn tegenstander in een coma sloeg en welke later overleed. Hij gaat persoonlijk op zoek naar de moordenaar. Ondertussen krijgt hij de gedreven politiechef Billy Dee Williams aka Lando, die het onderzoek leidt, op zijn dak omdat hij vermoedt dat Berenger meer informatie heeft over de zaak.

Verhaal wordt wat rommelig verteld en de karakters willen ook niet altijd boeien. Wel heerst er een fijne sfeer in het nachtleven van New York met zijn clubs, bars en felle neonborden. Een aantal prachtige shots, wat al begint vanuit de helikopter in het openingsshot, maar ook vanuit de auto van het nachtleven. Genoeg naakt te bewonderen met o.a natuurlijk de toen aantrekkelijke Melanie Griffith. De killer werd gespeeld door John Foster met een karate achtergrond. Verder zien we Michael Gazzo (Godfather part 2) als één van de club eigenaren.

Bludworth: ''In death there are no accidents, no coincidences, no mishaps, and no escapes. What you have to realize is that we're just a mouse that a cat has by the tail, every single move we make from the mundane to the monumental, the red light that we stop at or run, the people we have sex with or won't with us, the airplanes that we ride or walk out of, it's all part of Death's sadistic design. Leading to the grave''.

Na lange tijd weer herzien, blijft een heerlijke guilty pleasure met een goede soundtrack die nergens verveelt. Film opent sterk en is voor mij ook meteen de beste scene. Alex (Devon Sawa) zet een sterke hoofdrol neer, ook Clear (Ali Larter), vooral bekend van de Resident Evil films, speelt goed, mooie meid trouwens. Billy (Sean William Scott) aka Stiffmeister was strontvervelend in deze film en speelde zwak. Leuk rolletje van Tony Todd aka Candyman als begrafenisondernemer genaamd William Bludworth (coole naam), die hen de nodige informatie verschaft.

Het ingenieus verzonnen verhaal zou in eerste instantie worden geschreven als een episode voor The X-Files.

Film werd een enorme hit en deed het goed aan de boxoffice. In de loop der jaren verschenen er meerdere vervolgen, dit blijft veruit de beste, gevolgd door deel 2. Alles wat daarna kwam heb ik ook gezien maar was voor mij overbodig en ronduit slecht.

Ook dit vervolg weer herzien. Net als deel 1 opent ook deze film weer sterk met de waarschuwingen in het interview op tv, gevolgd door de scene op de snelweg, wat voor mij ook meteen de beste scene is. Qua cast keren alleen Ali Larter als Clear en Tony Tudd als William Bludworth terug. Alex (Devon Sawa) was wel gevraagt, maar hij vond het verhaal helemaal niks en paste. Jammer, want in deel 1 speelde hij erg goed. Ze hebben hem in het script door een offscreen kill eruit geschreven. Qua innoviteit van kills doet deze film het voor mij zelfs nog iets beter dan het origineel, de special effects zagen er goed uit. Net als deel 1 had deze film ook weer een fijne soundtrack.

Voor de oplettende kijker zie je bij de tandartsscene Tim een boek van Stephen King lezen, dit boek is ''Bag of Bones''.

Dit was voor mij de laatste goede film uit de reeks, alles wat hierna kwam vond ik overbodig en ronduit slecht.

Herzien op Netflix.

Al met al een vermakelijk vijfde deel, maar ik stoorde me wel enorm aan de laatste scene. Als je het script dan wilt laten aansluiten op deel 1, zorg dan wel dat je informatie klopt. Nu word er gezegd dat er maar twee mensen van boord gingen, maar er gingen er zeven van boord.

Leuk om Tony Todd in een iets grotere rol weer terug te zien als Coroner.

Miles Fisher blijft trouwens wel goed in z’n rol na Superhero Movie, waar die Tom Cruise nadeed, zelfs z’n stem komt aardig in de buurt.

Geen kwartje uit de fontein pikken jongen, dat brengt ongeluk… klotejoch

Was de perfecte film voor de zaterdagavond. Geweldig om Tony Todd weer terug te zien.

Hele fijn comeback van de franchise. Zo mag er nog wel één verschijnen!

In town you’re the law, out here it’s me. Don’t push it or I’ll give you a war you won’t believe.

Deze tijdloze actiefilm herzien, ditmaal op de 4K van StudioCanal. De eerste uit de reeks Rambo films, en voor mij ook meteen de beste, staat niet voor niks in mijn top 10. Hoe vaak ik hem ook zie, film gaat nooit vervelen. Stallone zet de rol van de zwijgzame veteraan perfect neer. Met de prachtige score van Jerry Goldsmith, die in de 80’s tientallen filmscores op zijn naam heeft.

Gebaseerd op het boek ‘First Blood’ uit 1972 van David Morell, die ik overigens ook gelezen heb. Er is trouwens een alternatief einde die trouwer is aan boek, hier pleegt Rambo in de laatste scene zelfmoord. Deze is te vinden op o.a de bluray.

Een belangrijk detail wat in de film niet uitgelegd word maar wel in het boek word benoemd, is de belangrijkste reden waarom Sheriff Teasle zo de pik had op Rambo. Namelijk dat Rambo een veteraan van de Vietnam oorlog was, die veel aandacht trok, terwijl Teasle een veteraan van de Koreaanse oorlog was, die de meeste mensen al waren vergeten. Dit kon hij niet hebben. In de film geeft hij alleen aan dat hij een hekel aan landlopers/zwervers heeft.

Tijdens de scene in het politiebureau brak Stallone per ongeluk de neus van agent Lester met een elleboogstoot. Vandaar dat hij ook de rest van de film met een verband loopt. Toevallig gebeurt dit in het boek ook.

Was met name de eerste grote Hollywood-kaskraker die in China werd uitgebracht, waar hij in 1985 werd uitgebracht. Er werden 76mil kaartjes verkocht in China, het hoogste aantal voor een buitenlandse Hollywood-film tot 2018.

Met een budget van 15mil haalde de film wereldwijd ruim 125mil binnen.

Flash Ah-Ah

Deze Sci-Fi fantasy film herzien op de 4K uitgave van StudioCanal. Een enorme upgrade over de oude dvd waar de kleuren nogal dof waren, hier spatten ze van het scherm. Tevens ook een boost in de 5.1 sound mix, klonk erg robuust door de boxen.

Voor de gemiddelde kijker die hier niet mee opgegroeid is zal dit waarschijnlijk geen beste film zijn. Het script is matig, film komt moeizaam op gang, 2e uur word het gelukkig beter. Acteerwerk van de meeste cast is matig. Special effects zijn behoorlijk gedateerd en de vechtscenes zijn ronduit knullig, beetje niveau Batman serie van de jaren 60, met dezelfde sounds. Je zag nog net niet de wolkjes erboven met (Pow) (Paf) en (Woosh). Dan nog het kussengevecht tussen Aura en Dale, wat zo een intro had kunnen zijn voor een lesbische porn scene. Overal een cheesy 80’s flick.

Zijn er dan ook nog pluspunten te benoemen? Jazeker, niet voor niks is dit één van mijn guilty pleasures die ik om de zoveel jaar terugkijk. Om te beginnen natuurlijk de heerlijke soundtrack van Queen en Howard Blake die de scenes een enorme boost geven. Max von Sydow die een sterke badguy neerzet als Emperor Ming the Merciless, evenals onze ‘Bond’ Timothy Dalton als prins Barin. Mooie decors en kostuums die een heerlijke retro art sfeer geven. Ja voor mij zeer vermakelijk en puur jeugdsentiment.

Het scenario voor de film is gebaseerd op het gelijknamige stripverhaal van Alex Raymond uit de jaren 30. George Lucas wilde in eerste instantie dit verhaal verfilmen, maar Dino de Laurentiis had de rechten in handen. Met inspiratie van de strips richtte Lucas zich op een nieuwe held genaamd Luke Skywalker, the rest is history.

Het kostuum dat Max von Sydow droeg woog bijna 32kg, hij kon het maar een paar minuten dragen.

De scene als Flash richting de camera springt en ‘YEAH’ schreeuwt was door hemzelf geïmproviseerd.

Zoals in de eindscene te zien is was er een vervolg gepland, maar doordat de film zo flopte is dit gecanceld.

Prince Vultan: Oh, well, who wants to live forever..? Dive!!

Don’t you understand? When you give up your dream, you die.

Na jaren weer herzien op de 4K uitgave van Paramount met Dolby Vision.

Het verhaal focust zich op drie jongeren die hun dromen nastreven. We volgen de 18 jarige Alex Owens die haar droom najaagt om een professioneel danseres te worden. Ze woont met haar pittbull Grunt in een omgebouwd magazijn. Ze werkt overdag als lasser bij een staalfabriek in Pittsburgh en s’avonds verdiend ze bij als exotische danseres in een bar&grill nachtclub Mawby’s. Haar beste vriendin en collega Jeanie traint om professioneel kunstschaatsster te worden en Jeanie’s vriend Richie, die kok is, hoopt stand-up comedian te worden. Op een avond tijdens één van Alex optredens valt het oog van Nick Hurley op haar, de eigenaar van de staalfabriek waar ze werkt en er bloeit wat op tussen hun.

Heb het al vaker gezegd, zo worden films niet meer gemaakt. Een sfeervolle dansfilm met romantiek, drama en feelgood vibes. De muzikale stijl was een inspiratie voor latere films als Footloose, Purple Rain en Top Gun. Leuke rol van Jennifer Beals en een wijze levensles van haar mentor die vroeger ballerina was: “niet blijven dromen, gewoon doen”. De muziek is natuurlijk geweldig en nummers als “What a Feeling” en “Maniac” werden grote hits en worden vandaag de dag nog steeds gedraaid op de radio. Irene Cara zong ook de titelsong van “Fame” uit 1980.

Filmposter blijft ook mooi en de gouden banner en druppels van de slipcover is werkelijk prachtig.

Destijds in de bios gezien en nu herzien op bluray. Blijft een mooi drama met sterke rollen van de cast. Denzel als alcohol- en drugsverslaafde piloot Whip Whitaker die op spectaculaire wijze het vliegtuig aan de grond weet te brengen. De kalmte en rust die hij uitstraalt in de cockpit tijdens de crash en de ontroerende scene tijdens de hoorzitting is de Oscar nominatie meer dan waard. John Goodman als zijn vriend en dealer speelt ook leuk: ''I'm on the list, baby''. Minpuntje vond ik het het zijplotje met Nicole, vertolkt door Kelly Reilly die hij in het ziekenhuis leerde kennen. De hele romance voelde ongeloofwaardig en overbodig aan. Had mij betreft zo eruit geknipt mogen worden, waardoor ook de speelduur wat korter had geweest. Verder goede bijrol van Don Cheadle als advocaat Hugh Lang die hem probeert te helpen. Hoogtepunten van de film zijn voor mij de crash en de hoorzitting. De mooie piano score werd verzorgd door Alan Silvertri.

Lang: The FAA and the NTSB took 10 pilots, placed them in simulators, recreated the events that led to this plane falling out of the sky. Do you know how many of them were able to safely land the planes? Not one. Every pilot crashed the aircraft, killed everybody on board. You were the only one who could do it!

“It’s like a diary. They hide it, but secretly they want someone to look at it”.

Deze thriller of ‘Londen set-noir’ na jaren weer herzien, ditmaal op de bluray van 101BlackLabel. Sterk debuut van Nolan, met als thema inbreuk en manipulatie. Nolan die hier zijn eerste niet-chronologische verhaal verteld, wat later bijna een handelsmerk van hem werd. Ook wel gezien als de voorganger van ‘Memento’. De slim gekozen korrelige zwartwit beelden geven een rauwe sfeer aan de straten van Londen. De onbekende cast zette een goede rol neer, de agent werd vertolkt door de oom van Nolan. Goeie soundtrack ook gecombineerd met mooi pianospel. De ingenieuze twist op het eind maakt dit voor mij een klein meesterwerk.

Nolan is een groot fan van de Shining, en dat zie je meerdere malen terug. In de bar gebruikt Bill de alias Danny Lloyd, en in zijn appartement zie je een poster van Here’s Johnny hangen.

Verder zie je nog een niet te missen Batman sticker op de buitendeur van het appartement, een voorproefje op de Dark Knight trilogie.

Film won in 1999 Tiger Award (beste debuut) op het filmfestival Rotterdam.

Herzien op 4K met DolbyVision, geen gigantische upgrade, maar wel een stuk beter dan de verouderde bluray waar veel DNR was toegepast.

We volgen stadsjongen Ren McCormack (Bacon) die met zijn moeder van Chicago naar het gehucht Bomont in Utah verhuist om daar bij zijn oom en tante te gaan wonen. In de kerk leert hij dominee Shaw Moore (Lithgow), zijn vrouw Vi en dochter Ariel (Singer) kennen, wie meteen een oogje voor elkaar hebben. Op de nieuwe school raakt hij al snel bevriend met Willard (Penn) en komt hij te weten dat het dorpje min of meer in de greep is van de dominee. Hij heeft de bewoners alsware geïndoctrineerd dat drank, dans en rock&roll muziek zorgt voor ‘losbandigheid en moreel bederf’. Door zijn ‘macht’ van de kerk is er een wet ontstaan dat bovengenoemde verboden is verklaard. Later leert Ren van Ariel dat haar broer 5 jaar geleden is omgekomen in een autorace waar drank in het spel was. Dat was de aanleiding van haar vader om de wet te laten opstellen. Ren wil een dansavond organiseren en bewijzen dat rock&roll muziek en dans niet iets ‘slechts’ is.

Blijft een heerlijke feelgood film met ook wat drama elementen. Kevin Bacon straalt in zijn strijd tegen het verbod en de danspasjes zijn fijn om te zien. Ook Lori Singer en vader John Lithgow zetten sterke rollen neer. Hoogtepunten voor mij zijn het leren dansen aan zijn maat Willard en de geweldige finale met allerlei verschillende dansstijlen. Dit allemaal in combinatie met de sfeervolle 80’s songs. Er was een Oscar nominatie voor beste song ‘Footloose’. In 2011 verscheen een remake die een pak minder was.

Bond marathon deel 12 herzien op bluray.

Hier krijgt 007 de opdracht ervoor te zorgen dat een nucleaire decoder, beter bekend als de ATAC, niet in verkeerde handen valt. Deze ligt verscholen in het gezonken schip de St.George op de bodem van de Ionische zee nabij Albanië. Met deze decoder zouden de Britse onderzeeërs overgenomen kunnen worden. Hij raakt hierbij verstrikt in een web van bedrog door twee rivaliserende Griekse zakenmannen Kristatos en Columbus. Gelukkig krijgt hij uit onverwachte hoek hulp van Melina Havelock, die de dood van haar ouders wilt wreken. Haar ouders waren marine archeologen die worden vermoord tijdens het opsporen van de verblijfplaats van de ATAC. Ondertussen willen de Russen ook de ATAC in handen krijgen.

Vond dit wel weer een fijn deel hoor uit de reeks. Moore zet weer een goede Bond neer en de film opent ook fantastisch wanneer hij bloemen op het graf van Teresa legt, zijn vermoordde vrouw. Eén van de weinige keren dat er word verwezen naar het verleden van Bond, ik vind dat altijd wel mooi. Daarna volgt de geweldige scene met Blofeld en de helikopter. Ook de knappe Carole Bouquet zet een sterke rol neer met haar favoriete wapen pijl en boog. De Israëlische Topol bood ook goed tegenspel als smokkelaar. Q zien we hier gelukkig ook weer in een iets grotere rol. In zijn gadget kelder zien we een prototype van een dichtslaande paraplu dat bijna een pop onthoofd. Waarna Bond (tot ergenis van Q) de opmerking maak: “Dat noem ik pas neerslag!. Tot slot vond ik dat blonde schaatstutje Bibi totaal ongeloofwaardig.

Bij een Bond-film horen exotische locaties en ook hier worden we weer getrakteerd. Zo zien we het sfeervolle besneeuwde dorpje Cortina in noord Italië met het ijsstadion, maar ook het schitterende Corfu in Griekenland. De onderwater scenes die voornamelijk werden gefilmd bij de Bahama’s zijn ook indrukwekkend.

De muziek werd ditmaal gecomponeerd en geproduceerd door Bill Conti, niet mijn favoriet, maar ook niet slecht. De prachtige titelsong van Sheena Easton hoort wél bij mijn favorieten.

Bond: Dat heet détente, kameraad. Jij hebt ‘t niet en ik ook niet.

De langere Director’s Cut herzien op 4K van Scream Factory met Dolby Vision.

Uit de stal van Roger Corman, die ondanks een low budget toch altijd iets weet te creëren.

De titel die hier verscheen was “Mutant”. Film heeft overduidelijk afgekeken van Alien, maar ook de kostuums leken zo uit het magazijn van Star Wars en Battlestar Galatica te zijn gegraaid. De decors zagen er best fraai uit met allerlei lampjes en enorme knoppen om deuren te openen. Ook de 80’s synthesizer soundtrack klonk fijn en er was genoeg gore te bewonderen. Tijdens de film was je eigenlijk vooral afgeleid door twee botergeile sletten van de crew die maar al te graag van bil gingen. Jammer dat die jonge brunette richting het einde leek te zijn vastgelopen in een constante schreeuw. De manier om het wezen uiteindelijk te stoppen is geweldig verzonnen door de makers. Met slechts 82min kijkt het lekker weg.

Deze psychologische thriller na lange tijd weer herzien, nu op 4K van LionsGate met Dolby Vision en een indrukwekkende Atmos mix.

Regiedebuut van Paxton zelf die een strak geregisseerde en bij vlagen enge genrefilm neerzet.

Burgerman Paxton krijgt de goddelijke opdracht de wereld te zuiveren van demonen. Zijn oudste zoon begint ernstig aan zijn geestelijke gezondheid te twijfelen, maar de jongste zoon gaat echter helemaal op in zijn vaders moordperikelen. Dankzij de flashbackstructuur wordt de kijker een anderhalf uur in spanning gehouden.

De kracht van de film schuilt in de vertelstijl en de vele plotwendingen. Een slim geschreven scenario die aanzet tot gedachten over religieus fanatisme en (motieven voor) geweld.

Matthew McConaughey zet zijn beste acteerprestatie tot dan toe neer als de oudste zoon die op aangrijpende wijze zijn verhaal vertelt aan FBI-agent Wesley Doyle (gespeeld door Powers Boothe). Ook een pluim voor de twee jonge hoofdrolspelers, die de emoties van deze verwarde jongens perfect overbrengen.

Nightmare marathon part 8 op bluray.

How sweat, dark meat!

Het duurde 10 jaar voordat er eindelijk een vervolg kwam op “Jason goes to Hell”, waar we in het slot zagen dat Freddy het masker van Jason de grond in trok. De titel klinkt veel belovend, maar helaas is het allemaal maar matig. Om te beginnen het verhaal, wat kant noch wal raakt, hele matige opbouw wat bijna niet te volgen is. Wel gaaf dat ze Englund konden krijgen voor Freddy, al is dit helaas wel weer de humoristische versie. Kirzinger was wel goed gecast met zijn 2m boomlange gestalte. Het komt dan wat ongeloofwaardig over als de 1,75m Englund met hem de strijd aangaat. Was trouwens helemaal vergeten dat Kelly Rowland (Destiny’s Child) hierin meespeelde. Verder herkende ik Mark Davis (Fletcher) van de “Rampage” trilogie en Scott Stubbs (Munro) van “Scary Movie” en “White Chicks”.

De make-up van Freddy zag er ook niet best uit, en film had overvloed aan slechte cgi. Muziek bestond vooral uit een hoop heavy metal, en creëerde weinig sfeer, wel een hoop goedkope jumpscares, die je van mijlenver ziet aankomen.

Overal een vrij matige film, die op een paar scenes na nergens goed wordt. Twijfelde tussen 2,5 en 3⭐️, voor nu voordeel van de twijfel.

Herzien op 4K met Dolby Atmos. Ik moet toegeven dat het beeld er prachtig uitzag en de Atmos mix klonk ook niet verkeerd. Helaas blijft het ondanks dat een rommelig ongeïnspireerd zooitje. Vorig jaar heb ik alles al gezegd in mijn recensie.

De 3D bril die je erbij krijg is alleen voor de finale van ca 14min.

Crazy Ralph: You’re Doomed! You’re all doomed.

Deze classic slasher herzien op de controversiële 4K uitgave van Paramount met Dolby Vision. Nadat deze op de markt kwam waren er online behoorlijk wat klachten dat de transfer te donker zou zijn. Ik denk dat deze mensen de film op verkeerde/verouderde apparatuur in een overbelichte kamer hebben gekeken, want ik kon zelf niks ontdekken. Beeld zag er prachtig uit, en er was geen enkele scene te donker waar ik niet kon zien wat er gebeurde. Samen met ‘The Burning’ toch wel één van mijn favoriete slashers uit die periode. Heerlijke sfeer op die campy locaties. Acteerwerk is redelijk, en natuurlijk maken ze in bepaalde situaties domme beslissingen, maar daar moet je doorheen kijken. Film is 45 jaar geleden opgenomen, en met die mindset zou je de film moeten kijken, wat voor een hoop mensen lastig is.

Gemaakt na het succes van Halloween ‘78. De werktitel was ‘Long Night at Camp Blood’. Cunningham vond Friday the 13th een gepastere titel, en liet deze snel vastzetten. Film is opgenomen in New Jersey. De scenes op het kampterrein zijn gefilmd op een scoutingkamp, genaamd Camp No-Be-Bo-Sco, die op de dag van vandaag nog steeds bestaat. Er staat tevens een herdenkingssteen met “Friday the 13th” erop, ter eer aan de opnames aldaar.

Muziek werd gecomponeerd door Harry Manfredini, met de bekende tune ki ki ki, ma ma ma, wat tevens zijn eigen stem was. Afgeleid van de finale met Mrs. Voorhees: “Kill her, mommy!”. Ki staat voor kill en ma voor mommy.

Special effects werden voorzien door the man, the myth, the legend Tom Savini. In het originele script zou er geen vervolg komen, Jason was verdronken, hij was slachtoffer geen moordenaar. Het idee van de cliffhanger in het meer kwam van niemand minder dan Tom Savini, nadat hij Carry ‘76 had gezien en een soortgelijk einde voorstelde voor eventuele vervolgen. Kun je je voorstellen dat onze killer met hockeymask misschien anders nooit was ontstaan.

Jonge rol voor Kevin Bacon, die toen nog totaal onbekend was.

Met een klein budget van 550.000$ haalde de film wereldwijd bijna 60mil binnen.

Alice: Who are you?

Mrs. Voorhees: Why I’m… I’m Mrs. Voorhees, an old friend of the Christys.

Herzien op de nieuwe 4K uitgave van Arrow met DolbyVision. Ditmaal de extended Killer Cut, met meer achtergrondinformatie en gore scenes. Transfer zag er schitterend uit, je kan veel meer opmaken uit de donkere scenes.

Deze film scheidt zich een beetje van de andere delen, de film wil echt het verhaal over ‘Jason’ vertellen. Het is Jason die de film opent, hier nog met een zak over z’n hoofd. Hij is getuige van het onthoofden van zijn moeder, en later wordt zijn hanger gestolen, wat een aandenken aan haar was. Gepest door kinderen door zijn misvormde gezicht, genegeerd door de begeleiders, en naar geloven verdronken, waar zij schuld aan hadden. Jason wie is onrecht is aangedaan. Een radeloze moeder achtergelaten. We zien ook Jason’s kinderbed, bewaakt door een fluffy teddebeer. Het geeft ons toch een gevoel van empathie voor onze killer.

De omgevallen schoolbus, met een doorgang naar de ondergrondse tunnels, een weerspiegeling van zijn onrustige onderbewustzijn. Dit tunnelstelsel is tevens zijn heiligdom, waar hij zijn dierbare bezittingen bewaard. Voor de oplettende kijker kan je de trui van zijn moeder spotten uit deel 1, de rolstoel van deel 2, en de fiets van Crazy Ralph.

Derek Mears zet een sterke Jason neer met zijn boomlange gestalte en de scene hoe hij aan het iconische ijshockey masker komt is gaaf gedaan. Rennen kan die gelukkig ook weer, wat hem des te gevaarlijker maakt.

Jammer dat de rest van de cast gewoon niet interessant is, en het acteerwerk vrij matig was. Al met al een goeie comeback van de franchise.

Herzien op de nieuwe 4K uitgave van Paramount met DolbyVision en tot mijn varbazing NL ondertiteling. De opening flashback scene van Adrienne King zag er iets minder uit, maar zodra dat achter de rug is krijg je een prachtige upgrade over de bluray te zien. De film grain is behouden en de kleuren van de kleding en het bos, zowel dag als nacht, zien er schitterend uit. Wel jammer dat Paramount niet de rechten van de +/- 45sec uncut gore scenes van de Scream Factory boxset kon toevoegen, dan had dit echt de ultieme uitgave geweest.

Dit is top 3 Friday franchise voor mij. Baghead Jason, hier nog menselijk en kwetsbaar, geen onverwoestbare moordmachine zoals in de latere films. De campy sfeer blijft heerlijk en Crazy Ralph zien we ook nog even voorbijkomen met: ''You're all doomed''. Genoeg hitsige tieners en bloot te zien wat natuulijk een must is voor dit soort films. Met slechts 87min kijkt deze heerlijk weg.

Film werd geschoten in New Preston en Kent, Connecticut.

Jammer dat Tom Savini niet kon meewerken voor de make-up effects, was met een ander project bezig.

Rol van Jason werd door 2 acteurs ingevuld:

- Steve Daskawisz mét zak over z'n hoofd

- Warrington Gillette zonder zak

Bond marathon deel 2 op bluray.

Weer een steengoede film met Connery opnieuw in de hoofdrol en nog een stukje beter dan z'n voorganger. Dit komt vooral door het sterke verhaal wat trouw is aan het boek. Er is een goede dosis spionage, humor en actie aanwezig. Zowel Bernard Lee als Lois Maxwell keren terug als M en Moneypenny en we maken kennis met Q als uitvinder en uitrustingsexpert, vertolkt door Desmond Llewelyn. Ook zien we voor het eerst het brein achter SPECTRE, genaamd Number One, al blijft zijn gezicht verhuld achter de luxe fauteuil. Hij heeft een witte poes op z'n schoot en duld geen fouten. Daniela Bianchi vertolkte de rol als prachtige Bond girl Tatiana Romanova, Tania voor haar vrienden. Zij was Miss Italie in 1960. Robert Shaw was ook geweldig als sluwe koelbloedige moordenaar. John Barry verzorgde opnieuw de muziek en Matt Munro zong de eerste titelsong. Film is gedeeltelijk op locatie geschoten in Instanbul wat een aantal prachtige shots opleverd. Vooral het ondergrondse tunnelstelsel met al die steunpilaren was echt een gave locatie. Tweede gedeelte van de film speelt zich vooral op de trein (Oriënt-Express) af en die locatie wordt optimaal benut. Verder kent de film een hele fijne sfeer waardoor de 2 uur voorbij vliegen.

Tatiana: Afschuwelijke vrouw.

Bond: Ja, die trapt geen herrie meer.

Herzien op 4K van ScreamFactory met DolbyVision, waardoor de kleuren en lampjes van de attracties helemaal tot hun recht komen, prachtig. Een section 2 video nasty die destijds was gebanned in de UK, al vallen de gore scenes reuze mee.

Film opent met een ode aan Carpenter’s Halloween en Hitchcock’s Psycho. Het komt daarna wat traag op gang en begint eigelijk pas als de vier tieners op het rondtrekkend carnaval arriveren. De sfeer daar is geweldig met de verlichting van alle attracties en vanuit alle richtingen hoor je de creepy carnaval barkers mensen lokken. Zo is er een freaks-of-nature show waar de barker steeds ‘Alive Alive Alive, they are alive’ omroept en bij het spookhuis ‘Who will dare to face the challenge of the Funhouse? Who is mad enough to enter that world of darkness?’. Er loopt ook een freaky klein oud vrouwtje rond die mensen volgt en steeds ‘praise to god’ predikt. Ook de carnival marionetten zijn best creepy met hun bewegingen en geluiden. De finale speelt zich s’nachts in het spookhuis af, waar de vier tieners stiekem na sluitingstijd achterblijven. Het schepsel was eerder lachwekkend dan eng, maar toch blijf ik dit een fijn filmpje vinden van Toby Hooper.

Destijds nog in de bios mogen bewonderen. Nu herzien op de vernieuwde 4k steelbook uitgave van Sony mét Dolby Vision, zag er geweldig uit. De Atmos track had de 2018 uitgave ook al, maar toen had ik nog geen geen geluidsinstallatie. Geluid is bizar en demo materiaal!

Op de achterkant staat: “the best war film since Saving Private Ryan”, ik kan me hier goed in vinden. Indrukwekkende oorlogsfilm waar we aan het eind van de Tweede Wereldoorlog een vijfkoppig tankdivisie volgen onder leiding van pelotonsergeant Don Collier aka Wardaddy. De bemanning zijn stuk voor stuk door strijd geharde en getraumatiseerde soldaten. Don’s team heeft onlangs bemanningslid Red verloren die een zeer hechte band bleek te hebben met de tankbemanning en Don Collier noemde hem de "beste schutter van het hele Negende Leger". Kort daarna krijgen ze groentje Norman toegewezen, die Red moet vervangen als assistent gunner. Een onervaren, jonge soldaat met als achtergrond typist. De bemanning minacht Norman vanwege zijn gebrek aan gevechtservaring en afkeer van geweld. In hun tank “Fury”, die ze als thuis beschouwen, veroveren ze stad na stad tot de Duitsers zich overgeven, wat eindigt in de verdediging van een kruising wat als knooppunt dient.

Geweldige cast waar Pitt echt dat leiderschap uitstraalt. Ingetogen en zelfs wat aandoenlijke rol van Shia la Boeff als religieuze en bedachtzame schutter met goed gevonden nickname Bible. Jon Bernthal als tanklader Grady "Coon-Ass" Travis. Zijn rol is ruw, cynisch, onsympathiek en provocerend, maar toont later zijn menselijkheid en vecht dapper, hoewel de oorlog hem voor altijd verandert. Michael Peña als chauffeur Trini "Gordo" Garcia, grof en boos, maar op een kritiek moment karakter en moed toont. Zijn monoloog over de paarden gaat door merg en been. En natuurlijk Logan Lerman als Norman Ellison die psychisch klap na klap krijgt en binnen no-time getraumatiseerd is door de oorlog.

Hoogtepunt blijft voor mij de hinderlaag van de technisch beter uitgeruste Duitse Tiger tank met anti-tank geschut, die het opneemt tegen vier Geallieerde tanks. De groepsdynamiek en communicatie tijdens het gevecht is geweldig, en je hebt echt het gevoel dat je bij ze in de tank zit, wat een beklemmend en claustrofobische sfeer geeft.

Ondanks de ongeloofwaardige finale blijft dit een te gekke film met rauwe settings en brute actie, ondersteunt door een ontroerende soundtrack.