Opinions

I keep running into him. He smiled at me, Matt.

Herzien op de nieuwe bluray uitgave van Imprint.

Aangrijpend psychologisch drama in het regiedebuut van de relatief onbekende acteur Field. Het hart wordt verscheurt van het echtpaar Wilkinson en Spacek als hun zoon Stahl wordt vermoord door de ex van zijn vriendin Tomei. Hun woede en verdriet wordt nog eens extra opgestookt als Tomei zich verspreekt in de rechtzaal en de dader er met een schandelijk korte gevangenisstraf vanaf komt. Hun grote verlies drijft Wilkinson en Spacek uit elkaar, omdat ze beiden verwijten maken en op hun eigen manier rouwen. Het ingehouden spel Wilkinson, Spacek en Tomei is uitstekend en ontvingen alledrie terecht een nominatie.

Film duurt helaas wel te lang en had zomaar met een minuut of 20 korter gemogen. Als de pacing wat sneller was geweest had ik een halfje hoger beoordeeld. Toch is de realistische ontknoping het wachten meer dan waard.

Scoorde hoog op het Sundance filmfestival en werd genomineerd voor vijf Oscars. Spacek won een Golden Globe voor haar rol.

Fiction vs Reality

Herzien op de nieuwe 4K uitgave van Arrow met Dolby Vision. Eindelijk kon ik mijn Duitse bluray inruilen voor deze schitterende release, beeld is prachtig en de artwork passend.

Het derde deel in wat Carpenter zelf zag als zijn Apocalypse Trilogy, waarin alle delen eindigen met de boodschap dat de realiteit zoals de mensheid die kent op het punt staat ingrijpend te veranderen.

Verzekeringsagent Neill wordt ingehuurd wanneer een horror auteur, inclusief zijn laatste roman, spoorloos verdwijnt. Zelf denkt Neill dat het om een publiciteitsstunt gaat en hij hecht dan ook geen geloof aan het gerucht dat het boek de kracht heeft om lezers waanzinnig te maken. De zoektocht leidt hem naar het geïsoleerde (bijna sprookjesachtige) dorpje Hobb's End in de staat New England. Daar begint voor Neill een ware nachtmerrie.

Regisseur Carpenter laat zich inspireren door 's werelds meest befaamde horror auteurs waaronder King en Lovecraft voor deze film waarin de werkelijkheid slechts fictie blijkt zoals deze beschreven staat in een boek. Suggestieve regie, goed getimede shockeffecten en knappe, passende fotografie van Gary B. Kibbe, met als hoogtepunt de duistere kerk. Met grotendeels ambachtelijke creature effecten wat altijd zijn voorkeur had.

Uitstekende hoofdrol vertolkt door Sam Neill als cynische kettingroker die de grip op de realiteit verliest en langzaam afdaalt in een spiraal van paranoia. Hij wordt bijgestaan door Julie Carmen in hun zoektocht naar de diabolische auteur Sutter Cane, gespeeld door de Duitse acteur Jürgen Prochnow (Das Boot). Verder wat bijrollen van oudgedienden Charlton Heston en David Warner, en voor de oplettende kijker kan je een 13 jarige Hayden Christensen spotten als krantenjongen in Hobb’s End die Neill de weg wijst in zijn filmdebuut.

Geweldige surrealistische horrorfilm van Carpenter met een ingenieus script die na ruim zeven jaar hiermee een sterke comeback maakte.

Nightmare City aka City of the walking dead, of zoals ik hem liever noem “attack of the pizza heads”, omdat sommige eruit zien als aangebrande pizza’s.

First time watch op bluray van Arrow. Een section 3 video nasty.

Wanneer er een schijnbaar onbemand militair vliegtuig land zonder nationaliteit en dat geen gehoor geeft aan de oproepen van de verkeerstoren nemen ze geen risico en roepen versterking van de politie en het leger erbij. Als dan eindelijk de deuren van het vliegtuig opengaan komen er een groep bloeddorstige freaks naar buiten gestormd. Machinegeweren lijken weinig effect te hebben en ze moorden bijna iedereen uit. Enkele weten te ontsnappen, waaronder een journalist die alles heeft vastgelegd. Kort daarna komen we te weten dat deze groep geïnfecteerde mutanten zijn blootgesteld aan radioactiviteit.

Op papier klinkt dit plot geweldig, de uitwerking is helaas een heel stuk minder. Hier en daar wat gore scenes, maar spannend wordt het nergens. Lange scene in het ziekhuis was wel aardig, de scene met de lift daarentegen is regelrecht gejat van “Dawn of the Dead”. De finale in het pretpark was ook wel aardig. De soundtrack had wel iets.

Deze Sciencefiction horror van de zoon van “The Master of Body Horror” gezien op SkyShowtime. Een echte WTF film die soms wat moeilijk te volgen was. Eerste pak hem beet 40min vond ik ijzersterk, daarna werd het soms wel een beetje te vaag allemaal. Vond deze wel een stuk beter dan zijn vorige film “Possessor”. Sterke rollen van zowel Mia Goth (die ook naakt te bewonderen is) als Alexander Skarsgård (broer van Bill Skarsgård).

Voornamelijk opgenomen in Kroatie en Hongarije en complimenten voor het sublieme camerawerk.

Eindcredits zijn ook de moeite waard, met die mysterieuze soundtrack die de hele film al zo sterk was en kleuren.

Cats die, music fades. But art is for keeps.

Gezien op Netflix. Heb Dafoe hoog zitten, maar voor een solo performance van een uur en drie kwartier mist hij gewoon de charisma en net dat extra power om je als kijker geïnteresseerd te houden. De noodzaak voor overleven werd aardig neergezet. Het idee met de bouten en de wandtekening was leuk gevonden, maar verder was het gewoon saai en duurde veel te lang. Einde stoorde me verder niet, ik hou wel van eigen interpretaties.

Herzien op 4K met DolbyVision en een bizarre DolbyAtmos track, holy shit.

Als horrorliefhebber destijds in de bios gezien en ook al meerdere malen thuis op bluray. In dit eerste deel uit de Insidious reeks volgen we geschiedenisleraar Josh (Wilson) en Renai (Byrne) die met hun drie kinderen Dalton, Foster en jongste Kali intrekken in een nieuw huis. Al snel raakt hun zoontje Dalton onder mysterieuze wijze in een coma. De dokters staan voor een raadsel. Ondertussen beginnen er rare dingen te gebeuren in het huis, en Renai wordt zelfs aangevallen door een gedaante. Ze denkt dat het huis bezeten is en haalt Josh over om te verhuizen. Echter in hun volgende nieuwe woning houden de paranormale activiteiten aan. Ze roepen de hulp in van Elise (Shaye) en haar twee sidekicks Specs en Tucker. Elise doet een schokkende onthulling dat het niet het huis is, maar dat het te maken heeft met hun zoontje Dalton. Josh is de enige die Dalton kan helpen..

Blijft een sfeervolle horror met een origineel plot, met name het stukje ''astral projection''. De cast is prettig om te volgen, plus Specs en Tucker zorgen voor wat luchtigheid. De effectieve kwartet en piano soundtrack werd verzorgd door Joseph Bishara, zonder teveel te leunen op goedkope jumpscares. Hij vertolkte ook de rol als demoon.

De film heeft een aantal easter eggs. Let bijv op het schoolbord als Josh een voicemail inspreekt. Je ziet een hoop namen van mensen die aan de film hebben meegewerkt, waaronder James Wan zelf, plus een illustratie van Billy de puppet van SAW. Of de scene net vóór Renai het vuilnis gaat weggooien buiten, let op de hal links!

Denk toch wel de beste uit de reeks, hoewel ik deel 2 in dat leegstaande ziekenhuis ook minstens zo sterk vind.

Herzien op bluray, een direct vervolg op deel 1 en de gehele cast keert gelukkig terug. De gebeurtenissen van deel 1 worden hier verder uitgediept en alle puzzelstukjes vallen langzaam op z’n plaats, heel gaaf gedaan. De geschiedenis van “The Bride in Black” en Parker Crane was zeer intrigerend en de scenes in het leegstaande ziekenhuis waren voor mij het hoogtepunt. Echt een creepy setting. Joseph Bishara horen we hier ook weer met de kwartet en piano score. Op het laatst worden we nog getrakteerd met een fijne epiloog waar we Specs en Tucker ala Mulder en Scully een huisbezoek zien doen om hulp te bieden aan een gezin waar paranormale activiteiten plaatsvinden.

Doet voor mij nauwelijks onder dan z’n voorganger!

Ook dit 3e deel weer herzien op bluray. Regisseur Wan droeg het stokje over aan de Australische scenario schrijver Whannell, die het script voor deel 1&2 schreef. Hij levert een goede horror af, al word het niveau van deel 1&2 niet behaald. De muziek werd wederom verzorgd door Bishara, maar ook die is van iets mindere kwaliteit.

Het verhaal speelt zich een aantal jaar vóór deel 1 af. We volgen Quinn Brenner die met haar vader en jongere broertje in een appartementencomplex woont. Nadat ze door een auto is aangereden beland ze in een rolstoel met gips om haar benen. Ze heeft al een aantal keer zelf geprobeerd contact te zoeken met haar overleden moeder van 1,5 jaar terug. Een boosaardige demoon beantwoord echter haar smeekbede en splijt haar ziel in tweeën. Hij heeft al één deel opgeëist in ‘The Further’ en zijn doel is om haar volledige ziel te bezitten. Dit zorgt voor een aantal griezelige scenes. Elise besluit haar te helpen.

Slim van de makers om Elise (Lin Shaye) terug te brengen ná haar dood in deel 2, een geweldig karakter in de franchise. We komen ook meer achtergrond informatie te weten over duo Specs en Tucker, hier onder hun bedrijfsnaam ‘Spectral Sightings’. Waarna ze later een samenwerkingsverband aangaan. Zoals ik al aangaf, qua verhaal iets minder geslaagd dan voorgangers, een hoop elementen hangen als toevalligheden aan elkaar. Muziek idem dito, er word iets meer geleund op jumpscares. Toch stijgt deze boven de gemiddelde horrorfilm uit en was het zeker een fijn deel in de Insidious reeks.

Oh c’mon. Not the Paramount, you slime balls!

Ik heb onlangs de lange versie van het boek weer gelezen en kreeg meteen weer zin om deze te kijken. Herzien op bluray in de originele 4.3 tv formaat. Blijft jammer dat ze sinds de dvd release nooit meer de intro van part 2 hebben kunnen toevoegen. Doordat de credits in beeld verschijnen zou dit uit de toon vallen als “lange speelfilm”. Zou een mooie special feature zijn om toe te voegen. Je mist ong 2min aan beeldmateriaal, waar volwassen Bill arriveert in Derry, incheckt in “Derry Inn” en in de taxi naar de begraafplaats rijdt. Dit is overigens wel op Youtube terug te zien, zoek onder deleted scenes (al zijn het in feite geen deleted scenes).

Wat ook jammer is dat een aantal griezelige stukken uit het boek de verfilmingen nooit hebben gehaald. Een aantal voorbeelden zijn Ben als kind op de brug, waar de clown over het bevroren meer tussen de betonnen wanden hem tegemoet komt lopen met ballonen in zijn hand die tegen de wind in zweven. Mike en de prehistorische vogel op de vuilnisbelt, Stan en de dode jongens in de watertoren. Patrick Hockstetter in de koelkast op de vuilnisbelt met de vliegende bloedzuigers. De belangrijke scene in de hut met de rook en hallucinaties, naar de oorsprong van HET. Zo zijn er nog tal van dingen te noemen, boek is zo goed.

Voor mij in het rijtje beste King verfilmingen. Eerste stuk met de kinderen is natuurlijk veruit het beste. Het acteerwerk, de overtuigende hechte groep die ze vormen, Bill die echt dat leiderschap uitstraalt. De sfeer (met name de scenes in de Barrens). De muziek, bij “Für Elise” gaan mijn eerste gedachte altijd hier naartoe. Het tweede gedeelte met de volwassenen is beduidend een stuk minder, maar omdat ik zoveel nostalgische gevoelens heb voor deze verfilming stoor ik me er niet zoveel aan. De iconische scene met Georgie en de put blijft voor mij het hoogtepunt.

A childhood favorite

Ben momenteel het dikke boek weer aan het lezen en ong halverwege nu, mooie tijd om deze weer te kijken.

Destijds in de bios gezien waar ik iets enthousiaster was, nu thuis op 4K.

Ondanks dat ze hier jaren aan gewerkt hebben, vind ik toch wel een matige verfilming van één van de beste boeken van King. Dit had de ultieme versie kunnen worden, maar ze hebben voor mij bij lange na niet alles eruit gehaald. Je merkt wel dat ze geprobeerd hebben dingen uit het boek erin te verwerken, maar aan de andere kant hebben ze ook weer hun eigen draai eraan gegeven. Een goed voorbeeld is de opening met Georgie bij de put. In het boek wordt z’n arm eraf gerukt en sterft hij ter plekke op straat. Hier wordt hij de put in getrokken, wat in werkelijkheid niet eens zou passen. De cast vond ik ook niet overtuigend. Blijkbaar zijn Bill, Eddie, Stan en Richie in real life ook vrienden en met elkaar opgegroeid. Ze liepen helemaal weg met dit viertal om de chemie etc. Nou ik vind hun juist de zwakste van de “Losersclub”. Vooral Richie was echt strontvervelend. Waar in de miniserie Bill echt dat leiderschap uitstraalt, vind ik dat hier totaal niet van de orde. Geef mij Ben, Beverly en Mike maar, vond ik veel sterker spelen. Ook Pennywise vond ik een miscast. Z’n uiterlijk en de manier waarop hij praat.. nee, niet eens in de schaduw van Tim Curry. Verder miste ik ook de sfeer in deze, waar dat in miniserie zo sterk aanwezig was.

Hoogtepunt vond ik Beverly’s scene in de badkamer.

In de bios acht jaar geleden had ik hem waarschijnlijk 4⭐️ gegeven, nu maar 3. Doe mij de miniserie maar.

Zeer matig. De volwassenen hebben totaal geen chemie, geen teamspirit, eigenlijk gewoon een groep los zand. De neppe cgi transformaties van IT, ene nog lachwekkender dan de ander. Veel te druk ook, less is more. Maar ook de hele toon van de film, sfeerloos en leek bij vlagen wel een satire. Enige pluspunten is dat ze wederom geprobeerd hebben om echt stukken uit het boek erin te verwerken, helaas wel weer half werk, wat ik dan weer jammer vind. De hele scene met Adrian Mellon bijv, in het boek draagt hij een papieren hoedje met een bloem die heen en weer wiegt op z’n hoofd. Ook zagen de belagers de clown en werden naderhand gegrepen door de politie en stuk voor stuk berecht. Wel geinig om King zelf nog even voorbij te zien komen als eigenaar van de antiekwinkel, deed ie vroeger ook al vaak in de verfilmingen.

Bij part 1 zei ik het ook al, doe mij maar de miniserie. Misschien wat gedateerd en minder gore, maar de makers en cast (met name de kinderen) hebben tenminste wel hun hart en ziel erin gestoken. En Tim Curry overtref je niet.

Herzien op 4K van 2ndSight met DolbyVision en DolbyAtmos. Beeld is haarscherp en de Atmos track komt als een donderslag binnen.

Destijds in de bios gezien waar die al enorme indruk maakte. Briljant hoe de regisseur met een vrij simpel verhaal en een cast van een groep nobodies toch een klein meesterwerk heeft weten te creëren. De “sex curse”, noemde wij hem. In weze gaat het ook over een soort vloek die dmv sex wordt overgegeven. Jay krijgt van Hugh de “regels” van het kwaadaardige bovennatuurlijke entiteit: Dit ding gaat je volgen. Het kan iedere willekeurige persoon zijn. Het beweegt langzaam, maar is niet dom. Het komt recht op je af. Je kan het doorgeven dmv sex. Als je sterft gaat het terug naar de persoon van wie jij het hebt gekregen.

Van echt horror is er geen sprake, maar het is vooral de naargeestige sfeer in combinatie met de sterke cinematografie en creepy soundtrack die onder je huid kruipt. Continu het gevoel dat je achtervolgt wordt. S’nachts niet kunnen slapen met de angst dat het kan opduiken.

Een film die nog dagen in je hoofd blijft spoken. Geweldig!

De planning van regisseur David Robert Mitchell en hoofdrolspeelster Maika Monroe zijn om dit jaar het officiële vervolg te filmen. Hier gaan ze op zoek naar de oorsprong van de entiteit.