• 177.886 movies
  • 12.199 shows
  • 33.965 seasons
  • 646.802 actors
  • 9.369.659 votes
Avatar
Profile
 

Opinions

Here you can see which messages 80&90’s Nostalgia as a personal opinion or review.

Quan Jing (1978)

Alternative title: Spiritual Kung Fu

Herzien op de 98min bluray van 88Films met taalkeuze uit Cantonese, Engels en original Mandarin. Blijf me verbazen hoe mooi ze deze oude films kunnen restaureren. Ik ben opgegroeid met de gekropte 4/3 vhs tapes, met lelijk beeld en uitgewassen kleuren. Tevens waren deze vaak geknipt in lengte, zo was de vhs tape ruim 7min korter.

Ook wel bekend als Karate Ghostbusters, wat ook in NL het geval was. Uiteraard gedaan om mee te liften op het succes van Ghostbusters en om de naam wat meer catchy te maken. Een vroege Chan uit de Lo Wei era, gefilmd in Korea. Samen met Dragon Fist werd begin 1978 Spiritual Kung Fu gefilmd. Omdat Lo Wei's studio geen geld meer had, legden ze beide films op de plank vanwege kostenbesparende maatregelen en werd Chan uitgeleend aan Seasonal Films voor een contract voor twee films. Daar maakte hij Snake in the Eagle's Shadow en Drunken Master met Yuen Woo-ping. Het succes van deze twee films in de binnenlandse bioscopen zette Lo Wei ertoe aan om Spiritual Kung Fu (eind 1978) en Dragon Fist (1979) later uit te brengen. Dit was de tweede poging van Chan om een martial arts comedy te maken. Hier nog duidelijk aan het experimenteren om zijn stijl te perfectioneren.

Chan speelt hier de beginnende rebelse leerling bij de Shaolin Tempel, vol met kwajongensstreken met zijn medeleerlingen waaronder Dean Shek. Word continu gestraft door zijn meesters, zo moet hij bundels bakstenen van de ene naar de andere kant tillen, 3 dagen in de kerkers verblijven om te mediteren zonder eten en pagina’s uit een boek kalligraferen met een enorme houten inktpen die ruim 30kg weegt. Tijdens de nachtdienst word er een handboek gestolen met een dodelijke vechttechniek genaamd “Seven Deadly Fist”, een techniek die al tientallen jaren verboden is om te leren. Er is een countertechniek genaamd “Five Style Fist”, maar dat handboek is al ruim 100jaar zoek. Voor straf moet Chan de bibliotheek bewaken waar het blijkt te spoken. Daar leert hij onder leiding van 5 spoken (één gespeeld door Yuen Biao), met witte tutu’s en rode pruiken, de “Five Style Fist”. Met deze techniek moet hij James Tien stoppen, die met zijn dodelijke techniek de greep in de martial arts wereld wilt overnemen. Ondertussen wordt de Shaolin Tempel van binnenuit aangevallen.

De vecht choreografie is geweldig, met wapens als de lange staf en twee tonfa’s. Ook de Five Style Fist met bijbehorende geluidseffecten van de draak, tijger, slang, kraanvogel en luipaard zijn gaaf. De eerste introductie van de geesten leidt tot een aantal hilarische scenes. Qua editing niet best, zo valt het duidelijk op dat het soms van nacht naar klaarlichte dag veranderd in het volgende shot. Dit was vooral merkbaar in de scene dat het handboek werd gestolen.

Persoonlijk vind ik dit een hele leuke uit zijn beginperiode.

Quiet Place: Day One, A (2024)

Eerder dit jaar door de vele slechte kritieken ontweken in de bios, nu toch een kans gegeven nadat ik hem op SkyShowtime zag staan.

Uiteraard niet zo sterk als de twee vorige films, maar toch een aardige film. Qua actie en horror is het wel mager, dit deel focust zich meer op het drama. Lupita Nyong'o zette best een overtuigende rol neer, al kon ik in het begin weinig empathie voor haar opwekken doordat ze zo verbitterd en pessimistisch was hele tijd, later werd dat gelukkig minder. Ik begrijp dat je als kanker patient het leven niet meer ziet zitten, maar dan kan je er denk ik nog beter het beste ervan maken met de tijd die je nog hebt. Haar hulppoes Frodo daarentegen steelde echt de show. Ik wist trouwens niet eens dat er hulppoezen bestonden, zeker omdat poezen hele eigenzinnige dieren zijn, en het liefts hun eigen gang gaan. Ik had echt te doen met dat beesie, wel geweldig stukkie als die een pizza slice pikt! Ook Joseph Quinn zette een degelijke rol neer, met de screentijd die die had, aantal mooie scenes. Leuk om Djimon Hounsou weer terug te zien, al was het maar een klein rolletje.

De aanval was wel aardig in beeld gebracht, en de aftermath in New York zag er gaaf uit. Ook prachtige scene als je er later achterkomt waarom Sam zich zo vastklamte aan dat ''uitje'' pizza halen. Wel minpuntje vond ik die scene in het ondergelopen metrostation, die beesten kunnen niet tegen water, maar het krioelde daar ervan, en ééntje kwam zelfs achter hun aan onder water.. Einde was redelijk voorspelbaar, maar desalniettemin mooi.