Opinions

Herzien op de nieuwe 4K van Criterion met Dolby Vision.

Gitzwarte komedie waar je soms niet weet of je moet lachen of medelijden moet hebben. Ook komen er wat heftige thema’s voorbij zoals verkrachting en pedofilie. Een schets van een groepje lotgevallen die elkaars leven kruisen en stuk voor stuk diep ongelukkig zijn in het mistroostige New Jersey. Allemaal zijn ze op zoek naar een beetje Happiness/geluk. Zo wordt de naïeve Joy (Adams) keer op keer het slachtoffer van haar eigen goedheid, misbruikt de pedofiele psychiater Dr. Maplewood (Baker) de vriendjes van zijn zoon, die op zijn beurt niks liever wilt dan voor de eerste keer “klaarkomen”, en werkt de doodsaaie kantoornerd Allen (Hoffman) het telefoonboek af naar vrouwelijk contact, waarna zijn obscene telefoontjes eindigen in een kwakje tegen de al volgeplakte muur. De duistere zijdes van de buitenwereld keurige gezinnetjes worden geheel blootgelegd. Toch laat Solontz op geniale wijze zien dat dit ook maar mensen zijn, hoe pervers hun handelingen dan ook zijn. De gesprekken tussen Dr. Maplewood en zijn zoon Billy zijn geweldig en tegelijkertijd hartverscheurend als zijn vader toegeeft wat hij is.

Blijft een schitterende film die verschillende prijzen won op het Cannes filmfestival.

Na jaren herzien op SkyShowtime. Onlangs op 4K uitgebracht door Kino, dus dit was een mooie gelegenheid om te beslissen voor de upgrade, welke ik zeker ga toevoegen aan de collectie.

Blijft toch wel een geinige film hoor met een fijne speelduur. Vooral de chemie tussen Sandler en Weathers is leuk. Weathers speelt een voormalig pro golfer wiens hand in Florida is afgebeten door een krokodil. Hij heeft nu een kunsthand en dit leidt tot hilarische scenes als hij Sandler probeert te coachen. De huidige kampioen Shooter, die Happy op allerlei manieren probeert te dwarsbomen op de golfbaan. Kleine rol van de boomlange Richard Kiel aka Jaws en heel klein rolletje van Ben Stiller met een 70’s porn stache als verzorgende in het bejaardentehuis.

Gezien op SkyShowtime. Was ok, niet slecht maar ook niet echt goed. Leunde iets teveel naar humor voor mijn part. Ook jammer dat er wederom wat subtiele klimaat boodschappen inzitten aka “Save The Planet”. Wel aantal fijne kills met genoeg gore en qua humor sprongen er twee scenes uit: scene als ze uit het restaurant haar ex tegenkomt, en tijdens de ondervraging. Rechercheur, er staat een HWV voor. Wat wil je dat ik met haar doe?

Waar staat HWV voor? Hysterisch witte vrouw

Herzien op 4K van ArrowVideo met DolbyVision. Geweldige gitzwarte komedie en tevens satirische highschoolfilm. Met het originele en vermakelijke script van Daniel Waters.

We volgen Ryder die een bloedhekel heeft aan de zogeheten “Heathers”, gespeeld door Walker, Doherty en Falk. Deze meiden waden zich tot de mooiste van de school, maken andere leerlingen belachelijk en boren ze de grond in met gemene listen. Wanneer Ryder de psychopatische Slater leert kennen raken ze bevriend en spannen ze samen om een einde te maken aan het Heather terreur.

Ryder speelt fantastisch en Slater doet en een griezelig geslaagde imitatie van Jack Nickelson. Let op de scene met z’n vader! Ook Doherty was sterk als onuitstaanbare ‘Heather’. De dialogen en oneliners zijn hilarisch, let bijv op de scenes met Ryder en haar dagboek. Jammer dat de film geen catchy soundtrack heeft, we krijgen alleen bij de opening en credits “Que Sera, Sera” te horen. Een nummer waar ik een bloedhekel aan heb, een ‘Heather’ onder de muziek zou je kunnen zeggen.

Er worden een hoop controversiële thema’s aangepakt wat gelukkig in die tijd nog kon. In Amerika geflopt, omdat de snowflakes daar de humor niet konden waarderen. In Europa uitgebracht als “ Lethal Attraction”, in de hoop mensen te lokken ná het succes van “Fatal Attraction”.

Voor mensen die vroeger zelf gepest zijn en zich doodergerden aan populaire leerlingen zal dit de ultieme uitlaatklep zijn. Deze film rekent keihard af met dat soort figuren.

Deze mix van haunted house & slasher herzien op bluray van 101BlackLabel met de geweldige cover art van de film poster.

Als toelatingstest voor de studentenvereniging Alpha Sigma Rho moeten vier groentjes de nacht doorbrengen in het Gotische Garth Manor. Hier heeft twaalf jaar geleden een man zijn gezin afgeslacht, zichzelf opgehangen, en sindsdien staat het leeg. Ondertussen probeert een klein groepje van de vereniging het viertal de stuipen op het lijf te jagen met gekke stunts. Wat ze niet weten is dat er door middel van geheime gangen en deuren nog iemand jacht op hen maakt. De nacht die ze hier doorbrengen staat beter bekend als “Hell Night”.

Matig tot redelijke horror, maar duurt minimaal een kwartier te lang. Er zit gewoon te weinig vaart in het verhaal om boeiend te blijven. Linda Blair deed het aardig en leuk om Peter Barton te zien, die de meeste zullen herkennen uit Friday the 13th part 4. De creepy sfeer in en rondom het landhuis is zeker aanwezig en de soundtrack is ook aardig. Nog leuke twist op het eind, die ik de eerste keer niet zag aankomen. Laatste kill was ook gaaf.

"Trick us again child, and your suffering will be legendary, even in Hell!"

Herzien op 4K van Arrow met Dolby Vision.

Na alle gebeurtenissen is Kirsty opgenomen in een psychiatrische kliniek, waar zij onder behandeling komt van Dokter Channard en zijn assistent Kyle. In het bijzijn van de politie en Channard doet zij een smeekbede het matras waar Julia op is gestorven te vernietigen, omdat zij anders zou kunnen terugkeren uit de hel. Niemand gelooft Kirsty’s verhaal, maar Dokter Channard, die geobsedeerd is door de occult, heeft wel degelijk interesse in de theorie en laat in het geheim het matras verslepen naar zijn woning. Daar voert hij een bizar experiment uit met één van zijn patiënten door zichzelf te bewerken met een scheermes op het matras, waardoor Julia ontsnapt uit de hel. Net als haar voorganger Frank heeft zij bloed en huid nodig om op volle sterkte te komen. Ze verleidt Dr Channard om haar te helpen. Die is welwillend, want hij heeft een hele kliniek vol patiënten die niemand zal missen. Assistent Kyle is ooggetuige van dit alles en doet zijn verhaal aan Kirsty. Ondertussen is Julia op volle sterkte en samen met Channard laten ze een jonge patiënt in catatonische staat genaamd Tiffany de poort naar hel openen. Kirsty, die meerdere malen smeekbeden ontving uit de hel, besluit samen met Kyle om Julia voorgoed te stoppen en hoopt daarbij haar vader te vinden.

Uitstekend vervolg waar Kirsty nu veel meer de hoofdrolspeelster is en de body horror nog een tandje goorder is. Daarbij valt de film op door de lugubere settings, met de afdeling maintenance in het Channard psychiatrisch ziekenhuis, de kill-room in het huis van Channard waar alle lijken aan kettingen hangen en natuurlijk het indrukwekkende labyrint in de hel (wat geïnspireerd was door het werk van de Nederlandse kunstenaar Maurits Cornelis Escher). Christopher Young keerde terug voor de geweldige muziek en ontving een Saturn Award.

Wat minpuntjes zijn het ietswat rommelige verhaal, wat kwam door de bemoeienis van de studio. Julia zou de hoofdfiguur worden, maar had geen interesse om terug te keren voor een vervolg. Daarbij was Pinhead zo populair geworden door de fans, dus werd er besloten met hem verder te gaan. Daarom zie je niet alleen Julia terugkeren op de pilaar aan het eind, maar ook Pinhead. Er was een hoop haat van de fans dat Dr Channard Pinhead en zijn crew zo gemakkelijk overtrof. Ook was er een alternatief script waar Kirsty’s vader Larry terugkeerde, maar Andrew Robinson weigerde de rol. Net als in het origineel wordt ook hier de finale tegen het kwaad iets te gemakzuchtig verslagen.

Desondanks doet deze voor mij niet onder voor zijn voorganger. Pinhead krijgt meer screentijd, plus we komen meer te weten over zijn achtergrondverhaal!

Jesus wept

Aangezien ik onlangs de nieuwe Turbine 4K Steelbook van Hellraiser 2022 heb ontvangen was het een mooie gelegenheid om de films weer opnieuw te zien. Herzien op 4K van Arrow met Dolby Vision uit de Chatterer Boxset.

Regiedebuut van horrorauteur Clive Barker, die zijn eigen verhaal ‘’The Hellbound Heart’’ op gruwelijke wijze visueel leven inblaast. Het hele concept met de puzzelbox die een poort naar de hel opent heeft mij altijd gefascineerd. Lugubere horrorfilm waar de spanningsopbouw zorgvoldig wordt opgebouwd en het verhaal op de juiste tempo wordt verteld. Daarbij bevat de film de juiste dosering van expliciete en ranzige scenes en is zowel thematisch als visueel angstaanjagend. Het duurt even voordat de Cenobites hun entrée maken, maar eenmaal daar aanbelandt krijgen we een legendarisch stukje cinema voorgeschoteld. De muren die uit elkaar schuiven, de belichting in combinatie met de rook waar de vleesgeworden belichaming van Pinhead (Doug Bradley) de jonge Ashley Laurence in haar filmdebuut de stuipen op het lijf jaagd. Explorers, in the further regions of experience. Demons to some, angels to others.

Goed acteerwerk van de hele cast, waar vooral Clare Higgins opviel in de brute scenes waar ze mannen mee naar huis lokt. De vakkundige special make-up effects werden verzorgd door Bob Keen en de van top tot teen gevilde Frank (Sean Chapman) blijven een prachtig stukje practical effects. Enige minpuntje wat ik kan bedenken is het ietswat knullige einde met het ‘’gevecht’’ tegen de Cenobites.

Een visuele nachtmerrie ondersteunt door de sterke soundtrack van Christopher Young.

Pinhead en the Pillar of Souls

Herzien op 4K van Arrow met Dolby Vision.

Na de twee uitstekende voorgangers is dit toch wel een stap terug. De setting is verhuisd naar Amerika, het Britse sfeertje is weg en het is allemaal wat grootser opgezet. De mysterieuze duistere (body)horror heeft plaatsgemaakt voor een meer slasher getinte horror. Waar in het origineel Pinhead en de Cenobites onderdeel waren van het verhaal, zijn ze hier het verhaal. Door het personage van Pinhead meer inhoud te geven, meer dialogen en oneliners, krijgt hij als het ware een echt gezicht vol met menselijke emoties die eigenlijk niet passen bij de sinistere en koude martelaar. Je merkt duidelijk dat dit deel gemaakt is om keiharde dollars op te leveren en dat gaat ten koste van de originaliteit. Je kan het een beetje vergelijken met Freddy Krueger, die ook in latere delen een karikatuur van zichzelf werd. De term “less is more” spreekt boekdelen. Er waren bepaalde regels opgezet voor de demonen en die gaan hier uit het raam, geen Lament puzzelbox nodig. De latere Cenobites zijn eerder lachwekkend dan eng, al zijn er een paar best creatief en leuk gevonden. “Ready for your close-up Joey?”

De bekende gezichten vallen weg en alleen Doug Bradley maakt zijn rentree naast Ashley Laurence die te zien is als kleine cameo op een opnameband. Qua acteerwerk ook een stap terug, met als dieptepunt die vrouwelijke agent: ”Shit! Gasoline!”. Tot slot zien we hier en daar wat early 90’s CGI, wat er natuurlijk enorm gedateerd uitziet.

Al met al is deel drie zeker niet de minste uit de reeks en voor horrorliefhebbers nog steeds vermakelijk, maar de aftakeling zet al vroeg in.

Herzien op 4K van Arrow Video met Dolby Vision.

Ah eind jaren ’90 - begin 2000, de space hype. Meerdere horror films waagde zich naar de ruimte, denk hierbij aan Friday the 13th, Critters, Leprechaun en ook deze Hellraiser. De koek was op en ze moesten wat nieuws verzinnen, stuk voor stuk zijn al deze films ook geflopt. Het was de laatste Hellraiser-film die in de bioscoop werd uitgebracht en de laatste waarbij seriebedenker Clive Barker officieel nog een belangrijke rol speelde, tot de reboot in 2022.

In dit vierde deel gaan ze terug naar de oorsprong van de puzzelbox, wat zo’n 200 jaar eerder plaatsvond. Op zich geen verkeerde zet, maar helaas is de uitwerking niet best. Dat heeft wederom te maken met bemoeienis van de studio, in dit geval Miramax, die eisde dat de film drastisch werd veranderd. Regisseur Yagher was het hier niet mee eens, omdat de veranderingen te veel afweken van zijn visie en verliet de productie. Hij kreeg het pseudoniem ‘’Alan Smithee’’ toegewezen, een alias dat gebruikt wordt door regisseurs die anoniem willen blijven.

Zoals ik al eerder aangaf, sommige ideeën van het scenario waren niet slecht, een strijd om de leiding in de hel tussen Angelique en Pinhead klinkt op papier gaaf. Helaas is het resultaat een zeer onsamenhangende film, met veel gespring in drie tijdlijnen en Bruce Ramsay die in al deze tijdlijnen dezelfde rol vertolkt. Wederom is de sfeer van de eerste 2 films ver te zoeken en zijn de special effects slecht gedateerd. Pinhead heeft weinig te doen, maakt weinig indruk en heeft nu zelfs een Cenobite hond om zijn werk op te knappen.. Voordeel is dat de film maar 80min duurt.

Hierna volgde nog de voor mij betere deel 5 Inferno en daarna nog een hele reeks waar de één nog slechter was als de ander, had er aantal op dvd. In 2022 herpakte de makers zich gelukkig met de reboot, die onlangs op 4K is uitgebracht.

Herzien op 4K van SecondSight met Dolby Vision & Atmos. Een schitterende uitgave zowel qua packaging als transfer. De Britse boutique labels zijn echt de top of the game.

Blijft een geweldige psychologische thriller met een beklemmende sfeer. Hauer zet hier wederom een sterke badguy neer als de geschifte psychopatische lifter. Zijn blikken spreken boekdelen. Wanneer hij overtroeft wordt door één van zijn slachtoffers ziet hij in hem een geduchte tegenstander. Wat volgt is kat een muis spel waar beiden levens op het spel staan. C. Thomas Howell en de schattige 24 jarige Jennifer Jason Leigh bieden goed tegenspel. Enige minpuntje is dat het script iets teveel op toeval leunt. De wide shots van de Californische desolate highways zijn prachtig.

Een 80’s classic!

Een dorpje wordt onderdrukt door de Manchu’s. Ze worden bijgestaan door drie vechters, waarvan twee de Steel Armor techniek beheersen. Deze techniek weerhoudt stoten van tegenstanders en kan ze zelfs reflecteren. Fu Sheng en Chi Kuan-chun gaan in de leer om de Tiger&Crane fist te leren, met deze techniek zouden ze de armor moeten doorbreken. Tevens een jonge Gordon Liu. Film duurt helaas wel te lang, had met gemak binnen 90min verteld kunnen worden.

Gezien op SkyShowtime. Net als het gros van de live-action remakes van de afgelopen jaren haalt ook deze het niet bij de originele animatie versie. Film duurt net wat te lang en sommige karakters hebben ze veranderd om punten te scoren op de diversiteit meter (Astrid bijv, Afrikaanse roots).

Visueel een plaatje en Butler is goed gecast als stamhoofd. De mooie soundtrack maakt zijn return en Toothless blijft aandoenlijk met zijn big puppy eyes.

Deze superhelden comedy na jaren weer herzien op de uncut bluray van 101BlackLabel. Gebaseerd op het stripverhaal van Marvel en onder de productie van George Lucas.

Verhaal begint met Howard die vanuit DuckWorld naar planeet Aarde wordt gezogen door middel van een laserstraal. Daar beland hij in een steegje in Cleveland, Ohio en loopt al snel tegen rockster Thompson aan die toevallig wordt lastiggevallen door wat tuig. Ze raken bevriend en Thompson brengt hem voor hulp en raad naar wetenschapper Robbins, die achteraf een lab assistent blijkt te zijn, maar die wil er alleen maar een slaatje uitslaan. Samen gaan ze uitzoeken hoe ze Howard terug naar zijn planeet kunnen sturen. Ondertussen wordt de aarde bedreigd door een Dark Overlord (Jones), die de mensheid wilt uitroeien.

Blijft een leuke film en voor die tijd best aardig gemaakt met een heerlijk 80’s sfeertje. Scene met die vrouwelijke motorbende “Satan’s Sluts”. Let ook op de kapsels, moest gelijk aan David Bowie Labyrinth denken. De actie scenes zijn wel knullig, beetje niveau Home Alone, ik had wel wat meer van die Quack-Fu willen zien. Wel props voor Jeffrey Jones, die een sterke rol neer zet. Verder hoop leuke verwijzingen naar andere films. Thompson had trouwens wel een lekker kontje hoor, die scene als ze in d’r slipje op haar bed kruipt, zou je toch zo een veeg geven. Geweldige eindsong trouwens, schijnt dat Thompson de liedjes zelf zong, klonk helemaal niet verkeerd.

Kill all the men, rape all the women.

Deze Sci-Fi horror weer herzien op bluray van 88Films, maar met een 4K scan van de original camera negatives. Ook wel bekend onder de titel Monster en Beneath the Darkness. Uitgebracht onder New World Pictures, het bedrijf van Roger Corman, die als uitvoerend producent diende. De muziek werd verzorgd door een jonge James Horner (zijn tweede project) en de special effects en monster make-up door Rob Bottin (The Thing & Robocop).

Er gebeurt iets kwaadaardigs in het slaperige vissersdorpje Noyo. Humanoïde zeewezens rijzen op uit de oceaan en beginnen de inwoners te vermoorden en hun vrouwen te verkrachten. Wetenschapper Susan Drake, samen met lokale visser Jim Hill, zoeken naar de oorzaak van deze invasie van wezens van de oceaanbodem. Wanneer het jaarlijkse Zalm-festival begint, staan ​​er een aantal ongewenste gasten op het punt de festiviteiten te verstoren. De inwoners moeten vechten voor hun leven…

Het acteerwerk moet je grotendeels voor lief nemen, evenals het script. Jonge geile stelletjes die alleen maar sex willen en dit uiteraard in- of bij het water doen, waar ze makkelijk gegrepen kunnen worden. Achja, uiteindelijk kijk je natuurlijk voor de creatures en er is gelukkig behoorlijk wat naakt te bewonderen. De finale op het festival is waar de film helemaal losgaat, niemand wordt gespaard en er vloeien liters bloed. Allerlaatste scene is wel enorm gepikt van Alien. Hierna volgen na slechts 78min de credits, kijkt dus lekker weg.

Blijft een fijne creature feature van de early 80’s. De artwork van zowel de slipcover als slipcase blijven ook gaaf!