Opinions

Matig vervolg op het betere Duel of Fists. Rommelig script plus edit en de gevechten maakten ook weinig indruk. David Chiang en Ti Lung zijn altijd fijn om samen te zien spelen, maar kunnen deze film niet redden. Verder een hoop harakiri’s, zien we Bolo Yeung met kort haar en een flashy zonnebril. Regisseur Chang Cheh heeft nog een cameo, eveneens met een grote zonnebril.

Gezien op SkyShowtime. Matig actiethrillertje dat wel aardig begon, maar werd met de minuut ongeloofwaardiger. Hele verhaal hangt ook met toevalligheden aan elkaar. In dit genre zijn er films die tien slagen beter zijn, denk bijv aan Jason Bourne.

There are forces here you couldn’t possibly comprehend.

Herzien op de nieuwe 4K uitgave van ScreamFactory met Dolby Vision.

In "End of Days" leren we dat eens in de 1000 jaar een vrouw wordt geboren die, als ze 20 jaar later zwanger raakt van de Prins der Duisternis tussen 23.00 en 24.00 uur op de laatste dag van het millennium, de antichrist zal baren, die het einde der tijden zal inluiden. Maar ondertussen woedt er een interne strijd in het Vaticaan tussen degenen die de vrouw willen vermoorden en de paus, die zegt dat we ons vertrouwen in God moeten stellen. De moord op de vrouw zou natuurlijk een zonde zijn, maar misschien gerechtvaardigd onder de omstandigheden, vooral omdat het nederige instrument dat God heeft uitgekozen om het universum te redden een alcoholistische lijfwacht is genaamd Jericho Cane, gespeeld door Arnold Schwarzenegger. Jericho en zijn partner Bobby Chicago (Kevin Pollak) onderzoeken een raadselachtige reeks gebeurtenissen, waaronder een man met een afgesneden tong die desondanks een waarschuwing schreeuwt en later aan het plafond van zijn ziekenkamer wordt genageld.

Leuk om Arnold in een ander genre te zien spelen. Hij heeft zich al eerder bewezen dat dit soort bescherm rollen hem op het lijf geschreven staan. Emoties tonen is nooit zijn sterkste kant geweest, maar toch weet hij me hier in aantal scenes te overtuigen. Hij krijgt tegenspel van de charismatische Gabriel Byrne, die fenomenaal goed gecast was voor zijn rol. Verder goede bijrollen van de vorige maand op 81 jarige leeftijd overleden Udo Kier als de hoofdpriester en ouwe rot in het vak Rod Steiger.

Die critisi en azijnzeikers kunnen me wat, gewoon een fijne thriller die lekker wegkijkt!

My Style? You can call it the art of fighting without fighting.

Herzien op 4K van Warner Bros, die weer een prachtige upgrade hebben afgeleverd.

Lee word door Braithwaite van de Britse Inlichtingendienst gevraagd undercover te gaan als hun agent om mee te doen aan een gevechtstoernooi op een eiland in bezit en georganiseerd door Mr. Han. Dit toernooi is slechts een dekmantel voor zijn handel in opium en prostitutie. Wat ze missen is bewijs en aan Lee de taak om dit bewijs te leveren. Er is al een undercoveragente genaamd Mei Ling op het eiland, maar ze hebben het contact met haar verloren en vrezen het ergste. Alvorens hij vertrekt komt Lee van zijn leraar/priester Roy Chiao van de Shaolin Tempel te weten dat Han ook een student van hem was en de tempel te schande heeft gemaakt. Waarom deze scene in de bioscoopversie is geknipt blijft mij een raadsel, want de priester heeft ook een essentiële laatste les voor Lee: "The enemy has only images and illusions behind which he hides his true motives. Destroy the image, and you will break the enemy." Dit wordt later pas duidelijk in het spiegelpaleis. Ook doet hij (met het idee dat hij mogelijk niet terugkeert van het eiland) een laatste bezoek aan zijn (vader/opa?, de relatie met Lee blijft vaag). Deze doet hem een trieste mededeling dat zijn jongere zus Hsu Lin, gespeeld door Angela Mao is vermoord door O’Hara (Bob Wall), de bodyguard van Han. Op de boot naar het eiland maken we kennis met Roper (Saxon) en Williams (Kelly), die beiden als veteranen in de Vietnam oorlog hebben gediend en oude vrienden zijn. Door een klein weddenschapje raken Lee en Saxon bevriend. Let ook goed op het sprinkhanen gevecht, de verliezende die onderop ligt bijt de andere in z’n poot, waardoor die alsnog als winnaar eindigt. Roper onthoud dit, en gebruikt dit later in het gevecht tegen Bolo. Eenmaal op het eiland komt Lee in contact met Mei Ling en zij verstrekt hem de informatie die zij te weten is gekomen. Later die nacht gaat Lee op onderzoek uit.

Als groot fan van Bruce Lee kan ik deze film bijna dromen, god wat heb ik deze vaak gezien. Lee is op de top van zijn kunnen, zit geen greintje vet aan dat lichaam, één en al spier. Geweldige bijrol van Jim Kelly met zijn oneliners zoals “Man, you come right out of a comic book”, “Bullshit, Mr Han-Man!!”, en “I’ll be too busy looking gooood”. Ook Yang Sze als de meedogenloze Bolo is geweldig. Hij hield ná deze film deze naam aan als zijn stagename.

Hoogtepunten zijn voor mij de trainingsessie van Lee op zijn kamer en natuurlijk het legendarische gevecht tegen Bob Wall. De snelheid van Lee was ongekend en word denk ik nooit meer geëvenaard.

Nog wat laatste film feitjes:

- de tegenstander van Lee bij de opening is Sammo Hung, door zijn lange haar is hij wat moeilijk te herkennen.

- driemaal cameo van Jackie Chan als henchman van Han in de gevechten tegen Lee in het ondergrondse netwerk.

- op het feest van Han kan je Linda Lee (vrouw van) spotten in een lila jurk op de achtergrond.

- richting het einde als het grote gevecht uitbreekt (witte tegen zwarte uniformen), let dan goed rechtsboven in beeld! Je kan Lee aanwijzingen zien geven aan beide kampen waar ze naartoe moeten.

- na het openingsgevecht tegen Sammo Hung (wat achteraf pas gefilmd werd, omdat ze een andere opening voor de film wilde) werd Lee “uitgedaagd” voor een zogeheten crowd pleaser (salto over 4 personen). Hij glimlacht naar ze, en dat is het allerlaatste shot wat is gefilmd voor zijn vroegtijdige dood.

Wat een gemis blijft het toch, moet je je voorstellen hoeveel geweldige films hij nog had kunnen maken.

RIP Sensei Lee 1940-1973

Herzien op 4K met DolbyAtmos.

Destijds met mijn vader in de bios gezien, waar we hem beiden een stuk minder vonden dan deel 1, en nu thuis vind ik hem zelfs nog iets minder. Komt voornamelijk door het zeer magere script, maar ook door de cast, met name de bad guys. Ze stralen gewoon niks uit en halen niet het bloed onder je nagels vandaan. Verhaal begint al met ruim 40min aan subplotjes die meer aanvoelen als opvulling voor de film. Dat hele gedoe met de buurjongen Miles, die met foute vrienden omgaat en dreigt in het criminele circuit te belanden. De muurschildering ivm de graffiti en Denzel een soort van vaderfiguur probeert neer te zetten aan een jongen die die amper kent. Dan de dementerende Sam, die de Holocaust heeft overleefd en probeert een portret te bemachtigen, wat schijnbaar 12miljoen waard is, van zijn lang overleden zus. Wat blijkt nou, de zus heeft ook de Holocaust overleefd en Denzel weet de twee ook nog op miraculeuze wijze te herenigen op het einde, yeah right.. Als dan eindelijk het echte verhaal aan het licht komt, hoop je dat het beter wordt, maar dat was voor mij niet het geval. Aan Denzel lag het niet, die speelde goed, maar als het verhaal zo zwak is, is de film gedoemd te mislukken. Die hele finale in de storm vond ik ook helaas tegenvallen tegenover de geweldige finale in de bouwmarkt van deel 1. Soundtrack was wel weer in orde, pluspunten daarvoor, evenals het eindshot met de blik over de zee in zijn oude huisje.

Wat trouwens ook niet klopt, in deel 1 verteld Susan dat ze bijna geen connecties meer heeft met de CIA en echt moeite moet doen om wat informatie te verkrijgen in Washington over Nicolai. In dit vervolg is ze blijkbaar weer helemaal terug in de CIA wereld en helpt Denzel met het verkrijgen van allerlei informatiebronnen over zaken die hij kan oplossen..

Als ik het kort zou moeten omschrijven: De hele film voelt gewoon uit balans en ik mis vooral de sfeer en de chemie tussen de karakters, die ontbreekt, jammer. Er zitten zeker wel een paar goeie scenes in, maar dit is voor mij echt de zwakste uit de trilogie.

Dr. Enzo: “Remember what I asked you”?

Robert: “When I first come? Yeah, yeah, yeah. Am I a good man or a bad man you asked me”.

Dr. Enzo: “And you said you didn’t know. Only a good person would say that”.

Herzien op 4K met een geweldige DolbyAtmos track, waardoor de gave opzwiepende soundtrack de muren laat trillen. Vorig jaar in de bios gezien, waar die toch iets meer indruk maakte. Neemt niet weg dat ik het nog steeds een gave film vind, en een hele verbetering na het tegenvallende tweede deel.

Het verhaal begint op een boerderij in Silicië waar Robert McCall (Denzel) een klus klaart die voor nu nog onduidelijk is. Hij maakt iedereen af, maar wordt verrast door een jonge knaap en in zijn rug geschoten. Later wordt hij wakker in een bed en is opgelapt door lokale dokter Enzo in het fictieve dorpje Altamonte aan de kust van Zuid Italië. (De opnames werden geschoten aan de kustlijn van Amalfi in het dorp Atrani). Hier revalideert hij en raakt bevriend met de bevolking. Hij neemt contact op met de CIA en krijgt Emma Collins (Dakota Fanning) aan de lijn. Hij tipt haar over smokkelwaar wat hij had waargenomen op de boerderij, waarna zij met haar collega’s een onderzoek start. Al snel krijgt Denzel in de gaten dat het dorpje in zijn greep is van de Italiaanse maffia, de Camorra. Als het dan echt uit de hand begint de lopen besluit hij dit tuig een halt toe te roepen (Robert’s way).

Film heeft een rustige opbouw met de introductie van de dorpsbewoners en de chemie tussen de karakters is goed, wat een hele fijne sfeer creëert. De bad guys (met de name de jongere broer) zetten ook een sterke rol neer en halen echt het bloed onder je nagels vandaan. Slimme zet van de regisseur om Dakota te vragen, waar Denzel uiteraard al eerder mee had samengewerkt in Man on Fire. Er zitten ook kleine verwijzingen naar deze film zoals de zelfmoordpoging met het pistool tegen zijn hoofd op de boerderij en “ik zie je bij de finish”, zwembadtraining van Pita. Jammer van de ietswat abrupte finale, ze gingen wel heel snel liggen allemaal. Had voor mij iets langer uitgewerkt mogen worden. Op het eind kom je er ook achter waarom Denzel op de boerderij terecht was gekomen en alles in gang werd gezet. Ook komen we erachter dat Dakota de dochter is van een oude bekende.

Waar deel 2 klonk als een pistool met een geluidsdemper, komt deze weer als een kanonskogel binnen, wat een klapper.

Vorige maand heeft Denzel in een interview aangegeven dat ze bezig zijn met deel 4&5!

That girl, Alina… She’s gonna go on living. You… You’re gonna bleed out all over this funky floor… All over 9,800 dollars.

Herzien op 4K met een geweldige DolbyAtmos soundtrack.

In dit verhaal volgen we Robert McCall (Washington) die een keiharde vigilante neerzet. Robert leid aan een dwangstoornis, maar is wel een berekenend man met oog voor precisie. Zijn achtergrond word nooit hardop uitgesproken, maar we mogen ervan uitgaan dat hij een bepaalde militaire achtergrond heeft, zeker met zijn connectie van ex-CIA Susan (Melissa Leo). S’nachts heeft Robert moeite met slapen en dood zijn tijd in een lokaal café met het lezen van boeken. Daar leert hij escort girl Teri/Alina (Moretz) kennen en raken bevriend. Wanneer zij door één van haar pooiers het ziekenhuis wordt ingeslagen breekt hij en besluit dit tuig aan te pakken. Daarbij ontdekt hij dat de wortels van deze organisatie zeer diep reiken.

Dit soort wraakfilms passen precies in mijn straatje, heerlijke brute actie. Simpel verhaal, maar vermaak level10. Marton Csokas zet ook een sterke rol neer als badguy. Scenes die voor mij het meest eruit sprongen waren de afrekening in het restaurant met de schedels, confrontatie met Nicolai aan tafel en de finale in de bouwmarkt. Hele gave soundtrack met bij vlagen zelfs ontroering en er zit genoeg vaart in de film. Ik heb deze destijds ook in bios gezien, en het open einde was echt een kippenvel momentje, kon niet wachten op het vervolg. En niet te vergeten de geweldige creditsong “Guts over Fear” van Eminem en Sia!!

Stukje in het restaurant scheld Slavi Robert uit: “krijg je hem nog omhoog “dedushka”, dat betekent opa in het Russisch.

I’ve done some bad things in my life, Nicolai… Things I’m not proud of. I promised someone I love very much that I would never go back to being that person… But for you, “I’ll make an exception”.

Wat een kanon van een film.

Tien jaar geleden in de bios mogen bewonderen waar de film behoorlijk wat indruk maakte op mij en de rest van de zaal, er werd zelfs na afloop geklapt, wat je nu nog nauwelijks ziet. Nu herzien op bluray.

Aangrijpend biografisch drama over twee expeditie teams die met hulp van gidsen de Mount Everest beklimmen. Op verschillende hoogtes zijn kampen (checkpoints) gestationeerd en zodoende hopen ze richting de top de komen. Een sterrencast die stuk voor stuk overtuigen. Eén van de scenes die mij altijd is bijgebleven is wanneer één van de leden zich door zuurstofgebrek begint uit te kleden omdat hij denkt dat hij het warm heeft. Richting het einde lijkt het even Amerikaans sentimenteel te worden, maar gelukkig wordt die valkuil vermeden, waardoor de laatste scene extra hard aankomt.

Herzien op bluray, er is een 4K van Shoutfactory, maar de upgrade is minimaal en géén nieuwe special features, dus voor mij is dat het niet waard.

Remakes, altijd tricky. Vaak word het origineel niet meer overtroffen wat voor mij hier ook het geval is. Film opent met een proloog van de archeoloog die we op de bandrecorder hoorde van het origineel uit ‘81. Daarna maken we kennis met het vijftal dat in de blokhut in het bos gaan verblijven. Dit zijn David en zijn vriendin Natalie, verpleegster Olivia, leraar Eric en tot slot Mia, de drugsverslaafde zus van David. Ze zijn hier voor haar naartoe gekomen om haar te ondersteunen met afkicken. Je merkt meteen dat de relatie tussen broer en zus stroef loopt, wat te maken heeft met hun overleden moeder. Kort daarna vinden ze het luik naar de kelder en David en Eric gaan beneden kijken. Ze vinden een klein pakketje gewikkeld in een vuilniszak omringt door prikkeldraad en nemen het mee naar boven. Eric raakt nieuwsgierig, knipt het prikkeldraad los en leest de cover: Naturom Demento: Het boek der Doden. Hij opent het boek en ziet allerlei sinistere illustraties en waarschuwingen niet verder te lezen en bovenal niet hardop uit te spreken. Eric negeert dit en spreekt een bezwering uit: “Kunda - Astrada - Montosse - Canda”, waarna ‘het Kwaad’ word ontwakend.

Geen slechte remake van Alvarez, maar mijn voorkeur gaat toch naar het origineel. Heeft vooral te maken met de matige cast, weinig chemie. Ook qua sfeer vond ik deze een stuk minder. Er werd vooral gespeeld op veel gore en jumpscares. Er volgt nog een post credit scene met een cameo van Bruce Campbell in de schaduw. Een mini intro naar de Ash vs Evil Dead serie. Groovy☠️

Herzien op 4K. Eerder een verfijnde remake met een groter budget dan een direct vervolg. Voor velen de beste van de originele trilogie, voor mij persoonlijk de 'minste', al vind ik het nog steeds een goeie film. De comedy-elementen overheersen de horror, en je moet de film ook absoluut niet serieus nemen. Qua comedy schiet het voor mij net iets teveel door, wat resulteerd in slapstick onderbroekenhumor, je moet ervan houden. Visueel ziet het er wel weer gelikt uit met hele gave shots en de film kent veel vaart. Campbell zet weer een sterke rol neer en de oneliners hebben net als de film zelf inmiddels een cult-status.

Eén van de hoogtepuntjes vind ik de scene in de schuur met de kettingzaag en de afgezaagde shotgun, was vroeger al een kippenvelmomentje, en in het vervolg word hier op voortgeborduurd. Special effects waren oerlelijk, maar wel een vet open einde voor Army of Darkness.

Originele trilogie rating: 1 - 3 - 2

‘Join us’

Deze low-budget horror herzien op 4K in origineel 4.3 formaat. Legendarisch filmdebuut van Sam Raimi en hoofdrolspeler Bruce Campbell (wat een jonge kop had die hier nog), die in de loop der jaren voor velen een cult held werd. Een Section 2 Video Nasty die jarenlang was gebanned in de UK voor een aantal heftige scenes.

Film opent met vijf studenten in de auto die op weg zijn naar een huisje wat ze gehuurd hebben in het bos. Dit vijftal bestaat uit Ash en zus Cheryl Williams, zijn vriendin Linda, en twee vrienden Scotty en Shelly, die net als Ash&Linda ook een stelletje zijn. Eenmaal over een gammele brug te zijn gepasseerd arriveren ze bij het huisje, wat meer een vervallen boshut is. Cheryl, die mooi kan tekenen, tekent de klok na, waarna die stopt op 17:50u en buiten een sinistere stem hoort: ‘Join us’. Tijdens het eten vliegt met een klap op onverklaarbare wijze het kelderluik open. Scotty en Ash gaan beneden kijken en vinden een eng boek met sinistere illustraties en een bandrecorder. Ze nemen het mee naar boven en spelen de geluidsopname af: “Enkele jaren geleden groef ik met collega’s de ruïnes van Candar op. Mijn vrouw en ik wonen nu in een huisje in deze bergen. Hier werk ik verder, niet afgeleid door de moderne maatschappij en ver van de academische omgeving. Ik heb iets belangrijks gevonden in de ruïnes van Candar. Een boek over oude Soemerische grafrituelen en -spreuken. Het heet Naturom Demonto, vrij vertaald: Boek der Doden. Gebonden in mensenvlees en beschreven met mensenbloed. Over de opstanding van demonen en de krachten die in bossen en tuinen vertoeven. Eerst komt er waarschuwing dat deze wezens nooit echt dood zijn. Ze kunnen weer opleven via de spreuken in dit boek. Door het uitspreken hiervan nemen de demonen bezit van de levenden”.

Cheryl wilt niet verder luisteren en rent de kamer uit, Scotty vind haar maar een kleuter, spoelt de opname een klein stukje door en horen nu een vreemde taal. Zonder dat ze het weten wordt ‘het Kwaad’ ontwaakt. Cheryl hoort s’avonds weer die stem buiten en besluit alleen (zucht) op onderzoek uit te gaan. Hier volgt de klassieke verkrachtingsscene door het bos. Als ze terugkomt eist ze dat Ash haar onmiddellijk terug naar de stad rijd, waar hij gehoor aan geeft. Zodra ze bij de gammele brug aankomen zien ze dat deze volledig is ingestort. Terug in de hut luistert Ash de geluidsopname verder: “Mijn vrouw is bezeten door een demon uit Candar. De enige manier om bezetenen tegen te houden is door hen aan stukken te hakken. Ik wil ervoor vluchten, maar ik heb de schaduwen gezien en wat ik ook door dit boek tot leven geroepen heb… het komt zeker voor me terug”.

Kort hierna verandert Cheryl in een Deadite en geeft haar vrienden met een enge stem de waarschuwing: “You will die. One by one we will take you”.

Voor mij in het rijtje beste horrorfilms ooit gemaakt. De rookmachines draaide overuren, maar zorgde wel voor een geweldige atmosfeer in het bos. Opgenomen in Morristown, Tennessee. Geweldig camerawerk waar veel gebruikt wordt gemaakt van point-of-view en de Dutch angle. Een techniek waar de lijnen van de shot diagonaal lopen, waardoor de kijker zijn hoofd een beetje schuin moet draaien. Gezien het budget gave special make-up effects van Tom Sullivan. Voor de editing kreeg Raimi hulp van Joel Coen. Tijdens het Cannes Film Festival in 1982 noemde Stephen King de film: "most ferociously original film of the year", wat de aandacht trok van distributeur New Line Cinema, the rest is history.

Hoewel ik de vervolgen ook leuk vond, blijft dit voor mij de beste.