Opinions

Dodelijk vermoeiend, maar ook met briljante vondsten. Inderdaad zeer a-typische komedie met een razend tempo. Zag hem een aantal jaar terug als Zomergasten-film. Film die het verdient meer gezien te worden.

3,5*.

Ook nog maar even gekeken (al was het een versie van 3 kwartier?), en ondanks een paar macho 'ik ga je dood vermoorden' allochtone druktemakers zijn de kids toch best wel geïnteresseerd in een discussie over homoseksualiteit. Geloof en/of tribale achtergrond maakt het soms lastig, maar wie daar thuis geen last van heeft kan al redelijk volwassen over het thema praten, dus wie weet wordt het nog eens wat met Nederland. Kuddo's voor de COC-leden die het vermoeiende gesprek aan willen gaan, je moet er maar zin in hebben.

3*.

Een moeizaam gebeuren en verreweg de minste film van Jonze. Het basisconcept is interessant genoeg, maar wat volgt zijn twee volle uren aan weinig tot de verbeelding sprekende gesprekken tussen een man en zijn al dan niet spannende besturingssysteem. Een toch maar somber toekomstbeeld eigenlijk in overigens wel een redelijk vrolijke en zonnige wereld. Soms grappig of ontroerend, maar nog vaker voorspelbaar en simpelweg saai.

2*.

Redelijk filmpje dat er vroeger elke 3 maanden voor was maar nu wat in de vergetelheid lijkt te raken. Selleck doet het heel aardig. 3*.

Beetje een half mislukt probeersel van Zemeckis, met name in de uitvoering stapelen de foute keuzes zich in rap tempo op. Het grootste probleem is wel dat er om wat voor reden dan ook gekozen is om de plek in een stuk of 6 periodes te laten zien; onnodig en storend. Het verhaal van Bettany, Hanks en Wright is namelijk best aardig genoeg om naar blijven te kijken, maar als het om de minuut zo'n beetje wordt afgekapt om iets compleet anders te tonen haalt het je danig uit het verhaal. Ook de manier waarop, met die trage kadertjes, is een onzalige ingeving geweest. Jammer maar helaas, niet veel aan.

Leuke offbeat komedie met geinige invalletjes. Compleet gemist door MM blijkbaar, eigenlijk wel een beetje onterecht.

3*.

Onterecht! Prima filmpje met een uitblinkende hoofdrolspeler. Mike & The Bots hadden wel gelijk in de opmerking dat hij uit een Duitse expressionistische film lijkt weggelopen, wat een kop! Check hiervoor ook de poster.

Film gelardeerd met somberheid, eenzaamheid en een afschuwelijke femme fatale. Opmerkelijk trieste thuissituatie ook voor toch zo'n in de dop onzinnig highschool / heist filmpje, en het einde is zelfs ronduit naargeestig. Natuurlijk zitten er wel wat goofy dingen in maar dit is verder in alles een bovengemiddelde film, ondanks de onbegrijpelijke 1,7 op IMDB...

Hoofdrolspeler Pitman stierf overigens nog voor het uitbrengen van deze film, op 26-jarige leeftijd in een auto-ongeluk. Zonde want hij draagt deze film met allure.

3,5*.

Matige parodie. Lovitz is altijd wel aardig en ook Carrere heeft haar kwaliteiten, maar de grappen komen vaker niet dan wel aan.

2*.

De setup (soldaten ipv een familie) van deze Hills Have Eyes is helaas een stuk minder, waardoor het constante hak- en zaagwerk weliswaar veel bloed en ingewanden oplevert, maar minder echte spanning en horror. Ondanks dat redelijk vermakelijk en Stroup is een babe.

2*.

Geen onaardige horrorfilm, iets minder grimmig dan Craven's Last House on the Left, maar daardoor ook iets minder krachtig. Overigens zag ik, in tegenstelling tot de remake, het vervolg nog niet... aanrader?

Voor het origineel: 2,5*.

Getrouwe remake met een hoop meer bloed, dat een hele schare nieuwe horrorfanaten wel zal bekoren. Zelf zag ik het origineel jaren terug al, en dan is dit toch een beetje een herhalingsoefening (hoewel niet slecht gedaan!).

2,5*.

The Hills Run Red lijkt in het eerste half uur een bovengemiddelde horrorfilm te worden, met een leuke introductie van het verhaal en de karakters. Vooral de getroubleerde strippende en spuitende Monk zit zowaar eens wat interessanter in elkaar dan het gebruikelijke slachtvee. Dat blijkt ook wel, als na de niet geheel onverwachte twist deze kille blondine zelf aan het snijden en zagen gaat. Helaas kan deze tweede helft niet alle valkuilen van het genre omzeilen, waardoor deze combinatie van slasher en Blair Witch toch weer net niet boven het maaiveld uit komt.

Aardige horror, niet bijzonder genoeg om écht aan te bevelen. 2,5*.

Liefdesherinneringen met op de achtergrond het vredesgedenkteken dat bleef staan na de verwoestende bom van '45. De intro van Hiroshima Mon Amour is werkelijk fenomenaal (en even hoopte ik dat het de volle lengte van de film door zou gaan), de vervolgende romance inclusief dialogen meanderend en inderdaad wat stroef. Ik merkte dat mijn interesse gaandeweg afzwakte. Niet helemaal wat de intro beloofde.

2,5*.

Bijzonder langdradig en saai, het zwakste werkje van Brooks (wiens stijl me soms wel, dan weer absoluut niet aanstaat). De grap met de 15 geboden was nog het sterkste...

1*.

Eerste half uur is nog wel aardig, deed wat aan Hitchcock denken. Later vliegt de film uit de bocht, met de scenes bij de broer als dieptepunt. Kon me niet boeien.

1,5*.

Niet onaardige romcom. Smith is nooit briljant maar als ladies man Hitch komt hij wel geloofwaardig over. James zorgt voor genoeg humor om de film mee door te komen, maar de romance tussen Smith en Mendes werkt eigenlijk nooit; vervelende actrice die niets in haar rol legt. Van chemie was geen sprake.

Het laatste half uur had ook in 2 minuten verteld kunnen worden, waardoor het geheel toch nog een lange zit wordt. Jammer want het tempo lag in het begin toch redelijk hoog.

Genoeg potentie, redelijke uitwerking, aantal minpuntjes. 3 nipte sterretjes.

Low budget serie rond de boeken van Adams is leuk geacteerd en lekker weird. Voor de betere effecten kun je beter de recente film kijken, maar ik voelde me meer thuis bij deze serie.

3,5*.

Fraaie en boeiende film dat een simpel gegeven optimaal uitbuit, mede dankzij de uitblinkende Talman als éénogige psychopaat die je zelfs in zijn slaap nog in de gaten houdt! De killer at large terroriseert twee vrienden die hem in hun auto veilig naar een Mexicaanse havenstad moeten brengen. Aangezien off-road het veiligst is voor de brute moordenaar krijgen we als bonus nog fraaie beelden van het woestijn-landschap aldaar. Lupino heeft al met al een prima film afgeleverd, en inderdaad heerlijk die speelduur!

Zelfs nog beter dan de prima remake, die ik een jaar ofwat geleden dus als eerste zag. Hauer is de perfecte psychopaat maar de hoofdrol wordt eigenlijk gespeeld door het prachtige maar desolate landschap waar een mens zich makkelijk verlaten en eenzaam kan voelen. Spannend, intens, gewoonweg een prima film waarbij zelfs de actie-scenes er nog verrassend gelikt uitzagen.

3,5*.

Buiten het laatste kwartier (zonde gewoon) een fijn filmpje. Sophia Bush mag anderhalf uur lang een miniskirt showen (en slaagt daar wonderwel in), Bean kijkt goed gemeen en de schrikeffecten waren prima verzorgd. Verder grimmige scenes en een hoge vaart. Wel jammer dat we niet wat meer van Bean's karakter te weten komen. Het origineel zag ik overigens nog niet.

3*.

Toch wat teleurstellende verfilming van de briljante boeken van Douglas Adams, die zich (toegegeven) lastig naar het grote scherm laten overzetten. Film en boek zitten vol leuke vondsten, maar de verrassing is er af en de Paranoid Android vond ik juist een teleurstelling. Ik had er al met al meer van verwacht.

2,5*.

Iets meer inkijkjes in z'n jeugd en z'n schildersdagen had deze documentaire-achtige film goed gedaan. Verder een aardig geschiedenislesje; 3*.

Actiefilm weet niet boven het gros uit te steken. Typisch verhaaltje over koele killer die in een web van intriges terecht komt. De actiescenes zijn redelijk, de love interest zwak en over Olyphant zelf ben ik ambivalent; hij heeft ergens wel uitstraling maar mist toch iets... Er is 1 scene in de auto waar hij emoties moet tonen en het gaat prompt mis. Film ook met een behoorlijke anticlimax...

2,5*.

Ik word zo moe van deze films. Dat werd ik al van de LOTR maar dit is nog weer een graadje erger. Wederom dus een ellenlang 'avontuur' dat nimmer boeit en vol onlogische verwikkelingen zit. Domste was nog wel dat we eerst naar 3 uur strompelende dwergen zitten te kijken die zich met 2 kilometer per uur over de bergrug moeten hijsen, om vervolgens op het moment suprême door enorme vogels binnen 1 minuut op de juiste plaats te worden gebracht. En ja hoor, ook voor dit sprookje wordt weer 9 uur totaal uitgetrokken natuurlijk, bah.

1,5*.

Eindelijk, ik ben er vanaf, na 15 jaar en 1000 minuten naar deze pompeuze bullshit te hebben moeten kijken heb ik alle 6 delen van die verschrikkelijke Tolkien-verfilmingen er toch nog doorheen gekregen. Het was een zware tour-de-force, een beproeving, een aanslag op de zintuigen, maar het is gelukt. En dan werd het per film ook nog slechter en slechter, met Battle of the Five Armies dus als absolute dieptepunt, hoeveel dommigheid kan een mens verdragen?

Die over-de-top muziek, de eindeloze reeks aan opofferingen, het continue heen-en-weer lopen, de ultiem suffe dialogen, de nimmer eindigende hand-to-hand battles, het uitleggerige flutverhaaltje dat zichzelf oh zo serieus neemt, de Deus ex machina's die niet meer op 7 handen zijn te tellen, de ontelbare karakters die toch al niet uit elkaar te houden zijn, de niet te harden speelduur van deze filmische drab. En bovenal toch ook de ontstellend lelijke CGI, wat een opgeblazen kitscherige leegheid, wat een doffe, doffe ellende.

Het tergend trage eerste uur deed me weer het ergste vrezen voor dit vijfde (!) onzalige deel inmiddels over de hobbits, tovenaars en dwergen van Tolkien. Wat heb ik toch een hekel aan deze serie. Enfin, gelukkig werd het vanaf de aankomst in het 'meerdorp' iets amusanter en ging het tempo zowaar wat omhoog, al is de finale bij de draak (waarom waarom waarom die el-len-lang-e dialogen met zo'n beest) weer teleurstellend. Nog één keer drie uur doorbijten dan maar en we zijn er hopelijk voor altijd vanaf.

Voor het aardige middenstuk 2*.

Een vervolg... hoe bedenk je het...

Oude baas houdt 30 jaar lang een stel goedkope wannabee Gremlins opgesloten, maar waarschuwt de autoriteiten niet 'omdat die hem toch niet zouden geloven'. Natuurlijk breken de beestjes los, om uit te komen in jaren '80 suburbia (en nee, iets ergers bestaat niet) waar treurige tieners zich bezig houden met hark-gevechten, afschuwelijke muziek en sex in een busje.

In no-time valt dit stelletje ongeregeld voor het geheime meesterplan van de Hobgoblins; wensen uit laten komen om zo mensen te vermoorden. Don't ask. Het leidt uiteindelijk naar 'Club Scum' gerund door 'Roadrash'. Hier transformeert de film van niet-om-aan-te-gluren tot stiekem-wel-een-beetje-grappig, met over de top granaat-explosies, een striptease en de meest hilarische (want dronken?) extra's die ik ooit in een film heb mogen aanschouwen.

1*.

Prima-de-luxe over-the-top meer-dan-vermakelijke pulp in een dikke, vette bloederige jaren '80 saus met een uitblinkende Hauer als uw bewapende zwerver van dienst. In het begin is het even door het onnozele geschmier van de rest van de cast (vooral de evil twins) heenkijken maar Hobo with a Shotgun wordt beter en beter, en vanaf het moment dat Hauer glas moet eten om geld te verdienen voor een grasmaaier (u leest het goed) is het full speed ahead. Veel gesplatter, gestoorde personages en een leuke soundtrack maken het feestje compleet. Hoogtepunt is voor mij de scene in het ziekenhuis met de vervaarlijke monstreuze demonen, die enerzijds te absurd voor woorden en anderzijds eigenlijk veel te cool zelfs voor deze film zijn.

What the hell: 4*.

Extreem feelgooderig filmpje, waarbij elk mogelijk probleem snel gladjes wordt gestreken (waaat je bent vader? ooh maar de kindjes zijn zooo schattig), effectief gemaakt (zo bleek uit de reactie van het voor 99% uit vrouwen bestaande publiek in de werkelijk afgeladen zaal, dat aan de ooh's en aah's te horen een leuke avond had).

Zelf vond ik de film redelijk gemaakt, al is het lastig de eerste 3 kwartier door te komen, de film begint onnoemelijk traag (ook al omdat de premisse je allang duidelijk is na 200x de trailer gezien te hebben). Gelukkig stijgt daarna het tempo flink, en dan valt de lange duur niet eens meer zo op. Paar aardige, zij het milde grapjes (lachte ik nu als enige om de Hans Zimmer grap? enfin) en een vond ik toch wel opmerkelijke verhaallijn ter eer en glorie van het oude Hollywood.

De actrices van dienst vielen me niet mee, gelukkig weet Law mij altijd wel te bekoren, zijn puppy-look werkt gewoon perfect in dit soort films. Black heeft inderdaad een minieme rol, daarvoor hoef je het niet te laten fritsy...

Al met al een redelijke, zij het safe, romantische komedie waar je risicoloos je vrouw/vriendin mee naar toe kan nemen.

2,5*.

Opmerkelijk nog en een punt van kritiek: tot 2x toe gaat er iemand straalbezopen achter het stuur zitten... dan heb ik toch liever dat de acteurs een sigaretje opsteken.

Middelmatigheid ten top. Aardige effecten inderdaad, maar echt spannend wil het maar niet worden.

2,5*.