Opinions

Wat een cast bij deze film. Elliott, Selleck, Slim Pickens, Ben Johnson, Jack Elam, Buck Taylor... en de grootmeester Glenn Ford. Dat kan niet mis gaan als ook het verhaal afkomstig is van Louis L'Amour.

Eigenlijk zelfs twee verhalen van L'Amour: Een verhaallijn met Selleck en Osterhage en een verhaallijn met Elliott.

In de film wordt telkens geswitcht tussen de twee verhalen en dat is nu juist een beetje jammer. Behalve dat de personen in de verhalen broers zijn, hebben de verhalen niet veel met elkaar te maken. Telkens als je de draad weer oppakt bij het ene verhaal en er lekker in zit, wordt er van omgeving en persoon veranderd. Dat kan soms aardig zijn, maar hier niet.

Toch blijft er genoeg over om bij tijd en wijle te genieten van al die oude rotten in het vak. Vooral in het laatste uur, waarin Glenn Ford alle anderen in zijn schaduw zet met zijn spel. Wat een puur genot om naar te kijken.

Ook de randvoorwaarden voor een goede western waren prima in orde: alles ziet er lekker stoffig uit en de bijrollen doen uitstekend hun werk.

Het enige minpunt van de film is wel een grote. Het verhaal is aardig, maar niet meer dan dat. Nergens raak ik hevig geïnteresseerd in de verwikkelingen en het verloop van het verhaal.

Mede door de constante overgangen tussen de twee verhalen.

Dit is absoluut wel een western voor de fans om te gaan zien. Niet zo heel vaak is er zo'n cast bij elkaar te zien in één western.

3,5*

Prima western met een nog betere Robert Taylor. Niet een typische westernacteur, maar hij heeft er toch wel een aardig aantal op zijn naam staan.

In deze heeft hij te maken met zijn jongere broer die de rust in de omgeving danig verstoord met zijn haantjesgedrag.

Een goed gebracht verhaal in een mooie omgeving, maar de film wordt wel gedragen door Taylor, al valt geen enkele andere acteur echt uit de toon. Een minder bekende western misschien, maar wel een aanrader.

3,5*

Ik heb hier weinig kijkplezier aan gehad. Het verhaal was saai, de uitvoering pover.

Uiteraard zal het voor die tijd heel wat zijn geweest.

Voor die paar actiebeelden die toch wel aardig gedaan zijn:

1,5*

Een redelijke film. Jammer is dat een groot deel van de film zich concentreert op de romance tussen Clay Hardin en Jeanne Star.

Ik had liever wat meer actie en verwikkelingen gezien rond de veediefstal.

De humor inde film had ook beter achterwege gelaten kunnen worden... erg slap.

Toch heb ik me nergens echt geïrriteert, maar ook het puntje van mijn stoel heb ik niet bereikt.

2,5*

Een beetje magere score op IMDb, naar mijn mening. Ik vond dit een prima avontuur met goede acteerprestaties van vooral McCrea en De Carlo. Sfeervol in beeld gebracht. Geen overdaad aan actie, maar wel functioneel en met een zekere spanning gebracht.

Het verhaal is niet zo enerverend, maar is in feite wat ondergeschikt aan de sfeer die de locaties met zich meebrengen. Een duel aan zee, een rommelige zeemanskroeg, nachtelijke aanblikken van een stadje gehuld in nevel.

Een aanrader en goedkoop verkrijgbaar ook nog eens.

Een leuke avonturenfilm met, werkelijk waar, prachtige beelden van ... tja, niet van Saskatchewan in ieder geval. De hele film bestaat uit prachtige beelden van bergen, meren en bebost gebied. Nu schijnt er in het echt geen berg te bekennen te zijn in Saskatchewan. De film is dan ook opgenomen in Alberta, ten westen van Saskatchewan.

Maar eigenlijk is dat prima zo, de locaties in de film zien er betoverend uit.

Bij de reviews op IMDb valt genoeg te lezen qua kritiek op de film: de locatie, de aankleding van de Mounted Police, de hoofdtooien van de indianen op oorlogspad. Misschien is er nog wel meer te verzinnen, te beginnen bij Alan ladd, die ik hier wat vlak vind. Te weinig uitstraling.

Jay Silverheels zal zich als een vis in het water hebben gevoeld, het speelt zich in Canada af, waar hij geboren is.

Silverheels vind ik meteen ook een pluspunt aan de film.

Ook het feit dat het verhaal best spannend is en er grootschalige actie aan te pas komt.

Bij elkaar gewoon een heel leuk avontuur dat er bij mij in ging als koek.

Om een idee te krijgen van de omgeving waarin de film geschoten is Peyto Lake, Banff National ... Klik links op de kleine foto's voor uitvergrotingen.

Vooral de verbale strijd tussen Lancaster en Davis is een reden deze western te gaan zien en ik me er prima mee vermaakt. Het verhaal is ook nog aardig, maar van ondergeschikt belang.

Een geslaagde luchtige film, wat mij betreft.

3,5*

Prima familiedrama tegen de achtergrond van de problemen die ranchers (Tracy) hadden met de "homesteaders", die land wilden bebouwen en prikkeldraad gebruikten om hun gewassen te beschermen tegen de grazende koeien.

De film is aan de lange kant, maar zo wordt wel tijd gecreëerd om vooral de rol van Tracy van meerdere kanten te belichten.

Als je een actiewestern wilt zien, moet je deze even terzijde schuiven.

Er worden beelden gebruikt van andere films, terwijl Tracy en zijn mannen de confrontatie zoeken met homesteaders. Jammer van die overduidelijke studio-opnames, het deed echt afbreuk aan dat gedeelte.

De buitenopnames bij de ranch vond ik dan weer zeer sfeervol en mooi gemaakt.

Deze film zou eigenlijk een betere cast gehad moeten hebben.

De beelden zijn prachtig en het verhaal is ook goed. John Wayne zit deze rol als ongelikte beer als gegoten.

Groot kritiekpunt van deze film is de matige cast die acteert alsof ze het voor het eerst doen. Soms gewoonweg slecht, soms verschrikkelijk "over the top".

Het hinderde mij behoorlijk.

Ook jammer dat er opeens een Mexicaanse met castagnetten begint te zwaaien. Dit lijkt er erg geforceerd doorheen gedrukt te zijn en verloopt niet echt soepel. Maar dat is eigenlijk te klein om over te zeuren. Maar het is wel een moment waarvan er meer zitten in deze film.

3*

De eerste en de laatste twintig minuten vond ik erg goed. Daar tussen in zitten de scènes in het dorpje waar alleen de vrouwen aanwezig zijn. Ik vond dat gedeelte oninteressant en te veel geneuzel van hetzelfde.

De spanning, die bijvoorbeeld 'Day of the Outlaw' wel heeft, vond ik hier ontbreken. En het begon nog wel zo goed met een sfeervolle ontsnapping in de ijskoude bergen.

De karakters vond ik te plat om het echt interessant te houden: de grote boef legt het er te dik boven op. Ook Ford vond ik niet al te opvallend aanwezig, ik mis een beetje peper in zijn rol.

De poster hier meldt: '6 Women at the mercy of the west's most dangerous outlaws'. Dat klinkt spannender dan de beelden lieten zien.

Zachary Scott vond ik een dissonant van alle acteurs. Hij overacteert en doet teveel zijn best met allerlei gelaatsuidrukkingen om te laten zien dat hij een erg grote boef is. Juist daardoor komt het niet goed over.

Een acteur die deze rol meer ingetogen zou hebben gespeeld, zou waarschijnlijk veel dreigender over zijn gekomen.

Een prachtig begin en een goed einde is niet helemaal niks, vooral niet omdat de beelden in het dorpje wel in zeer sfeervol zwart-wit waren geschoten.

Weer eens een andere omgeving voor een western. Een prima cast en Lee Marvin valt altijd in positieve zin op, hoe klein zijn rol ook is.
Aan het einde ontbreekt iets naar mijn zin... ik had een volledig doordraaiende bevelhebber verwacht
Met een moerassige jungle als plaats van handelen had iets meer gedaan kunnen en moeten worden. De omgeving en haar inwoners waren verplicht voer geweest voor een paar hachelijke situaties, maar dat zit er nu niet in. Nauwelijks dan toch.
Het verhaal zelf zit nogal makkelijk in elkaar. Dat wil zeggen; geen verrassingen in het verloop.

Wat ik mis in deze film is een mooie brug in het middenstuk van het fysieke eerste deel naar het meer spirituele einde.

Nu blijft het te lang hangen in het achtervolgen van. Bovendien is de sfeer op het eind wat te abrupt anders dan in de gedeelten ervoor.

Of misschien heb ik hints gemist bij dat spoorwerkerskamp en die christelijke reizigers.

Het eerste pakweg halfuur van de film vind ik prachtig gemaakt. Brosnan acteert ook buitengewoon goed. Als ze de besneeuwde bergen achter zich laten begint bij mij de aandacht te verslappen. Het blijft maar van hetzelfde "we hebben hem bijna... oh nee, toch niet"-gehalte. Ook het waarom van de achtervolging komt te laat, ik was al lang de mening toegedaan dat ze elkaar nu maar eens moesten afmaken, maakt niet uit wie er wint.

Het einde kan ik op zich wel waarderen maar komt toch teveel uit de lucht vallen omdat de hints te vaag zijn ( bij het lezen van de discussie hier begin je het wat te snappen).

2,5*

Na afloop van de film heb ik mij aan een dansje door de huiskamer gewaagd.

Alles wat een John Ford-film mooi kan maken, komt hier samen in deze film.

Het overbekende Monument Valley komt in deze film helemaal tot zijn recht, gefilmd in kristalheldere kleuren met dank aan Technicolor.

Eindelijk eens een verhaal van Ford dat blijft boeien tot de eindcredits verschijnen.

Een rechtbankdrama, in flashbacks verteld, met prachtige locaties, kleurgebruik en uitmuntend acteerwerk van de gehele cast.

Heel af en toe wat overacteren van Billie Burke en Willis Bouchey. Zij spelen het echtpaar Fosgate. Hij is de voorzitter van de jury, zij een getuige in de zaak.

Maar juist dit beetje overacteren, met heerlijke humor gebracht, is precies wat de film iets extra's geeft.

Je zit meteen al in de film als na de beginscène het verhaal verder gaat bij "Spindle Station". Een avondscène met als decor "Spindle Station" met op de achtergrond Monument Valley.

Volgens mij er achter geplakt, want de scène lijkt mij opgenomen in de studio's. Het zier er niettemin geweldig uit met zeer veel sfeer.

Het verhaal liet mij nergens meer los, het blijft spannend, ondanks schakelingen tussen de rechtbank en de verhalen van de getuigen, verteld aan de hand van flashbacks.

Geen enkele acteur valt uit de toon, stuk voor stuk allemaal goed. Eigenlijk meer dan goed.

Het drama in de film voelt uitermate realistisch aan: een zwarte soldaat wordt verdacht van moord en kan rekenen op de behulpzaamheid van de gemiddelde burger om hem schuldig te verklaren en ter plekke op te hangen.

De schuld staat bij voorbaat al vast. Dit wordt duidelijk, zonder dat er al te zwaar de nadruk op wordt gelegd, door de menigte mannen die de rechtszaak bij wil wonen.

Dit keer vergat Ford niet om, naast het schieten van mooie plaatjes, een reuze interessant en spannend verhaal te maken. Driewerf hoera!

Eén van de betere westerns van Murphy die ik ken tot nu toe. Mede te danken aan de zeer goede Sullivan die de film datgene meegeeft waardoor dit dik boven het gemiddelde uitsteekt.

Een sympathieke gluiperd van een vent, die Sullivan... althans de rol die hij hier speelt dan.

Murphy speelt overigens ook prima mee als de tegenpool.

Voor herhaling vatbaar en een aanrader , zelfs voor de niet-liefhebbers van Murphy. Deze is echt goed.

Deze film moet je zien in een goede bui en zonder kritische blik. Enig realisme is ver te zoeken.

Toch is dit een prima film voor de hele familie, zelfs als je niet persé westernliefhebber bent.

De eerste film met Tom Selleck waarin ik mij niet constant afvraag waar Higgins blijft. Al speelt Selleck hier wel een vergelijkbaar karakter.

Een feel-good movie die voor mij zijn werk deed.

3,5*

Plat gezegd is een western die er goed uitziet gewoonweg een kwestie van geld er in stoppen. De rekwisieten, de omgevingen (stadje, gebouwen) en acteurs kosten veel geld om het geheel er authentiek uit te laten zien.

Een low-budget, waar deze film ook onder valt, is bijna gedoemd te mislukken. Wat een film dan nog kan opkrikken is snelheid, dialogen die scherp zijn en een goed verhaal uiteraard.

Waarom moet dit verhaal in hemelsnaam 115 minuten duren? Veels te lang.... maak er 60 tot 75 minuten van, snij een hele wagonlading krakkemikkige dialogen eruit (dat voorkomt meteen ook het overacteren van amateurtoneel-acteurs), een snellere montage (er zitten nu stukken in die het dramatische gehalte veel te zwaar aanzetten)... en dan zit je al bijna op een acceptabele western in dit specifieke geval.

En dan vind ik dit overigens nog één van de betere low-budget westerns die ik de laatste tijd gezien heb. Een paar waren er zelfs te armoedig om er een halve ster aan te vergeven. Deze krijgt 1,5*

Een niet geheel onaardige Buster Crabbe-aflevering. Crabbe straalt niet echt als westernheld, maar ik vond hem ook niet storend. Fuzzy uiteraard bij tijd en wijle wel, maar ik begin er aan te wennen.

Kinderen zullen in die tijd ongetwijfeld in een deuk hebben gelegen om de slapstickhumor.

Opmerkelijk overigens dat Fuzzy best wel veel actiescènes heeft.

Niet helemaal geslaagde film, maar onderhoudend genoeg door de regelmatig terugkerende actiemomenten.

De meerwaarde van Bardot zie ik niet echt. Connery leek dit ook als een eenmalig western-tussendoortje te beschouwen.

Ik geloof niet dat het genre zijn interesse had. Het idee van Bardot als tegenspeelster zal meer doorslag hebben gegeven om in deze film te verschijnen.

Ik vind de film wat vlak overkomen, behalve de gevechten die een stuk heftiger zijn dan de onderlinge interactie tussen Boyd, Bardot, Connery en de rest van de acteurs.

Een heerlijke en trage film die goed de tijd neemt om de twijfel en angst van de boeren weer te geven.

Uitstekend geacteerd en, vooral in het tweede gedeelte prachtige beelden.

En dat terwijl ik de film na een uur eigenlijk stop wilde zetten vanwege dat kleine ventje dat de hele film versteerde met zijn vreselijke zeikstem en dominante rol.

In het tweede gedeelte komt hij minder aan bod, maar weet wel totaal de sfeer naar beneden te halen zodra hij weer in beeld (en vooral op luide wijze) komt.

Ik pleit dan ook voor een remake waarin het jochie zichzelf in de eerste minuut meters ver weg blaast met zijn buks, om daarna voorgoed uit beeld te verdwijnen.

Zonder het jochie zou de film goed zijn geweest voor een topscore.

Nu houd ik het op 3*.

Ford/Wayne/Monument Valley. Dan weten we meteen weer genoeg. Behalve dan dat dit een lafhartig schot in de rug is van deze westernliefhebber.

Ford zou zelfs de 2e wereldoorlog inpakken en het bij Monument Valley laten afspelen. Alles is ondergeschikt aan zijn zogenaamde mooie plaatjes van wat kloterotsjes. Door Ford ben ik dat hele Monument Valley spuugzat.

Deze film is een totale aanfluiting zonder verhaal, belachelijke dialogen en vreselijk slecht acteerwerk.

Anti-reclame voor het prachtige genre.

0,5* (Minder gaat niet.)

De aankomst en kennismaking van Ford met het stadje waar hij zich wil vestigen is memorabel. Ford laat op grappige, maar niet mis te verstane wijze weten wat men aan hem heeft: Een harde noot.

Gek genoeg vind ik het eerste deel van de film, waar de humor de boventoon voert, beter. Het tweede deel is ook prima, maar is meer standaard-western. Wederom steelt, naast Ford, Buchanan de show. Die man is geweldig in zijn bijrollen. Van MacLaine ben ik minder gecharmeerd, al speelt ze heel behoorlijk.

3,5*

Erg mooi drama. Alleen de laatste minuut is mij ietwat teveel sentiment, alhoewel het wel past binnen de film.

Een mooi verhaal over een familie die zich afzijdig probeert te houden van het grotere geheel (de oorlog) om hen heen. Dat lukt uiteraard niet.

James Stewart in een perfecte rol als vader van de familie.

Het duurt even voordat de film op gang komt, maar als je de eerste 20 minuten gehad hebt, dan krijg je een heerlijk ontroerende film te zien.

4*

ps. Film staat aangemerkt als Drama/Oorlog. Mij lijkt dat dit toch in de eerste plaats een Western is.

Nicholson en westerns vind ik geen gelukkige combinatie, al wordt het wel wat spannender als hij halverwege zijn intrede doet. Verder is het allesbehalve boeiend, maar ben je toch benieuwd van het waarom van de achtervolging. Overigens had ik Perkins vanaf minuut 1 in haar kop geschoten, want ze is hoogst vervelend in deze film.

1,5*

Vanuit de trivia-pagina op IMDB:
"Contrary to popular belief, John Wayne did not have cancer when he made this film.
His entire left lung and several ribs had been removed in surgery on 16 September 1964, and in 1969 he was declared cancer free.
It was not until January 1979, almost three years after this movie had been filmed, that the disease was found to have returned."

Het maakt verder ook niet zoveel uit, ik geloof wel dat hij wist dat dit zijn laatste film zou zijn.
Ik verwijt John Wayne maar een éénzijdige acteur te vinden in veel van zijn films, toch kun je niet om de man heen als western-liefhebber.
Bovendien heeft hij het genre welhaast gedomineerd in zijn tijd.

Deze film is een waardige afsluiter geworden, vol met symbolische elementen.
Het gegeven van een oude revolverheld die afscheid neemt en tegelijkertijd de filmacteur die afscheid neemt, had heel makkelijk
een kitscherige, kleffe en sentimentele film op kunnen leveren.
De film symboliseert ook nog eens het einde van het Wilde Westen.
Prachtige symboliek ook als op het laatst Gillom de revolver weggooit. Als in "die tijd is geweest, de jeugd gaat het anders aanpakken".

Het intro start met wat beelden uit Wayne's eerdere films.
De aankomst bij de arts (James Stewart) van de stad vind ik grandioos, vooral door de opmerking van Stewart dat ze elkaar al 15 jaar niet meer gezien hebben. Hetgeen klopt, ze werkten voor het laatst samen in The Man Who Shot Liberty Valance (1961).

Aan Ron Howard moest ik even wennen (ik bleef lang met Happy days en "the Fonz" in mijn hoofd zitten}.
Hetzelfde geldt voor Henry Morgan (Col. Potter uit Mash).
Ron Howard doet het prima. Als fan van Mash kon ik maar niet wennen aan Henry Morgan in deze film.
Lauren Bacall is een prima tegenspeelster voor Wayne en er ontstaan interessante gesprekken tussen de twee.

Reken niet op een actie-western, het is meer een verhaal van een stervende man en de reactie van de omgeving hierop.
Ik geef toe dat ik de film lager gewaardeerd zou hebben zonder alle achtergrondinformatie.
Maar het is moeilijk dit los te zien van de film. Maar ook zonder is het een boeiende film.
Misschien wel John Wayne's beste.
4*

Kleurrijk achtervolgingsverhaal dwars door de meest aangename landschappen met de koele Hayden in de hoofdrol. Op cinema.nl wordt gesproken van een kleurloze western. Dan vraag ik me echt af of de recensent meer heeft gezien dat het hoesje, dan wel geen westernliefhebber is. Een mening is een mening, maar deze keer komt het mij wat idioot over.

Het verhaal en de reis is enerverend genoeg en biedt genoeg afwisseling voor de westernfanaat.

Acteerwerk is ook dik in orde.

Degelijk in alles.... dat is heel wat anders dan kleurloos.

Matige en vooral matte vertoning. De houdbaarheidsdatum van Martin, als westernheld, was hier aardig in zicht, zijn revolverriem deed zijn buikje geen goed.

Het verhaal wordt op het eind een heel klein beetje gered door de mooie beelden. De dialogen zijn flauw en onbenullig.

1,5*

Ik vond Dan Duryea hier juist erg goed. Misschien begin ik hem beter te leren kennen en te waarderen. Payne viel me ook niets tegen, ik had mijn bedenkingen over hem van te voren, maar dat zal wel aan zijn naam liggen.
Wel eigenaardig dat Payne na ongeveer 20 schoten, zonder herladen, opeens zonder kogels komt te zitten. Kleinigheidje.

Mijn grootste genoegen in deze film is toch dat ik Duryea met veel plezier heb gevolgd. Tijd om zijn andere westerns te (her)waarderen.

Een heel erg goede film. Zeer goed spel van Flynn, Sheridan en vooral Thomas Mitchell als Plato Beck.

Een paar hele kleine minpuntjes:

- Het betoog van Plato Beck tijdens het diner had wat confronterender kunnen zijn.

-De omslag in de laatste tien minuten om de film ten koste van de geloofwaardigheid toch een "happy end" te geven.

Een dikke 4*

Een redelijke Roy Rogers met gelukkig maar één nummer gekweel er in. Ok, op het einde nog één, maar dan is de film al afgelopen en hoefde ik die niet mee te nemen.

Ik hou van westerns, maar van country- en western muziek en bijbehorend uiterlijk... daar kan ik alleen om gniffelen. De kleding van de gehele cast valt alleszins mee, maar Rogers zelf ziet er net zo uit als de gemiddelde Nederlandse line-danser op zijn dansavondje uit. Niet om serieus te nemen. Ook zijn netjes opgemaakte paard ontkomt niet aan de toen heersende gedachte dat de held er netjes uit moest zien. De leuke pakjes van de dames mogen tenslotte niet contrasteren.

Buiten het nogal verwijfde uiterlijk van sommige verschijningen (ook de Pioneers ontbreken uiteraard niet) is dit een niet opzienbarende b-western. De stunts, vooral op het einde te vinden, zien er prima uit.

Zijn films zien er wat beter uit dan dat van de concurrenten in die tijd, maar Rogers zelf vind ik maar een halve zachte, om eerlijk te zijn. De term 'gaylord' komt om de één of andere reden naar boven.

Sidekick Burnette is weer zo'n halve zool waar de kinderen zich vroeger een kriek om lachten, maar die figuren moet je maar bij nemen... ook dat hoorde toen zo in b-westerns.

Prima western waarin genoeg actie en verwikkelingen zitten om geboeid te blijven kijken.

Hoogtepunten vind ik de scènes met Cleese.

De muziek is af en toe wel erg zwaar aanwezig en het karakter van Costner vond ik ietwat teveel van het jolige, dat sloeg in ieder geval bij mij niet zo aan.