Opinions

Een vermoeiende film om te volgen; veel dialoog en het is moeilijk verstaanbaar. Bovendien helpt het accent van een aantal Mexicaans/Spaanse acteurs ook niet echt.

Pluspunt is de langzame articulatie die wordt gebruikt. Dat maakt de film niet echt snel, maar wel beter te volgen.De vele dialoogscènes worden afgewisseld met korte muzikale stukjes.

Een erg leuke actiescène aan het begin is ook het hoogtepunt: de held maakt al rijdend de halsters en riemen van zijn zadel los, om tijdens het afstijgen direct alles in de hand te hebben en het paard er onbereden uit te laten zien.

De actie in deze film is helemaal niet onaardig.

Mede door Cagney wordt het wel af en toe wat "komedie"-achtig, terwijl dat toch niet helemaal de bedoeling zal zijn geweest.

Er zit een flink tempo in de film zodat de film voorbij is voordat je er erg in hebt.

3*

De mooie opnames ten spijt vond ik het een matte vertoning. De schurken leggen er meer vuur in dan Barker/Price. Daardoor ontstaat er ook nauwelijks spanning. In mijn jonge jaren viel dat allemaal misschien niet zo op, maar nu is dat andere koek en blijkt vooral Barker een stijve hark van de bovenste plank.

Het is niet de bedoeling, maar wat me het meest is bijgebleven na het kijken gisterenavond is de veel te grote plastic ster op de borst van de sheriff.

Sterke western met een aantal onconventionele ingrediënten voor het genre. Zo speelt het zich voornamelijk af aan de kust van Californië en spelen gedeeltes van de film zich af met de zee als achtergrond. Ook inhoudelijk wijkt de film wat af door goed en kwaad niet recht tegenover elkaar te zetten. De gespleten persoonlijkheid van Brando wekt soms afkeer op en de andere keer begrip. Het personage van Malden blijft wel hetzelfde, maar wordt gedurende de film steeds verder versterkt. Beide rollen worden erg goed vertolkt. De bijrollen zijn goed ingevuld en het verhaal blijft zeer onderhoudend, zelfs als de romantiek de overhand lijkt te gaan krijgen. Uiteindelijk komt de film toch uit op een bekend thema binnen de western: wraak en genoegdoening.

Het tempo ligt niet echt hoog en fans van pure actie-westerns zullen deze wellicht minder vinden. Daarentegen neemt de film wel mooi de tijd om de karakters van Brando en Malden te leren kennen.

4*

Geen ramp, maar een film met twee gezichten is het wel. Aan de ene kant het hervormingsverhaal van de indianen die gedwongen werden de blanke gewoonten over te nemen en hun hele oorsprong en opvoeding moesten vergeten. Op straffe van overtredingen kreeg men een stuk zeep in de mond, en uiteraard de fysieke afranselingen. Het andere verhaal in deze film is wat simpeler... de achtervolging tussen twee oude bekenden van elkaar, met daarin de actie.

Niet helemaal geslaagd om dit in één film te zetten, maar toch ook geen ramp.

Minpunten zijn de vele mager uitgevoerde bijrollen, de voice-over die niet echt inspireerde om te blijven kijken, en dus het tweeslachtige verhaal.

De langzame vertelling van het verhaal vond ik dan juist weer prettig. Onderweg leverde het af en toe erg mooie beelden op van het landschap.

Ook het acteren van Studi en Winter Fox Frank was van een prima niveau.

Het duurt even voordat de film wat op gang komt. De onderlinge wrevel die er heerst ten opzichte van Lance is redelijk onderhoudend. Elke man heeft zo zijn eigen redenen om de man te haten.

Dat er ondertussen ook nog aanvallen van indianen zijn, is minder interessant..

Ik vind dit één van de mindere films van Peck, hij doet niks verkeerd, maar het is ook geen sublieme rol die hij hier speelt.

Voor die tijd wel een bloederige film. Geen stervende mannen die grijpen naar hun onbeschadigde shirt als ze geraakt worden.

Het begint als een keiharde en ijskoude film met een, hoe vreemd, Clint met menselijke trekjes.

Zo bevalt hij mij beter dan als de man zonder naam.

De karakters die hij tegenkomt zijn stuk voor stuk uitgesproken, eigenzinnig, of eigenaardig... zelfs de hond.

Een goed verhaal, divers en uitermate onderhoudend. Een aantal sterke one-liners, harde gevechten en humor.

Dit is de beste van Clint Eastwood, naar mijn mening.

Een uitzonderlijke 5* dus.

B-film, maar is nog wel te kijken doordat Nelson en Kristofferson er wel lol in hebben.

2,5* is wel wat aan de hoge kant misschien. Maar ik ga hem niet nog een keer kijken voor een herwaardering, dat is ie niet waard.

Een aardig uitgangspunt, maar een belabberde uitvoering. Het acteerwerk doet denken aan de b-westerns uit de jaren 30. Er zit wat slappe humor in en de actiemomenten worden maar niet enerverend. Het meest spannende aan de film was eigenlijk of ik het in één keer uit kon kijken zonder mijn gedachten af te laten dwalen naar leukere films. Dat is niet gelukt uiteindelijk.

Ik ken de film "Rashomon" niet, naar het schijnt het originele verhaal waarvan "The Outrage" een verwesterde remake is.

Niet gehinderd door enige voorkennis, was mij deze film aangenaam verpozen. Paul Newman herkende ik in eerste instantie niet eens.

Ik vond het een originele film, geen western. Meer een mystery-verhaal.... een "who dun it?". En in dit geval "who dun what?"

Tja, om achteraf te merken dat het geheel niet echt bijster origineel is, is jammer. Maar dan nog heb ik mij toch anderhalf uur vermaakt in mijn onwetendheid.

3,5*

Fijne film. Een western-verhaal zoals ik ze graag zie. Degelijk, mooie actie en omgevingen.Een vlot lopend geheel waarin goed geacteerd wordt. Romantiek die niet storend werkt en na afloop een voldaan gevoel hebben. Niks mis mee.

3,5*