Opinions

Hoe ouder hoe beter geldt in ieder geval voor John Wayne.

Helaas vind ik het verhaal wat inzakken na een uur. Dat komt mede doordat er dan een verschrikkelijke deun wordt ingezet door Charlie Rich met "A Man gets to thinkin'". Echt een verschrikkelijk kitscherig vehicel dat je direct uit de film haalt. Het nummer sluit ook totaal niet aan bij de sfeer van het voorgaande uur, en al helemaal niet bij de verdere muziek van Elmer Bernstein.

Een vreselijk moment.

De sfeer van het voorgaande uur wordt erna ook nauwelijks meer gehaald, al zijn de scènes tussen Lightfoot (Neville Brand) en Cahill de moeite waard.

3*

De locaties en de film zelf zien er goed uit. Je moet van veel zang en de oubollige humor houden, dan is dit een heel aardig feel-good verhaal.

De zangstem van Deanna Durbin vind ik geen prettige... erg hoog met veel trillers. Soms net een zingende zaag.

Een goed rol van George Peppard, met flink wat sigaren tussen de lippen, als was het een aflevering van The A-Team.

Een grote bijrol voor Pete Duel, de man die vooral bekend werd (in Nederland in ieder geval) door zijn rol van Hannibal Heyes in de tv-serie "Alias Smith and Jones". Die (leuke) serie kreeg een roemloos einde nadat Duel zelfmoord pleegde en zijn vervanger in de serie niet van hetzelfde kaliber was.

Over de film zelf: Heel aardig met momenten, maar ook wel een beetje een "van welke films heeft deze film wat gejat-quiz". Ik zou zeggen in ieder geval van "The Magnificient Seven" en "The Professionals".

Geen verkeerd uitgevoerd geheel, maar ook niet dat ik ergens op het puntje van de stoel heb gezeten.

Wat mij betreft een fijne western met regelmatig schilderij-achtige taferelen. De omgeving levert echt mooie plaatjes op.

Prima acteerwerk van de cast en Brian Donlevy heeft precies de kop voor het onbetrouwbare en onberekenbare personage dat hij speelt.

Een mooi, vlot lopend verhaal met een redelijk aantal bekende gezichten buiten de hoofdrollen om.

Zeker een film die nog eens uit de kast gehaald gaat worden en dan wellicht er een halve ster bijkrijgt.

Een aardige Scott/Hayes western die afwisselend genoeg is. Bovendien de allerlaatste western voor Gabby Hayes.

Sommige scènes zitten wat sullig in elkaar, zoals de ontsnapping van Scott en Hayes aan indianen met behulp van een ezel.

De grootste domper is de beeldkwaliteit van de film zelf. De kleuren zijn er op 90 graden grotendeels uitgewassen en alleen de close-ups zijn scherp te nomen.

Jammer, want ook het landschap had beter verdiend.

Actievolle western en de actie is ook nog eens aardig divers. De gebruikelijke westerningrediënten zijn ook nog eens origineel ingevuld. Met een bende die de gedupeerden een picknick, inclusief champagne geeft.
Scott in een goede rol als ingenieur, wat mij betreft zelfs één van zijn betere.
Het einde is standaard, maar de weg er naar toe was genieten geblazen.

Redelijk uniek, maar de hoofdrol van Murphy betekent in dit geval een rol als egoïstische vlerk. John Dehner speelt de rol waar de sympathie naar toe zal gaan. Deze rol past Murphy wel; ik vond hem zo beter als in de films waarin hij de held moet spelen. John Dehner als oude rot is overigens erg goed. Verder zit de film wat slordig in elkaar, de opmaat duurt wat lang en het gedeelte waar de spanning in moet zitten is te kort. Meteen daarna is het ook afgelopen met de lol en verschijnt opeens de aftiteling.

Het geheel speelt zich merendeels af op Mexicaans grondgebied, wat ik meestal jammer vind. Ik ben niet zo'n fan van ongeschoren dikke Mexicaanse bandieten die zich volgieten in een cantina. Nou valt dat in deze film erg mee, maar toch...

Het eerste deel doet de relatie tussen Brynner en Crenna wat vreemd aan. Inderdaad lacht Brynner zich om de 10 seconden een hoedje. In het tweede deel wordt hij wat serieuzer en dat komt de film ten goede zodat het toch nog een aardig verhaal wordt.

Ondertussen heeft Brynner een liefje, een Mexicaanse furie die ook van het bandietenleven leeft. Punt is dat zij erg storend aanwezig is, ze kan voor geen meter acteren en gooit daar dan nog eens een schepje bovenop. Erg irritant. Gelukkig is ze niet al te veel in beeld.

Genoeg verwikkelingen in deze film om de 100 minuten mee door te komen, al vind ik het tweede deel van de film stukken beter. Dat is beter dan andersom, denk ik maar.

Gewoon een film die niet al te moeilijk doet en aardige actiescenes heeft ook.

3*

ps. Ik heb deze gekeken via TCM... met ondertiteling was beloofd. Maar hoe ik de ondertiteling erbij krijg?... geen idee.

Jammer, want TCM zendt veel van dit soort films uit en soms is wat Nederlandse tekst wel handig.

Behoorlijk saaie western met een aantal bijrollen die menen hun gebrek aan acteertalent te moeten verbergen door veel te nadrukkelijk aan te tonen dat ze het wel zouden kunnen.

Het verhaal is dan ook nog eens dunnetjes en er zijn nauwelijks momenten die spannend of anderszins onderhoudend zijn.

De zwakste western van Elvis die ik ken.

Nogal fysieke wraakwestern die aardig is om eens gezien te hebben, maar nu niet bepaald blijft hangen qua verrassende wendingen of mooie dialogen.

Deze film is voer voor de liefhebbers van flink wat geweld en actie.

3*

John Ford probeerde in zijn laatste western eens een keer een indringend verhaal te vertellen met de ondersteuning van mooie plaatjes. De eerste vijf kwartier is boeiend, alhoewel het allemaal wat afstandelijk blijft qua beleving bij mij.

Dan belandt het verhaal om onverklaarbare redenen plots in Dodge City met Earp en Holliday en maakt Ford van de tot dan toe serieuze film, een belachelijke kermis. Compleet met overacterende bijrolfiguren, een totale miscasting met Stewart als Earp en Kennedy als Holliday. Een volstrekt onlogische wending in het verhaal en in één klap kreeg ik zin om de film stop te zetten, terwijl ik tot dan toe geboeid had gekeken naar het verhaal.

Meteen na Dodge City keert het verhaal weer terug naar de Cheyenne en hun tocht huiswaarts, maar ik kwam niet meer in het verhaal.

Na de zoveelste van Ford te hebben gezien, moet het mij van het hart: Ford was een eikel!

Dat velen in hem zo'n voorbeeld zien... een wonder.

3*

De film kent vooral sterke momenten als Stewart en Fonda weer eens discussie starten en elkaar totaal niet begrijpen.

Verdwijnt één van de heren uit beeld dan blijft het nog steeds genietbaar, maar toch minder grappig.

Het begin is voor mij ook het hoogtepunt als Fonda dagen achtereen verhalen verteld zonder dat Stewart reageert of er een woord tussen krijgt.

Het verhaal rond het bordeel is aardig, maar vooral voorspelbaar zonder vervelend te worden. Daar spelen Stewart en Fonda gewoonweg te sterk voor.

3,5*

Het uiterlijk van de film ziet er goed uit, prachtige omgevingen in heldere kleuren. De slag om de Little Big Horn voltrekt zich buiten beeld en de eerdere slagen zien er redelijk verzorgd uit.

Het grote minpunt is dat alle indianen met een beetje tekst gespeeld worden door geverfde blanken. In die tijd heel gewoon, maar wel storend. De verf zit er soms zo dik op (Suzan Ball) dat het bijna 3-D werd (overdrijven is ook een vak).

Van Victor Mature ben ik geen fan, en als indiaan wordt het dan nog minder. Hij heeft er wel de kop voor, maar toch wringt het.

De speelduur is wat aan de korte kant. Dat had best wel langer gemogen zodat de onmogelijke positie van de indianen beter uit de verf (ja ja) had kunnen komen. De goudkoorts bijvoorbeeld, zoals in het plot vermeldt, komt niet eens in beeld. Dat was nu juist de crux waardoor het wel tot een oorlog moest komen.

Deze film is een poging om de geschiedenis vanuit indianen-standpunt te bezien: dat had gerust wat dieper mogen graven, nu blijft het een oppervlakkige avonturenfilm.

Prima drama met een goede cast. Dat Billy Worth wat als een Hollywood-indiaan overkomt klopt wel. Maar zo is Joanna Going ook ongetwijfeld niet alleen maar gecast om haar spel (hetgeen ze overigens goed doet).

De film neigt af en toe wel naar een op en top Hollywood liefdesdrama.

Ook het thema racisme wordt er dik ingestampt, al met al geen subtiel verhaal dat tot nadenken stemt. Daarvoor ligt het goede en het kwade te ver uit elkaar en wordt het geheel erg zwart-wit neergezet.

Prima western met een goede Wayne en medecast.

Of de Lincoln County-oorlog ook ongeveer zo verliep... geen idee. Maakt niks uit, dit is gewoon een heerlijke western uit de oude school.

Er zit een behoorlijk tempo in, een hele rits bekende acteurs binnen het genre komt voorbij en Wayne krast een aantal aardige one-liners bij elkaar.

Western-entertainment ten voeten uit.

4*

Er zit een heleboel niet goed in deze film.

Een fort wordt belegerd door indianen en het fort lijkt meer op een groot uitgevallen huiskamer, inclusief open keuken. Elk moment verwacht ik aan de bovenkant van het beeld per ongeluk wat spotjes te zien hangen.

Als de held het fort binnenrijdt waait het enorm en stiekem kijk ik aan de zijkant van mijn tv hoeveel ventilatoren er staan.

Witte paarden buiten het fort worden zo helder verlicht dat ik dacht dat men alle lichtmasten van stadion De Kuip had afgehuurd.

Kortom, men moet een beperkt budget hebben gehad.

Ook inhoudelijk klopt er een heleboel niet, te veel om op te noemen en niet eens interessant eigenlijk.

Waar het wel om gaat is dat het verhaal een bepaalde spanning heeft en qua sfeer erg prettig.

Het eerste deel van de film is helemaal prachtig als de held het verhaal binnenrijdt in een prachtig wit besneeuwd landschap.

Ondanks de kritiek op de decors, ziet het er binnen het fort prima uit qua belichting, wederom veel sfeer.

Met de acteurs is helemaal niets mis. Ik kende Rod Taylor niet of nauwelijks, maar ik ga na deze film op zoek naar meer van zijn westerns (die zijn op de vingers van een hand te tellen, merk ik).

Hij is wat fors, maar dat paste goed bij zijn rol als eigenzinnige, het grove niet schuwende, eenling.

Ook van de rest van de acteurs valt niemand buiten de boot. Daarbij is Luciana Paluzzi een zeer prettige verschijning, al is de rol klein.

Ernest Borgnine vind ik bijna altijd goed. Kan me zo niet herinneren mij ooit aan hem gestoord te hebben.

Het verhaal heeft wat gaten, maar de sfeer en de acteurs maken bijna alles goed.

Het eerste deel van de film is eigenlijk perfect zelfs. Het tweede deel is wat minder doordat er iets te lang wordt stilgestaan bij de onderlinge verhoudingen tussen de diverse militairen en Taylor.

Ik heb gekeken op IMDb en andere sites, maar daar vind men deze western nauwelijks bijzonder.

Ik wel en heb er een dikke 4* voor over. Soms storen de onvolkomenheden in een film, soms valt het mee en in deze film stapte ik er heel makkelijk overheen.

Deze originele versie beviel mij beter dan zijn remake uit 1960 met Glenn Ford.

Richard Dix is nogal uitbundig in zijn manier van acteren, maar dat heeft ook te maken met het jaar waarin de film gemaakt werd. Dat uitbundige is in het begin even wennen en niet altijd even prettig. Later in de film wordt het aangenamer om naar te kijken, misschien ook wel doordat in het verdere verloop van de film wat sterkere stukken zitten. Richard Dix zet de hoofdfiguur, een rusteloze pionier, zeer goed neer.

Deze film wordt in het tweede gedeelte ook sterker, in tegenstelling tot de remake.

Ook hier verdwijnt de hoofdpersoon meer uit beeld, maar dat wordt uitstekend gecompenseerd door de anderen, waaronder Irene Dunne.

De film begint groots met een race van honderden mannen, paarden, huifkarren en zelfs een fiets om de rechten op een stuk grond te verkrijgen.

De remake doet dit iets beter qua spektakel, maar voor een film uit 1931 is dit al heel spectaculair te noemen.

Ook de verdere scènes zijn groots opgezet met vele figuranten en decors.

Het eerste uur heeft het meest weg van een western, maar gaandeweg is dit vooral een groots pioniersdrama, met als hoofdthema de vooruitgang van een stukje niemandsland naar een stad die van alle moderne gemakken voorzien moet worden en waarin een ieder zijn/haar rol wil spelen.

Wat mij betreft tevens het hoogtepunt van de film. De film stipt een aantal verhaallijnen aan (racisme, relatie- en familieproblemen, de pioneersgeest) maar het wordt mij niet duidelijk wat nu de bedoeling was. Bovendien wordt het laatste deel van de film gevuld zonder Ford en komt zijn vrouw op de voorgrond, voor mij een redelijk oninteressant type.

Bovendien maakt de film zeer grote sprongen in de tijd zonder de tijd te nemen iets uit te diepen.

Voor het eerste deel van de film een ruime voldoende, maar het laatste uur is zwaar ondermaats omdat het geen aandacht besteedt aan het uitwerken van de situaties die in het eerste deel toch voorhanden zijn.

2,5*

Toch wel weer een goed Murphy-avontuur. Met behulp van de goede medecast, het verhaal en een goede regisseur misschien zelfs wel één van zijn betere.
In ieder geval een western die er mag zijn met een goed en logisch einde, zonder te vervallen in de fout dat het allemaal in peis en vree moet aflopen om persé een happy-ending te krijgen. Een aantal erg goede actiescènes en één mooie originele: de vlucht uit de stad met de draaiende spoorbrug/ding/draaimolen/geval/draaidingobject/spoorcirkel/zwenkingsapparaat/beweegbaar rond houten vlak met daarop rails.
Gefilmd in omgevingen die de pure western-uitstraling hebben.

Een tamelijk vlakke film qua humor die er niet goed uitkomt. De serieuze stukken zijn dan weer niet interessant genoeg om de film met interesse te blijven volgen.

Toch geen onvoldoende waard, maar goed is ie ook niet.

2,5*

Knap hoe McCrea telkens een sigaret draait met lege vloeitjes.

McCrea is een prima acteur, maar soms mocht het van mij wel met iets meer vuur gespeeld worden. Zo zit zijn stijl niet in elkaar, maar dat mis ik af en toe wel.

Mooie zwart-wit beelden van het desolate landschap met een goed verhaal, dat eindigt zoals het hoort.... dramatisch. In positieve zin, bedoel ik dat.

Eindelijk ook eens een vrouwenrol in een western die er toe doet en er mag zijn, zonder dat het blijft bij uiterlijk vertoon. Vaak een euvel bij westerns, maar hier niet.

Zachary Scott -geen familie van- doet zo zijn best dat het nogal irritant is. Alle bewegingen en uitspraken worden door hem erg groots aangepakt, alsof de mensen die op een kilometer van de plaatselijke bioscoop staan hem ook goed moet kunnen zien.

Bijna slapstick, maar het is niet om te lachen.

De indianen krijgen ook spreektijd en hun teksten moeten dan in langzaam koeterwaals-Engels uitgesproken worden. "You good... that man bad.'

Het helpt allemaal niet echt bij een verhaal dat verder redelijk is.

Zoals Brix al meldt: het lijkt soms erg op een matinee-western, waar gebrek aan logica en fouten zich ook nog wel eens willen opstapelen.

Ik kan er geen voldoende aan kwijt, al is het een pluspunt dat een verschrikkelijk leuke side-kick achterwege blijft.

Of misschien is dat juist iets wat de film nog wat extra's had kunnen geven.

The Lonesome Dove Series is a series of four books written by Larry McMurtry. The order in which the books were written is:

Lonesome Dove (1985)

Streets of Laredo (1993)

Dead Man's Walk (1995)

Comanche Moon (1997)

However, the chronological order of the story is:

Dead Man's Walk

Comanche Moon

Lonesome Dove

Streets of Laredo

Comanche Moon, als film, is overigens een prima deel van deze serie. (Dit deel van de boeken heb ik nooit gelezen.)

Met zorg gemaakt, met af en toe prachtige locaties (het dorp van Buffalo Hump).

Steve Zahn, Karl Urban, Val Kilmer en Linda Cardellini zorgen bovendien voor goed acteerwerk.

3,5*

Voor de John Wayne-fans een risicoloze film om te bekijken.

De grote gevechten zien er maar beroerd onrealistisch uit.

Gefilmd in een mooie omgeving, dat wel.

3*

Een redelijk standaard verhaal over de grote machtige rancher die de kleintjes het leven zuur maakt. De actie is zeer beperkt aanwezig. Blijft over een zeer onderhoudende film door goede vertolkingen van de hoofdrolspelers en de (ietwat aangedikt) romantische sfeer van het leven in die tijd. Prachtige natuurbeelden, al worden er in het eerste uur wel erg veel koeien gevangen en blijft het verhaal daardoor soms stil staan. De film heeft een bepaalde prettige sfeer die blijft aanhouden en daardoor vliegen de kleine twee uur om. De goed ingevulde en ontroerende bijrol door Richard Farnsworth als "Dodger" verdient een aparte vermelding.

3,5*

De eerste western van Madison voor mij is goed bevallen. Het verhaal is aardig, maar zonder verrassingen. Madison is wel een acteur die ik vaker wil tegenkomen. Solide prestatie van hem.

De cavalerie-verhalen vind ik meestal minder, zo ook hier.

De muziek van Tiomkin is bovendien te aanwezig. Hij maakt al vaak bombastische scores, maar deze is wel heel erg.

De avondscènes zijn allemaal studiosets, maar niet storend.

Deze dvd zal ik niet zo snel nog een keer uit de kast halen, maar één keer kijken vond ik geen straf.

Een beetje klef wordt de film wel in de stukken tussen Elliott en Ross, maar verder zijn de gedeeltes met Elliott als cowpuncher toch zeer goed te pruimen.

Dat maakt de film een tikje wisselvallig.

Ook de muzek maakt de film melodramatischer dan nodig, ietwat plat zelfs.

Verder toch een zeer genietbare tv-film.

Mijn vorige 4,5* was wel in een heel erg romantische bui gegeven, wellicht.

Een magere 4* dan maar.

Een heel aardige avonturenfilm met flink gebruik van explosieven en een geweldig eindgevecht.

Van Cleef is de wat dommige, door goudkoorts bevangen, handlanger van Brown.

De film heeft een licht komische noot, vooral door de rol van Van Cleef.

Het grote spectaculaire eindgevecht wordt ingeluid door een volledig naakte Marianna Hill, best wel uniek te noemen in het westerngenre, dat toch preuts van aard is.

Op IMDb een relatief lage score en cinema.nl spreekt zelfs van een weinig actievol verhaal. Complete kolder en ik denk niet dat de schrijver ervan de film gezien heeft... het dynamiet en de kanons- en geweerkogels vliegen je namelijk om de oren.

Brown en Van Cleef vormen in deze film een heel aardig duo. Beeldkwaliteit is zeer goed en het verhaal is zeer wel genietbaar.

Ray Milland heeft wel wat weg van James Stewart, uitgezonderd de stem.

Een leuke western die goed bewaard is gebleven; mooi scherp beeld

en prachtige Technicolor-kleuring. Halverwege verschijnen er tijdens een achtervolging een paar kleine lassen in beeld, maar verder echt niets mis mee.

Een actie-vol verhaal en degelijk acteerwerk.

Grappig hoe smaken kunnen verschillen.

Ik vind dit namelijk een veel betere film dan La Resa dei Conti.

Onderhoudend, diverse zijsprongen binnen de hoofdlijn en veel mooie scenes qua actie en visueel genot.

Bij de extra features een grappig onderdeel; de Western, Italian style. Op het laatst hierin ook de locomotief gebruikt in Once Upon a Time in the West.

Voor de film 3*.