Opinions

Zo langzamerhand mag ik toch wel zeggen dat John Sturges mijn favoriete regisseur is van westerns.

Deze is wederom degelijk, de vaart zit er flink in, het verhaal loopt ( geen opsmuk, geen verrassingen), en de acteurs doen hun werk zoals het hoort. Zo'n William Campbell kan ik dan zelfs nog wel waarderen als uitzondering. Bij dit soort figuren moet ik dan altijd denken aan een western (ben even de naam kwijt) met een type er in die Johnny Sombrero heette. Die maakte het helemaal bont qua overacteren en belachelijke kleding.

Harry Morgan, klein in gestalte, maar een trouw en gedegen invuller van bijrollen in menig western... doet mij altijd plezier hem te zien.

3,5*

Aardig verhaal over zes jonge zwervers die het idee hebben dat er in het westen kansen voor hen liggen. Onderweg moeten ze het afleggen tegen de meer ervaren zwervers en bandieten die hun pad kruisen. Realistische setting en goed acteerwerk. Toch wilden de personages niet helemaal boeien. De weinige actiemomenten waren wel erg goed (en hard).

3*

Voor mij een zouteloze film die gelukkig niet al te lang duurde. Het zal wel met sfeer en spanning te maken hebben gehad, alleen was ik daar vandaag misschien niet gevoelig voor. Morgen ook niet, vrees ik.

Ik vond het verhaal saai, voorspelbaar en het enige vuistgevecht ronduit lachwekkend. Nog idioter was de finale confrontatie tussen Ryan en Tracy.

De film draait natuurlijk niet om de actie, maar het verhaal met thema's als racisme, de druk van een kleine gemeenschap op het individu (en de druk van één individu op een hele gemeenschap), kon mij nergens boeien.

2*

Ernest Borgnine acteert zeer levendig. Die man kruipt in zijn personages. Kunst!

Het contrast met Ladd vind ik in deze film best groot. Ladd lijkt zich hier al niet helemaal lekker te voelen. Het gezicht begint ook wat pafferig te worden. Ik neem aan dat de alcohol toen al flink aanwezig zal zijn geweest. Zonde dat hij zelf niet zag dat hij toch een gewaardeerd acteur was.

Het verhaal zelf is prima, maar het blijft allemaal veel te tam doordat Ladd er zo vlak bij blijft acteren. Zelfs zijn kus met Claire Kelly ondergaat hij gelaten, zo lijkt het.

Een ruime voldoende door Borgnine en Katy Jurado.

Een aardig verhaal omtrent een strook land dat vergeten is bij de indeling van staten en territoria. Hierdoor is dit niemandsland een walhalla voor bandieten omdat er geen wetten en geen gezagsdragers zijn.

Tevens een zeer gevarieerde cast met onder andere Tom Tyler, Kermit Maynard, Jason Robards (senior) en Ben Johnson.

De film gooit een zooi bekende namen van bandieten op een hoop en zo krijg je Frank en Jesse James samen in een film te zien met de Daltons, Belle Star en Sam Bass.

Het verhaal vond ik iets te langdradig en er zaten iets te veel saaie stukjes in (vooral de dialogen tussen Scott en de journaliste Henryetta Alcott), maar de eindfase maakt een boel goed.

Prima mix van romantiek, komedie en tragedie in een western.

Jason Robards is een prima acteur die op mooie wijze gestalte geeft aan een romantische vrijbuiter. Romantisch in letterlijke zin, maar ook in de zin als de man die zich niet aanpast aan het moderne leven en er letterlijk buiten gaat leven. Maar zelfs daar worden oude tijden ingehaald door nieuwe.

Heel mooi hoe Peckinpah gestalte geeft aan het einde van het vrije westen.

Enige minpunt is de slapstickachtige versneld afgedraaide beelden. Die vond ik iets te flauw, niet bij de rest passend.

Prachtige muziek, overigens.

3,5*

Een behoorlijk flauwe film die vooral draait om de twee dames. Hun uiterlijk welteverstaan, want acteertalenten zijn het niet. Toch heeft de film wel een aantal grappige momenten en het is ook vast niet de bedoeling geweest van de makers om de film serieus te nemen.

Het is in ieder geval gelukt om anderhalf uur van mijn saaie nachtdienst vlotter te laten verlopen. Waarvoor hulde.

2*

Een onderhoudende "Mexicaanse revolutie"-western met een prima cast.

Wat mij betreft zelfs één van meer genietbare in die soort. Geen overdreven acteerwerk of stereotype nonsens omtrent Mexicanen. Een paar gedeeltes steken er boven uit en vooral in de actiescènes zitten leuke momenten.

Voor mij toch een bovengemiddelde western, vooral door het spel van Stewart (grandioos) en Martin. Het eerste halve uur vind ik het meest sterke van de film. De manier waarop Stewart speelt, inderdaad wat komedie-achtig, vind ik geweldig gedaan. (geen idee meer of het klopt, maar qua stem moest ik aan Malle Pietje denken uit Swiebertje.)

Het vervolg van de film is meer serieus en zakt af en toe wat in met de diverse pogingen van deze en gene om de aandacht van Raquel Welsh te trekken. Welsh is buitengewoon fraai om te zien, maar haar rol vond ik niet echt bijzonder.

Een beetje bijzondere film. Een stelletje uitschot is afhankelijk van de eigenaar van een mijn in niemandsland. Hij beult ze af en geeft ze net voldoende reden om hem trouw te blijven.

Raymond Massey speelt de baas Kruger en is het meest uitgesproken karakter. Dane Clark en Ruth Roman komen ook in het kamp om verschillende redenen en kunnen er niet wegkomen zonder hulp van Massey.

De film draait vooral om de spanningen tussen de diverse mannen/groepen en de maniakale uitbarstingen van Massey.

Meer psychologische oorlogsvoering dan actie, maar helemaal niet onaardig.

Onderhoudende film. Quinn speelt prima. Bronson in één van zijn mindere rollen.

De muziek is van Morricone en is aardig, maar niet meer dan dat.

Verder geen bijzondere film, al zijn de gevechten goed in beeld gebracht.

3*

Dat klopt wel, maar ik heb mij er niet aan gestoord eigenlijk.

De mooie beelden, goed acteerwerk en een redelijke snelheid in de film zorgen voor een degelijke western. Niet bijzonder in zijn soort, alles verloopt zoals je vantevoren kan voorspellen. Toch was het aangenaam kijken, wat mij betreft.

De show-down op het laatst is wat aan de magere kant.

Een redelijk gevulde bijrol voor Henry (Col. Potter) Morgan.

3,5*

Niet helemaal een geslaagde actiewestern doordat een aantal situaties/ontwikkelingen nogal onlogisch of te toevallig zijn. In het wijd uitgestrekte land loopt men elkaar talloze malen tegen het lijf, precies wetende waar de tegenstander zich ophoudt.

Op de dag na zijn ontsnapping hangt er al een "wantedposter" van Ryan bij een afgelegen handelspost. Er zijn meer van dat soort rare zaken te vinden in deze film.

Op de acteerprestaties valt weinig aan te merken.

Door de snelle opeenvolging van acties wordt het nergens echt vervelend, maar meer dan aardig wordt het niet.

Volgens cinema.nl een western met te veel dialoog en te weinig actie. Daar ben ik het niet mee eens. De dialogen zijn er wel (en niet om over naar huis te schrijven), maar er is qua hoeveelheid aan actie toch weinig reden tot klagen.

Voor westernliefhebbers een redelijk tot soms aardige film, maar makkelijk over te slaan als je betere films hebt liggen.

Controversieel filmpje.

Review: New York Times

Openbaar bezit en hier te bekijken.

Mij lijkt het het meeste in scène gezet. Ik vond die krokodillen bijvoorbeeld maar iel en raar bewegen.

Het commentaar en houding van Schenck richting de inlanders zal toen heel normaal zijn geweest.

Het bijna planmatig afknallen van dieren komt nogal rauw (en behoorlijk onnodig) over.

In de huidige tijd was hij er niet zomaar mee weggekomen.

Ik kan me de lage score wel voorstellen... het is een lange zit, met veel dialoog, en een langzaam verteld verhaal. Weinig vrolijk ook.

Het geeft wel een goed beeld van de moeilijkheden en het onvermogen van twee volkeren om elkaar te begrijpen en naast elkaar te kunnen leven.

Vooral de zucht naar macht en controle door de blanken komt ook hier weer bovendrijven. Een oneerlijk gevecht voor de Cree-indianen, alhoewel Big Bear er alles aan doet om te blijven communiceren met de blanken, zonder zijn volk te verloochenen.

Hoe dat eindigt is minder verrassend uiteraard.

Bij een tweede kijkbeurt bevalt de film een stuk beter. De irritante momenten verdwijnen naar de achtergrond, puur omdat ze me nu niet zo opvielen. Tegen John Wayne ben ik in de loop van de tijd toch ook anders aan gaan kijken. Van hem verwachten dat hij in diverse films een verscheidenheid aan acteervermogen op de mat legt, lijkt me niet reëel.

Richard Boone speelt de schurk in optima forma en tilt de film naar een hoger en voldoende niveau.

Een remake van Land Beyond the Law, The (1927) met Ken Maynard, waarvan ook archiefbeelden worden gebruikt in deze versie.

In deze film is een grote rol weggelegd voor het paard "Duke" die wat trucjes zijn aangeleerd.

Het verhaal zelf is ietwat kinderlijk, maar daar was het waarschijnlijk ook voor bedoeld.

Aardig om eens te zien en een paar stunts vormen de hoogtepunten.

Billy the Kid struikelt in deze film tussen goed en kwaad, waarden en normen. Historisch gezien klopt er weinig tot niets van het verhaal. Het karakter van Billy the Kid wordt nogal geromantiseerd. Robert Taylor is ook niet de man om Billy the Kid te spelen. Robert Taylor ziet er daarvoor iets te volwassen en ernstig uit.

(Een totaal contrast met hoe Emilio Estevez Billy the Kid uitbeeldt in Young Guns).

De actie-opnames zijn af en toe storend doordat men close-ups laat zien, in de studio genomen, met op de achtergrond het ruige landschap. Het is dan ook een film uit 1941en ze zullen hun best wel hebben gedaan. In 2008 kijk je toch wat anders tegen zulke beelden aan.

Het maakt verder ook niet zo uit, het is geen meesterwerk tenslotte. Wel is het een film die vermaakt zolang je het niet zo nauw neemt met historische juistheid, acteerprestaties, fantastisch camerawerk en wat dies meer zij.

3*

Ik lees hier en daar dat Peck maar van alles aanpakte, om maar in beeld te blijven en geld te verdienen uiteraard. Dat zou dan ook op deze western slaan.

Ik ben het daar niet mee eens. Dit is een prima western met prachtige beelden en een minimale inzet van materiaal en acteurs.

Maar wel een mooi en spannend verhaal afleveren. Is ook kunst.

Prachtige locaties; stoffig, droog en heet. Zodanig in beeld gebracht dat ik mezelf ook dorstig ging gedragen.

Het enige minpunt is het Schots/Ierse accent dat Peck zich moest aanmeten voor zijn rol; een beetje te veel van het geforceerde.

Ik ben niet zo'n Hackman-fan, maar in deze film is hij uitmuntend. De rest van de cast is ook niets op aan te merken.De lange duur van de film is bij mij onopgemerkt gebleven, de 2 uur waren zo voorbij.

Een prima western.

4*

Boven verwachting deze western. Na de commentaren hier gelezen te hebben over oa. de flashbacks had ik zo mijn twijfels. Maar de flashbacks vind ik functioneel en zelfs van belang om te weten hoe Blackthorn in Bolivia verzeild is geraakt en heeft weten te ontkomen aan de politie/het leger. De rollen binnen de flashbacks zijn ook prima ingevuld en Nikolaj Coster-Waldau kan zeker doorgaan voor een Shepard op jongere leeftijd.

Het verhaal wordt rustig gebracht, met plotselinge uitspattingen van geweld, en Shepard vult de rol perfect in. Uniek om een western in Bolivia af te zien spelen en voor herhaling vatbaar. De omgevingen zien er oogstrelend uit en, zoals Stinissen al aanhaalt, soms voel je zelf de hitte, de dorst of de kou. De zwijgende achtervolgende groep Bolivianen geeft eveneens een aparte sfeer mee.

Een heerlijke film.

Ik heb het flink weten uit te stellen om deze film eens te gaan zien, naar aanleiding van de commentaren was ik bang dat ik me echt 1,5 uur blauw zou ergeren aan de typisch Amerikaanse humor.

Het begint dan ook zeer bedenkelijk met het stuk aan de spoorlijn. Grappen maken met betrekking tot racisme vind ik aardig op het randje van wat leuk is en van wat ronduit te gemakkelijk gemaakte humor is ten koste van...

Gelukkig weet de film beide kanten op een grappige manier te persifleren en zitten er zelfs behoorlijke grappen tussen. Voor mij als westernliefhebber is de persiflage op George "Gabby" Hayes hilarisch en de verwijzing naar Randolph Scott is prachtig gedaan.

Al met al heb ik me toch prima vermaakt met deze film, al is de humor na een uurtje wel bekend en komt de film niet met verrassingen.

3,5*

Prachtige zwart-wit fotografie maakt dat deze western iets extra's meekrijgt, want het verhaal en het verloop is dat van een gemiddelde western. Maar de voortdurende mooie shots zorgen er voor dat ik geboeid bleef kijken. Mitchum en Brennan helpen het niveau ook wat omhoog.

Een film die elke westernfanaat wel zal kunnen bekoren.

Misschien toch een voordeel dat ik vroeger de Blueberry-strip oversloeg in de Sjors/Eppo (ik was meer van Sjakie en de Wondersloffen, later vervangen door Roel Dijkstra, meen ik).

Deze film is niet even tussen neus en lippen door te bekijken en ik was er vandaag blijkbaar wel voor in de stemming. i.t.t. de vorige kijkbeurt. Ik heb bij tijd en wijle genoten van de prachtige (natuur)beelden, afgewisseld met een kijkje in de spirituele keuken van de Apaches volgens Kounen.

Het tussendoor-westernverhaaltje opgehangen aan de spirituele reizen van Cassel is nog functioneel ook en is op zich boeiend genoeg (mede door het karakter dat Madsen speelt).

In de tweede helft van de film is er iets teveel gefreak met matige computeranimaties en dat vond ik wel een minpunt.

De muziek is grotendeels de moeite waard en laat je de beelden intenser beleven. Volgend jaar nog eens herzien en het volume wat harder open zetten.

Van 2 naar 3,5* voor nu.

Aardige western van Wayne die niet zo veel verschilt van andere b-westerns rond die tijd. Een krap uurtje is voldoende voor dit soort simpele verhaaltjes.

Het beeld is af en toe te donker, waardoor het lastig is te onderscheiden wat er precies aan de hand is.

Na een kleine aarzeling hier toch maar de laagste score voor gegeven, aangezien ik geen enkel positief punt kon bedenken.

Werkelijk een bedroevende western, echt niets ziet er in deze film een beetje aardig uit. De decors, de acteurs en het verhaal.. allemaal even beroerd. Dat je uit liefde voor het genre zelf eraan denkt een western te maken... okee. Maar besteedt er dan ook aandacht aan... dit doet het genre meer kwaad dan goed.

Het is weer eens wat anders dan de standaard westernverhalen. Prima sfeer in de film, visueel gezien een plaatje van een film en een onderhoudend verhaal.

Ik ben niet zo'n liefhebber van Alan Ladd, maar erg veel kritiek kan ik hier niet op hem hebben.

Het eerste deel van de film is niet altijd even vlot, maar de rest maakt dat meer dan goed.

Redelijke wraakwestern met een aardige wending in het laatste kwartier. Alleen het verloop van die wending vind ik dan weer minder. Inderdaad nogal religieus getint, en mijns inziens een wat hypocriet standpunt: Wraak mag wel, behalve als blijkt dat je de verkeerde te pakken hebt genomen. Dan is het zaak om de kerk op te zoeken, te knielen en vergiffenis te vragen

Peck is prima, maar het is wel één van de mindere films die ik van hem ken.
Van de bandieten is vooral Stephen Boyd interessant en hij is erg goed als de gevaarlijke psychopaat, terwijl van Cleef wat vlak blijft (of minder dreiging uitstraalt).
3*

Ik maak me er makkelijk van af en verwijs naar het prima stuk van "waidman" hierboven.

Een erg goede Stewart in een wel wat zoetsappig verhaal. De romance was er beter buiten gelaten om te focussen op de moeizame relatie tussen blanken en indianen.

Een extra dikke pluim voor Chandler die geloofwaardig overkomt bij het neerzetten van Cochise.

3,5*

Low-budget modern plattelandsdrama over de moeizame relatie tussen vader en zoon die beide niet gewend zijn om over hun gevoelens te praten.

Jan van Syckle als de vader speelt prima, Ryan Parker is flink wat minder en zelfs storend.

Toch niet onaardig drama dat zich ergens afspeelt in de tegenwoordige tijd. Alleen op het eind gaat het flink over de top in negatieve zin.

De muziek is alleen opvallend als er een verschrikkelijke vent country en western begint te kwelen. Gelukkig kreeg hij ontslag na zijn derde nummer en heb ik hem niet meer gehoord in het tweede deel van de film. Wat een vreselijk kitscherige muziek kan dat zijn. Erg akelig.

Geen topfilm of verhaal, maar ook niet slecht.

2,5*