Opinions

Bij voorkeur te bekijken met het gehele gezin tijdens een gure zondagmiddag zo rond kersttijd.

De Disney-achtige film bevat nogal wat studio-opnames die wat hinderlijk zijn.

Maureen O'Hara is prachtig om naar te kijken en James Stewart zet een aardige rol neer.

In het begin (het eerste half uur) had ik nogal mijn twijfels vanwege de zeer flauwe humor. Maar naar mate de film vorderde ben ik het meer gaan bekijken als een gezellige familiefilm ipv. een western.

De echte westernfanaat zou ik deze film afraden.

2,5*

Een western vol spanning, mede door de rol van Elam als gestoorde en onbetrouwbare bandiet. Van Tyrone Power heb ik tot dusver niet veel gezien, maar dit smaakt wel naar meer. Al geloof ik niet dat hij veel westerns op zijn naam heeft staan.

De gehele cast in deze film speelt trouwens prima.

3,5*

Het speciale van deze film is mij ontgaan. Ik vind Clift wel fantastisch spelen. Maar het verhaal, Wayne en Dru vond ik minder. Dit is wel een film van de dans der bekende western-bijrollen; ik miste alleen Henry Morgan en Edgar Buchanan, mijn persoonlijke favoriete western-bijrolacteurs. De rest zat er ongeveer wel in, hetgeen misschien afleidt van het verhaal, maar toch iets aardigs heeft.

Ik wil deze nog herzien, want ik heb de film in stukjes gekeken en wellicht dat dat ook de film geen recht doet.

3*

Degelijke western waarin alles zich ontvouwt zoals je van te voren al ziet aankomen. Weinig verrassend dus.
De schurk gespeeld door Grant Williams, ingehuurd door de grote slechterik, was dreigend en onberekenbaar, al was de finale shoot-out wel wat plotseling voorbij.
Calhoun en Jagger houden de vaart er in, maar de opbloeiende romance tussen Calhoun en Hyer was niet om aan te zien zo saai.
Daar houd ik toch al niet zo van
Toch een dikke voldoende voor deze cliché-western.

Een western waarin de hoofdrol weggelegd is voor een vrouw, dat is wel redelijk uniek te noemen binnen het conservatieve genre.

Ook geen grote namen bij de rest van de cast.

Een redelijk tot goede western waarin van alles gebeurd, maar waarin vooral O'Hara moet schitteren. Met behulp van Technicolor, een groene blouse met gele shawl, lukt dat letterlijk. En het rode haar natuurlijk.

Het eindgevecht in de stad is leuk gedaan en behoorlijk chaotisch. Ik heb me er aardig mee vermaakt.

3*

Clichématig en slaapverwekkend. Van Cleef en Milian doen het niet verkeerd, maar het verhaal is nogal eenzijdig en de figuren behoorlijk één-dimensionaal.

Hier staat de film met een lengte van 105 minuten. Die van mij duurt 89 minuten. Nou ja, als ik de verkorte versie gekeken heb... blij toe.

2*

Redelijk vervolg op Jesse James. Ik mis wel wat karakter in de film... geen van de acteurs steekt er boven uit, zelfs Fonda niet. Over het algemeen zat het met het acteren wel goed, weinig storende elementen. Alleen Tierney vond ik hier eerder storend dan wat extra's toevoegen. In haar latere films vind ik haar een stuk beter.

Het hele verhaal zit goed in elkaar, maar ik mis wat peper.

De beeldkwaliteit is wel om te smullen... en dat voor een film uit 1940!

De bende bankrovers in deze film wordt gevormd door een heel scala aan bekende historische figuren. De Dalton-broers, de Younger-broers, Sundance Kid, Billy the Kid en Wild Bill Doolin. In oudere westerns werd vaak gebruik gemaakt van de namen van die overbekende bandieten uit die tijd. De Daltons werkten vroeger overigens een tijd lang wel samen met Bill Doolin. Het stadje Guthrie in deze film werd in werkelijkheid het einde van de Doolin-bende doordat Bill Doolin daar voor het eerst in zijn leven een gevangenis van de binnenkant mocht bekijken.

Bekende namen in de cast ook: Lex Barker naast Tom Tyler en Tom Keene, twee oude westernsterren uit de jaren 20 en 30 van de 20e eeuw.

De vader van Jason Robards speelt ook een kleine rol.

Het verhaal zelf is aardig onderhoudend, al is er in het eerste deel te veel screentijd ingeruimd voor de lolbroeken Gabby Hayes en Walter Baldwin.

Robert Ryan is perfect als nietsontziende bandiet, niet te beroerd om zelfs zijn vrienden in de rug te schieten. Randolph Scott in een prima rol, niet eens opvallend houterig, zoals hij nog wel eens voor kan komen.

Anne Jeffreys is het noemen waard als "ex"-bendelid en dingend naar de hand van Scott. Al lijkt Scott dat niet door te hebben. Zijn aanstaande vrouw echter wel. Ook een aardig onderdeel van de film.

Als je alle foutjes en onlogische zaken van deze western gaat tellen, kom je wel aan een gemiddelde van één per minuut.

Maar als puur vertier is dit wel degelijk een western die gezien mag worden. Ik vind het gemiddelde op IMDb dan ook wat aan de zuinige kant.

Veteraan Jack Holt en broekie Rory Calhoun doen het prima. De hoofdpersoon, Gordon MacRae, is ook goed te doen.

Wie de geheimzinnige schurk van de film is, zie je al 3 kwartier van te voren aankomen. Toch is het een film die door de liefhebbers best gewaardeerd zal worden. Wel door mij, in ieder geval.

Mooie omgevingen, achtervolgingen, vuur- en vuistgevechten en de onvermijdelijke romance...

Gewoon lekker.

Een klein pareltje wat mij betreft en inderdaad is Taylor hier helemaal op zijn plek als ervaren probleemoplosser.

Het verhaal is boeiend en de andere acteurs halen een ruime voldoende, maar de inbreng van Taylor geeft extra jeu mee aan het geheel.

Het groepje wrekers heeft te maken met matige, soms storend slechte dialogen. Een aantal wrekers is ook lichtelijk irritant (Borgnine en Luke). Het verhaal schiet af en toe niet echt op door de onderlinge ruzies die de interesse doen verliezen.

Het verhaal begint goed en kent daarna ook wel goede stukken, maar ik vond het gebrek aan een echte "bad guy" wel jammer. De grote boef van het verhaal is maar erg weinig in beeld en speelt alleen zijdelings een rol.

Lichtpuntjes zijn Holden en Strode.

Hiervan zou een remake wel op zijn plaats zijn, want de lijn van het grote verhaal biedt ruimte genoeg om er echt wat van te maken.

Aardige western die lekker wegkijkt, al is er iets teveel aandacht voor de relatie tussen Murphy en Scala (die er wel boven modaal uitziet overigens). Er had daarvoor in de plaats wel iets meer actie in mogen zitten.

De setting ziet er wel uit zoals ik westerns graag zie, tegenwoordig zou dat "old school" heten. Het merendeel van de film speelt zich af in een lekker stoffig klein stadje met al zijn gangbare bewoners. Behalve de rechter, die constant bezopen is. Leuke rol van Matthau.

Murphy speelt zoals in andere films van hem. Je moet, heb ik geleerd van een medeforummer, even door zijn babyface heen kijken. Toch zie ik liever een wat ruigere held met het liefst wat scherpe kantjes.

Dit is een film zonder extra lagen, diepzinnigheid of oneliners die blijven hangen. Puur entertainment is alles wat je krijgt.

Als ik er aan toekom wil ik nog duizend van dit soort westerns zien.

3*

Wat trebremmit zegt.
De insteek van het verhaal leent zich prima voor een leuk kat en muis-spel. Helaas drentelt Murphy maar wat doelloos rond en moet uiteindelijk worden geholpen door Duryea die aangeeft wie de moordenaars zijn. Duryea presteert ook ondermaats en kakelt zijn bekende lachje tot vervelens toe.

Dit is een remake van The Unknown Cavalier met Ken Maynard uit 1926.

Sterker nog, een aantal beelden zijn gewoon beelden van die film. Bijvoorbeeld het temmen van het paard "Duke" door Wayne. Ook een latere brand op een ranch en een vuistgevecht zijn beelden die rechtstreeks overgenomen zijn uit het origineel.

Ik heb deze film gezien op TCM en de kwaliteit van de beelden overstijgt de latere films die Wayne maakte met Lone Star. De uitvoering door de acteurs en het verhaal is wel van hetzelfde niveau.

Wat deze film meer bijzonder maakt is de rol van het paard "Duke".

Het paard is het één en ander aan trucjes bijgebracht en dat is aardig om te zien.

2,5*

Prima western met mooie eindscène. Groot pluspunt aan de film is dat de hoofdpersoon niet de enige is die de film draagt: Roberts, Coburn en Steele zijn minstens evenwaardig.

Hoe meer ik van Scott zie, hoe meer ik de man ga waarderen overigens. Hij speelt altijd in zeer traditionele westerns zonder hoogstaande verhalen of met een diepere boodschap, maar wel degelijk gemaakt naar de aard van de western: entertainment zonder opsmuk.

3,5*

Erg goede dialogen tussen twee oude rotten in het vak, Scott en McCrea. Lekker ironisch.

De draai in het midden van het verhaal met de trouwpartij vond ik wat minder, vooral omdat acteerwerk van de verdere cast wat minder is dan bij de eerder genoemde twee.

Een goede western, met aantal prima momenten en een inzakkertje in het midden.

3,5*

Dit is de eerste film van een hele reeks B-westerns van John Wayne in samenwerking met Lone Star Productions. De meeste duren iets over de 50 minuten.

Over het algemeen aardige, maar simpele verhaaltjes. De beeld- en geluidskwaliteit houdt niet over en ook de uitvoering door de cast is niet echt van hoog niveau. Toch zitten er in elk filmpje wel aardige stunts, meestal uitgevoerd door Yakima Canutt (deze man doet ook de stunts in John Ford's Stagecoach, en in series als "The Lone Ranger" en "Zorro").

Alle filmpjes van Wayne uit deze tijd lijken behoorlijk op elkaar en ook deze springt er niet boven uit.

2*

Eén van de betere westerns, naar mijn idee. Vooral door prima rollen en interactie tussen Dude, Chance en Stumpy. Ook baby-face Colorado beviel me prima en de kleinere rollen leveren een goede bijdrage.

Dickinson was de enige die ik wat minder vond, maar ook niet echt storend.

Zoals vaker in westerns is het plot niet zo ontzettend interessant. Toch blijft het een dikke twee uur zeer plezierig allemaal.

Van Dean Martin ben ik niet zo ondersteboven in andere films, maar ik vond hem hier geweldig. Zelfs de liedjes werken sfeerverhogend, en dat is normaal toch juist een struikelpunt bij mij. Liedjes en liefdesaffaires in westerns zijn voor mij vaak momenten om een pauze in te lassen.

Deze film heeft geen moment op pauze gestaan.

Ik snap het degelijke er niet van als je zegt dat dit een degelijke John-Ford-film is. Het enige dat klopt aan deze film is de toonhoogte tijdens het vele gezang. Het verhaal is niks, de acteerprestaties ook niet bijzonder en de uitvoering (logica) van de gebeurtenissen zijn, zelfs voor begrippen van 1950, om te janken.

Voor het eerst geef ik een western, waarvan ik een liefhebber ben, een 0,5.

Ik vind Wayne al nooit bijzonder in zijn films, maar hij voegt ook helemaal niets toe waardoor je een flim meer gaat waarderen.

Oh ja, mooie omgevingen las ik eerder. Daar heb ik National Geographic voor.

Ik ben niet van de zang en dans in westerns, maar uiteindelijk viel Monroe me nog mee ook. De film wordt overeind gehouden door Mitchum, die een sterke en intrigerende persoonlijkheid neerzet. Calhoun was in grote delen van de film buiten beeld. Jammer, want ik had wel meer confrontaties tussen de karakters van Mitchum en Calhoun willen zien.
De aanranding van Mitchum op Monroe vond ik niet bij zijn karakter passen. Of heb ik wat gemist?

Het ritje over de rivier en de indianen zagen er minder spectaculair uit, om niet te zeggen knullig.
Deze film zal de herhaling bij mij niet halen, daarvoor liggen er veel betere westerns op een herkijkbeurt te wachten.
2,5*

Bij tijd en wijle heerlijk knullig geacteerd. Soms heeft dat ook zo zijn charme, zo ook hier.

Diegenen die een ouwe gouwe western verwachten, komen van een koude kermis thuis. Dit is een mysterie-verhaal met een luchtige inbreng van Charles 'Chic' Sale (erg grappig).

Leuke sfeer door de hele film heen.

Ik wil geen honderden van dit soort films zien, maar één als deze op zijn tijd is een prima tijdverdrijf.

Naj herziening een halfje erbij. Hepburn en Wayne maken er een feestje van en ik heb me niet meer gestoord aan de religieuze kantjes van Hepburn; het hoort erbij om de figuur Rooster Cogburn tot leven te brengen en minder één-dimensionaal te maken.

De omgevingen zijn een dikke plus en toch ook de actie die prima in beeld wordt gebracht. Zelfs de tocht per vlot is heel aardig. BIj uitstek een risicovolle onderneming omdat dit er in andere films wel eens heel knullig uitziet.

Vooral door het samenspel van Ford en Fonda is dit een geslaagde Walt Disney-achtige neo-western.

Een feel-good tussendoortje met ook nog eens goed ingevulde bijrollen, waaronder Edgar Buchanan (altijd leuk met die kenmerkende stem) en Denver Pyle.

3,5*

Zoals gebruiker 'yeyo' al aanhaalt is de beginfase even wennen: Steiger is met moeite gedeeltelijk verstaanbaar. Hij moet een Ier voorstellen met bijbehorend accent.

Gelukkig laat hij dat los wanneer hij in contact komt met de indianen.

In een oude legergeneraal zag ik een bekend gezicht in de vorm van oud b-westernheld Tim McCoy. Redelijk bijzonder om hem hier tegen te komen, want hij is gestopt met acteren in de vroege jaren '40.

Het verhaal is ietwat lastig om bij mee te leven, of op zijn minst geïnteresseerd te volgen. Het blijft afstandelijk en dat komt mede door Steiger zelf, die maar weinig emotie in zijn spel legt.

Dat deze film op Dances with Wolves moet lijken? Ja, een blanke gaat bij de indianen wonen en krijgt later te maken met de blanke die zucht naar meer grond.

Wat mij betreft houdt de vergelijking daar zo'n beetje op.

De 'run of the arrow' is mooi uitgevoerd en de grote confrontatie tussen indianen en blanken behoort ook tot de hoogtepunten van de film.