Opinions

Aardige romantische komedie tussen de lomperik uit het westen (Wayne) die langzaam ontdooit en Jean Arthur, een meisje met manieren uit New York.

Het geheel speelt zich af ergens in de jaren '30, dus geen typische western-ingrediënten, behalve een indrukwekkend en massaal gevecht in een saloon met komische stunts.

De film blijft de gehele speelduur een goed niveau houden en wisselt romantiek en komedie op tijd af, zodat geen van beide elementen storend kan worden.

De betere Alamo-film voor mij. Ik vind dit geen interessante periode en het wordt nogal eens verwarrend gebracht in films. Er zijn tal van gebeurtenissen voorafgaand aan de slag van de Alamo en bij deze film kreeg ik het aardig op een rijtje.

Geen belachelijke Wayne als Crockett en het acteerwerk overall is beduidend beter dan in de meer bekende Alamo-film van John Wayne.

Toch had deze film maar een fractie van het budget als je de vergelijking doortrekt. De daadwerkelijke slag ziet er hier grandioos uit.

Hayden als Jim Bowie is bijkans perfect.

Aardige western met een knalharde apotheose. Coburn is een psychopaat met maar één doel na ontsnapping uit de gevangenis; wraak.

Ik ben niet zo'n fan van Coburn, maar ik vind hem hier prima, net als Heston.

Voor een western uit die tijd is het een redelijk harde film.

Ik heb mij er mee vermaakt.

3*

Geweldige rol van Taylor als een wrede psychopaat. Het enige dat hem drijft is lust om te moorden en te minachten, misschien zelfs zichzelf. Zelden zo'n weerzinwekkende man weergegeven zien worden in een western. Prachtig gedaan. Granger fungeert als tegenpool en doet dat eveneens zeer goed. Het verhaal is niet voor de weekhartige aangezien er nogal wat bizons en mensen zinloos omgelegd worden.

In het kader van beheersing van de bizonkuddes schoten schutters van de regering daadwerkelijk de bizons neer tijdens het filmen van deze western. Een soort zwijnenjacht op de Veluwe, maar dan op wat grotere schaal. Het is best slikken als je die machtige lichamen neer ziet gaan. Ook de met botten bezaaide velden zien er macaber uit.

Een indrukwekkende film die je helemaal niet het gevoel geeft dat hij al in 1956 opgenomen werd. Heel misschien alleen als er tussendoor een aantal scènes duidelijk niet buiten zijn opgenomen, aan de decors te zien. Maar eigenlijk stoorde mij dat helemaal niet.

Een film om nog eens te bekijken.

4*

Het uitgangspunt van de film had meer op kunnen leveren dan deze film laat zien. Het verhaal blijft erg aan de oppervlakte en eigenlijk gebeurt er niet veel meer dan al in het plot omschreven. Het levert wel een aantal mooie plaatjes qua natuurschoon op. Ook de eerste ontmoeting met de Dog Soldiers is prachtig en vooral mysterieus spannend. Daarna vervalt het wat in cliché's en naar mijn mening wat al te lieflijk en romantisch gedoe. Toch blijven er genoeg mooie momenten over om geboeid te blijven kijken.

3,5*

Mooi in beeld gebrachte wraak- (achtervolgings-)western. Prima rol van Rourke, die inderdaad wat weg heeft van Bronson, maar ook van de eerder genoemde Bruce Willis.

De uitvoering is vooral fraai en goed verzorgd. Dat maakt de film ook onderhoudend, want het verhaal is zo voorspelbaar als wat. De kogels en het bloed spatten over het scherm, terwijl Rourke de hele film geen spier vertrekt.

Het einde was behoorlijk getelefoneerd, maar niettemin het enige juiste einde, gezien de ontwikkelingen ervoor.

De film boeit door de spanningen tussen de vier hoofdrolspelers en het goede spel van die vier. De bandieten, de indianen en het drijven van het vee zijn leuke afleidingen. Heel gek, maar die studio-opnames vond ik wel wat hebben... het zag er zeer sfeervol uit, ook al weet je dat je erg opzichtig voor de gek wordt gehouden.

Niet de eerste western met een zingende Douglas... ik hou er niet van, maar Douglas weet zelfs dat soort dingen iets extra's te geven waardoor het niet irritant wordt.

Hudson als tegenspeler werkte erg goed. Hij speelt iets onderkoelt, waardoor de extravagante Douglas volop kan gloreren.

Heerlijke western. Ik kreeg er een beetje een retro-gevoel bij. Zo kan ik mij de westerns herinneren zoals ik ze vroeger zag als ventje van een jaar of 10. Een stoere held in de vorm van Kirk Douglas op zoek naar gerechtigheid cq. wraak.

Prachtig in beeld gebracht door John Sturges.

Dat het verhaal niet al te ingewikkeld is deert niet. Eigenlijk zoek ik dat ook niet persé in een western, al kan het mooi meegenomen zijn.

Douglas speelt prima de gepijnigde held en Quinn, die lijnrecht tegenover hem staat, is een perfecte tegenspeler.

Het mooie is dat het eigenlijk juist niet een eenvoudig gegeven is van de held en de schurk. Beide vechten uit naam van hun gezin.

Dit is voor mij een klassieker.

4,5*

Dit roept echt nostalgische gevoelens op. Naar mijn idee kreeg ik dit soort films veelvuldig voorgeschoteld op de Duitse televisie in de jaren zeventig. Samen met mijn grote neef op de bank, cowboyhoed op of een veer op je kop. Daarna op het erf van de boerderij de film naspelen en ruzie maken wie de held mocht zijn.

Dit is een prachtig avontuur. Richard Widmark op zijn best. De rest van de cast is ook prima, met leuke stereo-type rollen. Prachtige locaties.

Het einde is misschien wat te klef, maar is toch een goede afsluiting van deze film waar je je helemaal vrolijk van gaat voelen.

4*

Een standaard-western, maar wel lekker door de mooie beelden die Sturges je weer voorschotelt. Hij heeft toch een eigen stijl die mij in ieder geval zeer aanspreekt.

Men heeft het vaak over Mann, Ford, Hawks, etc. Maar Sturges lijkt altijd wat ondergewaardeerd t.o.v. de andere grote regisseurs binnen de traditionele Amerikaanse western.

Het acteerwerk vind ik hier niet zo bijzonder, veel emoties toonden de karakters niet. Het verhaal ontwikkelt zich op standaard-wijze en van veel spanning is geen sprake.

De avondscenes waar de hoofdpersonen hun kampen opslaan zijn overigens studio-opnamen... dat is wel jammer.

Prachtige actiescenes in een verlaten dorpje waar de pijlen en speren rechtstreeks de tv uitvlogen en zich naast mij in de bank boorden. Erg mooi gedaan.

Voor het verhaal en de acteurs vind ik de film eigenlijk net onvoldoende, maar door de mooie plaatjes en goede actiescenes:

3*

Losjes gebaseerd op het leven van John Wesley Hardin en de grote lijnen (en sommige details) kloppen hier en daar ook nog.

Leuk om eens niet de zoveelste film over Billy the Kid, Jesse James, Hickok of Bill Cody tegen te komen, maar eens een iets minder bekende figuur uit die tijd.

Hickok komt er overigens wel in voor, maar dat is naar historische waarheid en het verloop van die ontmoeting zou best wel eens zo hebben kunnen verlopen als in de film te zien is.

Ik vond het wel een goede film met een prima cast (zoals al aangegeven wordt door Dogie Hogan) met veel bijrollen ingevuld door acteurs die de western door en door kennen.

Ook de bekende gestalte binnen de western van Glenn Strange is weer aanwezig. Die man wordt bijna nooit genoemd, maar was een westernacteur in hart en nieren. Meestal erg kort en onopvallend aanwezig, maar een zeer degelijk acteur. Misschien het meest bekend om zijn rol als Sam Noonan (de barkeeper) in de serie Gunsmoke, dan wel als opvolger van Boris Karloff als het monster van Frankenstein.

De 83 minuten van deze film verliepen vlotjes, met toch wel redelijke aandacht om niet al te ver van de waarheden af te wijken.

Van Rock Hudson ken ik niet al te veel films, maar als deze de standaard is... wil ik wel meer van hem zien.

Zo te zien, door de aanwezigheid van meer acteurs, gemaakt met een iets groter budget dan de Lone-Star films met Wayne die uit dezelfde tijd stammen. Ook uniek dat Wayne de gitaar hanteert en liedjes playbackt. Het verhaal is niet anders dan de Lone-Star films en ook Yakima Canutt doet dus mee.

3*

Een typisch traditionele western met alle standaard-ingrediënten erop en eraan. Wat opvalt, naar mijn mening, is dat het acteerwerk van Scott toch enigszins achterblijft bij de rest van de cast. Meestal is dat toch andersom. Ik vind Scott een sympathieke man en hij heeft qua films een paar uitschieters gemaakt, maar als acteur zijnde is het regelrecht een stijve hark met weinig mimiek.

Toch zijn de westerns waarin hij speelt veelal films waar een echt westerngevoel overheerst. De inhoud is minder belangrijk dan de sfeer, en dat geldt ook voor deze western die iedere liefhebber risicoloos kan aanschaffen.

3,5*

Op het oog inderdaad een simpel verhaal, bovendien een vaak beproefd thema binnen de western: Sheriff uit een ander stadje tegen grootgrondbezitter die de plaatselijke bevolking in zijn zak heeft.

De uitwerking is echter redelijk uitzonderlijk, tenminste voor een Amerikaanse western in die jaren (toch wat meegepikt van de spaghetti-western wellicht).

Bloederige actie met daartussenin veel goede dialogen waarin nuances worden aangebracht. Zo is de grootgrondbezitter niet louter slecht en de sheriff is niet de held, maar heeft een nare hardvochtige kant. De laffe stads-sheriff is niet laf, maar heeft vooral genoeg gezien.

Goed verhaal, zeer goed geacteerd en een uitmuntende finale.

Een 4,5* vind ik laag genoeg.

John Dehner vult zijn rol als Pat Garrett goed in, als enige in de gehele cast.

Helaas heeft de film er last van dat de rest van de cast niet dezelfde kwaliteiten heeft. Vooral Hurd Hatfield als Moultrie is gewoonweg zwaar irritant.

Paul Newman zet een Billy the Kid neer als een verwarde jongeman die beroofd wordt van zijn tweede vader. In deze film overtuigt hij mij niet.

Ook de band tussen Tunstall en Billy had wat meer uitgediept moeten worden om te laten begrijpen waarom Billy zo zwaar geraakt wordt door de dood van Tunstall. De film walst daar veel te vlot doorheen. De wraakmotieven van Billy zijn hierdoor onduidelijk.

Ook de vriendschap die ontstaat tussen Billy en Pat Garrett is slecht uitgewerkt. Ze komen elkaar tegen en pats, ze zijn vrienden. Geen idee waarom.

Of de film zich nu aan feiten houdt of fictie is maakt mij verder niet zo uit. Wat wel belangrijk is, is dat de film zelf nergens spannend wordt en zelfs wat saai.

2,5*

Een film met net genoeg grappige momenten om te blijven kijken.

Het verhaal is nou niet direct enerverend maar de uitgesproken karakters maken de film en zorgen voor grappige situaties.

Ook het feit dat er nogal wat grotere namen voor korte tijd in beeld verschijnen, en bovendien leuke rollen hebben, zorgt voor genoeg kijkplezier (oa. Ava Gardner, Stacy Keach, John Huston, Jacqueline Bisset (is wel erg mooi), Anthony Perkins).

3*

Die Dogie heeft me daar nogal een lange vakantie.

Ook ik heb deze film lange tijd geleden al eens gezien, al kon ik mij er weinig van herinneren.
Misschien maakte de film nu meer indruk op mij dan destijds.
Prachtige film. Humorvol, enerverend spannend en een indrukwekkend einde.
Douglas is op zijn best in dit verhaal met een lach en een traan.
Ook de diverse bijrollen maken deze film tot een bijna perfecte. Al kan ik nu zo één, twee, drie niet aangeven wat er niet perfect aan zou zijn. Misschien toch het einde dat je enigszins bedroefd achterlaat.

Vanaf disc 2 nam de interesse bij mij toe, de eerste disc vond ik vaak saai en niet altijd even best geacteerd.

Volgens mij kwam dit doordat de film in het eerste gedeelte vaker zijsprongen neemt van het hoofdverhaal af.

De zijverhalen hebben minder sterke karakters en soms zwakke acteurs, of in ieder geval niet interessant genoeg.

Om het een Duvall-show te noemen gaat mij te ver, maar hij stijgt wel boven alles en iedereen uit.

Tommy Lee Jones, mede door het karakter dat hij speelt, volgt op afstand.

In de tweede helft van de film komt hij wat meer naar voren en ik vind hem zeker niet slecht.

Vond ik de eerste helft de serie geen voldoende halen, de tweede helft was een stuk sterker.

Misschien ook doordat andere karakters wat meer konden groeien.

3*

Prima film, goede muziek en mooi in beeld gebrachte shoot-outs.

Lang geleden dat ik deze film zag en bij herziening nu, wederom genoten.

4*

Een aardige western, al vind ik Elvis helemaal niks. Zijn acteren is niet noemenswaardig en de liedjes vind ik evenmin leuk.

Het verhaal schiet na wat actie in het begin, richting slaaptoestand. Dat verbetert gelukkig wel, en de tweede helft van de film is gewoon goed. Als je de liedjes er tussenuit knipt, hou je een western over die best overeind blijft staan binnen het genre.

Éen van de betere John Wayne films in zijn Lone Star tijd.

Er zitten een paar leuke vondsten in deze film, zoals een achtervolging gezeten op een stok door een sluis. De ontknoping in de rechtbank is hilarisch dankzij Gabby Hayes verkleedt als vrouw.

3*

De film duurt wat te lang en dan begin ik me toch te ergeren aan de acteerprestaties van het merendeel van de cast.

Het verhaal blijft voornamelijk het bekijken waard wanneer Guy Madison in beeld is. De andere acteurs zijn zonder uitzondering te matig.

Voor een spaghetti-liefhebber is deze wellicht te braaf en ontbreekt het de held aan een rafelig randje.

Madison speelt een held die op de Amerikaanse westernleest geschoeid is.

Dieptepunt binnen deze film is een gevecht tussen vijf hoeren en drie bandieten. Misschien komisch bedoeld, maar doordat de rest van de film serieus gebracht wordt, mist het zijn doel. Alhoewel, het kan ook bedoeld zijn om een reden te hebben een paar ontblote borsten het beeld in te krijgen.

Het eerste uur vond ik het een prettige western. De ontwikkelingen daarna zijn onvermijdelijk, maar worden zonder enige verrassing gebracht... dat is jammer en weinig fantasierijk.

Leuke avonturenfilm. Zit prima in elkaar en de effecten zien er goed uit, niet gelet op kleinigheden.

Er valt voor mij verder niet al te veel over te vertellen, gewoonweg een fijne film met prima acteurs, prima verhaal en goed in beeld gebracht.

3,5*