Opinions

Helemaal mee eens.

Militaire rechtbank drama's kennen we niet zoveeel, misschien omdat de amerikaanse overheid daar helemaal niet op zit te wachten. Dat maakt dat Caine mutiny een zeer gedurfd onderwerp was in de tijd dat de fim werd gemaakt, het was namelijk not done om op een dergelijke wijze de marine aan de kaak te stellen en helemaal niet als het ging om zaken als lafheid en in paniek raken. Het tijdstip dat de film uitkwam was nou ook niet bepaald een voorbeeld van timing, de koude oorlog raakte net op stoom en Mccarthy zag overal communisten.

De film kent enkele zeer sterke rollen, Van Johnson, Humphrey Bogart, Jose Ferrer en Fred MacMurray.

De scene's op zee ondersteunen de rechtbankscenes en die zijn van een hoog niveau qua acteren, bij elke scene is de emotie van dat moment voelbaar. Bogart is voortreffelijk als Queeg, de wijze waarop hij de diefstal aanpakt of waarop hij de cycloon het hoofd bied behoren naar mijn mening bij de beste acteerprestaties uit zijn cariere. Jammer genoeg wordt deze film maar zelden op tv vertond, maar iedere keer dat de film vertoond wordt, ga ik deze weer zien.

Ik ben een liefhebber als het gaat om films welke zich afspelen in de woeste natuur en dan met name de natuur van het hoge noorden van Amerika en hoe mens en dier daar moeten zien te overleven. Heston is als altijd in dergelijke rollen solide, maar de hiond Buck steelt de show en draagt de film. Prachtige natuuropnames completern het geheel en zeer genietbaar. Geweldig jeugd sentiment

Slechtste verfilming van het London verhaal welke ik ooit zag.

Niet goed en niet slecht, dit is een goed voorbeeld voor middelmaat. Als kijker heb ik me wel vermaakt, maar een paar dagen later kan ik me niet veel meer herinneren van de film, dus veel indruk heeft de film niet gemaakt. Maar zoals gezegd ik heb me wel vermaakt. Zwaar punt van kritiek heb ik wel, als je in een film zwaargewichten als Weaving en Tommy Lee Jones laat acteren, zorg dan dat ze ook een rol hebben waar ze iets mee kunnen, komt de film zeker ten goede. Nu zag ik zo af en toe Jones glimlachen, ik gok er op dat hij aan zijn bankrekening dacht.

Wat ik wel leuk aan de film vond waren de leuke verwijzing naar Raiders of the lost Ark, in die scene's klonk ook muziek van Wagner waarmee duidelijk de link met Hitler werd gelegd. Dat is me dus bijgebleven en maakt dat ik de film als gemiddeld beoordeel.

Heb deze film in mijn jeugd diverse keren gezien. goed amusement. Peck was natuurlijk altijd een zekerheidje voor een regisseur, in welke rol dan ook, de man acteerd altijd solide. De voor die tijd prachtige zeegevechten staan nog steeds als een huis. Later de serie gezien, alhoewel Gruffuth zijn best doet is hij geen Peck.

Als rechtgeaard liefhebber van de Stewart films, mocht deze zeker niet op mijn lijstje ontbreken. We krijgen eens niet het typische bajesfilmpje te zien, waar ze in Amerika patent op hebben.

Ook hier zien we een fijngevoelige en beschaafde Stewart die een zeer geloofwaardige rol neerzet zonder daarbij sentimenteel te worden, die scene's zater er wel in, maar tewart speelt geloofwaardig en andere spelers passen zich daarbij aan. Carbine Williams mag wat mij betreft wel eens vaker op tev vertoond worden, zodat meer mensen kunnen genieten van goeie oude films.

Nog steeds een ijzersterke verfilming van een King klassieker. Je kunt het overd e kleine foutjes hebben in de film, je kunt het over de leeftijd van de cast hebben, wel wat oud om voor teenagers door te gaan, maar dit blijft gewoonn een goed film. Deze film blijft nog steeds boeien, dat komt ook door het ijzersterke optreden van Piper Laurie zij zet zeer overtuigend een godsdienst waanzinnige neer. De enige die qua acteerprestatie een beetje uit de toon valt is Travolta. Verder een uitstekende film die niet vaak genoeg kan worden vertoond al was het alleen maar om de slotscene.

Als opa van een bijna driejarige kleinzoon die helemaal gek is van Cars ben ik dus verplicht geweest om de trilogie inmiddels te bekijken. Ik zit na ettelijke kijkbeurten me dus ook af te vragen dat ik dit juweeltje van Disney destijds heb gemist. Een geweldige film, alles klopt aan de film en de Nederlandse versie heeft een paar prachtige stemmen, die van Lambrechts steelt de show, de animatie is van een heel hoog niveau en de muziek is treffend en nergens, zoals soms bij Disney het geval is, niet overheersend. Goed het einde is zeer moralistisch, maar he het is Disney en in eerste instantie bestemd voor kinderen, maar als opa geniet ik steeds weer met volle teugen van de film.

Heb de moeite genomen om een paar pagina's te lezen, wat kan ik verder nog toevoegen aan alle commentaren die op deze film wordt gegeven. Ik probeer het niet eens, maar Casablanca is een film die ik meerdere keren per jaar wil zien.

De film wordt gedragen door Pesci en de Niro, zetten alle twee sublieme rollen neer, tegen twee kanonnen van dergelijk kaliber was het voor Sharon Stone onbegonnen werk om zich staande te houden, ze doet haar best maar sneeuwt in het geweld van de Niro en Pesci onder, maar ook de bijrol van Woods maakt dit tot een geloofwaardig gangster verhaal, ik zeg bewust geen epos, want na het zien van Godfather 1 en 2 krijgt geen enkele gangsterfilm van mij meer het predicaat epos. Maar ook al is de film lang, iedere keer als ik de film kijk, verveel ik mij geen moment.

Op dit moment is nog niet echt duidelijk of Craig in de volgende bond verschijnt, maar tot nu toe vind ik dit zijn beste bond film. Hij gaat weer terug naar de rauwe versie van Bond, hard, cynisch en meedogenloos. Craig kan ook met een zeer koude blik iedereen de stuipen op het lijf jagen, waardoor ik hem een zeer goede keuze vind. In deze film wordt krijgt hij prachtig tegenspel van Mikkelsen en goede ondersteuning van Wright en Giannini. De vrouwelijk hoofdrol blijft in mijn ogen zoals zo vaak in een Bond film, onder de maat, zeker een prachtige vrouw maar in deze prent acteert ze onder de maat en dat haalt mijn waardering onderuit anders was het misschien wel een 5 geworden.

Blijft als een paal boven water dat dit een sublieme Bond film is, die steunt op de acteurs en niet op de special effects en de stunts, die laatste zijn trouwens wel adembenemend. Ik bezit de hele Bond collectie, maar dit is toch wel een van mijn favorieten.

Een goede anti oorlogs film, laat goed de waanzin zien en hoe mensen kunnen veranderen. De film had van mij een hogere waardering gekegen ware het niet dat Fox totaal niet op zijn plaats is in zijn rol. Hij loopt verloren rond en weet zich duidelijk geen raad met de zware rol welke hij moet spelen. Daarom de film gewaardeeerd met een drie, anders was die zeker hoger uitgevallen.

Een film waarin de dialogen centraal staan en moet gezegd worden dat Newman en Ives hun mannetje staan, Taylor was misschien meer gebaat geweest als Burton haar tegenspeler was geweest want zij sneeuwt een beetje onder in het geweld van Newman en Ives. Heb de film een paar maanden geleden weer eens gezien en betrapte mij er zelf op dat ik niet meer zo geboeid was als bij eerdere kijkbeurten, daarom maar een drie gegeven, misschien moet ik de film nog een keer zien.

Een film waarin DiCaprio zijn jongensachtige charme goed gebruikt, hij acteert hier heel geloofwaardig het vreemde verhaal van Frank Abagnale, hij speelt op een vermakelijke manier hier de oplichter, hij doet dat zo goed dat je gewoon medelijden met Hanks hebt op het moment dat hij er achter komt dat diegene in het hotel de gezochte man was. Spielberg laat weer eens zien dat hij een regisseur is die alle genres aan kan. Deze film leunt heel erg op het spel van Hanks en DiCaprio en op de sfeertekening van de sixties, De dialogen zijn prima en de muziek van Williams maakt de film af. In de bijrollen valt alleen Walken op, de rest is beeldvulling. Er zijn een aantal heel sterke scenes in de film, zoals die in het hotel, maar ook die buiten de luchthaven. Enige minpunt aan de film is de lengte, wat mij betreft had de scene waarin hij met kerst door het raam staart bij zijn moeder er niet in gehoeven. Maar ondanks dat is het een prima film welke ik zeker nog een keer uit de kast pak.

Hierboven wordt er een heel positief beeld van de film geschetst, ik weet niet of we dezelfde film hebben gezien, het had beter een soort documentaire kunnen heten dan hadden al die schitterende natuurplaatjes en die van de wilde dieren van Alaska nog nut gehad, nu moest het een achtervolging voorstellen, wat een ramp, de acteurs, als het al acteurs zijn, gedurende de film kreeg ik meer het gevoel dat ze ergens in een plaatselijke bar waren geronseld, die doen maar wat. Er is geen script dus hoeft er ook niet geregisseerd te worden. De film is totaal niet geloofwaardig, er gebeuren dingen in de film die totaal niet kunnen. Oude films op youtube terugkijken wordt op deze manier wel een hel, misschien heb ik bij de volgende meer geluk. Waarom nog 1,5, de prachtige plaatjes, die zorgen tenminste voor enig kijkplezier. In ieder geval vertoonde de film veel overeenkomsten met Death Hunt, met Bronson, vele malen betere film.

Zelden een sportfilm gezien die zo integer in beeld werd gebracht als Chariots. Ik zag de film een paar jaar geleden weer eens, dat kwam doordat de film tijdens de opening van de OS in London werd aangehaald met een briljante Rowan Atkinson. Chariots heeft de tand des tijds goed doorstaan, en als er gesproken mag worden van een typisch britse film, dit is er eentje. Niet alleen het verhaal, maar de wijze waarop het verhaal zich ontwikkeld. Het acteren blijft ingetogen en steeds van een hoog niveau. Tevens is het een genot om te zien dat ook de bijrollen een bewuste bijdrage zijn aan de film en niet, zoals zo vaak, beeldvulling. De muziek is in 1 woord magistraal en bevestigde toentertijd al de grote klasse van Vangelis. Jammer dat Hudson als regisseur geen vervolg kon geven aan deze prachtige film. Greystoke ging nog wel maar Revolution was een regelrechte afknapper, jammer van dat verspild talent.

Ik heb het al vaker op dit forum laten weten, verwacht bij dergelijke films geen grootse acteerprestaties, let op de actie en neem de verhaallijnen niet al te serieus. Je zit bij deze film dus goed, de actie is voldoende aanwezig en wordt goed in beeld gebracht. De dames, inclusief Moore zijn fantastisch om naar te kijken en duidelijk is te zien dat ze r lol in hebben en zichzelf niet al te serieus nemen, dat komt de film ten goede. De actie, samen met de verwijzingen naar andere films en de muziek maakt dit tot een leuke film om met je verstand op nul te kijken.

Is dit een western, jazeker, maar de situatie had net zo goed in de jaren dertig van de vorige eeuw hebben kunnen plaatsvinden. De twee hoofdrolspelers genieten duidelijk van hun rol, de one liners en wise cracks vliegen heen en weer. Zowel Fonda als Stewart tonen maar weer eens aan dat zij alle rollen aankonden, want het is moeilijk om in een komedie te acteren en dan zeker in een western. Kelly regisseert de film niet te strak en laat veel aan de acteurs over en dat is maar goed ook, want als de beide oude rotten niet in een scene voorkomen dan is het een dertien in een dozijn film, deze film heeft echt Stewart en Fonda nodig om de film naar een hoog niveau te tillen.

John O'Hanlan: You already have two shirts. You don't want to wear but one of them at a time unless it's winter.
Harley Sullivan: There you go thinking like a Republican again.
John O'Hanlan: Well, you don't bring up politics while you're borrowing money, Harley. It ain't seemly!

Hierboven een van de vele sterke verbale twisten tussen de twee vrienden, alleen daarom is het kijken van deze film de moeite waard

Heb de film ooit in de jaren 80 gezien, maakte toen, ondanks het onderwerp niet veel indruk, kan me herrineren dat ik de film te sentimenteel vond, misschien dat ik deze film nog een keer moet zien.

Een aparte film, waarin veel gebeurd en een geweldige rol van Caine. Ook Owen staat zijn mannetje, niet alleen fysiek. Wel een apart gegeven, we zijn niet meer vruchtbaar en dan blijkt er nog een vrouw zwanger te zijn. Vervolgens wordt het dan een dertien in een dozijn film, de overheid zit achter de kleine aan voor eigen politieke doeleinden en het verzet probeert alles om het kind uit de klauwen van de overheid te houden, dat denk je dus, maar zoals gewoonlijk zit ook daar weer een dubbele agenda en dat vond ik dus zeer verwarrend, je moet goed opletten met welke groepering je te maken hebt.

Cuaron heeft een aparte film gemaakt, met veel actie en een grauwe sfeer. Doordat het soms wat verwarrend was met welke groep er nu weer gebakelijd moest worden blijft de film bij mij steken op een 3.

Je schrijft hierboven een prima recensie, alleen jammer dat bovenstaande niet klopt, Cinderella was zeker niet de eerste lange tekenfilm van Disney welke in de theaters kwam. Deze film had al voorgangers in Sneeuwwitje, Bambi, Dombo, Pinokkio en Fantasia om een paar te noemen.

Dat het een prachtige en vermakelijke film is, dat ben ik met je eens. Maar dat geld, op een enkele uitzondering na, voor het hele werk van Disney.

Een van de weinige Wayne films die ik nog niet had gezien, kan deze nu ook aan mijn lijstje toevoegen.

Deze film kun je in de categorie aardig plaatsen, jammer genoeg komt de film niet boven het gemiddelde uit terwijl er toch wel geweldige scene's in de film zitten

Wat haalt de film naar beneden? De niet goed uitgewerkte rol van Richard Conte, het geen duidelijkheid geven hoe de brand is ontstaan en of het brandstichting is of niet. Het acteren van Cardinale, een lust voor het oog, dat wel, maar haar overacting is eerder aandoenlijk dan dat het iets aan de film bijdraagt. Het afraffelen van het einde van de film, het decor is geweldig maar het is net of de laatste rol film bijna aan het einde was, zo snel gaat het.

Wat was er wel goed aan de film, een paar geweldige spektakelscene's, de brand en het kapseizen van de boot. Ook was duidelijk te zien dat er echte circusartiesten optraden in de film, dat geeft de film authenticiteit en de liefhebber van circus komt echt aan zijn trekken. Verder de rol van Wayne, hij krijgt namelijk nogal met controversiele zaken te maken, overspel, wat hij later aan zijn stiefdochter moet opbiechten, zelfmoord, maar ook prostitutie en alcoholisme. Wayne laat een andere persoon zien in deze film, hij slaagt er in als een people manager over te komen en laat zijn gewone western stoere rol achterwege. De bijrol van Nolan, hij ondersteunt Wayne en Haywoth naar behoren.

De muziek van Tiomkin is zoals zo vaak goed.

Waarom scoort de film dan niet meer dan een drie, de rol van Conte, er lagen gezien het karakter van zijn rol, zoveel mogelijkheden om daar diepgang aan te geven maar nergens wordt de rol uitgewerkt en dat zorgde bij mij voor wrevel omdat ik geen antwoorden kreeg, toen hij voor het eerst verscheen was er nog voldoende ruimte voor interpretatie, wat gaat hij doen of laat hij het zo. Mar gedurende de film zijn er enkele dramatische scenes waarin hij een rol speelt, of dit wordt door de beelden gesuggereerd en vervolgens blijft het antwoord daarop achterwege. De rest van de film was alles wel overduidelijk, maar juist deze in mijn ogen, cruciale rol, daar blijven de antwoorden afwezig en dat stoort mij, vandaar de gemiddelde score.

Een genietbare nederlandse film, zeker als je naar het onderwerp kijkt. In nederland hebben we dan direct de gewoonte om daar dan een sombere film van te maken, Ciske is dat niet, natuurlijk kun je medelijden krijgen wat er allemaal met hem gebeurt en verfoei je zijn moeder, prachtige rol van Willeke van Ammelrooy, doordat ze zich niets aan het jong gelegen laat liggen. Pieters laat vervolgens ook de happy momenten toe in de film zodat het allemaal niet te zwaar op de hand word. En dat maakt de film zeker voor een Nederlandse film, genietbaar.

Het lijkt wel dat iedere rol, behalve die van de Munck, een beetje getypecast is, ga maar na Faber als vader die het beste voor zijn kinderen wil, de Gooyer als aimabele rechercheur, van Dijk als liefhebbende stiefmoeder, van Veen als moderne en betrokken leraar, maar de mooiste vind ik die van Nijholt als de "oom" wat een heerlijke gladjanus.

Enig minpunt van de film, de titelsong. Begin jaren tachtig werkte ik in Amsterdam en een paar keer per week 's avonds naar de bioscoop, keus genoeg, daarna nog even een krogeje in, nog meer keus. Maar meestal schalde de muziek van of Hazes of Koos Albers tegemoet daar kwam in 1984 dus de Munck bij, sindsdien zet ik de radio uit als dit weer eens voorbijkomt.

De laatste jaren worden we overspoeld met dit type film, niets mis mee als je heel erg gaat voor actie en dat het goed in beeld wordt gebracht. Maar met zwaargewichten als Neeson en Fiennes mag je toch meer verwachten, de film is een visueel spektakel en de actie is prima, maar daar ligt ook het zwaartepunt van de film en ik had juist gehoopt dat deze film een uitzondering zou zijn en er wat meer aandacht naar de karakters zou gaan. Kijk van Worthington weet je dat die als actieheld door het beeld gaat, dat moet je zelfs van hem verwachten, maar Neeson en Fiennes krijgen eigenlijk niet de kans om als de goden Zeus en Hades een karakterrol neer te zetten, dat had de film namelijk ver boven de middelmaat uitgetild, nu blijft het een film zoals zovele in dit genre.

Toen deze film mid jaren tachtig uitkwam deed deze nogal wat stof opwaaien in Nederland, hier waren we helemaal nog niet geconfronteerd met misdadige tieners op scholen. Dat was natuurlijk geweldige reclame voor de film want iedereen wilde deze film zien. Het onderwerp is later nog een aantal malen, en beter, verfilmd, maar deze is beslist niet slecht. King was in mijn ogen niet de juiste keuze voor deze rol, was misschien meer een rol geweest voor Michael Douglas of Kurt Russel. King doet wel zijn best maar hij wordt helemaal overvleugeld door van Patten, de wijze waarop die zijn rol neerzet is gewoonweg magistraal. Het verbaast mij van deze acteur dat hij later niet zo veel meer verscheen in films, nog wel tv producties maar meer en meer ging hij de productie en regisseurs kant op. Jammer want ik had hem wel eens willen zien in grotere producties.
De film moet het echt hebben van het acteren van van Patten, de enige bijrol welke opvalt is die van Fox, maar meer omdat hij daar ook weer een braaf jongetje speelt dan dat hij de pannen van het dak acteert. Ook McDowell valt niet op, ook niet als doorgedraaide leraar. De afloop van de film kon men ook in die jaren al ver van voren zien aankomen, maar het slot op het dak van de school was toch wel een geinige draai aan het slot, was hij toch nog bij het optreden aanwezig.
De film kent verder een geweldige song van Alice Cooper en een prima soundtrack. Deze film moet je beslist gaan kijken.

Heb deze van mijn kijklijstje kunnen schrappen, ga deze nooit meer zien. Was de film in de jaren 60 gemaakt dan had ik gezegd och aardige film, maar in de huidige tijd, dit kan echt niet meer, niet qua enscenering, qua verhaal, qua acteerprestaties, qua effecten, qua historische accuratesse, ja qua eigenlijk alles. Mijn advies niet weer kijken.

Eind jaren 70 deze film voor het eerst in de bioscoop gezien, moet je voorstellen dat de helft van het balkon gevuld was met truckers, krijg je gelijk een heel andere filmbeleving. Wat me toen vooral bij bleef was de muziek, ik vind de titelsong nog steeds een van de beste die is gemaakt. Peckinpah heeft gewoon een wild west verhaal getransfereerd naar de moderne tijd, de rollen zijn 1 dimensionaal, gelukkig want anders raak je in de war, zo krijg je antipathie tegen alle uniformdragende personen in de film en helemaal tegen driedelige kostuums, met gladde scheidingen in het haar en brillen die vreemd aan doen. De sympathie gaat helemaal naar de truckers en aanhangers zoals eleven long-haired Friends a' Jesus In a chartreuse micra-bus,I don't read nothin' in scripture that says thou shall not put the pedal to the metal, geweldige quote. Wat Mcgraw deed in de film, de eerste scene met haar maakte dat wel duidelijk, want dat is eigenlijk de enige bijdrage van haar aan de film. Het is waarschijnlijk helemaal niet de bedoeling geweest, maar Rubberduck zet haar later nog een keer flink op haar nummer But they are all following you, waarop de duck antwoord, No they aint, i'm just in front of them.
Kristofferson zet een accpetabele rol neer maar moet het afleggen tegen zwaargewicht Borgnine die een maniakale sheriff neerzet. Maar de film kent ook enkele uitstekende bijrollen, zoals Madge Sinclair als Widow Woman met die heerlijke zin This piece of white shit! I knew I should've bought myself a black truck! en door Burt Young, het zure gezicht van deze acteur maakt hem geknipt voor dit soort rollen.
Convoy, geen diepgravende film, maar simpel vermaak van een hoog niveau, geen meesterwerk, maar de film krijgt van mij wel 4 sterren

Ongeloofwaardig verhaal, maar het valt inmiddels ook niet mee om iets nieuws te verzinnen, maar wie weet is dit idee over tientallen jaren wel werkelijkheid geworden, aan het begin van de vorige eeuw keken mensen je ook meewarig aan als je het over ruimte reizen had, ik bedoel maar. Maar nu is het niet geloofwaardig. Het is alleen aan Costner te danken dat de film nog wat body krijgt, ik heb nooit goed begrepen waarom hij altijd zo wordt afgekraakt op zijn acteren, toegegeven, hij slaat soms de plank mis, maar hij heeft toch ook goede rollen neergezet. In deze film is hij de enige die overeind blijft en dat is jammer want zeker Jones had veel meer met zijn rol kunnen doen, nu liep hij rond of hij kort voor iedere opname sessie botox injecties had gehaald en aan de figuur van Oldman kreeg ik direct al een geweldige hekel, als dat ook de bedoeling was van zijn rol dan zijn ze er in geslaagd. Nee Costner blijft stoer overeind in dit dunne verhaal en wekt gedurende de film steeds meer sympathie op, daarom scoort deze film bij mij nog een voldoende.

Geweldige film, prachtig in beeld gebracht, goede muziek en een lekker verhaal met de nodige grappen. Maar de mooiste scene is die waarin Linda Koslowski bij het water bukt, toen ik die film zag was ik in de twintig, maar mijn adem stokte en nog steeds als ik de film zie kijk ik uit naar dat moment. De grappen van Hogan werken prima en hij behoud een beetje het mystieke van de natuurmens. Grootste pluspunt aan de film vind ik de muziek, helemaal treffend. Toen ik die destijds op elpee wilde halen in de platenzaak, moest die speciaal besteld worden en uiteindelijk uit Engeland worden geimporteerd want hier in Nederland was er geen belangstelling voor ondanks dat de film wel degelijk een hit was.

Ik kwam deze tegen op het web, las de naam van McCrea en dacht dat deze dus het bekijken waard was. De enige scenes die nog iets voor stelden waren die aan het begin en het einde met Joel McCrea. De rest was bagger, waarschijnlijk heeft Pa zijn zoon ter wille willen zijn, anders kan ik mij niet voorstellen dat hij in een dergelijk vehikel mee zou spelen. niets klopt aan deze film, laat ik het daar maar bij houden. Bijzonderheidje was dat ik in eerste instantie de acteur niet herkende, maar wel zijn typische stem Jack Starret, bleek hij de regisseur ook te zijn. Denk aan Rambo en die sadistische hulpsherrif. Deze film nooit meer zien.

Normaal gesproken is de weerwolf mijn favoriete verschijning in horror, maar deze film val tegen, de enige die boven de middelmaat uitstijgt is Ricci, de rest moddert maar wat aan. Op het gebied van de special effects hadden we toch wel wat meer mogen verwachten, het deed allemaal een beetje ouderwets aan.

De film kent een aantal grappige momenten, maar te weinig en de schrikmomenten zijn er eigenlijk niet, allemaal heel erg voorspelbaar. Maar wat voor mij een absolute afknapper was, een woeste weerwolf die op het punt staat iets te vernietigen of te verscheuren en dan nog wel even de middelvinger geeft, dan overschrijd je een grens. Het spel van Ricci maakt dat ik nog een twee geef, maar de film is echt geen aanrader.