Opinions

Al weer een tijd geleden had ik een proefabonnement op een film kanaal, toen deze voorbij kwam. Met niet al te hoge verwachtingen ben ik de film gaan kijken, ik bedoel maar een historisch gezien zo belangwekkend figuur als Lincoln, om die dan neer te zetten als een soort van Helsing, je moet maar lef hebben.

Maar de film pakte veel beter uit dan ik had verwacht, natuurlijk historisch niet acuraat en veel van de vechtscenes zijn soms wat overdreven, maar voor de rest weet de film de aandacht goed vast te houden en de acteurs doen het naar behoren, Sewel steekt er naar mijn mening zelfs bovenuit als vampier.

Al met al ben ik positief over de film alhoewel het natuurlijk een vreemde combi blijft, politiek en horror.

Benedenmaats, we zijn van Eastwood, zowel als regisseur als acteur beter gewend. Als je dan ook nog zwaargewichten als Harris en Hackman er bij hebt dan valt het resultaat toch wel tegen. Hackman doet maar wat, ik vind hem als president van de US volstrekt ongeloofwaardig. Harris doet zijn best maar kan de film niet dragen, het best uit de verf komt Marshall. Ik ben van een generatie die meerdere films van hem heeft gezien uit de veertiger en vijftiger jaren op tv, toen kon hij al op een geweldige manier een karakterrol neerzetten, voor de laatste keer doet hij dat hier ook. Ik had veel beter verwacht, het verhaal is zeker de moeite waard en ik hoop eigenlijk dat er nog eens een remake wordt gemaakt.

Toen de film eind tachtiger jaren uitkwam veroorzaakte deze een geweldige hype daar nog nooit zulke mooie special effects te zien waren geweest. Ook nu na bijna 30 jaar doet de film nog steeds modern aan. De film staat nog als een huis. De onderwater opnames zijn van een hoog niveau en het acteren is prima met Harris en Biehn voorop. De actie is goed gedoseerd en geloofwaardig. Het beste van de film zijn de special effects met als absolute uitschieter het gezicht van water..
The Abyss is een absolute aanrader voor iedere syfy liefhebber.

Onlangs de film weer eens bekeken op dvd en nog steeds vindt ik dit een ijzersterke film. Als het de bedoeling was van Kaplan om vraagtekens te zetten bij het amerikaanse rechtsysteem dan is dat in mijn ogen gelukt. De film is eigenlijk een rechtbank drama, maar door de rare twists die het recht in Amerika kent blijf je als kijker wel bij de les in deze film en verzand de film nergens tot een dertien in een dozijn. De acteerprestaties van Foster en McGillis zijn trouwens van de bovenste plank, jammer dat de bijrollen een beetje 1 dimensionaal blijven, terwijl juist in die bijrollen de nodige mogelijkheden lagen om meer er uit te halen, denk aan de toeschouwer die Foster op de parkeerplaats lastig viel, of de uiteindelijke getuige die de doorslag gaf. Dat maakt dat de film bij mij op 4 blijft steken

Ik heb de film een paar keer gezien op de duitse en engelse zenders. Steeds weer verbaas ik mij over de keuze's van de nederlandse zenders waarom ze nooit dit soort kleine meesterwerken eens de kans geven op de publieke omroep. Maar goed dit forum is er niet voor om daarover ons beklag te doen.

Dit was, zeker in 1951, een verrassende film van Wilder waarin hij de meedogenloosheid en hebzucht van de media, met in dat kielzog de commercie, van Amerika te kijk zette.

Wilder confronteerd de kijker keihard met feiten, de mislukte reporter die ten koste van alles, naar later blijkt een mensenleven, naam wil maken en bereid is daarvoor hele hoge prijzen te betalen. Anderen die zich laten betoveren met mooie woorden en onmiddelijk dollartekens en visoenen van naamsbekendheid krijgen en niet aan een slachtoffer denken. Dit alles wordt verweven met een stukje corruptie en je hebt een film welke, zeker voor die tijd, keihard binnen komt.

Prachtige rollen van Jan Sterling en Ray Teal. De rol van Douglas is hem op het lijf geschreven, Heb zelden een betere rol van hem gezien. Als je de film nu zou zien is het niet eens gedateerd, je kunt het zelfs breder trekken, de media over de hele wereld doet nu mee en is in al die jaren alleen maar brutaler en confronterender geworden.

Vanwege de prachtige natuurplaatsjes deze film 2 sterren gegeven, voor de rest, sentimentele onzin, Logan heeft betere films in dit genre gemaakt.

Tot nog niet zo lang geleden zonden de bbc en de duitse zenders vaak oudere westerns uit, voor mij betekende dat vaak opnemen en later rustig terugkijken. Om de zoveel maanden kwam vaak of op de bbc of op de zdf dan wel eens de zelfde titel voorbij, zo ook deze. Heb de film dus diverse malen gezien, steeds weer werd ik overweldigd door de schitterende natuuropnames in de rockies. Als rechtgeaard western liefhebber heb ik ook het boek Centennial van James Michener gelezen, daarin wordt ook veel aandacht besteed aan de Mountain men. Dat beeld dat in dat boek wordt geschetst komt in deze film ook redelijk aan bod, zo is de rendeze vous van de mountain men, als ik het boek mag geloven, redelijk waarheidsgetrouw weer gegeven, het dansen, drinken en als het kon knokken.
Ook komt in deze film aan bod dat deze mountain men over het algemeen wel een goed contact hadden met de indianen en dat dit ook de reden was dat er in die stammen welke veelvuldig contact hadden de z.g. halfbreeds voorkwamen. Ander pluspunt vind ik de rol van Menjou alhoewel geboren amerikaan, zet hij een geweldige fransman/canadees neer, een fransman in een western doet in eerste instantie vreemd aan, maar in die tijd waren veel van de mountain men afkomstig uit Canada, dus de keuze om Menjou een grote bijrol te geven geeft in mijn ogen iets authentieks aan de film. Moeilijker vind ik het om te geloven dat mountain men van die romantici waren en daarom vind ik de romatiek wat overbodig in deze film, maar ja Clark Gable die geen romantische scenes in een film speelt, dat scheelde in die tijd gelijk de helft van de vrouwelijke bezoekers. De muziek is in orde bij deze film, Raksin is niet bekend, maar als je zijn oeuvre bekijkt dan heeft deze man aan nogal wat hollywood films meegewerkt.
Omdat in mijn ogen de film zeer trouw de geschiedenis van de mountain men weergeeft vind ik het jammer dat de film maar zo kort duurt. Je krijgt nu de indruk dat het hele verhaal en alle actie een beetje opgepropt zit en er had meer over het leven van de mountain men verteld kunnen worden. Ook een minpunt vind ik een komisch bedoelde scene. Gable is in een op leven en dood spelletje sluipen en kruipen bezig, als hij bedenkt dat hij eerst de veer van de indiaan zijn hoofd moet schieten, het mankeerde er maar aan dat de indiaan eerst nog even lachte.. De korte speelduur en deze scene maken dat ik de film niet hoger dan een drie kan waarderen.

Noem mij ouderwets, ik vind wanneer je een film maakt over Kuifje, een stripheld uit de oudheid van de strips dan doe je dat niet op deze wijze, dan moet dat naar mijn mening een getekende film zijn, dat zeg ik puur uit nostalgische redenen. Het verhaal is weliswaar goed gebracht en houdt ook de aandacht wel vast, maar ik mis de tekeningen.

Wat is dit ook een prachtig middel om meningen te leren kennen en de diversiteit in de meningen. Dat doet je beseffen dat er dus ook zoveel verschillende smaken zijn, met andere woorden wat de een afschuwelijk vind is voor een ander zeer goed en alles wat daar tussen zit. Het enige waar ik mij aan stoor is het feit dat veel meningen gaan over het tempo van de film, over de technische onvolkomenheden en de wijze van acteren, als je daar een mening over hebt bedenk dan wel in welk jaar de film werd gemaakt in dat licht moet je alles bezien en dan ben ik van mening dat dit gewoon een prachtige film is, in alle facetten. Bogart en Hepburn spelen de vonken van het witte doek, Hepburn was in die jaren een van de weinigen die op dergelijke wijze partij gaf aan een medespeler, zij zou trouwens die rol later nog een keer spelen met als tegenspeler, kijk maar naar mijn avatar.

Veel roepen dat Bogart in deze film maar soso acteerd, ik vind zijn rol solide en misschien was de oscar onterecht, maar hij heeft voor African Queen in diverse films oscarwaardige rollen gespeeld zoals in Casablanca, Maltese Falcon en Treasure of the Siera Madre, zelfs later nog in zijn rol in de Caine mutiny, zet hij een ijzersterk karakter neer dus hij had er wat mij betreft al lang een moeten hebben.

Hepburn was voor elke regisseur waarmee zij werkte aan de ene kant een zekerheid wat kwaliteit betrof, maar aan de andere kant was zij een vrouw die heel goed wist wat zij wilde en zich door niemand iets liet aanleunen en dat was voor de regisseurs in die dagen waarin Hollywood door mannen werd gedomineerd, wel eens heel erg lastig, haar rol in deze film, subliem in een woord.

Heb de film gelukkig in mijn collectie en zo af en toe, als ik weer eens zin heb aan een avontuurlijk boottochtje en aan een stel wat kissebissend de tijd doorbrengt en die daarbij ook nog door een schitterend landschap varen, dan pak ik African Queen.

Zag de aankondiging afgelopen week dat de film op tv vertoond zou worden, deze regisseur, acteur

( senior ) en het verhaal over een vader zoon relatie, ik was benieuwd en verwachtte wat. Kwam dus bedrogen uit, namen zeggen dus niets en het zegt niets als je vader.....

Afijn heb dus ruim anderhalf uur naar een standaard s/f film zitten kijken, ook nog niet zo'n probleem, maar na verloop van tijd moest ik toch heel erg denken dat de makers van deze film heel veel hadden gekeken, wat de dieren betreft, naar A sound of thunder, ook zo'n mislukte film.

Als je een film met toekomstige planten en dierenwereld wilt maken, zorg dan dat alle effecten perfect zijn, kijk 20 jaar geleden mocht er nog wel een foutje in zitten in de special effects, maar die waren hier legio. Als dan ook nog de acteerprestaties van Senior tegenvallen en junior hoopt dat de naam hem wel helpt, kan ik maar 1 conclusie trekken, een 1 voor de moeite.

Toen ik de film bij release in de bioscoop ging zien, kwam ik zwaar teleurgesteld weer naar buiten. Vorig jaar meende iemand mij een plezier te doen, of was het gewoon een hak zetten, ik kreeg de dvd van deze flutfilm. Heb hoopvol, wie weet had ik het toen bij het verkeerde eind, de film weer gezien. Nee dus, wat een verspilling van talent, Bridges en Woods, Ward is een plaatje maar dat is dan ook alles, wat maakt dat ik de film nog twee sterren geef is de geweldige titelsong van Phil Collins. Anders gauw vergeten

Een controversiële film toen deze in 1985 uitkwam, maar inmiddels gruwelijk actueel. Ik weet nog dat de RK kerk er niet zo happy mee was. Dat was natuurlijk prachtige gratis reclame voor de film, maar toch lieten in Nederland de toeschouwers het afweten. Het is een gedegen film. Goed geacteerd, goed verhaal, passende muziek en toch is het net niet deze film, het blijft allemaal net een beetje braaf en dat is jammer want dit was een kans om eens lekker de boel op te schudden, maar waarschijnlijk was Hollywood daar toen nog niet klaar voor. Ook dat gehannes hoe de non zwanger is geworden, zelfs in 1985 geloofde niemand meer in zoiets als voorzienigheid, dat deed de film ook geen goed. Eigenlijk een gemiste kans.

Overbodige film, slecht? Dat ook weer niet. Maar als je een film wilt maken met een onderwerp als dit, zorg dan dat het geloofwaardig is en laat special effects die niet geloofwaardig zijn, er uit.

Het begint al als eer een tv crew mee mag aan boord van de AF 1, deze wordt nauwelijks gecheckt, ja hoor de geheime diensten laten zich zo makkelijk in de luren leggen.

Toen ik dat zag bij de eerste kijkbeurt was het mij al duidelijk dat dit een echte amercana zou worden. Dat bleek later ook toen de rest van de regering redelijk besluiteloos bleef en aardig verdeeld raakte. Ja hoor kort nadat het vliegtuig is gekaapt moet er al gediscusieerd worden over macht, nou zijn yanks gek niet altijd even subtiel, maar hier was het ronduit belachelijk zo snel als er al besloten moest worden.

Ook weer typisch, Ford is de enige die terug schijnt te kunnen vechten, waar andere veiligheidsmensen als bosjes omvallen en geen enkele van de kapers noemenswaardige schade kunnen toebrengen, slaagt 1 man daar wel in en dan ook nog zonder het vliegtuig noemenswaardige schade toe te brengen terwijl er toch driftig met automatische wapens wordt geschoten.
We spreken hier eind jaren 90, mobiele telefoons hadden zeker een beter bereik als tegenwoordig als ik de film mag geloven.
Ik stop maar anders wordt ik verdrietig.

Het acteren is wel ok, de enige die er echt uitspringt is Oldman, hij heeft in de gaten dat het allemaal veel te serieus wordt genomen en hij schmiert er dan ook lekker op los. De rest van de cast neemt het allemaal veel te serieus en dan is het soms lachwekkend of slaapverwekkend, net welke acteur of actrice er in beeld komt, als voorbeeld Willard Pugh, sinds zijn hysterische rollen in color purple en Robocop 2 kan ik die man toch echt niet zien als iemand die lid is van de staf van het witte huis.
Ik ben best wel een liefhebber van actiefilms en daar mag ook best wel een beetje wmet de werkelijkheid worden gesjoemld, maar de president van het machtigste land ter werle gijzelen, dan moet je goed beslagen ten ijs komen en dat is hier absoluut niet het geval.

Pedersen maakt met deze film een volledige miskleun, voor de moeite nog een 1,5

Zo af en toe sterke grappen, maar net te weinig om je de hele film te laten schuddebuiken, daarvoor zie je de meeste clou's ver van te voren aankomen. Was een leuk idee om dit soort humor eens te verplaatsen naar een vliegtuig, goede poging, maar beetje mislukt, jammer.

De start van een hele serie rampenfilms met vliegtuigen, de jaren 70 waren sowieso een goed decenium voor rampenfilms, als eersteling in het vliegtuig genre was deze beslist niet slecht, komt ook door de sterrencast, waarvan de meeste al een indrukwekkende loopbaan achter zich hadden. Toch stelt het verhaal niet zoveel voor, eigenlijk standaard, maar voor die tijd was het allemaal behoorlijk nieuw.

De film is wat aan de lange kant maar is de lange zit wel de moeite waard.

Van alle airport films, vind ik dit de beste, mede doordat Jack Lemmon hier een geweldige rol neerzet, meestal gingen de bekende sterren als ze in een rampenfilm speelden op hun routine acteren, immers het draaide om de actie en special effects. Zoniet Jack Lemmon, hij zet een geweldige rol neer. Koppel dat aan de voor die tijd spectaculaire redding dan heb je gewoon een goede film en zeker de moeite van het bekijken waard.

De slechtste in de reeks, ik heb Concorde uit voorzorg niet gezien, maar de film is denk ik te vroeg gemaakt, want zelfs voor die tijd deden de special effects nep en gekunsteld aan en waren dus absoluut niet overtuigend. Ook Heston, die al in menig spektakel/actiefilm zijn mannetje had gestaan kon de zaak niet redden. Verspilde moeite

Verplicht kijkvoer voor mij begin jaren 90, twee meiden die toen helemaal gek waren van deze tekenfilm, trouwens van nog wel meer van Disney. Ik moet zeggen ik vond het toen ook wel een aangename film met een goed verhaal en goede muziek. Nu in het dvd tijdperk zie ik de film regelmatig en dat bevalt nog steeds goed. Net als in veel andere Disney films wordt de film eigenlijk gemaakt door de bijrollen, die geven deze films vaak net dat kleine zetje waardoor de Disney tekenfilms boven de middelmaat worden uitgetild. Kan iedereen deze film aanraden.

Als fan van de acteur John Wayne, ja ik weet dat hij een overtuigde rechtse sob was, maar in hem heb ik altijd een van de ultieme film cowboys gezien en doe dat nog steeds, moet je deze film gewoon gezien hebben, mede omdat hij ook de regisseur was. Zijn regie debuut had ook slechter gekund want het was zeker in die tijd een groot risico als een acteur op de regisseur stoel ging zitten. Moet gezegd worden, het is geen klassieker geworden, maar wel een film die je om de zoveel tijd weer gaat zien, mede door de muziek van Tiomkin, iedereen zal bij de laatste scene roepen dit is Americana, maar wees eerlijk, de muziek in combinatie met die scene ontroerd altijd weer.

Laat iedereen denken wat zij/hij wil over deze film, ik blijf deze film zeker 1 keer per jaar weer in de dvd speler stoppen.

Leuke familiefilm, die het bij de jeugd natuurlijk heel erg goed doet, kinderen die initiatieven nemen en daarbij problemen en obstakels overwinnen welke meniog volwassene grijze haren had bezorgd, dat allemaal in een geweldig decor, prachtige opnames van de ruigheid in Alaska. Het beertje steelt de show, passende muziek, ja zeker een aanrader voor gezinnen met kinderen rond de tien, zoals bij mij 20 jaar geleden.

Aliens het lang verwachte vervolg op Alien, meestal pakt een sequel wat teleurstellend uit, maar deze toch echt niet. Alles aan deze film is van een hoog niveau, vanaf het eerste moment is alles heel voorspelbaar, maar dat stoort nergens en dat ligt aan de wijze waarop het in beeld is gebracht, werkelijk subliem, Aliens is ook geen sf thriller, maar een sf actie en die is ruimschoots aanwezig,
de combinatie van een regiekamer waaruit een actie met soldaten uitgezet wordt en die soldaten weer middels parameters zijn verbonden met de regie, was redelijk nieuw voor die tijd maar werkte perfect. Het acteren van een ieder is solide, Weaver liet zien dat zij aan haar rol een ontwikkeling kon meegeven. Enerzijds was zij bereid haar demonen onder ogen te zien en kon zij dat gebruiken tegen de aliens, anderzijds werd zij van iemand die in Alien nog heel erg met de regels bezig was iemand die bereid was te improviseren en verantwoordelijkheid te nemen. De keuze voor Reiser als Burke is achteraf een goede geweest, hij was toen en eigenlijk nu nog een onbekend acteur en voor zijn, kleine maar cruciale rol, was de keuze voor hem een risico, maar hij slaat zich er met verve doorheen, zelfs zo erg dat ik, ook al heb ik de film ettelijke keren gezien, nog steeds een hekel aan hem krijg. Het moment dat hij geconfronteerd wordt met zijn acties, de lamme excuses die hij dan verzint, geweldig. Maar Henriksen steelt met zijn rol de show, hij acteert heel onderkoeld en toch krijg je sympathie voor hem.
De technische kant van de film, daarover hoeven we het niet te hebben, nog steeds van een hoog niveau, ook gemeten naar de huidige maatstaf. De muziek, zeer doeltreffend, niet het beste werk van Horner, maar past wel bij deze film. Aliens is een film die iedere liefhebber moet hebben gezien, of je nu een liefhebber van sf bent of niet, eigenlijk is het verplicht filmvoer.

Mijn interesse voor deze film werd in de jaren 70 gewekt, mijn vader vertelde mij dat toen hij begin jaren 50 van de vorige eeuw in militaire dienst zat werd aangesproken door officieren toen bekend werd dat hij met een paar maten deze film in de bioscoop had gezien. Ook toen lag dat onderwerp zeer gevoelig. Ik heb toen het boek gelezen en daarvan in de ban geraakt, om de paar jaar pak ik het weer uit de kast. Toen ik daarna in de jaren tachtig voor het eerst de film zag op de Duitse tv, kon alleen het laatste half uur mij bekoren. Later heb ik bij een vertoning, wederom op de Duitse tv de film op tape gezet en pas toen raakte ik onder de indruk. Je moet deze film beoordelen in de tijd waarin deze is gemaakt, de geluidsfilm deed net zijn intrede en het acteren is dan ook vaak nog een beetje in de stijl van de stomme film waardoor dit wat houterig en overdreven aandoet. Voor die tijd was deze film vooral op technisch vlak een grote sprong voorwaarts. Latere films over de oorlog hebben geprofiteerd van de kennis die in deze film werd opgedaan.

Qua onderwerp heeft het een tijd geduurd voordat de film wereldwijd werd vertoond vanwege de duidelijke anti oorlog boodschap. Misschien een leuk weetje, de hoofdrolspeler Lew Ayres is na het maken van deze film een overtuigd pacifist geworden, dat zorgde er ook voor dat hij bijna geen werk meer kon krijgen, zeker niet toen de 2e wereldoorlog uitbrak en hij zich officieel als geweten bezwaarde zich liet registreren. Veel theaters weigerden nog films te vertonen waar hij een rol in speelde, dat veranderde toen bekend werd dat hij wel degelijk aan het front stond, maar als lid van de geneeskundige troepen en onder vuur slachtoffers weghaalde.

In andere commentaren op deze film las ik dat de karakters niet werden uitgewerkt, daar ben ik het niet mee eens, denk maar aan Himmelstoss, hoe hij veranderd van aimabele en wat sukkelige postbode naar een kleine tiran in de opleiding van de groep of de leraar die zijn leerlingen enthousiast maakt om zich te melden voor het leger, tevens geeft de film ook een mooi tijdsbeeld hoe grote delen van de bevolking de oorlog beleefden, een moeder die bezorgd om haar kinderen was, een vader die trots is op zijn zoon en de dingen die hij heeft gedaan en de ogen lijkt te sluiten voor de werkelijkheid, tegenwoordig zal men dat niet meer zo snel zien. Ook het besef van Paul dat hij niet meer aan de maatschappij kan wennen door alles wat hij heeft meegemaakt en dat hij eigenlijk liever bij zijn vrienden aan het front is, zijn ook nu nog onderwerpen die actueel zijn.

Er zitten een paar memorabele scenes in de film, het wisselen van de laarzen, de scenes in het hospitaal of die in de bom krater waar Paul moet toezien hoe iemand sterft door zijn hand terwijl hij de man eigenlijk niet kent en alleen maar dit heeft gedaan omdat hij een ander uniform draagt. Maar de scene welke voor mij eigenlijk de hele waanzin van oorlog samenvat is de allerlaatste scene, een mens sterft en het dag bulletin vermeld van het westelijk front geen nieuws.
Nu ik dit heb geschreven ga ik mijn waardering toch verhogen

Dat laatste ben ik niet met je eens, als je kijkt wat er op dit moment in Amerika gebeurt, dat is allemaal aangeslingerd door de schrijvende pers en wat denk je van VVD coryfee Keizer die aan de kaak werd gesteld door een onderzoeksjournalist, juist nu is het allemaal weer actueel en ontstaat er weer belangstelling voor dat deel van de geschiedenis inclusief de film

Zag onlangs nog deze film op nostalgienet, tenminste de opvolger van dat net. Ik blijf, ook na heel veel kijkbeurten, dit een boeiende documentaire vinden, ook na zoveel jaar heeft dit beeld van de inwoners van dit land niets aan kracht ingeboet. De wijze waarop Haanstra ons een spiegel voorhoud is ook nu nog actueel, verplaats de beelden uit de film ongeveer 50 jaar en je krijgt dezelfde opnames, alleen natuurlijk veel moderner, lawaaiiger, diverser en bovenal veel expressiever, maar de onderwerpen blijven gelijk. Liefde, kinderen, geboorte, toekomstplannen, genegenheid voor dieren, vrije tijds besteding, maar ook protesten jeugd die zich doet horen, maar ook dood en herdenken. Opgegroeid in de jaren 60, een puber in de jaren 70 is deze film voor mij steeds weer een prachtig tijdsdocument. Wat de film helemaal af maakt is het commentaar van Carmiggelt, in de jaren 70 had je de serie zwaarmoedige verhalen voor bij de haard, wat had ik een hekel aan die stem, maar nu begrijp ik pas wat voor een geweldige verteller deze man was.

In het begin van de serie had ik nog zo iets van ach voor nederlandse begrippen is het niet zo slecht. Maar naar mate de serie vorderde ging ook ik me wat storen aan het moraliserende toontje. Natuurlijk legt het de vinger op de zere plek van onze huidige samenleving, ieder voor zich en .......

Ieder gedrag heeft ook een keerzijde en dat kwam ik in deze serie maar heel zelden tegen. Alleen Frank Lammers speelt iemand die ondanks dat het gedrag van een aantal evacue's daar geen aanleiding toe geeft, wel de rug recht houdt en probeert te relativeren.

De politieke intrige blijft naar mij mening onderbelicht, gemiste kans, juist dat gekonkel op zelfs europees niveau had de serie meer body kunnen geven. Nu blijft het aan het einde alleen maar bij een berichtje dat uiteindelijk.....

De speciale effecten konden er mee door, maar wanneer de serie over een paar jaar wordt bekeken dan zullen die effecten er zwaar verouderd uitzien.

Als je naar de acteerprestaties kijkt dan scoort alleen Lammers bij mij een dikke voldoende, de rest, ook van Aschat acteert routineus. Met soms irritatie opwekkende rollen zoals die van Visser en de belgische cast.

Wel een dappere poging om ook eens een internationaal aandoende tv serie te maken, maar daar zijn de producenten niet helemaal in geslaagd.

Wanneer Spielberg een romantische/dramatische scene moet regisseren dan valt het mij op dat hij daar niet zoveel van terecht brengt, meestal zijn het dan van die mierzoete over de top vertoningen. Dat is bij deze film erg jammer omdat het voor de rest een werkelijk goede film is. De cast is helemaal in vorm en de actie scenes zijn geweldig. Die actie is Spielberg dan ook wel toevertrouwd. De laatste rol van Hepburn, ook al was die klein, erg memorabel. Zonde dat er van die vervelende over de top scenes in zaten want die ontkrachten de film heel erg.

Leuke b western, geen hoogstaande film, maar ik heb me voldoende vermaakt. Toegegeven op sommige momenten klopte er geen hout van het verhaal, nog van de continuïteit, maar er zaten ook best wel elementen in de film die je niet snel in een B western verwacht. Het acteren was maar matigjes, terwijl je van bekende westernacteurs als Hodiak, Derek en met name Teal meer mag verwachten. Maar dat wordt wel weer vergoed door andere dingen die dan wel weer verrassen. Bijvoorbeeld het feit dat ze een hele spookstad gaan afbreken om zo aan hun begraven buit te komen, of de opoffering van een van de bende om zo de laatste met de squaw veilige aftocht te kunnen geven en daarbij zonder de buit vertrekken, die in het laatste shot nog wel brandend wordt getoond, misdaad loont dus niet is de boodschap.. Ook het feit dat er geen held in dit verhaal zit, bij geen een, behalve misschien met de squaw, heb je sympathie. zorgt dat deze western boven de middelmaat van de B westerns uit stijgt. De natuurplaatjes zijn prima en de muziek passend. Het is geen film die je misschien ieder jaar wil zien, maar op een verloren namiddag, als je niets te doen hebt, ach en dat was precies waarvoor ze gemaakt werden.

Heb de film afgelopen week gezien, had er hoge verwachtingen van gezien het feit dat er rond de release nogal ophef werd gemaakt, was dus een beetje teleurgesteld toen de film afgelopen was. In mijn ogen is het een gewoon standaard midden oosten oorlogsverhaal die eigenlijk kan aansluiten bij het rijtje films welke daarover al is gemaakt. De film is degelijk gemaakt daar niet van, maar deze kan zo vertoond worden op de republikeinse conventie van Trump, die zullen hier van smullen, van een nobody, naar een american hero, dat is het verhaal en dat had ook in 100 minuten verteld kunnen worden, ergens zit dus een half uur overbodig materiaal, kan wel een paar scenes aanwijzen die ingekort kunnen worden. Wat totaal niet benadrukt wordt is juist de worsteling met zijn demonen, hij komt terug, zit in de kroeg, huilt even is een keer op stap met andere getraumatiseerde veteranen, maakt daar zijn werk van en klaar is kees. Beetje simplistisch neergezet. Dat er geen aandacht aan zijn dood wordt geschonken is een goede zaak want dat voegt niets aan het verhaal toe omdat dan het leven van Kyle stopt.
Jammer dat Eastwood van deze film een echte Americana heeft gemaakt, hij heeft in het verleden laten zien dat hij beter met een dergelijk onderwerp kan omspringen, zie Flags of our fathers. Het acteren van Cooper is over de hele linie wat tam, alleen op sommige momenten laat hij iets zien van de mens achter de schutter, misschien toch verkeerd gecast? Ook de bijrollen vind ik 1 dimensionaal.
Is er nog iets positiefs, jawel, de film zit degelijk in elkaar, de actie wordt goed in beeld gebracht, de muziek is passend, nergens overheersend en wat anderen storend vinden, dat afwisselende tour, thuis, stoort mij niet, maakt het verhaal wel duidelijk.
Wat mij wel weer stoorde waren die Americana beelden aan het einde van de film van de begrafenis.
Nogmaals een gemiste kans, het boek is letterlijk gevolgd en dat verteld meer over wat Kyle heeft gedaan dan wie hij werkelijk was. Dat maakt dat deze film in de rij kan aansluiten van films die de afgelopen jaren zijn gemaakt over de strijd in het midden oosten.
Ik zit te wachten op een film die een onderwerp behandelt uit die oorlog wat we liever niet willen zien of horen, denk daarbij aan verkeerde bombardementen, acties die gruwelijk mis gingen en er verkeerde en onschuldige slachtoffers vielen, onverschillige en criminele militairen die daar huishouden. Ben benieuwd of daar ook zoveel Americana aan besteed zal worden.
Doordat de film degelijk in elkaar zit gewaardeerd met drie sterren, maar het zal een tijdje duren voordat ik de film weer eens ga zien

American Ultra wordt geafficheerd als een actie komedie, dat komedie vond ik dus zwaar tegen vallen, de actie was o.k. maar nergens wordt de film echt grappig. Daarnaast is deze film weer eens een herhaling van zetten en wordt er behoorlijk gejat uit andere films met dit onderwerp, True Lies, Long kiss goodnight, Red, de Bourne serie en zo kunnen we nog wel even doorgaan. Dat de hoofdrol speler bijna constant stijf staat van de dope is dan ook de enige "nieuwe" insteek van een bekend verhaal. Eissenberg doet zijn best en weet werkelijk nog wel iets te maken van zijn rol, maar de belangrijkste bijrolspelers die laten het duidelijk afweten. Stewart heeft een leuk koppie en als domme vriendin van Eissenberg deed ze het nog niet eens zo slecht, maar in haar tweede hoedanigheid zakt ze toch echt door het ijs. En dan Grace, laat die zich nu maar concentreren op acteren in sitcoms, acteren in een film lukt hem niet. Ook in deze rol schiet hij zwaar te kort, hij geeft een staaltje hysterisch acteren weg waar je niet goed van wordt en toen hij het loodje legde, zat ik bijna te juichen. Goggins is de enige die enige flair aan zijn bijrol geeft, echter zijn tandeloze mond vond ik niet grappig, eerder stuitend. De actie vergoed wel veel, die is goed en overtuigend en dat maakt dat ik de film als gemiddeld beoordeel, maar het is geen hoogvlieger in het genre.

[/quote]

En nog steeds vind ik de transformatie verbluffend, met die van de Howling 1981 als beste tweede ooit.[quote]

Ik heb dat precies andersom, heb beide films in de bioscoop gezien, welke daarvan de eerste was, dat weet ik niet meer, wel was ik bij beide films onder de indruk van de transformaties en ik vind die in de Howling dus net wat gelikter zeg maar.

Omdat American ook veel meer humor bevat, iets wat zeker goed werkt in een horror, maar hier was me dat net iets te veel en daarin steekt dus Howling in sfeer American voorbij, in Howling had je bijna constant de spanning wanneer komt de volgende scene met iets van de weerwolf, in American wist je dat wanneer het monster even in beeld was geweest dan was er tijd om te ontspannen, komt ook door de komische bijrollen van de slachtoffers, heel erg vermakelijk. Maar dat voorkomt dat de spanning wordt vastgehouden.

De acteerprestatie van Naughton houdt niet over, hij wordt eigenlijk van het doek gespeeld door Agutter, misschien was het beter geweest dat Dunne deze rol had gekregen.

Wel zijn alle bijrollen van een zeer hoog gehalte en de enkele onvolkomenheden in het scenario, ach die neem je voor lief, uiteindelijk kijk je ook naar een cultfilm als deze om eens lekker te griezelen en dus over de linie bekeken is American werewolf in London een lekkere horror in het subgenre waar ik al heel lang fan van ben.