Opinions

Onderhoudende film die het naar mijn mening vooral van de acteerprestaties moet hebben. Je ziet eigenlijk al van ver aankomen in welke hoek de werkelijke dader moet worden gezocht en weet dan meteen ook wat daarvan de consequenties zullen zijn, brandweermannen zullen sneuvelen in hun strijd tegen het vuur. Een klein vleugje romantiek, heel veel americana, denk maar aan de scene waarin een zoon de helm van zijn vader vasthoud en de begrafenis van de brandweermannen. Goede actie, al is die ongeloofwaardig op sommige momenten.
Maar de show wordt gestolen door de Niro en Sutherland, vooral de scene bij de hoorzitting is ijzersterk. Om de zoveel tijd wordt deze film wel eens weer uitgezonden op tv, ach dan is deze best de moeite van het bekijken waard.

Goede jaren tachtig bajesfilm, die afweek in het genre omdat het personeel nu niet eens als corrupte, onverschillige of onbekwame sufferds werden neergezet. Voor de rest was het een redelijk harde film, deze film bracht de carrière van Penn in een stroomversnelling. Niet alleen van Penn, ook Brown heeft zich na deze film ontwikkelt als een begenadigd acteur die al vele goede bijrollen op zijn naam heeft staan.

Rosenthal werd na deze film een grote carrière voorspeld, jammer dat hij daarna heel commercieel heeft gekozen door in de tv wereld te gaan werken.

De film ademt een gewelddadige, sombere sfeer en kent ook weinig positieve momenten, maar dat maakt dat deze film uitsteekt boven de standaard bajes films.

De film onlangs opgenomen en gisteravond bekeken, het eerste deel kwam wat mij betreft maar moeizaam op gang, komt ook door het acteren van Cage, ondermaats zoals wel vaker de laatste jaren bij hem. Misschien moet hij eens wat selectiever worden in zijn rollen. De romance tussen hem en het meisje, totaal overbodig, wel een leuke twist,die aanslag op hem, je vraagt je even af, krijgt zij het mee. Wel bleef ik zitten met de vraag, wie waren die twee, omdat hij een soort portefeuille oppakte dacht ik dus van politie of iets dergelijks, mede omdat hij aan zijn opdrachtgevers al had laten weten dat hij verdere interventie niet zou accepteren ga ik er van uit dat dit wel politie moest zijn, dan rijst de vraag hoe zijn die hem op het spoort gekomen, je krijgt daarop geen antwoordspoiler] De actie wordt wel goed in beeld gebracht en niet op zo'n overdreven manier zoals we die in andere films zien, doet allemaal wel wat realistischer aan. Het is natuurlijk al wel eens eerder vertoond, een huurmoordenaar met gewetensbezwaren, maar de draai die er hier aan gegeven wordt vind ik wel interresant, lezers ga even terug naar de film, de schutter zit bij een raam, zijn zicht wordt vertroebeld door takken van bomen en moet hij wachtten op vrij zicht, dat komt wanneer de auto, een draai maakt en weer van hem af rijdt. Een open auto wel te verstaan, waar doet dat aan denken?? En dat was niet het enige wat mij opviel, de bootachtervolging leek wel erg veel op die in The man with the golden gun. Misschien ligt het aan mij, maar op sommige momenten dacht ik toch werkelijk de muziek van Road to perdition te horen.
Al met al toch nog wel een redelijke film, misschien was het wel de bedoeling van de regiseurs om scene's uit andere films als leidraad te gebruiken. Ik vond het niet storend in ieder geval. Een topfilm is het zeker niet, je kunt deze als gemiddels weg zetten.

Deze film werd in de jaren 70 een paar keer uitgezonden op Veronica en maakte toen best wel in druk op mij, dat kwam natuurlijk ook door de verschijning van Fonda, later de film nog een keer gezien, deed nu heel wat rommeliger en naiever aan. Ik geloof als je de film nu wilt zien neem er dan een flinke slok of joint bij want dan zul je je wel vermaken. Ach slecht is het niet en Fonda doet haar best om het allemaal niet te serieus te nemen, maar de film schiet wel een beetje te kort, maar vanwege Fonda toch nog 2,5

Ik vind dit de beste batman film welke er is gemaakt en dat ligt denk ik aan de donkere en grimmige sfeer van de film, daarnaast zorgt Nicholson voor een momorabele Joker, velen vinden de vertolking van Ledger beter, vergeet dan niet dat Ledger eerst bij Nicholson de kunst kon afkijken. Burton heeft een geweldige film gemaakt, qua decor, muziek en sfeer is deze onovertroffen. Enige minpunt door de rol van Nicholson worden de anderen een beetje in de hoek gezet, dat maakt dat ik deze film waardeer met een 4

Prima vermaak, Nolan houdt een donkere sfeer in deze film, net als de comics uit de jaren 70 van batman en dat werkt prima. Batman wordt door Bale perfect neergezet, was een moeilijke job want hij had nogal wat voorgangers die er een beetje met de pet naar gooiden, maar moet gezegd worden hij slaat zich er prima doorheen. Van kanonnen als Caine, Freeman en Neeson mag verwacht worden dat zij een wezenliojke bijdrage aan de film leveren, ik vind dat Neesom toch uit de boot valt. Zijn karakter te oppervlakkig en te voorspelbaar. Freeman en Caine doen het wel prima.

Dat het verhaal deels in flash backs wordt verteld en dat niet alles zich in Gotham afspeelt is een pluspunt voor de film, het maakt ook dat Bale geloofwaardiger als Batman overkomt. De actie is van een goed niveau en goed in beeld gebracht. Al met al een zeer genietbare film.

Als je nou de volgende keer eerst je verdiept in de geschiedenis, leert over het belang van de slag om Engeland, dan kijk je misschien met andere ogen naar de film, rond deze tijd herdenken wij, dat doet deze film ook.

Weer een film over Aliens die onoverwinnelijk aarde proberen aan te pakken met Amerika voorop in de strijd, al veel vaker en beter vertoond, het enige pluspunt is de special effects die zien er goed uit maar kunnen de film niet redden. Neeson acteert of hij zelf wel in de gaten heeft dat dit materiaal ver beneden zijn niveau is en de rest van de cast bakt er ook niet veel van. Deze film, verspilde moeite.

In de commentaren hierboven komt de film er nog redelijk vanaf, ook qua waardering. Ik zag de film onlangs op AMC, zag in de aankondiging de naam van Tony Curtis en dat maakte mij nieuwsgierig. Kan een ding zeggen, dit was zeker niet zijn beste rol. Maar eigenlijk gold dat ook voor de film. In die tijd waren ze in Hollywood echt wel in staat een gedegen oorlogsfilm te maken, deze hoort daar niet bij. Op alle punten is de film zwak, scenario, regie, acteerprestaties, continuïteit, zelfs de muziek was benedenmaats. Ik vond het een absoluut warrige film, er moest nog iets zijn van romantiek, maar dat kwam absoluut niet uit de verf, was ook niet zo gewenst in deze film. Je bent op de vlucht voor de vijand in de jungle en dan neem je ook nog even de tijd om wat aandacht aan de andere sexe te geven, behoorlijk ongeloofwaardig. De special effects waren zelfs voor die tijd een lachertje, 100 meter de zee op zwemmen, een handgranaat gooien zodat drijvende brandstof vlam vat en een vijandelijk marine schip vernietigd, yeah wright. Een 1 voor de moeite

Niet de allerbeste disney classic, maar wel een aangename film om naar te kijken, jaren geleden moest ik met mijn eigen kinderen naar de film kijken, nu er kleinkinderen zijn schaffen we de dvd-s maar weer aan. Dus onlangs deze weer eens gezien en het blijft een leuke film, hierboven wordt al een keer vermeld de rol van Gaston, ik ben het daar mee eens, maar dat is dan ook een van de weinige dissonanten in de film, de karakters zijn verder leuk uitgewerkt, er is voldoende actie en zelfs dreiging en de muziek is schitterend. Ja deze ga ik nog wel een keer, ook zonder kleinkinderen, kijken.

Het verhaal is niet nieuw natuurlijk, alleen het scenario, gesitueeerd in voormalig Joegoslavie, piloten die van hun opdracht afwijken en opnames maken van iets dat wereldschokkend is, had wel alles in zich om een goede film te maken. Echter een gemiste kans. Dat komt voornamelijk door de rol van Owen Wilson. als er ooit iemand is gemiscast dan is het Wilson wel voor deze rol. Voor de rest was de film nog wel te pruimen, maar gaat jammer genoeg niet dieper op de situatie in die aanleiding is tot het neerschieten. Hackman had al vaker met dit bijltje gehakt en dat was te merken, beetje routine matige rol van hem. De opnames zijn wel mooi om naar te kijken, maar het red de film niet.

2 is wel het uiterste

Uitgangspunt van de film was prima, maar de uitvoering mankeert van alles aan. De film kan als komedie, maar ook als drama niet overtuigen. Mijns inziens was het beter geweest als er of duidelijk voor drama of duidelijk voor komedie was gekozen, nu blijft het de hele film lang hinken op twee gedachten. Daarbij helpt het spel van Sellers ook niet, iedere keer als ik hem in een andere rol dan die van Clouseau zie, dan krijg ik juist dat beel in mijn hoofd en raak ik dat niet meer kwijt. Dus voor mij was Sellers een absolute miscast voor deze rol. Jammer want het idee was goed, misschien later een betere poging.

Mijn avatar had net zo goed James Stewart kunnen zijn, ben een enorme fan van zijn films, anders dan bij Wayne, kon Stewart ook meer dramatische of komische rollen aan, Wayne had moeite met die rollen, maar de rollen waarin hij het meest bekend werd werd was toch wel die van een cowboy met een geweten maar ook eentje die hard kon zijn als het moest zoals in Broken Arrow, Man from Laramie of the naked spur. Onlangs de film weer eens een keertje op de BBC gezien en ik blijf een liefhebber van de kleuren procedés die ze toen gebruikten, vooral in westerns waar landschapsopnames ongeveer 25 % van de film beslaan, werken die kleuren en maken vaak dat als de film niets aan is, er altijd nog wel kijkplezier is. Het verhaal is prima in deze film, de actie had wat meer gemogen, maar wat er is, dat is dan ook overtuigend. Goede bijrollen van Kennedy en vooral Flippen als drankzuchtige kapitein maken de film geloofwaardig. De muziek is van Hans Salter, als je dat nazoekt, wat heeft die man een oeuvre achtergelaten, zijn carrière startte in Europa al ten tijde van de stomme film en hij heeft van veel sf, horror en westerns de muziek geschreven en toch word hij nooit ergens naar voren gehaald, vreemd want de muziek bij deze western is zeer doeltreffend en ligt prettig in het gehoor. Omdat de film wat meer actie had kunnen gebruiken, waardeer ik de film met een 4, maar de film is zeker de moeite van het bekijken waard.

Het is al heel lang geleden dat ik deze western zag, kan me er van herinneren dat Peck de rol van een zeeman had die een beetje verloren raakt in het wilde westen, Heston de voorman op een ranch speelt die achter de rokken van de erfgename aan zit die was voorbestemd voor Peck.
Tussen twee ranches de vete omtrent waterrechten die dan weer in handen zouden zijn van een derde, beide partijen dingen naar de gunsten van deze partij, maar die wil niet kiezen, tenminste zo herriner ik het mij, verder weet ik nog dat een van de ranches ergens in de bergen lag en goed beschermd kon worden doordat toegangsweg makkelijk was te verdedigen en dat de eigenaar zijn eigen zoon neerschoot omdat hij een erecode overtrad.
Ik moet de film ergens eind jaren 70 op duitse tv hebben gezien, nederlandse tv zond bij hoge uitzondering een western uit in die dagen, wat me toen wel is bij gebleven was de muziek, daar was ik geweldig van onder de indruk. Omdat ik in die dagen al een liefhebber was van filmmuziek, dankzij Ennio Moricone, begon ik naar platen, jawel vinyl te zoeken met filmmuziek, was toen moeilijk aan te komen, en vond de elpee Great Western themes, aangeprezen door niemand minder dan Simon van Collem. Het eerste nummer was Big Country, verder stonden er de titel muziek op van magnificent seven, hang em high, navajo Joe enz.enz. Toen ik de elpee kocht kreeg ik zelfs 5 gulden korting, platenbaas was n.a.w. blij dat hij de elpee kwijt was. Daarom, omdat die muziek toen een verpletterende indruk op mij maakte, geef ik de film 4 sterren, wie weet wanneer ik de film weer zie doe ik misschien de waardering wel omhoog

Lets make the movie president great again.

Ik heb de film jaren geleden eens op tv gezien, ergens in de jaren 70 dus er stond me niet zoveel meer van bij, maar onlangs de film opgenomen van de bbc. Ik hink een beetje op twee gedachten wat deze film betreft, enerzijds het vertellen van het verhaal staat centraal in de film, de boottocht naar de indianen en de onderlinge concurentie met andere handelsmaatschapijen. Anderzijds staan die gegeven juist de actie welke toch eigenlijk hoort bij een western, in de weg de boottocht is wel mooi in beeld gebracht, maar duurt ook erg lang. Tevens een nadeel is dat de film in zwart wit is opgenomen en doet zo heel erg aan als een western uit de jaren 30. De film is in 1952 opgenomen in het Teton nationaal park, daar hadden dus schitterende plaatjes geschoten kunnen worden die de film zeker naar een hoger kijk niveau hadden getild. De subplot met het indiaanse meisje wordt onvolledig uitgewerkt, pluspunt is wel dat Elizabeth Threat geen indiaanse neerzet zoals in die dagen te doen gebruikelijk was, onderdanig en dienstbaar. Zij zette een felle, cynische en weerbare vrouw neer. Jammer dat zij na deze ene rol nooit meer in een film te zien is geweest.

Het acteren is prima, Douglas en Hunnicut zetten goede rollen neer, maar toch mag je meer verwachten van een film van Hawks, de regiseur toch ook van Rio Bravo en Red river. Was het misschien het ontbreken van Wayne in deze film dat het allemaal wat lauw was?

Van een hoog niveau is de muziek van Tiomkin, dit en toch de rol van Threat en het feit dat ik nou een keer dol op westerns ben, maken dat ik een 2,5 geef, er overheerst bij mij lichtelijk teleurstelling omtrent deze film.

Als je deze vergelijkt met de huidige natuurdocumentaires, dan zal deze het onderspit delven, maar je moet de film kijken in de tijd dat de is gemaakt en dan kan je alleen tot de slotsom komen dat dit een puike documentaire is van Haanstra, zoals zovele docu's van hem. Kreeg toen terecht een oscar nominatie.

Een lekkere film, geweldige over the top acting, maar dat hoort bij deze film. De uitgebreide geschiedenisles is goed genietbaar. Ga deze echt nog wel een keer zien.

Onlangs was deze weer eens op tv, dit blijft dus een lekkere film om naar te kijken, het scenario zit gedegen in elkaar, de actie is goed gedoseerd, de film bevat veel lekkere humor en de wisselwerking tussen Hawn en Gibson is prima. Daarbij worden ze goed ondersteund door de bijrollen, met name Duke en Caradine als schurken overtuigen. Maar een absoluut pluspunt van de film is de muziek van Hans Zimmer, de titelsong heb ik al jaren hoog in mijn filmsongs top 50 staan. Een absolute aanrader deze film.

Een van de eerste Hitchcock films welke ik zag en die heeft toen een geweldige indruk op mij gemaakt. Nadeel van vaker een film zien is dat je ook meer op de onvolkomenheden gaat letten.
Alhoewel onvolkomenheden kun je het noemen als je het naar de huidige maatstaven bekijkt.
Maar inderdaad er zitten wat technische onvolkomenheden in, die toen niet anders konden worden opgelost maar storend is dat niet. Wat ik wel vind storen is het gebrek aan goed ondersteunende bijrollen, de film wordt nu eigenlijk qua acteren compleet gedragen door Hedren. Taylor speelt solide maar een dimensionaal, ik vind hem ook verkeerd gecast in deze rol. Liever had ik daar Stewart of Peck gezien, die konden meer diepgang aan een dergelijke rol geven. Er is maar 1 leuke bijrol, die van de amateur ornitholoog, of all names, miss Bundy. Zelfs Tandy heeft beter gepresteerd. Maar uiteindelijk draait het om de aanvallen van de vogels en dan vooral de suspense die het te weeg brengt. Er zitten schokkende momenten in de film, zoals de dood van Annie en wat te denken van de masale aanval in het plaatsje, of de aanval bij de speeltuin op de kinderen. Het beste aan deze film is het geluid, de soms schril versterkte vogelgeluiden maken die momenten extra intens.
Birds, een van Hitchcocks beste films

Onlangs de film weer op de BBC gezien, mijn eerste kijkbeurt was misschien wel 20 jaar geleden en er stond me alleen die drama scene bij de bel nog voor de geest, dus tijd voor een hernieuwde kennismaking. Visueel is de film een topprestatie, als je bedenkt dat alles is opgenomen in de Pinewood studios dan is het des te knapper dat de makers er in die tijd in slaagden om de locaties zeer realistisch als Himalaya/India te laten overkomen.
Van overdonderende acteerprestaties moet deze film het niet hebben, Kerr en Farrar zijn ok, maar de show wordt gestolen door Kathleen Byron, bij mijn weten is zij nooit echt bekend geworden, maar als je haar oeuvre bekijkt dan vraag je toch wel waarom zij nooit bekender is geworden. In deze film spat haar personage van het doek, het verhaal is wat fragmentarisch, maar haar rol maakt het allemaal wel wat acceptabeler. Zoals zij de aandacht op zich vestigd in de film met soms haar angstaanjagende blik in haar ogen en dan de transformatie van non naar wereldlijke vrouw, adembenemend. Ik gaf al aan dat het verhaal wat fragmentarisch is, soms springen de onderwerpen van de hak op de tak waardoor sommige zaken onderbelicht blijven of totaal niet uit de verf komen, wat was nu eigenlijk de rol van Jean Simmons? Ik kreeg het gevoel dat zij als beeldvulling was gebruikt. Dat is dan het enige nadeel, maar wel een wezenlijke, aan de film. Voor de rest een geweldige film, de belichting, de effecten, denk alleen maar dat voortdurend de wind in iedere scene aanwezig is, is het niet in geluid dan in flakkerende lichtjes, wapperende gordijnen of bewegende gewaden, maar het meest angstaanjagende is dat monotone gehuil wat de neerslachtigheid daarvan voelbaar maakt. De muziek maakt het geheel af, zeer treffend en niet overheersend. Powell en Presburger leverden een prima film af die de tand des tijds goed heeft doorstaan.

Hierboven wordt heel verschillend gedacht over deze film, smaken verschillen, maar nergens wordt dat zo duidelijk als in comedy, wat de een hilarisch vind, tovert bij een ander een milde glimlach op het gezicht en weer een ander draait in walging het hoofd weg.
Probleem in ons land is als je er voor uit komt dat je wel een liefhebber van dergelijke humor bent je meestal wordt neergesabeld door mensen die zichzelf aardig cultureel vinden, een heleboel die eigenlijk niet zo “cultureel” ontwikkelt zijn, komen dan niet voor hun mening uit, stel je voor dat je als cultuurbarbaar wordt weggezet, die willen dus niet geassocieerd worden met platte humor.
De humor van Brooks gaat alle kanten op, iedereen en alles krijgt een beurt, zo ook bij deze film.

De film stamt uit de jaren 70, ben benieuwd wanneer de film nu vertoond zou worden hoe er dan door allerlei groepen gereageerd zou worden, wie moeten zich na het zien van die film beledigd voelen, negers, joden, chinezen, of soms Arabieren omdat ze in een piepklein stukje als huurlingen worden weggezet, of misschien dan ook bikers, nee dan toch de homo's die ook een sneer uit de pan krijgen. Oh ja de Duitsers, die komen ook nog voorbij. Vergeet ook de katholieken niet, er wordt zelfs gesproken over vee dat door de straten van het Vaticaan is gedreven en dat zal dan wel weer een of ander dierenactivistengroepje in gang brengen om daar tegen te protesteren. En wat denk je dan van de Nederlanders, Bart zegt op een gegeven moment dat zijn oma ‘’Dutch” was, dat is toch een belediging aan het adres van sommige aanhangers van blond haar, nou die moeten zich al helemaal beledigd voelen, worden in de film allemaal Johnson genoemd, worden weggezet als dombo’s en hebben dat zelf eigenlijk niet in de gaten. En zo kunnen we nog wel even door gaan want ik ben er vast nog wel een paar vergeten.

Zo de protestgroepen kunnen hun tanden gaan stuk bijten en ik voorzie dat er binnenkort een verzoek van alle groeperingen komt om de film te verbieden en de nog aanwezige dvd-s op de brandstapel te gooien.

Dit moest ik even kwijt, ik vind het een geweldige film, misschien wel de beste van Brooks, nogmaals je houdt van die humor of niet, ik wel dus en ik vind de film, ook nu nadat ik deze al tig keer gezien heb nog steeds hilarisch, juist omdat Brooks Jan en alleman op de korrel nam, niemand spaarde en daarbij ook nog eens een flinke dosis zelfspot ten tonele voerde. Brooks neemt alle elementen uit het westerngenre op de hak, tevens verwijst hij daarbij naar sterren uit het verleden, overigens zonder enige subtiliteit, ook niet nodig want de acteurs redden zich er prima mee, van Alex Karras als Mongo tot Madeline Khan als Lilly von Sthupp . Hij rijgt de ene hilarische scene aan de andere, paar voorbeelden, we welcome our new……………nigger, of deze een schavot met daarop een beul en een veroordeelde, maar diens paard gaat ook mee, de governer die van een spelletje met een bal een batje en een elastiekje niks bakt en ik kan nog wel even doorgaan.
Tenslotte de titelsong van Frankie Laine is een klassieker en de tekstregel he conquered fear en he conquerd hate, is na al die jaren nog steeds actueel

Eigenlijk was ik nooit zo'n liefhebber van DiCaprio, vond hem met te veel bravoure soms acteren, totdat ik deze film zag en ben toen meer van hem gaan kijken en ik moet zeggen, hij heeft zich inmiddels ontwikkeld tot een geweldig acteur. In deze film wordt hij echter overschaduwd door Honsou, die speelt geweldig als die gedreven wanhopige vader en dat maakt de boodschap des te indringender. Goede film, kreeg deze op dvd cadeau onlangs en ga deze binnenkort nog wel een keer kijken.

Ben ik nu eens de eerste die een bericht bij een film plaatst, hier een combinatie van mijn twee favoriete filmgenres, de western en weerwolven horror. Het is een dappere poging om die combinatie te laten slagen, maar daar blijft het bij. Nergens wordt de film spannend, zowel in het horror gedeelte als in het western gedeelte. Dat komt naar mijn mening doordat de WW er belachelijk uitziet en er te weinig op de indiaanse legende wordt ingegaan. Het westerngedeelte mislukt volkomen doordat de bad guys zo superslecht staan te acteren dat het finale karikaturen zijn van eerdere westernschurken. Goeie dag wat acteren die twee slecht, en als de helden dan nog behoorlijk tegenspel boden dan was het nog wat, de enige die enig niveau haalt is de hulpsherrif. Komt daar nog bij dat de schok effecten ver van te voren worden aangekondigd en je hebt een film die je eenmaal in je leven wilt zien en daarna nooit meer. Terwijl er best kansen lagen om iets van deze film te maken, twee bankovervallers die willen schuilen in een spookstadje, daar heeft net een weerwolf de beheerder van het postkoets station vermoord, die door de passagiers van de zojuist binnen gekomen postkoets is gevonden.
Dan is er een sherrif die met behulp van een indiaanse achter de schurken aan gaat, deze indiaanse waarschuwt al voor de z.g. skinwalkers, zij gaat wel mee maar blijkt zelf een skinwalker te zijn die gek genoeg de sheriff in leven laat zodat die net op tijd komt om de overgebleven passagiers, die inmiddels zelf al met de schurken hebben afgerekend, te redden. Deze combinatie western en horror is eerder uitgeprobeerd, mijn advies, niet meer doen, in ieder geval niet met deze cast en crew. Waarom ik nog een 1.5 geef, vanwege de trailer want die was voor mij uitnodigend genoeg om de film te kijken, daar heb ik nu dus spijt van.

Ben dus de eerste die iets over de film op dit medium mag melden, mijn advies, niet kijken doet pijn aan de ogen.
Salkow was in de 60 er jaren toch een ervaren regisseur die al diverse, weliswaar b films, westerns had gemaakt en veel ervaring in tv series had opgedaan. Maar wat hij bij deze film laat zien slaat echt helemaal de plank mis. Het grootste probleem is dat hij alle western actie elementen in de film wil proppen, indianen gevechten een overval op een wapendepot, vuistgevechten, man tegen man knokpartijen en de onvermijdelijke shoot out, daarnaast drama van een zoontje welke als gijzelaar dient, verraad door de bende van de hoofdrolspeler, de hoofdrolspeler die zwaargewond door de woestijn zwerft, maar na een halve dag te zijn verpleegd al weer zo fris is als een hoentje en dan ook nog een driehoeksverhouding die helemaal nergens op slaat.
Dit alles wordt meestentijds ongeloofwaardig in minder dan anderhalf uur in beeld gebracht, voorbeeld is een man tegen man gevecht tussen de hoofdrolspeler en een indiaan. De indiaan wordt neergeslagen, die tilt vervolgens zijn been op daarop wacht de hoofdrolspeler om zich dan vol overgave op de indiaan te storten wetende dat hij een rotschop krijgt.
En de hele film zit hier vol mee. Van een film uit de 60 er jaren mag je verwachten dat de indianen op een beetje authentieke manier in beeld worden gebracht, nou niet echt nee, hun portrettering doet denken aan de b westerns uit de eind 40 er en begin 50 er jaren, inclusief kleding en een verdacht Amerikaanse tongval.
Salkow maakt wel gebruik van een methode om te monteren welke in de vroege jaren van de cinema opgang deed, opnames van achtervolgingen te paard, kopiëren en te monteren zodat je steeds hetzelfde stukje woestijn voorbij ziet komen.
Nee mijn advies laat deze film aan je voorbij gaan, de 1,5 score is nog voor de mooie landschappen en Martha Hyer die als enige probeert nog iets van haar rol te maken.

Leuke film, het verhaal was verrassend, tegen een achtergrond van de naderende olympische spelen van 1984 en wat de overheid van plan was te doen in tijd van oproer. Vergeet niet Reagan was president, in rechtsheid alleen door Trump overtroffen. Dan is het jammer dat dit gegeven niet verder wordt uitgewerkt en de film dus politiek correct blijft. Scheider was geknipt voor deze rol, met zijn smalle gevoelige gezicht, geloofde je direct dat hij een Vietnam trauma had, maar ook dat hij niet iemand was die zich daar door liet leiden. Oates speelt zoals gewoonlijk weer prima. Maar McDowell schmiert er op los, wat een ergernis hem in deze rol te zien.

De actie is prima, helemaal nieuw voor die tijd en goed in beeld gebracht. Jammer van het verhaal dat het niet goed is uitgewerkt en helemaal van de rol van McDowell, nu blijft de film op een 3 steken.

Geweldige documentaire, misschien zijn er tegenwoordig betere docu's gemaakt over de witte haai, maar het baanbrekende werk wat met deze is gedaan, geweldig en ja er wordt nog steeds op ze gejaagd, maar niet voor de vinnen, ook niet voor de sport, maar wel uit angst. Op het moment dat iemand te water gaat in gebieden waar, niet alleen de witte, haaien voorkomen betreden we hun domein en hoe verschrikkelijk de consequenties ook mogen zijn, dat ligt toch echt niet aan de haai, die doet wat hij al miljoenen jaren doet, vreten en voortplanten. Laten we eens wat minder hun gebied betreden. De documentaire heeft zeker meegeholpen begrip te kweken.

Ik weet niet goed hoe ik deze film moet bekijken, is het een western met horror gedeeltes of is het een horror welke zich toevallig in het wilde westen afspeelt. Ik ben als western liefhebber niet zo’n voorstander van de combinatie western horror, de enige combinatie die ik wel zie zitten is die met humor, humor was trouwens ver te zoeken in deze film. Het gekke is dat de film wel mijn aandacht wist vast te houden, misschien kwam dat juist door de horror elementen. Ik vond de film trouwens wel aardig lang, wat mij betreft hadden ze die tocht door de woestenij wel wat korter in beeld kunnen brengen, op een gegeven moment was het wel duidelijk dat een van de groep niet mee kon komen.
Na de film bleef ik wel met een aantal vragen zitten, zo wist niemand van de bevolking van het stadje van het bestaan van deze, laat ik ze maar oermensen noemen, behalve de indianen en die wilden er verder niets van weten. Als deze stam zo heimelijk was door de eeuwen, hoe kon het dan dat de sporen zo makkelijk waren te volgen, terwijl aan het einde de invloed van blanken wel degelijk is te zien bij de oerstam omdat ze de werking van een wapen kennen, ook een lever action werd na enige moeite doorgrond. Goed kniesoor die daar op let, wat overblijft is dan een standaard verhaal over het redden van een blanke vrouw uit handen van een oerstam, welke nu de vervangers zijn van de indianen, gelardeerd met horrorelementen die gekopieerd zijn uit Texas Chainsaw, U turn, Hills have Eyes en noem nog maar een paar van dergelijke producties.
De acteerprestaties zijn degelijk, met Jenkins die er in mijn ogen boven uit steekt in zijn rol. Wat ik storend vond was het grotendeels ontbreken van muziek, gewoonlijk een belangrijk onderdeel van een western al kon de song Four doomed ride out aan het einde mij wel bekoren. Gelukkig worden we wel op prachtige ruige landschappen getrakteerd, dat maakt het hele trage tempo weer een beetje goed. Voor nu waardeer ik de film op drie sterren, maar wie weet wat een volgende kijkbeurt los maakt.

Lekkere actiefilm die de tijd neemt om de actie in beeld te brengen, de film kan bogen op goede acteerprestaties, Defoe is zoals altijd weer solide, tevens is er een opvallende rol van Billy Connely. Lekkere soundtrack en goed camerawerk maken dat deze rolprent boven de middelmaat uitstaijgd, maar ook net omdat het verhaal niet nieuws brengt. Is wel een film die ik nog een keer ga zien.

Het is heel verleidelijk om deze film met de voorgangers uit 1963 en 1935 te vergelijken, niet doen, kom je bedrogen uit, van de drie is dit de mindere, terwijl alle ingrediënten aanwezig waren om juist van deze versie een klassieker te maken, aanwezig waren. Een geweldige cast, een verhaal welke iedereen kent, locaties zoals ze nog nooit zijn vertoond en een soundtrack om je vingers bij af te likken. Waarom lukt het dan niet om deze film naar grote hoogten te stuwen, dat ligt deels aan de regisseur, hij is te licht om dit klassieke verhaal op de juiste wijze in beeld te brengen. Hij heeft aardige films gemaakt, maar juist dit verhaal waarin de persoonlijke verhouding tussen twee mensen haarscherp in beeld moet worden gebracht, dat lukt hem niet. Ook Gibson was ( toen ) nog niet klaar voor een dergelijke zware rol, beter was het geweest dat Daniel Day Lewis zijn rol had gekregen, die had waarschijnlijker de rol van Christian wat meer ingetogen in beeld gebracht en met dat ingetogen bedoel ik de uitbarsting van Christian op het moment dat het schip wordt overgenomen, dan acteert Gibson als een volledig doorgedraaide idioot, Gibson heeft ook niet het beweeglijke en smalle gezicht welke geschikt zijn om de tweestrijd te laten weerspiegelen tussen plicht en vriendschap enerzijds en afschuw voor het handelen van zijn vriend Bligh en sympathie voor de bemanning anderzijds. Overduidelijk is dat Gibson in die periode werd gecast voor zijn looks en omdat hij na films als Mad Max 1 en 2 en Galipolli een publiekstrekker was geworden. Speelt hij slecht, nee dat ook weer niet, maar hij overtuigde op sommige momenten niet. Hopkins is duidelijk wel thuis in zijn rol en laat ook in deze rol weer zien dat hij een acterende duizendpoot is. Maar de film kent ook prachtige dingen zoals de opnames, fabelachtig, maar het sterkst is de soundtrack, in een woord subliem, dat maakte ook dat ik de film toch drie sterren geef.