Opinions

De waardering die de film van mij krijgt is voor het eerste gedeelte van de film, een wanhopige vader die op zoek is naar zijn gerechtigheid. In dat deel kreeg ik zelfs sympathie voor de vader, maar daarna verzande de film in het normale actiegenre, niets mis mee want dat zat verder wel goed in elkaar maar waar het eerste deel zo sterk overeind bleef door het sterke wraak gedeelte, slaat het in het tweede deel om in een min of meer psychopaat versus justitie. De acteerprestaties van vooral Fox en Butler maken dat de film genietbaar blijft.

De film kent enkele sterke momenten, bv. de terechtstelling, dat maakt ook dat je eigenlijk benieuwd raakt hoe hij het grootste zwijn dat ontkwam, te grazen gaat nemen. De film blijft daarna sterk tot in de rechtbank, waar hij de rechter voor schut zet. Daarna schiet de film door in het standaard actie werk. Dankzij enkele verrassende scenes, de telefoon van de rechter bijvoorbeeld, blijft de film wel genietbaar.

Ik begin steeds meer een fan te worden van Hardy, ook in deze productie speelt hij een geweldige rol. Hij draagt samen met Pearce de film, Clarke en Chastain bieden goede ondersteuning. Maar wat LaBeouf in deze film doet was mij een raadsel, misschien heeft het script hem in de steek gelaten, maar ik vond hem totaal ongeloofwaardig in deze rol. Wat Oldman zijn rol nu moest voorstellen werd mij niet duidelijk, hij voegt niets toe, niet anders dan dat hij een voorbeeld was voor LaBeouf.

De film ademt wel een sfeer van dreiging uit, ieder moment kan de hel lost barsten. In het begin van de film had ik even het gevoel dat de film een soort Hatfield en McCoys zou worden, gelukkig kwam dat gevoel niet uit.

Door de rol van LaBeouf komt mijn waardering niet hoger dan 3,5.

Wat mij verder goed beviel aan de film was de muziek, treffend en lekker in het gehoor.

Gisteravond voor de eerste keer LHF gezien, werd vanaf het begin direct achter in de stoel gedrukt door de actie, vanaf het moment dat die begint is er geen adempauze.
Hierboven lees ik een aantal keren een overbodige film, herhaling van zetten, gejat uit andere films.
Dat vindt ik allemaal te kort door de bocht, het is zeker geen herhaling van zetten want, ik kan mij natuurlijk vergissen, ik ken geen film waarin geprobeerd wordt om alle grote wereldleiders op hetzelfde moment in dezelfde plaats, om zeep te helpen. Is deze film overbodig, we weten dat op grote kassuccessen een vervolg komt en zeker in het actiegenre, dat mag je dan overbodig vinden, zolang de film goed vermaak biedt is dat prima. Over dat jatten, dat valt allemaal echt wel mee, of er moet gerefereerd worden aan een HP deel waarin ook een brug instort. Ik vond eerlijk gezegd het idee om in een klap alle wereldleiders te verzamelen en ze daar uit te schakelen wel aardig origineel, al weet je natuurlijk direct dat er iets staat te gebeuren als het bericht van de begrafenis binnenkomt. Ongeloofwaardig, ja natuurlijk, welke actiefilm is nu wel geloofwaardig. Het gaat toch om de actie, verder heb je een duidelijke scheidslijn tussen de goeien en de slechten nodig en als de actie goed in beeld wordt gebracht dan heb je al een vermakelijke film.
Het goed in beeld brengen van alle actie, daar zijn de makers toch echt wel in geslaagd, dat er behoorlijke hiaten in de film zitten, ach dat mag de pret niet drukken.
Voor fantastische acteerprestaties moet je niet naar een actiefilm kijken, zolang ze een beetje geloofwaardig overkomen in een ongeloofwaardig verhaal is het al goed, de cast slaagt daar prima in, Butler moet wel oppassen, nu er een derde deel komt dat hij geen imitatie gaat worden van de andere actiehelden uit andere reeksen zoals Die Hard, Terminator of Rambo. Een actieheld moet cynisch zijn, dat hoort bij zijn vak, maar ook origineel.
Waar ik me wel aan stoorde was dat hele babygedoe, totaal overbodig hadden ze er beter uit kunnen laten. Ook het al heel vroeg weggeven van de mol en het daarna simpele achterhalen, dat deed de film geen goed. Airforce 1 landt en een lid van de Britse geheime dienst vraagt waarom hij niet op de hoogte was gebracht van de wijziging in tijdschema, oké dat is dus de verrader, dat hadden ze net zo goed op zijn voorhoofd kunnen schrijven, daarnaast liet hij voor iemand die zoveel naar zijn hand kon zetten wel heel opzichtige sporen na. Nee beter was geweest als de verrader iemand was uit de hogere echelons van de Britse overheid Dat had naar mijn mening meer impact gehad.
Wanneer je deze film sec alleen beoordeelt als actiefilm en dat doe ik, dan is deze zeker 3,5 sterren waard.

Door de redelijk negatieve kritieken die er op deze film werden afgegeven ten tijde dat de film uitkwam heb ik de film lang gemeden, tot vorige week toen deze werd vertoond op tv. Laat ik beginnen met wat mij opviel en wat ik niet leuk aan de film vond. Allereerst de rol die Depp neerzet, een herhaling van zijn rol uit Pirates. Natuurlijk hoeft hij de rol ook niet zo neer te zetten zoals ooit Jay Silverheels deed in de serie en de films, maar een andere benadering en presentatie als deze was zeker op zijn plaats geweest, nu maakte hij van deze rol een karikatuur.
De vele verschillende verhaallijnen, treinroof, bevrijden van gevangenen, niet nakomen van verdragen met indianen, telegraaf en spoorwegbouw, zelfs de onvermijdelijke puriteinen die met de bijbel in de hand het kwaad bestrijden, dit alles maakt dat de film te lang wordt en sommige dingen niet goed worden uitgewerkt, bijvoorbeeld, de alcoholistische ranger blijkt de broers al uit hun jeugd te kennen, maar het hoe en waarom hij hen verraad blijft onbesproken.
De rol van Hammer, hij maakt van de Lone Ranger meer een soort stuntelende antiheld, vond ik wat irritant, maar dat kan aan mij liggen. Er is naar mijn inzicht te weinig met de rol van Bonham Carter gedaan, jammer want de momenten die zij had waren zeer onderhoudend.
De actie was zo af en toe niet des westerns, jammer, dat gezwaai aan touwen e.d. bij een rijdende trein vond ik allemaal wat te veel van het goede.
De rol van Pepper, leek wel op een imitatie van de officier in Zorro, zeer irritant
Valt er dan nog wel wat positiefs te melden over deze film, jawel, alleereerst de landschappen, subliem en even waande ik mij in Once upon a time of the Searchers.
De muziek, zeer goed, hierboven beschreef Thornhill dat de verwijzingen naar andere westerns hem afleiden, ik had juist het tegenovergestelde, ik vond dat wel grapig. Inderdaad waren er verwijzingen naar GBU en Once upon a time, Shane, Searchers, Liberty Valance, Little Big Man en ook Zorro en Wild Bunch, vond ik niet storend.
Wilkinson en Fichtner zetten beide een goede schurkenrol neer, de rest van die schurken bende vond ik meer beeldvulling.
Hierboven schreef ik dat de actie wat over de top was, maar kende ook goede momenten, zoals het neerschieten van de Rangers in het ravijn, kort en fel, zoals het in een western hoort.
De verhaaltrant, Tonto die als overgebleven relikwie meereist met een kermis in de crisisjaren en dan het verhaal vertelt, kon mij wel bekoren.
Achteraf gezien heb ik mij wel vermaakt bij deze film, het is niet eentje welke ik snel weer ga kijken, maar een slechte film is het ook niet.

De zoveelste midden oosten oorlog verfilming, deze keer is voor een, naar verluid ware gebeurtenis, gekozen voor Afghanistan. Ik ga er van uit dat de makers met de keuze van de filmlocatie zich goed hebben laten informeren, maar als dit het evenbeeld van de locatie is waar dit verhaal heeft afgespeeld, dan vraag ik mij af waarom als ik het nieuws kijk alleen maar woestijn en kale vlaktes en bergen zie, nu waren het, weliswaar woeste, maar toch zeker prachtige locaties die een beetje, hoe bedrieglijk, lieflijke sfeer aan het geheel gaven.
Naar het verhaal, de film opent in mijn ogen sterk met de beelden van Seals in training, maakt direct duidelijk waarmee we te maken hebben. Er moet een tweetal Taliban schurken worden ingerekend of worden geëlimineerd en een kleine groep wordt er op afgestuurd. Toen dat gedeelte van de film aanbrak begon mij het gevoel te bekruipen dat die yanks, tenminste als je de film mag geloven, wel erg amateuristisch te werk gaan, van de inlichtingen zijn ze niet zeker, de communicatie deugt niet en wanneer de missie dreigt te mislukken wordt de noodzakelijke ondersteuning elders ingezet. Toch hebben ze dit team dan opgeofferd en het is aan de bewoners van het Afghaanse dorp te danken dat uiteindelijk het doel wordt bereikt.
Tot zover het verhaal, voorop gesteld, ik heb me best wel vermaakt met deze film, maar er zitten toch een aantal onwaarschijnlijkheden in de film die ervoor zorgen dat de film in mijn ogen geen top film is. Enkele scribenten vonden het begin te langdradig, ik vind dat wel mee vallen, de regisseur heeft getracht een beeld te schetsen hoe het leven op zo'n basis er aan toe gaat, veel van hetzelfde, dus verveling en dan soms actie.
Wanneer het team positie zoekt en in dekking gaat bevreemd het mij dat ze zich zo laten verassen door de Afghaanse herders, maar goed dat kan nog en dan ontstaat het dilemma wat te doen wanneer overduidelijk is dat in ieder geval een van de herders geen vriend van de Amerikanen is. Natuurlijk laten ze de herders leven, als dit niet het geval was geweest dan was dit nooit verfilmd, dus de oplossing van het dilemma weet je als kijker al op het moment dat het zich aandient.
Daarna ontstaat het kat en muis spel tussen de Taliban en het team en probeert het team zich in leven te houden tegen over een geweldige overmacht.
Dit alles is zeer spectaculair in beeld gebracht, maar ook ongeloofwaardig, ik ben niet militair deskundig dus kan geen oordeel hebben over de beslissingen die het team neemt, maar wanneer ze zich een paar keer van een rotsachtige helling laten vallen en ze stuiteren tegen rotsen en bomen met allerlei lichaamsdelen en komen die stuiterpartijen redelijk ongeschonden door en dat is dus ongeloofwaardig, ik heb wel een beetje kijk op hoe een lichaam op dergelijk situaties reageert, namelijk met waarschijnlijk meerdere breuken en open wonden. Jammer want dat haalt in mijn ogen een beetje de kracht uit dit deel van de film. Wat ik ook zo storend vind, is het feit dat er dan uiteindelijk ondersteuning komt, het team hoort de helikopters komen, maar dan hoor je over de boordradio dat ze nog 10 minuten weg zijn, later bij de aanval op het dorp gebeurt precies hetzelfde, ik weet dat het gebeurt om de spanning wat op te voeren, maar het is volstrekt ongeloofwaardig en wederom haalt dat juist die scene's naar beneden.
Wat ik wel eens prettig vond dat er nu ook eens Afghanen in beeld komen die het niet zo op die religieuze fanatici hebben en leven volgens een gebruik wat schijnbaar bij hen al eeuwen oud is.
Qua acteren zit het in deze film wel goed, het draait om de actie dus diepgaand acteren hoeven we ook niet te verwachten, maar de acteurs zetten allemaal acceptabele rollen neer. Het is jammer dat de film een aantal tekortkomingen heeft die voorkomen hadden kunnen worden door simpelweg realistisch te blijven, dan was Lone Survivor een top film geweest.
Als laatste moet me van het hart dat de muziek werkelijk subliem is en mijn waardering van deze film omhoog haalt

Deze film dus onlangs op tv gezien, Besson maakt er wel een visueel spektakel van, hij probeert het onderwerp ook logisch te brengen en daar schiet hij naar mijn mening zijn doel voorbij. Hij blijft namelijk in de film op twee gedachten hinken, maak ik een film met diepgravende karakters die de mogelijkheden en de effecten van de drug onderzoeken of maak ik een actiefilm. Het is geen van beide.
Daardoor komen de rollen niet helemaal uit de verf en zitten er hiaten in het verhaal. Nadat Lucy de drug heeft gekregen wordt zij meedogenloos, dat wordt zij ten opzicht van zo'n beetje ieder bende lid, behalve de big bos want die blijft leven. beetje raar. Dan de gedwongen drugssmokkelaars, Lucy wordt dus als enige niet op een vliegtuig gezet, wat was dan de zin om haar te opereren en de drugs bij haar te implanteren? De andere gedwongen koeriers landen her en der over Europa, worden direct allemaal vastgezet logisch, wat ik dan niet logisch vind is dat ze allemaal in no time in Parijs verschijnen, normaal gesproken duurt zoiets maanden, waarom worden ze niet direct weer geopereerd als ze weten welk een gevaarlijk goedje ze bij zich dragen. De meest rare scene vond ik die waarin de politie in Parijs komt aanstormen, de Aziatische bende staat zich te bewapenen en schijnbaar is er niemand die dat opvalt, vervolgens gaan ze al schietend het gebouw binnen waar Lucy dan ook al is. Al eerder heeft zij laten zien wat haar krachten zijn, haar hersen capaciteit is sindsdien alleen maar toegenomen, waarom ontwapent zij dan niet dat zooitje ongeregeld.
Nadat zij de professor heeft gesproken verandert Lucy in een, ja wat eigenlijk, een soort boom des levens?? een supercomputer??
De ideeën van deze film boden best wel mogelijkheden, maar niets is goed uitgewerkt waardoor de acteurs ook niet uit de verf komen. Freeman acteert of hij zichzelf voortdurend afvraagt wat doe ik hier en Johansen vond ik op sommige momenten heel veel lijken op Berry in Catwoman.
De film kent ook zijn goede momenten, de race door Parijs, die waarin zij terug gaat in de tijd en de scene's waarin Scarlet transformeert, zijn van een hoog niveau. Dus het is niet allemaal slecht aan deze film, maar ik vind dit een gemiste kans, omdat de film visueel gezien wel een goed niveau heeft scoort deze toch nog een drie