Opinions

Slechte film, maar mooie vrouw: Olga Kurylenko, bekend van Hitman (2007) en Quantum of Solace (2008). Maar haar schoonheid is niet genoeg om een minderwaardige film goed te maken.
Een stom verhaal, slechte acteerprestaties, gevechtscenes waar je niets van ziet omdat de camerapositie te snel verspringt. En het open einde dat zo open is dat het hier gaat tochten, is gewoon alle hoop op een vervolg zetten; een vervolg dat er hopelijk nooit gaat komen. Toch nog een leuke oneliner van Morgan Freeman: "You know what someone has to be in order to be a martyr? ...Dead."

Haha een bouwval van een film, die is goed! Ik vind Tom Hanks voor dit soort rollen echt geknipt, veel leuker dan in zijn latere flauwe romantische films (Sleepless in Seattle) en saaie drama's (Philadelphia). Ondanks de soms flauwe bijrollen (die travestieten) valt er een hoop te lachen met Hanks als de neurotische pechvogel Walter! Hij kan als geen ander met alle overdrijving reageren op de veelvuldige ongelukken die zich in het huis voordoen, echt een komisch genie als je het mij vraagt. Shelley Long ken ik vooral van haar rol als serveerster in de televisie-serie Cheers. Ze komt nogal als preutse, zeurderige vrouw over maar in deze film vormt ze wel een leuk koppeltje met Tom Hanks.

Ik vind hem niet echt beter geworden, juist zijn jongensachtige onstuimigheid in komedies zoals The Money Pit, The Burbs, Big, Turner & Hooch enz.maakte hem zo goed als komisch acteur. Begrijpelijk dat hij op latere leeftijd meer serieuzere rollen wil gaan spelen (ik vond hem bijvoorbeeld wel redelijk goed in Cast Away, Forrest Gump en Saving Private Ryan), maar voor mij blijft hij toch vooral die grappige kerel uit Saturday Night Live. Bekijk bijvoorbeeld eens" Mr. Short Term Memory" - één van mijn favoriete sketches uit die serie!

Wesley Snipes en Woody Harrelson spelen de twee 'zwarte' broers John en Charlie die samen bij de spoorwegpolitie werken en versterking krijgen van de sexy Latina Jennifer Lopez in de rol van Grace Santiago. Beide broers willen haar het bed in krijgen maar Grace heeft haar oog laten vallen op John
In ruil voor Grace krijgt Charlie $15000 van zijn broer om daarmee zijn schulden af te betalen, maar hij wordt overvallen door een kranig oma'tje op de metro.
Dan besluit Charlie om de money train leeg te roven. John redt zijn broer van arrestatie door met hem te ontsnappen via het dak en van de ene rijdende trein op de andere te springen net voor hij overkop gaat, waarna ze rustig op het perron wandelen zonder een drup zweet op hun voorhoofd of zelfs maar buiten adem te zijn.
Een totaal belachelijk verhaal, maar in typische vlotte jaren 90 actiekomedie stijl en dus best amusant. En la Lopez ziet er ongelooflijk lekker uit. Ik geloof dat dit de enige film is waarin ze een tepel laat zien. Welke tiener heeft zijn videospeler niet gepauzeerd om dit heuglijke moment stiekem te vieren?

Chaplin zoals we hem meestal niet kennen: pratend, maar ook in de rol van de badguy, een sympathieke ladykiller (letterlijk dan)! De film is gebaseerd op waargebeurde feiten, namelijk op de misdaden van de Fransman Henri Désiré Landru, en het script is grotendeels geschreven door Orson Welles.

Een leuke bijrol van Martha Raye als Annabella Bonheur, de vrouw die maar niet wil dood gaan. Vooral de scène in het bootje is erg grappig!

In het slot van de film krijgen we net zoals in The Great Dictator nog een moralistisch slotwoord van Chaplin zelf. Het valt wel een beetje uit de toon met de rest van de film, maar we vergeven dat een grootmeester zoals Chaplin.

Als Verdoux haal hij de quote aan van een zekere Bishop Beilby Porteus: "Wars, conflict... it's all business. One murder makes a villain, millions a hero!"

CharlizeTheron lijkt op en klinkt echt als Aileen Wuornos, maar waarom heeft men een fictieve vriendin Selby Wall gecreëerd in plaats van de naam en gelijkenis van haar echte vriendin Tyria Moore te gebruiken? Als je als kijker de echte vriendin kent, dan stoort het wel om deze afwijking van de ware feiten te zien in een film die pretendeert om een biografie te zijn.

Bond in space!

Een spacesuttle wordt gestolen en Bond gaat de zaak uitzoeken door eerst Drax Industries te bezoeken, de makers van de raket. Als Hugo Drax hem wil laten vermoorden gaat Bond hem natuurlijk verdenken. Dr. Holly Goodhead die daar werkt maar in werkelijkheid een CIA agent is, helpt Bond in zijn missie.

De film begint met een zeer goede intro: Jaws gooit Bond uit een vliegtuigje zonder parachute en springt hem dan achterna, een goede stunt! Dat Jaws zijn parachute dan hapert en hij als een vogel met zijn armen begint te fladderen, is weliswaar kinderachtig maar valt nog te vergeven. Deze goede kwaliteit wordt nog ongeveer anderhalf uur aangehouden, en dit lijkt één van de betere Bondfilms met Roger Moore te worden.

Moore ziet er nog steeds goed uit in deze film, hij is de ultieme gentleman Bond. Michael Lonsdale zet een goede Hugo Drax neer, die heel droogjes enkele grappige oneliners opdreunt. Corinne Cléry als Corinne Dufour en Lois Chiles als Holly Goodhead zijn knappe vrouwen. Lois Chiles zet een sterke Bondgirl neer die lustig met Bond meevecht tegen de bad guys.

De film heeft heel mooie locaties zoals Venetië, Rio de Janeiro, Californië en Guatemala. De muziek van John Barry is weer fantastisch!

Toch gaat het bergafwaarts met de film eens ze de ruimte in gaan. Ik las ergens op het internet een goede beschrijving van Moonraker: 'It's like Star Wars, but without the Force'. En ook zijn er teveel flauwe grappen die het niveau van de film naar beneden halen: de scene met de gondel die op land kan rijden en dan nog die duif die tweemaal omziet, Jaws die verliefd wordt op het meisje met de vlechtjes, het stomme gezicht van Jaws als hij van de waterval naar beneden gaat vallen, James in Clint Eastwood klederdracht te paard op muziek van the Magnificent Seven en last but not least het hele lasergevecht in de ruimte.

Het positieve aan deze film, naast het feit dat het eerste 2/3 deel gewoon goed is, zijn de vele grappige oneliners en dialogen.


Q demonstreert een armband die pijltjes afschiet: "10 darts, 5 blue tipped with armored piercing head, 5 red tips with cyanide coating causing death in 30 minutes."
Bond: "Very novel Q, we must get them in stores for Christmas!"


Bond hangt aan de zijkant van een kabelwagen op grote hoogte...
Goodhead: "Hang on, James!"
Bond: "The thought had occured to me."


Hugo Drax: "Mister Bond, you defy all my attempts to plan an amusing death for you. You are not a sportsman, mister Bond! Why did you break of the encounter with my pet python?"
Bond: "I discovered he had a crush on me."


Als Bond voor de zoveelste keer de plannen van Drax komt verstoren:
Drax: "James Bond, you appear with a tedious inevitability of an unloved season."


Drax houdt Bond onder schot: "At least I shall have the pleasure of putting you out of my misery."


Nadat de missie volbracht is zien Bond's oversten hem in bed met Goodhead terwijl ze terug naar aarde vliegen.
De minister: "My God, what's Bond doing?"
Q, die niet ziet wat er gebeurt: "I think he's attempting re-entry sir!"

¿Dónde está la niña?

J Lo goes Jason Bourne! Geen slechte actiefilm/drama, leuk om op moederdag te kijken aangezien het allemaal om de girlpower draait. De dochter is soms vervelend, zoals de meeste tieners in films zijn. Maar J Lo's big butt maakt veel goed, ze ziet er nog erg goed uit voor een 53 jarige! Mooie natuurbeelden in de sneeuw, een mooie wolvin ook. De film duurt weliswaar wat te lang en de bad guys hebben weinig diepgang en zijn behoorlijk dom.

Klassiek autisme?


Dat vond ik ook een mooi citaat. Het is voor een autist heel moeilijk om vrienden te maken omdat mensen gewoon een mysterie voor ze zijn. Het is veel gemakkelijker om je te hechten aan een voorwerp dan aan iemand waarvan je niet weet wat ze denken of zullen zeggen. Soms is het gemakkelijker voor een autist om dan maar geen menselijke contacten aan te gaan, maar dat wil niet zeggen dat ze geen eenzaamheid voelen.

Een relatie aangaan met iemand is nog moeilijker, vooral als die andere heel andere verwachtingen heeft of niet genoeg ervaring heeft met of kennis heeft van autisme. Zo zie je in deze fim bijvoorbeeld dat Isabelle behoorlijk over de grenzen van Donald heen stapt (bijvoorbeeld door zijn appartement anders in te richten en zijn spullen op te ruimen), omdat ze niet juist inschat hoe hij in elkaar zit. Wat mij betreft speelde Radha Mitchell de rol van iemand met het Asperger Syndroom dan ook niet goed, ze kwam op mij eerder over als iemand met Borderliner (veel vrouwen met de diagnose A.S. zijn dan ook verkeerd gediagnosticeerd). Josh Hartnett vond ik dan wel weer overtuigend spelen als iemand met Asperger.


Ik vond het ook een mooie film, soms raakte het mij zelfs, maar de hele romance nam de geloofwaardigheid een beetje weg. En de randfiguren in de groep waar ze deel van uitmaakten vond ik nogal karikaturaal neergezet, een beetje zoals een freakshow.

Inderdaad niet de beste film met de immer sympathieke Terence Hill. Ik zie hem sowieso altijd liever samen spelen met zijn maat Bud Spencer. Een paar jaartjes na deze film maakte Terence eveneens zonder Bud de film Super Snooper (of Super Fuzz), met Ernest Borgnine, een betere film dan deze Mr. Billion! En in 1970 had hij al geschitterd naast Henry Fonda en Charles Bronson in My name is nobody. Mr. Billion is waarschijnlijk de laatste film met Terence Hill die ik nog niet gezien had, tot ik hem enkele jaren geleden zag en als heuse Terence Hill fan heb ik mij toch geamuseerd, ondanks de flauwe meligheid. Slim Pickens is altijd grappig om bezig te zien, wie kan ooit de scene uit Dr. Strangelove vergeten waarin hij een atoombom berijdt alsof hij op een wild paard zit? En die rode sportwagen aan het begin van de film (een Lamborghini Countach als ik mij niet vergis) is ook al de moeite waard!

Ik heb het nooit zo voor poppen gehad. Heb dan ook een hekel aan buiksprekers met hun lelijke poppen, maar dat terzijde. Michael Caine zet een goede Scrooge neer. Zonder de muppets had dit nog een leuke versie van A Christmas Carol kunnen zijn.

"He was arrested in 1932 in Chicago for selling pornographic bibles. The D.A. couldn't make the charge stick when the church refused to turn over the bibles."

Erg grappige whodunnit parodie met vooral glansrollen die weggelegd zijn voor Peter Sellers als een geslaagde Humphrey Bogaert kloon (een rol die hij zou hernemen in The Cheap Detective) en Peter Sellers als Charlie Chan wannabe. Verder zien we ook een soort nichterige Hercules Poirot en een mollige Miss Marple. Sherlock Holmes is de opvallende afwezige in dit bonte gezelschap.

"I'm extremely clever as you know, but I'm not a clairvoyant."

Leuke Poirot-film met de sympathieke Peter Ustinov, dit zou de voorlaatste keer zijn dat deze getalenteerde acteur in de huid zou kruipen van de slimste Belgische detective van de wereld.

Jonathan Cecil zet een nogal debiele Hastings neer met zijn simpele gezichtsuitdrukking. Eigenlijk heeft hij geen enkele functie behalve steeds in zijn notitieboekje te staan schrijven. Het stoorde mij niet echt, maar het viel mij toch erg op.

Tony Curtis speelt gewoon zichzelf: de ouder wordende acteur die zich heel graag op foto's en tekeningen van zichzelf laat zien, die overal in zijn huis ophangen. Zijn kledij in deze film zag er nogal vreemd uit (een wit hemdje, korte broek en kousen tot aan de knieën).

Hoewel dit een wat goedkopere televisie-film lijkt, is het toch weer genieten geblazen omdat het verhaal, hoewel tamelijk eenvoudig, toch weer kan boeien (ik wist eigenlijk van in het begin al wie het had gedaan) en vanwege het acteertalent van Ustinov. Luchtig vermaak voor een rustige namiddag met een kopje thee of koffie en een koekje!

Een nogal flauw komisch niemendalletje dat enkele leuke momenten kent, zoals het gesprek in het vliegtuig aan de bar en later in het toilet. "I'm not getting laid?" Adam Sandler is iets minder irritant dan in zijn eerdere films, hij lijkt door ouder worden wat uitgedoofd en dat valt alleen maar toe te juichen. En met zijn mustache lijkt hij wat op een Amerikaanse inspector Clouseau, maar Sandler is natuurlijk bijlange geen Peter Sellers ondanks dat men hem enkele leuke oneliners in de mond legt ("Stop removing and reinserting the murder weapon in the victim's chest"). Het samenspel tussen het kibbelende koppel Sandler/Aniston is soms wel leuk. "We should test that for fingerprints first!" "Ok, did you pack the fingerprint testing kit?". Aniston is zeker geschikt voor lichte komedie. Ze heeft de komische timing echt onder de knie. Alleen lijkt er iets aan haar gezicht te mankeren, een botox behandeling ondergaan misschien? Mooie beelden in het Middelandse Zeegebied (de autoachtervolging), en het einde lijkt te wijzen op een vervolg op de trein (Orient Express)? Ook het lettertype tijdens de aftiteling doet denken aan die van de bekende Poirot serie. Maar dat zal er wellicht niet komen aangezien deze film geen groot succes was, naar ik hier lees.

Leuke opmerking, maar dan toch maar anderhalve punt geven?

"I don't think we're getting our phones back."
"I had a dickpic on mine, but that's gone."

Ik ben nooit fan van Adam Sandler geweest, en zal het waarschijnlijk ook nooit worden, maar Jennifer Aniston kan ik wel pruimen en de chemie tussen beiden zit wel goed. Het slap detective verhaaltje is slechts een kapstok om hun gekibbel en kinderlijke grapjes aan op te hangen, soms werkt het en soms niet. Eens het stuntelige detective-koppel in Parijs aankomt, gaat het snel bergafwaarts. Men gaat dan meer de actie-toer op en daarvoor is deze film niet goed genoeg.

Sandler heeft nu een baardje laten staan, waardoor hij minder op een Amerikaanse inspector Clouseau en meer op een verdwaalde vader/toerist lijkt. Jammer dat het gezicht van Jennifer weinig uitdrukking vertoont vanwege de lelijke botox behandelingen en andere plastische ingrepen die ze blijkbaar onderging. Het grappige aan deze film is dat hoewel hij Murder Mystery (2) heet, er geen moord maar een ontvoering centraal staat!

Daar ben ik het wel mee eens! De film zit vol grote namen (van toendertijd) maar Albert Finney lijkt wel een combinatie tussen Jansen en Jansens uit Kuifje en inspector Clouseau.

De hele kitscherig opzet, de ouderwetse muziek, de toneelachtige acteerprestaties... het is wel grappig (hoewel ik betwijfel of het zo bedoeld is). Ik hou van de Agatha Christie boeken en kan wel genieten van de meeste verfilmingen. Hoewel mijn voorkeur uitgaat naar Peter Ustinov en David Suchet als de Belgische speurneus Hercule Poirot.

Kenneth Branagh had een andere acteur de kans moeten geven om Poirot gestalte te geven in plaats van de rol voor zichzelf op te eisen, terwijl hij niet de juiste fysiek noch het acteertalent heeft voor die rol. Of beter nog, misschien had hij niet aan deze onnodige remake moeten beginnen. Er wordt niets gedaan met het talent van Johnny Depp, Willem Dafoe, Judi Dench en anderen. Vooral Branagh zelf heeft geen enkele uitstraling. Hij lijkt zijn tekst maar wat af te raffelen, waarbij hij vergeet te acteren. Zijn fake Franse accent is om te huilen! En dan die snor... baard... wat stelt dat ding eigenlijk voor? Het ergste van al voor een murder mystery is wel het feit dat deze film op geen enkel moment spannend is. Zoals iemand in deze draad het omschreef: je krijgt nergens het gevoel in het verhaal te zitten.

Leuke liedjes maar saaie film, vooral dat irritante plat accent dat Audrey in het begin van de film moet gebruiken is heel vervelend.

Het feit dat ze niet zelf zong, hoewel ze dat wel wou, verdiend voor mij een punt minder, maar omdat ik al niet meer dan een 3* voor deze film kan geven doe ik er slechts een halve punt af.